ΜΑΡΙΝΑΣ ΧΑΤΖΗΣΩΤΗΡΙΟΥ υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΩΤΟΥ ΧΑΤΖΗΣΩΤΗΡΗ αποβιώσαντα ν. ΑΔΑΜΟΣ ΜΑΝΩΛΗ ΣΙΑΝΤΑΝΗΣ άλλως ΑΔΑΜΟΣ ΣΙΑΜΠΤΑΝΗΣ, Αρ. Αγωγής: 171/2008, 26/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2018:A5 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 171/2008 Μεταξύ: ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΦΩΤΟΥ ΧΑΤΖΗΣΩΤΗΡΗ Ενάγοντα και ΑΔΑΜΟΣ ΜΑΝΩΛΗ ΣΙΑΝΤΑΝΗΣ άλλως ΑΔΑΜΟΣ ΣΙΑΜΠΤΑΝΗΣ Εναγόμενου και όπως τροποποιήθηκε Μεταξύ: ΜΑΡΙΝΑΣ ΧΑΤΖΗΣΩΤΗΡΙΟΥ υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΩΤΟΥ ΧΑΤΖΗΣΩΤΗΡΗ αποβιώσαντα Ενάγοντα και ΑΔΑΜΟΣ ΜΑΝΩΛΗ ΣΙΑΝΤΑΝΗΣ άλλως ΑΔΑΜΟΣ ΣΙΑΜΠΤΑΝΗΣ Εναγόμενου ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση ημερ. 16/11/2017 (Αίτημα συμψηφισμού εξόδων) Ημερ.: 26 Ιανουαρίου 2018 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή/Εναγόμενο: κ. Κ. Μουτσουρής για Κωστάκης Μουτσουρής & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Για την Καθ΄ης η Αίτηση/Ενάγουσα : κα Ε. Ανδρέου για Αντώνης Ανδρέου & Σία ΔΕΠΕ.. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση ο Εναγόμενος επιζητούσε τη διόρθωση της Απόφασης που το Δικαστήριο εξέδωσε στις 15/9/
- Αφού εκδικάστηκε η Αίτηση αυτή και το Δικαστήριο επεφύλαξε στις 19/1/2018 την έκδοση της ενδιάμεσης Απόφασης του ο συνήγορος του Εναγόμενου/Αιτητή ζήτησε στις 24/1/18 την άδεια του Δικαστηρίου για να αποσύρει την πιο πάνω Αίτηση. Στο αίτημα αυτό δεν υπήρξε ένσταση από πλευράς της συνηγόρου της Εναγόμενου/Αιτητή η οποία απλώς ζήτησε τα έξοδα της και το Δικαστήριο προχώρησε στην απόρριψη της Αίτησης επιδικάζοντας τα έξοδα σε βάρος του Εναγόμενου/Αιτητή και προς όφελος της Ενάγουσας/ Καθ΄ης η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. H κα Ανδρέου με δεδομένη την επιδίκαση στην παρούσα Αίτηση των εξόδων υπέρ της Καθ΄ης η Αίτηση αιτήθηκε όπως το Δικαστήριο ασκήσει τη διακριτική του εξουσία και εκδώσει διαταγή δυνάμει της Δ.59, θ.7 με βάση την οποία να διατάσσεται ο συμψηφισμός των εξόδων που επιδικάστηκαν υπέρ του Εναγόμενου στο πλαίσιο της Αίτησης τροποποίησης ημερ. 23/12/14 με την Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 17/3/15 με τα έξοδα που έχουν επιδικαστεί υπέρ της Ενάγουσας στην υπό κρίση Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Όπως επισήμανε, η φιλοσοφία της πιο πάνω Διαταγής είναι να μην επιτρέπει σε αφερέγγυο πρόσωπο να προβαίνει σε εκτέλεση διαταγής εξόδων εναντίον αφερέγγυου προσώπου ενώ το φερέγγυο πρόσωπο να μην μπορεί να εξασφαλίσει το λαβείν του. Εισηγήθηκε δε ότι στην προκειμένη περίπτωση, από το σκεπτικό της Απόφασης του Δικαστηρίου που εξεδόθη στην παρούσα αγωγή, προκύπτει ότι ο Εναγόμενος είναι αφερέγγυος. Ο κ. Μουτσουρής υποστήριξε πως δεν μπορεί στο παρόν στάδιο να γίνει συμψηφισμός εξόδων διότι ήδη τα έξοδα της Αίτησης ημερ. 23/12/14 έχουν υπολογιστεί και εγκριθεί από το Δικαστήριο. Διαφώνησε δε με τη θέση της κας Ανδρέου ότι ο Εναγόμενος είναι αφερέγγυος στη βάση του ότι υπάρχουν επιβαρύνσεις επί της ακίνητης του περιουσίας. Ενόψει του ότι ο φάκελος που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ήτο υποκατάστατος φάκελος για να υπάρχει ολοκληρωμένη εικόνα ενώπιον του Δικαστηρίου οι δύο διάδικες πλευρές κατέθεσαν: (α) αντίγραφο του συνταγμένου διατάγματος της Δικαστικής Απόφασης στην παρούσα αγωγή (Τεκμ.Α), (β) αντίγραφο του συνταγμένου Διατάγματος σε σχέση με την Ενδιάμεση Απόφαση στην Αίτηση ημερ. 23/12/2014, (Τεκμ.Β) και (γ) αντίγραφο της Αίτησης εκποίησης κινητών εναντίον της Ενάγουσας η οποία κατατέθηκε στις 16/11/2017 (Τεκμ.Γ). Έγινε επίσης παραδεκτό ότι δεν έγινε οποιαδήποτε πληρωμή είτε έναντι της διαταγής εξόδων υπέρ του Εναγόμενου είτε έναντι της διαταγής εξόδων που εκδόθηκε υπέρ της Ενάγουσας. Η Δ.59, θ.7 (όπως αναριθμήθηκε το 1999) προβλέπει τα εξής:
- A set-off for damages or costs between parties may be allowed. Πιο εξειδικευμένη αναφορά στο θέμα γίνεται από τη Δ.59, θ.13 (όπως έχει αναριθμηθεί επίσης το 1999) και διαλαμβάνει τα εξής: "
- In any case in which, under Rule 13 of this Order, or any other Rule of Court, or by the order or direction of a Court or Judge, or otherwise, a party entitled to receive costs is liable to pay costs to any other party, the taxing officer may tax the costs such party is so liable to pay, and may adjust the same by way of deduction or set-off, or may, if he shall think fit, delay the allowance of the costs such party is entitled to receive until he has paid or tendered the costs he is liable to pay; or such officer may allow or certify the costs to be paid, and the same may be recovered by the party entitled thereto in the same manner as costs ordered to be paid may be recovered." Οι κανονισμοί αυτοί αντιστοιχούν με τις 0.65 r. 14 και 0.65 r. 27
(21)των παλαιών Αγγλικών κανονισμών με τη διαφορά ότι στην 0.65 r. 14 υπάρχει επιπλέον η φράση "notwithstanding the solicitor's lien for costs in the particular cause or matter in which the set-off is sought," ενώ η Δ.59 κ. 13 είναι πανομοιότυπη με την 0.65 r.27
(21)[1]. Στα σχόλια της 0.65 r.27 reg
(21)στο Annual Practice του 1958 αναφέρονται τα εξής: "... .costs payable under different orders in the same suit, and notwithstanding change of solicitors,.......... .... or in two suits in which the same estate is being administered ........................ . may be set off against each other; but the costs of two independent proceedings in different Courts cannot be set off against each other". Να σημειωθεί πως κανονικά η αίτηση υποβάλλεται στον Υπεύθυνο της Ψηφίσεως (taxing officer) ο οποίος είναι και ο μόνος αρμόδιος να αποφασίσει, χωρίς μάλιστα οποιεσδήποτε οδηγίες από το Δικαστήριο[2]. Από το όλο νόημα της Δ.59, θ.13 συνάγεται μάλιστα πως τέτοια αίτηση υποβάλλεται τουλάχιστον πριν την ψήφιση των εξόδων της μεταγενέστερης διαδικασίας, εξ' ού και ο Υπεύθυνος έχει ακόμα και την επιλογή να αρνηθεί συμψηφισμό και να πιστοποιήσει τα έξοδα. Βεβαίως στην παρούσα εφόσον πρόκειται για απευθείας διαταγές του Δικαστηρίου για υπολογισμό των εξόδων σύμφωνα με την υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Serguei Pugachev
(2006)1 A.Α.Δ. 353 θα μπορούσε να λεχθεί πως ορθώς κατ' αναλογίαν εμπλέκεται το ίδιο το Δικαστήριο. Από τις πιο πάνω παραπομπές συνάγεται πως πέραν της ταυτότητας των διαδίκων για να διαταχθεί συμψηφισμός απαιτείται όπως οι διαδικασίες αποτελούν μια και όχι δύο ανεξάρτητες. Χρήσιμες και καθοδηγητικές αναφορικά με τη δυνατότητα συμψηφισμού σε δικαστικές διαδικασίες είναι οι αγγλικές αποφάσεις Pierre Izzo v. Philip Ross 7 Co (A Firm) 2001 WL 825354 και Vava & ors v. Anglo American South Africa Limited [2013] EWHC 2326 QB. Το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Izzo (ανωτέρω) είναι σχετικό: 'First, can orders for costs be set off against each other? It seems to me clear that judgments for damages going in different ways between the same parties and/or orders for costs going different ways between the same parties, whether in different actions or the same action, can be set off against each other, provided that the parties are acting in the same capacity. No set off would be appropriate for obvious reasons if, in one action, a party was acting for himself beneficially, and, in the other action, he was acting as a bare trustee for somebody else'. (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Όπως επισημάνθηκε στην υπόθεση Vava & ors (ανωτέρω): "The true basis of set off is the court's inherent jurisdiction", its purpose being "to do what is fair"'. (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην προκειμένη περίπτωση εκδικάστηκαν στο πλαίσιο της παρούσας Αγωγής δύο ενδιάμεσες Αιτήσεις, ήτοι η Αίτηση ημερ. 23/12/14 και η υπό κρίση Αίτηση. Στην πρώτη Αίτηση το Δικαστήριο με Ενδιάμεση Απόφαση του ημερ. 17/3/15 αποφάσισε όπως τα έξοδα της Αίτησης επιδικαστούν υπέρ του Εναγόμενου/Καθ΄ου Αίτηση και εναντίον της Ενάγουσα/Αιτήτριας. Ενώ στην Αίτηση ημερ. 16/11/17 τα έξοδα επιδικάστηκαν υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου/Αιτητή. Υπάρχουν, επομένως, διαταγές του Δικαστηρίου ως προς τα έξοδα οι οποίες δόθηκαν στο πλαίσιο της ίδιας διαδικασίας. Όσον αφορά τον ισχυρισμό που προεβλήθη αναφορικά με την αφερεγγυότητα του Εναγόμενου θεωρώ πως δεν υπάρχει το απαραίτητο υπόβαθρο για κατάληξη σε τέτοιο εύρημα. Έχοντας, ωστόσο, κατά νουν το πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας και τις αρχές που διέπουν το υπό εξέταση θέμα θεωρώ δίκαιο και εύλογο όπως γίνει συμψηφισμός των εξόδων που επιδικάστηκαν υπέρ του Εναγόμενου με τα έξοδα που έχουν, στο πλαίσιο της παρούσας Αίτησης, επιδικαστεί υπέρ της Ενάγουσας. Ως εκ τούτου ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που παρέχεται από τους πιο πάνω Θεσμούς, εκδίδεται ανάλογη Διαταγή για συμψηφισμό των εξόδων που το Δικαστήριο επιδίκασε με τις πιο πάνω διαταγές του. (Υπ.)................. Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε Annual Practice 1958 σελ. 1899 και 1930. [2] Δέστε Annual Practice 1958, σελ. 1930. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο