KOUROUSHIS LION RESORTS LTD ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Aγωγής: 864/2017, 11/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:A142 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Aγωγής: 864/2017 Μεταξύ: KOUROUSHIS LION RESORTS LTD, από την Πάφο Ενάγουσας και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, εκ Λευκωσίας ΧΧΧΧΧ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ αρ. Δ.Τ. ΧΧΧΧΧ1007, από την Αραδίππου ΧΧΧΧΧ Ιωάννου αρ. Δ.Τ. ΧΧΧΧΧ1778, από την Λευκωσία Εναγομένων ---------------------------- Αίτηση ημερ.15.11.2017 ---------------------------- Ημερομηνία: 11.5.2018 Για Εναγόμενη 1-Αιτήτρια: κα Α. Κορακίδου για ARISTI KORAKIDOU-MAKRIDOU LLC (κα Κ. Χριστοφόρου για ν΄ ακούσει απόφαση) Για Ενάγουσα-Καθ΄ ης η αίτηση: κ. Α. Μαθηκολώνης (κ. Χ. Σιαηλής για ν΄ ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με γενικά οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα το οποίο καταχώρησεν η Ενάγουσα Εταιρεία Kouroushis Lion Resorts Ltd (εν τοις εφεξής Kouroushis), αξιώνει εναντίον των Εναγομένων: - Δήλωση του Δικαστηρίου ότι τα ομόλογα κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερ. 26.4.2006, 22.8.2008 και 10.12.2009 είναι άκυρα, παράνομα και ανεφάρμοστα διότι καταρτίστηκαν ως αποτέλεσμα οικονομικού εξαναγκασμού, χωρίς την εκ των προτέρων απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας Kouroushis ή διότι δεν παρέχουν στην Ενάγουσα το πραγματικό εξ΄ επιεικείας δικαίωμα προς εξάλειψη ή και εξόφληση των ομολόγων και απαλλαγή της περιουσίας της Ενάγουσας (Equity of Redemption). - Διατάγματα του Δικαστηρίου με τα οποία να διατάσσεται η ακύρωση και εξάλειψη των εν λόγω ομολόγων για τους λόγους που επικαλούνται ότι τα καθιστούν άκυρα. - Δηλώσεις του Δικαστηρίου ότι ο επιδιωκόμενος ή και ισχυριζόμενος διορισμός των Εναγομένων 2 και 3 ως παραληπτών της εταιρείας είναι άκυρος και/ή οι Εναγόμενοι 2 και 3 είναι πρόσωπα ακατάλληλα να ενεργούν ως διαχειριστές-παραλήπτες. - Διατάγματα που να παύουν και εμποδίζουν τους Εναγόμενους 2 και 3 να ενεργούν ως παραλήπτες-διαχειριστές. Διεκδικούν επίσης γενικές και ειδικές αποζημιώσεις: - Εναντίον της Εναγομένης 1 διότι με τις παράνομες και εκδικητικές πράξεις επέτρεψε και προκάλεσε ζημιά στην Ενάγουσα από τον παράνομο και παράτυπο διορισμό των Εναγομένων 2 και 3 ως παραληπτών-διαχειριστών. - Εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 για παράνομη επέμβαση (trespass) εντός των υποστατικών και ξενοδοχείων γης. Η Εναγόμενη 1 Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (εν τοις εφεξής Τράπεζα Κύπρου) καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία επιδιώκει την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: «Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι το έντυπο διορισμού δικηγόρου με το οποίο διορίστηκε δικηγόρος ο κ. Μαθηκολώνης για την ενάγουσα εταιρεία στην υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή για να καταχωρήσει την αγωγή είναι άκυρο, παράνομο και αντικανονικό. Β. Διάταγμα που να παραμερίζει την αγωγή 864/17 Ε.Δ. Πάφου καθότι αυτή κατεχωρήθη χωρίς νόμιμη εξουσιοδότηση από την ενάγουσα. Γ. Διάταγμα που να παραμερίζει την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στην εναγόμενη 1 ημερ. 25/10/17 στην υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή ως παράνομη και ή αντικανονική. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η ισχύς και/ή να διαγράφεται και/ή να απορρίπτεται και/ή να παραμερίζεται και/ή να ακυρώνεται το κλητήριο ένταλμα στην υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή ημερ. 22/8/
- Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναγνωρίζεται ότι το κλητήριο ένταλμα ημερ. 22/8/17 το οποίο επιδόθηκε στην εναγόμενη 1 την 25/10/17 είναι αντικανονικό και/ή παράτυπο και/ή άκυρο εξ υπαρχής και μη θεραπεύσιμο. Ζ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απορρίπτεται η υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή σε σχέση με την εναγόμενη 1 με έξοδα υπέρ της εναγόμενης 1 ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.» Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της ΧΧΧΧΧ Παλμύρη, υπαλλήλου της Τράπεζας Κύπρου. Υπό την ιδιότητα της ως διευθύντριας της Μονάδας Ανάκτησης Χρεών Μεγάλων Επιχειρήσεων Λεμεσού-Πάφου μελέτησε τους φακέλους των υποθέσεων του ομίλου Kouroushis και γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης. Στην ένορκη δήλωση της αναφέρεται τόσο σε γεγονότα όσο και νομικά θέματα τα οποία εκφράζει μέσω πληροφόρησης που έλαβεν από τους δικηγόρους της Τράπεζας. Αυτά, η νομική ανάλυση θέσεων η οποία δεν έχει θέση σε ένορκη δήλωση δεν θα καταγραφεί από το Δικαστήριο. Τα γεγονότα που ενδιαφέρουν, όπως παρατίθενται, είναι τα ακόλουθα: Πέραν της εν λόγω αγωγής που η Kouroushis κατεχώρησεν, οι διευθυντές της, κατεχώρησαν την Γενική Αίτηση 218/2017 με την οποίαν αιτήθηκαν το διορισμό εξεταστή της Kouroushis και αμφισβήτησαν το διορισμό των παραληπτών-διαχειριστών επικαλούμενοι ακυρότητα των ομολόγων, δυνάμει των οποίων διορίσθηκαν. Μεταξύ άλλων θεμάτων που αναπτύσσει, εκφράζει την άποψη ότι η Ενάγουσα εταιρεία δεν μπορεί να προωθήσει η ίδια την καταχώρηση αγωγής για να αμφισβητήσει την εγκυρότητα διορισμού των παραληπτών-διαχειριστών καθότι δεν ζητήθηκε η άδεια από τους παραλήπτες-διαχειριστές της Ενάγουσας για καταχώρηση της κρινόμενης αγωγής. Στις 26.4.2006 συνάφθηκε συμφωνία μεταξύ της Kouroushis και της Τράπεζας Κύπρου δυνάμει της οποίας η πρώτη εγγυήθηκε όλες τις υποχρεώσεις της προς τη δεύτερη και επιβάρυνε την περιουσία της για εξασφάλιση ποσού μέχρι Λ.Κ.2.000.000,00 (€3.417.202,88). Αυθημερόν δυνάμει γραπτής συμφωνίας, η Τράπεζα Κύπρου κατέστη κάτοχος του ομολόγου επιβάρυνσης επί της περιουσίας της Kouroushis προς εξασφάλιση όλων των υποχρεώσεων της Ενάγουσας προς την Εναγόμενη
- Στις 17.5.2006 ενεγράφη στον Έφορο Εταιρειών Ομόλογο Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης σε ολόκληρη την περιουσία για εξασφάλιση του ανωτέρω ποσού. Στις 22.8.2008 δυνάμει εγγράφου συμφωνίας η Kouroushis επιβάρυνε την περιουσία της για εξασφάλιση των υποχρεώσεων της προς την Marfin Popular Bank Public Co Ltd για εξασφάλιση ποσού μέχρι €10.000.000 και στις 25.8.2008 ενεγράφη στον Έφορο Εταιρειών Ομόλογο Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης σε ολόκληρη την περιουσία της Kouroushis και προς όφελος της Marfin για εξασφάλιση του ανωτέρω ποσού. Στις 10.12.2009 δυνάμει συμφωνίας ενεγράφη τρίτο ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης επί της περιουσίας της Kouroushis προς εξασφάλιση της Τράπεζας Κύπρου για ποσό €10.000.000 το οποίο ενεγράφη στον Έφορο Εταιρειών στις 23.12.
- Εναντίον της εταιρείας Kouroushis και των εγγυητών της καταχωρήθηκαν οι αγωγές 1890/13 και 1927/13 στις οποίες εκδόθηκε στις 4.10.2013, απόφαση εναντίον της εταιρείας και των εγγυητών της. Εκκρεμούν οι αγωγές 1946/13, 1015/15, 1430/14 και 1455/14, τις οποίες κατεχώρησε η Τράπεζα Κύπρου. Στις αγωγές 1946/13 και 1015/15, η Εναγόμενη 1 επεφύλαξε τα δικαιώματα της σχετικά με το Α και Γ ομόλογο επιβάρυνσης, ημερ. 26.4.2006 και 10.12.2009 και το Β ομόλογο επιβάρυνσης ημερ. 22.8.2008, και η Kouroushis, ενώ κατεχώρησε Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση, δεν ζήτησε την ακύρωση των ομολόγων. Στις 17.8.2017 η Τράπεζα Κύπρου βασιζόμενη στους όρους των ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερ. 26.4.2006, 22.8.2008 και 10.12.2009 απέστειλε επιστολή στην Kouroushis ημερ. 17.8.207 (Τεκμήριο 2) με την οποία την καλούσε να καταβάλει ολόκληρο το χρεωστικό υπόλοιπο. Στις 18.8.2017, αφού εξέπνευσε ο χρόνος που έθεσε για πληρωμή και επειδή η Kouroushis δεν συμμορφώθηκε, προέβη σε διορισμό παραληπτών-διαχειριστών, ο οποίος και κοινοποιήθηκε αυθημερόν στον Έφορο Εταιρειών με το έντυπο Η.Ε.
- Ταυτόχρονα με επιστολές της ιδίας ημερομηνίας, η Τράπεζα Κύπρου γνωστοποίησε το διορισμό, στην Kouroushis και στους παραλήπτες-διαχειριστές, δηλαδή τους ΧΧΧΧΧ Ανδρονίκου και ΧΧΧΧΧ Ιωάννου (Εναγόμενους 2 και 3). Είναι η θέση της ενόρκως δηλούσας πως οι διευθυντές της εταιρείας Kouroushis δεν νομιμοποιούνται να προωθούν την παρούσα αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε για αλλότριους σκοπούς όπως και άλλες διαδικασίες για διορισμό εξεταστή, ενώ ποτέ προηγουμένως δεν αμφισβητήθηκε η ισχύς και η εγκυρότητα των επίδικων ομολόγων. Η Ενάγουσα εταιρεία Kouroushis κατεχώρησε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης με την οποία εγείρει τους ακόλουθους τέσσερις λόγους για τους οποίους θεωρεί την αίτηση απορριπτέα: Η Αίτηση των Αιτητών είναι δικονομικά και ουσιαστικά εσφαλμένη και δεν μπορεί να υποστηρίξει τα αιτήματα των Αιτητών. Η καταχώρηση της Αγωγής είναι καθόλα νομότυπη και το Διοικητικό της Συμβούλιο διατηρεί κατάλοιπο εξουσίας για να καταχωρήσει την παρούσα αγωγή η οποία καταχωρήθηκε έγκυρα και νομότυπα. Ο ισχυριζόμενος διορισμός των εναγομένων 2 και 3 ως Παραληπτών/Διαχειριστών είναι προφανώς παράνομος, άκυρος και ανεφάρμοστος. Το επίδικο Ομόλογο είναι προφανώς άκυρο και ανεφάρμοστο.» Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Κύπρου Κουρούσιη, ο οποίος αναφέρει ότι είναι ένας από τους Διοικητικούς Συμβούλους της εταιρείας, σύμφωνα με την οποίαν γίνεται παραδοχή των συμφωνιών με τις οποίες συνήφθησαν οι εγγυήσεις και παροχή των επίδικων ομολόγων πλην όμως αρνείται την ισχύ και εγκυρότητα αυτών. Παραδοχή επίσης γίνεται των όρων και προνοιών των ομολόγων. Παραδοχής τυγχάνουν τα γεγονότα της καταχώρισης των ανωτέρω αναφερόμενων αγωγών στις οποίες εκδόθησαν αποφάσεις και σε εκείνες που καταχωρήθηκε Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση. Αρνείται τους ισχυρισμούς και θέσεις ότι οι παραλήπτες-διαχειριστές έχουν αποκλειστικό διοικητικό και διαχειριστικό έλεγχο των υποθέσεων της εταιρείας και προβάλλει τη θέση ότι οι διοικητικοί σύμβουλοι της εταιρείας διατηρούν κατάλοιπο εξουσίας. Γενικά αρνείται τις νομικές απόψεις για τις εξουσίες των διαχειριστών, όπως αυτές εκφράζονται με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Όπως προαναφέρθηκε, οι νομικές θέσεις είναι αυτές που θα απασχολήσουν το Δικαστήριο και τις οποίες ανέπτυξαν οι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους. Παρά την άρνηση της παραγράφου 29 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, στην οποίαν αναφέρεται ο διορισμός των παραληπτών-διαχειριστών, εντούτοις αυτό, ως γεγονός, καταδεικνύεται από τα Τεκμήρια 2, 3, 4 και
- Εξάλλου, η Ενάγουσα Kouroushis αξιώνει με την αγωγή της ακύρωση του διορισμού των παραληπτών, παραμένοντας ως ξεχωριστό θέμα η ισχύς και εγκυρότητα τους. Είναι σαφές και αυτονόητο ότι τα αιτούμενα διατάγματα έχουν ως έρεισμα τη θέση ότι η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε χωρίς δικαίωμα των διευθυντών ή της εταιρείας να διορίζουν δικηγόρο. Για τούτο όλα τα αιτούμενα διατάγματα είναι αλληλένδετα. Απάντηση επί του θέματος τούτου κρίνει την αίτηση. Κύριος άξονας γύρω από τον οποίον περιεστράφη η επιχειρηματολογία της κας Κορακίδου, αφού αναλύει λεπτομερώς τα γεγονότα γύρω από τη σύναψη, κατοχή και όρους των ομολόγων, είναι πως: «Δεδομένου του διορισμού Παραληπτών/Διαχειριστών αι μέχρις ότου αυτός ακυρωθεί ή ανακληθεί, η νομιμότητα πρέπει να επικρατήσει και οι Παραλήπτες/Διαχειριστές να είναι σε θέση να ασκούν τα καθήκοντα τους και να ασκούν τις εξουσίες που τους παρέχει ο Νόμος και ως εκ τούτου οι διευθυντές δεν διέθεταν εξουσία και δικαιοδοσία να καταχωρήσουν την υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή εκτός και αν τους αρνούντο το δικαίωμα αυτό οι παραλήπτες διαχειριστές, άδεια την οποία δεν ζήτησε η ενάγουσα ως παραδέχεται στην §24 της ενόρκου ομολογίας που συνοδεύει την ένσταση της ενάγουσας.» Εισηγείται ακόμη πως το κατάλοιπο εξουσίας των διευθυντών μιας εταιρείας ενεργοποιείται μόνον όταν ο παραλήπτης αρνείται να δραστηριοποιηθεί. Στην κρινόμενη περίπτωση οι διευθυντές δεν ζήτησαν και δεν έλαβαν άδεια από τους διαχειριστές όπως προνοούν τα ομόλογα, για να καταχωρήσουν την αγωγή. Αναφέρει περαιτέρω ότι τα πρόσωπα τα οποία έδωσαν το σχετικό διοριστήριο και τη σχετική εντολή στον κ. Α. Μαθηκολώνη, δικηγόρο στην υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, δεν διέθεταν την απαιτούμενη προς τούτο απόφαση της εταιρείας, δεν είχαν την απαιτούμενη προς τούτο σχετική εξουσιοδότηση και δικαιοδοσία καθότι την σχετική εξουσία και δικαιοδοσία είχαν και έχουν οι διορισθέντες παραλήπτες-διαχειριστές της Ενάγουσας. Η οποιαδήποτε εξουσία διοικητική ή διαχειριστική των διευθυντών αναστάλθηκε δια του διορισμού των παραληπτών-διαχειριστών στις 18.8.
- Από την αντίπερα όχθη, προβάλλεται η θέση της Ενάγουσας εταιρείας. Τονίζει ο κ. Μαθηκολώνης πως η Ενάγουσα εταιρεία κατεχώρησε την αγωγή μέσω των Διοικητικών της Συμβούλων καθώς οι τελευταίοι διατηρούν κατάλοιπο εξουσίας βάσει του οποίου προώθησαν την καταχώριση της αγωγής. Αμφότεροι οι συνήγοροι επικαλέστηκαν την ίδια νομολογία του Εφετείου (Ν. Χ"Ρούσου υπό την ιδιότητα του ως παραλήπτης της Εταιρείας Y. Liasides Developers Ltd
(2001)1 A.A.Δ. 1703, καθώς και την απόφαση του Προέδρου Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, την οποία εξέδωσε στην αγωγή αρ. 291/14, Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ v. Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.α., ημερ. 14.10.2014). πρόσθετα επικαλέστηκαν νομικά συγγράμματα και αποφάσεις άλλων Δικαστών Επαρχιακών Δικαστηρίων. Είναι προφανές πως οι λόγοι ένστασης που προβάλλουν το άκυρο των ομολόγων και το άκυρο του διορισμού των διαχειριστών-παραληπτών, δεν είναι εύλογο να εξεταστούν στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας, αφού αποτελούν μέρος των επιδίκων θεμάτων και θεραπειών που επιζητούνται με την αγωγή. Όπως ανωτέρω λέχθηκε, δεν αμφισβητείται η σύσταση και εγγραφή των επίδικων ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης ούτε και ο διορισμός των διαχειριστών-παραληπτών. Αμφισβητείται η ισχύς και εγκυρότητα τους για τους λόγους που αναπτύσσονται στην αγωγή. Προκύπτει τόσο από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση όσο και από το περιεχόμενο των ομολόγων, πως αυτά συνιστούν επιβαρύνσεις επί όλης της περιουσίας της Ενάγουσας. Το παρόν Δικαστήριο συμφωνεί με όσα πιο κάτω παρατίθενται από τον αδελφό Δικαστή κ. Χ. Μαλαχτό, στην απόφαση Ορφανίδης (ανωτέρω): «Ο όρος κυμαινόμενη επιβάρυνση και κυμαινόμενη εξασφάλιση σημαίνει επιβάρυνση ή εξασφάλιση επί των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας που κυμαίνεται έτσι ώστε να επιτρέπεται στην εταιρεία να συνεχίσει τις εργασίες της. Ενώ καθορισμένη (fixed) επιβάρυνση είναι αυτή που χωρίς άλλο προσκολλάται σε συγκεκριμένη και καθορισμένη περιουσία ή περιουσία ικανή να συγκεκριμενοποιηθεί και καθοριστεί, η κυμαινόμενη επιβάρυνση κινείται με την περιουσία την οποία προορίζεται να επηρεάσει μέχρις ότου κάποιο γεγονός επισυμβεί ή κάποια ενέργεια γίνει που προκαλεί την προσκόλληση της στο αντικείμενο της επιβάρυνσης. Στην περίπτωση διορισμού παραλήπτη η επιβάρυνση καθίσταται καθορισμένη και η εταιρεία δεν μπορεί στο εξής να διαχειρίζεται οιοδήποτε μέρος της περιουσίας που είναι επιβαρυμένη, εκτός όπως το ομόλογο μπορεί να επιτρέπει. Όταν η κυμαινόμενη επιβάρυνση πάνω σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας καταστεί καθορισμένη, συνιστά επιβάρυνση πάνω σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν στην εταιρεία. (Βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδ., Τόμ. 7, παράγρ. 824, 827 και 830). Παρά το ότι ο διαχειριστής/παραλήπτης είναι αντιπρόσωπος της εταιρείας, το πρωταρχικό του καθήκον είναι να ρευστοποιήσει τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας προς το συμφέρον του κατόχου του ομολόγου και οι εξουσίες του για διεύθυνση της εταιρείας είναι στην πραγματικότητα υποβοηθητικής για το σκοπό αυτό. (Βλ. Gomba Holdings U.K. Ltd v. Homan
(1986)3 All E.D. 94). Η εταιρεία δεν δικαιούται να του δίδει οδηγίες ως προς τον τρόπο που θα ασκήσει τα καθήκοντα του.» Προσδιορισμός των εξουσιών παραλήπτη-διαχειριστή δίδεται με τα συγγράμματα Pennington Company Law, 3η έκδοση, σελ. 427 και 435 και Ranking & Spicer's Company Law 11η έκδοση, σελ. 219, όπου αναφέρεται πως ένας παραλήπτης ο οποίος διορίζεται δυνάμει εγγράφου εκτός Δικαστηρίου, θεωρείται αντιπρόσωπος (agent) των κατόχων των ομολόγων και κατά συνέπεια αυτού ως αντιπροσωπευόμενοι (principals) είναι και οι υπεύθυνοι για τις ενέργειες αυτού. Ο ρόλος του παραλήπτη-διαχειριστή, όπως υποδεικνύει ο Pennington στη σελ. 427, δεν έχει το συνήθη ρόλο που είναι γνωστός στη σχέση "principal-agent" όπως δε αναφέρεται επί λέξει: "But such a receiver does not owe the duties of a real agent to the company, and so the company cannot give him instructions as to the way he shall exercise his powers and he is not liable in damages to the company for exercising them negligently. Όπως υπέδειξε επίσης η απόφαση στην Godma (ανωτέρω): "Although nominally the agent of the company, his primary duty is to realize the assets in the interests of the debenture holder and his powers of management are really ancillary to that duty." Οι διαχειριστές που διορίζονται με βάση ομόλογα κυμαινόμενης επιβάρυνσης υπέχουν θέση αντιπροσώπου. Ωστόσο κάτω από ορισμένες περιστάσεις υπέχουν και προσωπική ευθύνη (Halsbury's Laws of England 3rd ed. Vol. 32, σελ. 383, Αναφορικά με την Τράπεζα Κύπρου Λτδ
(1997)1 Γ Α.Α.Δ. 1319). Όπως υπογραμμίσθηκε από τον Ναθαναήλ, Δ. στην απόφαση Αναφορικά με την αίτηση του Νίνου Α. Χ"Ρούσου υπό την ιδιότητα του ως παραλήπτης της Εταιρείας Y. Liasides Developers Ltd (ανωτέρω), η οποία αφορούσε αίτηση για παραχώρηση άδειας για καταχώριση αίτησης για έκδοση προνομιακού εντάλματος: «με το διορισμό παραλήπτη αυτός λαμβάνει υπό τον έλεγχο του τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, οι δε εξουσίες της εταιρείας και των διευθυντών της να ενεργούν σε σχέση με το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που καλύπτει το ομόλογο σταματούν, χωρίς όμως να επηρεάζεται η νομική ύπαρξη και οντότητα της εταιρείας (Moss Steamship Co v. Whinney [1912] A.C. 254). Βέβαια , εάν το ομόλογο καλύπτει στην ουσία ολόκληρη ή το πλείστο μέρος της περιουσίας της εταιρείας, τότε οι διευθυντές της εταιρείας ουσιαστικά δεν ελέγχουν την εμπορική δραστηριότητα της». Στην Moss (ανωτέρω) αναφέρθηκε από τον Λόρδο Atkinson πως: "This appointment of a receiver and manager over the assets and business of a company does not dissolve or annihilate the company. Both continue to exist; But it entirely supersedes the company in the conduct of its business, deprives it of all power to enter into contracts in relation to that business, or to sell pledge, or otherwise dispose of the property put into the possession, or under the control of the receiver and manager. Its powers in these respects are entirely in abeyance." Στην ίδια υπόθεση (X"Ρούσου) αναφέρθηκαν τα κάτωθι αναφορικά με τις εξουσίες των διευθυντών, με αναφορά στην απόφαση Newhart Developments ltd v. Co-op Commercial Bank Ltd [1978] 2 All E.R. 896: «Τα πιο πάνω πρέπει λοιπόν να ιδωθούν υπό το φως της πραγματικής υπόστασης του παραλήπτη-διαχειριστή που πρωτίστως επιδιώκει την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των πιστωτών που τον διόρισαν, (δέστε Brenda Hannigan: Company Law, σελ. 732-733). Οι διευθυντές διατηρούν κατάλοιπο εξουσίας που περιλαμβάνει και τη δυνατότητα να εγείρουν αγωγή εναντίον των κατόχων ομολόγων που διόρισαν τον παραλήπτη διαχειριστή.» (Η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου.) Στην ανωτέρω απόφαση Newhart, σημειώνεται πως ο διορισμός του παραλήπτη-διαχειριστή: ".does not divest the directors of the company of their power, as the governing body of the company, of instituting proceedings in a situation where so doing does not in any way impinge prejudicially on the position of the debenture holders by threatening or imperiling the assets which are subject to the charge." H εξουσία ή το δικαίωμα των διευθυντών να προωθούν διαδικασίες στο όνομα της εταιρείας περιγράφεται και στο σύγγραμμα Kerr and Hunter on Receivers and Administrators, 18th ed.: "However, the directors are entitled to use the name of the company for the purposes of litigating the validity of the security under which the appointment has taken place. presumably also for binging the kind of actions for damages for gross negligence which, in an ordinary mortgage situation, could be brought by the mortgagor against a receiver." H απόφαση Newhart υιοθετείται από το σύγγραμμα Palmer's Company Law, τόμος 2, παρ. 8.1206 από το οποίο διαβάζουμε τα εξής: "In Newhart Developments Ltd v. Co-operative Commercial Bank Ltd, it was held that appointment of a receiver did not divest the directors of their power to institute proceedings in the company's name, provided this did not interfere with the receiver's work of realizing the charged assets. This assertion should not be rad too widely: see the criticisms of the case by Browne-Wilkinson V.C. in Tudor Garage Holdings Ltd v. Citibank NA. Nonetheless, directors of a company in receivership have power to bring proceedings in the company's name to challenge the validity of the receiver's appointment, to sue the receiver for breach of duty, or to oppose a petition to wind the company up." Ανάλογες αναφορές γίνονται στο σύγγραμμα Mayson, French and Ryan on Company Law, 1990, 91η έκδοση (σελ. 569-570) όπου τονίζεται πως οι διευθυντές, μετά το διορισμό παραλήπτη, συνεχίζουν να παραμένουν αξιωματούχοι και είναι ακόμα υπόλογοι, για παράδειγμα, να υποβάλλουν καταστάσεις και έγγραφα στον Έφορο Εταιρειών. Σημειώνεται δε πως οι διευθυντές μπορούν να προωθήσουν διαδικασία για να αμφισβητήσουν την εγκυρότητα του διορισμού του παραλήπτη (Hawkesbury Development Co Ltd v. Landmark Finance Pty Ltd
(1969)92WN (NSW) 199, New South Wales, Paramount Acceptance Co Ltd v. Souster [1981] 2 NZLR 38, CA of New Zealand) ή να ενστούν σε αίτηση για διάλυση της εταιρείας (Re Reporgraphic Exports (Europat) Ltd
(1978)122 SJ 400) ή να προκαλέσουν την εταιρεία να ενάξει τον παραλήπτη για παράβαση των καθηκόντων του. Η ευχέρεια αυτή που δίδεται στους διευθυντές διασφαλίζει τα συμφέροντα της εταιρείας από διαχειριστές που δεν ασκούν ορθά τα καθήκοντα τους. Εφόσον όμως οι διαχειριστές έχουν δεόντως διορισθεί και δεν αμφισβητείται ή δεν προσβάλλεται ο διορισμός τους, αυτοί είναι υπεύθυνοι για διεκπεραίωση της επιχειρηματικής δραστηριότητας της εταιρείας. Στην κρινόμενη αγωγή, η εταιρεία αξιώνει ακύρωση των ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης δυνάμει των οποίων διορίσθηκαν οι παραλήπτες και συνάμα ακύρωση του διορισμού αυτών. Δεν αναμενόταν να λάβουν οι διευθυντές άδεια για τον σκοπό αυτό από τους διαχειριστές ούτε και να καταχωρήσουν αγωγή στο όνομα τους. Η ορθή διαδικασία είναι η προώθηση αγωγής στο όνομα της εταιρείας. Στο σύγγραμμα Kerr and Hunter (ανωτέρω) αναφέρεται ότι: «.οι διευθυντές δικαιούνται να χρησιμοποιήσουν το όνομα της εταιρείας για να αμφισβητήσουν δικαστικά την εγκυρότητα του ομολόγου κάτω από το οποίο έλαβε χώρα ο διορισμός και προφανώς για να καταχωρήσουν αγωγές για αποζημιώσεις για σοβαρή αμέλεια η οποία στη συνήθη περίπτωση υποθήκης θα μπορούσε να καταχωρηθεί από τον ενυπόθηκο οφειλέτη κατά του παραλήπτη.» Άξια μνείας τα αναφερόμενα στην απόφαση Watts v. Midland Bank Plc [1986] BLC 15, στην οποία αφού αναγνωρίσθηκε το δικαίωμα της εταιρείας να ενάξει τον παραλήπτη για αμελή άσκηση των εξουσιών του, λέχθηκε πως εφόσον οι Ενάγοντες υπό την ιδιότητα των διευθυντών θα μπορούσαν να προκαλέσουν την εταιρεία να ενάξει τον παραλήπτη, δεν υπήρχε οποιαδήποτε δικαιολογία για να προχωρήσουν με παράλληλη αγωγή. Όπως ανωτέρω αναφέρθηκε, η θέση της συνηγόρου της Αιτήτριας-Εναγόμενης 1, είναι πως οι διευθυντές δεν έχουν εξασφαλίσει εκ των προτέρων άδεια από τους διαχειριστές για να καταχωρήσουν την παρούσα αγωγή. Όμως: Με όσα ανωτέρω έχουν καταγραφεί και σημειωθεί, δεδομένου πως η αγωγή δεν αφορά τις εμπορικές δραστηριότητες της εταιρείας οι οποίες ασκούνται δια των διαχειριστών, αλλά στρέφεται εναντίον των ομολόγων δυνάμει των οποίων οι διαχειριστές διορίσθησαν, δεν αναμένεται η λήψη άδειας ούτε η παροχή τέτοιας άδειας από τους διαχειριστές, ώστε να στραφούν εναντίον των προσώπων που τους διόρισαν. Όπως σημειώνεται στην Newhart (ανωτέρω) σελ. 901: "In this particular case it does so happen that the receiver finds himself in a very curious and unenviable position because the action is directed against the very people who appointed him as receiver for the debenture holders". Συνεπώς αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι διευθυντές έχουν το δικαίωμα και την εξουσία να προωθήσουν αγωγή στο όνομα της εταιρείας για ακύρωση των ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης και τον δυνάμει τούτων διορισμό των Εναγομένων 2 και 3, από την Εναγόμενη 1-Αιτήτρια, χωρίς να χρειάζεται η εκ των προτέρων λήψη σχετικής άδειας. Η απάντηση στο ερώτημα και θέμα αυτό κρίνει όλα τα αιτούμενα διατάγματα αφού αυτά συνδέονται με τη θέση ότι το διοριστήριο που εδόθη στον κ. Μαθηκολώνη για καταχώριση της αγωγής είναι άνευ ισχύος. Η αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Ενάγουσας-Καθ΄ ης η αίτηση και εναντίον της Εναγόμενης 1-Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογισθούν και εγκριθούν στο τέλος της διαδικασίας, οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil /Interim Αναφορά: (Αίτηση για παραμερισμό, αναστολή, διαγραφή Κ/Ε - κατά πόσο μπορούν οι διευθυντές μιας εταιρείας να καταχωρούν αγωγή εκ μέρους της εταιρείας μετά το διορισμό παραλήπτη-διαχειριστή) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο