Αδελφοί Κουρούσιη Λιμιτεδ ν. Alpha Bank Cyprus Ltd, Αριθμός Αγωγής :- 472/2018, 22/5/2018

(3)του σχετικού Νόμου. Υπενθυμίζεται απλά πως εντός του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ παρατίθενται οι λόγοι βάσει των οποίων το Δικαστήριο θα μπορούσε να δεχτεί αίτημα για παραμερισμό της ειδοποίησης σκοπούμενης πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου, δηλαδή της ειδοποίησης Τύπου "ΙΑ" όπως αυτή αναφέρεται στο εδάφιο

(2)του ίδιου άρθρου. 7 Βεβαίως το επιχείρημα αυτό δεν ευσταθεί, τουλάχιστον όχι υπό την έννοια ότι επειδή η περίπτωση της ενάγουσας δεν καλύπτεται από τους λόγους παραμερισμού της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης τότε δεν τυγχάνει εφαρμογής ο συγκεκριμένος Νόμος. Θέτοντας το πιο απλά, όταν υπάρχει ένας συγκεκριμένος Νόμος ο οποίος καθορίζει μια διαδικασία, όπως δηλαδή στην περίπτωση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή σύμφωνα με το Μέρος VIA του σχετικού Νόμου, το γεγονός ότι τα κατ΄ ισχυρισμό δεδομένα του ενυπόθηκου οφειλέτη δεν εμπίπτουν ή ουσιαστικά δεν είναι δυνατό να αποτελέσουν τους καθορισμένους λόγους παραμερισμού της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, Τύπου "ΙΑ", δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν θα πρέπει να τύχει εφαρμογής ο σχετικός Νόμος και στη συγκεκριμένη περίπτωση. 8 Επιπλέον, δεν θα πρέπει να διαφεύγει της προσοχής της ενάγουσας στην περίπτωση υπό εξέταση πως ήδη αυτή η διαδικασία της πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή έχει αρχίσει ανεξάρτητα και από το γεγονός ότι η ίδια ισχυρίζεται πως αυτή δεν θα έπρεπε να είχε αρχίσει. Δηλαδή, αυτό το οποίο προκύπτει από τα δεδομένα της περίπτωσης υπό εξέταση είναι πως ανεξάρτητα και από την εκδοχή της ενάγουσας ως προς την παράλληλη ύπαρξη μιας άλλης διαδικασίας προτεινόμενης αναδιάρθρωσης σύμφωνα και με το «Μνημόνιο Συναντίληψης» (τεκμήριο Α) αυτή η παράλληλη διαδικασία δεν ανατρέπει το γεγονός πως η εναγόμενη εταιρεία, δηλαδή η τράπεζα και στη συγκεκριμένη περίπτωση το πιστωτικό ίδρυμα και ενυπόθηκος δανείστρια, έχει αρχίσει μια διαδικασία η οποία καθορίζεται από τον σχετικό Νόμο και η οποία εμπεριέχει συγκεκριμένες πρόνοιες αναφορικά με τα μέτρα στη διάθεση του ενυπόθηκου οφειλέτη για τα οποία του παρέχεται η ευχέρεια και δυνατότητα εφαρμογής προς αντιμετώπιση αυτής της διαδικασίας. 9 Δηλαδή, όπως το Δικαστήριο κρίνει, δεν είναι αρκετό προς αποφυγή της εφαρμογής του σχετικού Νόμου, η ενάγουσα να ισχυρίζεται ουσιαστικά είτε πως είχαν συμφωνήσει με την εναγόμενη πως αυτή η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από την ενυπόθηκη δανείστρια δεν θα τύγχανε εφαρμογής στη συγκεκριμένη περίπτωση είτε ότι από τις 9/1/2018, ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης Τύπου "ΙΑ" με την οποία καθοριζόταν και ημερομηνία πλειστηριασμού, ουσιαστικά η εναγόμενη παραπλανούσε την ενάγουσα «.προβάλλοντας τον ισχυρισμό πως αυτές [δηλαδή, οι ειδοποιήσεις] στέλνονταν τυπικά καθώς η επικύρωση του συμβιβασμού ήταν θέμα τυπικό». 10 Όφειλε η ενάγουσα να είχε λάβει υπόψη της τα όσα προνοούνται από τον σχετικό Νόμο και για τα οποία είχε και επαρκή ενημέρωση ακόμη και από το ίδιο το περιεχόμενο των επίδικων ειδοποιήσεων και αναλόγως να είχε είτε λάβει σχετική νομική συμβουλή είτε αντιδράσει ανάλογα, σύμφωνα δηλαδή και με τις όσες επιλογές τις παρέχει ο σχετικός Νόμος επί του θέματος. 11 Επομένως, το επιχείρημα αναφορικά με την καταλληλότητα της διαδικασίας η οποία επιλέγηκε από την ενάγουσα δεν πείθει το Δικαστήριο ως βάσιμο. Μάλιστα αποδοχή του θα παρείχε τη δυνατότητα αποφυγής από τον οποιονδήποτε ενυπόθηκο οφειλέτη του προγραμματισμένου πλειστηριασμού επί μιας κατ΄ ισχυρισμό βάσης γεγονότων υποκείμενης μελλοντικά σε αξιολόγηση ως προς την αξιοπιστία της μόλις μερικές ημέρες πριν από την ημερομηνία του επίδικου πλειστηριασμού. Στη συγκεκριμένη περίπτωση 16 ημέρες. Παρά δηλαδή και το γεγονός καθορισμού με τον σχετικό Νόμο όχι μόνο προθεσμιών αλλά και σχετικών διαδικασιών ως προς την καταχώριση έφεσης εναντίον της σχετικής ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης Τύπου "ΙΑ". Συνεπώς, το Δικαστήριο θεωρεί πως δεν είναι δυνατό να αποφευχθεί η εφαρμογή του σχετικού Νόμου εφόσον επί αυτού βασίζεται και η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου από την ενυπόθηκη δανείστρια. Ακόμη και να μην εμπίπτουν τα κατ΄ ισχυρισμό γεγονότα σε οποιαδήποτε πρόνοια του σχετικού Νόμου αυτό δεν οδηγεί σε μη εφαρμογή του σχετικού Νόμου εφόσον ήδη έχει αρχίσει μια διαδικασία βάσει και των προνοιών του. 12 Μάλιστα, αυτό το οποίο παρατηρείται, είναι ότι, παραδόξως, ακόμη και η ίδια η ενάγουσα επιδιώκει να βασιστεί στον σχετικό Νόμο, αν και όχι στο σύνολο του αλλά επιλεκτικά σε συγκεκριμένο μέρος του, εφόσον το επιχείρημα ως προς την παράβαση από την ενάγουσα της χρονικής περιόδου ή προθεσμίας των 120 ημερών βασίζεται ακριβώς στο περιεχόμενο της ειδοποίησης Τύπου "Θ" η έκδοση και επίδοση της οποίας παράλληλα με την επίδοση της ειδοποίησης Τύπου "Ι" βεβαίως προνοείται από το Μέρος VIA του σχετικού Νόμου ως μέρος της όλης διαδικασίας της σκοπούμενης πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου από την ενυπόθηκη δανείστρια. 13 Συνεχίζοντας με εξέταση της επιχειρηματολογίας του ευπαίδευτου δικηγόρου της ενάγουσας αυτό το οποίο διαπιστώνεται από το Δικαστήριο είναι πως βάσει αυτής παρερμηνεύεται το περιεχόμενο της ειδοποίησης Τύπου "Θ" υπό την εξής έννοια. Αναφέρει συγκεκριμένα ο ευπαίδευτος δικηγόρος της ενάγουσας πως σύμφωνα με την ειδοποίηση Τύπου "Θ" «.αν προκύψουν καθυστερήσεις εκατόν είκοσι ημερών, τότε το πιστωτικό ίδρυμα έχει το δικαίωμα να προχωρήσει με τη διαδικασία πλειστηριασμού εκτός εάν ισχύουν κάποιες προϋποθέσεις». Επιπλέον, εισηγείται πως η ειδοποίηση Τύπου "Θ" καθορίζει προθεσμία 120 ημερών από την επίδοση της και ως επίσης ότι η οποιαδήποτε ειδοποίηση προς παρατηρηθείσα υπερημερία ξεκινά από την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου "Θ". Με όλο το σεβασμό προς τον ευπαίδευτο δικηγόρο της ενάγουσας τα συμπεράσματα αυτά ως προς τη σημασία της ειδοποίησης Τύπου "Θ" στο γενικότερο πλαίσιο εφαρμογής του Μέρους VIA αλλά και του άρθρου 27 του σχετικού Νόμου δεν είναι ορθά. 14 Υπενθυμίζεται σχετικά από το Δικαστήριο πως δεν είναι η ειδοποίηση Τύπου "Θ" η οποία καθορίζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με τη διαδικασία πλειστηριασμού αλλά το εδάφιο

(1)του άρθρου 44Β του σχετικού Νόμου σύμφωνα με το οποίο σε «.περίπτωση υπερημερίας, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 27, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των εκατόν είκοσι

(120)ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, δυνάμει των όρων της σύμβασης ή των διατάξεων του παρόντος Νόμου, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται στο παρόν Μέρος, εκτός εάν με βάση τις διατάξεις οποιωνδήποτε άλλων νόμων ή Κανονισμών ή οδηγιών, η προώθηση της διαδικασίας αναγκαστικής πώλησης του ενυποθήκου ακινήτου εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή, ανασταλεί». 15 Απλά προνοείται σχετικά από το εδάφιο

(2)παράγραφος (α) πως η οποιαδήποτε «.ειδοποίηση ως προς παρατηρηθείσα υπερημερία ή απαίτηση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους, η οποία αποστέλλεται από τον ενυπόθηκο δανειστή, όταν ο ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα δυνάμει των διατάξεων του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου, όπως αυτός εκάστοτε τροποποιείται ή αντικαθίσταται, προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, συνοδεύεται από την ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο "Θ" του Δεύτερου Παραρτήματος.» ενώ σε περίπτωση κατά την οποία επιδίδεται ειδοποίηση Τύπου "Ι" τότε σύμφωνα με την παράγραφο (β) του εδαφίου

(2)του άρθρου 44Β η «.ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» συνοδεύει και την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(1)του άρθρου 44Γ, δεν συνοδεύει όμως οποιαδήποτε άλλη ειδοποίηση προβλέπεται στο παρόν Μέρος». 16 Ούτε ακόμη και το ίδιο το περιεχόμενο της ειδοποίησης Τύπου "Θ" δεν υποστηρίζει το επιχείρημα το οποίο προβάλει ο ευπαίδευτος δικηγόρος της ενάγουσας. Καθώς η αναφορά εντός αυτού σε χρονική περίοδο 120 ημερών έχει σχέση, όπως αναφέρεται, με συγκεκριμένες παραλείψεις του οφειλέτη μετά και από πάροδο αυτής της περιόδου. Ενώ βεβαίως το ίδιο το περιεχόμενο της ειδοποίησης Τύπου "Ι" καθορίζει τη δική του προθεσμία, δηλαδή αυτή των 30 ημερών προς εξόφληση του ενυπόθηκου χρέους, διαφορετικά ο ενυπόθηκος δανειστής ενημερώνει σχετικά τον ενυπόθηκο οφειλέτη πως θα προχωρήσει στη διαδικασία πλειστηριασμού. 17 Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν αποδέχεται ως ορθή την εισήγηση του ευπαίδευτου δικηγόρου της ενάγουσας πως η διαδικασία πλειστηριασμού στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι είτε πρόωρη είτε καταχρηστική βάσει και των όσων αναφέρονται εντός της ειδοποίησης Τύπου "Θ". Επιπλέον, ούτε και είναι δυνατό να θεωρηθεί πως δεν θα έπρεπε να τύχει εφαρμογής ο σχετικός Νόμος. Έχοντας υπόψη και τη φύση της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου με πλειστηριασμό από ενυπόθηκο δανειστή. 18 Η ορθότητα εφαρμογής του σχετικού Νόμου δεν είναι δυνατό να αναιρεθεί από τους ισχυρισμούς της ενάγουσας ως προς το ότι εκκρεμούσαν διαπραγματεύσεις, ότι η ενάγουσα ήταν συνεργάσιμη και μάλιστα ότι είχε βρεθεί ένας συμβιβασμός. Το Δικαστήριο κρίνει πως δεν θα πρέπει να υπεισέλθει σε αξιολόγηση της αξιοπιστίας ισχυρισμών αναφορικά με την εξεύρεση όντως συμβιβασμού καθώς τα θέματα αυτά ανήκουν στην ουσία της αγωγής και η οποία δεν εξετάζεται σε αυτή τη διαδικασία. 19 Όμως δεν είναι δυνατό να μην διερωτηθεί το Δικαστήριο ως προς την έναρξη αλλά και συνέχιση της διαδικασίας πλειστηριασμού από την εναγόμενη εάν όντως είχε εξευρεθεί συμβιβασμός με την ενάγουσα. Ουσιαστικά, ούτε και ανεξαρτήτως της οποιασδήποτε σημασίας της ειδοποίησης Τύπου "Θ" πείθεται το Δικαστήριο εκ πρώτης όψεως πως η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με πλειστηριασμό είναι είτε πρόωρη είτε καταχρηστική ενώ ακόμη και εάν αποδειχθεί τελικά πως όντως η εναγόμενη είχε παραβεί την οποιαδήποτε συμφωνία αναφορικά με την μη πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου και πάλι δεν διαπιστώνεται πως στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν θα μπορούσε η ενάγουσα να αποζημιωθεί με την επιδίκαση αποζημιώσεων έστω και εάν αυτές δεν αποτελούν μέρος των θεραπειών τις οποίες αξιώνει με την αγωγή της. 20 Αναφορικά με το θέμα του κατεπείγοντος έντιμα ο ευπαίδευτος δικηγόρος της ενάγουσας αποδέχεται πως πράγματι υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώριση της αγωγής και αίτησης. Σημειώνεται απλά πως το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης Τύπου "ΙΑ" στις 9/1/2018 ως χρονικό σημείο ή αφετηρία ουσιαστικά υπολογισμού της έκτασης της καθυστέρησης η οποία όντως διαπιστώνεται αναφορικά με την υποβολή του αιτήματος της ενάγουσας. Βεβαίως υπάρχει εισήγηση με την επιχειρηματολογία προς υποστήριξη της αίτησης πως αυτό το δεδομένο από μόνο του δεν θα πρέπει να «εξουδετερώσει» ολόκληρη την αίτηση. Υπενθυμίζεται όμως πως η επιλογή της υποβολής της αίτησης μονομερώς δεν αφήνει οποιοδήποτε περιθώριο έτσι ώστε και αυτός ο σημαντικός παράγοντας να μην ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο κατά την εξέταση του αιτήματος της ενάγουσας. 21 Υπενθυμίζεται πως όπως αναφέρει σχετικά ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Πικής Π. (όπως ήταν τότε) στη σελίδα 604 της Resola (Cyprus) Ltd. v. Χάρη Χρίστου

(1998)1Β Α. Α. Δ. 598,:- «Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσο καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση». Αναφέρεται επίσης στην ίδια σελίδα και άλλη νομολογία ως προς τη βασική αρχή ότι το υπαρκτό του επείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ως επίσης και σχετικό απόσπασμα από την απόφαση Vuitton v. Δέρμοσακ και άλλης

(1992)1 Α. Α. Δ. 1453 και συγκεκριμένα από τη σελίδα 1462 στο οποίο αναφέρονται τα ακόλουθα, :- «Η έκδοση προσωρινού διατάγματος εξ πάρτε, συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφόσο παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί.» 22 Ασφαλώς το θέμα του κατεπείγοντος συνδέεται άρρηκτα και με το θέμα της καταλληλότητας της διαδικασίας το οποίο εξετάστηκε πιο πάνω. Λαμβάνοντας υπόψη και αυτό το θέμα πραγματικά το Δικαστήριο δεν έχει πεισθεί ότι υπάρχει στην περίπτωση υπό εξέταση το στοιχείο του κατεπείγοντος έτσι ώστε να δικαιολογείται η έγκριση της μονομερούς αίτησης υπό εξέταση. Λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα ακόμη και όπως η ίδια η ενάγουσα τα παρουσιάζει δεν προκύπτει η οποιαδήποτε επείγουσα κατάσταση καθότι αυτή ακόμη και υπό την έννοια της χρονικής εγγύτητας της ημερομηνίας πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου δεν είναι τυχαία αλλά αποτέλεσμα της καθυστέρησης και απραξίας της ενάγουσας για ένα μεγάλο χρονικό σημείο από τις 9/1/2018 και της επιλογής της τελικά όπως λάβει κάποια μέτρα περίπου 4 ½ μήνες αργότερα. 23 Προσπάθεια του Δικαστηρίου ήταν η έκδοση αυτής της απόφασης το συντομότερο δυνατό από την χθεσινή ημερομηνία επιφύλαξης έτσι ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στην ενάγουσα ενδεχομένως για τη λήψη οποιωνδήποτε άλλων ένδικων μέσων αναφορικά με την επίδικη διαδικασία της σκοπούμενης πώλησης με πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου. Ως εκ τούτου η αιτιολόγηση περιορίζεται στο σκεπτικό το οποίο παρατίθεται πιο πάνω και βάσει του οποίου όπως κρίνεται η έγκριση της αίτησης δεν δικαιολογείται. Συνεπώς, η αίτηση απορρίπτεται δίχως οποιαδήποτε διαταγή αναφορικά με τα έξοδα. ___________________________ Μάνθος Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject :- Civil/Interim Judgments Αναφορά :- Αίτηση για Προσωρινό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο