Aqua Sol Hotels Public Company Ltd κ.α. ν. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 371/17, 16/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2018:A24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 371/17
- Aqua Sol Hotels Public Company Ltd
- Γιάννης Παναγή Ενάγοντες και
- Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ
- Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
- Ελευθέριος Φιλίππου Εναγόμενοι Αίτηση Ημερομηνίας 14.11.17 Ημερομηνία: 16.3.
- Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο 3 - Αιτητή: κ. Χρ. Τσαγκαρός για Αντώνης Ανδρέου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. (κ. Γ. Κιτιέας για να ακούσει απόφαση). Για την Ενάγουσα 1 - Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Α. Γεωργίου για Φοίβο, Χρίστο Κληρίδη & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. (κα Β. Χριστοδουλίδου για να ακούσει απόφαση). Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Εναγόμενος 3 με αίτηση του ημερ. 14.11.17 επιδιώκει: "Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η διαγραφή (strike out) της Ενάγουσας 1 εταιρείας από την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διαγράφεται και/ή παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται εξ΄ ολοκλήρου ο διορισμός δικηγόρου από την ενάγουσα 1 (retainer) και κατ΄ επέκταση σαν συνεπακόλουθο το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχωρήθηκε από την Ενάγουσα 1 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Γ. Απόρριψη της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καθότι καταχωρήθηκε στο όνομα της υπό διαχείριση Ενάγουσας 1 εταιρείας χωρίς την προηγούμενη άδεια και/ή έγκριση και/ή άρνηση του Παραλήπτη-Διαχειριστή και/ή να απορριφθεί ως ανεπίτρεπτη και/ή παράτυπη και αντίθετη της πρακτικής του Δικαστηρίου και της νομολογίας. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου για διαγραφή της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής ως καταχρηστική, ενοχλητική, σκανδαλώδης, ανεπίτρεπτη και η οποία προκαλεί δυσμενείς επιπτώσεις στα συμφέροντα του εναγομένου 3 - αιτητή και/ή όλων των πιστωτών της υπό διαχείρισης ενάγουσας εταιρείας. Ε. Οποιοδήποτε άλλο Διάταγμα θεωρήσει το Δικαστήριο ως ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις." Ο Εναγόμενος 3 συνοδεύει την αίτηση με δική του ένορκη δήλωση στην οποία αποκαλύπτει ότι είναι εγγεγραμμένος λογιστής/ελεγκτής, συνέταιρος στην εταιρεία Deloitte Limited και ότι η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Εναγόμενη 2) τον διόρισε στις 13.10.14 ως παραλήπτη/διαχειριστή της Ενάγουσας 1 Εταιρείας και το ίδιο έπραξε και η Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Εναγόμενη 1) στις 9.12.14, δυνάμει ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης επί ολόκληρου της περιουσίας της εταιρείας. Περαιτέρω αναφέρει ότι ως αντιπρόσωπος της Ενάγουσας 1 Εταιρείας είναι ο μόνος που μπορεί να εγείρει και να υπερασπίζεται αγωγές εκ μέρους της υπό διαχείριση εταιρείας. Κατά συνέπεια η παρούσα αγωγή που καταχωρήθηκε από τον διευθυντή της εταιρείας Ενάγοντα 2 εν αγνοία του διαχειριστή/παραλήπτη και χωρίς να του ζητηθεί η άδεια θα πρέπει να διαγραφεί και/ή παραμεριστεί και/ή ακυρωθεί. Οι Ενάγοντες - Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση με τους ακόλουθους 16 λόγους ένστασης που εξειδικεύονται με ένορκη δήλωση του Ενάγοντα 2 Γιάννη Παναγή ενός εκ των διευθυντών της Ενάγουσας 1 υπό διαχείριση εταιρείας. "
- Δεν είναι δυνατή η εφαρμογή και ενεργοποίηση της Διαταγής 27 Θ.1, 2, 3 με δεδομένο ότι το συνολικό πραγματικό υπόβαθρο τελεί υπό αμφισβήτηση και δεν είναι δυνατό να εξεταστεί το θέμα προδικαστικά.
- Η Διαταγή 19, Θ.4 και Θεσμός 5 και Θ.26 δεν έχει εφαρμογή στη παρούσα περίπτωση γιατί το δικόγραφο είναι καθ΄ όλα και από κάθε άποψη νομότυπο και σύμφωνα με τους κανονισμούς και το νόμο.
- Τα άρθρα 334 έως 344 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 δεν εφαρμόζονται στο πλαίσιο της συγκεκριμένης διαδικασίας.
- Το άρθρο 30 του Συντάγματος ως και το άρθρο 23 και τα άρθρα 6, 13 και 1 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ συνηγορούν υπέρ της διατήρησης της αγωγής και όχι απόρριψής της.
- Δεν υπάρχει σύμφυτη εξουσία και ή πρακτική του Δικαστηρίου που να επιτρέπει τις αιτούμενες θεραπείες.
- Ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται να εγείρει θέμα εκπροσώπησης της Ενάγουσας. Αφ΄ ης στιγμής που η παρούσα αγωγή στρέφεται εναντίον του ιδίου και των τραπεζών που τον διόρισαν - Εναγομένοι 1 και 2 - δεν δύναται να έχει οποιοδήποτε λόγο στην έγερση της αγωγής ο Αιτητής η οποία καταχωρήθηκε δεόντως δια εξουσιοδότησης του διοικητικού συμβουλίου της Ενάγουσας
- Ανεξάρτητα και χωρίς βλάβη των πιο πάνω τα επίδικα ομόλογα δεν καθιστούν τον Αιτητή εκκαθαριστή δυνάμει του περί Εταιρειών Νόμου και ο διορισμός του με βάση τα επίδικα ομόλογα δεν του δίδει το δικαίωμα να αποφασίζει για τα θέματα για τα οποία καταχωρήθηκε η επίδικη αγωγή και κατ΄ επέκταση να διορίζει δικηγόρους και ή να δίδει οδηγίες για τα επίδικα θέματα. Οι όροι της κυμαινόμενης επιβάρυνσης αφορούν περιουσιακά στοιχεία της Εταιρείας και την ρευστοποίησή τους ή ενδεχομένως αγωγές που αφορούν χρέη της Εταιρείας ή απαιτήσεις για είσπραξη χρεών προς όφελος της Εταιρείας και δεν αφορούν τις επίδικες απαιτήσεις και δεν καλύπτουν ή και αφορούν τα όσα εγείρονται με την παρούσα αγωγή. Το Διοικητικό Συμβούλιο ως και οι αξιωματούχοι της Εταιρείας δεν παύουν να υφίστανται ή και να κατέχουν τα αξιώματα τους και να ασκούν τις αρμοδιότητες τους για θέματα όπως είναι και τα επίδικα.
- Θα υπάρξει σύγκρουση συμφερόντων εάν ο Αιτητής μπορούσε να προχωρήσει εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 Τραπεζών δεδομένου ότι διορίστηκε από αυτές και εν πάση περιπτώσει ενεργεί σαν αντιπρόσωπος τους και θα ήταν αδιανόητο να αναμένετο ότι θα προωθούσε τη παρούσα αγωγή σε βάρος του ιδίου και των τραπεζών που τον διόρισαν στη βάση, μεταξύ άλλων, συνομωσίας, ψευδών παραστάσεων, δόλου και λοιπές αξιώσεις υπό των Εναγόντων.
- Ο διορισμός παραλήπτη/διαχειριστή δεν αποκλείει την Ενάγουσα και το Διοικητικό Συμβούλιό της ή και τους αξιωματούχους οι οποίοι παραμένουν από του να προωθούν την παρούσα αγωγή.
- Ο εν γένει διορισμός του αιτητή ως παραλήπτη-διαχειριστή της Ενάγουσας 1 αμφισβητείται δικαστικώς με αγωγή της Ενάγουσας 1 και συνεπώς, ουδεμία εξουσία ή λόγο έχει στην προώθηση της παρούσας αγωγής δεδομένου ότι αυτή στρέφεται εναντίον του ιδίου προσωπικά και των τραπεζών που τον έχουν διορίσει.
- Η εξουσιοδότηση για καταχώρηση της αγωγής δόθηκε δεόντως σύμφωνα με πρακτικό του Διοικητικού Συμβουλίου της Ενάγουσας ημερ. 29/06/
- Τυχόν έγκριση της αίτησης θα σημαίνει αποστέρηση του δικαιώματος των Εναγόντων να διεκδικήσουν δικαστικώς θεραπείες στη βάση των ισχυρισμών και αξιώσεων τους στην παρούσα αγωγή.
- Ο ισχυρισμός του Αιτητή περί του ότι δεν του ζητήθηκε να καταχωρήσει την παρούσα αγωγή και συνεπώς δεν αρνήθηκε να πράξει τούτο είναι όψιμος ιδίως εν όψει του ότι σε καμία αναφορά δεν προβαίνει περί προθυμίας του να πράξει τούτο κάτι που εν πάση περιπτώσει είναι ανεπίτρεπτο εν όψει εξυπακουόμενης ή και καταφανούς σύγκρουσης συμφερόντων εις βάρος των Εναγόντων.
- Καμία επίπτωση δυσμενής ή άλλως πως άδικη δεν προκαλείται εκ της αγωγής στα συμφέροντα των όποιων πιστωτών της Ενάγουσας ή του οποιουδήποτε. Εν πάση περιπτώσει σε περίπτωση επιτυχίας της παρούσας αγωγής, το αποδοθέν προς όφελος της Ενάγουσας ποσό μπορεί να διατεθεί ή και ο κάθε αρμόδιος προς τούτο έχει τη δυνατότητα να προβεί σε όλα τα διαβήματα για να επωφεληθούν αυτών των καρπών, οι όποιοι πιστωτές της Ενάγουσας
- Η Αίτηση είναι πρόωρη και εν πάση περιπτώσει δεν μπορεί δια της αίτησης να εξεταστεί οποιαδήποτε πτυχή των αξιώσεων των Εναγόντων στη βάση είτε της Δ.27 είτε οποιασδήποτε άλλης διάταξης δεδομένου ότι η αίτηση καταχωρήθηκε πριν την καταχώρηση έκθεσης απαιτήσεως.
- Η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και πρέπει να απορριφθεί." Στην αγωγή που καταχωρήθηκε σε γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο στις 30.6.17 και καταχωρήθηκε έκθεση απαίτησης στις 13.2.18, επιδιώκονται οι πιο κάτω θεραπείες: "Α. Απόφαση ή και διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου ακυρώνονται ή και διαγράφονται οι ειδοποιήσεις ΤΥΠΟΣ Ι ή και ΙΑ που εστάλησαν από τους Εναγόμενους 1 και ουδέποτε ετέθησαν ή και ουδέποτε δεόντως ετέθησαν εις γνώση των Εναγόντων ή και οποιαδήποτε άλλη ειδοποίηση εστάλη ή και ελήφθη ή και ετέθη εις γνώση των Εναγόντων μέσω τρίτων ή άλλως πως δυνάμει των προνοιών του άρθρου 44 (Γ) ή του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως ακινήτων Νόμου 9/65 ως ετροποποιήθηκε ως παράνομης ή και αντισυνταγματικής ή και παραβιάζουσας τα ανθρώπινα δικαιώματα των Εναγόντων ή και ως κακόβουλης ή και καταχρηστικής ή και περιέχουσας ψευδή στοιχεία ή και περιέχουσας παράνομες χρεώσεις ή και ως προϊόν τοκογλυφίας ή και ψευδών παραστάσεων ή και απάτης ή και λόγω παραβάσεων της σχετικής νομοθεσίας για προστασία των εγγυητών ή και άλλως πως. Β. Ακύρωση των αρ. υποθηκών Υ849/06 και Υ1215/10 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου ή και του αρμόδιου Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου ή και οποιωνδήποτε άλλων σχετικών συμβάσεων ή και υποθηκών αναφορικά με το ακίνητο αρ. εγγραφής 0/1710, Φ/Σχ. 0/2-290-373, 413, Αγία Νάπα, Αμμόχωστος ως άκυρες ή και σαν προϊόν ψευδών παραστάσεων και/ή δόλου και ή λόγω παραβάσεων της σχετικής νομοθεσίας για προστασία των εγγυητών και/ή σαν το προϊόν οικονομικής πίεσης και/ή αθέμιτου επηρεασμού (undue influence) και/ή ψυχικής πίεσης ή και διότι αυτές καταρτίστηκαν ή και εγγράφηκαν κατά παράβαση του άρθρου 21
(1)(γ) του Ν.9/1965 ή και άλλως πως. Γ. Τιμωρητικές ή και επαυξημένες αποζημιώσεις ή και αποζημιώσεις δυνάμει παραβίασης των άρθρων 23, 26, 28 και 30 του Συντάγματος ή και του στο Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ. Δ. Αναγνωριστική απόφαση του Δικαστηρίου κηρύττουσα άκυρη και άνευ αποτελέσματος την οποιαδήποτε επίδοση ή αποστολή ειδοποίησης τύπος Ι ή και ΙΑ από τους Εναγομένους 1 προς οιονδήποτε εκ των Εναγόντων ή και προς τους Ενάγοντες 1 ως δόλια ή και παράνομη ή και ως προϊόν συνωμοσίας όλων των Εναγομένων με σκοπό την υφαρπαγή ή και κλοπή ή και παράνομη αποστέρηση της περιουσίας των Εναγόντων ή και με σκοπό την πρόκληση οικονομικής ζημίας εις τους Ενάγοντες. Ε. Γενικές αποζημιώσεις δυνάμει δόλου ή και συνωμοσίας. Στ. Νόμιμο τόκο επί παντός επιδικασθέντος ποσού. Ζ. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α. (αρ. Μητρώου 10239150R)." Το κύριο θέμα της παρούσας αίτησης αποτελεί η δυνατότητα των διευθυντών της Εταιρείας (ενάγουσας 1) να διορίσουν δικηγόρο για να καταχωρίσει αγωγή κατά των ομολογιούχων και του διορισθέντος απ΄ αυτούς προ τριετίας διαχειριστή-παραλήπτη για να εμφανίζεται σαν δικηγόρος της Ενάγουσας, ενόψει του ιδιόμορφου νομικού της καθεστώτος που έχει περιέλθει μετά τον διορισμό παραλήπτη-διαχειριστή. Αυτό είναι και το κύριο ερώτημα που καλείται το Δικαστήριο στην υπό κρίση διαδικασία να αποφασίσει. Περαιτέρω, το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει κατά πόσο οι διευθυντές της Εταιρείας με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου είχαν το δικαίωμα μετά που η Εταιρεία έχει τεθεί σε διαχείριση, να διορίσουν δικηγόρους για να καταχωρήσουν αγωγή στο όνομα της Εταιρείας, χωρίς την προηγούμενη άδεια ή συγκατάθεση ή και άρνηση του παραλήπτη - διαχειριστή. Νομική Βάση Η Δ.27 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρά την αντίθετη θέση των Καθ΄ ων η αίτηση παρέχει το δικονομικό πλαίσιο για την κίνηση του μηχανισμού για τη διαγραφή αγωγής όταν υπάρχει αμφισβήτηση για το δικαίωμα του ενάγοντα να διορίσει δικηγόρο για να εγείρει αγωγή. Σύμφωνα με την νομολογία το μέσο για την αμφισβήτηση της οντότητας του ενάγοντα είναι αίτηση για τη διαγραφή της αγωγής και όχι η έγερση του θέματος αυτού στην υπεράσπιση του. Η θέση αυτή ευρίσκει έρεισμα στην απόφαση Russian Commercial and Industrial Bank v. Comptoir D' Escompte de Mulhouse
(1925)A.C. 112 (HL). Κρίθηκε σε εκείνη την υπόθεση ότι η αμφισβήτηση εξουσίας του ενάγοντα να κινήσει αγωγή εξ ονόματος της ενάγουσας εταιρείας δεν μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο αντιδικίας, με την έγερση του θέματος στην Υπεράσπιση. Η θεραπεία έγκειτο στη λήψη μέτρων, σε αρχικό στάδιο της διαδικασίας, για τη διαγραφή του ενάγοντα και τον τερματισμό της διαδικασίας. Σχετική πρόνοια εντοπίζεται και στο Annual Practice 1952 σελ. 421. Τα πιο πάνω υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ κ.α. ν. Alpha Bank Ltd
(2003)1 ΑΑΔ 990: "Αν ο εναγόμενος επιθυμεί να αμφισβητήσει την εξουσία έγερσης αγωγής στο όνομα του ενάγοντα πρέπει ν΄ αποταθεί για διαγραφή του ονόματος του ενάγοντα στο αρχικό στάδιο∙ δεν μπορεί να αμφισβητεί την εξουσία με την υπεράσπιση του, ούτε μπορεί να κάμει κάτι τέτοιο στη δίκη.» Σύμφωνα με την αγγλική απόφαση Daimler Co Ltd v. Continental Tyre and Rubber Co (Great Britain) Ltd
(1916)2 A.C.307, εφόσον εγείρεται θέμα ανικανότητας χορήγησης διορισμού δικηγόρου, το Δικαστήριο θα πρέπει, ακόμα και αυτεπαγγέλτως, να εξετάσει το θέμα και δεν θα πρέπει να επιτρέψει να συνεχίσει η αγωγή. Στην εν λόγω υπόθεση αναγνωρίστηκε όντως η εξαιρετική εξουσία του Δικαστηρίου να διαγράψει την αγωγή χωρίς τυπικό αίτημα όταν διαπιστώσει ότι ο ενάγοντας είναι ανίκανος να χορηγήσει διοριστήριο σε δικηγόρο για έγερση αγωγής. Στην υπόθεση Daimler η αγωγή κινήθηκε κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο όνομα της εταιρείας, της οποίας όλοι οι διευθυντές θεωρήθηκαν "Alien Enemies" ως υπήκοοι και κάτοικοι εχθρικής χώρας (ήταν Γερμανοί) ". and as such incapable of exercising any of the powers vested in them as directors of a company incorporated in the United Kingdom." Περαιτέρω στην εν λόγω απόφαση αναφέρθηκαν στην σελ. 337 τα ακόλουθα: "If follows that this action was instituted without authority from the company, and in my opinion the Court having notice of the fact should have refused relief. It is true that a question whether the plaintiff's solicitor has or has not been validly retained is in general brought before the Court by motion to which the solicitor is made a party. But when the Court in the course of an action becomes aware that the plaintiff is incapable of giving any retainer at all, it ought not to allow the action to proceed. It clearly would not do so in the case of an infant plaintiff, and I can see no difference in principle between the case of an infant and the case of a company which has no directors or other officers capable of giving instructions for the institution of legal proceedings. This is more especially so when, by reason of all the shareholders (with one exception) being the King's enemies, no agent or officer capable of giving such instructions can be validly appointed." Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι ορθά ο Εναγόμενος 3 - Αιτητής καταχώρησε την παρούσα αγωγή για διαγραφή της αγωγής που προωθείται από την υπό διαχείριση Ενάγουσα 1 εταιρεία και ορθά η αίτηση βασίζεται στην Δ.27 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ως εκ τούτου απορρίπτονται πλήρως οι λόγοι ένστασης 1 μέχρι 5 και 15 των Καθ΄ ων η Αίτηση που αφορά τη νομική βάση της αίτησης και ότι η αίτηση είναι πρόωρη. Στην παρούσα περίπτωση το Δικαστήριο δεν καλείται να εξετάσει την εγκυρότητα του κλητηρίου εντάλματος και εάν με αυτό αποκαλύπτεται αγώγιμο ή όχι δικαίωμα, ώστε να είναι απαραίτητο να ενσκήψει κάποιος στα δικόγραφα και τη βάση της αγωγής. Συνεπώς, δεν ήταν απαραίτητο να είχε προγενέστερα της αίτησης καταχωρηθεί η έκθεση απαίτησης ή και να κλείσουν τα δικόγραφα για να καταχωρηθεί η παρούσα αίτηση για διαγραφή. Μόνο με το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα ως αυτό έχει καταχωρηθεί, ο Αιτητής μπορεί να εγείρει θέμα αμφισβήτησης του διορισμού δικηγόρου που έγινε από τους διευθυντές της υπό διαχείριση Ενάγουσας 1 εταιρείας. Στην απόφαση Lioufis and Co Ltd v. Μιχαλάκη Ανδρονίκου κ.α.
(1996)1 ΑΑΔ 773, η θέση των Πική Π. και Χρυσοστομή Δ. ήταν ότι τα στοιχεία που ο ενάγων υποχρεώνεται να θέσει για την ταυτότητα του στο τίτλο της αγωγής ". σκοπούν στον προσδιορισμό τόσο της οντότητας όσο και της ταυτότητας του ενάγοντα" έτσι ώστε ο εναγόμενος να μπορεί να ελέγξει και αμφισβητήσει την οντότητα αυτή. Στην υπό εκδίκαση αίτηση, ενόψει του ότι το κύριο θέμα αυτής είναι η δυνατότητα ή όχι των διευθυντών της υπό διαχείριση εταιρείας να διορίσουν δικηγόρο και να καταχωρήσουν αγωγή για την εταιρεία, δεν είναι αναγκαίος ο περαιτέρω προσδιορισμός των γεγονότων με την έκθεση απαίτησης. Στην Πολιτική Έφεση αρ. 168/2010, ημερ. 24.2.16, Ρέα Ανδρονίκου κ.ά. ν. Επιτροπής του σχεδίου Ταμείου Συντάξεων και Χορηγημάτων σε υπαλλήλους της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου και εξαρτώμενους τους, αναφέρθηκαν από τον Ναθαναήλ, Δ. τα ακόλουθα: "Ιδιαιτέρως όταν εξετάζονται αιτήματα που στηρίζονται στη νομική ανυπαρξία διαδίκου και κατ΄ επέκταση στη θέση ότι δεν έχει νομότυπα και ορθά χορηγηθεί διοριστήριο σε δικηγόρο ή δικηγόρους να χειρίζονται δικαστικά την εκ μέρους των διαδίκων αυτών υπόθεση στο Δικαστήριο, όπως είναι και η παρούσα περίπτωση, είναι με ιδιαίτερη φειδώ που πρέπει να ασκείται η διακριτική ευχέρεια υπέρ της απόρριψης της αίτησης λόγω καθυστέρησης. Η νομολογία είναι σαφής. Τέτοια ζητήματα πρέπει να επιλύονται ώστε το Δικαστήριο να μην επιτρέπει στην αγωγή να προχωρήσει (Daimler & Co. v. Continental Tyre Co. Ltd
(1916)2 A.C. 307). Γνώμονας είναι πάντοτε και παραμένει η περίσωση δικαστικού χρόνου και αχρείαστων εξόδων.." Η ανικανότητα διαδίκου να υπογράψει ή να δώσει έγκυρο διοριστήριο είναι ζήτημα θεμελιακής φύσεως. Επηρεάζει αυτό τούτο το δικαίωμα έγερσης αγωγής, (Annual Practice 1952, σελ. 3134, West End Hotels Syndicate Ltd v. Bayer
(1912)29 TLR 92, Fergus Navigation & Embankment Co v. Kingdom
(1861)4 LT 262, John Morley Building Co v. Barras
(1891)2 Ch 386 και Marshall's Valve Gear Co Ltd v. Manning Wardle & Co Ltd
(1909)1 Ch. 267). Ανάλυση επίσης της εξουσίας του διαχειριστή/παραλήπτη γίνεται από τον Δικαστή Ναθαναήλ στην απόφαση στην αίτηση (certiorari και prohibition) Αναφορικά με την αίτηση του Νίνου Α. Χατζηρούσου (υπό την ιδιότητα του ως παραλήπτης της εταιρείας Y. Liasides Developers Ltd
(2011)1 ΑΑΔ 1703, όπου λέχθηκαν τα εξής: "Παρόλο που δεν προσφέρεται η επίδικη αίτηση για μια σε βάθος ανάλυση επί των εξουσιών του παραλήπτη-διαχειριστή, μπορεί να λεχθεί ότι σύμφωνα με τα συγγράμματα Pennington: Company Law, 3η έκδ., σελ. 427 και 435 και Ranking & Spicer' s Company Law, 11η έκδ., σελ. 219, ένας παραλήπτης ο οποίος διορίζεται δυνάμει εγγράφου εκτός Δικαστηρίου θεωρείται αντιπρόσωπος («agent») των κατόχων των ομολόγων και κατά συνέπεια αυτοί ως αντιπροσωπευόμενοι («principals») είναι και οι υπεύθυνοι για τις ενέργειες αυτού. Ο ρόλος του παραλήπτη-διαχειριστή, όπως υποδεικνύει ο Pennington στη σελ. 427, δεν έχει το συνήθη ρόλο που είναι γνωστός στη σχέση «principal-agent», όπως δε αναφέρεται επί λέξει: «But such a receiver does not owe the duties of a real agent to the company, and so the company cannot give him instructions as to the way he shall exercise his powers and he is not liable in damages to the company for exercising them negligently.» Όπως υπέδειξε επίσης η απόφαση στη Gomba Holdings Uk Ltd v. Homan [1986] 3 All E.R. 94: «Although nominally the agent of the company, his primary duty is to realise the assets in the interests of the debenture holder and his powers of management are really ancillary to that duty.» Τα πιο πάνω είναι σύμφωνα και με τη γενικότερη αρχή ότι με το διορισμό παραλήπτη αυτός λαμβάνει υπό τον έλεγχο του τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, οι δε εξουσίες της εταιρείας και των διευθυντών της να ενεργούν σε σχέση με το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που καλύπτει το ομόλογο σταματούν, χωρίς όμως να επηρεάζεται η νομική ύπαρξη και οντότητα της εταιρείας. (Moss Steamship Co. v. Whinney [1912] A.C. 254). Βέβαια, εάν το ομόλογο καλύπτει στην ουσία ολόκληρη ή το πλείστο μέρος της περιουσίας της εταιρείας, τότε οι διευθυντές της εταιρείας ουσιαστικά δεν ελέγχουν την εμπορική δραστηριότητά της." Στην ανωτέρω απόφαση μνημονεύεται επίσης η Αγγλική απόφαση Newhart Developments Ltd v. Co-op Commercial Bank Ltd
(1978)2 All ER 896, όπου σημειώθηκε πως οι διευθυντές διατηρούν κατάλοιπο εξουσίας που περιλαμβάνει και τη δυνατότητα να εγείρουν αγωγή εναντίον των κατόχων ομολόγων που διόρισαν τον παραλήπτη/διαχειριστή. Στην ανωτέρω απόφαση Newhart τα περιουσιακά στοιχεία σε σχέση με τα οποία διορίσθηκε ο παραλήπτης περιελάμβαναν αξίωση για αποζημιώσεις εναντίον των κατόχων του ομολόγου που τον διόρισε. Ο παραλήπτης είχε αρνηθεί να ενάξει τους κατόχους του ομολόγου και έτσι η αγωγή καταχωρήθηκε από τους διευθυντές για λογαριασμό της εταιρείας. Αποφασίσθηκε πως η αγωγή μπορούσε να συνεχίσει. Εκείνο που προκύπτει είναι πως εκείνος που χειρίζεται τις υποθέσεις της εταιρείας είναι ο παραλήπτης/διαχειριστής ενώ τα κατάλοιπα εξουσίας που παραμένουν στους διευθυντές ενεργοποιούνται μόνον και εάν ο διαχειριστής αρνηθεί να δραστηριοποιηθεί. Οι διαχειριστές οι οποίοι διορίζονται με βάση τα ομόλογα κυμαινόμενης επιβάρυνσης υπέχουν θέση αντιπροσώπου. Ωστόσο, κάτω από ορισμένες περιστάσεις υπέχουν και προσωπική ευθύνη (Halsbury's Laws of England, 3rd ed. Vol. 32, p. 383, p.611, Αναφορικά με την αίτηση της Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(1977)1(Γ) ΑΑΔ 1319). Από την νομολογία που παρατίθεται πιο πάνω, η ευθύνη του διαχειριστή/παραλήπτη να διαχειριστεί με τον πλέον κατάλληλο τρόπο τα θέματα και περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας είναι μεγάλη, αφού καταφαίνεται ότι πρέπει να φροντίσει ως συνετός διαχειριστής να αξιοποιήσει και να μην επιβαρύνει το ενεργητικό αυτής. Για τούτο και εναποτίθενται σε αυτόν ανάλογα ευρείες εξουσίες ώστε το έργο του να καταστεί ευκολότερο και να τελεσφορήσει με την έννοια η εταιρεία να συνεχίσει τις εργασίες της και ο ομολογιούχος να ικανοποιηθεί λαμβανομένων υπόψιν και των δικαιωμάτων των μη εξασφαλισμένων πιστωτών. Για τούτο, στο σύγγραμμα The Law Relating to Receivers and Managers
(1984)σελ. 296, καταγράφεται πως (σε ελεύθερη μετάφραση): "Η κλασσική διαταγή διορισμού παραλήπτη συνήθως του παρέχει την εξουσία να επέμβει να εισπράξει και λάβει την περιουσία που αποτελεί την εξασφάλιση του Ενάγοντα." Τα ομόλογα κυμαινόμενης επιβάρυνσης που ενεργοποιήθηκαν από τους ομολογιούχους διά του διορισμού διαχειριστή-παραλήπτη προ 3 ετίας
(2014)χωρίς να αμφισβητηθεί ο διορισμός αυτός[1], ήταν επί ολόκληρης της περιουσίας της υπό διαχείριση εταιρείας και ολόκληρη η εμπορική δραστηριότητα της ελέγχεται από τον διαχειριστή-παραλήπτη. Κατά συνέπεια το πρώτο μέλημα του διαχειριστή-παραλήπτη ήταν να λάβει κατοχή όλων των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας και να τα διαχειριστεί με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να ικανοποιηθεί κατά το δυνατόν ο ομολογιούχος που τον διόρισε και παράλληλα η εταιρεία να συνεχίσει τη διεξαγωγή των εργασιών της. Στην προσπάθεια του αυτή δεν μπορεί να του στερηθεί το δικαίωμα (και να αποδοθεί στους διευθυντές), να εγείρει αγωγές, να διορίζει δικηγόρους, ή να υπερασπίζεται αξιώσεις και/ή να προβαίνει σε συμβιβασμούς. Ακόμα και ο διορισμός δικηγόρου για να χειριστεί αγωγή κατά των κατόχων του ομολόγου εναπόκειται στον διαχειριστή-παραλήπτη και οι διευθυντές της υπό διαχείριση εταιρείας μπορούν να ενεργοποιήσουν μια τέτοια διαδικασία εάν αυτός αρνηθεί να προωθήσει τη σχετική αξίωση εναντίον των ομολογιούχων πράγμα το οποίο στην παρούσα υπόθεση είναι παραδεκτό ότι δεν έπραξαν οι Καθ΄ ων η αίτηση. Η παρούσα υπόθεση πρέπει να διαχωριστεί από την υπόθεση Newhart (ανωτέρω) όπου τα περιουσιακά στοιχεία που παρέλαβε ο διαχειριστής-παραλήπτης περιελάμβαναν αξίωση για αποζημιώσεις εναντίον των ομολογιούχων κατά των οποίων αρνήθηκε να στραφεί ο διαχειριστής-παραλήπτης με αποτέλεσμα να δοθεί άδεια να συνεχίσει η αγωγή εναντίον των ομολογιούχων που ηγέρθη από τους διευθυντές της υπό διαχείριση εταιρείας για την καταβολή αποζημιώσεων. Ως εκ των ανωτέρω η αίτηση επιτυγχάνει. Η υπό διαχείριση Ενάγουσα 1 εταιρεία δεν μπορεί να διορίζει δικηγόρους 3 χρόνια μετά το διορισμό παραλήπτη-διαχειριστή και να αμφισβητεί την εγκυρότητα των υποθηκών (που παραχωρήθηκαν το 2006 και το 2010) και την αρξάμενη διαδικασία πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων δια δημοσίου πλειστηριασμού. Κατά συνέπεια εκδίδονται τα διατάγματα Α και Β της Αίτησης. Τα έξοδα είναι προς όφελος του Εναγόμενου 3 - Αιτητή όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. [1] παρά το ότι στην υπ΄ αριθμό 10 ένσταση των Καθ΄ ων η αίτηση αναφέρεται γενικά και αόριστα ότι ο διορισμός αμφισβητείται δικαστικώς, δεν δίδονται λεπτομέρειες όσον αφορά την εκκρεμούσα αυτή διαδικασία από το 2014 και τις πιθανότητες επιτυχούς κατάληξης της cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο