ΚΥΡΙΑΚΟΥ κ.α. ν. AstroBank Ltd πρώην Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, Αρ. Αίτησης / Έφεσης: 27/2018, 10/10/2018

(2)] οι περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμοι του 1965 μέχρι 2014 - Ειδοποίηση προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα] ημερομηνίας 04/04/2018, με την οποία ειδοποιούνται οι Αιτητές ότι το ενυπόθηκο χρέος που εξασφαλίζεται με την Υποθήκη Υ3031/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου έχει καταστεί πληρωτέο από τις 09/11/2017 και η Καθ΄ ης η αίτηση προτίθεται να προχωρήσει σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου ήτοι του κτήματος με αριθμό Εγγραφής ΧΧΧΧ, Φ/Σχ 2-297-374, Τμήμα 21, Τεμάχιο 551, Εγγεγραμμένο Μερίδιο το ΟΛΟ στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου, με τη διαδικασία πλειστηριασμού ως προβλέπεται στο Μέρος VIA του πιο πάνω Νόμου, αντί του ποσού των €3.953.228,62, πλέον τόκοι επί €3.912.140,85 προς 6.1830% από την 01/09/207 και του τόκου κεφαλαιοποιημένου 2 φορές ετησίως, πλέον έξοδα. ii. Η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» της Καθ΄ ης η αίτηση [Άρθρο 44Γ

(2)] οι περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμοι του 1965 μέχρι 2014 - Ειδοποίηση προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα] ημερομηνίας 04/04/2018, με την οποία ειδοποιούνται οι Αιτητές ότι το ενυπόθηκο χρέος που εξασφαλίζεται με την Υποθήκη Υ2763/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου έχει καταστεί πληρωτέο από τις 09/11/2017 και η Καθ΄ ης η Αίτηση προτίθεται να προχωρήσει σε πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων ήτοι των κτημάτων με (α) αριθμός Εγγραφής ΧΧΧΧ, Φ/Σχ 2-280-371, Τμήμα 10, Τεμάχιο 40, Εγγεγραμμένο Μερίδιο το ΟΛΟ στο Λιοπέτρι της Επαρχίας Αμμοχώστου, (β) αριθμός Εγγραφής ΧΧΧΧ, Φ/Σχ 2-280-371, Τμήμα 10, Τεμάχιο 41, Εγγεγραμμένο Μερίδιο το ΟΛΟ στο Λιοπέτρι της Επαρχίας Αμμοχώστου και (γ) αριθμός Εγγραφής ΧΧΧΧ, Φ/Σχ 2-280-371, Τμήμα 10, Τεμάχιο 78 Εγγεγραμμένο Μερίδιο το ΟΛΟ στο Λιοπέτρι της Επαρχίας Αμμοχώστου, με τη διαδικασία πλειστηριασμού ως προβλέπεται στο Μέρος VIA του πιο πάνω Νόμου, αντί του ποσού των €5.189.241,73, πλέον τόκοι επί €5.135.307,49 προς 6.1830% από την 01/09/2017 και του τόκου κεφαλαιοποιημένου 2 φορές ετησίως, πλέον έξοδα. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται περαιτέρω η διαδικασία που προβλέπεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65 ως τροποποιήθηκε ένεκα της ακυρότητας και/ή του παραμερισμού των ως άνω αναφερόμενων ειδοποιήσεων. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνονται οι Ειδοποιήσεις «ΙΑ» λόγω της μη επίδοσης από μέρους της Καθ΄ ης η Αίτησης και των Ειδοποιήσεων «ΙΒ» σύμφωνα με τις προϋποθέσεις του Νόμου. Δ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε κρίνει το Δικαστήριο δίκαια και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Ε. Έξοδα πλέον ΦΠΑ." Οι λόγοι για τους οποίους οι Αιτητές - Εφεσείοντες επιδιώκουν τις πιο πάνω θεραπείες όπως αυτές φαίνονται στο σώμα της αίτησης και εξειδικεύονται με ένορκη δήλωση του ΧΧΧΧ Γεωργίου που βρίσκεται στην υπηρεσία των Αιτητών - Εφεσειόντων είναι οι ακόλουθοι: "i. Οι ενυπόθηκοι δανειστές - Καθ΄ ων η αίτηση δεν δύνανται να προχωρήσουν στην πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου 9/65, καθότι έχει ήδη εγείρει την αγωγή 1427/2014 Ε.Δ. Λάρνακας όπου ζητούν την εκποίηση των Υποθηκών μέσω Διατάγματος του Δικαστηρίου. ii. Οι προσβληθείσες Ειδοποιήσεις είναι άκυρες και/ή δέον όπως ακυρωθούν και/ή παραμεριστούν από το Δικαστήριο διότι οι Αιτητές Ενυπόθηκοι Οφειλέτες δεν είναι υπερήμεροι με βάση το άρθρο 27 και 44 του Ν.9/65 ένεκα του ότι εκκρεμεί η Αγωγή 1427/2014 του Ε.Δ. Λάρνακας στην οποία οι Αιτητές έχουν καταχωρήσει την Υπεράσπιση τους. iii. Οι προσβληθείσες Ειδοποιήσεις δεν έχουν νόμιμα και/ή νομότυπα επιδοθεί προς τους Αιτητές ως καθορίζεται από το Μέρος VIA του Ν.9/

1. i.v. Οι προσβληθείσες Ειδοποιήσεις δεν έχουν επιδοθεί προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα ως καθορίζεται από το Μέρος VIA του N.9/
2. v. Οι προσβληθείσες Ειδοποιήσεις δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που τάσσει ο Νόμος ως προς τον τύπο και το περιεχόμενό τους. vi. Οι προσβληθείσες Ειδοποιήσεις είναι άκυρες και/ή δέον όπως ακυρωθούν και/ή παραμεριστούν από το Δικαστήριο, καθότι είναι λανθασμένες και/ή το περιεχόμενό τους είναι λανθασμένο και/ή δε συνάδει και/ή αντίκειται στις διατάξεις του Ν.9/65 αφού το ποσό των εξόδων το οποίο καλούνται οι Αιτητές να πληρώσουν δεν αναφέρεται, και το υπόλοιπο που αναγράφεται είναι εσφαλμένο. vii. Είναι η ύπαρξη δύο παράλληλων διαδικασιών συνιστά κατάχρηση διαδικασίας, δηλαδή η καταχώρηση της αγωγής και με την οποία ζητείται η εκποίηση των επίδικων Υποθηκών και ταυτόχρονα η συνέχιση της διαδικασίας με βάσει τις νέες οδηγίες είναι κατά την άποψη των Αιτητών καθαρή κατάχρηση της διαδικασίας. viii. Η διαδικασία εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων προωθείται από την Καθ΄ ης η Αίτηση κατά παράβαση του ως άνω αναφερόμενου Νόμου και/ή παράτυπα." Σύμφωνα με τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα στις 9.10.17 οι Εφεσίβλητοι επέδωσαν στους Αιτητές -Εφεσείοντες ειδοποιήσεις τύπου «Ι» και «Θ» με κατάσταση λογαριασμού ότι στις 22.8.17 οφείλετο απ΄ αυτούς το ποσό των €3.953.228,61 για το ενυπόθηκο χρέος που εξασφαλίζετο με την υποθήκη Υ3031/08 και ειδοποιήσεις τύπου «Ι» και «Θ» με κατάσταση λογαριασμού ότι στις 22.8.17 οφείλετο από αυτούς το ποσό των €5.189.241,73 για το ενυπόθηκο χρέος που εξασφαλίζετο με την υποθήκη Υ2763/
3. Οι δικηγόροι των Αιτητών με επιστολή τους προς τους Καθ΄ ων η Αίτηση - Εφεσίβλητους τους ενημέρωσαν ότι εκκρεμούσε η αγωγή τους 1427/14 με την οποία επεδίωκαν την εκποίηση των υποθηκών "με βάση τη νομοθεσία που ίσχυε κατά τον τερματισμό των συμβάσεων" και διερωτούντο ποια η σκοπιμότητα εκκρεμούσης της αγωγής τους 1427/14 της αποστολής των ειδοποιήσεων τύπου «Ι» και «Θ» του μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου Ν.9/
4. Οι δικηγόροι των Εφεσίβλητων απέρριψαν με απαντητική επιστολή τους ημερ. 26.10.17 τους ισχυρισμούς των Αιτητών ως αβάσιμους και ανυπόστατους, εμμένοντας ότι οι διατάξεις του Ν.9/65 όπως είχε τροποποιηθεί δια του μέρους VIA ρητά επέτρεπαν την συνύπαρξη πολιτικής αγωγής από τον ενυπόθηκο δανειστή και της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με τη διαδικασία που προνοείται στο μέρος VIA του Ν.9/
5. Οι Αιτητές-Εφεσείοντες δια του δικηγόρου τους απάντησαν αυθημερόν (26.10.17) αναφέροντας ότι είχαν καταχωρήσει υπεράσπιση στην αγωγή με την οποία αμφισβητούσαν την ύπαρξη του οφειλόμενου υπόλοιπου του χρέους. Η αγωγή 1427/14 που ήταν ορισμένη στις 16.1.18 και στις 3.4.18 για ακρόαση μετατέθηκε για ακρόαση στις 8.6.18 μετά από αιτήματα των Αιτητών αφού εξετάζετο από τους Εφεσίβλητους πρόταση των Αιτητών για συνολική διευθέτηση του χρέους. Αντ΄ αυτού στις 3.4.18 επεδόθησαν σ΄ αυτούς από τους Εφεσίβλητους οι ειδοποιήσεις τύπου «ΙΑ» για εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου στις 11.10.18 χωρίς να τους επιδοθούν ταυτόχρονα και οι ειδοποιήσεις τύπου «ΙΒ» για το διορισμό εκτιμητή από τους ίδιους. Δεδομένου ότι στην παρούσα Αίτηση - Έφεση εφαρμόζεται ο Ν.9/65ως έχει τροποποιηθεί με τον Ν.87(Ι)/2018, στην ουσία το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει: (α) κατά πόσον η ύπαρξη της αγωγής 1427/14 αποτελεί βάσιμο λόγο παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και (β) κατά πόσον η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» έχει νομότυπα επιδοθεί και κατά πόσον πληροί τις προϋποθέσεις που τάσσει ο Νόμος. Το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο είναι αυτό που θεσπίστηκε από τον τροποποιητικό νόμο Ν.87(Ι)/18, στις πρόνοιες του οποίου έχει δοθεί ρητά και ξεκάθαρα αναδρομική ισχύ (βλέπε άρθρο 4 του Ν.87(Ι)/18 το οποίο τροποποιεί το άρθρο 44Α του Ν.9/65). Ερχόμενος στις πρόνοιες του τροποποιητικού νόμου Ν.87(Ι)/18στο άρθρο 44(Α)

(3)αυτού, το ζήτημα της αναδρομικότητας της ισχύς του ρυθμίζεται μέσα από την ακόλουθη ρητή πρόνοια: "Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, οι διατάξεις του εν λόγω Νόμου θα εφαρμόζονται, ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος αυτού." Από τη στιγμή που ο νομοθέτης ρητά και ξεκάθαρα επέλεξε να ανατρέψει το (μαχητό) τεκμήριο της μη αναδρομικότητας του θεσπισθέντος στις 13.7.18 Νόμου (87(Ι)/18) χρησιμοποιώντας λεκτικό το οποίο δεν επεδέχεται οποιασδήποτε άλλης διαφορετικής ερμηνείας, αναπόφευκτα οι πρόνοιες της νέας νομοθεσίας θα πρέπει υποχρεωτικά να εφαρμοστούν και στην παρούσα Αίτηση-Έφεση και η ακρόαση αυτής να ολοκληρωθεί με βάση τις ρητές πρόνοιες αυτού ιδιαίτερα όσον αφορά το γεγονός ότι με την τροποποίηση του Νόμου, η μόνη ειδοποίηση η οποία μπορεί να προσβληθεί με Αίτηση - Έφεση είναι η ειδοποίηση «ΙΑ» και βάσει αποκλειστικά και μόνο των περιοριστικά αναφερόμενων λόγων παραμερισμού όπως αυτοί έχουν καθοριστεί με τη νέα τροποποίηση του νόμου. Ένεκα του γεγονότος ότι το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο αναφορικά με τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου διέπεται από τις διατάξεις του τροποποιητικού νόμου Ν.87(Ι)/18, που ενσωματώθηκε στο μέρος VIA του βασικού Νόμου 9/65, το νομοθετικό πλαίσιο έχει τώρα αποκρυσταλλωθεί και περιορίζει με αυστηρό τρόπο τους λόγους έφεσης. Η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου είναι δυνατό να ανασταλεί και/ή παραμεριστεί σύμφωνα με το άρθρο 44(Γ)

(3), το οποίο παρέχει δυνατότητα καταχώρησης έφεσης με σκοπό την ακύρωση της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» και μόνο εντός 30 ημερών από την παραλαβή της, εάν και εφόσον συντρέχει ένας εκ των κάτωθι λόγων ακύρωσης: "(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο." Όπως διαφαίνεται από τις πιο πάνω εξαντλητικές πρόνοιες του άρθρου 44(Γ)

(3), δεν υπάρχει καμία πρόνοια για προσβολή της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» λόγω ύπαρξης αγωγής όπως προνοούσε προγενέστερα ο Νόμος 142(Ι)/

1. Συνεπώς, οι λόγοι έφεσης i και ii στερούνται οποιουδήποτε νομικού ερείσματος ως προς τον παραμερισμό της ειδοποίησης «ΙΑ» Πρέπει να σημειωθεί επίσης ότι η ύπαρξη της αγωγής των Εφεσιβλήτων 1427/14 και της υπεράσπισης σε αυτήν των Αιτητών-Εφεσειόντων δεν αποτελεί λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» σύμφωνα με το νέο νομοθετικό καθεστώς που δημιουργήθηκε μετά τον τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/18, καθώς το νέο νομοθετικό πλαίσιο περιορίζει το δικαίωμα άσκησης έφεσης μόνο για τους έξι λόγους που ρητά συγκεκριμενοποιεί (ανωτέρω). Οποιοδήποτε πιθανό δικαίωμα έφεσης ενδεχομένως εδίδετο υπό το προηγούμενο νομοθετικό καθεστώς, κατόπιν της πρόσφατης τροποποίησης του Ν.9/65 έχει πλέον διαγραφεί. Ανεξάρτητα από αυτό η "υπεράσπιση" στην ουσία δεν συνιστά "αγωγή" ούτε με το προηγούμενα ισχύον νομικό καθεστώς που δημιούργησε ο Ν.142(Ι)/
2. Ως εκ τούτου η καταχώρηση έφεσης με σκοπό την ακύρωση της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» λόγω της ύπαρξης της αγωγής 1427/14και της υπεράσπισης σε αυτήν των Αιτητών δεν μπορεί να επιτραπεί. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και νομολογία, ο Νόμος παρέχει δικαίωμα υποβολής Έφεσης με σκοπό την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» μόνο για τους πιο πάνω λόγους οι οποίοι αναφέρονται εξαντλητικά στο εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ. Η ύπαρξη υπεράσπισης σε αγωγή ούτε και με το προηγούμενο καθεστώς δεν αποτελούσε λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» καθώς δεν θεωρείτο ως αγωγή για τους σκοπούς του άρθρου 44ΙΓ του προηγούμενου νομοθετικού καθεστώτος. Αποτελεί ισχυρισμό των Αιτητών από τους λόγους έφεσης iii και iv ότι οι ειδοποίηση τύπου «ΙΑ» δεν έχει δεόντως επιδοθεί προς τους Αιτητές και προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα ως καθορίζεται από το μέρος VIA του Ν.9/65. Ο ισχυρισμός αυτός προωθείται, χωρίς να συγκεκριμενοποιείται σε τι αυτός αναφέρεται. Η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί δεν διευκρινίζει σε τι αναφέρονται οι Αιτητές καθώς δεν αναφέρει σε ποια ενδιαφερόμενα μέρη δεν έχουν επιδώσει οι Εφεσίβλητοι ούτε και με ποιο τρόπο πάσχει η επίδοση που έγινε προς τους Αιτητές. Το αντιφατικό γεγονός που προκύπτει από τον ισχυρισμό που προωθείται από τους Αιτητές όσον αφορά την υποτιθέμενη πάσχουσα επίδοση, είναι το γεγονός ότι οι ίδιοι οι Αιτητές καταθέτουν ως Τεκμήρια 1, 2 και 8 στην ένορκη δήλωση Γεωργίου τις επιδόσεις προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Τα τεκμήρια που οι ίδιοι οι Αιτητές καταθέτουν απορρίπτουν τους ισχυρισμούς τους ως προς την υποτιθέμενη μη δέουσα επίδοση. Ένεκα του βάρους απόδειξης που φέρουν οι Αιτητές (βλ. Thinking Steel International BV v. Caramondani Bros Public Co Ltd

(2012)1 AAΔ 1460, Novartis AG και άλλων ν. Γεωργίου Αφαντίτη Λίμιτεδ

(2012)1 ΑΑΔ 2761), και λόγω του ότι η μαρτυρία που έχουν προσκομίσει όχι μόνο δεν αποδεικνύει, αλλά ούτε καν συγκεκριμενοποιεί τους ισχυρισμούς των Αιτητών περί της υποτιθέμενης μη επίδοσης, ο ισχυρισμός αυτός παραμένει μετέωρος και εντελώς ανυπόστατος, ατεκμηρίωτος και συνεπώς απορρίπτεται. Ο λόγος έφεσης (v) όπως επεξηγείται μέσω της παραγράφου 17 της ένορκης δήλωσης Γεωργίου αναφέρεται σε δήθεν λανθασμένο ποσό και ποσοστό του επιτοκίου και του ενυπόθηκου χρέους. Καταρχάς θα πρέπει να υπομνησθεί ότι ο Ενόρκως Δηλών δεν αποσείει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του, καθώς η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί δεν διευκρινίζει με ποιο τρόπο το ποσό και το ποσοστό επιτοκίου είναι λανθασμένα και αυθαίρετα και πώς θα έπρεπε να υπολογιστούν για να μην είναι λανθασμένα. Επίσης, θα πρέπει να λεχθεί ότι οι Εφεσείοντες δεν απευθύνθηκαν προς την Εφεσίβλητη σε περίπτωση διαφωνίας τους αναφορικά με το υπολογισθέν ποσό εντός 30 ημερών, όταν ενημερώθηκαν περί τούτου μέσω της ειδοποίησης τύπου «Ι». Επιπρόσθετα, η ένορκη μαρτυρία που υποστηρίζει την Έφεση, και που αποτελεί το ενώπιον του Δικαστηρίου τεθέν υλικό, μέσω του οποίου το Δικαστήριο θα βασισθεί για να εξάγει τα συμπεράσματά του και να αξιολογήσει κατά πόσο οι Εφεσείοντες απέσεισαν το βάρος αποδείξεως που φέρουν κατά κανόνα, δεν υποστηρίζει τη θέση των Εφεσειόντων, εφόσον δεν έχει κατατεθεί οποιοδήποτε έγγραφο που να αποδεικνύει ότι όντως ο υπολογισμός του επιτοκίου και κατ΄ επέκταση του ενυπόθηκου χρέους είναι λανθασμένος. Ένεκα του βάρους απόδειξης που φέρουν οι Αιτητές και λόγω του ότι η μαρτυρία που έχουν προσκομίσει όχι μόνο δεν αποδεικνύει, αλλά ούτε καν συγκεκριμενοποιεί τους ισχυρισμούς των Αιτητών περί της υποτιθέμενης αυθαίρετης και λανθασμένης φύσης του ποσού και του ποσοστού επιτοκίου, ο ισχυρισμός αυτός είναι εντελώς ανυπόστατος και συνεπώς απορρίπτεται. Αποτελεί επίσης ισχυρισμό των Αιτητών, μέσω της παραγράφου 11 της ένορκης δήλωσης Γεωργίου, ότι η διαδικασία πάσχει και είναι αντίθετη με το Νόμο ένεκα του γεγονότος ότι δεν επιδόθηκαν ταυτόχρονα οι ειδοποιήσεις «ΙΑ» και «ΙΒ». Ο ισχυρισμός αυτός επίσης απορρίπτεται. Σύμφωνα με την αναντίλεκτη πρόνοια του Ν.9/65 όπως έχει τροποποιηθεί, από το άρθρο 44(Δ)

(2)του Ν.87(Ι)/18: "

(2)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη, κατά τον τύπο «ΙΒ» του Δευτέρου Παραρτήματος, η οποία δύναται να επιδίδεται είτε πριν από είτε μετά από είτε ταυτόχρονα με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ»." Ένεκα της ρητής ευχέρειας που επιτρέπει ο Ν.9/65ως προς την αποστολή της ειδοποίησης «ΙΒ» μετά από την ειδοποίηση «ΙΑ», όπως συνέβη και στην παρούσα, ούτε αυτός ο ισχυρισμός των Αιτητών μπορεί να επιτύχει. Ούτε και με το προηγούμενο νομοθετικό καθεστώς υπήρχε πρόνοια που να προβλέπει επιτακτική υποχρέωση της Καθ΄ ης η Αίτηση να αποστείλει ταυτόχρονα τις ειδοποιήσεις. Αποτελεί επίσης λόγο έφεσης ότι η ύπαρξη της αγωγής υπ΄ αρ. 1427/14 αποτελεί κατάχρηση των διαδικασιών. Είναι η θέση μου ότι ούτε ο ισχυρισμός αυτός ευσταθεί αφού σύμφωνα με τον τροποποιητικό Νόμο Ν.87(Ι)/18δίδεται ευχέρεια επιλογής στον ενυπόθηκο δανειστή να επιλέξει τον τρόπο εκποίησης ή να χρησιμοποιήσει παράλληλα και τους δύο τρόπους εκποίησης της υποθήκης. Η ύπαρξη αγωγής και υπεράσπισης δεν αποτελεί ένα εκ των λόγων παραμερισμού της ειδοποίησης «ΙΑ». Το άρθρο 44Α(4Α) του Νόμου 87(Ι)/18, προβλέπει ότι: "

(4)Καμία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου." Ουδεμία διάταξη του νομοθετικού πλαισίου δεν υποστηρίζει τη θέση ότι, λόγω της ύπαρξης αγωγής, η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν μπορεί να προωθηθεί η διαδικασία του Μέρους VIA για πλειστηριασμό αφού το στενό νομοθετικό πλαίσιο του άρθρου 44Γ

(3)δεν περιλαμβάνει την ύπαρξη αγωγής ως έναν εκ των λόγων έφεσης. Κατά συνέπεια και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η παρούσα Αίτηση-Έφεση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος των Αιτητών-Εφεσειόντων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο