BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED ν. Αναφορικά με τον ΙΩΑΝΝΟΥ κ.α., Γενική Αίτηση: 299/2018, 17/12/2018

(1)(c)(f)(ν) (m) και

(2)και Δ.55, στη νομολογία, την πρακτική και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στη συνημμένη ένορκη δήλωση του κ. .... Σταυρινού από την Πάφο. Σ' αυτή, ο μάρτυρας, μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής: Οι αιτητές χορήγησαν στον καθ' ου η αίτηση τραπεζικές διευκολύνσεις. Προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων του καθ' ου η αίτηση που απορρέουν από τις εν λόγω διευκολύνσεις, οι καθ' ων η αίτηση υποθήκευσαν προς όφελος των αιτητών το ενυπόθηκο ακίνητό τους στη Γεροσκήπου - το οποίο τους ανήκει εξ ημισείας - για το ποσό των £53.000,00 (€91.379,31), πλέον τόκους και έξοδα. Επειδή ο καθ' ου η αίτηση παρέβηκε τις συμβατικές του υποχρεώσεις έναντι των αιτητών, αυτοί, το 2009 τερμάτισαν τις συμφωνίες διευκολύνσεων και προέβησαν σε απαίτηση πληρωμής των χρεωστικών υπολοίπων. Οι καθ' ων η αίτηση δεν ανταποκρίθηκαν με αποτέλεσμα την καταχώρηση αγωγής εναντίον τους και την έκδοση σχετικής απόφασης καθώς και διατάγματος εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Το εξ αποφάσεως χρέος ανέρχεται σε €318.657,58, πλέον έξοδα και το ενυπόθηκο χρέος τους, σε €228.559,06, πλέον έξοδα. Αυτοί, σε κάθε ουσιώδη χρόνο είχαν δηλώσει στους αιτητές, τη διεύθυνση Α. x, Πάφος, που είναι η διεύθυνση κατοικίας τους και καταχωρημένη και στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου και τη διεύθυνση Α. ., xxx Court, διαμ. xxx, Γεροσκήπου, Πάφος, που είναι η διεύθυνση του ενυπόθηκου ακινήτου. Αυτές είναι και οι γνωστές - στους αιτητές - διευθύνσεις τους. Οι καθ, ων η αίτηση σύμφωνα με πληροφορίες των αιτητών έφυγαν από την Κύπρο και βρίσκονται στο εξωτερικό, όπου διαμένουν, ενδεχομένως στο Ηνωμένο Βασίλειο, χωρίς αυτό να είναι βέβαιο για τους αιτητές και σε κάθε περίπτωση, σε άγνωστη στους αιτητές διεύθυνση διαμονής ή εργασίας. Λόγω της προαναφερόμενης υπερημερίας τους σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος, οι αιτητές, στις 12/9/2018 εξέδωσαν «Ειδοποίηση Ι» και «Ειδοποίηση Θ» με βάση το άρθρο 44Γ του Νόμου, τις οποίες θα πρέπει να τους επιδώσουν. Ωστόσο, δεν είναι εφικτό να διενεργηθεί κανονική επίδοση με κάποιον από τους τρόπους που προνοεί το άρθρο 44ΙΕ του Νόμου, εφόσον οι καθ' ων η αίτηση βρίσκονται στο εξωτερικό, σε άγνωστη διεύθυνση. Πρόσθετη ανάγκη των αιτητών είναι να διασφαλίσουν σε κάθε περίπτωση, ότι οι καθ' ων αίτηση θα λάβουν πράγματι γνώση γι αυτή τη διαδικασία, κατά τρόπο που να τους επιτρέπει να ασκήσουν τυχόν δικαιώματα που τους δίνει ο Νόμος. Οι αιτητές απέστειλαν με συστημένο ταχυδρομείο τις σχετικές ειδοποιήσεις στην παραπάνω γνωστή διεύθυνση κατοικίας τους, αλλά αυτές δεν παραδόθηκαν εφόσον αυτοί δε βρίσκονται στην Κύπρο. Περαιτέρω προσπάθεια επίδοσης των εν λόγω ειδοποιήσεων με ιδιώτη επιδότη, στην ίδια διεύθυνση καθώς και στη διεύθυνση του ενυπόθηκου ακινήτου, επίσης απέβη άκαρπη, με ενημέρωση του επιδότη, ότι οι καθ' ων η αίτηση είναι άγνωστοι στις δοθείσες διευθύνσεις. Η κατάσχεση και εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου συνιστά νόμιμο δικαίωμα των αιτητών - ως ενυπόθηκων δανειστών - οι οποίοι έχουν το δικαίωμα να ακολουθήσουν τη διαδικασία που προνοεί το Μέρος VIA του Νόμου και η διαμονή των καθ' ων η αίτηση εκτός δικαιοδοσίας δεν μπορεί να αδρανοποιήσει το εν λόγω δικαίωμά τους. Από την άλλη, οι καθ' ων η αίτηση, θα πρέπει να ενημερωθούν δεόντως για τη διαδικασία εκποίησης, ούτως ώστε, αν επιθυμούν, είτε να συμμορφωθούν με το περιεχόμενο των ειδοποιήσεων είτε να ασκήσουν οποιαδήποτε άλλα δικαιώματά τους. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο με τη διενέργεια υποκατάστατης επίδοσης, με βάση διάταγμα του Δικαστηρίου, εφόσον έχουν εξαντληθεί οποιοιδήποτε άλλοι τρόποι κανονικής επίδοσης. Παρόλο που οι πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αφορούν σε κλητήρια εντάλματα, η αναλογία της ιδιωτικής επίδοσης όσον αφορά τις ειδοποιήσεις εκποίησης με βάση το Μέρος VIA του Νόμου, σε συνάρτηση με το γεγονός, ότι με τις ειδοποιήσεις καλείται ο παραλήπτης να ενεργήσει ή επηρεάζονται τα δικαιώματά του ενόσω βρίσκεται σε αλλοδαπό έδαφος, ακόμη κι αν οι ειδοποιήσεις εκδίδονται από ιδιώτη, στο βαθμό που η έκδοσή τους συνιστά ενεργοποίηση νομοθετικής διαδικασίας με έννομες συνέπειες, κατ' επέκταση μορφή επέκτασης και της κρατικής κυριαρχίας, κατά κάποιο τρόπο, ενδεχομένως να χρειάζεται και στην προκειμένη περίπτωση άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, εξ ου και ζητείται. Με την επισήμανση ότι κατά την εξέταση της αίτησης, οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των αιτητών παρουσίασαν και σχετική αγόρευση, στην οποία, κατά βάση επαναλαμβάνουν πλείστες από τις παραπάνω θέσεις τους - παρότι, από την καταληκτική τους φράση θεωρώ ότι, εν τέλει, ο μόνος τρόπος με τον οποίο ζητούν διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης είναι ο πρώτος από τους τρεις που αναφέρονται στην αίτηση (συγκεκριμένα, με αποστολή με απλό ταχυδρομείο στη διεύθυνση κατοικίας των καθ' ων η αίτηση καθώς και στη διεύθυνση που βρίσκεται το ενυπόθηκο ακίνητο), παρατηρώ τα εξής: Το άρθρο 44ΙΕ του Νόμου, με τίτλο «Ερμηνευτικές διατάξεις» - για ό,τι μας ενδιαφέρει - προνοεί ότι: «Για σκοπούς του παρόντος Μέρους - ..... ..... «επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης:, Νοείται περαιτέρω ότι η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δυνατόν να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται σε Κανονισμό, διεθνή σύμβαση, νόμο, δευτερογενή νομοθεσία ή διαδικαστικό κανονισμό ισχύει στη Δημοκρατία: Νοείται έτι περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται η ειδοποίηση ή η επικοινωνία είναι πρόσωπο το οποίο έχει δικαίωμα στο εκπλειστηρίασμα της πώλησης λόγω της εγγραφής στο κτηματικό μητρώο επί του ενυπόθηκου ακινήτου οποιουδήποτε εμπράγματου βάρους προς όφελός του, η εν λόγω ειδοποίηση αποστέλλεται στη διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη στο σχετικό Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο σε σχέση με το πρόσωπο αυτό και την οποία ο ενυπόθηκος δανειστής ή ο κάτοχος εμπράγματου βάρους δικαιούται να ζητήσει και να λάβει από το εν λόγω κτηματολογικό γραφείο. .....» Ακολούθως, η Δ.5 Θ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί ότι: «Σε κάθε περίπτωση που ήθελε φανεί στο Δικαστήριο ότι λόγω οποιασδήποτε αιτίας δεν είναι εφικτό να επιτευχθεί εγκαίρως επίδοση με τον τρόπο που προβλέπεται στο θεσμό 2 της παρούσας Διαταγής, το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα για υποκατάστατη ή άλλη επίδοση ή για την υποκατάσταση της ειδοποίησης επίδοσης με οποιοδήποτε τρόπο ήθελε φανεί σ' αυτό δίκαιο και ορθό υπό τις περιστάσεις, περιλαμβανομένης και δημοσίευσης σε οποιοδήποτε μέσο με ηλεκτρονική μορφή, ή άλλο ευλόγως προσφερόμενο από την εκάστοτε τεχνολογία, τρόπο. Νοείται ότι ειδοποίηση έγερσης αγωγής ή άλλης διαδικασίας η οποία θα εκδοθεί δυνάμει της Δ.5 θ.9 και θα συνάδει με τον Τύπο 5Α, δεν είναι αναγκαίο όπως περιλάβει όλο το κείμενο της αγωγής ή άλλης διαδικασίας αλλά θα είναι αρκετό να περιλαμβάνει τον αριθμό αγωγής ή διαδικασίας, το Δικαστήριο στο οποίο η αγωγή ή διαδικασία εκκρεμεί, τους διάδικους και με συνοπτικό τρόπο τη φύση της διαφοράς και την αξίωση που διατυπώνεται. Είναι επίσης απολύτως αναγκαίο να προσδιορίζεται είτε η προθεσμία στην οποία ο διάδικος πρέπει να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης, ή ένσταση ή άλλης δικονομικής φύσεως ενέργεια και αν υπάρχει ανάγκη εμφάνισης στο Δικαστήριο, να καθορίζεται σαφώς η ημερομηνία και ώρα εμφάνισης. Πρόσθετα στην ειδοποίηση πρέπει να αναφέρεται ότι όλα τα σχετικά έγγραφα είναι διαθέσιμα προς παραλαβή από το αρμόδιο πρωτοκολλητείο. Για το σκοπό αυτό ο ενάγων φροντίζει ώστε να υπάρχει στο πρωτοκολλητείο, δεόντως πιστοποιημένο, αντίγραφο αγωγής και οποιοδήποτε άλλο έγγραφο είναι αναγκαίο να δοθεί στο διάδικο.» Τέλος, επειδή στην προκειμένη περίπτωση ζητείται άδεια για υποκατάστατη επίδοση στους καθ' ων η αίτηση, εκτός δικαιοδοσίας και με επίδοση, εντός δικαιοδοσίας θεωρώ καθ' όλα σχετική και τη Δ.6 Θ.4 σύμφωνα με την οποία: «Κάθε αίτηση για επίδοση σε εναγόμενο κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος εκτός Κύπρου πρέπει να υποστηρίζεται με ένορκη δήλωση ή άλλη μαρτυρία που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ή το Δικαστή ότι ο ενάγων έχει εκ πρώτης όψεως καλό αγώγιμο δικαίωμα και να δείχνει σε ποιο μέρος ή χώρα ο εναγόμενος είναι ή πιθανόν δύναται να βρεθεί και κατά πόσο ο τέτοιος εναγόμενος είναι Κύπριος Υπήκοος ή όχι και τους σκοπούς για τους οποίος γίνεται η αίτηση, και τέτοια άδεια δεν θα δοθεί εκτός αν φανεί ικανοποιητικό στο Δικαστήριο ή το Δικαστή ότι η υπόθεση είναι κατάλληλη για επίδοση εκτός Κύπρου σύμφωνα με αυτή τη Διάταξη.» Από τη συνδυασμένη ερμηνεία των παραπάνω διατάξεων προκύπτουν τα εξής: Κάθε ειδοποίηση ή επικοινωνία που προβλέπεται στο Νόμο επιδίδεται με παράδοσή της με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου στο οποίο απευθύνεται η ειδοποίηση ή επικοινωνία ή στη σχετική, με την ειδοποίηση ή επικοινωνία, διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Κτηματολογίου. Σε περίπτωση που η επίδοση με τον πιο πάνω τρόπο δεν είναι εφικτή, διενεργείται με ιδιωτική επίδοση που μπορεί να γίνει με οποιοδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα του Δικαστηρίου, κατόπιν γενικής αίτησης. Τηρουμένων των αναλογιών, σε περίπτωση που ήθελε φανεί στο Δικαστήριο ότι λόγω οποιασδήποτε αιτίας δεν είναι εφικτό να επιτευχθεί εγκαίρως επίδοση της ειδοποίησης ή επικοινωνίας, με τον τρόπο που προβλέπεται στο Θ.2 της Δ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (δηλαδή, με άφεση αντιγράφου της ειδοποίησης ή επικοινωνίας στο πρόσωπο που αυτή αφορά ή αν αυτό δε βρεθεί στο σπίτι του ή στο συνήθη τόπο εργασίας του, σ' ένα μέλος της οικογένειάς του που φαίνεται ότι είναι άνω των 16 ετών ή σ' οποιοδήποτε πρόσωπο τέτοιας ηλικίας και που είναι υπεύθυνο του τόπου εργασίας του ή στον αφέντη του), το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα για υποκατάστατη ή άλλη επίδοση ή για την υποκατάσταση της ειδοποίησης επίδοσης με οποιοδήποτε τρόπο ήθελε φανεί σ' αυτό δίκαιο και ορθό υπό τις περιστάσεις, περιλαμβανομένης και της δημοσίευσης σε οποιοδήποτε μέσο με ηλεκτρονική μορφή, ή άλλο ευλόγως προσφερόμενο από την εκάστοτε τεχνολογία, τρόπο. Κάθε αίτηση για άδεια για επίδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας στο πρόσωπο που αφορά η ειδοποίηση ή επικοινωνία εκτός Κύπρου πρέπει να πρέπει να υποστηρίζεται με ένορκη δήλωση ή άλλη μαρτυρία, που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι ο ενυπόθηκος δανειστής - στην προκειμένη - έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπόθεση στη διαδικασία που προνοεί το Μέρος VIA του Νόμου και να δείχνει, πρώτο, σε ποιο μέρος ή χώρα το πρόσωπο το οποίο αφορά η ειδοποίηση ή επικοινωνία (δηλαδή, οι καθ' ων η αίτηση στην προκειμένη περίπτωση) είναι ή πιθανόν μπορεί να βρεθεί, δεύτερο, κατά πόσο αυτό το πρόσωπο είναι Κύπριος Υπήκοος ή όχι και τρίτο, τους σκοπούς για τους οποίος γίνεται η αίτηση. Η αιτούμενη άδεια δε θα δοθεί εκτός εάν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι η υπόθεση είναι κατάλληλη για επίδοση εκτός Κύπρου. Προστίθενται και τα εξής - από τις δυο αποφάσεις στις οποίες με παραπέμπουν οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των αιτητών -: Όπως επισημαίνεται στην υπόθεση Karim v. Κονιδάρη

(1994)1 Α.Α.Δ. 36, το θέμα της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης για το περιεχόμενό του στο εξωτερικό ρυθμίζεται από τους Κ.24 και 25 των Κυπριακών Θεσμών Ναυτοδικείου. Ο τρόπος της επίδοσης δεν καθορίζεται∙ επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, υπό το πρίσμα του σκοπού της επίδοσης, που είναι η γνωστοποίηση της διαδικασίας στον εναγόμενο. Όπως και στην περίπτωση αδυναμίας επίτευξης προσωπικής επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος εντός της δικαιοδοσίας, προστίθεται, το ίδιο και στην περίπτωση επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας παρέχεται ευχέρεια υιοθέτησης υποκατάστατου της προσωπικής επίδοσης. Όπως αναφέρεται κατά λέξη λίγο αργότερα: «Παρόλο που οι αγγλικοί θεσμοί που διέπουν την υποκατάστατη επίδοση δεν έχουν άμεση εφαρμογή στην Κύπρο οι αρχές τους και η πρακτική των Αγγλικών δικαστηρίων είναι διαφωτιστικές ως προς την άσκηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου για την υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος. Το κύριο ερώτημα σε κάθε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης, όπως η λογική του πράγματος επιβάλλει, είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο υπόψη του εναγομένου. (Βλ. THE ANNUAL PRACTICE, 1960, Vol. 1, p. 133-134). Στην Armitage v. Fitzmlliam andOthers, 1875 W.N. 238 εγκρίθηκε ως μέθοδος υποκατάστατης επίδοσης η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στο δικηγόρο του εναγομένου. Όπου συντρέχουν οι προϋποθέσεις για υποκατάστατη επίδοση της διαδικασίας σε διάδικο εκτός δικαιοδοσίας αυτό μπορεί να συντελεσθεί και με επίδοση του κλητηρίου εντάλματος εντός της δικαιοδοσίας. (Βλ. Ford v. Shephard [1885] 34 W.R., 63, και Western etc., Building Society v. Rucklidge [1905] 2 Ch.D., 472).» Οι αρχές που αναδύονται από την πιο πάνω - πρωτόδικη - απόφαση, υιοθετήθηκαν και στη μεταγενέστερή της - εφετειακή - απόφαση στην υπόθεση Φραγκέσκου κ.ά. ν. Γρηγορίου

(2000)1(Γ) Α.Α.Δ.

1. Με υπαγωγή των δεδομένων της υπό κρίση αίτησης στις παραπάνω αρχές και λαμβάνοντας υπόψη ότι με αυτή, οι αιτητές ζητούν άδεια για υποκατάστατη επίδοση οποιασδήποτε ειδοποίησης, εγγράφου ή επικοινωνίας προβλέπεται στο Νόμο, στους καθ' ων η αίτηση, εκτός δικαιοδοσίας και με επίδοση, εντός δικαιοδοσίας, για λόγους που θα αναφέρω στη συνέχεια, η αίτηση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ειδικότερα: Στο βαθμό που με την αίτηση ζητείται άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί επειδή, κατά παράβαση της Δ.6 Θ.4 (ανωτέρω), στην ένορκη δήλωση του κ. Σταυρινού που την υποστηρίζει, δεν αναφέρεται κατά πόσο οι καθ' ων η αίτηση είναι Κύπριοι υπήκοοι ή όχι. Και, με δεδομένο ότι η παραχώρηση τέτοιας άδειας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο για να μπορεί να εκδοθεί διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση, είτε εντός είτε εκτός δικαιοδοσίας (βλ. τη Φραγκέσκου, ανωτέρω), η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη συνολικά. Παρότι η τύχη της έχει κριθεί, εντούτοις, θα συνεχίσω και θα παραθέσω και διάφορους άλλους - ακόμη πιο σοβαρούς - λόγους, για τους οποίους θεωρώ ότι θα πρέπει να απορρίψω την αίτηση σε σχέση και με τους τρεις τρόπους με τους οποίους οι αιτητές ζητούν διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση στους καθ' ων η αίτηση. Αυτό θα συμβεί επειδή η προσκομισθείσα μαρτυρία των αιτητών για σκοπούς τεκμηρίωσης των θέσεών τους συναφώς με ουσιώδη γεγονότα που επικαλούνται, τα οποία επιδρούν κατά την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας να εκδώσω ή να μην εκδώσω το αιτούμενο διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης είναι ανεπαρκής και/ή αντιφατική και/ή παράλογη και/ή απαράδεκτη και/ή εκλαμβάνει ως γεγονότα, όσα απλώς υποθέτει ο ενόρκως δηλών. Ειδικότερα: Ισχυρίζεται ο κ. Σταυρινού στην παράγραφο 8 της ένορκης του δήλωσης, ότι: «Σύμφωνα με τις πληροφορίες των Αιτητών», οι καθ' ων η αίτηση έφυγαν από την Κύπρο και βρίσκονται στο εξωτερικό όπου διαμένουν, «ενδεχομένως» στο Ηνωμένο Βασίλειο, «χωρίς αυτό να είναι βέβαιο για τους αιτητές.». Μολονότι οι παραπάνω, τόσο κεφαλαιώδους σημασίας ισχυρισμοί του μάρτυρα, τόσο για την παραχώρηση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας όσο και για την έκδοση διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης, προφανώς αποτελούν εξ ακοής μαρτυρία, αφού εδράζονται σε πληροφορίες των αιτητών, και όχι σε γεγονότα τα οποία ο μάρτυρας γνωρίζει προσωπικά και είναι ικανός να αποδείξει εξ ιδίας γνώσης, εντούτοις, αυτός, κατά παράβαση της Δ.39 Θ.2 δεν αναφέρει τις πηγές των αιτητών της επί του προκειμένου πληροφόρησής τους. Επειδή, ενδεχομένως, θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος, ότι η Δ.39, κατά ρητή πρόβλεψη του σχετικού θεσμού αφορά σε ενδιάμεσες αιτήσεις και όχι σε εναρκτήριες, όπως είναι η υπό κρίση, η θέση μου είναι η εξής: αν και εναρκτήρια ή κυρίως αίτηση, η υπό κρίση, εντούτοις, δεδομένης της φύσης της σε συνδυασμό και με το γεγονός, ότι συναφώς με αυτή - τηρουμένων των αναλογιών - ισχύουν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, αυτή, θα πρέπει να αντικριστεί, όπως κάθε ανάλογη αίτηση που καταχωρείται στο πλαίσιο αγωγής, με ανάλογα αιτήματα. Κάθε τέτοια αίτηση, ασφαλώς είναι ενδιάμεση. Με αυτό δεδομένο, η ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει θα πρέπει να συμμορφώνεται πλήρως με τις απαιτήσεις της Δ.
2. Των παραπάνω λεχθέντων, δε δέχομαι τη θέση των αιτητών, ότι οι καθ' ων η αίτηση έφυγαν από την Κύπρο είτε ακόμη ότι βρίσκονται στο εξωτερικό και συγκεκριμένα, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ισχυρίζεται ακόμη ο μάρτυρας στην παράγραφο 11 της ένορκης του δήλωσης, ότι οι αιτητές απέστειλαν στους καθ' ων η αίτηση τις σχετικές ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» με συστημένο ταχυδρομείο, στη διεύθυνση κατοικίας τους που είναι καταχωρημένη και στο Κτηματολόγιο, αλλά αυτές δεν τους παραδόθηκαν, εφόσον δε βρίσκονται στην Κύπρο. Περαιτέρω προσπάθεια επίδοσης των εν λόγω ειδοποιήσεων, διά ιδιώτη επιδότη, στην ίδια διεύθυνση καθώς και στη διεύθυνση του ενυπόθηκου ακίνητου, προστίθεται, επίσης κατέστη άκαρπη, με ενημέρωση του επιδότη, ότι οι καθ' ων η αίτηση είναι άγνωστοι στις δοθείσες διευθύνσεις. Το πρώτο που θέλω να πω είναι να επαναλάβω τη θέση μου πως δε δέχομαι τη θέση του