ΟΛΕΝΑ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ν. ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΝΕΟΦΥΤΟΥ, Αρ. Αίτησης: 75/17, 13/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2018:9 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Π. Αρ. Αίτησης: 75/17 Μεταξύ: ΟΛΕΝΑ ΝΕΟΦΥΤΟΥ Αιτήτρια και ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΝΕΟΦΥΤΟΥ Καθ΄ού η αίτηση Μονομερής Αίτηση Ημερ. 19.12.2017 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 13 Μαρτίου, 2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα Ε. Ζουβάνη για κ. Ν. Νικολάου Για τον Καθ΄ου η αίτηση: κ. Κ. Μουτσουρής Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσας απόφασης, είναι η διατήρηση σε ισχύ ή τυχόν τροποποίηση ή/και ακύρωση του προσωρινού διατάγματος το οποίο εκδόθηκε από το Δικαστήριο στις 20.12.17 και με το οποίο ο Καθ΄ου η αίτηση διατάσσεται όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια, το χρηματικό ποσό των €250 μηνιαίως, ως συνεισφορά του για τη διατροφή του ανήλικου τέκνου των διαδίκων Αλέξανδρου. Σημειώνεται, ότι η Αιτήτρια αιτείτο την επιδίκαση ως ποσού συνεισφοράς του Καθ΄ου η αίτηση στη διατροφή του πιο πάνω παιδιού τους, το ποσό των €450 μηνιαίως. Ο Καθ΄ου η αίτηση, στον οποίο επιδόθηκε το προσωρινό διάταγμα, καταχώρησε την 1.2.2018 ένσταση. Τόσο η μονομερής αίτηση όσο και η ένσταση συνοδεύονται αντίστοιχα από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων. Το Δικαστήριο δεν κρίνει αναγκαία, για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, τη λεπτομερή παράθεση των ενόρκων δηλώσεων των διαδίκων όσο και των λόγων ένστασης που είναι αχρείαστα μακροσκελείς για μία ενδιάμεση διαδικασία προσωρινού διατάγματος διατροφής. Αρκεί να λεχθεί ότι για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, το Δικαστήριο λαμβάνει πλήρως υπόψη όλα όσα έχουν τεθεί ενώπιόν του με τη σχετική δικογραφία των διαδίκων και τα επισυναφθέντα σε αυτή τεκμήρια. Η ακρόαση της ενδιάμεσης αίτησης διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των διαδίκων, οι θέσεις και τα επιχειρήματα των οπίων θα απαντηθούν κατωτέρω. Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 πρέπει να συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Επιπλέον, υπάρχει η υποχρέωση του Αιτητή όταν αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα (βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583, Σάββα v. Τηλεμάχου
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2081). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: "Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του". Το άρθρο 37 ορίζει ότι: "(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του". Παραθέτοντας το πιο πάνω νομοθετικό και νομολογιακό πλαίσιο, στη βάση του οποίου εξετάζονται οι μονομερής φύσεως αιτήσεις και ενδιάμεσες διαδικασίες, θα προχωρήσω κατωτέρω να εξετάσω στη βάση αυτών των πλαισίων και των γεγονότων, την παρούσα αίτηση. Οι διάδικοι είναι σύζυγοι και τέλεσαν γάμο στις 25.2.04. Από το γάμο τους απέκτησαν ένα παιδί, τον Αλέξανδρο, που γεννήθηκε στις 14.9.06. Βρίσκονται σε διάσταση από τα τέλη του Φεβρουαρίου 2017. Η διατροφή ανηλίκων, όπως προκύπτει από τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν.216/90, συνιστά νομική υποχρέωση των γονέων, υποχρέωση η οποία ουσιαστικά αποβλέπει στην αντιμετώπιση των αναγκών των ανηλίκων, όπως αυτές εύστοχα καθορίζονται στο άρθρο 37 του Ν.216/
- Επομένως, κρίνω ότι στην προκείμενη περίπτωση υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η Αιτήτρια έχει ορατές πιθανότητες επιτυχίας στην εναρκτήρια αίτηση. Περαιτέρω, το θέμα διατροφής ανηλίκου είναι άμεσα συνυφασμένο με την καθημερινή διαβίωση και ευημερία του ανηλίκου και η μη συνεισφορά του γονέα εύλογου ποσού για τη διατροφή του ανηλίκου είναι κάτι το οποίο αναπόφευκτα επηρεάζει δυσμενώς την καθημερινή διαβίωση και την εν γένει ευημερία του. Επομένως, κρίνω ότι πληρούται και η τρίτη προϋπόθεση. Θα προχωρήσω κατωτέρω να εξετάσω κατά πόσο την προκειμένη περίπτωση είναι εύλογο και δίκαιο το Δικαστήριο να προβεί στην έκδοση του εν λόγω διατάγματος σε συνδυασμό πάντοτε με το κατά πόσο η Αιτήτρια παρέβηκε το καθήκον της για αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιωδών γεγονότων τα οποία είχε υποχρέωση, σύμφωνα με την παραταθείσα νομολογία, να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου. Όπως προκύπτει από τα γεγονότα τα οποία τέθηκαν ενώπιον μου, είχε εκδοθεί από το Δικαστήριο σχετικό διάταγμα με το οποίο ο Καθ΄ου η αίτηση θα είχε το δικαίωμα να διαμένει στο συζυγικό οίκο των διαδίκων μέχρι και την 1.3.
- Προβάλλεται από τον Καθ΄ου η αίτηση ως ουσιώδες γεγονός ότι η Αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο, ότι το ενοικιαζόμενο διαμέρισμα το ενοικίαζε ο Καθ΄ου η αίτηση με συμφωνία ενοικιάσεως ημερ. 1.3.10 και το οποίο έληγε την 1.3.
- Ως εκ τούτου το ενοικιαστήριο έγγραφο το οποίο υπόγραψε η Αιτήτρια την 1.1.17 είναι άκυρο και παράνομα το υπόγραψε η Αιτήτρια χωρίς την γνώση του Καθ΄ου η αίτηση, ο οποίος εκείνη την περίοδο βρισκόταν στη φυλακή. Θα ήθελα να τονίσω ότι το θέμα αυτό δεν συνιστά απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, ούτε βεβαίως είναι ουσιώδες γεγονός, υπό την έννοια ότι το έξοδο αυτό προορίζεται για να καλύψει στεγαστικές ανάγκες της οικογένειας και είναι αδιάφορο ποιος από τους δύο συζύγους φέρετε στο ενοικιαστήριο έγγραφο ως ενοικιαστής, ιδιαίτερα μάλιστα σε χρόνο όπου η συμβίωση των διαδίκων ήταν αρμονική. Δεν βλέπω πως η Αιτήτρια δεν είχε δικαίωμα ως ανεξάρτητη νομική οντότητα και όντας ο Καθ΄ου η αίτηση να είναι στη φυλακή, η ίδια να στερείται του δικαιώματος να προβεί σε οποιαδήποτε ενοικίαση διαμερίσματος, για τη στέγαση της ίδιας και του παιδιού των διαδίκων και μάλιστα να τίθεται κατά γενικό και αόριστο τρόπο ότι ο έγγραφο αυτό είναι άκυρο, τη στιγμή μάλιστα που ο ιδιοκτήτης του υποστατικού το θεωρεί έγκυρο αλλά και η ίδια η Αιτήτρια είχε πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα να προβεί σε οποιαδήποτε νομική πράξη. Η ιδιότητα ενός προσώπου ως γονέα ανηλίκου ουδόλως περιορίζει ή αναιρεί τη δικαιοπρακτική του ικανότητα, σε σχέση με θέματα που δεν αφορούν τη γονική μέριμνα ανηλίκου, ως π.χ. ενοικίαση υποστατικού. Το γεγονός ότι ο Καθ΄ου η αίτηση πάντοτε πλήρωνε το ενοίκιο καθόν χρόνο οι διάδικοι συμβίωναν αρμονικά, ακόμα και την περίοδο που ήταν στη φυλακή το πλήρωνε η μητέρα του, ουδεμία σημασία έχει. Οι διάδικοι, ως γονείς ανηλίκου, έχουν κοινή υποχρέωση να διατρέφουν αφενός το παιδί τους και αφετέρου ως σύζυγοι να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση των οικογενειακών βαρών και τέτοιο βάρος ασφαλώς είναι και το έξοδο που αφορά την ενοικίαση συζυγικής στέγης. Λογικά, με την εκπνοή της προθεσμίας της 1.3.18, ο Καθ΄ου η αίτηση θα πρέπει να έχει εγκαταλείψει τον συζυγικό οίκο, συμμορφωμένος προς το σχετικό διάταγμα, πραγματικότητα την οποία το Δικαστήριο δεν μπορεί να αγνοήσει, όπως εξάλλου δεν μπορούν να την αγνοήσουν ούτε και οι διάδικοι. Το αν ο Καθ΄ου η αίτηση παρέμεινε στο διαμέρισμα, ως ισχυρίζεται, ως θέσμιος ενοικιαστής μετά τη λήξη του ενοικιαστηρίου εγγράφου, δεν είναι θέμα το οποίο απασχολεί το παρόν Δικαστήριο και ούτε το Δικαστήριο αντιλαμβάνεται γιατί εγείρονται τέτοιας φύσεως θέματα ενώπιόν του, τη στιγμή κατά την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να επικεντρωθεί αποκλειστικά, στο κατά πόσο θα πρέπει να κατανέμει προσωρινά τη συνεισφορά των διαδίκων για τη διατροφή του παιδιού τους. Ο Καθ΄ου η αίτηση επισύναψε σειρά εγγράφων-αποδείξεων στην ένορκη του δήλωση για να αποδείξει ότι κατά το διάστημα το οποίο ο ίδιος διέμενε με την οικογένειά του κατέβαλλε τα έξοδα που αφορούσαν τη συντήρηση της οικογενείας του. Θα ήθελα να παρατηρήσω ότι οι εν λόγω αποδείξεις οι οποίες ουσιαστικά αφορούν καταβολή ενοικίου πριν το χρόνο της διάστασης των διαδίκων όπως και πληρωμές κοινόχρηστων εξόδων, όπως λογαριασμοί της ΑΗΚ, Υδατοπρομήθειας κλπ, συνιστούν τη συνεισφορά του Καθ΄ου η αίτηση στην κάλυψη των οικογενειακών βαρών σε χρόνο πριν τη διάσταση, γεγονός το οποίο ανάγεται στην κοινή υποχρέωση των συζύγων. Ότι έχει σημασία είναι ότι από την 1.1.17 και για το οποίο ο Καθ΄ου η αίτηση δεν έχει παρουσιάσει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε απόδειξη, το ενοίκιο ουσιαστικά καλύπτεται από την Αιτήτρια, η οποία έχει και τη σχετική υποχρέωση δυνάμει του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Βεβαίως, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι ένα παιδί, πέραν της στέγασής του και των κοινοχρήστων, έχει και άλλα έξοδα τα οποία είναι τα ουσιαστικά τα έξοδα της ζωής του, όπως είναι η καθημερινή διατροφή, η ψυχαγωγία, η ένδυση και υπόδησή του, τα σχολικά έξοδα, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη του, χαρτζιλίκι όπως και ιδιαίτερα μαθήματα κλπ. Είναι αυτά τα έξοδα που θα πρέπει το Δικαστήριο, στο πλαίσιο της παρούσας υφιστάμενης κατάστασης, να εξετάσει εφόσον εγείρεται ένσταση ως προς την ισχύ του προσωρινού διατάγματος και στα οποία το Δικαστήριο ασφαλώς επικεντρώθηκε όταν χορηγούσε το υπό κρίση προσωρινό διάταγμα. Θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι το Δικαστήριο δεν εξέδωσε προσωρινό διάταγμα στο ποσό των €450 που αιτείτο η Αιτήτρια, αλλά το περιόρισε μόνο στα €250 μηνιαίως, αν και τα ισχυριζόμενα έξοδα του ανηλίκου, όπως τα έθεσε η Αιτήτρια στην παράγραφο 13 της ενόρκου δηλώσεως της, εξικνούνται στο συνολικό ποσό των €880 μηνιαίως. Εγείρεται επίσης από τον Καθ΄ου η αίτηση ότι η Αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει στο Δικαστήριο ένα άλλο ακόμα ουσιώδες γεγονός και συγκεκριμένα ότι ο ίδιος ο Καθ΄ου η αίτηση με την αίτηση αρ. 66/17 αιτείται από το Δικαστήριο την σ΄ αυτόν ανάθεση της φύλαξης και επιμέλειας του παιδιού τους. Το γεγονός αυτό και αληθώς υποτιθέμενο, είναι άσχετο με την παρούσα διαδικασία. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε πρόνοια στο νόμο ότι η καταχώρηση γονικής μέριμνας από οποιοδήποτε γονέα, αποτελεί λόγο αναστολής της υποχρέωσης του για συνεισφορά του στα έξοδα διατροφής του παιδιού του. Εν πάση περιπτώσει, το θέμα της ρύθμισης της γονικής μέριμνας του παιδιού είναι θέμα το οποίο θα εξεταστεί στα πλαίσια πάντοτε της γονικής μέριμνας με βάση τις σχετικές πρόνοιες της νομοθεσίας και τις αρχές της νομολογίας. Δεν είναι καθήκον του Δικαστηρίου να εξετάσει, στα πλαίσια πάντοτε ενδιάμεσης διαδικασίας διατροφής, τους εκατέρωθεν αντικρουόμενους ισχυρισμούς των διαδίκων σε σχέση με την επιμέλεια και ανατροφή του παιδιού τους. Τα όσα καταμαρτυρεί ο ένας γονέας για τον άλλο, είναι θέματα που θα αξιολογηθούν στα πλαίσια πάντοτε της γονικής μέριμνας και υπενθυμίζεται ότι το Δικαστήριο στο παρόν στάδιο περιορίζεται σε θέματα διατροφής ανηλίκου για τα οποία μάλιστα δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της ενώπιον του μαρτυρίας με σκοπό την εξαγωγή συμπερασμάτων. Προβάλλεται ακόμη ως λόγος απόκρυψης από την Αιτήτρια, το γεγονός ότι η Αιτήτρια δήλωσε στην αίτηση διαζυγίου με αριθμό 27/17 ότι ο Καθ΄ου η αίτηση έχει εισοδήματα, ως πελεκάνος, το ποσό των €800 μηνιαίως. Είναι γεγονός ότι η Αιτήτρια στην ένορκο της δήλωση που υποστηρίζει την μονομερή αίτηση ισχυρίζεται ότι ο Καθ΄ου η αίτηση εργάζεται ως πελεκάνος σε επιχείρηση επιπλοποιίας ιδιοκτησίας ατόμων της οικογενείας του και ότι από την εργασία του αυτή αμείβεται με το ποσό των €1.200 μηνιαίως. Για μεν την ίδια ισχυρίζεται ότι τα εισοδήματα της κατά τους θερινούς μήνες από το ινστιτούτο αισθητικής περιποίησης νυχιών που διατηρεί, είναι €1.500 μηνιαίως και κατά τους χειμερινούς €800-€900 μηνιαίως. Ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται στην ένορκο του δήλωση ότι τα εισοδήματα του είναι €800 μηνιαίως ως πελεκάνος και ότι το ινστιτούτο αισθητικής περιποίησης νυχιών είναι κοινή επιχείρηση των διαδίκων, η οποία δημιουργήθηκε από αποκλειστική χρηματοδότησή του και ότι τα εισοδήματα της Αιτήτριας είναι πέραν των €3.000 μηνιαίως. Σύμφωνα με τη νομολογία, η Αιτήτρια δεν έχει υποχρέωση αποκάλυψης των εισοδημάτων ή της οικονομικής δυνατότητας του Καθ΄ ού η αίτηση, αλλά απεναντίας το καθήκον αληθινής αποκάλυψης των πιο πάνω, βαραίνει τον ίδιο τον Καθ΄ ού η αίτηση, όπως βεβαίως και την Αιτήτρια για τα δικά της εισοδήματα ή τη δική της οικονομική δυνατότητα. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Δημητρίου v. Περδίου,
(2005)1 (Β) ΑΑΔ 1418 όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: "Όπως έχει η σχετική νομοθετική διάταξη (βλ. άρθρο 33
(1)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90)η υποχρέωση για διατροφή των ανηλίκων τέκνων μίας οικογένειας ανήκει και στους δύο γονείς, ανάλογα με την οικονομική κατάσταση του καθενός. Έχουν και οι δύο υποχρέωση όπως προβαίνουν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των πραγματικών τους εισοδημάτων και όχι μόνο των εξόδων τους. Στην υπόθεση Ette v. Ette
(1965)1 All E.R. 341, 346 έχει λεχθεί ότι όταν ο Καθ΄ ού η αίτηση δεν προβαίνει ο ίδιος σε ειλικρινή και πλήρη αποκάλυψη σχετικά με την οικονομική του κατάσταση, τότε το Δικαστήριο μπορεί, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση του επαγγέλματος του και το τι κερδίζουν άλλοι στο ίδιο το επάγγελμα, να υπολογίσει ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση έχει ψηλότερα, απ΄ ότι ισχυρίζεται, εισοδήματα. Η αρχή αυτή συνάδει και με τον κανόνα ότι εκεί που κάποιος έχει την αποκλειστική γνώση γεγονότων, οφείλει να τα αποδείξει (βλ. Tarapoulouzis v. District Officer
(1962)C.L.R. 91 και Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης κ.α.
(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1386, 1390). Επομένως σε υποθέσεις διατροφής των ανηλίκων τέκνων μιας οικογένειας, η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον Αιτητή ή την Αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους ίδιους τους γονείς, των αντιστοίχων εισοδημάτων τους. Το δε δικαστήριο, προβαίνει σε πλήρη έρευνα αυτών των στοιχείων. Περαιτέρω αναφέρουμε ότι από σχετική νομολογία φαίνεται ότι το δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη όχι μόνο τα πραγματικά εισοδήματα αλλά και την ικανότητα του Καθ΄ ού η αίτηση να κερδίζει (his potential earning capacity). (Βλ. Klucinsky v. Klucinsky
(1953)1 All E.R. 683 και McEwan v. McEwan
(1972)2 All E.R. 708)". Παρατηρώ ότι ουδείς των διαδίκων έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο ή βεβαίωση σε σχέση με τα εισοδήματά του. Τα τεκμήρια τα οποία επισύναψε ο Καθ΄ου η αίτηση στην ένστασή του, αφορούν σε παρελθόντα χρόνο ή χρόνους όταν ο ίδιος εργάζετο στον Δήμο Παραλιμνίου, εργασία την οποία μεταγενέστερα απώλεσε και δεν θεωρεί το Δικαστήριο αναγκαίο ή απαραίτητο να αναφερθεί στους λόγους απώλειας της εργασίας του. Ούτε βεβαίως η Αιτήτρια αποκάλυψε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε έγγραφο ή αποδεικτικό στοιχείο σε σχέση με το ισχυριζόμενο εισόδημά της. Ως προς τις οικονομικές δυνάμεις των διαδίκων τονίζεται ότι σύμφωνα με την απόφαση στη Δημητρίου ν. Περδίου, (ανωτέρω), το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη του όχι μόνο τα πραγματικά εισοδήματα αλλά και την ικανότητα του διαδίκου να κερδίζει (his potential earning capacity). Για όλους τους λόγους που εξήγησα ανωτέρω, κρίνω ότι το παρόν προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να διατηρηθεί. Θεωρώ ότι το ποσό των €250 μηνιαίως ως συνεισφορά του Καθ΄ου η αίτηση είναι εντός των πραγματικών οικονομικών του δυνατοτήτων και ούτε μπορεί κατ΄ ουδένα λόγο να κριθεί ως υπερβολικό, αν ληφθεί υπόψη ότι αποδεδειγμένα το παιδί εξακολουθεί και σήμερα να έχει ανάγκη στέγασης, για την οποία καταβάλλεται το ποσό των €350 μηνιαίως, εξακολουθεί να έχει ανάγκη διατροφής, ένδυσης και υπόδησης, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και εξωσχολικών δραστηριοτήτων, πέραν των κοινόχρηστων εξόδων που αφορούν τη λειτουργία του τόπου διαμονής του παιδιού. Στη βάση όλων των πιο πάνω το προσωρινό διάταγμα διατροφής ημερ. 20.12.17 οριστικοποιείται. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης, σε καμία όμως περίπτωση να είναι εναντίον της Αιτήτριας. (Υπ.) ........... Μ. Τσαγγαρίδης, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο