← Κύπρος

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ ν. ΚΟΛΟΚΑΣΙΔΗΣ, ΑΡ. ΑΓΩΓΗΣ 920/2016, 29/6/2018

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ ν. ΚΟΛΟΚΑΣΙΔΗΣ, ΑΡ. ΑΓΩΓΗΣ 920/2016, 29/6/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2018:A43 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. ΑΡ. ΑΓΩΓΗΣ 920/2016 ΜΕΤΑΞΥ꞉ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ (πρώην ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΟΚΚΙΝΟΧΩΡΙΩΝ ΛΤΔ) Εναγόντων και XXXXX ΚΟΛΟΚΑΣΙΔΗΣ, Α.Δ.Τ. XXXXX3630, από το Φρέναρος Εναγομένου Ημερομηνία: 29.6.2018 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κα Μαρκου, για Μουαΐμης & Μουαΐμης Για τον Εναγόμενο: κα Μ. Χατζηκωνσταντή με κ. Μ. Μαρκουλλή, για Γεώργιος Φ. Πιττάτζιης ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, οι Ενάγοντες αξιώνουν το ποσό των €906,50 ως οφειλόμενο από τον Εναγόμενο δυνάμει τιμολογίων και/ή δελτίων αποστολής και/ή αξίας πωληθέντων και παραδοθέντων επί πιστώσει εμπορευμάτων των Εναγόντων και/ή δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή άλλως πως, πλέον νόμιμο τόκο επί του πιο πάνω ποσού, πλέον τα δικηγορικά έξοδα, ΦΠΑ και έξοδα επίδοσης. Η δικογραφημένη στην Έκθεση Απαίτησης (στο εξής «η Ε/Α») εκδοχή των Εναγόντων είναι η εξής:

  1. «Οι Ενάγοντες είναι η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κοκκινοχωρίων Λτδ, οι οποίοι ασχολούνται με την παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων με ανταλλαγή τόκων, παρέχοντας γενικότερα ένα ευρύ φάσμα χρηματοοικονομικών και ασφαλιστικών υπηρεσιών. Επιπρόσθετα, οι Ενάγοντες πέραν από την παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων, κατά πάντα ουσιώδη ως προς την παρούσα αγωγή χρόνο, δραστηριοποιούντο και στον εμπορικό τομέα, διατηρώντας και λειτουργώντας περί τούτου, μεταξύ άλλων καταστημάτων, κατάστημα πώλησης υλικών οικοδομής στη βιομηχανική περιοχή Δερύνειας, το οποίο από τις 20/05/14 έπαυσε να υφίσταται και να λειτουργεί μετά από σχετική απόφαση της Συντονιστικής Επιτροπής των Εναγόντων σύμφωνα με σχετικές οδηγίες της Επιτροπής Ελέγχου.
  2. Αρχικώς οι Ενάγοντες λειτουργούσαν το κατάστημα πώλησης υλικών οικοδομής, ως η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Δερύνειας. Στις 03/01/13 οι Ενάγοντες συγχωνεύτηκαν μαζί με την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Φρενάρου - Αχερίτου, η οποία με απόφαση της Ειδικής - Αχερίτου, στις 03/01/13 μετονομάστηκε σε Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου. Στις 24/06/13, η επωνυμία και/ή το όνομα Εναγόντων, μετατράπηκε, από Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου, σε Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου Λτδ, σύμφωνα με το άρθρο 12Δ του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/1985 ως τροποποιήθηκε. Στην συνέχεια οι μέτοχοι της Περιφερειακής Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αμμοχώστου Λτδ, μεταξύ άλλων Συνεργατικών Εταιρειών, σύμφωνα με τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο του 1985 μέχρι 2015, ως έχει τροποποιηθεί, σε ειδικές γενικές συνελεύσεις τους, αποφάσισαν τη συγχώνευση των Εταιρειών τους, με τη ΣΠΕ Παραλιμνίου Λτδ, και η Αποδεχόμενη Εταιρεία, η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Παραλιμνίου Λτδ, σε ειδική γενική συνέλευση της αποφάσισε όπως η Εταιρεία συγχωνευθεί με τις μεταφερόμενες Εταιρείες, μεταξύ των οποίων ήταν και η Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου Λτδ, και αποδεχθεί την μεταφορά όλων ανεξαιρέτως των στοιχείων του ενεργητικού και παθητικού τους, δυνάμει έγγραφης συμφωνίας για συγχώνευση τους, η οποία στις 10/01/14 ενεγράφη από τον Έφορο Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιριών και σύμφωνα με την οποία η Αποδεχόμενη Εταιρεία μετονομάζεται από τις 11/01/14 σε Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κοκκινοχωρίων Λτδ, διαδεχόμενη μεταφερόμενες Εταιρείες από 11/04/14 εξ' ολοκλήρου σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους με αποτέλεσμα όλες οι πράξεις, συμβόλαια και άλλα έγγραφα τους να συνεχίζουν να ισχύουν, και περαιτέρω μεταφέρονται σε αυτή όλα τα στοιχεία του ενεργητικού και παθητικού των μεταφερόμενων εταιρειών, μεταξύ των οποίων ήταν και η Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου Λτδ. Με βάση τις διατάξεις των Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμων του 1985 μέχρι 2015, ως τροποποιήθηκε, οι Ενάγοντες, ήτοι η ΣΠΕ Κοκκινοχωρίων Λτδ, ως αποδεχόμενη Εταιρεία, αντιμετωπίζεται ως να είναι το ίδιο πρόσωπο με την πρώην ΣΠΕ Δερύνειας, η οποία συγχωνεύτηκε στην Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου και στην συνέχεια μετονομάστηκε σε Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου ΛΤΔ, σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία, τους τίτλους, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που μεταβιβάστηκαν, συμπεριλαμβανομένων και των συμβατικών και νομικών δικαιωμάτων που αναφέρονται στην παρούσα αγωγή ως επίσης και του αγώγιμου δικαιώματος εναντίον των Εναγομένων στην παρούσα υπόθεση.
  3. Ο Εναγόμενος κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο, ήταν πελάτης των Εναγόντων και προμηθευόνταν από τους Ενάγοντες και/ή αγόραζαν από τους Ενάγοντες και/ή αγόραζε από τους Ενάγοντες επί πιστώσει εμπορεύματα και/ή διάφορα DIY υλικά και/ή γεωργικά χρειώδη και/ή εργαλεία αντί συμφωνηθείσας καi/ή λογικής τιμής, τα οποία οι Ενάγοντες πωλούσαν επί πιστώσει και παρέδιδαν σ' αυτούς με την υπόσχεση των Εναγομένων ότι θα τα εξοφλούσαν εντός σύντομου χρόνου.
  4. Οι Ενάγοντες κατόπιν εντολής και/ή προφορικής συμφωνίας και/ή παρακλήσεως του Εναγομένου, σε διάφορες ημερομηνίες κατά ή περί Οκτώβριο και Νοέμβριο του 2009, πώλησαν επί πιστώσει και παρέδωσαν στον Εναγόμενο και/ή στους αντιπροσώπους του και/ή σε τόπο που υπεδείχθη από τον Εναγόμενο διάφορα προϊόντα υλικών οικοδομής, τα οποία οι Ενάγοντες εμπορεύονταν, προϊόντα τα οποία ο Εναγόμενος και/ή οι αντιπρόσωποι του παρελάμβαναν. Οι Ενάγοντες εξέδωσαν περί τούτου σχετικό τιμολόγιο επί πιστώσει με αριθμό 19316 συνολικού ποσού €906.50.- καθώς επίσης και δελτία αποστολής αναφορικά με τις επί πιστώσει αγορές του Εναγόμενου, τις οποίες παρέδιδαν σ' αυτό ή τους αντιπροσώπους του. (Περισσότερες λεπτομέρειες των σχετικών τιμολογίων θα δοθούν κατά την δικάσιμο).
  5. Ο Εναγόμενος παρά τις κατ' επανάληψη οχλήσεις των Εναγόντων αλλά και των δικηγόρων τους, με επιστολή τους ημερομηνίας 31/07/15 και 27/09/16, αρνείται και/ή παραλείπει και/ή αμελεί να εξοφλήσει το χρέος του προς τους Εναγόντες.
  6. Περαιτέρω οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι εξαιτίας της πιο πάνω αντισυμβατικής και/ή παράνομης συμπεριφοράς του Εναγομένου έχουν υποστεί ζημιά ίση με την αξία των πωληθέντων και παραδοθέντων επί πιστώσει εμπορευμάτων τους, για το ποσό των €906,50.-» Από την άλλη, με το δικόγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης ο Εναγόμενος προβαίνει σε δικογράφηση της εκδοχής του ως εξής: Αρνείται τις παρα. 1 και 2 της Ε/Α. Δεν παραδέχεται την παρα. 3 της Ε/Α, ήτοι ότι αγόραζε επί πιστώσει εμπορεύματα από τους ενάγοντες. Δεν παραδέχεται την παρα. 4 και, ήτοι ότι αγόρασε επί πιτσώσει δυνάμει του τιμολογίου 19316 ως ισχυρίζονται οι ενάγοντες. Δεν παραδέχεται την παρα.
  7. Αρνείται την παρα. 6 και ζητεί απόρριψη της αγωγής με έξοδα. Στην Απάντηση που καταχώρησαν οι Ενάγοντες εμμένουν στις δικογραφημένες θέσεις τους. Η ακροαματική διαδικασία Δεδομένου ότι η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε μετά την 1.1.2015 και είναι σε κλίμακα κάτω των €3.000, η εκδίκασή της διεξήχθη τηρουμένων των προνοιών της νέας Δ.30 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών. Καταχωρηθηκαν γραπτές ένορκες δηλώσεις των μαρτύρων εκατέρωθεν, σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.30, θ.5

(1)
(2)
(5)και οι συνήγοροι των διαδίκων εφοδίασαν το Δικαστήριο με τις γραπτές τελικές αγορεύσεις τους, ολοκληρώνοντας έτσι την ακρόαση της αγωγής σε μια ταχεία διαδικασία. Οι μάρτυρες Από πλευράς Εναγόντων υπήρξε ένας μόνο μάρτυρας, ο κ. XXXXX Μαρτής από τη Σωτήρα (στο εξής «ο ΜΕ1»), και από πλευράς Υπεράσπισης ένας μόνο μάρτυρας, ο ίδιος ο Εναγόμενος κ. XXXXX Κολοκασίδης από τη Δερύνεια (στο εξής «ο ΜΥ1»). Η μαρτυρία του ΜΕ1 Παραθέτω πιο κάτω αυτούσιο το περιεχόμενο της γραπτής, ένορκης, μαρτυρίας του ΜΕ1꞉
  1. «Είμαι Διευθυντής Πιστοδοτήσεων Περιφέρειας Αμμοχώστου των Εναγόντων, γνωρίζω καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και έχω λάβει σχετική πληροφόρηση περί τούτων. Ως εκ τούτων, είμαι νομίμως και δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβώ στην παρούσα γραπτή μαρτυρία, και έχοντας δυνατότητα απευθείας πρόσβασης στα σχετικά έγγραφα και/ή δεδομένα και/ή πληροφορίες και/ή στοιχεία, οιασδήποτε μορφής και φύσης, γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, τα οποία ως προκύπτει από τα ανωτέρω γνωρίζω προσωπικά, και για όσα τυχόν δεν γνωρίζω προσωπικά, διαβεβαιώνω ότι, αυτό συμβαίνει μόνο εφόσον κάτι τέτοιο αναφέρεται ρητώς κατωτέρω, και ότι έχω λάβει σχετική πληροφόρηση περί τούτων, την πηγή της οποίας έχω πρόθεση και/ή είμαι σε θέση να αναφέρω και/ή αναφέρω ειδικώς κατωτέρω. Για όσα δε τυχόν νομικά σημεία περιέχει η παρούσα γραπτή μαρτυρία μου, ως επίσης και για όσες γνώμες διατυπώνω που έχουν νομικό υπόβαθρο, έχω λάβει σχετικές συμβουλές από τους Δικηγόρους «Μουαΐμης & Μουαΐμης».
  2. Είμαι ενήμερος για το σύνολο της μέχρι τώρα δικαστικής διαδικασίας της παρούσας υπόθεσης, ενημέρωση την οποία έλαβα από τους Δικηγόρους των Εναγόντων που χειρίζονται εκ μέρους αυτών την εν λόγω αγωγή. Αρχικώς, υιοθετώ κατ' απόλυτο τρόπο την Έκθεση Απαίτησης, ημερ. 12/12/2016 που συνοδεύει το Κλητήριο Ειδικώς Οπισθογραφημένο και τις αξιώσεις που αναγράφονται σ' αυτή, καθώς επίσης και την Απάντηση στην Υπεράσπιση, ημερ. 16/03/
  3. Περαιτέρω, αρνούμαι δε το περιεχόμενο της Υπεράσπισης του Εναγομένου, κου XXXXX Κολοκασίδη, ημερ. 24/02/
  5. Οι Εvάγοντες είναι η Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, αποδεχόμενη εταιρεία της ΣΠΕ Κοκκινοχωρίων Λτδ, οι οποίοι ασχολούνται με την παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων με ανταλλαγή τόκων, παρέχοντας γενικότερα ένα ευρύ φάσμα χρηματοοικονομικών και ασφαλιστικών υπηρεσιών. Επιπροσθέτως, οι Ενάγοντες πέραν από την παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων, κατά πάντα ουσιώδη ως προς την παρούσα αγωγή χρόνο, δραστηριοποιούντο και στον εμπορικό τομέα, διατηρώντας και λειτουργώντας περί τούτου, μεταξύ άλλων καταστημάτων, κατάστημα πώλησης οικοδομικών υλικών και/ή άλλων εξαρτημάτων στη βιομηχανική περιοχή της Δερύνειας, το οποίο από τις 02/05/2014 έπαυσε να υφίσταται και να λειτουργεί μετά από σχετική απόφαση της Συντονιστικής Επιτροπής των Εναγόντων σύμφωνα με σχετικές οδηγίες της Επιτροπής Ελέγχου. Καταθέτω αντίγραφο επιστολής αλλαγής ονόματος προς Έφορο Φορολογίας, ημερ. 30/01/2014 ως Τεκμήριο 1, καθώς επίσης αντίγραφο Πιστοποιητικού Εγγραφής στο Μητρώο Φόρου Προστιθέμενης Αξίας, ημερ. 17/12/2004 ως Τεκμήριο
  6. Τα εν λόγω Τεκμήρια συμπληρώνονται και από τα κατωτέρω.
  7. Προς καλύτερη κατανόηση, αρχικώς οι Ενάγοντες λειτουργούσαν το κατάστημα πώλησης υλικών οικοδομής D.I.Y. Γεωργικά Χρείωδη & Εργαλεία, ως η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Δερύνειας. Στις 03/01/2013 οι Ενάγοντες συγχωνεύτηκαν μαζί με την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Φρενάρους - Αχερίτου, η οποία με απόφαση της Ειδικής Συνέλευσης των μελών της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Φρενάρου - Αχερίτου, στις 03/01/2013 μετονομάστηκε σε Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου. Για το σκοπό τούτο, καταθέτω στο σεβαστό Δικαστήριο, αντίγραφο ως Τεκμήριο 3 την επιστολή της Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπηρεσία Εποπτείας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών, ημερ. 03/01/
  9. Στις 24/06/13, η επωνυμία και/ή το όνομα Εναγόντων, μετατράπηκε, από Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου, σε Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου Λτδ, σύμφωνα με το άρθρο 12Δ του Περι Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/1985 ως τροποποιήθηκε. Καταθέτω αντίγραφο ως Τεκμήριο 4 την Επίσημη Εφημερίδα της 24ης Μαΐου 2013, Τμήμα Β 2422, αριθμός
  11. Στην συνέχεια οι μέτοχοι της Περιφερειακής Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρεία Αμμοχώστου Λτδ, μεταξύ άλλων Συνεργατικών Εταιρειών, σύμφωνα με τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο του 1985 μέχρι 2015, ως έχει τροποποιηθεί, σε ειδικές γενικές συνελεύσεις τους, αποφάσισαν τη συγχώνευση των Εταιρειών τους, με τη ΣΠΕ Παραλιμνίου Λτδ, και η Αποδεχόμενη Εταιρεία, η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Παραλιμνίου Λτδ, σε ειδική γενική συνέλευση της αποφάσισε όπως η Εταιρεία συγχωνευθεί με τις μεταφερόμενες Εταιρείες, μεταξύ των οποίων ήταν και η Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου Λτδ, και αποδεχθεί την μεταφορά όλων ανεξαιρέτως των στοιχείων του ενεργητικού και παθητικού τους, δυνάμει έγγραφης συμφωνίας για συγχώνευση τους, η οποία στις 10/01/2014 ενεγράφη από τον Έφορο Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών και σύμφωνα με την οποία η Αποδεχόμενη Εταιρεία μετονομάζεται από τις 11/01/2014 σε Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κοκκινοχωρίων Λτδ, διαδεχόμενη τις μεταφερόμενες Εταιρείες από τις 11/01/2014 εξ' ολοκλήρου σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους με αποτέλεσμα όλες οι πράξεις, συμβόλαια και άλλα έγγραφα τους να συνεχίζουν να ισχύουν, και περαιτέρω μεταφέρονται σε αυτή όλα τα στοιχεία του ενεργητικού και παθητικού των μεταφερόμενων εταιρειών, μεταξύ των οποίων ήταν και η Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου Λτδ. Καταθέτω ως Τεκμήριο 5 αντίγραφο Πιστοποιητικού Εγγραφής από τον Έφορο Υπηρεσίας Εποπτείας Συνεργατικών Εταιρειών. Ως Τεκμήριο 6, αντίγραφο επιστολής της Κυπριακής Δημοκρατίας Υπηρεσία Συνεργατικών Εταιρειών, ημερ. 15/01/2014, καθώς επίσης και ως Τεκμήριο 7 αντίγραφο της Διαταγής Ακύρωσης Εγγραφής με βάση το Άρθρο 49Δ
(4), ημερ. 15/01/
  1. Ως Τεκμήριο 8 αντίγραφο την Γνωστοποίηση Αλλαγής Ονομασίας στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας της 24 Ιανουαρίου 2014, αριθμός 429, Τμήμα Β
  3. Περαιτέρω, η ΣΠΕ Κοκκινοχωρίων Λτδ, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης και με έγγραφη συμφωνία, έχουν μεταφέρει στη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ όλα τα στοιχεία του ενεργητικού και του παθητικού τους. Η έγγραφη συμφωνία έχει εγγραφεί στον Έφορο Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών, στις 21/7/17 με ημερομηνία ισχύος την 1/07/17 και συνεπώς η αποδεχόμενη εταιρεία έχει διαδεχθεί τους Ενάγοντες εξ ολοκλήρου σε όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις τους. Πρόσθετα η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ με απόφαση της Ειδικής Συνέλευσης των Μετόχων της μετονομάστηκε σε ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ. Επισυνάπτονται αντίγραφα των σχετικών δημοσιεύσεων στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ως Τεκμήριο
  4. Έχει καταχωρηθεί και η Ειδοποίηση Μετονομασίας ημερ. 9/8/17 η οποία βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου.
  5. Με βάση όλα τα πιο πάνω και όπως με συμβούλευσαν οι Δικηγόροι των Εναγόντων, οι Ενάγοντες, ήτοι η Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, ως αποδεχόμενη Εταιρεία, αντιμετωπίζεται ως να είναι το ίδιο πρόσωπο με την πρώην ΣΠΕ Κοκκινοχωρίων Λτδ καθώς και τη ΣΠΕ Δερύνειας, η οποία συγχωνεύτηκε στην Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου και στην συνέχεια μετονομάστηκε σε Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου ΛΤΔ, σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία, τους τίτλους, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που μεταβιβάστηκαν, συμπεριλαμβανομένων και των συμβατικών και νομικών δικαιωμάτων που αναφέρονται στην παρούσα αγωγή ως επίσης και του αγώγιμου δικαιώματος εναντίον του Εναγομένου στην παρούσα υπόθεση.
  6. Συγκεκριμένα, ο κος. Χριστοφόρου, ο οποίος ήταν αποθηκάριος στο κατάστημα υλικών οικοδομής στη Δερύνεια και ήταν ο υπεύθυνος τόσο για τα Τιμολόγια όσο και για τα Δελτία Αποστολής που εκδίδονταν, μετά τη συγχώνευση της ΣΠΕ Δερύνειας (ως αναφέρεται με αναλυτικό τρόπο ανωτέρω), το κλείσιμο των εμπορικών καταστημάτων, και με την αποχώρηση από τη θέση του (τερματίστηκαν οι υπηρεσίες του), παρέδωσε σ' εμένα όλους τους χρεώστες των υλικών οικοδομής, επεξηγώντας μου αναλυτικά πως προκύπτει το χρέος του κάθε χρεώστη ξεχωριστά. Εξαιτίας τόσο της θέσης που διατηρούσα τότε, ως Διευθυντής Λογιστηρίου, όσο και του γεγονότος ότι είχα τον έλεγχο τέτοιας φύσεως υποθέσεων, προβαίνω στη παρούσα γραπτή μαρτυρία και έχω τη πρόθεση να παραθέσω όλα τα απαραίτητα γεγονότα και στοιχεία προκειμένου να αποδείξω την απαίτηση των Εναγόντων.
  7. Ειδικότερα και όπως γνωρίζω προσωπικά λόγω της επαγγελματικής μου ιδιότητας και της πολυετής μου εμπειρίας, κατά την επίδικη περίοδο η διαδικασία και η πρακτική που ακολουθείτο από τους Ενάγοντες προς τον Εναγόμενο και γενικότερα προς τους πελάτες τους, ήταν να προμηθεύονται και/η να αγοράζουν από τους Ενάγοντες επί πιστώσει εμπορεύματα και/ή διάφορα υλικά οικοδομής, των αναγκών τους και της ποιότητας που αυτοί επιθυμούσαν, εφόσον επιθεωρούνταν τα χαρακτηριστικά και η ποιότητα αυτών, τόσο από τους υπαλλήλους του υποκαταστήματος των Εναγόντων, όσο και από τους αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους των πελατών τους, αντί συμφωνηθείσας και/ή λογικής τιμής. Οι Ενάγοντες δε, πωλούσαν επί πιστώσει και/ή παρέδιδαν τα εξαρτήματα και/ή τα υλικά οικοδομής και/ή γενικότερα τα προϊόντα, με την υπόσχεση των πελατών, ότι θα τα εξοφλούσαν εντός σύντομου χρόνου. Συγκεκριμένα, ο Εναγόμενος αγόρασε επί πιστώσει τα προϊόντα και/ή εξαρτήματα και/ή υλικά οικοδομής από το κατάστημα των Εναγόντων στη Δερύνεια, αφού οι πρώτοι διά αντιπροσώπων και/ή υπαλλήλων έθεσαν την υπογραφή τους επί της αντίστοιχης ημερομηνίας παραλαβής των προϊόντων σε Τιμολόγιο επί πιστώσει με την δέσμευση αποπληρωμής των οφειλών τους στο άμεσο μέλλον.
  8. Ο Ενάγομενος ήταν πελάτης των Εναγόντων και κατά τον πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο ήτοι κατά ή περί τον Οκτώβριο και Νοέμβριο του 2009, αγόρασε και παρέλαβε από το κατάστημα της ΣΠΕ Δερύνειας Τμήμα Υλικών Οικοδομής Νο. 5, επί πιστώσει διάφορα υλικά οικοδομής, και άλλων προϊόντων τα οποία περιγράφονται αναλυτικά στο Τιμολόγιο επι Πιστώσει με αριθμό 19316 σύμφωνα με τη διαδικασία που ανέλυσα στη προηγούμενη παράγραφο. Καταθέτω ως Τεκμήριο 10 το Τιμολόγιο επί πιστώσει υπ. αρ. 19316 επ' ονόματι του Εναγόμενου κου. XXXXX Κολοκασίδη.
  9. Μέσα από την μελέτη του εν λόγω τιμολογίου επί πιστώσει υπ. αρ. 19316, διαφαίνεται, το όνομα του Εναγόμενου καθώς επίσης και ο αριθμός του κινητού τηλεφώνου του τελευταίου που είχαν οι Ενάγοντες με σκοπό την μεταξύ τους επικοινωνία, ήτοι XXXXX
  10. Ακολούθως το εν λόγω τιμολόγιο, περιγράφει ειδικότερα στοιχεία που σχετίζονται με τα εμπορεύματα και/ή με τα διάφορα υλικά οικοδομής που πώλησαν επί πιστώσει και παραδόθηκαν από τους Ενάγοντες προς τον Εναγόμενο. Αναλυτικότερα, διαπιστώνεται με σαφήνεια επί του εν λόγω Τιμολογίου επί πιστώσει, η ημερομηνία πώλησης, η ποσότητα, το είδος, η τιμή μονάδας και το σύνολο της αξίας (με ενσωματωμένη στην τιμή το Φ.Π.Α.) έκαστου εξαρτήματος και/ή υλικού οικοδομής. Συγκεκριμένα, στη πρώτη στήλη του επίδικου τιμολογίου αναγράφεται η ημερομηνία που προμηθεύτηκε ο Εναγόμενος τα εξαρτήματα και/ή τα υλικά οικοδομής (Οκτώβρης-Νοέμβρης 2009). Στη δεύτερη στήλη εμφαίνεται η ποσότητα κάθε υλικού, στη τρίτη στήλη η τιμή της μονάδας και περαιτέρω αναγράφεται η αξία αυτών. Εν συνεχεία, αναγράφεται στο επίδικο τιμολόγιο επί πιστώσει η συνολική αξία των προϊόντων που σχετίζονται με αυτό και συγκεκριμένα, το ποσό των €966,10 το οποίο προκύπτει αθροίζοντας τα ποσά που αναγράφονται στη Πέμπτη στήλη. Στο κάτω μέρος του επίδικου Τιμολογίου αναγράφονται στη στήλη που περιγράφονται οι λεπτομέρειες των υλικών που αγοράζονται επί πιστώσει, δύο υλικά, με αναγραφή και της ποσότητας αυτών, τα οποία επιστράφηκαν πίσω στους Ενάγοντες από τον Εναγόμενο, συνολικής αξίας €59,
  11. Το ποσό των επιστρεπτέων υλικών, όπως διαπιστώνεται με σαφήνεια από το επίδικο Τιμολόγιο, έχει αφαιρεθεί από το ποσό των €966,10 και ως εκ τούτου προέκυψε το ποσό που αξιούν οι Ενάγοντες, ήτοι €906,50-. Επιπροσθέτως, για όσα προϊόντα εκδόθηκε και Δελτίο αποστολής, αναγράφεται στη τελευταία στήλη ο αριθμός του Δελτίου αποστολής. Τέλος, το εν λόγω Τιμολόγιο επί πιστώσει φέρει δεόντως υπογραφές επ' αυτό.
  12. Περαιτέρω, έχουν εκδοθεί σχετικά δελτία αποστολής από τη ΣΠΕ Δερύνειας Τμήμα Υλικών Οικοδομής Νο 5, με αριθμούς 10798, 10809 και 10836 για ορισμένα από τα εξαρτήματα και/ή υλικά οικοδομής που αναγράφονται στο επίδικο Τιμολόγιο με αριθμό
  13. Συγκεκριμένα, σε κάθε δελτίο αποστολής αναγράφεται δεόντως το όνομα του Εναγόμενου, στο όνομα του οποίου εκδόθηκαν τα επίδικα δελτία αποστολής καθώς και ο αριθμός του κινητού του τηλεφώνου, ήτοι XXXXX
  14. Επιπροσθέτως, αναγράφεται και η ποσότητα και το είδος των εξαρτημάτων και/ή υλικών οικοδομής καθώς επίσης και η συνολική τους αξία, όπου σε κάθε περίπτωση αντιστοιχεί τόσο με τη ποσότητα και το είδος των προϊόντων, όσο και με τη συνολική αξία που αναγράφεται για το κάθε ένα, στο Τιμολόγιο με αρ.
  15. Υπάρχει δε, η ημερομηνία έκδοσης έκαστου δελτίου αποστολής και περεταίρω, υπάρχει στο κάτω μέρος υπογραφή τόσο του παραλήπτη όσο και του ατόμου που παρέδωσε και/ή απέστειλε τα εν λόγω εξαρτήματα και/ή υλικά οικοδομής. Για σκοπούς απόδειξης των ισχυρισμών και γεγονότων της παρούσας γραπτής μαρτυρίας μου, καταθέτω το Δελτίο Αποστολής με αριθμό 10798 ως Τεκμήριο 11 Α', το δελτίο αποστολής με αριθμό 10809 ως Τεκμήριο 11 Β' και το δελτίο αποστολής με αριθμό 10836 ως Τεκμήριο 11 Γ'.
  16. Πρόσθετα, ως γνωρίζω προσωπικά, οι Ενάγοντες κάλεσαν τον Εναγόμενο επανειλημμένα να πληρώσει το επίδικο χρέος του χωρίς ωστόσο να το πράξει μέχρι και σήμερα και χωρίς να ενημερώσει αυτούς για οποιαδήποτε τυχόν προβλήματα ποιότητας ή οιοδήποτε άλλο ζήτημα παράδοση ή και διαφορετικά. Εν συνεχεία, οι Ενάγοντες απευθύνθηκαν στους δικηγόρους «Μουαΐμης & Μουαΐμης», στο Παραλίμνι, όπως αποστείλουν επιστολή σχετικά με το χρεωστικό υπόλοιπο από αγορά επί πιστώσει υλικών οικοδομής. Με την εν λόγω επιστολή, οι δικηγόροι που χειρίζονται την υπόθεση καλούσαν τον Εναγόμενο να εξοφλήσει το οφειλόμενο χρέος του εντός της τασσόμενης προθεσμίας. Περαιτέρω, ως με πληροφόρησαν οι δικηγόροι που χειρίζονται την υπόθεση και όπως διαφαίνεται από την ημερομηνία της εν λόγω επιστολής, αυτή στάλθηκε στις 31/07/2015, ο Εναγόμενος δε, δεν απάντησε ούτε εγγράφως και ούτε τηλεφωνικώς επ' αυτής. Για το σκοπό τούτο καταθέτω αντίγραφο της επιστολής, ημερ. 31/07/2015 ως Τεκμήριο
  18. Περαιτέρω, οι δικηγόροι των Εναγόντων, ως έσχατη προσπάθεια να διευθετηθεί και/ή να πληρωθεί το οφειλόμενο χρέος, κάλεσαν εκ νέου τον Εναγόμενο και για τελευταία φορά, μέσω επιστολής ημερ. 27 Σεπτεμβρίου 2016, να προσέλθει και να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό, τάσσοντας προς τούτο μια νέα προθεσμία. Τον ενημέρωσαν δε, ότι σε περίπτωση που παραλείψει να συμμορφωθεί τότε θα ληφθούν δικαστικά μέτρα εναντίον του προκειμένου να εισπραχθεί το οφειλόμενο χρέος του. Ως με πληροφόρησαν οι δικηγόροι που χειρίζονται την παρούσα υπόθεση, ο Εναγόμενος δεν ανταποκρίθηκε και/ή δεν απάντησε ούτε εγγράφως ούτε τηλεφωνικώς επ' αυτής. Για το σκοπό τούτο καταθέτω αντίγραφο της επιστολής, ημερ. 27/09/2016 ως Τεκμήριο
  20. Λόγω της άρνησης και της παράλειψης του Εναγομένου να εξοφλήσει το χρέος του προς τους Ενάγοντες δυνάμει τιμολογίου επί πιστώσει, αυτοί καταχώρησαν λοιπόν μέσω των Δικηγόρων τους την παρούσα αγωγή εναντίον του και αιτούνται από το σεβαστό Δικαστήριο τα ακόλουθα: Α) €906,50.- ως ποσό οφειλόμενο δυνάμει τιμολογίου και/ή αξίας πωληθέντων και παραδοθέντων επί πιστώσει εμπορευμάτων των Εναγόντων και/ή δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή άλλως πως, Β) νόμιμο τόκο επί του πιο πάνω ποσού και Γ) έξοδα, πλέον Φ.Π.Α, πλέον έξοδα επίδοσης.
  21. Ο Εναγόμενος από την έγερση της παρούσας αγωγής, δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό προς τους Ενάγοντες, έναντι του οφειλόμενου χρέους του μέχρι και σήμερα.
  22. Θεωρώ λοιπόν ορθό και δίκαιο, στη βάση των ανωτέρω και στη βάση των όσων με συμβούλευσαν οι δικηγόροι«Μουαΐμης&Μουαΐμης», όπως πετύχει η παρούσα αγωγή και αξιώνω από το Σεβαστό Δικαστήριο την έκδοση απόφασης εναντίον των Εναγομένων, ως τα πιο πάνω αιτητικά.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Η μαρτυρία του ΜΥ
  23. Παραθέτω πιο κάτω αυτούσιο το περιεχόμενο της γραπτής, ένορκης, μαρτυρίας του ΜΥ1꞉ «Εγώ ο κάτωθι υπογράφων XXXXX Κολοκασίδης ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:
  24. Είμαι ο εναγόμενος στην υπό άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και γνωρίζω προσωπικά τα επίδικα θέματα.
  25. Έχω διαβάσει την ένορκη δήλωση ημερ. 21/12/2017 του XXXXX Μαρτή (ΕΔ Χ/Μ), ο οποίος δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων που αναφέρει, και απορρίπτω το περιεχόμενό της.
  26. Αγνοώ τις παραγράφους 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 και 8 της ΕΔ Χ/Μ. Ουδέποτε ειδοποιήθηκα και ενημερώθηκα από τους ενάγοντες για όλα αυτά που ισχυρίζονται στις εν λόγω παραγράφους.
  27. Αναφορικά με την παράγραφο 9 της ΕΔ Χ/Μ δεν αποδέχομαι τους ισχυρισμούς του. Εγώ δεν γνωρίζω κανέναν κ. Χριστοφόρου. Το τι αλλαγές έγιναν στα θέματα προσωπικού στους ενάγοντες δεν είναι κάτι που με αφορά. Επίσης δεν γνωρίζω τον κ. Μαρτή.
  28. Αρνούμαι και απορρίπτω την παράγραφο 10 της ΕΔ Χ/Μ. Εκτός του ότι η εν λόγω παράγραφος περιέχει σωρεία διαζευκτικών ισχυρισμών, πράγμα εξ όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου ανεπίτρεπτο και αντινομικό και θα πρέπει γι' αυτό η μαρτυρία να απορριφθεί, είναι η θέση μου ότι ουδέποτε αγόρασα εμπορεύματα επί πιστώσει από τους ενάγοντες. Περαιτέρω απορρίπτω το περιεχόμενο του τιμολογίου Τεκμηρίου 10 που επισυνάπτεται στην ΕΔ Χ/Μ, το οποίο πρώτη φορά βλέπω και δεν αναγνωρίζω το περιεχόμενο του, ούτε ποιος το έχει συντάξει και δεν μου έχει δοθεί ποτέ τέτοιο έντυπο. Επαναλαμβάνω και τονίζω ότι ουδέποτε συμφώνησα με τους ενάγοντες να αγοράζω προϊόντα επί πιστώσει και ούτε αποδέχτηκα ότι οφείλω οποιοδήποτε ποσό στους ενάγοντες.
  29. Διαφωνώ και με τους ισχυρισμούς της παραγράφου 11 της ΕΔ Χ/Μ. Ουδέποτε τον Οκτώβριο ή Νοέμβριο του 2009 αγόρασα προϊόντα επί πιστώσει από τους ενάγοντες. Το δε τιμολόγιο Τεκμήριο 10 πρώτη φορά το είδα όταν μου το έδειξαν οι δικηγόροι μου. Προϊόντα επί πιστώσει αγόραζε η εταιρεία στην οποία ήμουν διευθυντής και έφερε την ονομασία KOLOKASIDES DEVELOPERS - CONSTRUCTIONS LIMITED. Τα δε προϊόντα που αγόραζε η εταιρεία τα πλήρωνε σε μεταγενέστερο χρόνο και δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό στους ενάγοντες.
  30. Είναι εύλογο απορίας δε γιατί ενώ ισχυρίζονται ότι τους οφείλω από τον Νοέμβριο του 2009 ουδέποτε πριν την έγερση της αγωγής δεν με ενόχλησαν για πληρωμή του ισχυριζόμενου οφειλόμενου ποσού; Το δε τιμολόγιο γιατί δεν μου το έδειξαν ποτέ; Γιατί δεν μου το έδωσαν να το ελέγξω και να το υπογράψω;
  31. Αρνούμαι τους ισχυρισμούς της παραγράφου 12 της ΕΔ Χ/Μ. Προκαταρκτικά αναφέρω ότι οι ισχυρισμοί αυτοί εξ όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου δεν δικογραφούνται. Επιπρόσθετα, το τι αναγράφεται στο τιμολόγιο όλοι το διαβάζουμε. Η ουσία όμως είναι ότι ουδέποτε εγώ παρέλαβα αυτά τα προϊόντα και ουδέν ποσό οφείλω. Αναφορικά δε με τις υπογραφές στο αντίγραφο που επισυνάφθηκε στη δήλωση που μας δόθηκε και το οποίο παρουσιάζουν δεν φαίνεται να υπάρχουν υπογραφές. Είναι η θέση μου ότι τέτοιο τιμολόγιο ποτέ δεν υπέγραψα. Αν υπάρχει υπογραφή κάτω από τη λέξη παραλήπτης/οφειλέτης σίγουρα δεν είναι δική μου και είμαι βέβαιος γιατί προϊόντα επί πιστώσει ουδέποτε αγόρασα προσωπικά.
  32. Διαφωνώ και με τους ισχυρισμούς της παραγράφου 13 της ΕΔ Χ/Μ. Είναι αόριστοι ισχυρισμοί, διαζευκτικοί και ελλιπής μαρτυρία. Το ότι έχουν τα στοιχεία μου δεν σημαίνει ότι παρέλαβα αυτά τα προϊόντα. Οι υπογραφές στο κάτω μέρος δεν είναι δικές μου. Επιπρόσθετα, εξ όσων γνωρίζω από την πείρα μου στις συναλλαγές δελτία αποστολής συμπληρώνονται όταν τα προϊόντα δεν παραλαμβάνονται από τον έμπορο, αλλά αποστέλλονται και μόλις παραληφθούν εκδίδεται αμέσως τιμολόγιο για κάθε δελτίο. Τα Τεκμήρια 11Α, 11Β και 11Γ δεν αναγνωρίζω το περιεχόμενο τους. Ποιος ο λόγος να αγοράσω προσωπικά τέτοιου είδους προϊόντα αφού εγώ προσωπικά δεν ασχολούμαι με ανέγερση οικοδομών; Γιατί να μην τα αγοράσω στο όνομα της εταιρείας μου για να δικαιούμαι και επιστροφή ΦΠΑ;
  33. Αρνούμαι τους ισχυρισμούς στις παραγράφους 14 και 15 της ΕΔ Χ/Μ. Ουδέποτε οχλήθηκα προσωπικά για καταβολή τέτοιου ποσού προς τους ενάγοντες. Το ποσό ήτο πολύ μικρό και δεν υπήρχε λόγος να μην το πληρώσω αν το όφειλα. Τέτοιο ποσό ποτέ δεν ειδοποιήθηκα ότι οφείλω. Γιατί εάν όφειλα ως ισχυρίζονται από το 2009, αποτάθηκαν σε δικηγόρο 6 χρόνια μετά; Γιατί ενώ η εταιρεία στην οποία είμαι διευθυντής δεν τους οφείλει οποιοδήποτε ποσό από τις συναλλαγές τους και εγώ να μην πληρώνω και να τους οφείλω ένα τέτοιο μικρό ποσό προσωπικά;
  34. Διαφωνώ με τους ισχυρισμούς στις παραγράφους 16, 17 και 18 της ΕΔ Χ/Μ. Ουδέν ποσό οφείλω στους ενάγοντες. Επιπρόσθετα, είναι η θέση μου ότι με την μαρτυρία που προσκόμισαν δεν απέδειξαν ως όφειλαν την απαίτηση τους.
  35. Ενόψει των ανωτέρω, είναι η θέση μου ότι η ανωτέρω αγωγή είναι επιπόλαια και ενοχλητική και θα πρέπει να απορριφθεί καθότι τα γεγονότα τα οποία ισχυρίζονται οι ενάγοντες είναι αναληθή και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Δεν υπήρξε αίτημα για αντεξέταση οποιουδήποτε εκ των ανωτέρω μαρτύρων. Ολοκληρώθηκε η ακρόαση της αγωγής στη βάση των γραπτών αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων, τις οποίες έχω μελετήσει με προσοχή. Το βάρος της απόδειξης. Σε αστικής φύσεως υποθέσεις, η μαρτυρία αξιολογείται, για να μπορέσει το Δικαστήριο να προβεί σε διαπιστώσεις αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα, έτσι ώστε να εξετάσει στη συνέχεια κατά πόσον ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης το έχει αποσείσει στον βαθμό που απαιτείται, ήτοι στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι δηλαδή η εκδοχή του είναι πιο πιθανόν να είναι αληθής παρά να μην είναι. Όπως διευκρινίσθηκε στην υπόθεση Μαρσέλ κ.α. ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001)1(B) Α.Α.Δ 1858 - «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «η πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not).». Αξιολόγηση της μαρτυρίας και ευρήματα γεγονότων. Η αξιοπιστία καθενός μάρτυρα αξιολογείται ανεξαρτήτως βάρους απόδειξης (Barry Wynne v. David Costakis Mavronicola κ.α.
(2009)1(β) Α.Α.Δ. 1138, Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Δεδομένου ότι, λόγω του μικρού μεγέθους της αξίωσης στην αγωγή, δεν δόθηκε δια ζώσης μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου από τους δύο μάρτυρες, γι' αυτό και το Δικαστήριο δεν έχει την ευχέρεια να αξιολογήσει τη μαρτυρία τους με βάση τα συνήθη κριτήρια της εξωτερικής εντύπωσης που του προκαλούν (ετοιμότητα απαντήσεων, σαφήνεια, εμβάθυνση, κ.ο.κ.). Η αλήθεια των ισχυρισμών των δύο μαρτύρων, στο βαθμό που συγκρούονται μεταξύ τους, θα κριθεί από το Δικαστήριο με αντιπαραβολή της έγγραφης ένορκης μαρτυρίας και των τεκμηρίων που τη συνοδεύουν. Θα λάβω, επίσης, υπόψη ότι, αν και δεν υπάρχει κανόνας ότι το Δικαστήριο δεσμεύεται να αποδεχθεί μαρτυρία για το λόγο και μόνο ότι δεν υπήρξε αντεξέταση ενός ενόρκως δηλούντα (βλ. Αντωνάκης Χρ. Σολομωνίδης Λτδ κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α.
(2005)1 Α Α.Α.Δ. 491), εντούτοις, εκεί όπου ένας μάρτυρας δεν αντεξετάζεται σε ουσιώδες τμήμα της μαρτυρίας του, παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να θεωρήσει την παράλειψη αυτή ως αποδοχή των ισχυρισμών του στο σημείο που δεν αντεξετάστηκε (βλ. Philippou General Bonded Warehouse Ltd v. Νικολαϊδη
(2006)1Β 1057, Marketrends Finance Ltd v. Χριστοδουλίδη
(2007)1Α 624). Ασφαλώς, θα έχω πάντοτε κατά νου τον βασικό κανόνα ότι μια υπόθεση πρέπει να εκδικάζεται στα αυστηρά πλαίσια των δικογράφων (Cheeseline Ltd v Ανθούλης Θωμά & Υιοί Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A319, Πολιτική Έφεση 45/2009, ημερομηνίας 14.5.2014). Για τον ίδιο λόγο η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται υπό το πρίσμα της συνοχής της εν σχέση προς τη δικογραφηθείσα εκδοχή της κάθε πλευράς (βλ. Χρίστου ν. Ηροδότου κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 676 και Σοφοκλέους ν. Τσεσμέλογλου
(2006)1 Α.Α.Δ. 1153, 1158-59)». Αρχίζω με αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΕ1. Ο ΜΕ1 ορκίστηκε για τα γεγονότα της υπόθεσης στη βάση της ιδιότητάς του ως Διευθυντής Πιστοδοτήσεων της Περιφέρειας Αμμοχώστου των Εναγόντων, έχοντας λάβει την εξουσιοδότησή τους για να ορκιστεί τα γεγονότα. Υπό την ιδιότητά του αυτή, είμαι πλήρως ικανοποιημένη ότι έχει το πεδίο γνώσης για να αναλύσει, επεξηγήσει και τεκμηριώσει ό,τι αφορά στη διαδοχή της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Δερύνειας Λτδ από την Ενάγουσα εταιρεία με το όνομα Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κοκκινοχωρίων Λτδ και εν συνεχεία με το όνομα Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ. Άλλωστε, στο βαθμό που η ένορκη δήλωσή του εμπεριέχει πληροφόρηση και/ή νομική άποψη από τους δικηγόρους των Εναγόντων, ο ΜΕ1 το δήλωσε ρητά όπως απαιτεί η Δ.39 (βλ. Louis Vuitton v Δερμοσάκ Λτδ κ.α.
(1992)1Β ΑΑΔ 1453). Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο είναι ικανοποιημένο ότι η αγωγή για το συγκεκριμένο ισχυριζόμενο αγώγιμο δικαίωμα που ανακύπτει κατ' ισχυρισμόν μέσα από την εμπορική δραστηριοποίηση της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Δερύνειας Λτδ κατά τον ουσιώδη χρόνο έκδοσης των επίδικων τιμολογίων και δελτίων παραλαβής, προωθείται νόμιμα και κατάλληλα εξ ονόματος της Συνεργατική Κυπριακής Τράπεζας Λτδ, ως η ειδοποίηση ημερ. 9.8.2017 στο φάκελο του Δικαστηρίου, δυνάμει της Δ.12, θ.3). Προχωρώντας επί της ουσίας της αντιδικίας, παρατηρώ ότι στην παρα. 10 της ένορκης δήλωσης του ο ΜΕ1 περιέγραψε τη «διαδικασία και πρακτική που ακολουθείτο από τους Ενάγοντες προς τους Εναγόμενους» για την πώληση προϊόντων έναντι τιμολογίων επί πιστώσει με ανάληψη δέσμευσης αποπληρωμής των Εναγόντων στο άμεσο μέλλον. Αυτή η εκδοχή που προώθησε ο ΜΕ1 όσον αφορά τον τρόπο συναλλαγής μεταξύ Εναγόντων και Εναγομένων, παρατηρώ ότι συνάδει με όσα δικογραφήθηκαν στην παρα.
  1. Ο ΜΕ1 ισχυρίστηκε ότι είχε προσωπική γνώση για την συνήθη αυτή πρακτική και διαδικασία, «λόγω της επαγγελματικής του ιδιότητας και πολυετούς πείρας». Αμφισβητούν οι Εναγόμενοι, μέσω του ΜΥ1, ότι ο ΜΕ1 είχε οποιαδήποτε επαγγελματική θέση στο επίδικο κατάστημα της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Δερύνειας Λτδ και αρνούνται ότι αυτός είχε οποιαδήποτε ανάμειξη στα δύο επίμαχα στάδια, αφενός της έκδοσης του επίδικου τιμολογίου που παρουσίασε στο Δικαστήριο ως τεκμήρια 10 και αφετέρου στο στάδιο της ισχυριζόμενης παράδοσης των επίδικων προϊόντων στους Εναγόμενους έναντι των δελτίων παραλαβής ως τα Τεκμήρια 11Α έως 11Γ. Είναι γεγονός ότι, στην παρα. 9 της ένορκης δήλωσης του, ο ΜΕ1 αναγνωρίζει κατ'ουσίαν ότι ο ίδιος δεν είχε προσωπική ανάμειξη στην έκδοση του επίδικου τιμολογίου και των επίδικων δελτίων παράδοσης, στα οποία στηρίζεται η παρούσα αγωγή. Προχωρεί και κατονομάζει ο ΜΕ1 το πρόσωπο εκείνο που ήταν αποθηκάριος στο κατάστημα υλικών οικοδομής στη Δερύνεια και ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την έκδοσή του. Πρόκειται για κάποιον κ. Χριστοφόρου. Κανονικά εκείνο είναι το πρόσωπο που θα έπρεπε να προσέφερε ένορκη μαρτυρία ως το πρόσωπο που είχε άμεση γνώση των επίδικων γεγονότων. Όσα ο ΜΕ1 λέγει ενόρκως αποτελούν τη δική του εξ ακοής μαρτυρία για αυτά που ο κ. Χριστοφόρου κατ' ισχυρισμόν έπραξε και περιέγραψε στον ΜΕ1, όταν του παρέδωσε τον κατάλογο χρεωστών του καταστήματος. Η αξιολόγηση της εξ ακοής μαρτυρίας υπόκειται σε συγκεκριμένα κριτήρια ως λεπτομερώς τα έχει περιράψει ο περί Αποδείξεως Νόμος, Κεφ.
  2. Το ότι η παρούσα αγωγή εκδικάζεται δυνάμει της νέας Δ.30 σε ταχεία διαδικασία, δεν αναιρεί τους κανόνες περί αποδεκτότητας μαρτυρίας και τα κριτήρια ελέγχου της βαρύτητας της μαρτυρίας. Σύμφωνα με το Σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη & Νικόλα Γ. Σάντη, «Το Δίκαιο της Απόδειξης. Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές» Hippasus Publishing, Λευκωσία 2014, σελ. 319 - «Το άρθρο 26
(1)του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, προνοεί ότι σε περίπτωση που οποιοσδήποτε διάδικος προσάγει εξ ακοής μαρτυρία και δεν κλητεύει το πρόσωπο που είχε προβεί στην αρχική δήλωση, τότε οποιοσδήποτε άλλος διάδικος μπορεί, με άδεια του Δικαστηρίου, να τον κλητεύσει για να τον αντεξετάσει, σε σχέση με τη δήλωση. Κατ' ακολουθίαν, η προσαγωγή εξ ακοής μαρτυρίας δεν αλλοιώνει το θεμελιώδες δικαίωμα αντεξέτασης (Μελάς και άλλων ν Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 412). Η κλήση για αντεξέταση προϋποθέτει- εκτός από την τω όντι παράθεση εξ ακοής μαρτυρίας (Λουλλά ν Cyprus Investment & Securities Ltd, ΠΕ 275/2009, ημερ. 3.9.14) και ύπαρξη του προσώπου που προέβη στη δήλωση, ώστε να είναι δυνατή η κλήτευσή του. [...] ο διάδικος που επιθυμεί κλήτευση προσώπου που προέβη στην αρχική δήλωση, μπορεί να επιφυλάξει το δικαίωμα του να το πράξει, κατά την ακροαματική διαδικασία (Αριστείδου ν Δημοκρατίας
(2011)2 ΑΑΔ 32. [...]» «Η αντεξέταση βάσει του άρθρου 26 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9 πρέπει να λαμβάνει χώραν, πριν ο διάδικος που υποβάλλει το αίτημα αρχίσει την υπόθεσή του. Το Δικαστήριο μπορεί να μην επιτρέψει την κλήτευση αν κρίνει ότι κάτι τέτοιο δεν είναι υπό τις περιστάσεις εύλογο, εφικτό ή αναγκαίο για σκοπούς για σκοπούς απονομής της δικαιοσύνης. [...]» Σύμφωνα με το άρθρο 27
(2)του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, κατά την αξιολόγηση εξ ακοής μαρτυρίας - την αποδοχή της οποίας ο Δικαστής πρέπει να εξηγεί (Ανδρέου κ.α. ν Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 152) - το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη όλα τα περιστατικά της υπόθεσης. Ιδιαίτερα αξιολογεί αν θα ήταν εύλογο και εφικτό ο διάδικος που έχει παρουσιάσει τη μαρτυρία να είχε κλητεύσει ως μάρτυρα στη διαδικασία το πρόσωπο που έκαμε την αρχική δήλωση, το χρονικό διάστημα μεταξύ της αρχικής δήλωσης και του γεγονότος στο οποίο αυτή αναφέρεται, το βαθμό της εξ ακοής μαρτυρίας, το αν οποιοδήποτε εμπλεκόμενο πρόσωπο είχε κίνητρο να αποκρύψει ή παραποιήσει τα γεγονότα, το αν η αρχική δήλωση μεταφέρθηκε επακριβώς ή όχι, το πλαίσιο στο οποίο έγινε η δήλωση ή τους οποιουσδήποτε σκοπούς πίσω από την αρχική δήλωση, το αν η εξ ακοής μαρτυρία είναι ουσιωδώς διαφορετική από την αρχική δήλωση και το αν υπό τις περιστάσεις που προσάγεται φαίνεται ότι δεν διευκολύνεται η ορθή αξιολόγηση της βαρύτητάς της ή γίνεται προσπάθεια παρεμπόδισης της ορθής αξιολόγησης της. Η πιο πάνω αξιολόγηση επιβάλλεται να γίνεται από το Δικαστήριο είτε η εξ ακοής μαρτυρία απορρέει από προφορική μαρτυρία (Γεωργίου ν Στυλιανού
(2009)1 (Α) ΑΑΔ 70), είτε από γραπτή μαρτυρία (Μονός και Άλλης ν S Xenides Trading Co Ltd κ.α.
(2010)1(Β) ΑΑΔ 1002).». Η εφαρμογή της ταχείας διαδικασίας δυνάμει της νέας Δ.30 για τις αγωγές σε κλίμακα που δεν υπερβαίνει τις €3000, δεν έχει αφαιρέσει από τους διαδίκους το δικαίωμα να αιτηθούν την κλήτευση ενός προσώπου που δεν κατέθεσε ενόρκως (προς υποστήριξη όμως της δικής του υπόθεσης) ή την αντεξέταση ενός προσώπου που ήδη κατέθεσε ενόρκως (εν προκειμένω του ΜΕ1). Σχετικός ο θ.7 της Δ.30 τον οποίο παραθέτω꞉ «
  1. Το Δικαστήριο δύναται να εκδίδει για τις υποθέσεις που καλύπτονται από την παρ. 6 ανωτέρω, κατ΄ εξαίρεση και μόνο, διαταγή ως προς την παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας από διάδικο ή μάρτυρα που ήδη κατέθεσε εγγράφως τη μαρτυρία του ή στην περίπτωση της υποπαραγράφου (γ) κατωτέρω ως προς την παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας από μάρτυρα που δεν κατέθεσε εγγράφως τη μαρτυρία του στις ακόλουθες περιπτώσεις: (α) Όπου το Δικαστήριο κρίνει αυτεπαγγέλτως ότι επιβάλλεται η εξέταση ή αντεξέταση του διαδίκου ή του μάρτυρα. (β) Όπου οποιοσδήποτε των διαδίκων υποβάλει στο Δικαστήριο τουλάχιστον ένα μήνα πριν την ημερομηνία κατά την οποία είναι ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, αίτηση για να επιτραπεί η προφορική εξέταση ή αντεξέταση οποιουδήποτε μάρτυρα είτε του ιδίου, είτε του αντιδίκου του. (γ) Όπου οποιοσδήποτε των διαδίκων υποβάλει στο Δικαστήριο τουλάχιστον ένα μήνα πριν την ημερομηνία κατά την οποία είναι ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, αίτηση για να επιτραπεί η προφορική μαρτυρία οποιουδήποτε μάρτυρα του ιδίου που ένεκα της ιδιότητας του ή του αντικειμένου της μαρτυρίας του δεν υπήρχε η δυνατότητα να κατονομαστεί ενωρίτερα ή να καταγραφεί η κατάθεση του. (δ) Το αίτημα καταχωρείται γραπτώς στο Πρωτοκολλητείο με ειδοποίηση προς τους υπόλοιπους διαδίκους και ορίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου για προφορική παράσταση σε χρόνο που το Δικαστήριο καθορίζει. Στο αίτημα καθορίζεται απαραιτήτως το όνομα του διαδίκου ή μάρτυρα του οποίου η προφορική παρουσίαση απαιτείται, εκείνο το μέρος της μαρτυρίας επί της οποίας καθίσταται αναγκαία η προφορική εξέταση, ο λόγος και η αναγκαιότητα της προφορικής εξέτασης ή αντεξέτασης, καθώς και ο χρόνος που απαιτείται για την προφορική αυτή εξέταση. (ε) Το Δικαστήριο αφού ακούσει τους διαδίκους, ασκεί αναλόγως τη διακριτική του ευχέρεια και εκδίδει αυθημερόν και με συνοπτική αιτιολογία διάταγμα προφορικής παρουσίασης του διαδίκου ή μάρτυρα για σκοπούς διευκρίνισης της μαρτυρίας του.». Δεν φαίνεται να έγινε πρόνοια στη Δ.30 θ. 7 για το δικαίωμα ενός διάδικου να κλητεύσει τον συντάκτη της αρχικής δήλωσης που μεταφέρεται ως εξ ακοής από άλλο μάρτυρα του αντιδίκου του. Ωστόσο, θεωρώ ότι τέτοιο δικαίωμα απορρέει ευθέως από τις διατάξεις του άρθρου 26 του Κεφ.
  2. Στην παρούσα υπόθεση, οι Ενάγοντες εξήγησαν μέσω του ΜΕ1 ότι ο συντάκτης των δελτίου παράδοσης και του τιμολογίου, κ. Χριστοφόρου αποχώρησε από τη θέση του στην υπηρεσία των Εναγόντων αφού τερματίστηκαν οι υπηρεσίες του σε αυτήν. Τούτος είναι ο λόγος που οι Ενάγοντες δεν προσέφεραν μαρτυρία από τον ίδιο ως μάρτυρα. Από την άλλη, ο Εναγόμενος αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι γνωρίζει τον κ. Χριστοφόρου. Αν ληφθεί υπόψη ότι ούτε καν το πλήρες όνομά του κ. Χριστοφόρου δεν αναφέρθηκε στην ένορκη δήλωση του ΜΕ1 και με δεδομένο ότι το βάρος απόδειξης του περιεχομένου του τιμολογίου και των δελτίων αποστολής βαρύνει τους Ενάγοντες παρά τον Εναγόμενο, δεν προκαλεί εντύπωση στο Δικαστήριο το γεγονός ότι ο Εναγόμενος δεν μπήκε στη διαδικασία κλήτευσής του, έστω στη βάση του άρθρου 26 του Κεφ.
  3. Συνεπώς απομένει ενώπιον του Δικαστηρίου μόνο η εξ ακοής μαρτυρία του ΜΕ1, η οποία χρονολογείται από το 2009, αν ληφθεί υπόψη ότι τα προαναφερόμενα έγγραφα εκδόθηκαν από τον αρχικό συντάκτη τους μεταξύ Οκτωβρίου και Νοεμβρίου του
  4. Εύλογα διερωτάται ο Εναγόμενος πώς είναι δυνατόν αυτός να είχε αφήσει απλήρωτο οποιοδήποτε οφειλόμενο ποσό και να μην οχλήθηκε γραπτώς από τους Ενάγοντες οποτεδήποτε πριν τις 31.7.
  5. Οι επιστολές ως τα Τεκμήρια 12 και 13 της Ε/Δ του ΜΕ1 χρονολογούνται μόλις τους μήνες Ιούλιο και Σεπτέμβρη
  6. Ουδεμία απόδειξη ότι οχλήθηκε ο Εναγόμενος στο διάστημα μεταξύ 2009 και 2015 για το κατ' ισχυρισμόν οφειλόμενο ποσό. Οι συναλλαγές που επικαλούνται οι Ενάγοντες δεν μπορούν να αποδειχθούν στην όψη του τιμολογίου ως το Τεκμήριο 10, εφόσον αυτό δεν φέρει την υπογραφή του παραλήπτη / οφειλέτη του και ο ΜΥ1 αρνείται την έκδοσή του οποτεδήποτε προς τον ίδιο. Τα τιμολόγια, όπως αναφέρεται στο Halsbury's Laws of England, τρίτη έκδοση, τόμος 24, σελ. 171 και επιβεβαιώθηκε στη Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339, αποτελούν τον έγγραφο λογαριασμό μεταξύ των διαδίκων, σε σχέση με προϊόντα παραδοθέντα στον αγοραστή, με αναφορά στην τιμή ή τη χρέωση. Ως τέτοια, πρέπει να συνεκτιμούνται μαζί με την υπόλοιπη μαρτυρία των εναγόντων σε αντιδιαστολή με εκείνη των Εναγομένων (βλ. Haleko Hanseatisches Lebensmittelkontor GMBH & CO OHG v L.S.E. Life Style Enterprises Ltd
(2011)1 Α.Α.Δ. 1055). Στις ίδιες γραμμές είναι και όσα λέχθηκαν στην Demil Imports Exports Ltd v. Ζήνων Η. Κωνσταντινίδης Λτδ
(2011)1 Α.Α.Δ. 462 ꞉ «Οι εφεσείοντες αμφισβητούν τα δελτία μεταφοράς και τα τιμολόγια (τεκμήρια [...]) προβάλλοντας ότι ουδέποτε παρέλαβαν τα εμπορεύματα τα οποία αναφέρονται σε αυτά. Αναφορικά με την έκδοση των τιμολογίων και των δελτίων μεταφοράς κατέθεσε ο Μ.Ε.2, ο οποίος ήταν υπάλληλος των εφεσιβλήτων και αυτός μαζί με μια άλλη υπάλληλο ήσαν υπεύθυνοι για την έκδοση και υπογραφή των τιμολογίων και των δελτίων μεταφοράς. Τα τιμολόγια δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική σημασία, ούτε προβάλλονται ως τέτοια. Υπάρχουν για να συνεκτιμηθούν στο σύνολο της μαρτυρίας (Palatino Developments Limited v. Telectronics Communication Limited
(2002)1(B) A.A.Δ.962). To πρωτόδικο Δικαστήριο αφού αξιολόγησε τη μαρτυρία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι εφεσίβλητοι απέδειξαν ότι εξέδωσαν και τα τιμολόγια και τα δελτία μεταφοράς και ότι παρέδωσαν στους εφεσείοντες τα εμπορεύματα. Ανέφερε συγκεκριμένα ο Μ.Ε.2 ότι «Δεν υπάρχει περίπτωση να πιάσουν εμπόρευμα και να μην έχει υπογραφή πάνω». Ο Μ.Ε.1 ανέφερε ότι από το 2002 μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής, κανείς από τους εφεσείοντες δεν αμφισβήτησε οποιοδήποτε τιμολόγιο. Αντιθέτως, ανέφερε ότι είχε τηλεφωνικές συνδιαλέξεις με τον Μ.Υ.1 όταν υπήρχαν διαφωνίες ως προς την κατάσταση του λογαριασμού, τις οποίες διευθετούσαν και δεν του ανέφερε οποιαδήποτε διαφωνία ως προς τα τιμολόγια, τα οποία τώρα αμφισβητούν. Εφόσον η μαρτυρία για τους εφεσίβλητους ήταν ότι παρέδωσαν τα εν λόγω εμπορεύματα, δεν ήταν αναγκαία η περαιτέρω απόδειξη της παράδοσης των εμπορευμάτων. Το γεγονός ότι τα αμφισβητούμενα δελτία μεταφοράς και τιμολόγια δεν φέρουν την υπογραφή των εφεσειόντων δεν επηρεάζει την ουσία της υπόθεσης, εφόσον το Δικαστήριο έκρινε ως αξιόπιστους τους μάρτυρες των εφεσιβλήτων. (Χριστοδουλίδου v. Μocassino Shoes Ltd
(2006)1(A) Α.Α.Δ. 294).». Προκύπτει από την ανωτέρω περικοπή ότι τα τιμολόγια δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική αξία και ότι, αν το Δικαστήριο ικανοποιείτο για την αξιοπιστία της μαρτυρίας του ΜΕ1, η αγωγή θα μπορούσε να πετύχει ακόμη και αν αυτά δεν έφεραν καθόλου υπογραφή. Στην παρούσα όμως υπόθεση, ελλείψει μαρτυρίας του ΜΕ1 ότι είχε προσωπική ανάμειξη στην έκδοση του τιμολογίου εκ μέρους των Εναγόντων δεν υπάρχει ουσιαστικά άμεση μαρτυρία, η οποία να μπορεί να στηρίξει την αξίωση των Εναγόντων. Αποκτά, εν προκειμένω, ιδιαίτερη σημασία να αποδειχθεί αν ο Εναγόμενος όντως υπέγραψε τα επίδικα δελτία αποστολής ως παραλήπτης των προϊόντων, ώστε να δεσμεύεται από αυτά. . Αν και ανέφερε ο ΜΕ1 ότι επί των τιμολογίου αναγράφεται ο αριθμός τηλεφώνου του ΜΥ1 ή και το όνομα του, εντούτοις ουδέποτε συσχέτισε ρητά ο ΜΕ1 τις υπογραφές που φέρουν τα δελτία αποστολής με την υπογραφή του ΜΥ
  1. Ουδέποτε δήλωσε ο ΜΕ1 ότι αναγνωρίζει την υπογραφή του ΜΥ
  2. Στην απόφαση, ημερομηνίας 28.11.2017, του Οικονόμου, Δ., στην Ποινική Έφεση 204/2014, VBH (CYPRUS) LTD. V.
  3. WINDOORS UPVC SYSTEMS LTD, κ.α. (μη δημοσιευθείσα), καταγράφονται τα εξής꞉ «Γενικά ομιλούντες, μαρτυρία για αναγνώριση υπογραφής, αν δεν πιστοποιείται από το ίδιο το πρόσωπο που υπέγραψε, μπορεί να προέρχεται από πρόσωπο που ήταν παρόν και επιμαρτυρεί το γεγονός της υπογραφής, ή από πρόσωπο που είναι σε θέση να γνωρίζει την υπογραφή ή από συγκριτική διεργασία πραγματογνώμονα. Η γνησιότητα δε ενός εγγράφου μπορεί να προκύπτει και από περιστατική μαρτυρία (Phipson on Evidence, 18th Ed., 41-07).» Παραθέτω, επίσης απόσπασμα από τη μειοψηφική απόφαση του Ναθαναήλ, Δ. στην απόφαση Ανδρέα Δημητρίου ν. Alyona (Alena) Sidorenko
(2011)1 Α.Α.Δ. 1095꞉ «Στο σύγγραμμα Cross & Tapper on Evidence 10η έκδ.
(2004), στις σελ. 710-712, σημειώνεται ότι η απόδειξη υπογραφής από τρίτο πρόσωπο μπορεί να λάβει τη μορφή μαρτυρίας ότι η υπογραφή είναι του συγκεκριμένου προσώπου, εδραζόμενη στην εξοικείωση που έχει ο μάρτυρας με την υπό αμφισβήτηση υπογραφή, έχοντας δει το πρόσωπο να υπογράφει σε προηγούμενες περιπτώσεις. Η συχνότητα της προηγούμενης παρακολούθησης του προσώπου να υπογράφει έγγραφα, καθώς και η υπογραφή με το μικρό ή το κύριο όνομα, δεν ενέχουν τόση σημασία, αλλά σχετίζονται με τη βαρύτητα τέτοιας μαρτυρίας. Ακόμη, είναι αχρείαστο για το μάρτυρα να έχει δει το πρόσωπο να θέτει την υπογραφή του προηγουμένως σε έγγραφο, διότι είναι αρκετό να έχει λάβει έγγραφα θεωρούμενα ως προερχόμενα από το συγκεκριμένο πρόσωπο, και πάλι αναγόμενο το ζήτημα σε θέμα βαρύτητας. (Harrington v. Fry [1824] 1 C & P 289). Αναμφίβολα, η βαρύτητα που θα έχει η μαρτυρία της σύγκρισης των υπογραφών διαφοροποιείται κατά πολύ ανάλογα με το βαθμό εξομοίωσης του μάρτυρα με την υπογραφή (Doe d Mudd v. Suckermore [1836] 5 Ad & El 703).» Υπήρχε έδαφος για αντεξέταση του ΜΥ1 που οι Ενάγοντες δεν αξιοποίησαν. Για παράδειγμα, ο ΜΥ1 αρνήθηκε ότι αγόραζε επί πιστώσει εμπορεύματα των Εναγόντων υπό την προσωπική του ιδιότητα και ισχυρίστηκε ότι δεν ασχολείται ο ίδιος προσωπικά με οικοδομικές εργασίες ώστε να αγόραζε είδη οικοδομής (βλ. παρα. 9 της Ε/Δ του). Εδώ, εν προκειμένω, αν υπήρχαν προηγούμενα τιμολόγια ή/και δελτία αποστολής στο αρχείο των Εναγόντων που να δείχνουν ότι υπήρχαν αντίστοιχες συναλλαγές στο παρελθόν με τον Εναγόμενο, οι οποίες εξοφλήθηκαν από τον ίδιο δυνάμει τιμολογίων ή/και δελτίων αποστολής υπογεγραμμένων από τον ίδιο, θα μπορούσαν να είχαν αντιταχθεί στο πλαίσιο αντεξέτασής του, για να φανεί τυχόν ψεύδος της εν λόγω εκδοχής του ή ακόμη και για να αντιπαραβληθεί η υπογραφή του σε εξοφληθέντα τιμολόγια η΄/και δελτία αποστολής με την υπογραφή του στα Τεκμήρια 11Α έως Γ που αυτός αμφισβητεί στην παρούσα υπόθεση. Δεν έγινε κάτι τέτοιο. Επομένως, στην παρούσα υπόθεση δεν έχει προσφερθεί από τους Ενάγοντες μαρτυρία επαρκής και ικανή να αποδείξει ότι ο Εναγόμενος υπέγραψε τα επίδικα δελτία αποστολής ως παραλήπτης των προϊόντων, ώστε να δεσμεύεται από αυτά και να οφείλει το ποσό δυνάμει παραδοθέντων επί πιστώσει εμπορευμάτων. Το βάρος δεν ήταν στους ώμους του Εναγόμενου να αποδείξει ότι οι υπογραφές που υπάρχουν επί των τεκμηρίων 11Α έως 11Γ δεν ανήκουν σε αυτόν. Εάν οι Ενάγοντες, μέσω του ΜΕ1, έδιδαν μαρτυρία αναγνώρισης της υπογραφής του ΜΥ1 ή άλλου συγκεκριμένου ατόμου που υπέγραψε εξ ονόματος και για λογαριασμό του, τότε και μόνο θα εγειρόταν για τον Εναγόμενο ζήτημα να φέρει μαρτυρία για να αποδείξει το αντίθετο. Παραπέμπω στην υπόθεση Ελληνική Τράπεζα Χρηματοδοτήσεις Λτδ ν Ε.Τ. ΑUTOSPARES ENTERPRISES LTD, κ.α.
(1998)1 ΑΑΔ 843, όπου διασαφηνίστηκαν υπό Κωνσταντινίδη, Δ., τα εξής σημαντικά σε ό,τι αφορά τη σημασία τους μη αντεξέτασης τους μάρτυρα (τα οποία διατηρούν κατά την κρίση μου τη σημασία τους ακόμη και μέσα στο πλαίσιο τους δίκης που ρυθμίζεται από τη νέα Δ.30): «Έχουμε καταλήξει πως η έφεση πρέπει να απορριφθεί. Προέκυπτε από την αντιπαραβολή των δικογράφων ως μόνο επίδικο ζήτημα το κατά πόσο οι εφεσίβλητοι υπέγραψαν τη σύμβαση ως εγγυητές. Βάρυνε τους εφεσείοντες, τους δέκτηκαν και οι ίδιοι, η απόδειξη τους σύμβασης που επικαλούνταν. Η κατάθεση του εγγράφου, που δεν ήταν η ύπαρξή του που αμφισβητείτο, δεν προωθούσε αφ' εαυτής την υπόθεση των εφεσειόντων, σε σχέση με το επίδικο θέμα. Η μη υποβολή ένστασης στην κατάθεσή του, ως του εγγράφου το οποίο κατ' ισχυρισμόν υπέγραψαν οι εφεσίβλητοι, δεν σήμαινε παραδοχή για οτιδήποτε Το αποδεκτό εγγράφου ως μαρτυρίας και η τοποθέτηση ως τους αυτό διαχωρίζονται από την κατ' ουσία, ανάλογα με την περίπτωση, αποδεικτική του δύναμη και βεβαίως από την προβαλλόμενη άποψη ως τους αυτή. Η ένσταση ή τους ένσταση στην προσαγωγή του συναρτάται τους τους κανόνες που διέπουν την απόδειξη. Δεν προσφέρεται η ένσταση στην προσαγωγή μαρτυρίας ως μέσο για την επίλυση τους ουσίας τους διαφοράς και η τους υποβολή τέτοιας δεν έχει από μόνη τους επίπτωση που υπερβαίνει τον προορισμό τους. Ο προσδιορισμός δε από τη Δ.38 θ4 του χρόνου υποβολής ένστασης στην προσαγωγή μαρτυρίας αποβλέπει αλλού και δεν συσχετίζεται τους το θέμα. (βλ. Βίκτωρος ν. Χριστοδούλου
(1992)1 Α.Α.Δ. 512 και Α.Ν. Stasis Estates Co Ltd v. George Evans Edwards κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 385). Αποτέλεσμα τους προσαγωγής εγγράφου, με ή χωρίς ένσταση, είναι η ένταξή του στο αποδεικτικό υλικό που θα συνεκτιμηθεί. Ούτε μπορούμε να συμφωνήσουμε πως προσθέτει οτιδήποτε στην υπόθεση των εφεσειόντων η τους αντεξέταση του μάρτυρά τους. Πολύ λιγότερο δεν υπονοούσε παραδοχή πως υπέγραψαν οι εφεσίβλητοι το έγγραφο. Όχι γιατί δεν είναι δυνατό, τους αναγνωρίστηκε και στη νομολογία που επικαλέστηκαν οι εφεσείοντες, να προκύψει τέτοιο αποτέλεσμα από την παράλειψη αντεξέτασης. Αλλά γιατί δεν υπήρχε μαρτυρία ουσίας, δηλαδή πάνω στο επίδικο θέμα, σε σχέση με το οποίο θα ήταν νοητό να αντεξεταστεί ο μάρτυρας. Και ακριβώς στην υπόθεση Aloupou and Another (ανωτέρω) εξηγήθηκε πως η τους αντεξέταση δεν ισοδυναμεί με παραδοχή σε σχέση με θέματα για τα οποία δεν κατέθεσε ο μάρτυρας αλλά απλώς προβάλλονται τους γραπτές προτάσεις. Εδώ μάλιστα και οι ίδιοι οι εφεσείοντες, μετά από επί τούτου ένσταση των εφεσιβλήτων, αποσύνδεσαν τη μαρτυρία του μάρτυρά τους από την επίδικη διαφορά.» (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ενόψει των πιο πάνω αξιολογικών κρίσεών μου, κρίνω ότι δεν έχω ενώπιον μου αξιόπιστη, επαρκή και ικανή μαρτυρία για να αποδεχθώ την υπόθεση των Εναγόντων ως αποδειχθείσα στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ήτοι να είναι αυτή πιο πιθανή παρά να μην είναι. Η αγωγή απορρίπτεται. Δεδομένου του γενικού κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα, τα δικηγορικά έξοδα από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής συν ΦΠΑ και έξοδα επίδοσης, επιδικάζονται υπέρ του Εναγόμενου και εναντίον των Εναγόντων, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............................. Α. Πανταζή-Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.