μάρτυρα και κατ' επέκταση των αιτητών, ότι οι καθ' ων η αίτηση δε βρίσκονται στην Κύπρο. Ακολούθως, από το περιεχόμενο των 13 πρώτων από τα 19 συνολικά έγγραφα που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση του κ. Σταυρινού (τεκμήριο 3 σε δέσμη) για σκοπούς στοιχειοθέτησης του ισχυρισμού του, ότι οι αιτητές απέστειλαν στους καθ' ων η αίτηση τις ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» με συστημένο ταχυδρομείο στη διεύθυνση κατοικίας τους, αλλά αυτές δεν παραδόθηκαν, επειδή οι καθ' ων η αίτηση δε βρίσκονται στην Κύπρο, κανένας από τους εν λόγω ισχυρισμούς του αποδεικνύεται. Ό,τι μπορεί να εξαχθεί με ασφάλεια ως συμπέρασμα από τα 13 αυτά έγγραφα και συγκεκριμένα, από το πρώτο είναι τα εξής: πρόκειται για έγγραφο των αιτητών, με τίτλο «ΠΑΡΑΛΗΦΘΗΚΑΝ ΟΙ ΠΙΟ ΚΑΤΩ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΓΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΕ ΣΥΣΤΗΜΕΝΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ» στο οποίο αναγράφονται τα ονόματα των καθ' ων η αίτηση. Το περιεχόμενο των επιστολών και η διεύθυνση στην οποία αυτές έχουν σταλεί, ούτε από το εν λόγω έγγραφο προκύπτουν μα ούτε και από τα επόμενα 12 που επισυνάπτονται στο ίδιο τεκμήριο. Απ' εκεί και πέρα, επί του ισχυρισμού του μάρτυρα, ότι περαιτέρω προσπάθεια επίδοσης των ίδιων ειδοποιήσεων, διά ιδιώτη επιδότη, στην ίδια διεύθυνση καθώς και στη διεύθυνση του ενυπόθηκου ακίνητου, επίσης κατέστη άκαρπη, με ενημέρωση του επιδότη, ότι οι καθ' ων η αίτηση είναι άγνωστοι στις δοθείσες διευθύνσεις, το τι ισχύει είναι το εξής: Από το περιεχόμενο των δυο ειδοποιήσεων του ιδιώτη δικαστικού επιδότη, .... Ιωάννου (που αποτελούν κι αυτές μέρος του τεκμηρίου 3 στην ένορκη δήλωση του κ. Σταυρινού) προκύπτει ότι η μόνη ειδοποίηση που επιχειρήθηκε να επιδοθεί στους καθ' ων η αίτηση από τον επιδότη και δεν επιδόθηκε, επειδή αυτοί ήταν άγνωστοι στη δοθείσα διεύθυνση, είναι η ειδοποίηση Τύπου «Ι» (και όχι και Τύπου «Θ») καθώς και ότι ο επιδότης επιχείρησε να επιδώσει την εν λόγω ειδοποίηση, μόνο στη διεύθυνση κατοικίας των καθ' ων η αίτηση (και όχι και στη διεύθυνση που βρίσκεται το ενυπόθηκο ακίνητο). Με αυτό δεδομένο είναι φανερό, ότι, ιδιαίτερα η θέση των αιτητών, πως δεν μπορούν να επιδώσουν με την κανονική διαδικασία τις επίμαχες ειδοποιήσεις στους καθ' ων η αίτηση, στη διεύθυνση που βρίσκεται το ενυπόθηκο ακίνητο, δεν τεκμηριώνεται καθόλου. Για να συνεχίσω, όπως αναφέρει ο ενόρκως δηλών στην παράγραφο 10 της ένορκης του δήλωσης, πρόσθετη ανάγκη των αιτητών είναι να διασφαλίσουν ότι σε κάθε περίπτωση, οι καθ' ων η αίτηση θα λάβουν πράγματι γνώση για τη διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, κατά τρόπο που να τους επιτρέπει να ασκήσουν τυχόν δικαιώματα που τους δίνει ο Νόμος. Επιπλέον, στην παράγραφο 12 ισχυρίζεται και τα εξής: η κατάσχεση και εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου συνιστά νόμιμο δικαίωμα των αιτητών - ως ενυπόθηκων δανειστών -, οι οποίοι έχουν το δικαίωμα να ακολουθήσουν τη διαδικασία που προνοεί το Μέρος VIA του Νόμου και η διαμονή των καθ' ων η αίτηση δεν μπορεί να αδρανοποιήσει το εν λόγω δικαίωμα και δυνατότητα των αιτητών. Από την άλλη, προστίθεται, οι καθ' ων η αίτηση θα πρέπει να ενημερωθούν δεόντως για τη διαδικασία εκποίησης, ούτως ώστε, εάν επιθυμούν, είτε να συμμορφωθούν με το περιεχόμενο των ειδοποιήσεων είτε να ασκήσουν οποιαδήποτε άλλα δικαιώματά τους. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο με τη διενέργεια υποκατάστατης επίδοσης με δικαστικό διάταγμα, εφόσον έχουν ήδη εξαντληθεί οποιοιδήποτε άλλοι τρόποι κανονικής επίδοσης. Ακολουθεί η θέση μου: Καταρχήν καθώς ήδη έχει αναφερθεί δεν έχει αποδειχθεί ότι οι αιτητές έχουν εξαντλήσει τους κανονικούς τρόπους επίδοσης των δυο ειδοποιήσεων στους καθ' ων η αίτηση στη διεύθυνση που βρίσκεται το ενυπόθηκο ακίνητο. Ακολούθως, κατά πόσο με τους τρόπους που ζητούν να τους επιτραπεί να τις επιδώσουν, θα διασφαλιστεί ότι σε κάθε περίπτωση, οι καθ' ων η αίτηση θα λάβουν πράγματι γνώση για τη διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, θα διαφανεί στη συνέχεια, με αναφορά σε κάθε ένα από τους τρεις τρόπους με τους οποίους ζητούν την έκδοση του σχετικού διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης. Ειδικότερα: Αρχίζω με την αποστολή με απλό ταχυδρομείο στη διεύθυνση κατοικίας των καθ' ων η αίτηση καθώς και στη διεύθυνση που βρίσκεται το επίδικο ακίνητο. Το τι αναφέρει ο κ. Σταυρινού στην ένορκη του δήλωση προκειμένου να με πείσει ότι με αυτό τον τρόπο οι καθ' ων η αίτηση θα λάβουν γνώση της διαδικασίας εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου είναι τα εξής: Η γνωστή διεύθυνση των καθ' ων η αίτηση είναι η διεύθυνση κατοικίας τους που είναι και καταχωρημένη στο Κτηματολόγιο, στην οποία όμως δε διαμένουν εκεί επί του παρόντος και ούτε είναι γνωστό εάν και πότε θα επιστρέψουν. Δεν μπορεί επίσης να γίνει παράδοση ή ιδιωτική επίδοση στη διεύθυνση του ενυπόθηκου ακινήτου, καθότι αυτοί βρίσκονται στο εξωτερικό. Με δεδομένη τη νομοθετική αναλογία των όσων προβλέπονται για την ιδιωτική επίδοση στους Θεσμούς και στην περίπτωση επιδόσεων ειδοποίησης ή επικοινωνίας για τους σκοπούς του Μέρους VIA του Νόμου, είναι βέβαιο, ότι εάν οποιαδήποτε ειδοποίηση ή επικοινωνία που απευθύνεται στους καθ' ων η αίτηση και επιδίδεται σ' αυτούς με υποκατάστατη επίδοση, θα λάβουν πλήρη γνώση. Είναι εγγεγραμμένοι κύριοι του ενυπόθηκου ακινήτου που είναι το διαμέρισμα xxx στη xxx Court, στην οδό A. ., στη Γεροσκήπου. Συνεχίζοντας ο μάρτυρας αναφέρει τα εξής: «Θεωρούμε λογικό αλληλογραφία που αποστέλλεται σε εκείνη τη διεύθυνση με απλό ταχυδρομείο, με κάποιο τρόπο να προωθείται στους καθ' ων η αίτηση 1 και 2 όπου κι αν βρίσκονται ώστε να λαμβάνουν γνώση, εάν αφορά σε λογαριασμούς, φόρους, υποχρεώσεις του ακινήτου, όπως υποχρεώσεις του ακινήτου συνιστούν και τα εμπράγματα βάρη του, η υποθήκη των Αιτητών. Περαιτέρω, λογικά, εφόσον διέμεναν στην διεύθυνση Α. x στην Πάφο κι εκείνη η διεύθυνση είναι καταχωρισμένη στις δημόσιες αρχές ως διεύθυνσή τους, θεωρούμε λογικό αλληλογραφία που λαμβάνεται σε εκείνη τη διεύθυνση να προωθείται με κάποιον τρόπο στους Καθ' ων η αίτηση 1 και
3. Η διαφορά του απλού ταχυδρομείου από το συστημένο ταχυδρομείο που απαιτεί ο νόμος είναι πως, στο δεύτερο θα πρέπει ο ίδιος ο παραλήπτης να μεταβεί προσωπικά ή να εξουσιοδοτήσει άλλο να μεταβεί στο Ταχυδρομείο να παραλάβει τις Ειδοποιήσεις, πράγματα που δεν μπορεί να συμβεί εφόσον οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 διαμένουν στο εξωτερικό, με αποτέλεσμα οι συστημένες επιστολές να επιστρέφονται, χωρίς να έχουν παραληφθεί. Στο απλό ταχυδρομείο αυτούσιος ο φάκελος, αυτούσια η Ειδοποίηση, αφήνεται στο γραμματοκιβώτιο που βρίσκεται στη δοθείσα διεύθυνση, ώστε να μπορεί να παραληφθεί από το πρόσωπο που ελέγχει την αλληλογραφία, χωρίς προϋποθέσεις, απόδειξης της ταυτότητάς του. Με δεδομένο ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 σχετίζονται κατ' επίσημο, για τις αρχές τρόπο, με τις δυο προαναφερόμενες διευθύνσεις, ευλόγως αλληλογραφία που τους αφορά καταλήγει σ' αυτές. Με δεδομένο ότι δεν υπάρχει συσσωρευμένη αλληλογραφία στα γραμματοκιβώτια των προαναφερόμενων διευθύνσεων, όπως έχουν ενημερωθεί οι Αιτητές, ευλόγως αυτή παραλαμβάνεται και με κάποιο τρόπο καταλήγει στους παραλήπτες, περιλαμβανομένων των Καθ' ων η αίτηση 1 και
4. Συνεπώς, εάν γίνει χρήση των τρόπων επίδοσης που αιτούνται οι Αιτητές για την επίδοση και των ειδοποιήσεων και επικοινωνίας για τους σκοπούς του Μέρους VIA του Νόμου και της εκποίησης του συγκεκριμένου ενυπόθηκου ακινήτου, οι Καθ' ων η αίτηση θα μπορέσουν να λάβουν γνώση για τη διαδικασία αυτή.» (Οι υπογραμμίσεις και η έμφαση - όπου υπάρχουν - είναι δικά μου.) Παρατηρώ τα εξής: Η φράση «θεωρούμε λογικό» και οι λέξεις «λογικά» και «ευλόγως» που χρησιμοποιεί ο μάρτυρας είναι σαφές, ότι εκλαμβάνουν ως αποδεδειγμένα γεγονότα ό,τι ο ίδιος απλώς, είτε υποθέτει είτε ακόμη βασίζει σε ενημέρωση των αιτητών, κάτι που ασφαλώς αποτελεί και πάλι εξ ακοής μαρτυρία, χωρίς να αποκαλύπτει και κατονομάζει την πηγή ή πηγές της ενημέρωσης των αιτητών. Με αυτό δεδομένο, για να απαντήσω στο κύριο ερώτημα που τίθεται στην Karim (ανωτέρω) - όπως η λογική του πράγματος επιβάλλει -, κατά πόσο σε περίπτωση που επιτρέψω την υποκατάστατη επίδοση με τον πιο πάνω τρόπο, αυτός θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, τις επίμαχες ειδοποιήσεις - και οτιδήποτε άλλο επιθυμούν να επιδώσουν οι αιτητές με τον ίδιο τρόπο - υπόψη των καθ' ων αίτηση, απαντώ αρνητικά. Πολύ περισσότερο, που όπως ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών στην παράγραφο 10 της ένορκης του δήλωσης, πρόσθετη ανάγκη των αιτητών είναι να διασφαλίσουν ότι οι καθ' ων η αίτηση, σε κάθε περίπτωση, θα λάβουν πράγματι γνώση για τη διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, κατά τρόπο που να τους επιτρέπει να ασκήσουν τυχόν δικαιώματα που τους δίνει ο Νόμος. Ειδικά για όσα αναφέρει ο μάρτυρας, για τη διαφορά του συστημένου ταχυδρομείου με το απλό, η θέση μου έχει ως εξής: Εάν η διαφορά έγκειται στο γεγονός, ότι στο συστημένο ταχυδρομείο, ο παραλήπτης θα πρέπει να μεταβεί προσωπικά ή να εξουσιοδοτήσει άλλο να μεταβεί στο Ταχυδρομείο να παραλάβει τις ειδοποιήσεις, πράγμα που δεν μπορεί να συμβεί, εφόσον οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 διαμένουν στο εξωτερικό, με αποτέλεσμα οι συστημένες επιστολές να επιστρέφονται, χωρίς να έχουν παραληφθεί, ενώ στο απλό ταχυδρομείο, αυτούσιος ο φάκελος, αυτούσια η Ειδοποίηση, αφήνεται στο γραμματοκιβώτιο που βρίσκεται στη δοθείσα διεύθυνση, ώστε να μπορεί να παραληφθεί από πρόσωπο που ελέγχει την αλληλογραφία, ομολογώ πως δεν αντιλαμβάνομαι, γιατί στην προκειμένη περίπτωση, εάν οι καθ' ων η αίτηση έχουν ορίσει τέτοιο πρόσωπο που ελέγχει την αλληλογραφία τους στα δυο γραμματοκιβώτια - όπως και πάλι ο μάρτυρας απλώς υποθέτει ότι συμβαίνει - το ίδιο πρόσωπο, να μην παραλαμβάνει και τις ειδοποιήσεις από τα γραμματοκιβώτια για οποιοδήποτε συστημένο αντικείμενο. Για να το πω και αλλιώς, πώς θεμελιώνεται η θέση του κ. Σταυρινού - και κατ' επέκταση των αιτητών -, ότι οι καθ' ων η αίτηση, ενώ έχουν ορίσει κάποιο πρόσωπο για να ελέγχει και παραλαμβάνει την αλληλογραφία τους από το γραμματοκιβώτιο στη διεύθυνση της κατοικίας τους καθώς και από αυτό στη διεύθυνση του ενυπόθηκου ακινήτου, δεν το έχουν εξουσιοδοτήσει να παραλαμβάνει από τα ίδια γραμματοκιβώτια και τις ειδοποιήσεις συστημένου και ακολούθως, το ίδιο το συστημένο αντικείμενο από το ταχυδρομείο; Το πόσο επικίνδυνο είναι να εκδώσω το αιτούμενο διάταγμα, σε βαθμό που, αν συμβεί αυτό, αισθάνομαι ότι οι καθ' ων η αίτηση, όχι απλώς δε θα λάβουν γνώση της διαδικασίας εκποίησης της περιουσίας τους - την οποία έχουν ήδη τροχοδρομήσει οι αιτητές, αλλά - αντίθετα θεωρώ σχεδόν βέβαιο, ότι κάποια στιγμή, θα πληροφορηθούν απλώς ότι το ενυπόθηκο ακίνητό τους, δεν τους ανήκει, χωρίς να γνωρίζουν πότε και πώς συνέβη αυτό, καταφαίνεται από το αίτημα των αιτητών να επιτρέψω την υποκατάστατη επίδοση των σχετικών ειδοποιήσεων, με δημοσίευση της διαμορφωμένης - από τους ίδιους -ειδοποίησης Τύπου 5Α στην εφημερίδα της Πάφου «Αδέσμευτος». Χωρίς να χρειάζεται να παραπέμψω σε όσα αναφέρει ο ενόρκως δηλών, προκειμένου να με πείσει ότι τέτοια δημοσίευση, πιθανόν να βοηθήσει ώστε να περιέλθει σε γνώση των καθ' ων η αίτηση η διαδικασία που ενεργοποίησαν οι αιτητές για εκποίηση της περιουσίας τους, το περιεχόμενο της σχετικής ειδοποίησης και μόνο καθιστά σχεδόν βέβαιο, ότι με το συγκεκριμένο τρόπο επίδοσης - κατά λογική προοπτική και πάλι (βλ. την Karim, ανωτέρω) - οι εν λόγω ειδοποιήσεις δεν πρόκειται να τεθούν ποτέ υπόψη των καθ' ων η αίτηση. Μολονότι δεν είναι σωστό ότι στην ειδοποίηση Τύπου 5Α, η οποία επισυνάπτεται ως Παράρτημα Α στην αίτηση - ως η ειδοποίηση που θα δημοσιευτεί σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος - οι αιτητές έχουν διατηρήσει τα επώνυμα των καθ' ων η αίτηση, αφού κάτι τέτοιο δε ισχύει, ακόμη και να ίσχυε, μου ακούγεται πολύ παράλογο για να δεχθώ ότι μπορεί να συμβεί το εξής, ιδιαίτερα για δυο ανθρώπους, που όπως είναι η θέση των αιτητών βρίσκονται στο εξωτερικό: επειδή σε μια τοπική εφημερίδα στην Πάφο δημοσιεύεται μια ειδοποίηση, με αναφορά σε κάποιο Ιωάννου και σε κάποια Αλεξάνδρου, έστω κι αν στη συνέχεια υπάρχει αναφορά στον αριθμό της επίδικης υποθήκης, στα στοιχεία του ενυπόθηκου ακινήτου καθώς και στην τοποθεσία του ακινήτου (Γεροσκήπου στην επαρχία Πάφου), στη βάση αυτών των στοιχείων, οι καθ' ων η αίτηση, θα αντιληφθούν ότι πρόκειται για τους ίδιους τα δυο αυτά πρόσωπα και για το ενυπόθηκο ακίνητό τους το υπό αναφορά, για να μπορεί βάσιμα να λεχθεί ότι - όπως αναφέρει ο ενόρκως δηλών - μια τέτοια δημοσίευση πιθανόν να βοηθήσει ώστε να περιέλθει σε γνώση τους η διαδικασία εκποίησης της περιουσίας τους. Ας είμαστε ειλικρινείς. Όλοι στην Κύπρο ζούμε και δε νομίζω τα επώνυμα Ιωάννου και Αλεξάνδρου να είναι τόσο ασυνήθη, έτσι ώστε, κάποιος που έχει είτε το ένα επίθετο είτε το άλλο, με το που θα δει δημοσιευμένη σε κάποια εφημερίδα μια ειδοποίηση, η οποία αναφέρεται σ' αυτά επίθετα, θα αντιληφθεί ότι η ειδοποίηση τον αφορά. Απ' εκεί και πέρα, ακόμη πιο παράλογο είναι το να θεωρεί κάποιος για κάποιο άλλο, ότι μπορεί να αντιληφθεί πως είναι ιδιοκτησίας του κάποιο ακίνητο, επειδή στην ίδια ειδοποίηση υπάρχει αναφορά, είτε στα στοιχεία του ακινήτου (αρ. εγγραφής, τεμαχίου κ.λ.π.) είτε ακόμη και στον αριθμό υποθήκης με την οποία αυτό βαρύνεται. Στο βαθμό που με την αίτηση, το αίτημα είναι για υποκατάστατη επίδοση της ίδιας ειδοποίησης, με θυροκόλλησή της στη διεύθυνση του επίδικου ακινήτου, εκτός του ότι - για να επαναλάβω - δεν έχω πειστεί ότι οι αιτητές επιχείρησαν να επιδώσουν κανονικά τις επίμαχες ειδοποιήσεις στη συγκεκριμένη διεύθυνση, για να τίθεται θέμα υποκατάστατης επίδοσής τους στην ίδια διεύθυνση είναι και το γεγονός, ότι, δεδομένης θέσης των αιτητών ότι οι καθ' ων αίτηση, με βάση την ενημέρωση του δικαστικού επιδότη είναι άγνωστοι στις δοθείσες διευθύνσεις, διερωτώμαι με ποιο τρόπο θα περιέλθει σε γνώση τους η διαμορφωθείσα ειδοποίηση, με το να θυροκολληθεί στο εν λόγω ακίνητο. Η τελευταία θέση των αιτητών, προφανώς είναι και σε αντίθεση με την εξής θέση του ενόρκως δηλούντα γι αυτούς - την οποία καταρρίπτει - σύμφωνα με την οποία, η θυροκόλληση της ίδιας ειδοποίησης στη διεύθυνση του ενυπόθηκου ακινήτου εκθέτει την πληροφορία σε πολύ στενότερο κύκλο, στα άτομα που προσεγγίζουν τη θύρα του ενυπόθηκου ακινήτου, αλλά συνδέει επιπρόσθετα τα υποκείμενα πιο συγκεκριμένα με τον τόπο. Και ως θέμα καθαρά κοινής λογικής, οι καθ' ων η αίτηση δεν μπορεί να είναι άγνωστοι στη διεύθυνση του ενυπόθηκου ακινήτου και την ίδια ώρα να υπάρχουν άτομα που αποτελούν μάλιστα και το στενότερο τους κύκλο, τα οποία προσεγγίζουν τη θύρα του εν λόγω ακινήτου. Μολονότι η αίτηση έχει προ πολλού κριθεί, εντούτοις, χάριν πληρότητας της απόφασής μου και για το ενδεχόμενο που οι μέχρι τώρα διαπιστώσεις μου ήθελε κριθούν εσφαλμένες σε ανώτερο επίπεδο δικαστικής κρίσης, θα ήθελα να πω και λίγα πράγματα για το τελευταίο από τα αιτήματα των αιτητών, με το οποίο βασικά ζητούν διάταγμα, που να θεωρεί ότι οποιαδήποτε ειδοποίηση, έγγραφο ή επικοινωνία σε σχέση με τη διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου χρήζει επίδοσης εκ μέρους τους, να θεωρείται ως δεόντως επιδοθείσα στους καθ' ων η αίτηση, εάν αποστέλλεται με απλό ταχυδρομείο στη διεύθυνση του ενυπόθηκου ακινήτου. Συναφώς με αυτό το αίτημα, ο κ. Σταυρινού, στην παράγραφο 21 της ένορκης του δήλωσης αναφέρει τα εξής: Το αίτημα των αιτητών δεν είναι μόνο για την ειδοποίηση Ι και την ειδοποίηση Θ που έχουν ήδη εκδοθεί, αλλά, για όλες τις ειδοποιήσεις και επικοινωνίες που θα πρέπει να υπάρξουν στο πλαίσιο αυτής της ίδιας διαδικασίας, καθότι θα ήταν δυσανάλογο, οικονομικά και πρακτικά και σε εις βάρος και των καθ' ων η αίτηση εν τέλει, να αποτείνονται οι αιτητές στο Δικαστήριο, με νέα γενική αίτηση, κάθε φορά που θα πρέπει να απευθύνουν ειδοποίηση ή να επικοινωνήσουν με τους καθ' ων η αίτηση, για τους σκοπούς της εκποίησης. Ακολουθεί η δική μου θέση: Η όλη διαδικασία εκποίησης της περιουσίας κάποιου είναι τόσο δραστική και ακόμη πιο δραστικές και καταλυτικής σημασίας, οι επιπτώσεις της, σε περίπτωση που τελεσφορήσει, οπότε και σε περίπτωση που εξέδιδα τα αιτούμενα διατάγματα θεωρώ ότι το ελάχιστο που όφειλα να κάνω, προς αποφυγή του ενδεχομένου, οι καθ' ων η αίτηση να αποστερηθούν μόνιμα της ακίνητης ιδιοκτησίας τους, αντισυνταγματικά, κατά παράβαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης, θα ήταν να επιτρέψω την υποκατάστατη επίδοση κάθε ειδοποίησης στο πλαίσιο σχετικής ξεχωριστής αίτησης για κάθε μια από αυτές, έτσι ώστε, σε περίπτωση που από την επίδοση της μιας ειδοποίησης μέχρι και την επίδοση της επόμενης, διαφοροποιούνταν τα δεδομένα ώστε η νέα επίδοση να μπορεί να γίνει κανονικά, προσωπικά στους καθ' ων η αίτηση, να υπάρχει βεβαιότητα πια και όχι λογική προοπτική, οι καθ' ων η αίτηση, να λάβουν γνώση της διαδικασίας εκποίησης της περιουσίας τους. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων η αίτηση απορρίπτεται. (Υπ.) ............... Κ. Κωνσταντίνου, Πρ. Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Interim (Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση για υποκατάστατη επίδοση ειδοποιήσεων δυνάμει του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65, ως τροποποιήθηκε) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο