N.N. CYPRUS LAND LIMITED κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης Έφεσης: 112/17, 3/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:A139 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης Έφεσης: 112/17 Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις Αφορώσι και τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ. 224 ως και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ: N.N. CYPRUS LAND LIMITED, από την Πάφο XXXXX Αντώνη Νίκος, από την Πάφο N.A NIKOLAOU (HELIOS ESTATES) LTD, από την Πάφο XXXXX Ανδρέα Χριστοδούλου, από την Πάφο Αιτητών-Εφεσειόντων και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Καθ΄ ης η αίτηση-Εφεσίβλητης ----------------- Ημερομηνία: 3.5.2018 Για Εφεσείοντες-Αιτητές: κ. Α. Κασσιανής για κ Α. Μαθηκολώνη Για Εφεσίβλητη-Καθ΄ ης η αίτηση: κα Ε. Χαραλάμπους για CRHYSSES DEMETRIADES & CO LLC Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την κρινόμενη αίτηση/έφεση επιδιώκεται o παραμερισμός και/ή ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου «Ι». Οι Αιτητές-Εφεσείοντες καταγράφουν δεκαοχτώ
(18)λόγους έφεσης οι οποίοι προσφέρουν την αιτιολογία για τα αιτούμενα διατάγματα/αξιώσεις τους. Ομαδοποιημένοι οι λόγοι αυτοί αναφέρουν: - Η Εφεσίβλητη δεν νομιμοποιείται να αποστέλλει την εν λόγω ειδοποίηση διότι δεν είναι ο κατά νόμο ενυπόθηκος δανειστής (λόγος έφεσης 1). - Η ειδοποίηση είναι πρόωρη διότι έχει αποσταλεί προς την Αιτήτρια, προτού παρέλθει η ταχθείσα υπό του Νόμου προθεσμία (λόγος έφεσης 2). - Δεν έχει νόμιμα και/ή νομότυπα επιδοθεί προς την Αιτήτρια και προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη (λόγοι έφεσης 3 και 4). - Δεν πληροί τις προϋποθέσεις που τάσσει ο Νόμος, δεν υπογράφεται νομότυπα από τον ενυπόθηκο δανειστή και το περιεχόμενο της είναι λανθασμένο (λόγοι έφεσης 5, 6, 7, 8 και 9). - Το ποσό του ενυπόθηκου υπολοίπου, οι χρεώσεις, το ποσοστό επιτοκίου που αναγράφεται σε αυτήν είναι λανθασμένο και αυθαίρετο και κατά παράβαση της επίδικης σύμβασης υποθήκης Υ32/09 και περιλαμβάνει καταχρηστικές ρήτρες (λόγοι έφεσης 10, 11, 12, 13 και 14). - Ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν είναι υπερήμερος (λόγος έφεσης 15). - Η επίδικη υποθήκη είναι άκυρη και παράνομη (λόγος έφεσης 16) καθότι εγγράφηκε κατά παράβαση των άρθρων 5 και 21
(1)(γ) του Ν.9/
- - Εκκρεμεί η αγωγή 1703/2015 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, στην οποίαν οι Αιτητές έχουν καταχωρήσει Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση με την οποία εξαιτούνται μεταξύ άλλων ακύρωση και εξάλειψη της σύμβασης υποθήκης (λόγος έφεσης 17). - Η όλη διαδικασία που ξεκίνησε με την επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «Ι» αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας ενόψει της εκκρεμοδικίας της αγωγής 1703/15 με την οποία οι Αιτητές ζητούν έκδοση διατάγματος για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Την αίτηση συνοδεύει η ένορκη δήλωση του Αιτητή 2 κ. XXXXX Αντώνη Νικολάου ο οποίος αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένος από τους Αιτητές 1, 3 και 4 να προβεί και εκ μέρους τους στην ένορκη δήλωση. Αναφέρει ο ενόρκως δηλών πως στις 9.1.2009 η Αιτήτρια εταιρεία 1, ως εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης ενέγραψε την επίδικη υποθήκη Υ32/2009 στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου, επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/6XX7 το οποίο βρίσκεται στη Μεσόγη της Πάφου. Η υποθήκη συστάθηκε προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν από τη Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα προς την Αιτήτρια 1, με την εγγύηση του ιδίου (Αιτητή 2) και των Αιτητών 3 και
- Σε μεταγενέστερο χρόνο η Καθ΄ ης η αίτηση-Εφεσίβλητη κατεχώρησε την αγωγή 1703/2015 (Τεκμήριο 1) εναντίον όλων των Αιτητών. Στα πλαίσια της ανωτέρω αγωγής κατεχώρησαν δια του δικηγόρου τους Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση (Τεκμήριο 2) με την οποίαν αξιώνουν μεταξύ άλλων δήλωση και διάταγμα του Δικαστηρίου ότι οι συμφωνίες πιστωτικών διευκολύνσεων και η σύμβαση υποθήκης είναι παράνομες και άκυρες. Στις 16.5.2017 επιδόθηκε τόσον στον ίδιο προσωπικά όσο και στις Αιτήτριες 1 και 3 η επίδικη ειδοποίηση Τύπου «Ι» με την οποίαν επληροφορούντο ότι η Εφεσίβλητη έχει ξεκινήσει διαδικασία πώλησης του επίδικου ακινήτου. Μαζί με την επίδικη ειδοποίηση επιδόθηκε και η ειδοποίηση Τύπου «Θ» και κατάσταση λογαριασμού. Παρόμοιες ειδοποιήσεις επιδόθηκαν και στην Αιτήτρια 4 στις 23.5.2017 (Τεκμήρια 3, 4, 5 και 6). Συνεχίζει ο ενόρκως δηλών υιοθετώντας και επαναλαμβάνοντας τους λόγους έφεσης. Η Καθ΄ ης η αίτηση-Εφεσίβλητη κατεχώρησε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης με την οποία εγείρει δέκα
(10)λόγους για τους οποίους θεωρεί την αίτηση/έφεση απορριπτέα. Ομαδοποιημένοι οι λόγοι ένστασης προτείνουν πως: - Η αίτηση/έφεση είναι αβάσιμη και δεν αποκαλύπτονται επαρκείς λόγοι για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων (λόγοι 1 και 3). - Έχει ακολουθηθεί ορθά από την Εφεσίβλητη η από το Νόμο 9/65 προνοούμενη διαδικασία και έχουν ενεργήσει σύμφωνα με τις διατάξεις αυτού, την οποία λανθασμένα ερμηνεύουν οι Αιτητές (λόγοι 2, 5). - Η επίδικη υποθήκη Υ32/2009 είναι καθόλα έγκυρη και νομότυπη (λόγος 6). - Η ένορκη δήλωση των Αιτητών δεν περιέχει την αναγκαία τεκμηρίωση των λόγων αίτησης (λόγος 4). - Η παράλληλη προώθηση της παρούσας διαδικασίας ενώ εκκρεμεί η αγωγή 1703/15 δεν αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας ούτε η καταχώριση Ανταπαίτησης στην ανωτέρω αγωγή αποτελεί λόγο ακύρωσης της ειδοποίηση Τύπου «Ι» (λόγοι 7 και 9). - Δεν έχουν παραβλαφθεί έννομα συμφέροντα των Αιτητών-Εφεσειόντων από την έκδοση και επίδοση της επίδικης ειδοποίησης ούτε έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε θετική προς τούτο μαρτυρία (λόγος 10). Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Ανδρόνικου Σταυρινού ο οποίος είναι υπάλληλος της Καθ΄ ης η αίτηση-Εφεσίβλητης, στην Υπηρεσία Ανάκτησης Χρεών (Debt Recovery) και ένας από τους λειτουργούς που χειρίζονται την παρούσα υπόθεση. Περιγράφοντας τα γεγονότα της παρούσας αίτησης/έφεσης ουσιαστικά αποδέχεται πως η επίδικη υποθήκη Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου εκτελέστηκε από τους Εφεσείοντες προς εξασφάλιση τραπεζικών διευκολύνσεων που έχουν παραχωρηθεί από τη Λαϊκή προς την Εφεσείουσα
- Διευκρινίζοντας ότι οι εξασφαλίσεις δόθηκαν υπό τη μορφή τρεχούμενου λογαριασμού με αρ. XXXXX0368 και υπό τη μορφή δανείου με αρ. XXXXX 9388, XXXXX2834, XXXXX0057 και XXXXX
- Υποστηρίζει πως ο τερματισμός των ανωτέρων αναφερόμενων τραπεζικών διευκολύνσεων και η παράλειψη εξόφλησης των χρεωστικών υπολοίπων, οδήγησε στην καταχώριση της αγωγής 1703/15, εναντίον των Αιτητών. Κατά τα λοιπά ο ενόρκως δηλών απαντά στους λόγους έφεσης, τους οποίους απορρίπτει, επεξηγώντας τη θέση της Εφεσίβλητης. Οι συνήγοροι έχουν καταχωρήσει γραπτές αγορεύσεις με τις οποίες εκθέτουν και αναλύουν τις θέσεις και επιχειρήματα τους, αναφορά στις οποίες γίνεται κατωτέρω. Με τον πρώτο λόγο έφεσης οι Αιτητές προωθούν τη θέση ότι η Εφεσίβλητη δεν νομιμοποιείται στην έκδοση και αποστολή της επίδικης ειδοποίησης. Με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση εκείνο που αναφέρεται και μπορεί να εκληφθεί ως έμμεση τεκμηρίωση των ανωτέρω λόγων είναι πως παραχωρήθηκαν πιστωτικές διευκολύνσεις από τη Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ και η επίδικη υποθήκη συστάθηκε προς εξασφάλιση των πιστωτικών διευκολύνσεων. Ο λόγους τούτος απαντάται με τις παραγράφους 3 και 9 της ένορκης δήλωσης Σταυρινού, στις οποίες αναφέρεται πως: «Από τις 29/3/2013 με βάση το διάταγμα του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου το οποίο εκδόθηκε δυνάμει των Άρθρων 5
(12)(α), 7
(1)και 9 του Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013 το οποίο αναφέρεται ως το περί Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd (προηγούμενο όνομα Marfin Popular Bank Public Co Ltd, προηγούμενο όνομα Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, προηγούμενο όνομα Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ) (στο εξής αναφερόμενη ως «η Λαϊκή»), Διάταγμα του 2013 και δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ως Κ.Δ.Π. 104/2013, έχουν μεταβιβαστεί περιουσιακά στοιχεία, τίτλοι ιδιοκτησίας, δικαιώματα και υποχρεώσεις της Λαϊκής στους Εφεσίβλητους.» Προσθέτει δε πως η Εφεσίβλητη Τράπεζα ως το αποκτών πρόσωπο δυνάμει της Κ.Δ.Π. 104/2013 έχει αναλάβει όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της Λαϊκής που απορρέουν από την επίδικη υποθήκη Υ32/09 και έχει υποκαταστήσει τη Λαϊκή ως ενυπόθηκο πλέον δανειστή. Με την αγόρευση του ο συνήγορος των Αιτητών, ο οποίος ανέπτυξε και προφορικά τις εν λόγω θέσεις του ενώπιον του Δικαστηρίου, σημειώνει πως αποτελεί κοινό έδαφος ότι η υποθήκη συστάθηκε προς όφελος της Λαϊκής Τράπεζας και υποδεικνύει πως, παρά τα όσα καταγράφονται στην ένορκη δήλωση Σταυρινού, εντούτοις δεν έχει προσκομιστεί κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να αποδεικνύει τον ισχυρισμό της και ότι ειδικότερα δεν έχει προσκομιστεί ούτε το Διάταγμα της Κεντρικής Τράπεζας ούτε και οποιαδήποτε μαρτυρία που να αναφέρει ότι η επίδικη υποθήκη έχει μετεγγραφεί προς όφελος της Καθ΄ ης η αίτηση. Εν πάση περιπτώσει, εισηγείται ότι «είναι η θέση των Αιτητών ότι το Διάταγμα του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου δεν αφορά την μεταβίβαση και μετεγγραφή Υποθηκών που παραχωρήθηκαν ή και εγγράφηκαν προς όφελος της Marfin Popular Bank Public Co Ltd στην Τράπεζα Κύπρου». Η συνήγορος της Εφεσίβλητης αντιτείνει πως είναι η Τράπεζα Κύπρου η μόνη που νομιμοποιείται να ενεργοποιήσει την παρούσα διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση το Νόμο και το διάταγμα του 2013 Κ.Δ.Π. 104/2013 όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση Σταυρινού. Υπογραμμίζει δε πως η υποκατάσταση της Εφεσίβλητης στα δικαιώματα της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd και το δικαίωμα της να ενεργοποιήσει την παρούσα διαδικασία γίνεται εμμέσως παραδεκτό από τους Αιτητές σε άλλα σημεία της ένορκης δήλωσης του κ. Νικολάου (παρ. 9.5.1 και 9.5.5). Εκείνο που απλά μπορεί και είναι αρκετό να επισημανθεί είναι πως τόσον ο περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμος του 2013, Ν. 174/2013, όσο και η Κ.Δ.Π. 104/2013 η οποία εκδόθηκε δυνάμει των άρθρων 5
(12)
(9), 7
(1)και 9 του ανωτέρω Νόμου, αποτελούν δικαστική γνώση και με αυτούς προνοείται η μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων, τίτλων ιδιοκτησίας και δικαιωμάτων της Λαϊκής Τράπεζας Λτδ προς την Τράπεζα Κύπρου, το αποκτών μέρος. Συνεπώς ο λόγος αυτός κρίνεται ανεδαφικός και απορρίπτεται. Κρίνεται σκόπιμο σε αυτό το στάδιο να εξεταστεί ο προβαλλόμενος λόγος ένστασης με τον οποίο εγείρεται η θέση ότι δεν έχουν παραβλαφτεί οποιαδήποτε έννομα συμφέροντα των Αιτητών-Εφεσειόντων από την έκδοση και επίδοση της επίδικης ειδοποίησης και/ή δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε θετική προς το αντίθετο μαρτυρία. Υπεραμυνόμενος ο συνήγορος των Αιτητών του δικαιώματος των πελατών του για άσκηση αίτησης/έφεσης εναντίον της εγκυρότητας της σχετικής ειδοποίησης αναπτύσσει το θέμα παραπέμποντας στο άρθρο 44ΙΓ (το οποίο και παραθέτει) αναφέροντας πως: «Το δικαιοδοτικό άρθρο στη βάση του οποίου ασκείται ή και προωθείται η επίδικη Αίτηση - Έφεση είναι το άρθρο 44ΙΓ του ΜΕΡΟΥΣ VIΑ του Ν.9/65 ως έχει τροποποιηθεί.» Αποτελεί εισήγηση του πως: «Το δικαιοδοτικό άρθρο 44ΙΓ ως ανωτέρω παρατίθεται, αναγνωρίζει ή και παρέχει το δικαίωμα για άσκηση έφεσης εναντίον οποιασδήποτε ειδοποίησης ή πράξης του ενυπόθηκου δανειστή η οποία λαμβάνει χώρα κατά την άσκηση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή σύμφωνα με τις διατάξεις του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Νόμου 9/65 ως έχει τροποποιηθεί.» Υπογραμμίζει πως: «Είναι πολύ σημαντικό να γίνει αντιληπτή από το Σεβαστό Δικαστήριο η σημαντικότητα και η αναγκαιότητα αποστολής και επίδοσης ειδοποιήσεων Τύπου «Ι» στο πλαίσιο της διαδικασίας και των προνοιών του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Ν.9/65. Η σημαντικότητα της αποστολής τέτοιων ειδοποιήσεων Τύπου «Ι» έγκειται στο ότι είναι μέσω της ειδοποίησης Τύπου «Ι» που άρχεται η διαδικασία για την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή με βάση τις διατάξεις του ΜΕΡΟΥΣ VIA ΤΟΥ Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί.» Θεωρεί επίσης ότι με την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «Ι» πλήττονται τα έννομα συμφέροντα των Αιτητών, γιατί ήδη ξεκίνησε η διαδικασία για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Περαιτέρω, η ειδοποίηση Τύπου «Ι» πλήττει τα δικαιώματα τους διότι έχουν καταχωρήσει την αγωγή αρ. 1703/2015 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, μέσω της οποίας αμφισβητούν την εγκυρότητα και νομιμότητα των συμφωνιών δανείου και υποθηκών, δηλαδή στην ουσία αμφισβητούν το περιεχόμενο της επίδικης ειδοποίησης Τύπου «Ι». Υπογραμμίζει δε πως η Καθ΄ ης η αίτηση με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης της δεν αμφισβητεί το δικαίωμα των Αιτητών για καταχώρηση αίτησης/έφεσης εναντίον της επίδικης ειδοποίησης Τύπου «Ι» και δεν αμφισβητεί το εφέσιμο της επίδικης ειδοποίησης Τύπου «Ι». Η διαφωνία της έγκειται στο γεγονός ότι για να πετύχει η υπό εξέταση αίτηση/έφεση θα πρέπει οι λόγοι έφεσης ή και παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης να στοιχειοθετούν τέτοια δεδομένα που να καταδεικνύεται ότι τα έννομα συμφέροντα των Αιτητών παραβλάπτονται από την επίδικη ειδοποίηση Τύπου «Ι». Επαναλαμβάνει δε πως το άρθρο 44ΙΓ «το οποίο δίδει το δικαίωμα έφεσης εναντίον ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ειδοποίησης ή πράξης η οποία λαμβάνει χώρα κατά την άσκηση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή σύμφωνα με τις διατάξεις του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Ν.9/65, και σε καμία περίπτωση δεν γίνεται οποιαδήποτε διάκριση σε σχέση με το ποια ειδοποίηση δικαιούται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο να εφεσιβάλλει.» Εν κατακλείδι, επισημαίνει ότι πλήττονται τα έννομα συμφέροντα των Αιτητών, διότι η Εφεσίβλητη έχει ουσιαστικά ξεκινήσει τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου τους και ήδη εκκρεμεί Ανταπαίτηση τους στην αγωγή 1703/15 με την οποίαν αμφισβητούν την εγκυρότητα της υποθήκης. Είναι ορθή η παρατήρηση του συνηγόρου των Αιτητών πως δεν εγείρεται λόγος ένστασης ότι η επίδικη ειδοποίηση Τύπου «Ι» δεν είναι εφέσιμη. Εγείρεται όμως το θέμα πως δεν θίγονται με αυτήν έννομα συμφέροντα των Αιτητών, το οποίο αποτελεί μια από τις προϋποθέσεις άσκησης έφεσης δυνάμει του άρθρου 44ΙΓ το οποίο επίσης επικαλείται η συνήγορος της Εφεσίβλητης υποδεικνύοντας μεταξύ άλλων πως: «Δεν είναι αρκετό για τους Εφεσείοντες να ισχυριστούν γενικά ότι παραβλάπτονται τα συμφέροντα τους από την έναρξη της παρούσας διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Ασφαλώς και κανείς δεν επιθυμεί να απωλέσει ακίνητη ιδιοκτησία του. Όμως, η πώληση ακινήτων, που ο ίδιος ο ενυπόθηκος οφειλέτης επέλεξε να επιβαρύνει ως εξασφάλιση του ενυπόθηκου δανειστή, είναι δικαίωμα που παρέχει στον ενυπόθηκο δανειστή η ίδια η Νομοθεσία και η Σύμβαση Υποθήκης. Είναι επίσης μία δυνατότητα, (ήτοι η πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων), που ο ίδιος ο ενυπόθηκος οφειλέτης αναγνωρίζει και αποδέχεται από τη στιγμή εκτέλεσης της Σύμβασης Υποθήκης. Αυτό που θα πρέπει να αποδείξει ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο είναι κάτι περισσότερο από αυτό, είναι η απόδειξη ότι παραβλάπτονται δικαιώματα που του παρέχει ο Νόμος και η εξισορρόπηση των αντίρροπων και συγκρουόμενων συμφερόντων μεταξύ ενυπόθηκου δανειστή και ενυπόθηκου οφειλέτη/ενδιαφερόμενων προσώπων θα πρέπει να γίνει από το Δικαστήριο με γνώμονα, μεταξύ άλλων, και τον σκοπό του Νόμου αλλά και τον σεβασμό της επίδικης Σύμβασης Υποθήκης και Εγγράφου Υποθήκης, από την οποία τα ίδια τα μέρη επέλεξαν να δεσμεύονται.» Έχοντας υπόψη όλα όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι αναφέρουν, σημειώνονται τα ακόλουθα. Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β του Νόμου 9/65 για την κατάσταση υπερημερίας του ενυπόθηκου οφειλέτη, ο ενυπόθηκος δανειστής, δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη την ειδοποίηση Τύπου «Ι» συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου χρέους, τόκων και εξόδων. Καλεί δε τον οφειλέτη να εξοφλήσει το ποσό αυτό, εντός προθεσμίας όχι μικρότερης των 30 ημερών (άρθρο 44Γ
(1)). Το ίδιο άρθρο περιέχει την εξής επιφύλαξη: «Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» Το εδάφιο 2 του άρθρου 44Γ προβλέπει τη δυνατότητα και δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του ενυπόθηκου οφειλέτη προς την ειδοποίηση Τύπου «Ι», να αποστείλει την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», στην οποία αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Εναντίον της ειδοποίησης αυτής το εδάφιο 3 προνοεί και δίδει στον ενυπόθηκο οφειλέτη το δικαίωμα άσκησης έφεσης εντός 30 ημερών. Οι λόγοι για τους οποίους η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ μπορεί να ακυρωθεί τίθενται κατ΄ εξαντλητικό τρόπο στο εδάφιο
(3). Είναι η μόνη ειδοποίηση, για την οποία ο Νόμος προνοεί ειδικά το δικαίωμα άσκησης έφεσης και καταγράφει και τους λόγους η πλήρωση των οποίων επιφέρει ακυρότητα. Το ερώτημα είναι: Απαγορεύεται η άσκηση και καταχώρηση έφεσης γι΄ ακύρωση οποιασδήποτε άλλης ειδοποίησης; Στο ερώτημα τούτο δίδει απάντηση το άρθρο 44ΙΓ το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «44ΙΓ. Αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη, στα πλαίσια του παρόντος Μέρους, δύναται εντός χρονικής περιόδου που δεν υπερβαίνει τις τριάντα
(30)ημέρες από την ημερομηνία που το πρόσωπο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για τέτοια ειδοποίηση ή πράξη, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο:» Η εν λόγω διάταξη αποτελεί μια γενικής φύσεως διάταξη, η οποία εντάσσει στις εφέσιμες ειδοποιήσεις, όσες παραβλάπτουν έννομα συμφέροντα του οφειλέτη. Η ειδοποίηση Τύπου «Ι», όπως προκύπτει από τη διάταξη του άρθρου 44Γ
(1)αποτελεί κλήση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους και τάσσει προθεσμία 30 ημερών προς τούτο. Ταυτόχρονα ενημερώνει για τις συνέπειες μη πληρωμής που είναι η δυνατότητα του πιστωτή να ασκήσει το δικαίωμα για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Αποτελεί ουσιαστικά την προϋπόθεση και το πρώτο βήμα για έναρξη της διαδικασίας πλειστηριασμού όπως προβλέπεται στο Νόμο 9/65. Δεν αποτελεί αυτή καθ΄ εαυτή η ειδοποίηση Τύπου «Ι», την ειδοποίηση για την αναγκαστική πώληση, ούτε αναγράφεται σε αυτήν οποιαδήποτε τέτοια απόφαση ούτε προσδιορίζεται χρονικά ο πλειστηριασμός. Αυτό επιτυγχάνεται με την επόμενη ειδοποίηση του Τύπου «ΙΑ». Για τούτο θεωρώ πως η ειδοποίηση Τύπου «Ι» δεν παραβλάπτει έννομα συμφέροντα των Αιτητών. Αποτελεί μόνο προϋπόθεση για συνέχιση της διαδικασίας αλλά ως μη περιέχουσα οποιαδήποτε απόφαση δεν έχει αυτό το χαρακτήρα. Εάν ο πιστωτής προχωρήσει στην απόφαση για πλειστηριασμό και αποστείλει ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», τότε ο οφειλέτης θα ασκήσει το δικαίωμα του για καταχώριση έφεσης ώστε να επιτύχει παραμερισμό της. Ο οποίος επιτυγχάνεται για τους λόγους που κατ΄ εξαντλητικό τρόπο καταγράφονται στο άρθρο 44Γ
(3)ήτοι: «(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις· (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί· (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή· (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο
(1).» Το ίδιο σκεπτικό ισχύει για την ειδοποίηση Τύπου «Θ», η οποία συνοδεύει την Τύπου «Ι». Με εκείνη καλείται ο οφειλέτης να προσέλθει για αναδιάρθρωση του χρέους του και ενημερώνεται ότι εάν δεν ευοδωθούν οι προσπάθειες του θα ξεκινήσει η διαδικασία εκποίησης ακινήτου. Τα έννομα συμφέροντα του οφειλέτη επηρεάζονται όταν πλέον αποφασίζεται και τροχιοδρομείται η αναγκαστική πώληση του ακινήτου. Ενισχυτικό του σκεπτικού τούτου αποτελούν οι λόγοι έφεσης με κύριο άξονα αυτών την εκκρεμότητα της αγωγής που προαναφέρθηκε. Η οποία εκκρεμοδικία αποτελεί έναν από τους λόγους παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», εάν βέβαια κριθεί ότι εμπίπτει στην προϋπόθεση αυτή. Πρέπει δε να σημειωθεί ότι ο Νόμος παρέχει άλλα δικονομικά μέτρα στον οφειλέτη. Ήτοι: Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ
(3)ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει δικαίωμα καταχώρισης αγωγής σε σχέση με το περιεχόμενο της ειδοποίησης Τύπου «Ι», η οποία και αποτελεί κώλυμα για συνέχιση της διαδικασίας ή και προϋπόθεση για ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Με την ειδοποίηση Τύπου «Θ» το εδάφιο 5 αυτής, πληροφορεί τον εξ΄ αποφάσεως οφειλέτη ότι ενδεχομένως να έχει δικαίωμα να προσφύγει στο Δικαστήριο για αμφισβήτηση του δικαιώματος του εξ΄ αποφάσεως δανειστή να προχωρήσει στην απαίτηση του χρέους. Δεν του τάσσει προθεσμία 30 ημερών, πλην όμως το οποιοδήποτε διάβημα πρέπει να καταχωρηθεί πριν την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Ενόψει τούτων, κρίνεται ότι παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων έφεσης, αφού κάποιοι προβαλλόμενοι λόγοι που αφορούν τη νομότυπη επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «Ι» αποτελούν έναν από τους λόγους παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», η έκδοση της οποίας πρέπει να γίνει μετά την εκπνοή της ταχθείσας με την ειδοποίηση Τύπου «Ι» προθεσμίας για πληρωμή. Συνεπώς, είναι απαραίτητη η προηγούμενη επίδοση της ειδοποίησης αυτής στον ενυπόθηκο οφειλέτη. Συνακόλουθα η αίτηση/έφεση απορρίπτεται. Αποτελεί εισήγηση του κ. Κασσιανή πως εάν κριθεί ότι η ειδοποίηση Τύπου «Ι» δεν παραβλάπτει τα έννομα συμφέροντα των Αιτητών και απορριφθεί η αίτηση/έφεση, να μην καταδικασθούν στα έξοδα οι Αιτητές. Δεν δόθηκε όμως ικανοποιητικός λόγος ο οποίος να δίδει στο Δικαστήριο την ευχέρεια να αποστεί από την αρχή ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Συνεπώς επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Καθ΄ ης η αίτηση-Εφεσίβλητης και εναντίον των Αιτητών-Εφεσειόντων όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil/General Applications/Final Αναφορά: (Αίτηση/Έφεση - Ειδοποίηση Τύπου «Ι» - ύπαρξη αγωγής) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο