Romulus Hotel Apts Ltd κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αί

Romulus Hotel Apts Ltd κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτηση/Έφεση: 16/2018, 11/7/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2018:A44 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αίτηση/Έφεση: 16/2018 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις αφορώσι τον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224, με τις μέχρι σήμερα τροποποιήσεις τους Μεταξύ:-

Romulus Hotel Apts Ltd, εκ Λάρνακας
XXXXX Κουζαλής, Δ.Τ. XXXXX7814, εκ Λάρνακας
XXXXX Κουζαλή, Δ.Τ. XXXXX8551, εκ Παραλίμνι
XXXXX Κουζαλή, Δ.Τ. XXXXX8328, εκ Παραλίμνι
XXXXX Κουζαλή, Δ.Τ. XXXXX0596, εκ Δερύνειας
Marcos Kouzalis Farm Ltd, εκ Παραλίμνι
Κ.Ε.Α.Β. LIMITED, εκ Παραλίμνι
Katemar (Holdings) LTD, εκ Λευκωσίας Αιτητές/Εφεσείοντες -και- Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, εκ Λευκωσίας Καθ' ων η Αίτηση/Εφεσίβλητοι ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση ημ. 3/7/18 για Αναστολή Πλειστηριασμού Ημερ. 11 Ιουλίου, 2018 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές/Εφεσείοντες: Π.Α.Αβραάμ. Για τους Καθ΄ών η Αίτηση/Εφεσίβλητους: Α. Αναγνώστου, Μ. Λοίζου και Γ. Καραμαλλή για Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Με την κυρίως Αίτηση τους στην παρούσα διαδικασία οι Αιτητές αιτήθηκαν την ακύρωση των Ειδοποιήσεων ΙΑ και ΙΒ και του Δελτίου Α καθώς και αναστολή της διαδικασίας που προβλέπεται στο Μέρος VIA του N.9/65 προς εκποίηση ενυπόθηκου ακινήτου της ένεκα ακυρότητας των ως άνω Ειδοποιήσεων και Δελτίου Α. Στο πλαίσιο της κυρίως Αίτησης τους και αυθημερόν οι Αιτητές/Εφεσείοντες καταχώρισαν την υπό κρίση μονομερή Αίτηση της βάσει της οποίας εξασφάλισαν Διάταγμα για αναστολή του ορισθέντος για αύριο 11/7/18 και ώρα 9:30 πλειστηριασμού. Αφού μεσολάβησε στις 4/7/18 καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από τους Αιτητές το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς Διάταγμα για αναστολή του προγραμματισμένου πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου στις 11/7/
Το εν λόγω Διάταγμα ορίστηκε επιστρεπτέο στις 10/7/
Κατά τη χθεσινή ημερομηνία εμφανίστηκαν οι συνήγοροι των Καθ΄ων η Αίτηση/Εφεσειόντων οι οποίοι ζήτησαν κατά τη διάρκεια της μέρας να καταχωρήσουν ένσταση και να αγορεύσουν για σκοπούς ακύρωσης του εκδοθέντος Διατάγματος. Πράγματι κατεχωρήθη Ένσταση και ακολούθως, ενόψει και των ασφυκτικών χρονικών πλαισίων, το Δικαστήριο προχώρησε στην εκδίκαση της Αίτησης μέσω αγορεύσεων και από τις δύο πλευρές. Αίτηση και Ένορκη Δήλωση που τη συνοδεύει Βασικός λόγος που προβλήθηκε από πλευράς Αιτητών ήταν ότι στην προκειμένη περίπτωση υπήρξε κακή επίδοση των επίδικων Ειδοποιήσεων σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη με αποτέλεσμα αυτά να μην λάβουν έγκαιρα γνώση για τη διαδικασία της πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου μέσω ιδιωτικού πλειστηριασμού. Επιπλέον προβλήθηκε θέμα ταυτόχρονης έκδοσης και επίδοσης των εν λόγω Ειδοποιήσεων με παράκαμψη των προθεσμιών που προνοεί ο σχετικός Νόμος. Η Αίτηση υποστηρίχθηκε από την ένορκη δήλωση της Άννας Κουζαλή, Αιτήτριας 5 στην οποία στις παραγράφους 4, 5, 6 και 8 καταγράφονται τα εξής: «
Την 27/03/2018 οι Καθ' ων η Αίτηση επέδωσαν τις Ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ» και «ΙΒ» στον πατέρα μου κ. XXXXX Κουζαλή, στην οδό XXXXX αρ.6, ακολούθως επέδωσαν στην ίδια διεύθυνση την ειδοποίηση Τύπος «Δελτίο Α».
Ο πατέρας μου είναι ηλικίας 79 ετών και με σοβαρά προβλήματα υγείας. Διαμένει στην πιο πάνω αναφερόμενη οδό, ενώ εγώ διαμένω στην οδό XXXXX Αρ. 38, XXXXX Court, Διαμέρισμα XXXXX στην Δερύνεια. Σε ότι αφορά εμένα ως γραμματέας της Αιτήτριας 1 ουδέποτε έλαβα τις επίδικές ειδοποιήσεις και γενικότερα είναι η θέση μου ότι, κακώς επιδόθηκαν στον πατέρα μου και όχι σε εμένα προσωπικά εφόσον η διεύθυνση μου ήταν πάντοτε γνωστή στους Καθ' ων η αίτηση.
Εξ όσων είμαι σε θέση να γνωρίζω, το ίδιο έχει συμβεί αναφορικά και με τους υπόλοιπους Αιτητές οι οποίοι διαμένουν σε διαφορετικές διευθύνσεις και ουδέποτε τους επιδόθηκαν νομότυπα οι επίδικες ειδοποιήσεις ούτως ώστε να λάβουν γνώση ότι οι Καθ' ων η αίτηση ξεκίνησαν την διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου έτσι ώστε να τους δοθεί το δικαίωμα που τους παρέχει ο Νόμος να κινηθούν εντός των απαιτούμενων προθεσμιών για να προστατέψουν τα συμφέροντα τους. ........................................
Λάβαμε γνώση των επίδικων ειδοποιήσεων μετά από επίσκεψη μου την Κυριακή 01/07/2018 στο σπίτι του πατέρα μου, όταν τυχαία ανακάλυψα τις επίδικες ειδοποιήσεις και πραγματικά εκπλάγηκα, διότι όλο αυτό το διάστημα είμαστε σε ειλικρινείς διαπραγματεύσεις με τους Καθ' ων η αίτηση προς διευθέτηση των δανείων μας και ουδέποτε μας ανέφεραν ότι είχαν πρόθεση να προχωρήσουν σε πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου. Αντίθετα παρουσίαζαν θετική και συγκαταβατική στάση προκειμένου να επιτευχθεί συμβιβασμός». Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Στην υπό κρίση Αίτηση κατεχωρήθη στις 4/7/18 συμπληρωματική ένορκη δήλωση από τον Αιτητή 2 στην οποία στις παραγράφους 3, 5, 6 και 7 αναφέρεται στο ζήτημα της επίδοσης των επίδικών Ειδοποιήσεων ως ακολούθως: «
Κατά την 27η /3/2018 με επισκέφθηκε στο σπίτι μου, στην οδό XXXXX 6, στο Παραλίμνι της επαρχίας Αμμοχώστου, ιδιώτης επιδότης, τον οποίον δεν γνωρίζω και πρώτη φορά έβλεπα. Μου έδωσε μια δέσμη επιστολών αλλά δεν μου εξήγησε περί τίνος πρόκειται. Δεν αντιλήφθηκα ότι ήταν κάτι επείγον καθότι τις είχε αποστείλει η Τράπεζα Κύπρου. .........................................
Περαιτέρω να αναφέρω ότι διαμένω στην οικία μου μόνο μαζί με την σύζυγό μου και κανένα από τα τέκνα μας-αιτητές στην παρούσα υπόθεση δε διαμένει μαζί μας. Ο ιδιώτης επιδότης μου παρέδωσε εμένα προσωπικά όλες τις επιστολές χωρίς να μου αναφέρει ότι αφορούν κι άλλα πρόσωπα τα οποία δεν διαμένουν μαζί μου.
Επιπρόσθετα, επειδή είδα ότι οι ειδοποιήσεις προέρχονται από την τράπεζα Κύπρου με την οποία εδώ και αρκετό καιρό είμαστε σε διαπραγματεύσεις και το κλίμα των μεταξύ μας συνομιλιών ήταν αρκετά ενθαρρυντικό, δεν κατανόησα το περιεχόμενο των εν λόγω επιστολών. Δεν θεώρησα όμως ότι πρόκειται για αρνητική εξέλιξη καθότι οι συζητήσεις μεταξύ της πλευράς μας και της τράπεζας Κύπρου προχωρούσαν κανονικά σε θετικό κλίμα. Για το λόγο αυτό, δεν ενημέρωσα κανέναν από τους υπόλοιπους αιτητές καθότι δεν αντιλήφθηκα το περιεχόμενο τους και δεν μου πέρασε καν από το μυαλό ότι ενώ συζητούσαμε στο πλαίσιο συνολικής διευθέτησης των δανείων μας, οι καθ' ων η αίτηση θα προχωρούσαν τη διαδικασία του πλειστηριασμού.
Την προηγούμενη Κυριακή, στις 01/07/2018, κατά την καθιερωμένη επίσκεψη των παιδιών μου στο σπίτι μας, η θυγατέρα μου XXXXX Κουζαλή-αιτήτρια 5, εντόπισε τις εν λόγω επιστολές και όταν μου εξήγησε την σημασία των επιστολών αυτών, τότε πανικοβλήθηκα και αποφασίσαμε να επισκεφθούμε τον δικηγόρο μας όπου μας ενημέρωσε για την διαδικασία και τα δικαιώματα μας». Ένσταση και Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει Στην ένσταση που κατεχώρησαν οι Καθ΄ων η Αίτηση προβάλλονται συνολικά 28 λόγοι. Συνοδεύεται δε από Ένορκη Δήλωση της υπαλλήλου των XXXXX Τουλούπη στην οποία καθόσον αφορά το θέμα της επίδοσης των επίδικων Ειδοποιήσεων ΙΑ και ΙΒ αναφέρονται τα ακόλουθα στην παράγραφο 9 υποπαραγράφοι 9.1-9.8: 9.
Σε σχέση με τους Αιτητές 1 οι ειδοποιήσεις Τύπος ΙΑ και ΙΒ επιδόθηκαν στον XXXXX Κουζαλή (Αιτητής 2), υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής των Αιτητών
Επισυνάπτω σχετική έρευνα από το Αρχείο του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη ως Τεκμήριο 4 η οποία επιβεβαιώνει την ιδιότητα του. 9.
Σε σχέση με τον Αιτητή 2 οι ειδοποιήσεις Τύπος ΙΑ και ΙΒ επιδόθηκαν προσωπικά σε αυτόν. 9.
Σε σχέση με τους Αιτητές 3, 4 και 5 οι ειδοποιήσεις Τύπος ΙΑ και ΙΒ επιδόθηκαν στον XXXXX Κουζαλή (Αιτητής 2), υπό την ιδιότητα του ως πατέρα και υπεύθυνου στο χώρο εργασίας των Αιτητών 3, 4 και
Συγκεκριμένα, εξ όσων με ενημέρωσε ο ιδιώτης επιδότης XXXXX Ξενής, ο Αιτητής 2 του ζήτησε όπως του παραδώσει τις εν λόγω ειδοποιήσεις που αφορούσαν και τους λοιπούς Αιτητές εφόσον όπως χαρακτηριστικά του ανέφερε πρόκειται για οικογενειακές επιχειρήσεις και ότι ο ίδιος προσωπικά θα αναλάμβανε αν τους ενημερώσει. 9.
Σε σχέση με τους Αιτητές 6 οι ειδοποιήσεις Τύπος ΙΑ και ΙΒ επιδόθηκαν στον XXXXX Κουζαλή (Αιτητής 2), υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής των Αιτητών
Επισυνάπτω σχετική έρευνα από το Αρχείο του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη ως Τεκμήριο 5, η οποία επιβεβαιώνει την ιδιότητα του. 9.
Σε σχέση με τους Αιτητές 7 οι ειδοποιήσεις Τύπος ΙΑ και ΙΒ επιδόθηκαν στον XXXXX Κουζαλή (Αιτητής 2), υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής των Αιτητών
Επισυνάπτω σχετική έρευνα από το Αρχείο του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη ως Τεκμήριο 6, η οποία επιβεβαιώνει την ιδιότητα του. 9.
Σε σχέση με τους Αιτητές 8 οι ειδοποιήσεις Τύπος ΙΑ και ΙΒ. Επιδόθηκαν στον XXXXX Κουζαλή (Αιτητής 2), υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής των Αιτητών
Επισυνάπτω σχετική έρευνα από το Αρχείο του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών και επίσημου Παραλήπτη ως Τεκμήριο 7 η οποία επιβεβαιώνει την ιδιότητα του. Αγορεύσεις Κατά το στάδιο της ακρόασης οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προέβησαν σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις προβάλλοντας τις εκατέρωθεν θέσεις και εισηγήσεις τους. Νομική Πτυχή Οι αρχές με βάση τις οποίες εξετάζονται παρόμοιες αιτήσεις είναι πολύ καλά γνωστές και έχουν επαναληφθεί πάρα πολλές φορές από το Ανώτατο Δικαστήριο. Θεωρώ ότι ισχύουν κατά αναλογία οι αρχές που ισχύουν για την έκδοση διαταγμάτων με βάση το Άρθρο 32 του Ν.14/60 δεδομένου ότι και η Αίτηση/Έφεση δυνάμει του Ν.9/65 συνιστά πολιτική διαδικασία. Το άρθρο 44ΙΓ του Ν.9/65[1] προβλέπει ρητώς πως ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή άλλος ενδιαφερόμενος του οποίου παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα «.από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη.» στα πλαίσια του Μέρους VIA δύναται εντός 30 ημερών από τη λήψη γνώσης (ή τεκμαιρόμενης γνώσης) να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Βάσει δε του Άρθρου 44ΙΕ[2] «ενυπόθηκος οφειλέτης» σημαίνει πρωτίστως τον κύριο του ακινήτου προς τον οποίον και πρέπει να επιδίδεται επίσης κάθε ειδοποίηση ενώ «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές. Σύμφωνα με το Άρθρο 32 του Ν.14/60[3] ενδιάμεσο διάταγμα δύναται να εκδοθεί όταν καταδεικνύεται σωρευτικά ότι: i. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. ii. Υπάρχει πιθανότητα ο αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. iii. Εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει σε αυτό το στάδιο την Αίτηση με στόχο την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων, είτε επί του πραγματικού, είτε επί του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης[4].Όπως έχει λεχθεί, δεν τίθεται θέμα οριστικής διάγνωσης ως προς τα θέματα που άπτονται των επιδίκων θεμάτων και η ενδιάμεση διαδικασία δεν πρέπει να μετατρέπεται σε πρόωρη δίκη επί της ουσίας[5]. Σε ενδιάμεσες αιτήσεις, όπως η παρούσα, τα θέματα δεν αποφασίζονται τελεσίδικα από το Δικαστήριο το οποίο θα πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε τελικά συμπεράσματα ως προς το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης[6]. Γίνεται, όμως, δεκτό ότι κάποια αξιολόγηση της προσφερθείσας μαρτυρίας είναι αναγκαία για να διαπιστωθεί κατά πόσον ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32, χωρίς όμως αυτό να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση. Το στοιχείο του κατεπείγοντος Πριν όμως το Δικαστήριο εξετάσει αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης ενός διατάγματος με βάση το Άρθρο 32 του Ν.14/60 θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσο είχε δικαιοδοσία να εκδώσει το διάταγμα που έχει εκδώσει μονομερώς πράγμα το οποίο σημαίνει ότι θα πρέπει να είχε καταδειχθεί ενώπιον του το επείγον της έκδοσης ενός τέτοιου διατάγματος. Έχουν εδώ εφαρμογή οι πρόνοιες του Άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
Όπως έχει νομολογηθεί[7] κατεπείγον θεωρείται ζήτημα, το οποίο περιέρχεται σε γνώση του προσφεύγοντος σε χρόνο που δεν του παρέχεται η δυνατότητα κίνησης των νενομισμένων διαδικασιών προς γνωστοποίηση του αιτήματος του στον αντίδικο του και εξασφάλιση του δικαιώματος του δευτέρου να ακουστεί. Στην προκειμένη περίπτωση αν και δεν δίδονται ισχυρές εξηγήσεις από τον Αιτητή 2 και τις εταιρείες Αιτήτριες 1, 6, 7 και 8 για το λόγο που δεν κινήθηκαν νωρίτερα δεν μπορεί να λεχθεί το ίδιο για την περίπτωση των υπολοίπων Αιτητών 3, 4 και 5 εφόσον η θέση τους για το πότε έλαβαν γνώση για τις επίδικες Ειδοποιήσεις δεν έχει αντικρουσθεί. Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω, θεωρώ ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος έχει καταδειχθεί. Σοβαρό Ζήτημα προς εκδίκαση Η πρώτη προϋπόθεση για την ύπαρξη του σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί στο παρόν στάδιο μια συζητήσιμη υπόθεση (arguable case) με βάση τα δικόγραφα. Επισημαίνεται ότι ο όρος αυτός χρησιμοποιείται με την ευρεία του έννοια και όχι ως τεχνικός όρος εξισούμενος με τις έγγραφες προτάσεις[8]. Βασικά εκείνο το οποίο εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη προϋπόθεση είναι το κατά πόσον αποκαλύπτεται κάποια γνωστή στον νόμο αιτία αγωγής, η οποία, αν επιτύχει, θα έχει ως συνέπεια τη χορήγηση ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας. Στην παρούσα η κυρίως Αίτηση/Έφεση, καθώς και οι ένορκες δηλώσεις κατ΄ αναλογίαν προς τα πιο πάνω εφαρμοζόμενα στις αγωγές, συνιστούν το βάθρο επί του οποίου εξετάζεται η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος. Στην παρούσα περίπτωση οι Αιτητές ζητούν με την κυρίως Αίτηση, μεταξύ άλλων, την ακύρωση των Ειδοποιήσεων ΙΑ και ΙΒ προβάλλοντας ως κύριο λόγο ότι η επίδοση των εν λόγω Ειδοποιήσεων ήταν κακή και ότι δεν υπήρξε νομότυπη επίδοση σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Επιπλέον εγείρεται το θέμα της ταυτόχρονης αποστολής και επίδοσης των Ειδοποιήσεων ΙΑ και ΙΒ. Στη βάση των πιο πάνω διαπιστώνεται πως εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στο πλαίσιο της Αίτησης-Έφεσης και πως, αν οι Αιτητές επιτύχουν, θα δικαιούνται σε ανάλογη ουσιαστική θεραπεία. Πιθανότητα Επιτυχίας Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο και/ή βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις αστικές υποθέσεις. Η«πιθανότητα» στο πλαίσιο της επιφύλαξης του Άρθρου 32

(1)απαιτεί από τον Αιτητή μόνο να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας όπως αυτή εξάγεται από τις ένορκες δηλώσεις και/ή την αντεξέταση μαρτύρων. Στην υπό εξέταση περίπτωση δεν έχει αμφισβητηθεί, αντιθέτως αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι οι επίδικες Ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ έχουν επιδοθεί ταυτόχρονα και συγκεκριμένα στις 27/3/18. Στο πλαίσιο συζήτησης που επιτρέπεται σε ένα τέτοιο προκαταρκτικό στάδιο φαίνεται να προκύπτει η ύπαρξη μιας χρονολογικής σειράς στην αποστολή των διαφόρων ειδοποιήσεων που προβλέπονται στο πλαίσιο του Μέρους VIA του Νόμου ως ακολούθως: · Η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή άρχεται με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου Ι η οποία, σε περίπτωση όπου ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, συνοδεύεται από την Ειδοποίηση Τύπου Θ. · Μέσω της Ειδοποίησης Τύπου Ι, η οποία επιδίδεται τόσο προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη και τον πρωτοφειλέτη όσο και τους εγγυητές του, υπάρχει απαίτηση εξόφλησης του οφειλόμενο ποσού εντός προθεσμίας όχι μικρότερης των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της. · Σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις της Ειδοποίησης Τύπου Ι τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει τόσο προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη και τον πρωτοφειλέτη όσο και τους εγγυητές του δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο ΙΑ στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ καθένας από τους παραλήπτες έχει δικαίωμα καταχώρησης έφεσης εντός 30 ημερών από την παραλαβή της ειδοποίησης αυτής επί τη βάσει των λόγων που διαλαμβάνονται ρητά στο εδάφιο

(3)του Άρθρου 44Γ. · Στη συνέχεια ακολουθεί η διαδικασία διορισμού εκτιμητών Αποστέλλεται δε από τον ενυπόθηκο δανειστή Ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη κατά τον Τύπο ΙΒ αναφέροντας σε αυτή ότι εντός 10 ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή. Αυτό που διαφαίνεται από τις σχετικές πρόνοιες του Νόμου είναι πως με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ θα πρέπει να αφήνεται χρονικό διάστημα τουλάχιστον 30 ημερών στους παραλήπτες (οφειλέτη, ενυπόθηκο οφειλέτη ή εγγυητές) για να έχουν τη δυνατότητα, εάν το επιθυμούν, να ασκήσουν το ένδικο μέσο της Έφεσης στο Δικαστήριο. Όπως συνάγεται, αν δεν καταχωρηθεί έφεση εντός των 30 ημερών, τότε αρχίζει η διαδικασία διορισμού εκτιμητών με την αποστολή της Ειδοποίησης τύπου ΙΒ. Δεν θα ήταν εξάλλου λογικό να προχωρά η διαδικασία των εκτιμήσεων ανεξαρτήτως του αν έχει ασκηθεί έφεση στο Δικαστήριο. Σε ό,τι αφορά το θέμα της επίδοσης των επίδικων Ειδοποιήσεων στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που έχουν καταχωρηθεί εκατέρωθεν προκύπτει ότι όλες συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που αφορούσαν τους Αιτητές 3, 4 και 5 επιδόθηκαν στον Αιτητή 2 στην οδό XXXXX. Ο ισχυρισμός του Αιτητή 2 αλλά και της Αιτήτριας 5 στις ένορκες δηλώσεις τους ότι στην εν λόγω οδό διαμένει ο Αιτητής με τη σύζυγο του ενώ οι Αιτητές 3, 4 και 5 - οι οποίοι είναι παιδιά του Αιτητή 2 - διαμένουν σε διαφορετικές διευθύνσεις, δεν έχει αντικρουστεί. Το ότι οι διευθύνσεις τους είναι διαφορετικές προκύπτει και από τις επίδικες Ειδοποιήσεις οι οποίες επισυνάπτονται ως Τεκμήριο Α στην Αίτηση. Σε ένα τέτοιο στάδιο όπου τα ζητήματα δεν αποφασίζονται τελεσίδικα θεωρώ ότι, υπό το φως των πιο πάνω, η επίδοση των επιδίκων Ειδοποιήσεων και το κατά πόσο αυτή ήταν η δέουσα με βάση και τα προβλεπόμενα στον Ν.9/1965 αποτελεί ένα ζήτημα το οποίο εγείρεται και θα κριθεί στο πλαίσιο της κυρίως Αίτησης. Όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι είναι αρκετά για σκοπούς κατάδειξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Δυσκολία Απονομής Δικαιοσύνης Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, απαιτείται να διαφανεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, απαιτείται να διαφανεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Εν προκειμένω στο πλαίσιο που εξετάζουμε, ήτοι της ακύρωσης ή μη του πλειστηριασμού, το τι εξετάζεται είναι το κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο σε περίπτωση που δεν ανασταλεί ο ορισμένος στις 11/7/18 πλειστηριασμός να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη. Είναι η κρίση μου πως αν δεν οριστικοποιηθεί το εκδοθέν Διάταγμα και προχωρήσουν οι Καθ΄ων η Αίτηση με τον πλειστηριασμό τότε με την μεταβίβαση του ενυπόθηκου ακινήτου στον επιτυχόντα προσφοροδότη/αγοραστή η ενδεχόμενη επιτυχία στην Αίτηση/Έφεση θα είναι άνευ ουσιαστικού αποτελέσματος. Ισοζύγιο της ευχέρειας Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του Δικαστηρίου να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη.[9] Ένα διάταγμα εκδίδεται αν το Δικαστήριο κρίνει ότι τούτο είναι δίκαιο ή πρόσφορο και προς εξυπηρέτηση των αναγκών της δικαιοσύνης. Έχοντας υπόψη τη φύση της παρούσας υπόθεσης θεωρώ ότι στην προκειμένη περίπτωση το ισοζύγιο της ευχέρειας εμφανώς κλίνει υπέρ των Αιτητών. Συγκεκριμένα σε περίπτωση έκδοσης του Διατάγματος η μόνη αρνητική συνέπεια για τους Καθ΄ων η Αίτηση θα είναι η πρόκληση κάποιας καθυστέρησης στην διαδικασία ενώ, αντιθέτως, η αποξένωση του ενυπόθηκου ακινήτου σαφώς και εγκυμονεί πολύ περισσότερους κινδύνους για τους Αιτητές. Με άλλα λόγια σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο είναι πολύ περισσότερα αυτά που διακυβεύονται για τους Αιτητές. Ως εκ τούτου η έκδοση του Διατάγματος στην υπό συζήτηση περίπτωση ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας. Των πιο πάνω λεχθέντων καταλήγω ότι είναι δίκαιο και πρόσφορο να καταστεί απόλυτο το Διάταγμα. Διάφορα άλλα ζητήματα Προβλήθηκε από πλευράς Καθ΄ων Αίτηση ως λόγος ακύρωσης του εκδοθέντος Διατάγματος ότι δεν ορίστηκε επιστρεπτέο κατά παράβαση του Άρθρου 9

(3)του Κεφ.6 με αποτέλεσμα να μην γνωρίζουν πότε έπρεπε να εμφανιστούν στο Δικαστήριο για να ενστούν στη συνέχιση του εν λόγω Διατάγματος. Η πιο πάνω θέση δεν είναι βάσιμη εφόσον, όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης, το Δικαστήριο εκδίδοντας στις 4/7/18 το Διάταγμα μονομερώς το όρισε επιστρεπτέο στις 10/7/18. Προφανώς η θέση των Αιτητών βασίστηκε στο περιεχόμενο του συνταγμένου Διατάγματος (drawn up Order). Η ουσία του όλου θέματος είναι, κατά την κρίση μου, ότι, ανεξαρτήτως του τι περιελάμβανε το συνταγμένο διάταγμα ή όχι, οι Καθ΄ων η Αίτηση εμφανίστηκαν και τους δόθηκε η ευκαιρία να καταχωρήσουν γραπτώς την Ένσταση τους και στην συνέχεια να ακουστούν επί των θέσεων τους προτού το Δικαστήριο αποφασίσει είτε για την οριστικοποίηση, είτε για την ακύρωση του εκδοθέντος Διατάγματος. Όσον αφορά την μη επίδοση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στους Καθ΄ων η Αίτηση κατά παράβαση των προνοιών της Δ.48, θ.13 με δεδομένο ότι αυτή τέθηκε υπόψη των συνηγόρων τους πριν την εκδίκαση της υπό κρίση Αίτησης στη διάρκεια της οποίας είχαν την ευκαιρία να προβάλουν τις θέσεις τους δεν θεωρώ ότι μπορεί να ενέχει τις επιπτώσεις που η πλευρά των Καθ΄ων η Αίτηση επικαλέστηκε. Κατάληξη Κατά ακολουθίαν όλων των πιο πάνω θεωρώ ότι καλώς έχει εκδοθεί το Διάταγμα της παραγράφου Α της υπό κρίση Αίτησης μέχρι εκδίκασης της Κυρίως Αίτησης. Ως εκ τούτου το ενδιάμεσο Διάταγμα καθίσταται απόλυτο με έξοδα υπέρ της Αιτητών/Εφεσειόντων και εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση/Εφεσιβλήτων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο κατά το πέρας της υπόθεσης. (Υπ.)................. Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] 44ΙΓ. Αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη, στα πλαίσια του παρόντος Μέρους, δύναται εντός χρονικής περιόδου που δεν υπερβαίνει τις τριάντα

(30)ημέρες από την ημερομηνία που το πρόσωπο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για τέτοια ειδοποίηση ή πράξη, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο: Νοείται ότι, οι διατάξεις των άρθρων 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου εφαρμόζονται, κατ' αναλογίαν και όπου στα πιο πάνω άρθρα αναφέρεται η λέξη «Διευθυντής», για σκοπούς εφαρμογής των ανωτέρω διατάξεων, αυτή αντικαθίσταται με τις λέξεις «ενυπόθηκος δανειστής». [2] «ενυπόθηκος οφειλέτης» σημαίνει τον κύριο ακινήτου που συνιστά υποθήκη επί του ακινήτου αυτού, περιλαμβανομένου και του οφειλέτη χρέους που εξασφαλίζεται με την υποθήκη και σε περίπτωση που τα δύο αυτά πρόσωπα είναι διαφορετικά, κάθε ειδοποίηση επιδίδεται και στα δύο αυτά πρόσωπα: ................................................................. «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος∙ [3] Δέστε Andreas Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and others

(1982)1 C.L.R. 557 και Ιερά Μονή Κύκκου v. White Moon Services Ltd

(2013)1(Α) 354. [4] Δέστε The Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263 και Άκης άλλως Γρηγόρης Ν. Γρηγορίου κ.ά. v. Χριστίνας Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248 [5] Δέστε Μυριάνθη Νικόλα v. Μιχάλης Κεφάλα

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1400 και Goody's Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1572 [6] Δέστε Adidas v. Jonitexo Ltd

(1984)1 C.L.R. 263, Ά κη ς άλλω ς Γρηγό ρη ς Ν. Γρηγορί ου κ. α. ν. Χρι στι άν α Στ αύρ ου Χρι στ οφ όρ ου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248. [7] Δέστε Χ"Βασιλείου ν. White Knight Holdings Ltd

(2004)1(A) A.A.Δ 203, 207. [8]Δέστε Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου

(1998)1Α.Α.Δ. 598 [9] Όπως το έχει θέσει ο Δικαστής Hoffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited

(1987)1 W.L.R. 670: "The principal dilemma about the grant of interlocutory injunctions whether prohibitory or mandatory, is that there is by definition a risk that the Court may make the "wrong" decision in the sense of granting an injunction to a party who fails to establish his right at the trial (or would fail if there was a trial) or alternatively in failing to grant an injunction to a party who succeeds (or would succeed) at trial. A fundamental principle is therefore that the Court should take whichever course appears to carry the lower risk of injustice should it turn out to have been "wrong" in the sense I have described. The guidelines for the grant of both kinds of interlocutory injunctions are derived from this principle." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.