Θεοδώρου Κωνσταντίνος κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ, Αρ. Αίτησης Έφεση: 99/17, 6/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2018:A19 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης Έφεση: 99/17 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/
- Μεταξύ:
- Θεοδώρου Κωνσταντίνος
- Κάρσα Κρίστα Αιτητών /Εφεσειόντων και ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ Καθ΄ ης η αίτηση/ Εφεσίβλητη --------------- 6 Μαρτίου, 2018 Για Αιτήτρια αρ. 2: κα Δ. Χριστοδούλου για Α.Ζ. Μυλωνάς & Σία ΔΕΠΕ Για Καθ΄ ης η αίτηση: κ. Α. Αναγνώστου για Χ. Κυριακίδης ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ
- Η εφεσείουσα αρ.2 επιζητεί διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται η ειδοποίηση Τύπος Ι καθότι δεν εφαρμόζεται το μέρος VIA του περί Μεταβίβασης και Υποθηκεύσεως Νόμος 9/65 όπως αυτός τροποποιήθηκε καθότι εκδόθηκε δικαστική απόφαση με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης, αντικείμενο της πιο πάνω ειδοποίησης. Οι υπόλοιποι λόγοι έφεσης εγκαταλείφθηκαν στο στάδιο των αγορεύσεων. Η αίτηση του εφεσείοντα αρ. 1 αποσύρθηκε.
- Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του εφεσείοντα αρ.1 ο οποίος ως αναφέρει είναι εξουσιοδοτημένος και από τη σύζυγο του, εφεσείουσα αρ.
- Η εφεσίβλητη - καθ΄ ης η αίτηση (από τώρα θα καλείται η Τράπεζα), φέρει ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Ν. Νικολάου. Οι δε λόγοι, όπως αυτοί περιορίστηκαν στο στάδιο των αγορεύσεων, εστιάζονται στο γεγονός ότι το Δικαστήριο είναι καθ΄ ύλην αναρμόδιο να εκδικάσει την παρούσα αίτηση-έφεση, η ειδοποίηση Τύπος Ι δεν είναι εφέσιμη και τέλος το μέρος VIA εφαρμόζεται και στις περιπτώσεις όπου εκδόθηκε δικαστική απόφαση με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης, αντικείμενο της ειδοποίησης Τύπος Ι.
- Δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία από μέρους των διαδίκων και οι συνήγοροι περιορίστηκαν σε αγορεύσεις. Τα δε αδιαμφισβήτητα και ουσιώδη γεγονότα όπως προκύπτουν από τις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις έχουν ως ακολούθως: (α) Η Τράπεζα παραχώρησε στους εφεσείοντες πιστωτική διευκόλυνση και για περαιτέρω εξασφάλιση την 11.2.00 ο εφεσείοντας αρ.1 παραχώρησε προς όφελος της Τράπεζας την υποθήκη με αρ. Υ1763/10 και η εφεσείουσα αρ. 2 την υποθήκη με αρ. Υ323/
- (β) Ακολούθως η Τράπεζα καταχώρισε εναντίον των εφεσειόντων την αγωγή 194/14 στα πλαίσια της οποίας την 15.9.16 εκδόθηκε απόφαση υπέρ της Τράπεζας και εναντίον των εφεσειόντων για το ποσό των €761.880,91 πλέον τόκους και έξοδα ως επίσης διατάχθηκε και η εκποίηση μεταξύ άλλων και των πιο πάνω υποθηκών (βλ.Τεκ.4, ένστασης). Το εξ αποφάσεως χρέος κατέστη πληρωτέο. (γ) Η Τράπεζα την 1.11.17 επέδωσε στους εφεσείοντες ειδοποιήσεις Τύπος Ι συνοδευόμενες από τις ειδοποιήσεις Τύπος Θ μαζί με καταστάσεις λογαριασμών (βλ.Τεκ. 6 και 7, ένστασης). Με την ειδοποίηση Τύπος Ι ενημερωνόταν η εφεσείουσα αρ. 2 ότι κατέστη απαιτητό το ποσό των €497.415,85 πλέον τόκους και έξοδα το οποίο οφείλεται σύμφωνα με τη δήλωση σύμβαση υποθήκης με αρ. Υ323/
- (δ) Στη συνέχεια οι εφεσείοντες την 28.11.17 καταχώρισαν την παρούσα αίτηση-έφεση.
- Όπως έχει ήδη επισημανθεί, η Τράπεζα φέρει ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος προβάλλοντας ότι το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία στην εκδίκαση της παρούσας αίτησης καθότι το οφειλόμενο ποσό υπερβαίνει τις €500.000.-, η ειδοποίηση Τύπος Ι δεν είναι εφέσιμη και τέλος το Μέρος VIA του Νόμου εφαρμόζεται και στην περίπτωση που εκδόθηκε δικαστική απόφαση με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης, αντικείμενο της ειδοποίησης Ι ως επίσης δεν παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα της αιτήτριας αρ. 2 από την ειδοποίηση Τύπος Ι.
- Κατ΄ αρχήν θα εξεταστεί η εισήγηση ότι το Δικαστήριο δεν έχει καθ΄ ύλην δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα αίτηση-έφεση, καθότι το ποσό υπερβαίνει τα όρια της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. Το ζήτημα της δικαιοδοσίας αποτελεί καταλυτικής σημασίας θέμα εφόσον η επιδίωξη θεραπείας είναι δυνατή μόνο υπό την προϋπόθεση ότι το Δικαστήριο έχει την δικαιοδοσία να εξετάσει τα ενώπιον του θέματα στη βάση των δικογράφων. Η δικαιοδοσία των Δικαστηρίων είναι ζήτημα δημόσιας τάξης και μπορεί να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας ακόμη και κατ΄έφεση (βλ. Παναγιώτου ν Χ»Κυριάκου,
(1991)1 ΑΑΔ 362). Λόγω της φύσης και της σοβαρότητας του, αφού ελλείψει δικαιοδοσίας κάθε απόφαση είναι άκυρη. Το ζήτημα μπορεί να εγερθεί και να εξεταστεί αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας (βλ. Michaelidou v Gregoriou and others,
(1988)1 CLR 88). Η πολιτική δικαιοδοσία των Επαρχιακών Δικαστηρίων καθορίζεται από το άρθρο 22 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, το οποίο ρητά προνοεί, μεταξύ άλλων, ότι Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής έχει αρμοδιότητα να ακούει και να αποφασίζει οποιαδήποτε αγωγή στην οποία το αμφισβητούμενο ποσό ή η αξία της επίδικης διαφοράς δεν υπερβαίνει τις €500.000.-. Στην προκείμενη περίπτωση η ειδοποίηση Τύπος Ι που επιδόθηκε στην εφεσείουσα αρ.2 αφορά την υποθήκη Υ323/10 στην οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι οφείλει να καταβάλει στην Τράπεζα το ποσό των €400.000.- πλέον τόκους. Η δε ειδοποίηση Τύπος Ι που επιδόθηκε σ΄ αυτήν, την ενημερώνει ότι έγινε απαιτητό το ποσό των €497.415,85 πλέον τόκοι το οποίο οφείλεται σύμφωνα με τη δήλωση υποθήκης με αρ. Υ323/10 πλέον €6.742,08 έξοδα και την καλούσε όπως 30 ημερών καταβάλει το πιο πάνω ποσό. Σύμφωνα δε με την κατάσταση λογαριασμού που επισυνάφθηκε το ποσό της υποθήκης ανέρχεται στις €400.000.-, οι τόκοι στις €97.415,15 ήτοι σύνολο €497.415,85. Το δε ποσό των €6.742,08 αντιπροσωπεύει τα δικηγορικά έξοδα της αγωγής με αρ. 194/14. Κατ΄ αρχήν επισημαίνεται ότι η παρούσα αίτηση-έφεση είναι αυτοτελής και όχι ενδιάμεση. Το άρθρο 22
(5)του περί Δικαστηρίων Νόμου ρητά προνοεί ότι στον καθορισμό του ποσού που αμφισβητείται ή στην αξία της επίδικης διαφοράς δεν λαμβάνεται υπόψη οποιοδήποτε ποσό τόκου που είναι πληρωτέο επί του αμφισβητούμενου ποσού ή της αξίας της διαφοράς. Έτσι οι τόκοι δεν λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της καθ΄ ύλην αρμοδιότητας του Δικαστηρίου. Τα δε δικηγορικά έξοδα τα οποία επιδικάστηκαν στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής δεν είναι πληρωτέα δυνάμει της σύμβασης της υποθήκης αλλά πρόκειται για εξ αποφάσεως χρέος. Με βάση όλα τα πιο πάνω προκύπτει ότι η αξία της επίδικης διαφοράς δεν υπερβαίνει τις €500.000.- και έτσι το Δικαστήριο κέκτηται καθ΄ ύλην αρμοδιότητα να εκδικάσει την παρούσα αίτηση-έφεση. 6.1 Στη συνέχεια θα εξεταστεί κατά πόσο η ειδοποίηση Τύπος Ι δύναται να εφεσιβληθεί δυνάμει των προνοιών του άρθρου 44ΙΓ του Νόμου. Κρίνεται όμως αναγκαίο πριν την εξέταση του συγκεκριμένου ζητήματος να σκιαγραφηθούν κάποιες συγκεκριμένες πρόνοιες του Νόμου. 6.2 Ο Νόμος προβλέπει τις περιπτώσεις πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου. Το άρθρο 37 του Νόμου παρέχει τη δυνατότητα στον ενυπόθηκο δανειστή με αίτηση του να ζητήσει από τον διευθυντή του Κτηματολογίου την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Περαιτέρω ο δανειστής δύναται να επιδιώξει με πολιτική αγωγή την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου προς εξόφληση του ποσού που εξασφαλίζεται με την υποθήκη. Τίποτα από τα όσα διαλαμβάνονται στο Νόμο επενεργεί ώστε να αποκλείσει οποιονδήποτε ενυπόθηκο δανειστή από του να επιδιώξει την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με πολιτική αγωγή (βλ. άρθρο 44
(1)). 6.3 Με τον Νόμο 142
(1)/14 εισήχθηκε στον περί Μεταβίβασης και Υποθήκευσης Ν.9/65το μέρος VIA που αφορά νέα διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή. Οι διατάξεις του εν λόγω Μέρους εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση σύμβασης υποθήκης η οποία ενεγράφη στο κτηματικό μητρώο τόσο πριν όσο και μετά την έναρξη της ισχύος του Νόμου και καμία διάταξη του μέρους VI δεν απαγορεύει σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA και αντίστροφα και επίσης καμία διάταξη του πιο πάνω μέρους δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου (βλ. άρθρο 44Α
(4)). 6.4 Σε περίπτωση υπερημερίας, ως καθορίζεται στο άρθρο 27 του Νόμου, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπει το Μέρος VIA (βλ. άρθρο 44Β
(1)). Οποιαδήποτε ειδοποίηση ως προς την παρατηρηθείσα υπερημερία, όταν ο ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, συνοδεύεται από την ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο Θ του δεύτερου παραρτήματος και αποστέλλεται από τον ενυπόθηκο δανειστή προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οποιονδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο (βλ. άρθρο 44Β
(2)(α) του Νόμου). Με την ειδοποίηση Τύπος Θ ενημερώνεται, μεταξύ άλλων, ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο ότι έχει το δικαίωμα αναδιάρθρωσης του χρέους και αν παρέλθουν 120 μέρες και δεν εκπληρώσει τις συμβατικές του αποπληρωμές ή αποτυγχάνει να ανταποκριθεί στο νέο συμβατικό χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής ή δεν συνεργάζεται με το πιστωτικό ίδρυμα τότε ο οφειλέτης θα χαρακτηριστεί ως μη συνεργάσιμος και θα απωλέσει τα δικαιώματα που προβλέπονται στον κώδικα συμπεριφοράς. Πρόσθετα προειδοποιείται ότι αν δεν εξευρεθεί κοινώς αποδεκτή λύση για το χρέος θα ενεργοποιηθούν οι διαδικασίες πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Η έναρξη της διαδικασίας αρχίζει όταν ο ενυπόθηκος δανειστής επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο Ι συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη του, καλώντας τον, όπως εξοφλήσει το ποσό, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού. Με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του μέρους VIA (βλ. άρθρο 44Γ
(1)). Να σημειωθεί ότι η ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο Θ συνοδεύει και την ειδοποίηση Τύπος Ι που προβλέπεται στο άρθρο 44Γ
(1)όταν ο ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα (βλ. άρθρο 44Β
(2)(β)). Με την ειδοποίηση Τύπος Ι ειδοποιείται ο ενυπόθηκος οφειλέτης και κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο ότι το ποσό έγινε απαιτητό και ότι αυτό οφείλεται σύμφωνα με τη δήλωση σύμβαση υποθήκης και καλείται όπως εντός 30 ημερών το καταβάλει και σε περίπτωση που παραλείψει να το πράξει τότε θα προχωρήσει με τη διαδικασία πλειστηριασμού και αν έχει διαφορετική γνώμη να τον πληροφορήσει γραπτώς σε διάστημα 30 ημερών από την παραλαβή της ειδοποίησης. 6.5 Στην περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης κατά τον Τύπο Ι, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στα πιο πάνω πρόσωπα δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο IA με την οποία αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η εν λόγω ειδοποίηση επιδίδεται εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημερομηνία και ώρα πώλησης (βλ. άρθρο 44Γ
(2)). 6.6 Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης για τους λόγους που καθορίζονται στο άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου. Περαιτέρω ο νομοθέτης, αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή, σύμφωνα με τις διατάξεις του μέρους VIA, προέβλεψε ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη στα πλαίσια του πιο πάνω μέρους του Νόμου δύναται εντός 30 ημερών από την ημερομηνία που γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για τέτοια ειδοποίηση ή πράξη να καταχωρίσει έφεση στο επαρχιακό δικαστήριο (βλ. άρθρο 44ΙΓ). 6.7 Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Τράπεζας επισήμανε μεταξύ άλλων ότι η ειδοποίηση Τύπος Ι δεν δύναται να εφεσιβληθεί και ανέφερε ότι η αιτήτρια θα μπορούσε να εφεσιβάλει την ειδοποίηση Τύπος ΙΑ εντός της προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 44Γ του Νόμου και για τους λόγους που περιγράφονται σ΄ αυτό. Το άρθρο 44ΙΓ του Νόμου, ρητά προνοεί ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται «από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη» στα πλαίσια του μέρους VIA του Νόμου, δύναται εντός 30 ημερών από την ημερομηνία που γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για τέτοια ειδοποίηση ή πράξη, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο. (Η έμφαση του Δικαστηρίου). Στην περίπτωση που ο νομοθέτης επιθυμούσε να εφεσιβάλλεται μόνον η ειδοποίηση Τύπος ΙΑ, ως εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος της εφεσίβλητης, γιατί συμπεριέλαβε στο μέρος VIA του Νόμου τις πρόνοιες του άρθρου 44ΙΓ; Πρόθεση του νομοθέτη όπως προκύπτει από τις πρόνοιες του άρθρου 44ΙΓ είναι να παρέχει την δυνατότητα στον ενυπόθηκο οφειλέτη ή σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο εντός της προθεσμίας που τάσσεται. Οι πρόνοιες του άρθρου 44ΙΓ αναφέρονται σε «οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη» στα πλαίσια του μέρους VIA. Συνεπώς ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη στα πλαίσια του μέρους VIA του Νόμου δύναται να την εφεσιβάλει εντός της προθεσμίας που τάσσεται. 6.8 Εν κατακλείδι λαμβάνοντας υπόψη τις πρόνοιες του άρθρου 44ΙΓ η ειδοποίηση Τύπος Ι δύναται να εφεσιβληθεί και θα πρέπει να παραβλάπτονται απ΄ αυτή τα έννομα συμφέροντα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή οποιουδήποτε άλλου ενδιαφερόμενου προσώπου σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα του πιο πάνω άρθρου. 7.1 Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω στη συνέχεια θα εξεταστεί κατά πόσο από την ειδοποίηση Τύπος Ι παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα της εφεσείουσας αρ. 2. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του τελευταίου εισηγήθηκε ότι το μέρος VIA του Νόμου δεν έχει εφαρμογή λαμβανομένου υπόψη ότι εκδόθηκε δικαστική απόφαση με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης αντικείμενο της πιο πάνω ειδοποίησης. 7.2 Το κατά πόσο ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του μέρους VIA του Νόμου όταν έχει ήδη εκδοθεί τελεσίδικη δικαστική απόφαση για την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου έχει ήδη απασχολήσει το Δικαστήριο τούτο σε σωρεία άλλων υποθέσεων, μεταξύ άλλων και στις υποθέσεις, Μιτσίδης ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία, αίτηση έφεσης αρ. 29/17, ημερ. 9.6.17, Lina Mohamed Mohamed κ.ά. ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, αιτήσεις εφέσεις 2/16 και 3/16 ημερ.6.3.17, FILIKOS ESTATES CO. LTD ν ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, αρ. αίτησης 11/17, ημερ. 19.5.17, Κυριάκος Ζ. Ξενή ν Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κοκκινοχωρίων Λτδ, αίτηση έφεσης αρ. 17/17, ημερ. 6.6.17, όπου αποφασίστηκε ότι το μέρος VIA του Νόμου δεν εφαρμόζεται όταν εκδίδεται δικαστική απόφαση με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης. Το Δικαστήριο υιοθετεί και επαναλαμβάνει το σκεπτικό των πιο πάνω υποθέσεων. Το συγκεκριμένο ζήτημα έχει απασχολήσει ενωρίτερα τον Χ. Μαλαχτό, Π.Ε.Δ. στα πλαίσια της υπόθεσης M.K. Petrou Developers Ltd ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, αρ. αίτησης έφεσης 39/16, ημερ. 12.9.16, όπου ανέφερε ότι δεν είναι δυνατό να κινηθεί η διαδικασία του μέρους VIA μετά που έχει εκδοθεί η δικαστική απόφαση που διατάσσει την πώληση του ακινήτου, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων: «. Παρουσιάζεται ανορθόδοξο, μέχρι και καταχρηστικό, να χρησιμοποιείται διαδικασία που προνοείται σε νομοθέτημα ώστε να επιδιώκεται αποτέλεσμα, η πώληση ενυπόθηκου ακινήτου, το οποίο έχει ήδη διατάξει το Δικαστήριο. .. Πολλές από τις προϋποθέσεις για την χρησιμοποίηση της διαδικασίας του Μέρους VIΑ είναι αντικειμενικά ουσιαστικά ανεφάρμοστες όταν υφίσταται δικαστική απόφαση που διατάσσει την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου .. Πράγματι για ποια αναδιάρθρωση χρέους μπορούμε να ομιλούμε όταν το μόνο χρέος που υφίσταται είναι το εξ αποφάσεως χρέος στην αγωγή 1293/2006, Ε. Δ. Λάρνακας. Ειδοποίηση Τύπος «Θ» όχι δεν επιβαλλόταν να επιδοθεί, όπως εισηγείται η Εφεσίβλητη, αλλά δεν θα μπορούσε να επιδοθεί γιατί η διαδικασία που την προνοεί δεν εφαρμόζεται στα υπόψη περιστατικά. Και όπως η ειδοποίηση Τύπος «Θ» παρουσιάζεται άτοπη, το ίδιο και η ειδοποίηση Τύπος «Ι».. Δεν υπάρχει οφειλόμενο ποσό σύμφωνα με δήλωση σύμβασης υποθήκης, αλλά εξ αποφάσεως χρέος. Δεν υφίσταται ποσό που έγινε απαιτητό, αλλά δικαστική απόφαση όπου ποσό επιδικάστηκε υπέρ της Εφεσίβλητης και εναντίον της Εφεσείουσας. ..» 7.3 Προκύπτει από τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση ότι το Δικαστήριο διέταξε την εκποίηση της επίδικης υποθήκης αντικείμενο της ειδοποίησης Τύπος Ι στα πλαίσια της πιο πάνω απόφασης και παρά ταύτα η εφεσίβλητη επιδιώκει με άλλη διαδικασία και πάλιν την εκποίηση της υποθήκης. Οι δύο παράλληλες διαδικασίες ανεξάρτητες δικονομικά αλλά όμοιες ως προς το αντικείμενο τους συνιστά όπως έχει νομολογηθεί κατάχρηση της διαδικασίας (βλ. Διευθυντής των Φυλακών ν Τζεννάρο Περρέλλα,
(1995)1 ΑΑΔ 217 και Κοζάκη ν Κοζάκη
(2002)1Γ ΑΑΔ 1710). Ανεξάρτητα όμως από τα πιο πάνω, διαφαίνεται από τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Νόμου ότι ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σε περίπτωση υπερημερίας, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 27, η οποία θα πρέπει να αφορά περίοδο πέραν των 120 ημερών από την ημερομηνία που το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο «δυνάμει των όρων της σύμβασης ή των διατάξεων του Νόμου». Το άρθρο 27 αναφέρεται στην υπερημερία πληρωμής δόσης ή τόκου αναφορικά με σύμβαση υποθήκης. Στην προκείμενη περίπτωση όπως έχει ήδη επισημανθεί εκδόθηκε δικαστική απόφαση για συγκεκριμένο ποσό όπως αναφέρεται πιο πάνω και περαιτέρω διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης. Δεν υφίσταται οφειλόμενο ποσό σύμφωνα με δήλωση σύμβασης υποθήκης αλλά εξ αποφάσεως χρέος. Δεν υφίσταται ποσό που έγινε απαιτητό δυνάμει σύμβασης υποθήκης αλλά δικαστική απόφαση για συγκεκριμένο ποσό. Όπως έχει ήδη επεξηγηθεί πιο πάνω, όταν ο ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα την ειδοποίηση Τύπου Ι πρέπει να συνοδεύει και η ειδοποίηση Τύπος Θ με την οποία ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης μεταξύ άλλων ότι έχει το δικαίωμα αναδιάρθρωσης χρέους και αν παρέλθουν 120 μέρες και δεν εκπληρώσει τις συμβατικές του αποπληρωμές ή αποτυγχάνει να ανταποκριθεί στο νέο συμβατικό χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής και δεν συνεργάζεται θα χαρακτηριστεί ως μη συνεργάσιμος. Στην προκείμενη περίπτωση υπάρχει εξ αποφάσεως χρέος για συγκεκριμένο ποσό. Περαιτέρω με την ειδοποίηση Τύπος Ι ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Εδώ έχει ήδη διαταχθεί από το Δικαστήριο η εκποίηση της επίδικης υποθήκης. Το λεκτικό του άρθρου 37 του Νόμου αναφέρεται στην πώληση ενυπόθηκου ακινήτου λόγω υπερημερίας κατόπιν αίτησης από τον ενυπόθηκο δανειστή στον διευθυντή του Κτηματολογίου για πώληση του ακινήτου το οποίο βαρύνεται με το ενυπόθηκο χρέος. Όταν εκδοθεί δικαστική απόφαση εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 44
(2)το οποίο προνοεί ότι όταν η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου διατάσσεται από το Δικαστήριο τυγχάνουν εφαρμογής οι διατάξεις του άρθρου 37
(3)τηρουμένων των αναλογιών ως εάν το διάταγμα του Δικαστηρίου ήταν αίτησης δυνάμει του άρθρου 37
(2). Κατ΄ αρχήν ο Νόμος δεν προβλέπει ότι μπορεί να κινηθεί διαδικασία του άρθρου 37 μετά την έκδοση δικαστικής απόφασης που διατάσσει την εκποίηση της υποθήκης. Το Μέρος VIA του Νόμου και ειδικότερα το άρθρο 44Α
(4)προνοεί ότι καμία διάταξη δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με έγερση αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Εναπόκειται στον ενυπόθηκο δανειστή να επιλέξει τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Δεν υφίσταται όμως νομοθετική πρόνοια με την οποία να επιτρέπεται στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει στη διαδικασία εκποίησης της υποθήκης με βάση το Μέρος VIA μετά που εκδόθηκε δικαστική απόφαση με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης. Σε αντίθετη περίπτωση θα ισοδυναμούσε με άσκηση εξουσίας νομοθετικού χαρακτήρα από μέρους του Δικαστηρίου πράγμα ανεπίτρεπτο. (βλ. αναφορικά με την αίτηση της Beogradska
(1995)1 ΑΑΔ 737). Αν ο νομοθέτης επιθυμούσε να παραχωρήσει στον ενυπόθηκο δανειστή τη δυνατότητα να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου μετά που εκδόθηκε δικαστική απόφαση με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση του, θα το έπραττε. Ο ενυπόθηκος δανειστής δεν δύναται να προχωρήσει στην διαδικασία που προβλέπεται στο μέρος VIA μετά που εκδόθηκε η δικαστική απόφαση με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης. Η εφεσίβλητη τροχοδρόμησε και πάλιν την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση το μέρος VIA του Νόμου κάτι το οποίο δεν είχε εκ του Νόμου δικαίωμα να πράξει και συνεπώς με την ειδοποίηση Τύπος Ι παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα της εφεσείουσας αρ. 2 - ενυπόθηκης οφειλέτη. Στην προκείμενη περίπτωση την 1.11.17 επιδόθηκε στην εφεσείουσα αρ. 2 η ειδοποίηση Τύπος Ι και η αίτηση-έφεση από μέρους της καταχωρήθηκε εντός της προθεσμίας των 30 ημερών και ειδικότερα στις 28.11.
- Η Τράπεζα τροχοδρόμησε την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση το Μέρος VIA του Νόμου, κάτι το οποίο δεν είχε δικαίωμα να πράξει, για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω και έτσι παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα της εφεσείουσας αρ.
- Συνεπώς για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω η αίτηση-έφεση επιτυγχάνει.
- Για όλους τους λόγους που εξηγούνται εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται η ειδοποίηση Τύπος Ι που επιδόθηκε στην εφεσείουσα αρ.
- Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της εφεσείουσας αρ. 2 - αιτήτριας και εναντίον της εφεσίβλητης - καθ΄ ης η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.): ........ Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. ../E.A. Αναφορά: Τελική/ Ειδοπ.τύπος Ι Subject: Final/eidopiisi typos I cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο