Σωτήρη Προκοπίου Ιωάννου ν. Αντώνη Χουβαρτά, Αρ. Αγωγής: 128/17, 3/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:A109 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 128/17 Μεταξύ: Σωτήρη Προκοπίου Ιωάννου, από την Πάφο Ενάγοντα και Αντώνη Χουβαρτά, από την Πάφο Εναγόμενου --------------------- Ημερομηνία: 3.4.2018 Εμφανίσεις: Για εναγόμενο: κα Λουκά προσωπικά και για ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ ΚΟΡΑΚΙΔΗΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για ενάγοντα: κ. Μιλτιάδου για κ. Κλεοβούλου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, στις 2/2/
- Ο εναγόμενος, στις 15/3/2017 καταχώρησε εμφάνιση και στις 20/3/2017, αίτηση αναστολής της διαδικασίας της αγωγής και/ή απόρριψης της αγωγής μέχρις ότου ο ενάγοντας του πληρώσει τα έξοδα στα οποία είχε καταδικαστεί στο πλαίσιο της αγωγής 1068/
- Η εν λόγω αίτηση αποσύρθηκε στις 11/5/
- Με την αιτιολογημένη απόφαση της συναδέλφου που της είχε επιληφθεί, ημερομηνίας 30/5/2017, με έξοδα υπέρ του εναγόμενου και σε βάρος του ενάγοντα. Ο εναγόμενος, στις 6/6/2017 καταχώρησε υπεράσπιση στην αγωγή και ο ενάγοντας μονομερή αίτηση, η οποία απορρίφθηκε από το συνάδελφο που της είχε επιληφθεί, την επομένη, 7/6/
- Στις 13/6/2017, ο ενάγοντας καταχώρησε απάντηση στην υπεράσπιση, ενώ ο εναγόμενος, στις 21/6/2017 καταχώρησε αίτηση τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης του ενάγοντα με σκοπό τη διαγραφή συγκεκριμένων φράσεων και/ή παραγράφων της, ως «..αχρείαστων και/ή σκανδαλωδών ισχυρισμών που ενδέχεται να επηρεάσουν δυσμενώς και/ή καθυστερήσουν την δίκαιη δίκη της αγωγής..». Ο ενάγοντας καταχώρησε ένσταση στην αίτηση, την οποία απέρριψα με την έκδοση της αιτιολογημένης απόφασής μου, ημερομηνίας 19/12/
- Ο ενάγοντας, στις 19/1/2018 εξέδωσε κλήση για οδηγίες δυνάμει της Δ.30 Θ.1(α) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία καταχωρήθηκε στις 22/1/2018 και ορίστηκε από τον Πρωτοκολλητή ενώπιόν μου, στις 20/3/
- Στις 6/2/2018, οι δικηγόροι του εναγόμενου απεύθυναν στον Πρωτοκολλητή την ακόλουθη επιστολή: « ΕΛΕΝΗ ΛΟΥΚΑ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ....................... ....................... Προς Πρωτοκολλητή Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου Πάφος: 6/2/2018 Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου Πάφος ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ & ΜΕ ΦΑΞ Αξιότιμε Κύριε, Θέμα: Αρ. Αγωγής: 128/17 Σωτήρης Προκοπίου Ιωάννου ν. Αντώνης Χουβαρτάς Με την παρούσα σας πληροφορούμε πως η πιο πάνω αγωγή έχει εγκαταλειφθεί λόγω της μη καταχώρησης της κλήσης για οδηγίες εντός του χρονικού πλαισίου και σύμφωνα με την Διαταγή
- Ως εκ τούτου η πιο πάνω αγωγή πρέπει να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από το Πρωτοκολλητείο για να απορριφθεί με έξοδα εναντίον του ενάγοντα. Με εκτίμηση, Ελένη Λουκά & ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ ΚΟΡΑΚΙΔΗΣ Δ.Ε.Π.Ε. Δικηγόροι » Το Πρωτοκολλητείο, στις 2/3/2018 έθεσε το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον μου προς απόρριψη, δυνάμει της Δ.30 Θ.1(γ). Επιλήφθηκα της υπόθεσης την ίδια μέρα και επειδή είναι προφανές, ότι το Πρωτοκολλητείο τροχοδρόμησε τη σχετική διαδικασία απόρριψης της αγωγής συνεπεία της παραπάνω επιστολής των δικηγόρων του εναγόμενου και αφού στο μεταξύ ο ενάγοντας εξέδωσε την κλήση για οδηγίες, η οποία - για να επαναλάβω - είχε οριστεί από το Πρωτοκολλητείο, στις 20/3/2018, θεώρησα την επιστολή των δικηγόρων του εναγόμενου, ως αίτηση και την όρισα για οδηγίες, στις 9/3/2018, με οδηγίες να δοθεί σχετική ειδοποίηση στους δικηγόρους του. Το Πρωτοκολλητείο, υποθέτω εκ λάθους ενημέρωσε σχετικά τους δικηγόρους και των δυο μερών, έτσι, στις 9/3/2018, η δικηγόρος που εμφανίστηκε για τον ενάγοντα ζήτησε χρόνο για να τοποθετηθεί επί της «αίτησης» της άλλης πλευράς. Συναινούντος και του δικηγόρου του εναγόμενου όρισα την «αίτηση» για ακρόαση, με την υποβολή γραπτών αγορεύσεων. Οι βασικές θέσεις των ευπαίδευτων δικηγόρων του εναγόμενου σύμφωνα με το περιεχόμενο της γραπτής τους αγόρευσης είναι οι εξής: Η νέα Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως τροποποιήθηκε στις 28/7/2017 προνοεί ότι ο ενάγοντας υποχρεούται εντός 90 ημερών από τη συμπλήρωση των δικογράφων να εκδώσει κλήση για οδηγίες. Σε περίπτωση που αμελήσει ή παραλείψει να την εκδώσει, ο εναγόμενος δύναται εντός περαιτέρω 15 ημερών να αιτηθεί την απόρριψη της αγωγής και το Δικαστήριο που επιλαμβάνεται τέτοιας αίτησης μπορεί είτε να απορρίψει την αγωγή είτε να θεωρήσει την αίτηση ως κλήση για οδηγίες. Νοείται ότι αν παρέλθουν άπρακτες οι παραπάνω προθεσμίες, η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και το Πρωτοκολλητείο θα θέτει το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό, προς απόρριψή της, με έξοδα σε βάρος του ενάγοντα. Οι παραπάνω προθεσμίες μπορούν να παραταθούν εάν καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με αυτές ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράτασή τους. Καμιά αίτηση έχει υποβληθεί από τον ενάγοντα για παράταση της προθεσμίας καταχώρησης κλήσης για οδηγίες ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να εγκρίνει τέτοιο αίτημα. Η απάντηση στην υπεράσπιση του εναγόμενου καταχωρήθηκε στις 13/6/2017 με σημείωση ότι αφέθη αυθημερόν στη θυρίδα των δικηγόρων του εναγόμενου. Τα δικόγραφα θα πρέπει να θεωρούνται ότι έχουν συμπληρωθεί μετά τη λήξη 7 ημερών από τις 13/6/2017, δηλαδή, στις 21/6/
- Η προθεσμία των 90 ημερών που προβλέπεται από τη Δ.30 Θ.1(α) συμπληρώθηκε κατά την 20/9/2017, χωρίς ο ενάγοντας να καταχωρήσει κλήση για οδηγίες. Ο εναγόμενος δεν άσκησε εντός 15 ημερών από την ημερομηνία αυτή τη δυνατότητα να αιτηθεί απόρριψη της αγωγής. Συνεπώς, αυτή θα πρέπει να θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και το Πρωτοκολλητείο όφειλε να θέσει το φάκελό της το συντομότερο δυνατό ενώπιον του Δικαστηρίου προς απόρριψή της, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα. Η επιφύλαξη της Δ.30 Θ.1(γ) δεν παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο για λήψη άλλης απόφασης. Με τη σειρά του, ο ευπαίδευτος δικηγόρος του ενάγοντα, στη δική του γραπτή αγόρευση, μεταξύ άλλων ισχυρίζεται τα εξής: Στις 13/6/2017 που καταχωρήθηκε η απάντηση στην υπεράσπιση, τα δικόγραφα είχαν κλείσει φαινομενικά και όχι πραγματικά. Και τούτο, επειδή ακολούθησε η αίτηση του εναγόμενου, ημερομηνίας 21/6/2017, με την οποία ζητούσε τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης. Η εν λόγω αίτηση κράτησε το ζήτημα των δικογράφων ανοικτό και διέκοψε την προθεσμία των 30 ημερών (πριν την τροποποίηση της 28/7/2017) και ο εναγόμενος κωλύεται να επικαλείται την εν λόγω προθεσμία. Ενόσω υπήρχε ανοικτό το θέμα του αιτήματος του εναγόμενου για διαφοροποίηση της έκθεσης απαίτησης, η κλήση για οδηγίες από πλευράς ενάγοντα, δεν επιτρεπόταν. Η ορθότητα της εν λόγω προσέγγισης δεν προκύπτει μόνο από τη λογική ερμηνεία, αλλά και από την ερμηνεία της Δ.25, της οποίας η διαδικασία είναι άμεσα συνυφασμένη με το επίδικο αυτό νομικό ζήτημα. Η Δ.25 θέλει και επιβάλλει η οποιαδήποτε τροποποίηση να πραγματοποιείται πριν την κλήση για οδηγίες. Η επιστολή του εναγόμενου, υπό τις περιστάσεις είναι άστοχη και αβάσιμη και το αίτημά του θα πρέπει να απορριφθεί και να αφεθεί να προχωρήσει η διαδικασία που επιζητεί η κλήση για οδηγίες, την οποία η πλευρά του ενάγοντα καταχώρησε εντός 30 ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα. Αυτός ο χρόνος είναι η ημερομηνία έκδοσης της απόφασης με την οποία αποφασίστηκε ότι η έκθεση απαίτησης δε χρήζει τροποποίησης. Με τη νέα τροποποίηση της Δ.30 η οποία συντελέστηκε στις 28/7/2017, ο χρόνος της έκδοσης της κλήσης για οδηγίες είναι οι 90 μέρες αντί
- Ωστόσο, αν το Δικαστήριο δε συμφωνεί με την εισήγηση και τείνει να συμφωνήσει με το διάβημα του εναγόμενου, ο ενάγοντας, επικαλούμενος τη Δ.30 Θ.2(β) και τη συναφή διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ζητά όπως παραταθεί η προθεσμία της εκπνοής της κλήσης για οδηγίες μέχρι τις 30/1/2018 που εκδόθηκε η κλήση για οδηγίες. Οι περιστάσεις μπορούν κάλλιστα να θεωρηθούν καλός λόγος που δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, διότι σε διαφορετική περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι απονέμεται δικαιοσύνη, αφού ο ενάγοντας παρασύρθηκε σε μια διαδικασία την οποία προώθησε ο εναγόμενος, ο οποίος, με την καταχώρηση της πιο πάνω αίτησής του δημιούργησε την εντύπωση στον ενάγοντα ότι τα δικόγραφα δεν έκλεισαν ακόμη και ότι αυτά θα έκλειναν με την απόφαση του Δικαστηρίου. Ανεξάρτητα από τη θέση τους ότι το αίτημα του εναγόμενου θα πρέπει να απορριφθεί υπάρχει ακόμη μια παράμετρος, η εξής: Κατά το χρόνο που ο εναγόμενος εισηγείται ότι έκλεισαν τα δικόγραφα ίσχυε η διαδικασία της Δ.30 Θ.1(γ) πριν την τροποποίηση. Σύμφωνα με τα τότε ισχύοντα, ο εναγόμενος, εάν θεωρούσε ότι παρήλθε η προθεσμία, χωρίς την έκδοση της κλήσης για οδηγίες από τον ενάγοντα, θα έπρεπε να επιδώσει προς τον ενάγοντα σχετική ειδοποίηση και να τον καλεί να εκδώσει κλήση για οδηγίες εντός 30 ημερών. Ωστόσο, ο εναγόμενος δεν ενέργησε με αυτό τον τρόπο παρά μόνο καταχώρησε την αίτηση για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης. Ούτως εχόντων των θεμάτων ζητούν απόρριψη του αιτήματος του εναγόμενου, με έξοδα σε βάρος του. Το πρώτο ερώτημα που χρήζει απάντησης αφορά στο πότε θα πρέπει να θεωρηθεί ότι έκλεισαν τα δικόγραφα στην παρούσα υπόθεση. Η Δ.26 Θ.11 προνοεί ότι όπου ένα δικόγραφο επακόλουθο της απάντησης δεν έχει διαταχθεί, τότε, εντός 7 ημερών από την παράδοση της υπεράσπισης ή απάντησης (αν υπάρχει), τα δικόγραφα θα θεωρούνται ότι έκλεισαν. Στην προκειμένη περίπτωση, ο ενάγοντας καταχώρησε απάντηση στην υπεράσπιση, στις 13/6/2017 και όπως αναφέρεται σ' αυτή, αντίγραφό της αφέθηκε αυθημερόν στη δικαστική θυρίδα του δικηγορικού γραφείου των δικηγόρων του εναγόμενου. Δεδομένου ότι το συγκεκριμένο δικόγραφο είναι και το τελευταίο που έχει καταχωρηθεί, αυτό σημαίνει ότι τα δικόγραφα της υπόθεσης, θα πρέπει να θεωρηθούν συμπληρωμένα, αλλιώς ότι έκλεισαν, στις 20/6/
- Η θέση του ενάγοντα ότι θα πρέπει να θεωρηθούν συμπληρωμένα, 30 μέρες μετά την έκδοση της απόφασής μου, ημερομηνίας 19/12/2017, με την οποία απέρριψα την αίτηση του εναγόμενου, ημερομηνίας 21/6/2017, με την οποία ζητούσε την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης, με τη διαγραφή συγκεκριμένων παραγράφων ή φράσεών της δε με βρίσκει σύμφωνο. Η Δ.25 Θ.1
(3)την οποία επικαλείται ο ενάγοντας δεν τεκμηριώνει τη θέση του ότι η καταχώρηση της παραπάνω αίτησης διέκοψε την προθεσμία, εντός της οποίας όφειλε να είχε εκδώσει την κλήση για οδηγίες από τη στιγμή που τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα, με βάση, είτε την αρχική νέα Δ.30 είτε την ισχύουσα. Η νέα Δ.25 διαλαμβάνει γενικά για την τροποποίηση των δικογράφων των διαδίκων κατόπιν δικής τους πρωτοβουλίας και όχι για τη διαγραφή του δικογράφου της μιας πλευράς δυνάμει της Δ.19 Θ.26, ως μη αναγκαίου ή σκανδαλώδους κ.ο.κ., κατόπιν αίτησης της αντίδικης πλευράς. Στην προκειμένη περίπτωση ισχύει το δεύτερο και όχι το πρώτο. Για να επαναλάβω, ο εναγόμενος, με την αίτησή του, ημερομηνίας 21/6/2017 ζητούσε τη διαγραφή συγκεκριμένων φράσεων και/ή παραγράφων της έκθεσης απαίτησης, ως αχρείαστων και/ή σκανδαλωδών ισχυρισμών που ενδέχεται να επηρεάσουν δυσμενώς και/ή καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής. Ο ενάγοντας καταχώρησε ένσταση στην αίτηση και μετά από ακρόαση, με την έκδοση της αιτιολογημένης απόφασής μου, ημερομηνίας 19/12/2017, την απέρριψα. Η συγκεκριμένη αίτηση του εναγόμενου είναι σαφές, ότι εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της Δ.19 θ.26 - η οποία περιλαμβάνεται και στη νομική της βάση - και όχι της Δ.25 Θ.1
(3)- την οποία επικαλείται ο ενάγοντας - η οποία προνοεί ότι: «Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται.» Το επόμενο θέμα που θα με απασχολήσει είναι το εξής: Δεδομένου ότι τα δικόγραφα καθώς έχει κριθεί θεωρούνται συμπληρωμένα, στις 20/6/2017, ποια Δ.30 θα πρέπει να λάβω υπόψη, για σκοπούς υπολογισμού του χρόνου, εντός του οποίου ο ενάγοντας όφειλε να εκδώσει την κλήση για οδηγίες; Την αρχική, όπως είχε διαμορφωθεί με τον περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2014 ή τη νέα, η οποία αντικατέστησε την αρχική δυνάμει σχετικής τροποποίησης την οποία επέφερε σ' αυτή ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 1) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2017, ο οποίος ισχύει από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, στις 28/7/2017; Και τούτο, έχοντας υπόψη τη θέση του ενάγοντα ότι στην περίπτωσή του ίσχυε η διαδικασία της αρχικής Δ.30 η διαλάμβανε ότι εάν ο εναγόμενος θεωρούσε ότι παρήλθε η προθεσμία, εντός της οποίας ο ενάγοντας όφειλε να εκδώσει την κλήση για οδηγίες, θα έπρεπε να του επιδώσει σχετική ειδοποίηση και να τον καλεί να εκδώσει την κλήση για οδηγίες, εντός 30 ημερών, κάτι που δεν έκανε, παρά μόνο καταχώρησε την αίτηση για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης. Παρατηρώ τα εξής: Καταρχήν, δεδομένου ότι τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα, στις 20/6/2017 και ο εναγόμενος καταχώρησε την αίτησή του, στις 21/6/2017, δηλαδή την επομένη, με βάση την αρχική νέα Δ.30 Θ.
(1)(α)(γ), αυτός δεν είχε δικαίωμα να εκδώσει την ειδοποίηση στην οποία αναφέρεται ο ενάγοντας. Η Δ.30 Θ.
(1)(α), όπως ίσχυε τότε, προνοεί ότι ο ενάγοντας υποχρεούται εντός 30 ημερών από το χρόνο που τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα να εκδώσει κλήση για οδηγίες. Η Δ.30 Θ.
(1)(γ), επίσης όπως ίσχυε τότε, προνοεί ότι σε περίπτωση που ο ενάγοντας αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την κλήση για οδηγίες, ο Πρωτοκολλητής, του επιδίδει ειδοποίηση, την οποία εκδίδει ο εναγόμενος, με την οποία τον ενημερώνει για τη συγκεκριμένη παράλειψη και τον καλεί όπως, εντός 30 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης καταχωρήσει την αίτηση για οδηγίες. Από τα παραπάνω είναι σαφές, ότι με βάση την αρχική νέα Δ.30, ο εναγόμενος δεν είχε δικαίωμα να εκδώσει την ειδοποίηση που διαλαμβάνει ο Θ.1(γ), πριν από τις 21/7/2017 και τούτο, επειδή η 20/7/2017 ήταν η 30η και τελευταία μέρα από τη συμπλήρωση των δικογράφων κατά την οποία ο ενάγοντας όφειλε να εκδώσει την κλήση για οδηγίες. Ο ενάγοντας όφειλε λοιπόν να εκδώσει την κλήση για οδηγίες με βάση την αρχική νέα Δ.30, εντός 30 ημερών από τις 20/6/2017 και συγκεκριμένα, το αργότερο, στις 20/7/2017, επειδή, πολύ απλά, η νέα Δ.30 τέθηκε σε ισχύ, στις 28/7/
- Παρεμπιπτόντως να πω ότι με βάση την ισχύουσα Δ.30 όφειλε να την είχε εκδώσει, το αργότερο, στις 18/9/
- Για να συνεχίσω, δεδομένου ότι ενώ ο ενάγοντας δεν εξέδωσε την κλήση για οδηγίες μέχρι τις 20/7/2017 μα ούτε και ο εναγόμενος τη σχετική ειδοποίηση προς αυτόν, με την οποία να τον ενημερώνει γι αυτή του την παράλειψη και να τον καλεί να εκδώσει την κλήση για οδηγίες, εντός 30 ημερών από την επίδοση της εν λόγω ειδοποίησης από τον Πρωτοκολλητή και λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψη, ότι η αρχική νέα Δ.30 δεν έτασσε οποιαδήποτε προθεσμία στον εναγόμενο, εντός την οποίας θα έπρεπε να εκδώσει τη συγκεκριμένη ειδοποίηση και χωρίς να μου διαφεύγει ότι 8 μόνο μέρες μετά τις 20/7/2017, που είναι και η τελευταία μέρα κατά την οποία ο ενάγοντας θα μπορούσε - ως όφειλε - να εκδώσει την κλήση για οδηγίες και συγκεκριμένα, στις 28/7/2017 τέθηκε σε ισχύ η ισχύουσα μέχρι σήμερα Δ.30, το επόμενο ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: Για ό,τι ακολούθησε στην αγωγή που αποτελεί αντικείμενο κρίσης στο πλαίσιο της παρούσας απόφασης, ποια Δ.30 θα πρέπει να λάβω υπόψη; Την ισχύουσα από τις 28/7/2017 και μετά ή την προηγούμενη; Όσα ακολουθούν επιχειρούν να δώσουν απάντηση στο ερώτημα: Έχοντας υπόψη ότι η προηγούμενη νέα Δ.30 τροποποιήθηκε στις 24/7/2017 με τον Κανονισμό 3 του περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικού) (Αρ. 1) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2017, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ, με τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, στις 28/7/2017 θεωρώ πως, για ό,τι έγινε ή δεν έγινε στην αγωγή από την ημέρα αυτή και μετά, αυτό διέπεται από την ισχύουσα Δ.30 σύμφωνα με την οποία: «
- (α) Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται εντός ενενήντα ηµερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συµπληρωµένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο µέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεµπίπτον διάταγµα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόµενη ενώπιον του Δικαστηρίου σε χρονικό διάστηµα όχι µικρότερο των εξήντα ηµερών. (β) ..... (γ) Σε περίπτωση που ο ενάγων αµελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούµενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, ο εναγόµενος δύναται, εντός περαιτέρω 15 ηµερών, να αιτηθεί την απόρριψη της αγωγής και το Δικαστήριο δύναται επιλαµβανόµενο τέτοιας αίτησης είτε να απορρίψει την αγωγή µε τέτοιους όρους όπως ήθελε κρίνει δίκαιο είτε να θεωρήσει την αίτηση ως κλήση για οδηγίες δυνάµει της παρούσας διαταγής. Νοείται ότι, σε περίπτωση που παρέλθουν άπρακτες οι παραπάνω προθεσµίες, η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και το Πρωτοκολλητείο θα θέτει το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου το συντοµότερο δυνατό προς απόρριψή της, µε έξοδα εναντίον του ενάγοντα. Η έννοια του ενάγοντα και της αγωγής, καλύπτει και τον ανταπαιτούντα διάδικο, και, αναλόγως, την ανταπαίτηση. (δ) ..... (ε) ...
- (α) Διάδικος στην αγωγή υποχρεούται να καταθέσει στο Πρωτοκολλητείο µέσα σε 30 µέρες από την έκδοση και επίδοση της κλήσης το συνηµµένο στον Τύπο 25, Παράρτηµα, συµπληρωµένο ως προς όλα τα στοιχεία αυτού. (β) Οι προθεσµίες που προβλέπονται στον Κανονισµό 1(α) και 2(α) ανωτέρω, δύνανται να παραταθούν, εάν καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι υπήρχε αντικειµενική αδυναµία συµµόρφωσης µε τις εν λόγω προθεσµίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράτασή τους.» Υπεισέρχομαι τώρα στο πλέον σημαντικό θέμα που καλούμαι να επιλύσω που αφορά στο κατά πόσο θα πρέπει να θεωρήσω ως εγκαταλειφθείσα την παρούσα αγωγή και να την απορρίψω, όπως είναι η θέση του εναγόμενου ή εάν θα πρέπει να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια δυνάμει της Δ.30 Θ.2(β) και να παρατείνω την προθεσμία έκδοσης κλήσης οδηγιών, μέχρι τις 30/1/2018, όπως είναι το αίτημα του ενάγοντα, μέσω της γραπτής αγόρευσης του δικηγόρου του. Η Δ.30 Θ.1(γ) προνοεί ότι σε περίπτωση που ο ενάγοντας αμελήσει ή παραλείψε να εκδώσει την κλήση για οδηγίες, ο εναγόμενος δύναται, εντός περαιτέρω 15 ημερών να ζητήσει την απόρριψη της αγωγής και το Δικαστήριο δύναται, επιλαμβανόμενο τέτοιας αίτησης, είτε να απορρίψει την αγωγή είτε να θεωρήσει την αίτηση ως κλήση για οδηγίες. Στην προκειμένη περίπτωση καθώς ήδη αναφερθεί, ο ενάγοντας παρέλειψε να εκδώσει την κλήση για οδηγίες, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, με βάση τόσο την ισχύουσα Δ.30 όσο και την προηγούμενη. Με τη σειρά του, ο εναγόμενος - καθ' ομολογία του - παρέλειψε να ζητήσει την απόρριψη της αγωγής, εντός της προθεσμίας των 15 ημερών μετά την παρέλευση της προθεσμίας κατά την οποία ο ενάγοντας όφειλε να είχε εκδώσει την κλήση για οδηγίες. Η επιστολή των δικηγόρων του, ημερομηνίας 6/2/2017 συνιστά απλώς όχληση προς τον Πρωτοκολλητή να τροχοδρομήσει τη διαδικασία απόρριψης της αγωγής, δυνάμει της σχετικής επιφύλαξης της Δ.30 Θ.1(γ), η οποία προνοεί ότι σε περίπτωση που παρέλθουν άπρακτες οι προθεσμίες έκδοσης κλήσης για οδηγίες και καταχώρησης αίτησης απόρριψης της αγωγής, σε περίπτωση μη έκδοσης κλήσης για οδηγίες, αντίστοιχα, η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και το Πρωτοκολλητείο θα θέτει το φάκελό της ενώπιον του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό, προς απόρριψή της, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα. Επειδή, εκτός κι αν έχω λάθος, μόνο μια εφετειακή απόφαση υπάρχει που να πραγματεύεται τη Δ.30, συγκεκριμένα η Χρίστου κ.ά. ν. Χατζησολωμή, Πολιτική Έφεση Αρ. 175/2017, ημερομηνίας 6/2/2018 στην οποία με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εναγόμενου, με την ορθή - κατά βάση - υπόδειξη πως δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση, ουσιαστικά καλούμαι να ερμηνεύσω πρωτογενώς τη Δ.
- Κατά τη γνώμη μου, για σκοπούς ορθής ερμηνείας, η επιφύλαξη της Δ.30 Θ.1(γ) θα πρέπει να ιδωθεί σε συνάρτηση με το Θ.2(β) της ίδιας Διαταγής, ο οποίος, για ό,τι μας ενδιαφέρει προνοεί ότι η προθεσμία έκδοσης κλήσης για οδηγίες μπορεί να παραταθεί εάν καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με την εν λόγω προθεσμία ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράτασή της. Θεωρώ ότι οι παραπάνω διατάξεις θα πρέπει να ερμηνευθούν με πνεύμα επιείκειας και με γνώμονα το καλώς νοούμενο συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης και όχι με υπέρμετρη αυστηρότητα κατά τρόπο που να οδηγεί σε άδικα και παράλογα αποτελέσματα, υπό το φως των δεδομένων κάθε περίπτωσης. Υπό αυτή την έννοια θεωρώ ότι τυγχάνει εφαρμογής η (Χρίστου, ανωτέρω) στην οποία - φυσικά, στη βάση των γεγονότων που την περιβάλλουν που είναι διαφορετικά από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης - κρίθηκε ότι υπό τις περιστάσεις, το πρωτόδικο Δικαστήριο ερμήνευσε με υπέρμετρη αυστηρότητα τη Δ.30 και διέπραξε σφάλμα, θεωρώντας ότι η κλήση για οδηγίες είχε καταχωρηθεί εκπρόθεσμα. Έχω τη γνώμη, ότι οι παραπάνω διατάξεις θα πρέπει να ερμηνευθούν ως εξής: Σε περίπτωση που ο ενάγοντας αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει κλήση για οδηγίες, εντός της ταχθείσας προθεσμίας των 90 ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα, η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα. Σε τέτοια περίπτωση, το Πρωτοκολλητείο οφείλει να θέσει το φάκελο της αγωγής ενώπιον του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό - επομένως, όχι οποτεδήποτε κατά το δοκούν - προς απόρριψη. Το θέμα όμως δεν τελειώνει εδώ. Εάν καταδειχθεί ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία έκδοσης της κλήσης, εντός της σχετικής προθεσμίας ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί τη μη συμμόρφωση του ενάγοντα με την εν λόγω προθεσμία, παρέχεται στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια να την παρατείνει. Η χρήση του ρήματος «καταδεικνύω» σε συνδυασμό και με το γεγονός ότι δεν αποτελεί προαπαιτούμενο η καταχώρηση αίτησης εκ μέρους του ενάγοντα, για σκοπούς άσκησης της επί του προκειμένου διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (όπως για παράδειγμα συμβαίνει όταν ο εναγόμενος θελήσει να αιτηθεί την απόρριψη της αγωγής, για τον ίδιο λόγο, ο οποίος, για το σκοπό αυτό, από το περιεχόμενο της Δ.30 Θ.1(γ) είναι τελείως ξεκάθαρο ότι θα πρέπει να καταχωρήσει σχετική αίτηση και μάλιστα δια κλήσεως) σημαίνει δυο πράγματα. Καταρχήν, ότι το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια νοουμένου ότι με οποιοδήποτε τρόπο καταδειχθεί το πραγματικό είτε της μιας περίπτωσης είτε της άλλης, που του επιτρέπουν να παρατείνει την προθεσμία. Αυτό μπορεί να γίνει, είτε με γραπτή αίτηση είτε ακόμη και με προφορικό αίτημα του ενάγοντα για παράταση της προθεσμίας, εντός της οποίας θα εκδώσει την κλήση για οδηγίες, ο οποίος, θα πρέπει να πείσει το Δικαστήριο σε τι συνίσταται η αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσής του με την προθεσμία των 90 ημερών από τη συμπλήρωση των δικογράφων, εντός της οποίας όφειλε να εκδώσει την κλήση για οδηγίες ή ο καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να παρατείνει την ίδια προθεσμία. Και ενώ το πρώτο, σε κάθε περίπτωση, οφείλει να το αποδείξει ο ενάγοντας, το δεύτερο μπορεί να αποδειχθεί κατ' ακρίβεια «καταδειχθεί» από τα στοιχεία του φακέλου της υπόθεσης. Των παραπάνω λεχθέντων, το βασικό συμπέρασμα που εξάγεται ως θέμα αρχής είναι ότι σε περίπτωση που ο ενάγοντας αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την κλήση για οδηγίες, εντός της σχετικής προθεσμίας των 90 ημερών και ο εναγόμενος παραλείψει να ζητήσει την απόρριψη της αγωγής, εντός περεταίρω 15 ημερών, μολονότι η αγωγή θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και ο Πρωτοκολλητής θα πρέπει να θέσει το φάκελό της ενώπιον του Δικαστηρίου προς απόρριψη, εάν ήθελε καταδειχθεί ότι η αγωγή στην πραγματικότητα δεν έχει εγκαταλειφθεί, δε θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο. Η νέα Δ.30 αποβλέπει στη διεκπεραίωση των αγωγών με τη μεγίστη δυνατή ταχύτητα. Η πρόνοια για απόρριψη όσων από αυτές, ενώ καταχωρούνται δεν προωθούνται περαιτέρω από τους ενάγοντες αποτελεί μέτρο πίεσης προς αυτούς για έγκαιρη προώθησή τους. Για να το πω κι αλλιώς, αποτελεί το μέσο για επίτευξη του στόχου και όχι αυτοσκοπό. Στρεφόμενος τώρα στα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης παρατηρώ τα εξής: Το τι προηγήθηκε μέχρι και τις 20/6/2017 που συμπληρώθηκαν τα δικόγραφα έχει ήδη αναφερθεί. Απ' εκεί και πέρα, την επομένη, 21/6/2017, ο εναγόμενος καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητούσε την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης με σκοπό τη διαγραφή συγκεκριμένων παραγράφων ή φράσεών της, ως αχρείαστων και/ή σκανδαλωδών ισχυρισμών που ενδέχεται να επηρεάσουν δυσμενώς και/ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη εκδίκαση της αγωγής. Ο ενάγοντας, ως είχε δικαίωμα καταχώρησε ένσταση στην αίτηση και η εκδίκασή της συμπληρώθηκε με την έκδοση της σχετικής ενδιάμεσης απόφασής μου, ημερομηνίας 19/12/
- Ένα μήνα αργότερα και συγκεκριμένα, στις 19/1/2018, ο ενάγοντας εξέδωσε την κλήση για οδηγίες. Το πρώτο που παρατηρώ είναι το εξής: εάν είναι ορθή η θέση του εναγόμενου ότι μετά την πάροδο της προθεσμίας των 15 ημερών - από τις 18/9/2017 που συμπληρώθηκε η προθεσμία των 90 ημερών, χωρίς ο ενάγοντας να εκδώσει κλήση για οδηγίες -, εντός της οποίας ο ίδιος θα μπορούσε να ζητήσει την απόρριψή της αγωγής και δεν το έκανε, η αγωγή θα πρέπει να θεωρείται ως εκγαταλειφθείσα και το Πρωτοκολλητείο όφειλε να θέσει το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον μου το συντομότερο δυνατό, προς απόρριψή της, ως της μόνης επιλογής που μου παρέχεται, διερωτώμαι τι νόημα είχε η επιμονή του ίδιου να εκδικαστεί η αίτησή του, ημερομηνίας 21/6/2017, μετά τις 3/10/2017 που παρήλθε και η προθεσμία των 15 ημερών, εντός της οποίας ο ίδιος είχε δικαίωμα να ζητήσει την απόρριψή της αγωγής; Η ουσία του πράγματος έγκειται στα εξής: Δεδομένου και του σκοπού της έκδοσης κλήσης για οδηγίες και συγκεκριμένα, έχοντας υπόψη ότι κατά την πρώτη εμφάνισή της ενώπιον του Δικαστηρίου, αυτό μπορεί να εκδώσει οδηγίες, μεταξύ άλλων, για παροχή λεπτομερειών καθώς και για παραδοχές γεγονότων, δυο θέματα τα οποία συναρτώνται απόλυτα με τους εκατέρωθεν δικογραφημένους ισχυρισμούς και λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψη, ότι σε περίπτωση που γινόταν αποδεκτή η αίτηση που είχε καταχωρήσει ο εναγόμενος, αναπόφευκτα θα υπήρχε ουσιώδης μεταβολή των δικογράφων, εκατέρωθεν, όλα αυτά, κατά τη γνώμη μου, εξ αντικειμένου συνιστούν καλό λόγο μη συμμόρφωσης του ενάγοντα, με την προθεσμία, εντός της οποίας όφειλε να εκδώσει την κλήση για οδηγίες, ο οποίος - λόγος - δικαιολογεί πλήρως την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας να παρατείνω την εν λόγω προθεσμία. Και με δεδομένο ότι ο ενάγοντας έχει ήδη εκδώσει την κλήση για οδηγίες, πλην όμως εκπρόθεσμα και χωρίς να λάβει προηγουμένως σχετική άδεια, τίθεται το ερώτημα, τι δέον γενέσθαι; Θεωρώ ότι τη λύση δίνει η Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία διαλαμβάνει για τις συνέπειες μη συμμόρφωσης με τα προβλεπόμενα από τους Θεσμούς αναφορικά με το χρόνο και τον τρόπο - μεταξύ άλλων - κατά την έναρξη ή σε οποιοδήποτε στάδιο οποιασδήποτε διαδικασίας, η οποία (μη συμμόρφωση) θεωρείται παρατυπία που δεν καθιστά άκυρη τη διαδικασία κ.ο.κ. Οι αρχές που διέπουν το θέμα συγκεφαλαιώνονται και θα έλεγα επαναβεβαιώνονται στην εντελώς πρόσφατη υπόθεση Ανδρέας Γεωργιάδης και Υιός Λτδ ν. Alpha Bank Cyprus Ltd, ECLI:CY:AD:2017:A176, Πολιτική Έφεση Αρ. 177/2011, ημερομηνίας 15/5/
- Με υπαγωγή των δεδομένων της παρούσας υπόθεσης στις εν λόγω αρχές παρατηρώ τα εξής: Ένεκα των σχετικών παραβάσεων θεωρώ πως, ουδείς των διαδίκων απέκτησε οποιοδήποτε πλεονέκτημα επί της ουσίας της υπόθεσής του σε βάρος του άλλου ή υπέστη οποιαδήποτε ζημιά. Πέραν τούτου, αφ' ης στιγμής έκρινα ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για να παρατείνω το χρόνο καταχώρησης της κλήσης για οδηγίες, διερωτώμαι: ποιο το όφελος, σε περίπτωση που θεωρήσω άκυρη την κλήση που ήδη καταχώρησε ο ενάγοντας και ακολούθως του δώσω περαιτέρω χρόνο για να την καταχωρήσει εκ νέου; Έπειτα είναι και το γεγονός, ότι ο εναγόμενος, εν γνώσει του ότι η κλήση εκδόθηκε εκπρόθεσμα και χωρίς άδεια του Δικαστηρίου, δεν επιδίωξε είτε την ακύρωσή της είτε τον παραμερισμό της, παρά μόνο, όχλησε τον Πρωτοκολλητή να θέσει το φάκελο της υπόθεσης ενώπιόν μου για να απορρίψω την αγωγή, επειδή ο ενάγοντας δεν είχε εκδώσει την κλήση για οδηγίες, όταν ήδη την είχε εκδώσει. Όλα τα παραπάνω στοιχεία καθώς και ακόμη ένα, με τον οποίο θα ασχοληθώ ειδικά στη συνέχεια, αφού κατά τη γνώμη μου αποτελεί αυτοτελή λόγο για τον οποίο θεωρώ πως δεν μπορώ να απορρίψω την αγωγή, καθιστούν τις επί του προκειμένου παραβάσεις εκ μέρους του ενάγοντα, απλές παρατυπίες που είναι θεραπεύσιμες, επομένως, κατά την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας και με γνώμονα το συμφέρον της δικαιοσύνης, σε εφαρμογή της Δ.64 Θ.1
(2)εκδίδω διάταγμα απαλλαγής από αυτές. Το τελευταίο θέμα που θα με απασχολήσει αφορά στο χρόνο που το Πρωτοκολλητείο επέλεξε να θέσει ενώπιόν μου το φάκελο της αγωγής για να την απορρίψω. Καθώς ήδη έχει αναφερθεί τα δικόγραφα θα πρέπει να θεωρηθούν συμπληρωμένα, στις 20/6/
- Η προθεσμία των 90 ημερών, εντός της οποίας ο ενάγοντας όφειλε να εκδώσει την κλήση για οδηγίες είχε λήξει στις 18/9/2017, ενώ στις 3/10/2017 έληξε και η προθεσμία των 15 ημερών που παρείχε δικαίωμα στον εναγόμενο να καταχωρήσει αίτηση, με την οποία να ζητά την απόρριψη της αγωγής, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα, επειδή αμέλησε να εκδώσει την κλήση για οδηγίες. Ο ενάγοντας, στις 19/1/2018 εξέδωσε την κλήση για οδηγίες με επισυνημμένο το σχετικό Παράρτημα σύμφωνα με τον Τύπο 25 και το Πρωτοκολλητείο, την όρισε ενώπιον του Δικαστηρίου για τις 20/3/
- Στις 6/2/2018, οι δικηγόροι του εναγόμενου απηύθυναν στον Πρωτοκολλητή την επιστολή με την οποία του ζητούσαν να θέσει την αγωγή ενώπιον του Δικαστηρίου για να απορριφθεί ως εγκαταλειφθείσα, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα «.λόγω μη καταχώρησης της κλήσης για οδηγίες εντός του χρονικού πλαισίου και σύμφωνα με την Διαταγή 30.» Ένα περίπου μήνα αργότερα και συγκεκριμένα, στις 2/3/2018, το Πρωτοκολλητείο έθεσε το φάκελο της αγωγής ενώπιον μου και σ' αυτό υπήρχε έτοιμο προς υπογραφή το ακόλουθο τυποποιημένο πρακτικό: «ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Αρ. αγωγής: 128/17 Ημερομηνία: .......... Τα δικόγραφα αναφορικά με την πιο πάνω αγωγή έχουν συμπληρωθεί. Η περίοδος των 90 ημερών που προνοείται στη Δ.30 θ.1 έχει λήξει. Δικαστήριο: η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του Ενάγοντα/Εναγόμενου όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ. ............ Ε.Δ. » Από τα παραπάνω ανακύπτουν μερικά, εύλογα κατά τη γνώμη μου ερωτήματα. Καταρχήν, δεδομένου ότι η περίοδος των 90 ημερών, εντός της οποίας ο ενάγοντας όφειλε να είχε εκδώσει την κλήση για οδηγίες, έληξε στις 18/9/2017 και η προθεσμία των περαιτέρω 15 ημερών, εντός της οποίας ο εναγόμενος θα μπορούσε να ζητήσει απόρριψη της αγωγής, έληξε στις 3/10/2017 και σύμφωνα με τη Δ.30 Θ1(γ) το Πρωτοκολλητείο οφείλει να θέσει το φάκελο της αγωγής ενώπιον του Δικαστηρίου προς απόρριψη, το συντομότερο δυνατό, γιατί το Πρωτοκολλητείο τον έθεσε ενώπιον μου, σχεδόν 5 μήνες αργότερα και αυτό, κατόπιν όχλησης του εναγόμενου και μάλιστα, όταν ο ενάγοντας είχε ήδη εκδώσει την κλήση για οδηγίες; Έπειτα και αυτό είναι το σημαντικότερο, όταν το Πρωτοκολλητείο, στις 2/3/2018 έθετε το φάκελο της αγωγής ενώπιον μου προς απόρριψή της, ως εγκαταλειφθείσας, επειδή ο ενάγοντας παρέλειψε να εκδώσει την κλήση για οδηγίες, εντός της σχετικής προθεσμίας των 90 ημερών, δεν όφειλε να λάβει υπόψη του, καταρχήν, ότι η κλήση για οδηγίες, έστω εκπρόθεσμα είχε ήδη εκδοθεί και το σπουδαιότερο, ότι ενώ γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει πως είχε εκδοθεί εκπρόθεσμα, όχι απλώς αποδέχθηκε την καταχώρησή της, στις 22/1/2018 - στην οποία μάλιστα ο ενάγοντας έχει επικολλήσει και τα αναγκαία τέλη χαρτοσήμων -, αλλά, την όρισε κιόλας ενώπιον του Δικαστηρίου για τις 20/3/2018; Κι όμως, εάν η θέση του Πρωτοκολλητείου ήταν ότι η αγωγή υπόκειτο σε απόρριψη, ως εγκαταλειφθείσα και υποτεθεί πως δεν μπορούσε να αρνηθεί την καταχώρηση της κλήσης για οδηγίες, αυτό που σίγουρα όφειλε να μην κάνει ήταν να την ορίσει ενώπιον του Δικαστηρίου για να έρθει στη συνέχεια να θέσει το φάκελο της αγωγής ενώπιον του Δικαστηρίου για να την απορρίψει και μάλιστα, σε χρόνο προγενέστερο της ημερομηνίας που το ίδιο είχε ορίσει την κλήση για οδηγίες ενώπιον του Δικαστηρίου. Των παραπάνω λεχθέντων είναι φανερό ότι εγείρεται και θέμα παραβίασης των αρχών της καλής πίστης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης για το Πρωτοκολλητείο έναντι του ενάγοντα. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, το αίτημα απόρριψης της αγωγής απορρίπτεται. Η κλήση για οδηγίες ορίζεται στις 2/6/2018 και ώρα 08:
- Αν δεν έχει επιδοθεί ακόμη στον εναγόμενο, να επιδοθεί εντός 15 ημερών από σήμερα. Ο εναγόμενος να καταθέσει στο Πρωτοκολλητείο το Παράρτημά του σύμφωνα με τον Τύπο 25, εντός περαιτέρω 30 ημερών. Δεδομένου ότι η διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση της παρούσας απόφασης, επίσημα τροχοδρομήθηκε από το Πρωτοκολλητείο σε συνδυασμό και με το πρωτότυπο των θεμάτων που αποτέλεσαν το αντικείμενο της διαδικασίας, αναφορικά με τα έξοδά της, κάθε πλευρά να επωμιστεί τα δικά της. (Υπ.) ............ Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Interim (Αναφορά: Πολιτική - Απόρριψη αγωγής ως εγκαταλειφθείσας δυνάμει της Δ.30 Θ.1(γ).) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο