← Κύπρος

Δημήτρης Γερολέμου κ.α. ν. GIOVANI DEVELOPERS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 801/2012, 16/2/2018

Δημήτρης Γερολέμου κ.α. ν. GIOVANI DEVELOPERS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 801/2012, 16/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2018:A12 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 801/2012 Μεταξύ:

  1. Δημήτρης Γερολέμου
  2. Γερόλεμος Γερολέμου Εναγόντων -και-
  3. GIOVANI DEVELOPERS LIMITED
  4. Χριστάκη Τζιοβάνη
  5. Αθηνούλλα Ιωάννου Ηλιώτου Εναγομένων Αίτηση ημερ. 23.1.18 για διόρθωση της απόφασης 16 Φεβρουαρίου, 2018 Εμφανίσεις: Για ενάγοντες 1 και 2 - αιτητές: κ. Θεοφίλου για A. CHR. THEOPHILOU LLC Για εναγόμενους 1 και 2 - καθ΄ ων η αίτηση: κ. Αδ. Λάντος για Αδάμος Λάντος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Ενδιάμεση Απόφαση
  6. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου στις 8.1.18 εξέδωσε απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων αλληλέγγυα και ή ξεχωριστά για το ποσό των €43.092.- πλέον τόκους ως επίσης διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η εναγόμενη 1 να παραδώσει ελεύθερη και κενή την κατοχή του ακινήτου με αρ. εγγραφής 00/435, σχέδιο 2-290-380, τεμάχιο 785 στην τοποθεσία Λαξίδι Βιολάρη στο Παραλίμνι. Περαιτέρω εξέδωσε διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο διευθυντής του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου όπως εντός 15 ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος διαγράψει από τα μητρώα του Κτηματολογίου τη σύμβαση ημερ. 20.2.07 που καταρτίστηκε μεταξύ των εναγόντων, της εναγόμενης 3 και της εναγόμενης 1 σε σχέση με το πιο πάνω ακίνητο. Το πιο πάνω ποσό που επιδικάστηκε, αφορούσε την απώλεια ενοικίων από τον Οκτώβριο του 2010 μέχρι και τον Απρίλιο του
  8. Το Δικαστήριο με την πιο πάνω απόφαση κατέληξε ότι η συμφωνία τερματίστηκε με υπαιτιότητα της εναγόμενης 1 και ότι η αξία του ακινήτου κατά τη σύναψη της επίδικης συμφωνίας ήταν €1.217.353,65 ενώ η αξία του ακινήτου κατά τον τερματισμό της συμφωνίας ανερχόταν στο ποσό των €1.313.000.-. Έτσι έκρινε ότι δεν καταδείχθηκε οποιαδήποτε ζημιά των εναγόντων. Αναφέρεται στην απόφαση ότι η συγκριτική πώληση αρ. 2 που χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό της αγοραίας αξίας του ακινήτου κατά την ημερομηνία υπογραφής της συμφωνίας δεν είναι συγκρίσιμη λαμβανομένου υπόψη ότι εντός του ακινήτου υφίστατο κατοικία και ως αναφέρεται ο εκτιμητής δεν επεξήγησε με την απαραίτητη λεπτομέρεια και επάρκεια που απαιτείται κατά πόσο έλαβε υπόψη τον συγκεκριμένο σημαίνοντα παράγοντα. Αντιθέτως προέκυπτε ότι δεν έγινε οποιαδήποτε αναπροσαρμογή με βάση τα φυσικά χαρακτηριστικά. Το επίδικο ακίνητο ήταν χωράφι. Έτσι το Δικαστήριο δεν βασίστηκε στο συγκεκριμένο συγκριτικό που χρησιμοποίησε ο εκτιμητής και έλαβε υπόψη τον μέσο όρο των άλλων τριών συγκριτικών πωλήσεων του εκτιμητή, ο οποίος ανερχόταν στο ποσό των €255,05 το τ.μ.. 'Έτσι το Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη το εμβαδό του ακινήτου καθόρισε την αξία του κτήματος κατά την υπογραφή της συμφωνίας στο ποσό των €1.217.353,
  9. Η δε αξία του ακινήτου κατά τον τερματισμό της συμφωνίας ανερχόταν στο ποσό των €1.313.
  10. Έτσι έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε οποιαδήποτε ζημιά των εναγόντων και έτσι δεν επιδίκασε οποιοδήποτε ποσό.
  11. Με την παρούσα αίτηση οι ενάγοντες - αιτητές αξιώνουν τη διόρθωση της πιο πάνω απόφασης. Η δε αίτηση τους βασίζεται μεταξύ άλλων, στην Δ.25 θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Γ. Γερολέμου στην οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι οι συγκριτικές πωλήσεις που χρησιμοποίησε ο εκτιμητής για να καταλήξει τόσο στην αξία του ακινήτου κατά την σύναψη της σύμβασης όσο και κατά τον τερματισμό της ήταν οι ίδιες. Επισήμανε ότι το Δικαστήριο αφαίρεσε συγκριτικό και υπολόγισε την αξία κατά τη σύναψη της συμφωνίας με βάση το μέσο όρο των άλλων τριών συγκριτικών πωλήσεων και έτσι κατέληξε ότι η αξία του ακινήτου κατά τη σύναψη της συμφωνίας ήταν €1.217.353,
  12. Αναφέρει ότι το λάθος εστιάζεται στο γεγονός ότι το Δικαστήριο σε αντίθεση με το εκπεφρασμένο ήδη εύρημα του ότι το πιο πάνω συγκριτικό δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, το χρησιμοποίησε όσον αφορά την αξία του κτήματος κατά τον τερματισμό της συμφωνίας, με αποτέλεσμα να καταλήξει σε λανθασμένο εύρημα ότι η αξία του κτήματος δεν ήταν μειωμένη. Αναφέρει ότι το Δικαστήριο θα έπρεπε να έβρισκε το μέσο όσο αξίας των άλλων τριών συγκριτικών και να το πολλαπλασιάσει με το εμβαδό του ακινήτου και έτσι θα έβρισκε ότι η αξία του κατά τον τερματισμό της συμφωνίας ήταν €1.026.645,40 και όχι €1.313.000.-. Με βάση τα πιο πάνω το εν λόγω ποσό θα έπρεπε να αφαιρεθεί από το ποσό των €1.217.353,65 που ήταν η αξία του ακινήτου κατά το χρόνο σύναψης της σύμβασης και έτσι η μείωση της αξίας του ακινήτου ανέρχεται στο ποσό των €190.882,20 και λαμβάνοντας υπόψη ότι η ζημιά των εναγόντων οι οποίοι είναι ιδιοκτήτες των 2/3 μεριδίων του ακινήτου ανέρχεται στο ποσό των €127.258,
  13. Έτσι οι ενάγοντες - αιτητές επιζητούν να προστεθεί στην απόφαση και το πιο πάνω ποσό.
  14. Οι εναγόμενοι 1 και 2 - καθ΄ ων η αίτηση φέρουν ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και μεταξύ άλλων, προβάλλουν ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενο διατάγματος καθότι δεν πρόκειται για γραφικό λάθος. Επισημαίνουν ότι εκείνο που επιδιώκεται είναι η τροποποίηση επί της ουσίας της απόφασης και την μετατροπή του παρόντος Δικαστηρίου σε Εφετείο, πράγμα ανεπίτρεπτο υπό τις περιστάσεις. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρισαν έφεση στην πιο πάνω απόφαση.
  15. Η εξουσία διόρθωσης απόφασης παρέχεται από την Δ.26 θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ως επίσης και από τη σύμφυτη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου (βλ. Λαζάρου ν
  16. Νέμεσις Εργοληπτική Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.ά.

(2012)1 ΑΑΔ 1101. Η Δ.25 θ.6 προβλέπει τα ακόλουθα: «Γραφικά λάθη ή παραλείψεις στις αποφάσεις ή διατάγματα μπορούν οιονδήποτε χρόνο να διορθωθούν από το Δικαστήριο ή Δικαστή με αίτηση χωρίς έφεση.» Η Δ.25, θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία είναι ουσιαστικά πανομοιότυπη με την παλιά αγγλική O.28, r.11, παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία διόρθωσης τόσο γραμματικών λαθών, σε αποφάσεις ή διατάγματα των δικαστηρίων, όσο και λαθών που πηγάζουν από τυχαία αβλεψία (accidental slip) ή παράλειψη. Η εξουσία δηλαδή για διόρθωση απόφασης, από το ίδιο το δικαστήριο που την εξέδωσε, περιορίζεται σε γραμματικά λάθη και παραλείψεις και έχει ως αντικείμενο την προσαρμογή ενός ατελούς κειμένου (απόφασης ή διατάγματος) στην έκδηλη, κατά τα άλλα, πρόθεση του δικαστηρίου (βλ. Μονιάτη & Υιοί Λτδ ν Νεοφύτου Πολ.Έφ. 254/2006, ημερ. 20.5.2009 και Σιβιτανίδης ν Χαραλάμπους
(1993)1 ΑΑΔ 179. Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Σιβιτανίδης ν Χαραλάμπους, ανωτέρω «Γραμματικό είναι το λάθος το οποίο ανάγεται αποκλειστικά στη διατύπωση σε αντίθεση με τη διαμόρφωση των θέσεων του διαδίκου και αποβλέπει στην εναρμόνιση του λόγου με την έκδηλη πρόθεση." Ο όρος "γραμματικό λάθος" ενέχει την ίδια έννοια σε σχέση με δικαστικές αποφάσεις και σκοπεί στην εναρμόνιση του κειμένου της απόφασης με την καταφανή πρόθεση του δικαστηρίου. ... Στη Sofocli ν. Leonidou
(1988)1 C.L.R. 583,587, εξηγείται ότι τόσο η εξουσία η οποία παρέχεται από τη Δ.25 θ.6, όσο και η σύμφυτη δικαιοδοσία του δικαστηρίου για τη διόρθωση λαθών περιορίζεται σε λάθη τα οποία προκύπτουν από παράλειψη του δικαστηρίου να δώσει σωστή λεκτική έκφραση στην εξ συμφώνου αναντίλεκτη πρόθεση του [βλ. επίσης R. v. Cripps [1983] 3 All E.R. 72 (C.A.) ]. Μετά την τελειοποίηση απόφασης με την υπογραφή της από το δικαστή ή δικαστές που την έχουν εκδώσει, ο μόνος τρόπος διόρθωσης σφάλματος που περιέχεται σ' αυτή είναι μέσω της άσκησης έφεσης. Μόνο το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έχει εξουσία να αναθεωρήσει εκδοθείσα απόφαση. Η εξουσία για διόρθωση απόφασης από το ίδιο το δικαστήριο που την εξέδωσε, περιορίζεται σε γραμματικά λάθη και παραλείψεις και έχει ως αντικείμενο την προσαρμογή ατελούς κειμένου στην έκδηλη κατά τα άλλα πρόθεση του δικαστηρίου. Στην προκείμενη περίπτωση το πρωτόδικο δικαστήριο δεν προέβη στη διόρθωση λάθους αλλά στην αναμόρφωση της προηγούμενης απόφασής του, υπερβαίνοντας τις εξουσίες του.» 5. Στην υπόθεση Λαζάρου ν Νέμεσις Εργοληπτική Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ανωτέρω, καταχωρήθηκε αίτηση για διόρθωση δικαστικής απόφασης ως προς το μέρος που αφορούσε την επιδίκαση τόκου στη βάση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου. Η αίτηση πέτυχε, όχι στην βάση της Δ.25 Θ.6 αλλά στην βάση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου. Επισημάνθηκε ότι το Εφετείο δεν διόρθωσε ούτε τροποποίησε την απόφαση του απλώς προέβηκε σε αναλυτική καταγραφή του αυτονόητου αποτελέσματος της απόφασης του. Επισημάνθηκε ότι: «. στη βάση της Δ.25 θ.6, αλλά στη βάση της σύμφυτης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Αυτό, διότι, όπως έχει ερμηνευθεί η Δ.25 θ.6, η διόρθωση σε απόφαση ή διάταγμα Δικαστηρίου αφορά είτε λανθασμένη αναγραφή ή τυπογραφικό λάθος («clerical mistakes»), είτε σε λάθη που προέρχονται από τυχαία παράλειψη. Η Δ.25 θ.6, εμπεριέχει τον κανόνα της απλής παράλειψης ή λάθους («slip rule») και έχει διεξοδικά αναλυθεί, μεταξύ άλλων, και στην υπόθεση Katarina Shipping v. Ship "Poly"
(1978)1 C.L.R. 486, καθώς και στην υπόθεση Ορφανίδης ν. Μιχαηλίδη
(1968)1 C.L.R. 295. Η εφαρμογή του «slip rule» σημαίνει τη δυνατότητα διόρθωσης παραλείψεων ή λαθών άνευ ουσιαστικής σημασίας αναγόμενα στην εκ παραδρομής τυπογραφική παράλειψη διατύπωσης γεγονότος κατά τη σύνταξη της απόφασης ή του διατάγματος, που φανερά δεν μεταφέρουν ορθά είτε το λεκτικό το οποίο αποτέλεσε το σκεπτικό του Δικαστηρίου, είτε τη σημασία του. Το τελεσίδικο των δικαστικών αποφάσεων, περιλαμβανομένων και αυτών στο επίπεδο του Εφετείου, δεν αφήνει περιθώρια για διόρθωση αποφάσεων με τη συμπερίληψη διαταγών που αφορούν ουσιαστικές ρυθμίσεις και οι οποίες δεν μπορούν να ταξινομηθούν ως λάθη, (Ντάγκλας ν. Ντάγκλας
(2008)1 Α.Α.Δ. 744). Το αντίστοιχο O.28 r.11 των τότε ισχυόντων Αγγλικών Θεσμών, έχει ερμηνευθεί κατά αυτό τον τρόπο και όπως εξηγείται στο Annual Practice 1958 σελ. 633-644, το λάθος ή η παράλειψη πρέπει να αφορά σε λάθος στην έκφραση της πρόδηλης πρόθεσης του Δικαστηρίου. Εάν η απόφαση ή διάταγμα συνταχθεί στη βάση της απόφασης, όπως αυτή έχει εκφραστεί και διατυπωθεί, δεν μπορεί να γίνει διόρθωση εφόσον δεν θεωρείται ότι υπήρχε απλή γραμματική ή λανθασμένη αναγραφή, λάθος ή παράλειψη στη διατύπωση της απόφασης ή του διατάγματος. Στην Oxley & others v. Link [1914] 2 K.B. 734, λέχθηκε ότι για να έχει εφαρμογή το «slip rule», πρέπει να διαπιστωθεί ότι ορισμένα μέλη της απόφασης είναι ορθά και ορισμένα λάθος που χρήζουν διόρθωσης. Εάν η απόφαση είναι ορθή, τότε είναι δυνατή η διόρθωση με την προσθήκη κάποιου δεδομένου εάν το λάθος οφείλεται σε παράλειψη το οποίο χρειάζεται τροποποίηση ή διόρθωση κάποιου είδους. Από αυτή την άποψη το λεκτικό της καταληκτικής απόφασης του Εφετείου είναι σαφέστατο και δεν αφήνει περιθώρια εφαρμογής της Δ.25 θ.
  1. Υπάρχει όμως πάντοτε η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου να τροποποιεί τις αποφάσεις ή τα διατάγματα του ώστε να μεταφερθεί ορθά το μήνυμα τους ή να τα αποσαφηνίσει. Όπως αναφέρεται επί λέξει στη σελ. 633 του Annual Practice 1958, όπου στα πλαίσια του σχολιασμού του O. 28 r. 11, εξηγείται και η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου: «Apart from the Rule, the Court has an inherent power to vary its own orders so as to carry out its own meaning and to make its meaning plain (Lawrie v. Lees, 7 App. Cas. Pp. 34, 35; Milson v. Carter [1893] A.C. 640; Kay v. Lovell, [1941] Ch. 420); City Housing Trust, [1942] Ch.
  2. "Where an error of that kind has been committed it is always within the competency of the Court, if nothing has intervened which would render it inexpedient or inequitable to do so, to correct the record in order to bring it into harmony with the order which the Judge obviously meant to pronounce.»
  3. Το Δικαστήριο με την πιο πάνω απόφαση κατέληξε ότι η αξία του ακινήτου κατά τη σύναψη της επίδικης συμφωνίας ανήλθε στο ποσό €1.217.353,65 ενώ η αξία του ακινήτου κατά τον τερματισμό της συμφωνίας ανερχόταν στο €1.313.000.-. Έτσι έκρινε ότι δεν καταδείχθηκε οποιαδήποτε ζημιά των εναγόντων. Επισήμανε ότι η συγκριτική πώληση αρ. 2 που χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό της αγοραίας αξίας του ακινήτου κατά την ημερομηνία υπογραφής της συμφωνίας δεν είναι συγκρίσιμη λαμβανομένου υπόψη ότι εντός του ακινήτου υφίστατο κατοικία. Έτσι το Δικαστήριο δεν βασίστηκε στο συγκεκριμένο συγκριτικό που χρησιμοποίησε ο εκτιμητής και έλαβε υπόψη του τον μέσο όρο των άλλων τριών συγκριτικών πωλήσεων που χρησιμοποίησε και κατέληξε ότι η αξία του κτήματος κατά την υπογραφή της συμφωνίας στο ποσό των €1.217.353,65 και λαμβάνοντας υπόψη ότι η αξία του ακινήτου κατά τον τερματισμό της συμφωνίας ανερχόταν στο ποσό των €1.313.000.- έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε οποιαδήποτε ζημιά των εναγόντων και έτσι δεν επιδίκασε οποιοδήποτε ποσό. Στην κατάληξη της αξίας του ακινήτου κατά την σύναψη της σύμβασης αφαίρεσε το πιο πάνω συγκριτικό, πράγμα το οποίο δεν έπραξε κατά τον υπολογισμό της αξίας του ακινήτου κατά τον τερματισμό της συμφωνίας. Έτσι οι ενάγοντες - αιτητές επιζητούν τη διόρθωση της απόφασης με τη διαγραφή του ευρήματος του Δικαστηρίου ότι δεν έχει καταδειχθεί οποιαδήποτε ζημιά των εναγόντων και με την προσθήκη, μεταξύ άλλων, ότι η αξία του ακινήτου κατά τον τερματισμό της σύμβασης ήταν €1.026.645,40 με αποτέλεσμα οι ενάγοντες οι οποίοι είναι οι ιδιοκτήτες σε ποσοστό 2/3 μερίδια να υφίστανται ζημιά η οποία ανέρχεται στο ποσό των €127.138,80, ποσό το οποίο επιζητούν να εισαχθεί στην απόφαση του Δικαστηρίου. Στην προκείμενη περίπτωση προκύπτει ότι εκείνο που ουσιαστικά επιζητείται είναι η αναμόρφωση, διόρθωση και τροποποίηση της προηγούμενης απόφασης του Δικαστηρίου, υπερβαίνοντας τις εξουσίες του, πράγμα ανεπίτρεπτο υπό τις περιστάσεις.
  4. Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων 1 και 2 - καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον των εναγόντων - αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή. Νοείται ότι ένα σετ εξόδων θα καταβληθεί. (Υπ.): ........ Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. /EA Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Ενδιάμεση/ Αίτηση διόρθωση απόφασης Subject: Endiamesi/ Aitisi diorthosi apofasis cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.