Αναφορικά με την εταιρεία K & M (FAMAGUSTA) DEVELOPERS AND CONSTRUCTIONS LTD, Αρ. Αίτησης: 11/2011, 13/8/2018

(1)(o) και (p), στα Άρθρα 219, 220 και 221, του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 και στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στη συνημμένη Ένορκη Δήλωση του XXXXX Μιχαήλ από την Λευκωσία ημερομηνίας 30/11/

1. Παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο της: «
2. Είμαι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Δ.Ε.Π.Ε, το οποίο εκπροσωπεί την Αιτήτρια στην παρούσα Αίτηση που είναι και η Ενάγουσα στην Αγωγή υπ' αριθμό 289/2016 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου, η οποία εκκρεμεί ακόμα και στρέφεται, μεταξύ άλλων, εναντίον της εταιρείας K & M (FAMAGUSTA) DEVELOPERS AND CONSTRUCTIONS LIMITED. Γνωρίζω πολύ καλά και προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης από έγγραφα τα οποία κατέχω και από πληροφορίες τις οποίες συγκέντρωσα από την Αιτήτρια και από τους δικηγόρους που χειρίζονται προσωπικά την υπόθεση. Είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος από την Αιτήτρια όπως προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση.
3. Η Αγωγή υπ' αριθμό 289/2016 καταχωρήθηκε στις 6.4.2016 και στρέφεται, μεταξύ άλλων, εναντίον της εταιρείας K&M (FAMAGUSTA) DEVELOPERS AND CONSTRUCTIONS LIMITED (στο εξής καλούμενη ως η «εταιρεία»). Αντίγραφο του Ειδικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
5. Παρόλο που η Αιτήτρια κατέβαλε πολλές προσπάθειες για να επιδόσει στην εταιρεία την εν λόγω αγωγή εντούτοις αυτό δεν κατέστη εφικτό αφού ο εκκαθαριστής αυτής δεν αποδέχεται επίδοση αν δεν ληφθεί πρώτα άδεια του Δικαστηρίου για συνέχιση της διαδικασίας. Ως εκ τούτου η Αιτήτρια προχώρησε στην καταχώρηση αίτησης ημερ. 5.4.2017 με την οποία ζητούσε όπως το εν λόγω Κλητήριο Ένταλμα ανανεωθεί για περίοδο έξι μηνών ώστε να προχωρήσει στα διαβήματα αυτά. Το Σεβαστό Δικαστήριο εξέδωσε Διάταγμα ημερ. 24.4.2017 με το οποίο επέτρεψε την ανανέωση του Κλητήριου Εντάλματος για την περίοδο των έξι μηνών από την λήξη του. Αντίγραφο του Διατάγματος ημερ. 24.4.2017 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
7. Αναφορικά με τους λοιπούς Εναγόμενους έχει γίνει επίδοση και έχουν καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης. Το σχετικό σημείωμα επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
9. Η Αιτήτρια προχώρησε σε ηλεκτρονική έρευνα στον ιστοσελίδα του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου όπου πληροφορήθηκε ότι κατά τις 9.12.2011 εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου, Διάταγμα εκκαθάρισης της εν λόγω εταιρείας. Αντίγραφο την ηλεκτρονικής έρευνας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
11. H Αιτήτρια με την αγωγή υπ' αρ. 289/2016 απαιτεί την ειδική εκτέλεση της σύμβασης ημερ. 2.12.2008 η οποία είχε υπογραφεί μεταξύ της Αιτήτριας και της εταιρείας και αφορά αγορά διαμερίσματος εκ μέρους της Αιτήτριας, το οποίο βρίσκεται στην τοποθεσία Πυρόγια στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου. Περαιτέρω, η Αιτήτρια με την εν λόγω αγωγή απαιτεί την έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας του ανωτέρω διαμερίσματος, επιδίκαση ειδικών αποζημιώσεων ύψους €162.300,00 για παράβαση της σύμβασης ημερ. 2.12.2008, ειδικές αποζημιώσεις ύψους €20.700 συνεπεία καθυστέρησης παράδοσης του προαναφερθέντος διαμερίσματος καθώς και Γενικές αποζημιώσεις.
12. Αληθινά πιστεύω ότι η Αιτήτρια έχει εύλογη και δίκαιη απαίτηση εναντίον της Εταιρείας και πιστεύω ότι η Αγωγή 289/2016 θα πρέπει να συνεχιστεί παρόλο που η Εταιρεία τελεί υπό εκκαθάριση. Τα συμφέροντα των πιστωτών της Εταιρείας δεν επηρεάζονται καθ' οιονδήποτε τρόπο και δη αρνητικά από την συνέχιση της παρούσας δικαστικής διαδικασίας.
13. Ενόψει όλων των προαναφερόμενων, είναι η θέση μου ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων είναι, υπό τις περιστάσεις, εύλογη και δίκαιη και ως εκ τούτου αιτούμαι ως η παρούσα αίτηση.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου ημερ. 19/12/2017 η Αιτήτρια επέδωσε στις 17/1/2018 την αίτηση στο δικηγορικό γραφείο Κύπρος Ανδρέου ΔΕΠΕ, καθότι ο κ. Κύπρος Ανδρέου ενεργεί ως εκκαθαριστής της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση. Στις 15/3/2018 καταχωρήθηκε ένσταση στην αίτηση από μέρους της Καθ' ης η αίτηση. Στην Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης εγείρονται 5 λόγοι ένστασης ως ακολούθως:
14. «Η αίτηση της Αιτήτριας είναι ανυπόστατη και/ή αβάσιμη και/ή άνευ αντικειμένου.
15. Η αίτηση της Αιτήτριας αντίκειται στη γραμμική ερμηνεία του άρθρου 220 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
17. Η αίτηση της Αιτήτριας θα έπρεπε να καταχωρηθεί πριν την καταχώρηση της αγωγής με αριθμό 289/16 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου.
18. Το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία με βάση το άρθρο 220 του Κεφ.113 να επιτρέψει την συνέχιση της διαδικασίας στην αγωγή 289/16 αφού η εταιρεία K & M (FAMAGUSTA) DEVELOPERS AND CONSTRUCTIONS LTD τέθηκε υπό εκκαθάριση πριν την καταχώρηση της αγωγής.
19. Η αίτηση των Αιτητών είναι καταχρηστική.» Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.12 Κ.1, 2, 4 και 5, Δ.25, Δ.48 Κ.1-4, 8 και 9, Δ.39, Δ.64 στον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, άρθρα 2, 209, 219, 221, 220, 222 και 223, στους Περί Εταιρειών Κανονισμούς, στη γενική πρακτική και συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Η ένσταση στηρίζεται επί των γεγονότων της ένορκης δήλωσης της Ελισάβετ Κινοσίδου, εκ Λάρνακος, ημερ. 15/3/2018, η οποία δηλώνει τα εξής꞉
20. «Είμαι υπάλληλος στο Δικηγορικό Γραφείο ΚΥΠΡΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ Δ.Ε.Π.Ε. και γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τον Καθ' ου η αίτηση να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση.
21. Έχω αναγνωρίσει την ένορκη δήλωση του XXXXX Μιχαήλ που συνοδεύει την αίτηση της Αιτήτριας και αρνούμαι όλους μαζί και κάθε ένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς της ένορκης Δήλωσης εκτός όπου ρητά παραδέχομαι κατωτέρω.
22. Υιοθετώ και επαναλαμβάνω όλους τους λόγους ένστασης του Καθ' ου η αίτηση.
23. Αγνοώ την παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης της αίτησης και περαιτέρω αναφέρω ότι εάν ευσταθεί ο ισχυρισμός της εν λόγω παραγράφου ισχυρίζομαι ότι η αγωγή καταχωρήθηκε ενόσω ήδη η εταιρεία K & M (FAMAGUSTA) DEVELOPERS AND CONSTRUCTIONS LTD τέθηκε υπό εκκαθάριση την 09/12/2011 με διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου στα πλαίσια της αίτησης υπ' αρ. 11/11 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου και χωρίς η Αιτήτρια να εξασφαλίσει άδεια για την καταχώρηση αγωγής εναντίον της υπό εκκαθάρισης εταιρείας από το αρμόδιο Δικαστήριο όπως προβλέπει το άρθρο 220 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
25. Αρνούμαι την παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης της αίτησης και ειδικότερα δε τον ισχυρισμό ότι έγιναν προσπάθειες επίδοσης της αγωγής στον εν λόγω εκκαθαριστή. Αγνοώ τους δε υπόλοιπους ισχυρισμούς της παραγράφου
27. Αγνοώ την παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης της αίτησης.
28. Εκ της παραγράφου 5 της ένορκης δήλωσης της αίτησης παραδέχομαι μόνο ότι η K & M (FAMAGUSTA) DEVELOPERS AND CONSTRUCTIONS LTD τέθηκε υπό εκκαθάριση την 09/12/2011 και περαιτέρω ισχυρίζομαι ότι η παρούσα αίτηση είναι ανυπόστατη, αβάσιμη και καταχρηστική και το Σεβαστό Δικαστήριο δεν έχει καμία εξουσία να παραχωρήσει άδεια για συνέχιση της διαδικασίας για τον απλούστατο λόγω ότι η αγωγή με αριθμό 289/16 καταχωρήθηκε μετά που η εταιρεία K & M (FAMAGUSTA) DEVELOPERS AND CONSTRUCTIONS LTD τέθηκε υπό εκκαθάριση και σύμφωνα με το άρθρο 220 του Κεφ. 113 οι πιστωτές της υπό εκκαθάρισης εταιρείας οφείλουν να εξασφαλίσουν πρώτα άδεια από το αρμόδιο Δικαστήριο.
29. Το Σεβαστό Δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 220 μπορεί να δώσει άδεια για συνέχιση της διαδικασίας μόνο αν μία εταιρεία τεθεί υπό εκκαθάριση μετά την καταχώρηση αγωγής ή οποιασδήποτε διαδικασίας, κάτι που δεν συμβαίνει στην παρούσα αφού η Αιτήτρια καταχώρησε αγωγή χωρίς να εξασφαλίσει άδεια από το αρμόδιο Δικαστήριο με αποτέλεσμα η αίτηση της να καθίσταται και καταχρηστική.
30. Εμμένω και επαναλαμβάνω τους ανωτέρω ισχυρισμούς μου και αξιώ απόρριψη της αίτησης της Αιτήτριας με έξοδα υπέρ του Καθ' ου η αίτηση.». ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Ολοκληρώθηκε η ακρόαση της αίτησης στη βάση των ως άνω ενόρκων δηλώσεων χωρίς να υποβληθεί αίτημα αντεξέτασης οποιουδήποτε εκ των ενόρκως δηλούντων. Οι συνήγοροι των διαδίκων εφοδίασαν το Δικαστήριο με τις γραπτές τους αγορεύσεις, τις οποίες μελέτησα με προσοχή και παρατίθεται ακολούθως η δικαστική μου κρίση και κατάληξη επί της αίτησης. Στην όψη των εκατέρωθεν καταχωρηθέντων ενόρκων δηλώσεων, αποτελεί κοινό παραδεκτό γεγονός, μεταξύ των πλευρών, ότι η Καθ' ης η αίτηση εταιρεία έχει από τις 9.12.2011 τεθεί σε εκκαθάριση στο πλαίσιο της αίτησης εκκαθάρισης 11/
31. Επίσης, είναι παραδεκτό γεγονός ότι η αγωγή υπ' αριθμό 289/2016 έχει καταχωρηθεί από την ενάγουσα αιτήτρια XXXXX Ευαγγελίδου στις 6.4.2016, δηλαδή σε χρόνο μεταγενέστερο της έκδοσης του διατάγματος εκκαθάρισης της Καθ' ης η αίτηση. Με την υπό κρίση αίτηση η ενάγουσα-αιτήτρια ζητεί άδεια του Δικαστηρίου για «συνέχιση» της αγωγής 289/
32. Η εξουσία του Δικαστηρίου να χορηγήσει τέτοια άδεια ρυθμίζεται από τις διατάξεις του άρθρου 220 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 όπως έκτοτε τροποποιήθηκε. Το εν λόγω άρθρο προβλέπει τα εξής: «
33. When a winding-up order has been made or a provisional liquidator has been appointed, no action or proceeding shall be proceeded with or commenced against the company except by leave of the Court and subject to such terms as the Court may impose.» Και σε μετάφραση: «
34. Όταν έχει εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης ή έχει διοριστεί προσωρινός εκκαθαριστής, καμιά αγωγή ή διαδικασία συνεχίζεται ή αρχίζει εναντίον της εταιρείας εκτός μετά από άδεια του Δικαστηρίου και με τέτοιους όρους που το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει.» Είναι η εισήγηση των συνηγόρων της αιτήτριας ότι, παρά το γεγονός ότι η αγωγή 289/16 καταχωρήθηκε χωρίς να ληφθεί προηγουμένως η άδεια του Δικαστηρίου σύμφωνα με τις πιο πάνω διατάξεις του άρθρου 220, εντούτοις τίποτα δεν εμποδίζει το Δικαστήριο από το να χορηγήσει άδεια δυνάμει των ιδίων διατάξεων για συνέχιση της εν λόγω αγωγής σε αυτό το στάδιο που υποβάλλεται η αίτηση. Ερμηνεύουν δηλαδή την φράση «καμιά αγωγή ή διαδικασία συνεχίζεται ή αρχίζει» ωσάν να παρέχει την ευχέρεια σε εν δυνάμει ενάγοντες να καταχωρούν αγωγές για έναρξη τέτοιας δικαστικής διαδικασίας εναντίον εκκαθαρισθείσας εταιρείας και να επιζητούν εκ των υστέρων την άδεια του Δικαστηρίου για νομιμοποίηση της συνέχισης της διαδικασίας. Αντίθετη είναι η θέση των συνηγόρων της καθ' ης η αίτησης εκκαθαρισθείσας εταιρείας, οι οποίοι λένε στη δική τους αγόρευση ότι «εάν η πρόθεση του Νομοθέτη ήτο να καταχωρείται η αίτηση οποτεδήποτε και όχι απαραίτητα πριν την καταχώρηση της αγωγής, δηλαδή να μην περιορίζεται ο χρόνος καταχώρησης της αίτησης, δεν θα συμπεριελάμβανε τη φράση "ή αρχίζει εναντίον της εταιρείας." στο εν λόγω άρθρο». Είναι η θέση των συνηγόρων της καθ' ης ότι η Ενάγουσα - Αιτήτρια έπρεπε προτού καταχωρίσει την αγωγή 289/16 εναντίον της υπό εκκαθάρισης εταιρείας να εξασφαλίσει την άδεια του Δικαστηρίου, κάτι που παρέλειψε. Συνεπώς, η αγωγή 289/16 καταχωρήθηκε παράτυπα εναντίον της υπό εκκαθάρισης εταιρείας και η παρατυπία αυτή, που είναι ουσιώδης, δεν μπορεί να θεραπευτεί ούτε από την Διαταγή 64, η οποία εν πάση περίπτωση δεν περιλαμβάνεται στην νομική βάση της αίτησης. Το παρόν Δικαστήριο κρίνει ως εξής: Κατ' αρχάς, είναι ορθό ότι οι πρόνοιες ενός νομοθετήματος θα πρέπει να ερμηνεύονται κατά γενικό κανόνα κατά τρόπο που να αποδίδεται το σύνηθες νόημα των λέξεων, δηλαδή να υιοθετείται η φυσική και γραμματική έννοια των όρων (Southfields Industries Ltd ν. Δήμου Λευκωσίας

(1995)3 Α.Α.Δ. 59, στη σελ.64). Εκεί όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς, το σύνηθες νόημα των λέξεων αποτελεί το μόνο αυθεντικό οδηγό για τους συγκεκριμένους σκοπούς που ήθελε να επιτύχει ο νομοθέτης (ΚΟΤ ν. Παπαδόπουλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 86). Υιοθετώντας τον πιο πάνω ερμηνευτικό κανόνα των νομοθετικών διατάξεων, κρίνω ότι η ορθή ερμηνεία του άρθρου 220 του Κεφ. 113, είναι ότι καμιά αγωγή δεν μπορεί να αρχίσει, ή, εφόσον έχει ήδη αρχίσει, δεν μπορεί να συνεχίσει εναντίον εκκαθαρισθείσας εταιρείας, εκτός εάν ληφθεί άδεια του Δικαστηρίου για την έναρξη της ή για τη συνέχιση της, αναλόγως του σταδίου στο οποίο βρίσκεται η αγωγή καθ' ον χρόνο εκδίδεται το διάταγμα εκκαθάρισης της εταιρείας. Δηλαδή κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου ο ουσιώδης χρόνος κατά τον οποίο κρίνεται το αν είναι αναγκαία η εξασφάλιση άδειας από το Δικαστήριο που εξέδωσε το διάταγμα εκκαθάρισης για την έναρξη ή συνέχιση οποιασδήποτε άλλης δικαστικής διαδικασίας εναντίον της εκκαθαρισθεισας από αυτό εταιρείας δεν μπορεί να μετατίθεται κατ' επιλογή των όποιων πιστωτών της εκκαθαρισθείσας εταιρείας. Σταθερά παράμετρος της υποχρέωσης εξασφάλισης τέτοιας άδειας θα πρέπει να αποτελεί το κατά πόσον κατά την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος εκκαθάρισης η αγωγή είχε ήδη καταχωρηθεί, στην οποία περίπτωση χρειάζεται άδεια συνέχισης, ή δεν είχε ήδη καταχωρηθεί, στην οποία περίπτωση χρειάζεται άδεια έναρξης της εν λόγω δικαστικής διαδικασίας. Με βάση το ανωτέρω σκεπτικό, συμφωνώ ότι, εφόσον η αγωγή 289/16, όπως προκύπτει από τη χρονολογία της, είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας έκδοσης του διατάγματος εκκαθάρισης της Καθ' ης εταιρείας, έπεται ότι χρειαζόταν να ληφθεί άδεια από το Δικαστήριο που εξέδωσε το διάταγμα εκκαθάρισης της καθ' ης αίτηση εταιρείας προκειμένου η αγωγή αυτή να μπορούσε να αρχίσει νομότυπα εναντίον της καθ' ης η αίτηση. Τι συνεπάγεται η έναρξη ακρόασης χωρίς προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου; Την ακυρότητα της διαδικασίας, αλλά κηρύσσεται ως άκυρη δικαστικά, εφόσον ληφθούν μέτρα ακύρωσής της από την εκκαθαρισθείσα εταιρεία διά του εκκαθαριστή της. Για παράδειγμα, εάν επιδοθεί στην εταιρεία τέτοια αγωγή, θα πρέπει να λάβει μέτρα για εμφάνιση υπό διαμαρτυρία και να υποβάλει αίτηση διαγραφής της αγωγής. Στη σελ. 82 του Συγγράμματος του Δρ. Ανδρέα Π. Ποιητή, «Η εκκαθάριση εταιρειών», Δεύτερη έκδοση, Λάρνακα 2015, αναφέρεται ότι αν εκδοθεί απόφαση εναντίον εταιρείας χωρίς να έχει προηγηθεί η άδεια του Δικαστηρίου, το Δικαστήριο μπορεί να την ακυρώσει κατόπιν αίτησης του εκκαθαριστή ή οποιουδήποτε συνεισφορέα ή μετόχου της εταιρείας, εφόσον η αίτηση υποβληθεί το συντομότερο δυνατό. Τα έξοδα θα πρέπει να καταβληθούν από τον Ενάγοντα που καταχώρησε την αγωγή χωρίς άδεια. Αν όμως υπάρξει καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης ακύρωσης, τότε δεν δικαιούται ο Αιτητής να λάβει τα έξοδα εκείνα, πέραν εκείνων που θα ελάμβανε αν η αίτηση καταχωρείτο εγκαίρως. Προχωρώ να εξετάσω αν θα μπορούσε να χορηγηθεί έστω και στο παρόν στάδιο η άδεια έναρξης της αγωγής 289/16 κατά της Εναγόμενης αρ.

1. Λαμβάνω υπόψη μου τα εξής στοιχεία꞉ Σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας ο όρος «αγωγή» σημαίνει πολιτική διαδικασία που αρχίζει με κλητήριο ένταλμα ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο που καθορίζεται με νόμο ή με θεσμούς του Δικαστηρίου. Είχα την ευκαιρία να επιθεωρήσω το κλητήριο της αγωγής 289/16, η οποία επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση ημερ. 30/11/17 του κ. XXXXX Μιχαήλ προς υποστήριξη της αίτησης και παρατηρώ ότι η καθ' ης η αίτηση αποτελεί την εναγόμενη 4, υπήρχε δηλαδή αριθμός και άλλων εναγομένων επί του κλητηρίου που δεν επηρεάζονταν από το διάταγμα εκκαθάρισης της καθ' ης η αίτηση εταιρείας και εναντίον των οποίων η αγωγή μπορούσε να αρχίσει με την καταχώριση του κλητηρίου εντάλματος χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Είχα επίσης την ευκαιρία να διαβάσω την παράγραφο 5 της προαναφερθείσας ένορκης δήλωσης του κ. Μιχαήλ από την οποία προκύπτει ότι η έρευνα μέσα από την οποία διαπίστωσε η Αιτήτρια ότι η Εναγόμενη 4 εκκαθαρίστηκε διενεργήθηκε στις 28/11/17 όπως αναγράφεται στο κάτω μέρος αποτελεσμάτων έρευνας του τεκμηρίου 4 της ένορκης δήλωσης του κ. Μιχαήλ, δηλαδή εμφανίζεται η Αιτήτρια να έχει προσέλθει μέσα σε δύο μέρες από την μέρα που περιήλθε σε γνώση της το γεγονός της εκκαθάρισης της Εναγομένης 4 με αίτηση ημερ. 30/11/17 ως η υπό κρίση αίτηση. Δεν έχει μέχρι στιγμής επιδοθεί το κλητήριο στην εναγόμενη 4, γι' αυτό και δεν έχουν γίνει οποιαδήποτε διαβήματα στο πλαίσιο της αγωγής για ακύρωση ή/και παραμερισμό του κλητηρίου από αυτήν μέσω του εκκαθαριστή της. Υπό τις ανωτέρω συνθήκες, είναι φανερό ότι δεν έχει προχωρήσει η αγωγή πέραν του σημείου της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος, το οποίο εν πάση περιπτώσει αφορούσε και άλλους διάδικους. Είναι σε εντελώς αρχικό στάδιο. Κρίνω πως δεν θα προκληθεί οποιοσδήποτε ανεπανόρθωτος επηρεασμός των δικαιωμάτων της Εναγόμενης 4, εάν εξετασθεί στο παρόν στάδιο το αίτημα για χορήγηση άδειας έναρξης της αγωγής 289/16 κατά της εναγόμενης
2. Λαμβάνω, συναφώς, υπόψη το σκεπτικό των αδελφών μου Δικαστών στις πρωτόδικες αποφάσεις στις οποίες με παρέπεμψαν οι συνήγοροι της Ενάγουσας - Αιτήτριας, οι οποίες, αν και μη δεσμευτικές για το παρόν Δικαστήριο, εντούτοις παρουσιάζουν την τάση της δικαστικής πρακτικής για αιτήσεις υπό παρόμοιες συνθήκες. Αναφέρομαι στην υπ' αριθμό αίτηση 245/2001 Επί τοις αφορώσι την εταιρεία Maxdata Holdings Ltd, ημερ. 30.11.11 όπου ο Έντιμος αδελφός Δικαστής Λ. Παντελή Ε.Δ. ανέφερε τα εξής: «Κινδυνεύοντας να επαναλάβω εαυτόν σημειώνω ότι το άρθρο 220 δεν στοχεύει στον αποκλεισμό οιουδήποτε πιστωτή από νόμιμη διεκδίκηση της αξίωσής του. Σκοπός του είναι η ακριβοδίκαιη αντιμετώπιση - pari passu - όλων των πιστωτών. Τούτο επιτυγχάνεται∙ αφενός όταν ο πιστωτής καταφεύγει στον εκκαθαριστή για επαλήθευση της αξίωσής του, και αφετέρου όταν ο διάδικος αποτείνεται στο δικαστήριο για εξασφάλιση άδειας για έγερση αγωγής, ούτως ώστε στη συνέχεια, αν εξασφαλισθεί η άδεια, να διαπιστωθεί δικαστικά κατά πόσο η εταιρεία του οφείλει ή όχι οιονδήποτε ποσό. Με γνώμονα το σκοπό του άρθρου 220, ως πιο πάνω επεξηγείται, δεν μπορώ να αντιληφθώ σε τι εξυπηρετεί η συντηρητική ερμηνεία που αποδίδεται σε αυτό από την εταιρεία. Έχω την άποψη ότι αν πιστωτής ο οποίος δεν δύναται να επαληθεύσει την αξίωσή του, λόγω της φύσης τούτης ή των γεγονότων που την περιβάλλουν, αποστερείται συνάμα και του δικαιώματός του να διεκδικήσει τούτη δικαστικά για μόνο λόγο ότι η καταχώριση της αγωγής προηγήθηκε της αίτησης για εξασφάλιση σχετικής άδειας, το μόνο που επιτυγχάνεται είναι πρόκληση αδικίας στον εν λόγω πιστωτή και μάλιστα χωρίς να προστατεύονται τα συμφέροντα των άλλων πιστωτών. Ας σημειωθεί ότι στην περίπτωση που δικαστική διαδικασία αρχίζει ή συνεχίζεται χωρίς άδεια δεν είναι μόνο επιρρεπής σε απόρριψη, αν η εταιρεία αιτηθεί τούτο (βλ. Langley Constructions (Brixham) Ltd v. Wells Wells Estate (Dartford) Ltd

(1969)2 All E.R.46), ενδέχεται, όταν εξασφαλισθεί η άδεια, να επιβληθούν και όροι αναφορικά με τα έξοδα της διαδικασίας (βλ. Buckley πιο πάνω όπου στη σελίδα 489 αναφέρεται∙ There is a case before Lord Selborne, in which leave was given to proceed with an action against a company commenced before the winding up; 'but any costs recovered by the plaintiff in the action could not be paid by the company in full, but would only be provable in the usual way'). Συνεπώς, η περιουσία της εταιρείας προστατεύεται από δικαστικά έξοδα είτε η αγωγή καταχωριστεί μετά την εξασφάλιση άδειας είτε η άδεια εξασφαλισθεί εκκρεμούσης της αγωγής. Είναι λοιπόν αντιληπτό ότι η ερμηνευτική προσέγγιση του άρθρου 220 από την εταιρεία αγκυλώνεται σε τυπικό ζήτημα και αγνοεί την ουσία και ως εκ τούτου οδηγεί σε παράλογα και άδικα αποτελέσματα για ασήμαντη, ως επεξηγήθηκε, αιτία. Επιχειρώντας διευκρίνιση όλων όσων πιο πάνω αναφέρονται καθώς και δικανική πληρότητα του επίδικου θέματος, σημειώνω ότι∙ Αντίθετη είναι η περίπτωση, και συνακόλουθα η προσέγγιση του δικαστηρίου, όπου διάδικος που δεν εξασφάλισε την απαιτούμενη άδεια παρ' ότι προειδοποιείται ή πληροφορείται τούτο το γεγονός από την άλλη πλευρά, φερειπείν μέσω αίτησης για διαγραφή δικογράφου, αντί να αποταθεί στο αρμόδιο δικαστήριο για εξασφάλιση τούτης, της στην περίπτωση της υπόθεσης Ταμείο Προνοίας (πιο πάνω), πεισματικά επιμένει στη συνέχιση της διαδικασίας, της στην περίπτωση της υπόθεσης Langley (πιο πάνω). Σε τέτοια περίπτωση το δικαστήριο, το οποίο ενδεχομένως να είναι αναρμόδιο για χορήγηση άδειας καθ' ότι ο φάκελος της εκκαθάρισης δεν είναι ενώπιον του, δεν έχει άλλη επιλογή από αναστολή της διαδικασίας. Εν κατακλείδι, επιχειρώντας επεξήγηση της χρησιμότητας του αυστηρού ύφους της φράσης 'καμία αγωγή ή διαδικασία συνεχίζεται ή αρχίζει' παραπέμπω σε ό,τι ειπώθηκε στην υπόθεση In re ARO Co Ltd

(1980)2 W.L.R.

1. Η υπόθεση αφορούσε τα άρθρα 228 και 231 του Companies Act του 1948, τα οποία προσομοιάζουν με τα άρθρα 217 και 220 του Κεφ.
2. Αναφέρθηκε εκεί ότι∙ "This section, (αναφέρεται στο 228) though absolute in terms, has been held to be subject by implication to the court's dispensing power which is spelt out by section 231....................... Sections 228 and 231 apply to secured as well as to unsecured creditors. But a secured creditor is in a position where he can justly claim that he is independent of the liquidation, since he is enforcing a right, not against the company, but to his own property.............. Thus if a winding up order has been made, proceedings are automatically stayed but the court may on application by the creditor allow them to be continued; while in a voluntary winding up, or where a petition has been presented but not adjudicated on, there is no automatic stay but the court may on application by an interested party restrain proceedings. The last mentioned case usefully summarises the court's general approach, at p.381: «The result, as I understand it, is this: that a creditor who has issued execution, or a landlord who has levied a distress, before the commencement of the winding up will be allowed to proceed to sale unless there is established the existence of special reasons rendering it inequitable that he should be permitted to do so. On the other hand, the case of In re Lancashire Cotton Spinning Co., 35 Ch.D.656 shews that a creditor who does not issue execution or a landlord who does not levy a distress until after the commencement of the winding up will not be allowed to proceed unless there special reasons which render such a course inequitable»". .............................. Για όλους της πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι η εξουσία του δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 220 δεν περιορίζεται στο στάδιο που προηγείται της καταχώρισης της αγωγής και περαιτέρω, κλητήριο ένταλμα δεν είναι άκυρο για μόνο λόγο ότι ο ενάγων πρώτα καταχώρισε την αγωγή και εκ των υστέρων αποτάθηκε για άδεια συνέχισης της διαδικασίας». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Την ίδια προσέγγιση υιοθέτησε ο αδελφός Δικαστής Γ. Βλάμης, Ε.Δ., στην αγωγή 2697/08, ημερ. 19.6.2009, Eurolike Farm Ltd v. Prestige Developments Ltd κ.α., όπου υπήρξε καταχώρηση αίτησης για τροποποίηση του τίτλου με την προσθήκη του επίσημου παραλήπτη και επίσης άδεια για συνέχιση της διαδικασίας συνεπεία εκκαθάρισης. Και σε αυτή τη περίπτωση ηγέρθηκε ο ισχυρισμός από την εταιρεία ότι στη βάση του άρθρου 220 του Κεφ. 113 δεν μπορούσε να δοθεί άδεια αφού η καταχώρηση της αγωγής ήταν μεταγενέστερη της εκκαθάρισης. Το Δικαστήριο απέρριψε τη θέση αυτή με το πιο κάτω σκεπτικό: «Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγόντων-Αιτητών αφού δήλωσε, μεταξύ άλλων, ως αποδεκτό ότι η υπό τον τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρήθηκε μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής της περιουσίας των Εναγομένων 1, ζήτησε την έκδοση των αιτούμενων τροποποιήσεων έτσι ώστε να συνάδουν με το άρθρο 220 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
3. Η τροποποίηση, είπε ο κύριος Τσαγγάρης, είναι τυπικού περιεχομένου και δεν άπτονται της ουσίας της υπόθεσης αλλά, συνέχισε, ακόμα και εάν ερμηνευτεί με τον τρόπο που αναμένεται από την άλλη πλευρά, η παρατυπία αυτή δεν μπορεί να επηρεάσει τη διαδικασία ή τα συμφέροντα της άλλης πλευράς και συνεπώς θεραπεύεται με βάση τη Διάταξη 64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ο δικηγόρος των Εναγόντων θεωρεί ότι θα ήταν λάθος οι πελάτες του, οι οποίοι δεν ευθύνονται για την εκκαθάριση των Εναγομένων 1, να εμποδιστούν για τυπικούς λόγους από το να προχωρήσουν και να εξασφαλίσουν τα κατ' ισχυρισμό δικαιώματα τους, όπως αυτά ισχυρίστηκε κατοχυρώνονται από το άρθρο 30 του Συντάγματος. Είναι η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Εναγόντων ότι το άρθρο 220 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113 θεσπίστηκε μόνο για την προστασία των πιστωτών με αποτέλεσμα οι αιτούμενες αξιώσεις να μην επηρεάζουν δυσμενώς τα οποιαδήποτε συμφέροντα τους αλλά ούτε και να προκαλούν ζημιά στην υπόθεση των Εναγομένων. Κατά την επιχειρηματολογία του ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγομένων 1 και 3-Καθ' ων η Αίτηση 1 και 3, δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι αποδέχεται τα αιτούμενα σημεία (α) και (β) της αίτησης των Εναγόντων και ενίσταται μόνο στο σημείο (γ) αυτής, δηλαδή στην παροχή άδειας από το Δικαστήριο για συνέχιση της διαδικασίας. Είναι η θέση του κυρίου Αργυρού ότι η Διάταξη 64 δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση πρώτον επειδή υπάρχει ακυρότητα και όχι απλώς παρατυπία και δεύτερο επειδή η υπό εξέταση αίτηση δεν βασίζεται πάνω στην εν λόγω διάταξη. Ακολούθως ο ευπαίδευτος συνήγορος ερμηνεύοντας το άρθρο 220 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113 και παραπέμποντας το Δικαστήριο σε διάφορα αγγλικά συγγράμματα ισχυρίστηκε ότι τόσο η έννοια του εν λόγω άρθρου αλλά και η νομολογία διαχωρίζει την "εξασφάλιση άδειας για έναρξη διαδικασίας" στην περίπτωση που εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής της εταιρείας πριν την καταχώρηση της αγωγής από την "εξασφάλιση άδειας για συνέχιση της διαδικασίας" στην περίπτωση που εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής της εταιρείας μετά την καταχώρηση της αγωγής. ........................... Μελετώντας το άρθρο 220 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113 μετά των συναφών τροποποιήσεων διαπιστώνω ότι το Δικαστήριο δύναται στην περίπτωση έκδοσης διατάγματος παραλαβής να χορηγήσει άδεια είτε για να αρχίσει είτε για να συνεχίσει η διαδικασία με τέτοιους όρους που το ίδιο κρίνει. Το λεκτικό όμως του συγκεκριμένου άρθρου δεν προϋποθέτει την αυτόματη ακύρωση διαβημάτων που λήφθηκαν πριν από την παροχή τέτοιας άδειας. Αναφέρει απλώς την ανάγκη εξασφάλισης δικαστικής άδειας για έναρξη ή συνέχιση διαδικασίας, η οποία με βάση το περιεχόμενο του άρθρου δύναται να δοθεί από το Δικαστήριο ανά πάσα στιγμή. Ακόμη το αίτημα για παροχή άδειας έναρξης ή συνέχισης διαδικασίας λόγω έκδοσης διατάγματος παραλαβής εξυπακούει γνώση για την έκδοση τέτοιου διατάγματος, κάτι που δεν ισχύει στη δική μας περίπτωση. Θα συμφωνούσα ότι το θέμα της ακυρότητας αγγίζει τις περιπτώσεις που αφορά την εκτέλεση δικαστικής απόφασης που εξασφαλίστηκε χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου για έναρξη ή συνέχιση της διαδικασίας επειδή απλούστατα δημιουργεί τετελεσμένες καταστάσεις καθώς επηρεάζει και διαφοροποιεί το υφιστάμενο περιουσιακό καθεστώς της εταιρείας που τελεί υπό εκκαθάριση και κατ' επέκταση επηρεάζει τα συμφέροντα των πιστωτών. Στην προκειμένη όμως περίπτωση η διαδικασία βρίσκεται στο αρχικό στάδιο. Ως εκ τούτου, η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Καθ'ων η αίτηση ότι το άρθρο διαχωρίζει την "εξασφάλιση άδειας για έναρξη διαδικασίας" από την "εξασφάλιση άδειας για συνέχιση της διαδικασίας" υπό την έννοια ότι δημιουργεί ακυρότητα στη διαδικασία δεν με βρίσκει σύμφωνο για τους λόγους που ανάφερα μόλις τώρα». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Δεν αποκλείεται, επομένως, η χορήγηση άδειας έναρξης της αγωγής κατά της Εναγόμενης αρ. 4, σ' αυτό το στάδιο που ζητείται η άδεια. Προχωρώ να εξετάσω αν δικαιολογείται να δοθεί η άδεια, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση της αξίωσης της Ενάγουσας - Αιτήτριας στο πλαίσιο της αγωγής 289/
4. Ο λόγος που ο Νομοθέτης προέβλεψε την αναγκαιότητα εξασφάλισης άδειας του Δικαστηρίου για την έναρξη ή συνέχιση οποιασδήποτε αγωγής συσχετίζεται με τα έννομα αποτελέσματα που δημιουργεί η έκδοση ενός διατάγματος εκκαθάρισης. Το άρθρο 221, Κεφ. 113, προβλέπει ότι꞉ «
5. Διάταγμα εκκαθάρισης εταιρείας ενεργεί σε όφελος όλων των πιστωτών και όλων των συνεισφορέων της εταιρείας ωσάν να εκδιδόταν μετά από κοινή αίτηση πιστωτή και συνεισφορέα.». Στο Σύγγραμμα του Δρ. Ανδρέα Π. Ποιητή, «Η εκκαθάριση εταιρειών», Δεύτερη έκδοση, Λάρνακα 2015, στη σελ. 83 αναφέρεται ότι συνεπεία των διατάξεων του άρθρου 221 ανωτέρω, με την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης, δεν δημιουργείται απλώς μια σχέση μεταξύ του αιτητή και της εταιρείας, αλλά ένα νέο καθεστώς της εταιρείας, το οποίο ισχύει erga omnes. Αυτό θέτει τους συνεισφορείς και τους μη εξασφαλισμένους πιστωτές σε ίση μοίρα. Γι' αυτό άλλωστε δεν επιτρέπεται η έναρξη ή η προώθηση αγωγών εναντίον εταιρείας χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Παρά ταύτα το Δικαστήριο είναι δυνατό να επιτρέψει μια τέτοια έναρξη ή προώθηση αγωγής υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Έτσι, αν ο πιστωτής είναι ενυπόθηκος ή άλλως πως εξασφαλισμένος πιστωτής, τίποτε δεν εμποδίζει την προώθηση της αγωγής του εναντίον της εταιρείας, δεδομένου ότι η έκδοση της απόφασης επί μιας τέτοιας απαίτησης δεν δημιουργεί προτεραιότητα προς όφελος του Ενάγοντος και ασφαλώς δεν επηρεάζει τα συμφέροντα οποιουδήποτε, αφού αυτός είναι ήδη εξασφαλισμένος. Μόνο ειδικοί λόγοι είναι δυνατόν να οδηγήσουν το Δικαστήριο να αρνηθεί την άδεια σε ενυπόθηκο δανειστή. Στη σελ. 84 του ιδίου Συγγράμματος αναφέρεται επίσης ότι «Με τον ίδιο τρόπο θα πρέπει να δοθεί άδεια για προώθηση αγωγής για ειδική εκτέλεση σύμβασης για πώληση ακινήτων. Αν δεν επιτραπεί η έναρξη ή προώθηση μιας τέτοιας αγωγής, το αποτέλεσμα θα είναι η απώλεια του δικαιώματος του αγοραστή και η κατάργηση της έννοιας του εμπράγματου δικαιώματος.». Περαιτέρω στην ίδια σελίδα αναφέρεται ότι «Η άδεια είναι δυνατό να χορηγηθεί και σε περιπτώσεις που η εταιρεία δεν είναι ο μόνος εναγόμενος, αλλά είναι αναγκαστικός εναγόμενος, μαζί με άλλα πρόσωπα. Αυτό θα συμβεί, π.χ. στην περίπτωση κατά την οποία η εταιρεία έχει αναλάβει κοινή οφειλή μαζί με άλλο πρόσωπο ή ενέχεται σε αδίκημα, όπως π.χ. αμέλεια μαζί με άλλο ή άλλα πρόσωπα. Στην τελευταία περίπτωση θα πρέπει να δοθεί η άδεια στα μέρη να καθορίσουν το ποσοστό ευθύνης εκάστου εναγόμενου προσώπου. Έτσι η άδεια θα παραχωρηθεί, αλλά, συνήθως, υπό τον όρο ότι ο ενάγων θα παράσχει εγγύηση ή θα αναλάβει υποχρέωση ότι δεν θα προχωρήσει με μέτρα εκτέλεσης εναντίον της υπό εκκαθάριση εταιρείας.». Στην παρούσα υπόθεση, παρατηρώ βάσει του κλητηρίου εντάλματος ως το Τεκμήριο 1 της Ε/Δ που συνοδεύει την αίτηση, ότι η Καθ' ης εταιρεία εμφανίζεται ως αναγκαίος διάδικος στην εν λόγω αγωγή, υπό την έννοια ότι μία από τις θεραπείες που ζητείται στην αγωγή είναι η ειδική εκτέλεση αγοραπωλητηρίου εγγράφου, που είναι κατατεθειμένο στο κτηματολόγιο, αναφορικά με την ανέγερση διαμερίσματος από την καθ' ης εταιρεία. Είναι, λοιπόν, τέτοια η φύση της αξίωσης εναντίον της, που αν δεν επιτραπεί η έναρξη ή προώθηση μιας τέτοιας αγωγής, το αποτέλεσμα ενδέχεται να είναι η απώλεια του δικαιώματος του αγοραστή, ήτοι της Ενάγουσας - Αιτήτριας. Δεν αφορά σε εκκαθαρισμένο επαληθεύσιμο χρέος. Για τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι δικαιολογείται η χορήγηση άδειας έναρξης της αγωγής της Ενάγουσας - Αιτήτριας κατά της Καθ' ης η αίτηση - Εναγόμενης αρ. 4, καθώς και η περαιτέρω προώθησή της. Η αίτηση επιτυγχάνει με έξοδα υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ης η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (υπ.)........... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο