RISING CITY HOLDINGS LTD ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης Έφεσης: 117/17, 26/4/2018

(18)λόγους έφεσης οι οποίοι προσφέρουν την αιτιολογία για τα αιτούμενα διατάγματα/αξιώσεις της. Ομαδοποιημένοι οι λόγοι αυτού αναφέρουν: - Η Εφεσίβλητη δεν νομιμοποιείται να αποστέλλει την εν λόγω ειδοποίηση διότι δεν είναι ο κατά νόμο ενυπόθηκος δανειστής (λόγος έφεσης 1). - Η ειδοποίηση είναι πρόωρη διότι έχει αποσταλεί προς την Αιτήτρια, προτού παρέλθει η ταχθείσα υπό του Νόμου προθεσμία (λόγος έφεσης 2). - Δεν έχει νόμιμα και/ή νομότυπα επιδοθεί προς την Αιτήτρια και προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη (λόγοι έφεσης 3 και 4). - Δεν πληροί τις προϋποθέσεις που τάσσει ο Νόμος, δεν υπογράφεται νομότυπα από τον ενυπόθηκο δανειστή και το περιεχόμενο της είναι λανθασμένο (λόγοι έφεσης 5, 6, 7, 8 και 9). - Το ποσό του ενυπόθηκου υπολοίπου, οι χρεώσεις, το ποσοστό επιτοκίου που αναγράφεται σε αυτήν είναι λανθασμένο και αυθαίρετο και κατά παράβαση της επίδικης σύμβασης υποθήκης Υ4529/10 και περιλαμβάνει καταχρηστικές ρήτρες (λόγοι έφεσης 10, 11, 12, 13 και 14). - Ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν είναι υπερήμερος (λόγος έφεσης 15). - Η επίδικη υποθήκη είναι άκυρη και παράνομη (λόγος έφεσης 16) καθότι εγγράφηκε κατά παράβαση των άρθρων 5 και 21

(1)(γ) του Ν.9/65. - Εκκρεμεί η αγωγή 1330/2014 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, στην οποίαν η Αιτήτρια έχει καταχωρήσει Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση με την οποία εξαιτείται μεταξύ άλλων ακύρωση και εξάλειψη της σύμβασης υποθήκης (λόγος έφεσης 17). - Η όλη διαδικασία που ξεκίνησε με την επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «Ι» αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας ενόψει της εκκρεμοδικίας της αγωγής 1330/14 με την οποία η Αιτήτρια ζητά έκδοση διατάγματος για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Την αίτηση/έφεση συνοδεύει η ένορκη δήλωση του Κύπρου Κουρούσιη ο οποίος, ως αναφέρει, είναι Διευθυντής της Αιτήτριας και ως εκ της ιδιότητας του γνωρίζει τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση. Στις 12.10.2010 η Αιτήτρια ενέγραψε προς όφελος της Marfin Popular Bank Public Co Ltd, για εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων που της παρείχε, την επίδικη υποθήκη με αρ. Υ4529/2010 επί των ακόλουθων ακινήτων: αρ. εγγραφής 12268, τεμ. 246, αρ. εγγραφής 13229, τεμ. 6 και αρ. εγγραφής 13230, τεμ. 222, όλα ευρισκόμενα στο Νέο Χωριό Πάφου. Σε μεταγενέστερο στάδιο η Εφεσίβλητη καταχώρισε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου την αγωγή υπ΄ αρ. 1330/2014 εναντίον της Αιτήτριας (αγωγή Τεκμήριο 1). Κατεχώρησε στις 19.2.215 Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης με την οποία ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου ότι οι πιστωτικές διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν σε ελβετικά φράγκα είναι παράνομες και άκυρες και αιτούνται εξάλειψη της επίδικης υποθήκης (Έκθεση Υπεράσπισης Τεκμήριο 2). Στις 22.5.2017 επιδόθηκε στην Αιτήτρια εταιρεία η επίδικη ειδοποίηση Τύπου «Ι» ημερ. 16.5.2017, μαζί με την ειδοποίηση Τύπου «Θ» (Τεκμήριο 3). Ο ενόρκως δηλών συνεχίζει με την παράθεση και υιοθέτηση των λόγων έφεσης. Αναφορικά με την εκκρεμοδικία της αγωγής 1330/2014 αναφέρει πως η εκδίκαση εκείνης θα κρίνει και αποφασίσει την εγκυρότητα και νομιμότητα της υποθήκης. Τυχόν έγκριση της αίτησης της θα επιτρέπει στην Εφεσίβλητη τράπεζα να προχωρήσει τάχιστα με την εκποίηση των ακινήτων με αποτέλεσμα να καταστεί άνευ αντικειμένου η αγωγή. Η Εφεσίβλητη καταχώρησε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης με την οποίαν εγείρει δεκαπέντε

(15)λόγους, τους οποίους επικαλείται για απόρριψη της αίτησης. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Ανδρόνικου Σταυρινού, ο οποίος εργάζεται ως λειτουργός στην Υπηρεσία Ανάκτησης Χρεών της Καθ΄ ης η αίτηση και γνωρίζει υπό την ιδιότητα του αυτή τα γεγονότα της υπόθεσης. Αναφέρθηκε και αυτός στην εγγραφή της επίδικης υποθήκης για εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν προς την Αιτήτρια (αντίγραφο υποθήκης Τεκμήριο 1). Αναφέρεται επίσης στην καταχώριση της αγωγής 1330/2014 και καταχώριση Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης εκ μέρους της Αιτήτριας. Προσθέτει όμως πως, περί το έτος 2015 εγίνοντο διάφορες συζητήσεις και συναντήσει μεταξύ του Κύπρου Κουρούσιη, Διευθυντή της Αιτήτριας, και εκπροσώπου της Καθ΄ ης η αίτηση Τράπεζας. Στη συνάντηση της 11.12.2015, η οποία ήταν και η τελευταία, ο κ. Κουρούσιης ανέφερε ότι: «έπαψε να συνεργάζεται με τον Ρώσο επενδυτή που ασχολήθηκε με το συγκεκριμένο έργο και οι εκπρόσωποι της Καθ΄ ης η Αίτηση τον ενημέρωσαν ότι, εάν δεν επανερχόταν με κάποια πρόταση, η Καθ΄ ης η Αίτηση θα προχωρούσε με πλειστηριασμό των ενυπόθηκων κτημάτων, ένεκα της μη αποπληρωμής των οφειλών του.» Οι συνήγοροι έχουν αναπτύξει τις θέσεις τους με γραπτές αγορεύσεις τις οποίες παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Προφορική ανάπτυξη των θέσεων, πρόσθετα με τη γραπτή αγόρευση, έγινε από τον κ. Μαθηκολώνη κυρίως για το λόγο ότι η Εφεσίβλητη δεν είναι ο ενυπόθηκος δανειστής, ούτε η επίδικη υποθήκη ενεγράφη προς όφελος τους. Ο κ. Κουρούσιης, όταν αναφερόταν στους λόγους έφεσης, απλά επανέλαβε το συγκεκριμένο λόγο, χωρίς άλλη επεξήγηση. Όμως, επειδή με την παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης με την οποία περιγράφει το ιστορικό σύναψης του δανείου και υποθήκης, καταγράφει ότι. Η επίδικη υποθήκη συστάθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν από τη Marfin Popular Bank. Δηλαδή άλλην από την Εφεσίβλητη Τράπεζα, κρίνεται πως δίδεται αιτιολογία. Απαντά στο λόγο τούτο με την ένορκη δήλωση του Σταυρινού η Εφεσίβλητη πως: «Από την 29η Μαρτίου 2013 με βάση το διάταγμα του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου το οποίο εκδόθηκε δυνάμει των άρθρων 5

(12)(α)7

(1)και 9 του Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013, το οποίο αναφέρεται ως το Περί Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd Διάταγμα του 2013 και δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ως ΚΔΠ 104/2013 έχουν μεταβιβαστεί περιουσιακά στοιχεία, τίτλοι ιδιοκτησίας, δικαιώματα και υποχρεώσεις της Marfin Popular Bank Public Co Ltd στην Καθ΄ ης η Αίτηση.» Συνεπώς κρίνεται πως η Εφεσίβλητη έχει τη θέση του ενυπόθηκου δανειστή ως προνοεί ο Νόμος 9/

1. Με τους λόγους έφεσης 3 και 4 η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι δεν έγινε ορθή επίδοση σ΄ εκείνη και στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε επεξήγηση ή απόδειξη του λόγου τούτου. Ενώ με τις παραγράφους 9.3 και 9.4 της ένορκης δήλωσης του Κουρούσιη αναφέρει πως δεν έχει επιδοθεί νόμιμα ή νομότυπα στην εταιρεία και στα ενδιαφερόμενο πρόσωπα (χωρίς να κατονομάζει ποια είναι αυτά), εντούτοις, με την παράγραφο 6 της ίδιας ένορκης δήλωσης καταγράφει: «Στις 22/5/2017 επιδόθηκε στην Αιτήτρια εταιρεία η επίδικη Ειδοποίηση Τύπου «Ι» ημερομηνίας 16/5/2017 δια της οποίας ενημερώνετο ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση έχουν ξεκινήσει την διαδικασία πώλησης των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων που βαρύνονται με την επίδικη Υποθήκη με αρ. Υ4529/2010 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου.» Επεσύναψε δε ως Τεκμήριο 3 τις ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «Θ». Πέραν της αντιφατικότητας της θέσης αυτής, ο ισχυρισμός περί μη επίδοσης αντικρούεται με την ένορκη δήλωση Σταυρινού ο οποίος αναφέρει πως: «Την 22.5.2017 και την 14.6.2017 επιδόθηκαν στους Αιτητές και σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «Θ» μαζί με σχετική κατάσταση λογαριασμού.» Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 2 σχετικά αντίγραφα ενόρκων δηλώσεων των επιδόσεων. Προκύπτει από αυτά η νομότυπη επίδοση τόσο στην Αιτήτρια όσο και σε άλλα φυσικά και νομικά πρόσωπα (δηλ. προς Κύπρος Κουρούσιη, Α/φοί Κουρούσιη Λτδ, Triadic Estates Ltd, Tomkour Holdings Ltd και KYPKOUR Holding Ltd, τα οποία πρόσωπα κατονομάζονται στην ένορκη δήλωση Κουρούσιη, ως εγγυητές της Αιτήτριας και στον Χρυσόστομο Κουρούσιη). Κρίνεται σκόπιμο να εξεταστούν οι λόγοι ένστασης 2 και 3 οι οποίοι προβάλλουν πως η ειδοποίηση Τύπου «Ι» δεν είναι εφέσιμη. Υπεραμυνόμενος ο συνήγορος των Αιτητών του δικαιώματος των πελατών του για άσκηση αίτησης/έφεσης εναντίον της εγκυρότητας της σχετικής ειδοποίησης αναπτύσσει το θέμα παραπέμποντας στο άρθρο 44ΙΓ (το οποίο και παραθέτει) αναφέροντας πως: «Το δικαιοδοτικό άρθρο στη βάση του οποίου ασκείται ή και προωθείται η επίδικη Αίτηση - Έφεση είναι το άρθρο 44ΙΓ του ΜΕΡΟΥΣ VIΑ του Ν.9/65 ως έχει τροποποιηθεί.» Αποτελεί εισήγηση του πως: «Το δικαιοδοτικό άρθρο 44ΙΓ ως ανωτέρω παρατίθεται, αναγνωρίζει ή και παρέχει το δικαίωμα για άσκηση έφεσης εναντίον οποιασδήποτε ειδοποίησης ή πράξης του ενυπόθηκου δανειστή η οποία λαμβάνει χώρα κατά την άσκηση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή σύμφωνα με τις διατάξεις του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Νόμου 9/65 ως έχει τροποποιηθεί.» Υπογραμμίζει περαιτέρω πως το άρθρο αυτό είναι ευρύ και γενικό και παρέχει το δικαίωμα άσκησης έφεσης εναντίον οποιασδήποτε ειδοποίησης αποστέλλεται από τον ενυπόθηκο δανειστή και όχι μόνον εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» όπως εισηγείται η Καθ΄ ης η αίτηση. Χαρακτηρίζει δε την ερμηνεία που δίδεται από την Καθ΄ ης η αίτηση ως εντελώς αυθαίρετη και λανθασμένη η οποία αποτελεί παρερμηνεία του νομοθετικού πλαισίου στην ολότητα του. Υπογραμμίζει πως: «Είναι πολύ σημαντικό να γίνει αντιληπτή από το Σεβαστό Δικαστήριο η σημαντικότητα και η αναγκαιότητα αποστολής και επίδοσης ειδοποιήσεων Τύπου «Ι» στο πλαίσιο της διαδικασίας και των προνοιών του ΜΕΡΟΥΣ VIA του ν.9/
2. Η σημαντικότητα της αποστολής τέτοιων ειδοποιήσεων Τύπου «Ι» έγκειται στο ότι είναι μέσω της ειδοποίησης Τύπου «Ι» που άρχεται η διαδικασία για την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή με βάση τις διατάξεις του ΜΕΡΟΥΣ VIA ΤΟΥ Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί.» Θεωρεί επίσης ότι με την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «Ι» πλήττονται τα έννομα συμφέροντα των Αιτητών, γιατί ήδη ξεκίνησε η διαδικασία για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Περαιτέρω, η ειδοποίηση Τύπου «Ι» πλήττει τα δικαιώματα τους διότι έχουν καταχωρήσει την αγωγή αρ. 1713/2013 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, μέσω της οποίας αμφισβητούν την εγκυρότητα και νομιμότητα των συμφωνιών δανείου και υποθηκών, δηλαδή στην ουσία αμφισβητούν το περιεχόμενο της επίδικης ειδοποίησης Τύπου «Ι». Αντίθετη βέβαια είναι η άποψη της Καθ΄ ης η αίτηση. Επιχειρηματολογώντας η συνήγορος της τόνισε πως ο σχετικός Νόμος παρέχει δικαίωμα υποβολής έφεσης με σκοπό την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό μόνο της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» για τους λόγους που καταγράφονται στο εδάφιο 3 του άρθρου 44Γ, τους οποίους και καταγράφει στην γραπτή της αγόρευση. Είναι η θέση της πως: «Πρόωρα σκοπείται η ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου «Ι», η οποία ουσιαστικά είναι η πρώτη Ειδοποίηση που αποστέλνεται, και γνωστοποιεί στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε κάθε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο ότι έχει αρχίσει η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση το Μέρος VIA του Νόμου 9/1965, καλώντας τον ενυπόθηκο οφειλέτη να καταβάλει το ενυπόθηκο χρέος.» Ισχυρίζεται περαιτέρω πως: «η καταχώριση έφεσης με σκοπό την ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» δεν πρέπει να επιτραπεί από το Σεβαστό Δικαστήριο, καθώς οι Αιτητές, εάν και εφόσον παραλάβουν σε μεταγενέστερο στάδιο την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» με την οποία θα καθορίζεται πλειστηριασμός του ενυπόθηκου ακινήτου, θα μπορούν να καταχωρήσουν έφεση για παραμερισμό της εν λόγω Ειδοποίησης και ακύρωση του πλειστηριασμού.» Παραπέμπει δε και επικαλείται αποφάσεις τόσο του παρόντος Δικαστηρίου όσο και άλλων Επαρχιακών Δικαστών και επισημαίνει τα κάτωθι: «Τυχόν δυνατότητα ακύρωσης και/ή παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» σε αυτό το πρόωρο στάδιο, θα συνιστούσε τροχοπέδη στην εφαρμογή του νομοθετικού πλαισίου, (του οποίου σκοπός είναι η εκποίηση με ταχεία διαδικασία) και θα επιφόρτιζε τα Δικαστήρια με όγκο αιτήσεων, από το αρχικό ακόμα στάδιο αποστολής των ειδοποιήσεων, πριν την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», η οποία αναφέρει ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό και για την οποία υπάρχει δικαιοδοτική βάση άσκησης Έφεσης εξαιτούμενης τον παραμερισμό της, εφόσον είναι και η μόνη Ειδοποίηση που επηρεάζει ουσιαστικά τα έννομα συμφέροντα του παραλήπτη της. Η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» είναι ενημερωτικής φύσεως, καθώς ενημερώνει τον παραλήπτη ότι έχει ξεκινήσει η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με πλειστηριασμό από τον ενυπόθηκε δανειστή (βλ. άρθρο 44Γ

(1)).» Έχοντας υπόψη όλα όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι αναφέρουν, σημειώνονται τα ακόλουθα. Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β του Νόμου 9/65 για την κατάσταση υπερημερίας του ενυπόθηκου οφειλέτη, ο ενυπόθηκος δανειστής, δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη την ειδοποίηση Τύπου «Ι» συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου χρέους, τόκων και εξόδων. Καλεί δε τον οφειλέτη να εξοφλήσει το ποσό αυτό, εντός προθεσμίας όχι μικρότερης των 30 ημερών (άρθρο 44Γ

(1)). Το ίδιο άρθρο περιέχει την εξής επιφύλαξη: «Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» Το εδάφιο 2 του άρθρου 44Γ προβλέπει τη δυνατότητα και δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του ενυπόθηκου οφειλέτη προς την ειδοποίηση Τύπου «Ι», να αποστείλει την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», στην οποία αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Εναντίον της ειδοποίησης αυτής το εδάφιο 3 προνοεί και δίδει στον ενυπόθηκο οφειλέτη το δικαίωμα άσκησης έφεσης εντός 30 ημερών. Οι λόγοι για τους οποίους η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ μπορεί να ακυρωθεί τίθενται κατ΄ εξαντλητικό τρόπο στο εδάφιο

(3). Είναι η μόνη ειδοποίηση, για την οποία ο Νόμος προνοεί ειδικά το δικαίωμα άσκησης έφεσης και καταγράφει και τους λόγους η πλήρωση των οποίων επιφέρει ακυρότητα. Το ερώτημα είναι: Απαγορεύεται η άσκηση και καταχώρηση έφεσης γι΄ ακύρωση οποιασδήποτε άλλης ειδοποίησης; Στο ερώτημα τούτο δίδει απάντηση το άρθρο 44ΙΓ το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «44ΙΓ. Αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη, στα πλαίσια του παρόντος Μέρους, δύναται εντός χρονικής περιόδου που δεν υπερβαίνει τις τριάντα

(30)ημέρες από την ημερομηνία που το πρόσωπο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για τέτοια ειδοποίηση ή πράξη, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο:» Η εν λόγω διάταξη αποτελεί μια γενικής φύσεως διάταξη, η οποία εντάσσει στις εφέσιμες ειδοποιήσεις, όσες παραβλάπτουν έννομα συμφέροντα του οφειλέτη. Η ειδοποίηση Τύπου «Ι», όπως προκύπτει από τη διάταξη του άρθρου 44Γ

(1)αποτελεί κλήση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους και τάσσει προθεσμία 30 ημερών προς τούτο. Ταυτόχρονα ενημερώνει για τις συνέπειες μη πληρωμής που είναι η δυνατότητα του πιστωτή να ασκήσει το δικαίωμα για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Αποτελεί ουσιαστικά την προϋπόθεση και το πρώτο βήμα για έναρξη της διαδικασίας πλειστηριασμού όπως προβλέπεται στο Νόμο 9/65. Δεν αποτελεί αυτή καθ΄ εαυτή η ειδοποίηση Τύπου «Ι», την ειδοποίηση για την αναγκαστική πώληση, ούτε αναγράφεται σε αυτήν οποιαδήποτε τέτοια απόφαση ούτε προσδιορίζεται χρονικά ο πλειστηριασμός. Αυτό επιτυγχάνεται με την επόμενη ειδοποίηση του Τύπου «ΙΑ». Για τούτο θεωρώ πως η ειδοποίηση Τύπου «Ι» δεν παραβλάπτει έννομα συμφέροντα των Αιτητών. Αποτελεί μόνο προϋπόθεση για συνέχιση της διαδικασίας αλλά ως μη περιέχουσα οποιαδήποτε απόφαση δεν έχει αυτό το χαρακτήρα. Εάν ο πιστωτής προχωρήσει στην απόφαση για πλειστηριασμό και αποστείλει ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», τότε ο οφειλέτης θα ασκήσει το δικαίωμα του για καταχώριση έφεσης ώστε να επιτύχει παραμερισμό της. Ο οποίος επιτυγχάνεται για τους λόγους που κατ΄ εξαντλητικό τρόπο καταγράφονται στο άρθρο 44Γ

(3)ήτοι: «(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις· (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί· (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή· (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(1).» Το ίδιο σκεπτικό ισχύει για την ειδοποίηση Τύπου «Θ», η οποία συνοδεύει την Τύπου «Ι». Με εκείνη καλείται ο οφειλέτης να προσέλθει για αναδιάρθρωση του χρέους του και ενημερώνεται ότι εάν δεν ευοδωθούν οι προσπάθειες του θα ξεκινήσει η διαδικασία εκποίησης ακινήτου. Τα έννομα συμφέροντα του οφειλέτη επηρεάζονται όταν πλέον αποφασίζεται και τροχιοδρομείται η αναγκαστική πώληση του ακινήτου. Ενισχυτικό του σκεπτικού τούτου αποτελούν οι λόγοι έφεσης με κύριο άξονα αυτών την εκκρεμότητα της αγωγής που προαναφέρθηκε. Η οποία εκκρεμοδικία αποτελεί έναν από τους λόγους παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», εάν βέβαια κριθεί ότι εμπίπτει στην προϋπόθεση αυτή. Πρέπει δε να σημειωθεί ότι ο Νόμος παρέχει άλλα δικονομικά μέτρα στον οφειλέτη. Ήτοι: Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(3)ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει δικαίωμα καταχώρισης αγωγής σε σχέση με το περιεχόμενο της ειδοποίησης Τύπου «Ι», η οποία και αποτελεί κώλυμα για συνέχιση της διαδικασίας ή και προϋπόθεση για ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Με την ειδοποίηση Τύπου «Θ» το εδάφιο 5 αυτής, πληροφορεί τον εξ΄ αποφάσεως οφειλέτη ότι ενδεχομένως να έχει δικαίωμα να προσφύγει στο Δικαστήριο για αμφισβήτηση του δικαιώματος του εξ΄ αποφάσεως δανειστή να προχωρήσει στην απαίτηση του χρέους. Δεν του τάσσει προθεσμία 30 ημερών, πλην όμως το οποιοδήποτε διάβημα πρέπει να καταχωρηθεί πριν την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Συνακόλουθα η αίτηση/έφεση απορρίπτεται. Αποτελεί εισήγηση του κ. Μαθηκολώνη πως εάν κριθεί ότι η ειδοποίηση Τύπου «Ι» δεν είναι εφέσιμη και απορριφθεί η αίτηση/έφεση, να μην καταδικασθεί στα έξοδα η Αιτήτρια. Δεν δόθηκε όμως ικανοποιητικός λόγος ο οποίος να δίδει στο Δικαστήριο την ευχέρεια να αποστεί από την αρχή ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Συνεπώς επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Καθ΄ ης η αίτηση-Εφεσίβλητης και εναντίον της Αιτήτριας-Εφεσείουσας όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil/General Applications/Final Αναφορά: (Αίτηση/Έφεση - Ειδοποίηση Τύπου «Ι» - ύπαρξη αγωγής) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο