ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ, Αγωγή αρ.: 924/2011, 7/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2018:A65 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 924/2011 Μεταξύ: XXXXX ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Ενάγουσας -και- XXXXX ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ Εναγόμενου -------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 22.9.2017 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 7 Νοεμβρίου, 2018. Εμφανίσεις: Για ενάγουσα-αιτήτρια: κα Ν. Μιχαηλίδου για ΣΑΒΒΑΣ ΜΑΤΣΑΣ ΔΕΠΕ Για εναγόμενο-καθ΄ου η αίτηση: κα Μ. Λοϊζου για ΧΑΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αποτελεί κοινό έδαφος πως ο εναγόμενος είναι ιατρός με ειδικότητα στην νευροχειρουργική και πως στις 5.2.2010 υπέβαλε την ενάγουσα σε χειρουργική επέμβαση η οποία κατά την ίδια ήταν αποτυχής με αποτέλεσμα να προκληθούν σ΄αυτήν σωματικές βλάβες και υλικές ζημιές. Η ενάγουσα αποδίδει στον εναγόμενο πως ενήργησε αμελώς και κατά παράβαση των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων του. Με την υπό κρίση Αίτηση, η ενάγουσα επιζητεί την τροποποίηση του δικογράφου της, ώστε να συμπεριληφθούν σ΄αυτό γεγονότα και αξιώσεις που προέκυψαν μετά την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της ίδιας της ενάγουσας η οποία διατείνεται πως στο διάστημα που διέρρευσε από της καταχώρησης της Έκθεσης Απαίτησης, έχει επωμιστεί επιπλέον έξοδα σε σχέση με την κατάσταση της υγείας της και έχουν επισυμβεί γεγονότα τα οποία είναι δίκαιο να της επιτραπεί να προσθέσει στην Έκθεση Απαίτησης. Η Αίτηση στηρίζεται κατά κύριο λόγο στην Δ.25 και επικουρικά στην Δ.48 θ.1-9, Δ.64 θ.1-2, στο δίκαιο της επιείκειας, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στην πρακτική και στην διακριτική του ευχέρεια. Ο εναγόμενος έφερε Ένσταση στην Αίτηση προβάλλοντας πως αυτή υπεβλήθη με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση, πως είναι νομικά ανυπόστατη ή/και δεν υπάρχει το αναγκαίο νομικό και πραγματικό υπόβαθρο για την έγκριση της, πως δεν είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, δεδομένης της μακρόχρονης εκκρεμότητας της αντιδικίας και του εκτροχιασμού που θα επέλθει στη διαδικασία. Πως η ενάγουσα επιδιώκει να εισάξει μαρτυρία και όχι γεγονότα και πως οι προτεινόμενοι ισχυρισμοί συνιστούν επαναδιατύπωση των ήδη προβεβλημένων στο δικόγραφο της ενάγουσας, θέσεων. Διατείνεται τέλος πως τυχόν έγκριση της Αίτησης θα επηρεάσει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του για εκδίκαση της υπόθεσης εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος. Η Ένσταση η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του εναγομένου, ο οποίος, αφού κάμνει μία αναδρομή στα όσα περιλαμβάνονται στον φάκελο της δικογραφίας (για να τονίσει το ότι η Αίτηση υποβάλλεται σε πολύ καθυστερημένο κατά τον ίδιο στάδιο), επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά τους Λόγους Ένστασης. Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. [SABA & CO (T.M.P.) ν. T.M.P. Agents
(1994)1 ΑΑΔ 426, Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.ά. ν. A.G. Leventis κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726]. Νομολογιακά έχει καθιερωθεί πως τα Δικαστήρια θα πρέπει να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα [βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934]. Το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου [βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου (ανωτέρω)]. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Έχει λεχθεί επίσης νομολογιακά πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής [βλ. Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704]. Ο κυρίαρχος λόγος που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του τις πραγματικές επίδικες διαφορές [βλ. Geto Tracing Import - Export Ltd v. Το Πλοίο M/V Vladimir Vaslyayev, Αγ. Ναυτοδικείου αρ. 56/93, ημερ. 30.9.1993]. Ειδικότερα για το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης θα παραθέσω όσα εύστοχα είχαν λεχθεί στην απόφαση στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. (ανωτέρω): «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά των παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντα ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης.» Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Παρατηρώ ότι εκείνο που επιζητεί η ενάγουσα δεν είναι η αντικατάσταση των ισχυρισμών της που προβάλλει στην Έκθεση Απαίτησης, ούτε και η προσθήκη νέων ή αντίθετων ισχυρισμών. Επιδιώκεται η συγκεκριμενοποίηση των ισχυρισμών της σε σχέση με τις σωματικές βλάβες και τις υλικές ζημιές τις οποίες κατ' ισχυρισμό έχει υποστεί. Η προτεινόμενη τροποποίηση βασίζεται και περιστρέφεται γύρω από τον άξονα της βάσης της αγωγής και ο άξονας αυτός δεν είναι άλλος παρά η προβαλλόμενη θέση πως ό,τι επεσυνέβη στην ενάγουσα μετά την εγχείρηση, οφείλεται στην αμέλεια του εναγόμενου. Κρίνω πως θα πρέπει να επιτραπεί η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Δεν θεωρώ ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί χρηματικά. Ούτε έχω διαπιστώσει από το πραγματικό υπόβαθρο που ετέθη ενώπιον μου, πως υπάρχει κακοπιστία εκ μέρους του ενάγοντα. Όσον αφορά τον χρόνο που υπεβλήθη η υπό κρίση Αίτηση, θεωρώ πως το ότι η εκδίκαση της αγωγής δεν έχει ακόμα αρχίσει θα πρέπει να προσμετρήσει υπέρ της έγκρισης της Αίτησης. Καταληκτικά θεωρώ πως θα πρέπει να δοθεί στην πλευρά της ενάγουσας, το δικαίωμα να προβάλει τη θέση της, έτσι ώστε να δοθεί στο Δικαστήριο η ευκαιρία να απονείμει δικαιοσύνη, υπό το φως πληρέστερων στοιχείων. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω και συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία της υπόθεσης βρίσκω ότι έχουν τεθεί οι προϋποθέσεις και ότι θα πρέπει να ασκήσω τη διακριτική μου εξουσία υπέρ της παραχώρησης διατάγματος τροποποίησης. Διά ταύτα επιτρέπεται η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ως η Αίτηση. Η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από σήμερα. Έκθεση Υπεράσπισης εκ μέρους του εναγόμενου να καταχωριστεί εντός των επόμενων 15 ημερών από της καταχώρησης της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Να ακολουθηθούν οι θεσμοί για τα περαιτέρω. Τα έξοδα της Αίτησης, καθώς επίσης και εκείνα που θα προκύψουν συνεπεία της τροποποίησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται υπέρ του εναγόμενου και εναντίον της ενάγουσας. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο