← Κύπρος

N. F. PAPAIACOVOU LIMITED ν. G. & V. HADJIDEMOSTHENOUS LIMITED, Αγωγή: 2752/12, 26/4/2018

N. F. PAPAIACOVOU LIMITED ν. G. & V. HADJIDEMOSTHENOUS LIMITED, Αγωγή: 2752/12, 26/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:A132 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σατολιά, Ε.Δ. Αγωγή: 2752/12 N. F. PAPAIACOVOU LIMITED Ενάγουσα v. G. & V. HADJIDEMOSTHENOUS LIMITED Εναγόμενη ____________________ 26.04.2018 Για την Ενάγουσα: Ανδρέας Πολυδώρου Για την Εναγόμενη: Χάρης Καλογήρου για Χάρης Καλογήρου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 23.08.2012 η Ενάγουσα καταχώρησε την παρούσα αγωγή εναντίον της Εναγομένης, με την οποία αξιώνει το ποσό των €5.604,88 δυνάμει παροχής υπηρεσιών και/ή τιμολογίου και/ή ως αποζημιώσεις και/ή δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Δικόγραφα Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς στην έκθεση απαίτησης η Ενάγουσα διεξάγει εργασίες φρούρησης και/ή ασφάλειας κτιρίων και εργοταξίων και είναι γνωστή με τις εμπορικές επωνυμίες «ΑΣΤΡΑΠΗ SECURITY» και «N.F. ASTRAPI FORCE» και η Εναγόμενη διεξάγει εργασίες ανάπτυξης γης και/ή εργοληπτικές εργασίες και συναλλάσσεται, τόσο με το αγγλικό, όσο και με το ελληνικό της όνομα. Στις 27.07.2011, δυνάμει γραπτής συμφωνίας (που στο εξής θα καλείται «πρώτη συμφωνία»), συμφώνησαν όπως η Ενάγουσα παρέχει μέχρι την 30.11.2011 υπηρεσίες φρούρησης του εργοταξίου της Εναγομένης το οποίο βρισκόταν στη Λεωφόρο Αλεξάνδρου Παπάγου 130, πλησίον του κυκλικού κόμβου (υπεραγορά ALPHA MEGA) στην Πάφο (που στο εξής θα καλείται «εργοτάξιο»). Η συμφωνία περιελάμβανε, μεταξύ άλλων, τους ακόλουθους όρους (α) η φρούρηση θα γινόταν καθημερινά και τα Σαββατοκύριακα από τις 15:00 μέχρι τις 08:30 της επομένης, (β) η τιμή θα ήταν €6,50 την ώρα, χωρίς το Φ.Π.Α., για ένα άτομο και (γ) η πληρωμή θα γινόταν με την παράδοση του τιμολογίου. Η Ενάγουσα στη βάση της πρώτης συμφωνίας παρείχε υπηρεσίες φρούρησης στο εργοτάξιο μέχρι την 30.11.

  1. Ακολούθως με νέα (γραπτή) συμφωνία ημερομηνίας 01.12.2011 (που στο εξής θα καλείται «δεύτερη συμφωνία») συμφωνήθηκε όπως η φρούρηση συνεχιστεί και για την περίοδο 01.12.2011 μέχρι 25.12.2011 με τους ίδιους όρους της πρώτης συμφωνίας, στη βάση της οποίας η Ενάγουσα παρείχε υπηρεσίες φρούρησης στο εργοτάξιο μέχρι την 25.12.
  2. Μετά τη λήξη της δεύτερης συμφωνίας, δηλαδή στις 25.12.2011, επειδή το εργοτάξιο βρισκόταν προς το τέλος των εργασιών του, συμφωνήθηκε προφορικά (στο εξής η συμφωνία αυτή θα καλείται «προφορική συμφωνία»), όπως η φρούρηση συνεχισθεί μέχρι τη λήψη ειδοποίησης για τερματισμό της από την Εναγόμενη, γεγονός που επεσυνέβη στις 03.02.
  3. Μέχρι την ημερομηνία αυτή η Ενάγουσα, στα πλαίσια της προφορικής συμφωνίας, παραλάμβανε από την Εναγόμενη τα κλειδιά του εργοταξίου το απόγευμα κάθε ημέρας περί η ώρα 15:00 και τα παρέδιδε την επομένη το πρωί κατά η ώρα 08:
  4. Η Εναγόμενη πλήρωσε την Ενάγουσα για τις υπηρεσίες φρούρησης μέχρι την 31.12.2011 και παραλείπει να την πληρώσει για την περίοδο από 01.01.2012 μέχρι 03.02.2012, με το συνολικό ποσό να ανέρχεται στα €5.604,88, συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α., ήτοι 737 ώρες προς €6,50 την ώρα, πλέον 17% Φ.Π.Α., σύμφωνα και με το τιμολόγιο με αριθμό 6801, ημερομηνίας 12.03.
  5. Στην έκθεση υπεράσπισης δικογραφείται, μεταξύ άλλων, ότι η Εναγόμενη ουδέποτε συμφώνησε, είτε προφορικά, είτε με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, ούτε έδωσε εντολή στην Ενάγουσα για φρούρηση του επίδικου εργοταξίου για την περίοδο από 01.01.2012 μέχρι 03.02.2012, ότι εάν και εφόσον φανεί ότι η Ενάγουσα προχώρησε στη φρούρησή του για την υπ' αναφορά περίοδο αυτό το έπραξε αυτόβουλα και χωρίς την εντολή και/ή συγκατάθεση της και ότι, κατά συνέπεια, δεν της οφείλει κανένα ποσό για αυτή την περίοδο. Μαρτυρικό υλικό Για την απόδειξη της υπόθεσης της Ενάγουσας έδωσε ένορκη μαρτυρία o Νίκος Παπαϊακώβου (Μ.Ε.1), ο Σάββας Οικονομίδης (Μ.Ε.2) και ο Μιχάλης Λεωνίδου (Μ.Ε.3) και για την Εναγόμενη ο Μάριος Χ"Δημοσθένους (Μ.Υ.1) και η Νίκη Τοφαλλή (Μ.Υ.2). Πέραν των πιο πάνω προφορικών μαρτυριών κατατέθηκαν συνολικά δέκα

(10)τεκμήρια και πέντε
(5)έγγραφα. Αμφότεροι οι συνήγοροι στις γραπτές αγορεύσεις τους[1] παρέπεμψαν το Δικαστήριο στην ενώπιον του μαρτυρία και με σχετική επιχειρηματολογία υποστήριξαν την αποδοχή των εκατέρωθεν θέσεών τους. Κοινά αποδεκτά γεγονότα Πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκαν τα ακόλουθα κοινά αποδεκτά γεγονότα[2]:-
  1. Η Ενάγουσα είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης νόμιμα γραμμένη και διεξάγει εργασίες παροχής υπηρεσιών φρούρησης και ασφάλειας κτηρίων, εργοταξίων και οτιδήποτε έχει σχέση με ασφάλεια και άλλες συναφείς εργασίες με έδρα την Πάφο και συναλλάσσεται, εμπορεύεται και είναι γνωστή τόσο με το αγγλικό όνομα της όσο και το ελληνικό και είναι γνωστή και με την ονομασία και έχει εγγράψει εμπορική επωνυμία και ως «ΑΣΤΡΑΠΗ SECURITY» και/ή «N.F.ASTRAPI FORCE».
  2. Η Ενάγουσα είναι γραμμένη στο μητρώο του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.) με αριθμό μητρώου 10042630Χ και έχει το δικαίωμα και υποχρέωση να εισπράττει και καταβάλλει Φ.Π.Α.
  3. Η Εναγόμενη είναι εταιρεία περιορισμένης νόμιμα γραμμένη και διεξάγει εργασίες ανάπτυξης γης, εργοληπτικές, εργολαβικές, οικοδομικές εργασίες και άλλης παρόμοιας φύσης εργασίες, με έδρα την Πάφο και συναλλάσσεται και εμπορεύεται και είναι γνωστή τόσο με το αγγλικό όνομα της όσο και το ελληνικό.
  4. Κατά την 27.07.2011, δυνάμει γραπτής συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων συμφώνησαν όπως η Ενάγουσα παρέχει υπηρεσίες φρούρησης εργοταξίου της Εναγομένης το οποίο βρίσκεται επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρου Παπάγου 130, πλησίον του κυκλικού κόμβου (υπεραγορά ALPHA MEGA) στην Πάφο μέχρι την 30.11.
  5. Η πιο πάνω συμφωνία περιελάμβανε μεταξύ άλλων τους πιο κάτω όρους:- Α. Η φρούρηση θα γίνεται καθημερινά και τα Σαββατοκύριακα από η ώρα 15.00 μέχρι η ώρα 8.30 της επομένης. Β. Η τιμή είναι €6,50 την ώρα, χωρίς το Φ.Π.Α, για ένα άτομο. Γ. Η πληρωμή θα γίνεται με την παράδοση του τιμολογίου.
  6. Η Ενάγουσα παρείχε φρούρηση του αναφερόμενου εργοταξίου της Εναγομένης μέχρι την 30.11.
  8. Με νέα συμφωνία ημερομηνίας 01.12.2011, μεταξύ των διαδίκων, συμφωνήθηκε όπως η φρούρηση συνεχιστεί και για την περίοδο 01.12.2011 μέχρι 25.12.2011 με τους ίδιους πιο πάνω αναφερόμενους όρους.
  9. Η Ενάγουσα ενήργησε βάση της πιο πάνω συμφωνίας και παρείχε φρούρηση του αναφερόμενου εργοταξίου της Εναγομένης μέχρι την 25.12.
  11. Η Εναγόμενη πλήρωσε στην Ενάγουσα για την φρούρηση μέχρι την 31.12.
  13. Η Ενάγουσα με επιστολή του δικηγόρου της ημερομηνίας 27.04.2012, η οποία της επιδόθηκε, μαζί με το τιμολόγιο με αριθμό 6801, με ιδιώτη επιδότη την 18.07.2012, ζήτησε όπως πληρωθεί το ποσό των €5.604,88 σεντ για φρούρηση του πιο πάνω εργοταξίου για την περίοδο 01.01.2012 μέχρι 03.02.
  15. Η Εναγόμενη με επιστολή του δικηγόρου της ημερομηνίας 27.07.2012 απέρριψε το περιεχόμενο της επιστολής της Ενάγουσας ημερομηνίας 27.04.
  16. Περαιτέρω κατατέθηκε εκ συμφώνου[3] κατάλογος παραδεκτών εγγράφων, που περιλαμβάνει τα ακόλουθα έγγραφα, τα οποία κατατέθηκαν εκ συμφώνου ως τεκμήρια:
  17. Πιστοποιητικό σύστασης της Ενάγουσας από τον Έφορο Εταιρειών (τεκμήριο 3)
  18. Πιστοποιητικό εγγραφής του ονόματος N.F. ASTRAPI FORCE ως εμπορική επωνυμία στο όνομα της Ενάγουσας (τεκμήριο 4)
  19. Αντίγραφο συμφωνίας των διαδίκων, ημερομηνίας 27.07.2011 (τεκμήριο 5)
  20. Αντίγραφο συμφωνίας των διαδίκων, ημερομηνίας 01.12.2011 (τεκμήριο 6)
  21. Ένορκη δήλωση επιδότη Παναγιώτη Θεοχάρους για επίδοση επιστολής ημερομηνίας 27.04.2012 και τιμολογίου με αριθμό 6801 (τεκμήριο 7)
  22. Επιστολή δικηγόρου Εναγομένης, ημερομηνίας 27.07.2012 (τεκμήριο 8). Μαρτυρία Ο διευθυντής της Ενάγουσας Νίκος Παπαϊακώβου (Μ.Ε.1) στην κυρίως εξέτασή του υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης (Έγγραφο Α), στην οποία αναφέρει ότι στις 25.12.2011, μετά τη λήξη της δεύτερης συμφωνίας, επειδή το εργοτάξιο της Εναγομένης βρισκόταν προς το τέλος των εργασιών του, η Ενάγουσα μέσω του ιδίου, συμφώνησε προφορικά με την Εναγόμενη, όπως η φρούρηση συνεχιστεί μέχρι που η Εναγόμενη θα ειδοποιούσε την Ενάγουσα ότι θα σταματούσε τη φρούρηση, γεγονός το οποίο έγινε κατά την 03.02.
  23. Η Ενάγουσα στη βάση της προφορικής συμφωνίας και με τους ίδιους όρους της πρώτης συμφωνίας, φρούρησε το εργοτάξιο μέχρι την 03.02.2012, παραλαμβάνοντας, μέσω των υπαλλήλων της, από την Εναγόμενη το απόγευμα κάθε ημέρας περί η ώρα 15:00 τα κλειδιά του εργοταξίου και παραδίδοντάς τα σε αυτή την επομένη το πρωί κατά η ώρα 08:
  24. Η Εναγόμενη πλήρωσε στην Ενάγουσα τη φρούρηση μέχρι την 31.12.2011 και παραλείπει να πληρώσει τη φρούρηση της περιόδου 01.01.2012 μέχρι 03.02.2012, που ανέρχεται στο συνολικό ποσό των €5.604,88, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α, ήτοι 737 ώρες προς €6,50 την ώρα, πλέον 17% Φ.Π.Α., σύμφωνα και με το τιμολόγιο με αριθμό 6801, ημερομηνίας 12.03.
  25. Πέραν των πιο πάνω, απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις, διευκρίνισε, ότι η επέκταση της δεύτερης συμφωνίας στις 25.12.2011 συμφωνήθηκε προφορικά μεταξύ του ιδίου και του Μάριου Χ"Δημοσθένους (Μ.Υ.1), διευθυντή της Εναγομένης, παρόντος και κάποιου Χριστάκη, εξηγώντας ότι ο λόγος της επέκτασης ήταν η μη ολοκλήρωση των εργασιών στο εργοτάξιο και ισχυρίσθηκε ότι στις 03.02.2012 του τηλεφώνησε ο Χ"Δημοσθένους και του είπε ότι τερματίζεται η φρούρηση, διότι «είχε τελειώσει το εργοτάξιο». Ανέφερε περαιτέρω ότι κάθε πρωί κατέγραφε στον υπολογιστή της Ενάγουσας λεπτομέρειες για τη φρούρηση (τις ώρες, τον υπάλληλο κλπ.) και κατέθεσε στο Δικαστήριο τη σχετική κατάσταση[4], στη βάση της οποίας εκδόθηκε το τιμολόγιο με αριθμό 6801[5], το οποίο, όπως υπέδειξε παραμένει απλήρωτο μέχρι σήμερα. Υποστήριξε επίσης ότι από την 01.01.2012 μέχρι την 03.02.2012 επισκεπτόταν σχεδόν καθημερινά το εργοτάξιο, ελέγχοντας το προσωπικό του, τις ώρες, τις αλλαγές και ότι αφορούσε το χώρο φρούρησης. Στην αντεξέτασή του, μεταξύ άλλων, επιβεβαίωσε ότι τόσο την πρώτη, όσο και τη δεύτερη συμφωνία την έκαναν γραπτώς και διευκρίνισε, ότι δεν έκαναν άλλη γραπτή συμφωνία, παρόλο που ο ίδιος ζήτησε κάτι τέτοιο, διότι ο Χ"Δημοσθένους (Μ.Υ.1), όπως του είπε, δεν είχε χρόνο, λόγω των εορτών των Χριστουγέννων, υποστηρίζοντας ότι την ίδια δικαιολογία (έλλειψη χρόνου) του προέβαλε και στη συνέχεια, όταν επανειλημμένα τον ρωτούσε μέχρι πότε θα συνεχισθεί η φρούρηση. Επέμεινε επίσης ότι ο Χ"Δημοσθένους τους έδωσε εντολή να σταματήσουν τη φρούρηση στις 03.02.2012 και όχι στις 31.12.2011, όπως του υποβλήθηκε, και ότι με κανέναν άλλο, πέραν αυτού, δεν είχε συμφωνήσει για τη φρούρηση του εργοταξίου. Ο Σάββας Οικονομίδης (Μ.Ε.2), ο οποίος κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν υπάλληλος της Ενάγουσας, στην κυρίως εξέτασή του υιοθέτησε, ως μέρος της, το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης[6], στην οποία αναφέρει, ότι κατά την περίοδο από 27.07.2011 μέχρι 03.02.2012 του είχε ανατεθεί από την Ενάγουσα να φρουρεί το εργοτάξιο, ότι η φρούρηση γινόταν σε δύο βάρδιες, από η ώρα 15:00 μέχρι η ώρα 23:00 και από η ώρα 23:00 μέχρι η ώρα 8:30 της επομένης και ότι αυτός εργαζόταν, είτε στη μία βάρδια, είτε στην άλλη. Όταν εργαζόταν στην πρώτη βάρδια έπαιρνε τα κλειδιά του εργοταξίου από κάποιο Φίλιππο, ο οποίος ήταν επιστάτης της Εναγομένης, τα παρέδιδε στον συνάδελφο του της δεύτερης βάρδιας και το πρωί της επομένης κατά η ώρα 8:30 τα κλειδιά παραδίδονταν και πάλι στο Φίλιππο. Το ίδιο γινόταν όταν εργαζόταν στη δεύτερη βάρδια, έπαιρνε τα κλειδιά από το συνάδελφο του της πρώτης βάρδιας και τα παρέδιδε στο Φίλιππο την επομένη το πρωί η ώρα 8:
  26. Η φρούρηση σταμάτησε στις 03.02.2012 και ο ίδιος έχει πληρωθεί από την Ενάγουσα. Πέραν των πιο πάνω ανέφερε προφορικά, ότι ο Φίλιππος, επιστάτης της Εναγόμενης, ήταν το μόνο πρόσωπο που τους παρέδιδε και παραλάμβανε καθημερινά τα κλειδιά του εργοταξίου και ότι ήταν κάθε μέρα στο εργοτάξιο από την πρώτη ημέρα που ξεκίνησαν τη φρούρηση (27.07.2011) μέχρι και την ημέρα που σταμάτησαν (03.02.2012), θέση στην οποία επέμεινε και κατά την αντεξέτασή του. Ο Μιχάλης Λεωνίδου (Μ.Ε.3), επίσης υπάλληλος της Ενάγουσας κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, στην κυρίως εξέτασή του υιοθέτησε, ως μέρος της, το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης[7], στην οποία αναφέρει, ότι κατά την περίοδο από 27.07.2011 μέχρι 03.02.2012 του είχε ανατεθεί από την Ενάγουσα να φρουρεί το εργοτάξιο, ότι η φρούρηση γινόταν σε δύο βάρδιες, από η ώρα 15:00 μέχρι η ώρα 23:00 και από η ώρα 23:00 μέχρι η ώρα 8:30 της επομένης και ότι αυτός εργαζόταν, είτε στη μία βάρδια, είτε στην άλλη. Όταν εργαζόταν στην πρώτη βάρδια έπαιρνε τα κλειδιά του εργοταξίου από κάποιο Φίλιππο, ο οποίος ήταν επιστάτης της Εναγομένης, τα παρέδιδε στον συνάδελφο του της δεύτερης βάρδιας και το πρωί της επομένης κατά η ώρα 8:30 τα κλειδιά παραδίδονταν και πάλι στο Φίλιππο. Το ίδιο γινόταν όταν εργαζόταν στη δεύτερη βάρδια, έπαιρνε τα κλειδιά από το συνάδελφο του της πρώτης βάρδιας και τα παρέδιδε στο Φίλιππο την επομένη το πρωί η ώρα 8:
  27. Η φρούρηση σταμάτησε στις 03.02.2012 και ο ίδιος έχει πληρωθεί από την Ενάγουσα. Πέραν των πιο πάνω, ισχυρίσθηκε προφορικά, αναφερόμενος στο Φίλιππο, που υπέδειξε ότι ήταν ο επιστάτης της Εναγόμενης, ότι τον γνώρισε στο εργοτάξιο και ότι ήταν όλη την περίοδο (που διήρκησε η φρούρηση) εκεί και διευκρίνισε ότι μέσα στα καθήκοντά τους ήταν να προσέχουν και να ελέγχουν το κτίριο, πράγμα το οποίο έκαναν και τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο του 2012, υποδεικνύοντας ότι αυτή την περίοδο έμπαιναν σε αυτό διάφορα πρόσωπα (πελεκάνοι κλπ.). Στην αντεξέτασή του επέμεινε ότι, κατά τον τελευταίο μήνα (της φρούρησης) τα κλειδιά παραδίνονταν στο Φίλιππο και παραλαμβάνονταν από αυτόν, ότι γίνονταν εργασίες στο κτίριο και ότι δεν ήταν τελειωμένο για να παραδοθεί, υποδεικνύοντας ότι ο ίδιος έβλεπε ανθρώπους, πελεκάνους και χτίστες, που εργάζονταν μέσα σε αυτό, καθώς και ότι, όταν έφυγαν, είχε ολοκληρωθεί το κτίριο. Ο Μάριος Χ"Δημοσθένους (Μ.Υ.1), διευθυντής της Εναγόμενης, στην κυρίως εξέτασή του, υιοθέτησε ως μέρος της, το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης[8], στην οποία αναφέρει ότι μερικές ημέρες πριν τη λήξη της δεύτερης συμφωνίας, δηλαδή μερικές ημέρες πριν την 25.12.2011, επικοινώνησε μαζί του τηλεφωνικά ο Νίκος Παπαϊακώβου, διευθυντής της Ενάγουσας (Μ.Ε.1) και τον ρώτησε αν θα υπάρξει ανανέωση της συμφωνίας ή αν θα τερματιστεί η φρούρηση του χώρου την 25.12.
  28. Παρόλο που είχαν βασικά τελειώσει τις εργασίες τους σαν εργοληπτική εταιρεία και είχαν παραδώσει το κτίριο στους ενοικιαστές, του είπε να συνεχίσουν μέχρι το τέλος του μήνα, δηλαδή μέχρι την 31.12.2011 και να σταματήσουν. Ήταν πολύ ξεκάθαρος στην τηλεφωνική επικοινωνία του με τον Παπαϊακώβου ότι οι υπηρεσίες τους τερματίζονται στις 31.12.2011 και σε καμία περίπτωση δεν άφησε την παραμικρή αμφιβολία ότι θα συνεχίσουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους μετά την ως άνω ημερομηνία. Επειδή η παράταση αφορούσε μόνο μερικές ημέρες, δηλαδή από 26.12.2011 μέχρι 31.12.2011, δεν υπογράφηκε νέα συμφωνία, όπως συνήθιζαν πάντοτε να κάνουν με την Ενάγουσα όσες φορές συνεργάστηκαν μαζί τους. Πλήρωσαν όλο το οφειλόμενο ποσό προς την Ενάγουσα για τις υπηρεσίες της μέχρι την 31.12.
  29. Την 24.02.2010 υπέγραψαν επτά ενοικιαστήρια έγγραφα με την εταιρεία CINEMAX ENTERTAINMENT PARKS LTD, με τα οποία ενοικίασαν τους διάφορους χώρους του κτιρίου. Σύμφωνα με αυτά η ενοικίαση θα ξεκινούσε από 01.12.2011, νοουμένου ότι θα παρέδιδαν το ενοικιαζόμενο κτίριο στους ενοικιαστές τέσσερις μήνες πριν την 01.12.2011, για να έχουν χρόνο να εγκαταστήσουν τα μηχανήματα τους, την επίπλωση τους και να διαμορφώσουν γενικά τους χώρους των επιχειρήσεων που θα λειτουργούσαν. Για αυτό το λόγο είχαν συμφωνήσει αρχικά με την Ενάγουσα ότι η φρούρηση θα διαρκούσε μέχρι την 30.11.
  30. Υπήρξε εκ μέρους τους μια μικρή καθυστέρηση, για αυτό αναγκάστηκαν να παρατείνουν τη συμφωνία (με την Ενάγουσα) μέχρι την 25.12.2011 και στη συνέχεια με την προφορική συμφωνία τους ακόμα πέντε ημέρες μέχρι 31.12.
  31. Το Δεκέμβριο του 2011, παρόλο που είχαν ήδη παραδώσει το κτίριο, εξακολουθούσαν να εκτελούν κάποιες μικροεργασίες και κυρίως βοηθούσαν ως εταιρεία τους ενοικιαστές στη διαμόρφωση των εσωτερικών χώρων τους και την εγκατάσταση των μηχανημάτων και επίπλωσης τους εκεί όπου τους χρειάζονταν. Ο Παπαϊακώβου επικοινώνησε μαζί του ξανά μετά από ένα μήνα περίπου και του ανέφερε ότι θέλει να πληρωθεί για ακόμα ένα μήνα. Όταν του ανέφερε ότι η συμφωνία τους ήταν μέχρι 31.12.2011 και τον ρώτησε γιατί συνέχισε να φρουρεί το κτίριο, του απάντησε «μου είπε ο Χάρης να συνεχίσω και τώρα δεν με πληρώνουν». Με το όνομα Χάρης υπονοούσε τον Χάρη Χαραλάμπους που ήταν ο διευθυντής των επιχειρήσεων που λειτουργούσαν στο κτίριο (κινηματογράφοι, παιδότοπος, καφετέρια κλπ.). Του απάντησε ότι θα πρέπει να αναζητήσει την πληρωμή του από εκείνους που του ανέθεσαν την εργασία. Έκτοτε δεν επικοινώνησε ξανά μαζί του, παρά μόνο έλαβε με επίδοση την 27.04.2012 επιστολή του δικηγόρου της Ενάγουσας με την οποία αξίωνε το ισχυριζόμενο ποσό. Στην επιστολή αυτή απάντησε ο δικηγόρος τους. Ο Φίλιππος ήταν εργοδοτούμενος στην Εναγόμενη και ήταν ο επιστάτης του έργου. Ως επιστάτης του έργου συνέχισε να πηγαίνει κάποιες φορές στο κτίριο, διότι υπήρχαν κάποιες μικροεργασίες που οι ενοικιαστές ζητούσαν, καθώς πρόκειται για ένα μεγάλο κτίριο 12.000 τετραγωνικών μέτρων με διάφορες χρήσεις να λειτουργούν εντός του κτιρίου και είναι φυσικό να είχαν να αντιμετωπίσουν κάποια μικροπροβλήματα ή κάποιες μικροατέλειες που έχρηζαν επιδιόρθωσης. Αλλά κανένας από το προσωπικό τους δεν βρισκόταν εκεί καθημερινά και όλες τις ώρες, καθώς το κτίριο είχε παραδοθεί στους ενοικιαστές, οι οποίοι είχαν την πλήρη ευθύνη για την φύλαξη και λειτουργία του. Η συμφωνία τους με την Ενάγουσα τερματίσθηκε την 31.12.2011 και ουδέποτε, είτε ο ίδιος είτε οποιοσδήποτε άλλος από την Εναγόμενη έδωσε οδηγίες ή συμφώνησε για συνέχιση της φύλαξης του κτιρίου από την Ενάγουσα. Πέραν των πιο πάνω ανέφερε προφορικά, απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις, ότι ο Φίλιππος (ο επιστάτης της Εναγομένης) είναι πλέον συνταξιούχος και ότι, λόγω της ηλικίας του (80 χρονών), έχει προβλήματα επικοινωνίας και δεν μπορεί να συνεννοηθεί μαζί του και για αυτό δεν θα τον φέρει να δώσει μαρτυρία. Στην αντεξέτασή του, επέμεινε, για τους λόγους που εξήγησε, ότι η συμφωνία φρούρησης έληξε στις 31.12.2011 και δεν ανανεώθηκε και ότι η Εναγόμενη έχει εξοφλήσει την Ενάγουσα μέχρι τη συγκεκριμένη ημερομηνία και δεν της οφείλει το ποσό που απαιτεί με την παρούσα αγωγή. Η Νίκη Τοφαλλή (Μ.Υ.2), στην κυρίως εξέτασή της, υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής της δήλωσης[9], στην οποία αναφέρει, ότι εργάζεται στην Εναγόμενη από το 2003 και είναι η υπεύθυνη του λογιστηρίου. Ανάμεσα στα καθήκοντα του τμήματος της είναι η πληρωμή των διαφόρων υπεργολάβων ή άλλων εταιρειών με τις οποίες η Εναγόμενη έχει συμφωνίες, είτε για αγορά υλικών, είτε για προσφορά διαφόρων υπηρεσιών. Η Ενάγουσα είναι μια από τις εταιρείες που συνεργάζονταν, αφού παρείχε υπηρεσίες φύλαξης διαφόρων εργοταξίων που είχαν κατά διάφορα χρονικά διαστήματα. Πάντοτε σε όλες τις περιπτώσεις μεταξύ των δύο εταιρειών, δηλαδή της Ενάγουσας και της Εναγομένης, υπογράφονταν γραπτές συμφωνίες. Αναφορικά με την φύλαξη του εργοταξίου οι δύο εταιρείες είχαν συμφωνία που ίσχυε μέχρι την 25.12.
  32. Μετά την πιο πάνω ημερομηνία δεν υπογράφηκε άλλη συμφωνία, αλλά ενημερώθηκε από το Χ"Δημοσθένους, ότι η συμφωνία θα παραταθεί μέχρι το τέλος του χρόνου, δηλαδή μέχρι 31.12.2011, λέγοντας της ότι επειδή η παράταση είναι μόνο μερικές επιπλέον ημέρες δεν θα υπογραφεί νέα συμφωνία. Ο Χ"Δημοσθένους της ανέφερε ότι την 31.12.2011 τερματίζεται η συμφωνία και θα σταματήσουν οι υπάλληλοι της Ενάγουσας να φυλάνε το κτίριο, διότι πλέον είχαν ολοκληρώσει τις εργασίες τους ως εργολάβοι και το κτίριο είχε ήδη παραδοθεί στους ενοικιαστές. Εξόφλησαν πλήρως την Ενάγουσα για τις υπηρεσίες της μέχρι την 31.12.
  33. Η πρακτική που ακολουθούσαν ως εταιρεία είναι να ενημερώνεται το λογιστήριο άμεσα για την σύναψη οποιασδήποτε συμφωνίας με οποιοδήποτε υπεργολάβο ή συνεργάτη είτε αυτή είναι γραπτή είτε είναι προφορική όπως και για τον τερματισμό των συμφωνιών, για να γνωρίζουν σε ποια φυσικά ή νομικά πρόσωπα θα έχουν να κάνουν πληρωμές. Στην προκείμενη περίπτωση η ενημέρωση που είχαν στο λογιστήριο είναι ότι η συμφωνία τερματίστηκε στις 31.12.
  34. Στην αντεξέτασή της, μεταξύ άλλων, επέμεινε ότι, σύμφωνα με την ενημέρωση, που είχε από το Χ"Δημοσθένους η συμφωνία φρούρησης της Ενάγουσας με την Εναγόμενη τερματίσθηκε στις 31.12.2011, υποδεικνύοντας, ότι η ίδια δεν γνώριζε εάν συνέχισε η φρούρηση μέχρι τις 03.02.
  35. Αξιολόγηση μαρτυρίας Η ανάλυση των στοιχείων που οδηγούν στην αξιολόγηση της φιλαλήθειας ενός μάρτυρα, έχει, όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Sayed v. Πλοίου M/V Mary John κ.α.[10], δύο επάλληλα στοιχεία. Το πρώτο αφορά στο περιεχόμενο της ίδιας της μαρτυρίας. Τα αναφερόμενα σε αυτήν υποβάλλονται στη βάσανο της εύλογα αναμενόμενης ανθρώπινης λειτουργίας και βεβαίως συγκρίνονται και με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό στην υπόθεση. Το άλλο, ανάγεται στην έμφυτη ικανότητα του ανθρώπου να διακρίνει από το σύνολο της προσωπικότητας αυτού που εξιστορεί κάτι, αν λέει την αλήθεια. Αξιολογώντας τη μαρτυρία δεν περιορίστηκα μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα (Rana και Άλλου v. Δημοκρατίας[11]), αλλά την παρέβαλα και διερεύνησα στο σύνολο της υπόλοιπης μαρτυρίας (βλ. κατ΄αναλογίαν, Βασιλείου v. Αστυνομίας[12] και Φώτσιου v. Ηροδότου[13]). Επιπρόσθετο εφόδιο αξιολόγησης, αποτέλεσε η δικαστική μου τριβή, εμπειρία και γνώση περί της ανθρώπινης φύσης, που κατά τη νομολογία, αποτελούν γνώμονες που προσδίδουν στο Δικαστήριο δυνατότητα κρίσης (ανθρώπινη βεβαίως), για εύρεση της αλήθειας (βλ. κατ΄αναλογίαν, C & A Pelekanos Associates Limited v. Πελεκάνου[14]). Το Δικαστήριο ασφαλώς διατηρεί πάντα τη δυνατότητα να αποδεχθεί μέρος μιας μαρτυρίας και να απορρίψει άλλη. Δεν υπάρχει κανόνας ότι μια μαρτυρία θα πρέπει να γίνει αποδεκτή ή να απορριφθεί στην ολότητα της (βλ. Γεώργιος Σάββα ν. Αστυνομίας[15] και Αντώνης Σωτηρίου ν. Αστυνομίας[16]). Στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης, είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω και να ακούσω, με την ίδια προσοχή και υπομονή, όλους τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια που κατέθεσαν ενόρκως ενώπιον μου. Αξιολογώντας τη μαρτυρία τους (με πλήρη πάντα επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αποσυναρτημένα επιπέδου απόδειξης), έθεσα ως δείκτη, ανάμεσα σε άλλα, το διαδικαστικό στάδιο από το οποίο ανέκυψε η μαρτυρία αυτή, την πηγή και εμβέλεια των γνώσεων των μαρτύρων, στο βαθμό που τούτες αφορούσαν εκείνα περί των οποίων κατέθεταν, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να αντιληφθούν τα διαδραματισθέντα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά περί των οποίων κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών ανακολουθιών και αντιφάσεων (σε συγκριτική εξέταση με τις μικροαντιφάσεις), την ύπαρξη προηγούμενων γραπτών ή προφορικών ασυνεπών ή αντιφατικών δηλώσεων, την ειλικρίνεια και τρόπο αφήγησης των γεγονότων, το φυσικό ή αφύσικο των αντιδράσεων τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ύπαρξη νευρικότητας ή επιφυλακτικότητας, και τη γενικότερη ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν ενώ έδιναν μαρτυρία. Ήμουν εξαιρετικά προσεκτικός στο να μην αποδώσω υπέρμετρη βαρύτητα στα εξωτερικά χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς τους, γνωρίζοντας ότι κάτι τέτοιο, ενδεχομένως, να ενέχει κινδύνους (βλ. κατ΄αναλογίαν, Νικολάου v. Παπαϊωάννου[17]), επειδή δεν είναι σπάνιο κάποιοι μάρτυρες να έχουν ιδιαίτερη ικανότητα στο να προβάλλουν μια τελείως διαφορετική εικόνα από εκείνη που πραγματικά τους χαρακτηρίζει (βλ. κατ΄αναλογίαν, Χριστοφή v. Ζαχαριάδη[18]), αλλά και διότι κάποιες συμπεριφορές στο εδώλιο του μάρτυρα μπορεί να ορμώνται από πλειάδα αιτιών χωρίς αναγκαστικώς αυτές να εκπορεύονται από διάθεση ψεύδους ή παραπλάνησης (βλ. κατ΄ αναλογίαν, Χρίστου v. Ηροδότου και Άλλων[19]). Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω το διευθυντή της Ενάγουσας, Νίκο Παπαϊακώβου (Μ.Ε.1), καθ΄ ον χρόνο κατέθετε από το εδώλιο του μάρτυρος. Να ακούσω το λόγο του, να παρατηρήσω τη συμπεριφορά του, να δω τις αντιδράσεις του. Έχω τη δυνατότητα να αντιπαραβάλω, νοητικά και ουσιαστικά, τη μαρτυρία του με τη μαρτυρία των υπόλοιπων μαρτύρων της Ενάγουσας, τα τεκμήρια που έχω ενώπιον μου, αλλά και τις θέσεις των μαρτύρων υπεράσπισης. Άριστη ήταν η αντίληψη μου για την ποιότητα της μαρτυρίας του. Δεν έχω τον παραμικρό ενδοιασμό να αποδώσω στο μάρτυρα αυτό το χαρακτηρισμό του μάρτυρα της αλήθειας. Είμαι σε θέση, με απόλυτη βεβαιότητα, να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι μετέφερε στο Δικαστήριο, με ειλικρίνεια, όσα βίωσε και περιήλθαν σε γνώση του, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, πείθοντας για την αλήθεια των λεγομένων του. Ανεπιφύλακτα κρίνεται ειλικρινής και αξιόπιστος μάρτυρας. Κατέθεσε στο Δικαστήριο με λόγο σταθερό, πειστικό, αυθεντικό και πηγαίο, χωρίς ταλαντεύσεις, σφραγίζοντας την αντίληψη του Δικαστηρίου για την αυθεντικότητα του λόγου του. Με αμεσότητα απαντούσε στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν, χωρίς ίχνος αμφιβολίας για τα γεγονότα που βίωσε και περιέγραφε, θέτοντας υπόψη του Δικαστηρίου πλείστες όσες λεπτομέρειες, σε σχέση με την εξέλιξη των επίδικων γεγονότων, χωρίς αντιφάσεις, αυτοαναιρέσεις ή διαφοροποιήσεις, όσες φορές και αν κλήθηκε, καθ' ον χρόνο κατέθετε ενώπιον του Δικαστηρίου να τα επαναλάβει. Παρέμεινε σταθερός, κατηγορηματικός και ακλόνητος. Τούτο δε, παρά την αντεξέταση, στην οποία υποβλήθηκε. Από την επισκόπηση της μαρτυρίας του διαπιστώνεται, ότι αυτό που επί της ουσίας αμφισβητήθηκε, στην αντεξέτασή του, ήταν η διάρκεια της προφορικής συμφωνίας φρούρησης του εργοταξίου. Υπενθυμίζεται ότι η εκδοχή του μάρτυρα ήταν ότι η διάρκεια της προφορικής συμφωνίας ήταν από τις 25.12.2011 μέχρι τις 03.02.2012, ημερομηνία που τερματίσθηκε με εντολή προς τον ίδιο του διευθυντή της Εναγομένης (Μ.Υ.1). Σε σχέση με αυτό το ζήτημα του υποβλήθηκε, ότι ο Μ.Υ.1 του είπε να σταματήσουν (τη φρούρηση) στις 31.12.2011 και ότι «από εκεί και πέρα δεν έχει καμιά σχέση με το κτίριο διότι ακριβώς το είχε παραδώσει, το είχε ενοικιάσει και παραδόθηκε στους ενοικιαστές» και ότι η συμφωνία που έκανε από την 01.01.2012 ήταν με το διευθυντή των ενοικιαστών, που ενοικίασαν το κτίριο, διότι η Εναγομένη το είχε παραδώσει και είχε φύγει από αυτό. Ο μάρτυρας ήταν αταλάντευτα κατηγορηματικός και σε σχέση με αυτό το ζήτημα, ότι, αφενός μεν εντολή για να σταματήσει τη φρούρηση έλαβε από το Μ.Υ.1 στις 03.02.2012, αφετέρου δε ότι με κανένα άλλο δεν συνεργάσθηκε για τη φρούρηση του εργοταξίου, πέραν της Εναγομένης, μέσω του διευθυντή της. Πέραν της κατηγορηματικότητας του Μ.Ε.1 για αυτό το θέμα, η πειστικότητα της εκδοχής του ενισχύεται και από την εξέλιξη αδιαμφισβήτητων γεγονότων της υπό συζήτηση υπόθεσης. Πιο συγκεκριμένα, ούτε, κατά την αντεξέταση του Μ.Ε.1, ούτε κατά την αντεξέταση των Μ.Ε.2 και 3, πέραν κάποιων γενικών ερωτήσεων και υποβολών, αμφισβητήθηκε ουσιαστικά η αδιάλειπτη φρούρηση του εργοταξίου από την Ενάγουσα από την 01.01.2012 μέχρι και την 03.02.2012, ούτε και το ότι καθ' όλη την ανωτέρω χρονική περίοδο τα κλειδιά του εργοταξίου παραλαμβάνονταν και παραδίδονταν καθημερινά από τους υπαλλήλους της Ενάγουσας στον επιστάτη της Εναγομένης, όπως συνέβαινε αδιάλειπτα και καθημερινά από την έναρξη της φρούρησης, στη βάση της πρώτης συμφωνίας, δηλαδή από τις 27.07.
  36. Θα ήταν λογικά αναμενόμενο, ότι, σε περίπτωση που η συμφωνία φρούρησης είχε τερματισθεί στις 31.12.2011, ως διατείνεται η Εναγόμενη, αφενός μεν να μην συνεχισθεί η φρούρηση του εργοταξίου πέραν της ημερομηνίας αυτής, αφετέρου δε ο επιστάτης της Εναγομένης να αρνηθεί την 01.01.2012 να παραδώσει τα κλειδιά του εργοταξίου στους υπαλλήλους της Ενάγουσας, υποδεικνύοντάς τους ότι η συμφωνία έχει τερματισθεί, και να μην συνεχίσει να ενεργεί και να συμπεριφέρεται όπως και προηγουμένως. Τα πιο πάνω γεγονότα καταδεικνύουν, αφενός μεν την πειστικότητα της εκδοχής του Μ.Ε.1, αφετέρου δε ότι η δικογραφημένη θέση[20] της Εναγόμενης, ότι «ουδέποτε συμφώνησε είτε προφορικά είτε άλλως πως ή/και έδωσε εντολή στην ενάγουσα για φρούρηση του επίδικου για την περίοδο από 01.01.2012 μέχρι 03.02.2012» δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, καθώς, εάν αυτή ήταν η εξέλιξη των γεγονότων είναι προφανές ότι η Εναγόμενη και δη ο Μ.Υ.1 θα είχε ειδοποιήσει σχετικά τον επιστάτη της και ότι ο τελευταίος θα ενεργούσε ανάλογα. Για όλους τους πιο πάνω λόγους αποτελεί κατάληξη μου ότι ο Μ.Ε.1 αποτέλεσε ειλικρινή και αξιόπιστο μάρτυρα, χωρίς διάθεση να παραποιήσει γεγονότα που αφορούν την υπό συζήτηση υπόθεση, στις αναφορές του οποίου το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί για την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων. Οι Μ.Ε.2 και 3, κατά τρόπο θετικό, απλό και ανεπιτήδευτο, έθεσαν υπόψη του Δικαστηρίου όσα οι ίδιοι γνώριζαν για τα ζητήματα στα οποία ερωτήθηκαν. Δεν διατηρώ οποιαδήποτε αμφιβολία, έχοντας τη ζωντανή εικόνα τους στο εδώλιο του μάρτυρα και την πειστικότητα του λόγου τους, ότι υπήρξαν ειλικρινείς μάρτυρες, οι οποίοι με άνεση χαρακτηρίζονται μάρτυρες της αλήθειας. Αισθάνομαι ότι με ασφάλεια μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία τους για την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων για τα πραγματικά γεγονότα της υπό συζήτηση υπόθεσης. Άλλωστε η μαρτυρία τους, όπως έχει ήδη επισημανθεί, πέραν κάποιων γενικών ερωτήσεων και υποβολών στην αντεξέτασή τους, δεν έχει αμφισβητηθεί, κατά τρόπο ουσιαστικό, από την πλευρά της Εναγόμενης. Η μαρτυρία του διευθυντή της Εναγομένης (Μ.Υ.1) στόχευσε στην προώθηση της εκδοχής, ότι η συμφωνία φρούρησης τερματίσθηκε στις 31.12.2011, με εντολή του ιδίου προς το διευθυντή της Ενάγουσας (Μ.Ε.1), καθώς εκείνη την ημερομηνία παραδόθηκε το κτίριο στους ενοικιαστές και ότι η Ενάγουσα φρούρησε το κτίριο από την 01.01.2012 μέχρι την 03.02.2012, στη βάση άλλης συμφωνίας που έκανε με κάποιο Χάρη Χαραλάμπους, διευθυντή των επιχειρήσεων που λειτουργούσαν σε αυτό. Αναφορικά με τη θέση του περί συνομολόγησης νέας συμφωνίας της Ενάγουσας με το Χαραλάμπους διαπιστώνεται, ότι αυτή δεν είναι δικογραφημένη, καθώς η δικογραφημένη θέση[21] της Εναγόμενης είναι, ότι η Ενάγουσα φρούρησε το εργοτάξιο από την 01.01.2012 μέχρι την 03.02.2012 «αυτόβουλα και χωρίς την εντολή ή/και συγκατάθεση της εναγόμενης» (Η υπογράμμιση είναι του γράφοντος). Σύμφωνα με την πάγια θέση της νομολογίας, η δίκη σε αστική αγωγή διεξάγεται, αυστηρά, με αναφορά στα θέματα τα οποία καθίστανται επίδικα με τη συμπλήρωση της εκατέρωθεν δικογραφίας, (βλ. Παπαγεωργίου ν. Κλάππα
(1991)1 Α.Α.Δ. 24, Ayia Napa Nissi Ltd κ.α. ν. Παπαμιχαήλ
(1992)1 Α.Α.Α. 549 και Latifundia Prop. Ltd v. Ψακή κ.ά.
(2003)1 Α.Α.Δ. 670). Οποιαδήποτε μαρτυρία κατατίθεται κατά τη διάρκειά της, ακόμα και χωρίς ένσταση, η οποία εκφεύγει του προκαθορισθέντος, ως άνω, δικονομικού πλαισίου, δε λαμβάνεται υπόψη από το εκδικάζον Δικαστήριο, κατά τη διεργασία αξιολόγησης και εκτίμησης της μαρτυρίας και εξαγωγής των ευρημάτων του από αυτήν, προς διαπίστωση της αλήθειας (βλ. Βοσκού κ.ά. ν. Ζήνωνος
(2003)1 Α.Α.Δ. 695 και Μελάς ν. Κυριάκου
(2003)1 Α.Α.Δ. 826). Σε διαφορετική περίπτωση, θα παραβιάζεται ο κανόνας του αντιπαραθετικού συστήματος, ο οποίος υπαγορεύει ότι τα διάδικα μέρη έχουν τον πρώτο λόγο στον προσδιορισμό της επίδικης διαφοράς μεταξύ τους. Το δικάζον δικαστήριο διατηρεί το ρόλο του ανεξάρτητου κριτή, βεβαιούμενο ότι η δίκη διεξάγεται όπως δικονομικά δρομολογείται, για εξασφάλιση, στο πλαίσιο αυτής, των αντίστοιχων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των διαδίκων, προς επίτευξη του απώτερου σκοπού της, ήτοι της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, ο οποίος βρίσκει την έκφρασή του στην τελική του απόφαση. Τοιουτοτρόπως, θα παραβιάζεται, συγχρόνως, η αρχή της διαφάνειας, την οποία καθιερώνει η Δ.19, κ. 13 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας και, ειδικά, η πτυχή αυτής που είναι σχετική, εν προκειμένω, και προβλέπει ότι: "The defendant ..., must raise by his pleading ... all such grounds of defence, ... as if not raised would be likely to take the opposite party by surprise, ..." (βλ. Βαριάνου ν. Βορκά
(2010)1 Α.Α.Δ. 1541, σελίδα 1562)[22]. Έπεται, ότι αποτελεί πάγια νομολογιακή αρχή ότι η δίκη δρομολογείται στη βάση της δικογραφίας και μαρτυρία εκτός δικογράφων δεν λαμβάνεται υπόψη, έστω και αν επιτραπεί η κατάθεση της. (Βλ. Παπαγεωργίου ν. Κλάππα (ανωτέρω), Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Σιακόλας
(2011)1 Α.Α.Δ. 1422 και Μελάς ν. Κυριάκου (ανωτέρω)[23]. Στην υπό συζήτηση περίπτωση, κατ΄ εφαρμογή της πιο πάνω νομολογιακής αρχής και με δεδομένη τη δικογραφημένη θέση της Εναγόμενης, ότι η συνέχιση της φρούρησης του εργοταξίου έγινε αυτόβουλα από την Ενάγουσα, το μέρος της μαρτυρίας του Μ.Υ.1, που σχετίζεται με την προώθηση της εκδοχής, ότι η Ενάγουσα φρούρησε το κτίριο από την 01.01.2012 μέχρι την 03.02.2012, στη βάση άλλης συμφωνίας που έκανε με κάποιο Χάρη Χαραλάμπους, διευθυντή των επιχειρήσεων που λειτουργούσαν σε αυτό, παρόλο που εισήχθηκε χωρίς ένσταση, δεν θα ληφθεί υπόψη, εφόσον δεν δικογραφείται στην έκθεση υπεράσπισης. Αναφορικά με το μέρος της μαρτυρίας του Μ.Υ.1, ότι η συμφωνία φρούρησης τερματίσθηκε στις 31.12.2011 με εντολή του ιδίου προς το διευθυντή της Ενάγουσας (Μ.Ε.1), για τους ίδιους λόγους και με το ίδιο σκεπτικό, που, επί του συγκεκριμένου επίδικου ζητήματος, έγινε αποδεκτή η μαρτυρία του Μ.Ε.1, αυτή απορρίπτεται. Από τη μαρτυρία της Μ.Υ.2 κατέστη πρόδηλο, ότι αυτή αντλεί τη γνώση της για τον τερματισμό της συμφωνίας φρούρησης στις 31.12.2011 αποκλειστικά από σχετική ενημέρωσή της από το Μ.Υ.
  1. Η ίδια καμιά προσωπική γνώση δεν είχε για το συγκεκριμένο ζήτημα, ούτε υποστήριξε κάτι τέτοιο. Έπεται, ότι η απόρριψη της μαρτυρίας του Μ.Υ.1 για το συγκεκριμένο ζήτημα συμπαρασύρει σε απόρριψη και τη μαρτυρία της Μ.Υ.
  2. Πραγματικά γεγονότα Στη βάση όλων των πιο πάνω και με δεδομένη την αντίληψη του Δικαστηρίου σε σχέση με την ποιότητα της τεθείσας ενώπιον του μαρτυρίας, αποτέλεσμα της προηγηθείσας αξιολόγησης, σε συνδυασμό θεωρούμενα με τα παραδεκτά γεγονότα και το σύνολο των στοιχείων τα οποία το Δικαστήριο κατά τρόπο παραδεκτό είναι δυνατό να λάβει υπόψη του στα πλαίσια διαδικασίας ως η υπό συζήτηση, διατυπώνονται στη συνέχεια τα επιπρόσθετα ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου για τα ουσιαστικά γεγονότα που περιβάλλουν και αφορούν την υπό συζήτηση υπόθεση, πέρα από αυτά τα οποία έχουν ήδη καταγραφεί. Η Ενάγουσα είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης νόμιμα γραμμένη και διεξάγει εργασίες παροχής υπηρεσιών φρούρησης και ασφάλειας κτηρίων, εργοταξίων και οτιδήποτε έχει σχέση με ασφάλεια και άλλες συναφείς εργασίες με έδρα την Πάφο και συναλλάσσεται, εμπορεύεται και είναι γνωστή τόσο με το αγγλικό όνομα της όσο και το ελληνικό και είναι γνωστή και με την ονομασία και έχει εγγράψει εμπορική επωνυμία και ως «ΑΣΤΡΑΠΗ SECURITY» και/ή «N.F.ASTRAPI FORCE». Η Ενάγουσα είναι γραμμένη στο μητρώο του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.) με αριθμό μητρώου 10042630Χ και έχει το δικαίωμα και υποχρέωση να εισπράττει και καταβάλλει Φ.Π.Α. Η Εναγόμενη είναι εταιρεία περιορισμένης νόμιμα γραμμένη και διεξάγει εργασίες ανάπτυξης γης, εργοληπτικές, εργολαβικές, οικοδομικές εργασίες και άλλης παρόμοιας φύσης εργασίες, με έδρα την Πάφο και συναλλάσσεται και εμπορεύεται και είναι γνωστή τόσο με το αγγλικό όνομα της όσο και το ελληνικό. Κατά την 27.07.2011, δυνάμει γραπτής συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων (πρώτη συμφωνία) συμφώνησαν όπως η Ενάγουσα παρέχει υπηρεσίες φρούρησης εργοταξίου της Εναγομένης το οποίο βρισκόταν επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρου Παπάγου 130, πλησίον του κυκλικού κόμβου (υπεραγορά ALPHA MEGA) στην Πάφο μέχρι την 30.11.
  3. Η πιο πάνω συμφωνία περιελάμβανε μεταξύ άλλων τους πιο κάτω όρους: (Α) Η φρούρηση θα γίνεται καθημερινά και τα Σαββατοκύριακα από η ώρα 15.00 μέχρι η ώρα 8.30 της επομένης, (Β) Η τιμή είναι €6,50 σεντ την ώρα, χωρίς το Φ.Π.Α για ένα άτομο και (Γ) Η πληρωμή θα γίνεται με την παράδοση του τιμολογίου. Η Ενάγουσα παρείχε φρούρηση του αναφερόμενου εργοταξίου της Εναγομένης μέχρι την 30.11.
  4. Με νέα συμφωνία (δεύτερη συμφωνία) ημερομηνίας 01.12.2011, μεταξύ των διαδίκων, συμφωνήθηκε όπως η φρούρηση συνεχιστεί και για την περίοδο 01.12.2011 μέχρι 25.12.2011 με τους ίδιους πιο πάνω αναφερόμενους όρους. Η Ενάγουσα ενήργησε βάση της πιο πάνω συμφωνίας και παρείχε φρούρηση του αναφερόμενου εργοταξίου της Εναγομένης μέχρι την 25.12.
  5. Μετά τη λήξη της δεύτερης συμφωνίας, δηλαδή στις 25.12.2011, επειδή το εργοτάξιο της Εναγομένης βρισκόταν προς το τέλος των εργασιών του, η Ενάγουσα συμφώνησε προφορικά (προφορική συμφωνία) με την Εναγόμενη, όπως η φρούρηση συνεχιστεί μέχρι που η Εναγόμενη θα ειδοποιούσε την Ενάγουσα ότι θα σταματούσε τη φρούρηση, γεγονός το οποίο έγινε κατά την 03.02.
  6. Η επέκταση της δεύτερης συμφωνίας στις 25.12.2011 συμφωνήθηκε προφορικά μεταξύ του Νίκου Παπαϊακώβου, διευθυντή της Ενάγουσας και του Μάριου Χ"Δημοσθένους, διευθυντή της Εναγομένης, παρόντος και κάποιου Χριστάκη. Ο λόγος της επέκτασης ήταν η μη ολοκλήρωση των εργασιών στο εργοτάξιο και ο λόγος που δεν έκαναν άλλη γραπτή συμφωνία, παρόλο που ο Παπαϊακώβου ζήτησε κάτι τέτοιο, ήταν διότι ο Χ"Δημοσθένους δεν είχε χρόνο, λόγω των εορτών των Χριστουγέννων. Ο Χ"Δημοσθένους προέβαλε την ίδια δικαιολογία (έλλειψη χρόνου) και στη συνέχεια, όταν επανειλημμένα ο Παπαϊακώβου τον ρωτούσε μέχρι πότε θα συνεχισθεί η φρούρηση. Η Ενάγουσα στη βάση της προφορικής συμφωνίας και με τους ίδιους όρους της πρώτης συμφωνίας, φρούρησε το εργοτάξιο μέχρι την 03.02.2012, παραλαμβάνοντας, μέσω των υπαλλήλων της, από την Εναγόμενη το απόγευμα κάθε ημέρας περί η ώρα 15:00 τα κλειδιά του εργοταξίου και παραδίδοντάς τα την επομένη το πρωί κατά η ώρα 08:
  7. Από την 01.01.2012 μέχρι την 03.02.2012 ο Παπαϊακώβου επισκεπτόταν σχεδόν καθημερινά το εργοτάξιο, ελέγχοντας το προσωπικό του, τις ώρες, τις αλλαγές και ότι αφορούσε το χώρο φρούρησης. Κατά την ίδια χρονική περίοδο αυτός κάθε πρωί κατέγραφε στον υπολογιστή της Ενάγουσας λεπτομέρειες για τη φρούρηση (τις ώρες, τον υπάλληλο κλπ.). Η σχετική κατάσταση κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο 9, στη βάση της οποίας εκδόθηκε το τιμολόγιο με αριθμό 6801[24]. Στις 03.02.2012 ο Χ"Δημοσθένους τηλεφώνησε στον Παπαϊακώβου και του είπε ότι τερματίζεται η φρούρηση, διότι «είχε τελειώσει το εργοτάξιο». Η Εναγόμενη πλήρωσε στην Ενάγουσα τη φρούρηση μέχρι την 31.12.2011 και παραλείπει να πληρώσει τη φρούρηση της περιόδου 01.01.2012 μέχρι 03.02.2012, που ανέρχεται στο συνολικό ποσό των €5.604,88, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α, ήτοι 737 ώρες προς €6,50 την ώρα, πλέον 17% Φ.Π.Α., σύμφωνα και με το τιμολόγιο με αριθμό 6801, ημερομηνίας 12.03.
  8. Η Ενάγουσα με επιστολή του δικηγόρου της ημερομηνίας 27.04.2012, η οποία, μαζί με το τιμολόγιο με αριθμό 6801, επιδόθηκε με ιδιώτη επιδότη στην Εναγόμενη την 18.07.2012, ζήτησε όπως πληρωθεί το ποσό των €5.604,88 για τη φρούρηση του πιο πάνω εργοταξίου για την περίοδο 01.01.2012 μέχρι 03.02.
  9. Η Εναγόμενη με επιστολή του δικηγόρου της ημερομηνίας 27.07.2012 απέρριψε το περιεχόμενο της επιστολής της Ενάγουσας ημερομηνίας 27.04.
  10. Κατάληξη Με το πιο πάνω σκεπτικό και στη βάση των πραγματικών γεγονότων της υπό συζήτηση υπόθεσης κρίνεται ότι η Ενάγουσα έχει αποδείξει την απαίτησή της εναντίον της Εναγομένης. Συναφώς εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης, ως οι παράγραφοι 13 (Α) και (Β) της έκθεσης απαίτησης, δηλαδή για το ποσό των €5.604,88 πλέον νόμιμο τόκο. Τα έξοδα της αγωγής, ακολουθώντας το αποτέλεσμα, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και σε βάρος της Εναγομένης. (Υπ.) ...................................... Κ. Σατολιάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Final (Αναφορά: οφειλόμενο υπόλοιπο - αξιολόγηση μαρτυρίας) [1] Η γραπτή αγόρευση του δικηγόρου της Εναγόμενης σημειώθηκε ως τεκμήριο Α1 και η γραπτή αγόρευση του δικηγόρου της Ενάγουσας ως τεκμήριο Α2 [2] το σχετικό γραπτό κείμενο σημειώθηκε ως τεκμήριο 1 [3] ως τεκμήριο 2 [4] Τεκμήριο 9 [5] Τεκμήριο 10 [6] Έγγραφο Β [7] Έγγραφο Γ [8] Έγγραφο Δ [9] Έγγραφο Ε [10]
(2002)1 ΑΑΔ 661 [11]
(2004)2 ΑΑΔ 489, 500 [12]
(2012)2 ΑΑΔ 254, 260 [13]
(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172, 1175 [14]
(1999)1(Β) ΑΑΔ 1273, 1280-1281 [15]
(1998)2 ΑΑΔ 391 [16]
(2002)2 ΑΑΔ 301 [17] ΠΕ 250/08, ημ. 20.10.11 [18]
(2002)1(Α) ΑΑΔ 401, 406 [19]
(2008)1(Α) ΑΑΔ 676, 685 [20] Βλέπε σχετικά παράγραφο 4 έκθεσης υπεράσπισης [21] Βλέπε σχετικά παράγραφο 4 έκθεσης υπεράσπισης [22] ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΤΖΙΗ v. ΦΟΥΚΑΡΙΔΗΣ & ΣΙΑ ΛΤΔ, ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΕΛΑΙΟΧΡΩΜΑΤΙΣΤΕΣ, ECLI:CY:AD:2017:A258, Πολιτική Έφεση Αρ. 40/2011, ημερομηνίας 11.07.2017 [23] Χρυστάλλα Κωνσταντίνου v. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2018:A106, Πολιτική Έφεση Αρ. 65/12, ημερομηνίας 12.03.2018. [24] Τεκμήριο 10 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.