← Κύπρος

Ραμόν ν. Τουρκικής Δημοκρατίας, Γεν. Αίτηση 64/2018, 17/12/2018

Ραμόν ν. Τουρκικής Δημοκρατίας, Γεν. Αίτηση 64/2018, 17/12/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2018:A74 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Γεν. Αίτηση 64/2018 Μεταξύ: XXXXX Ραμόν Αιτητή και Τουρκικής Δημοκρατίας Καθ΄ ης η Αίτηση Και Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μεσεγγυούχου Αίτηση ημερ. 28/9/2018 για Προσωρινό Διάταγμα Μεσεγγύησης (Garnishee Order Nisi) Hμερ. 17 Δεκεμβρίου 2018 Για Αιτητή: Α. Δημητριάδης και Α. Πογιατζής για Λέλλος Π. Δημητριάδης Δικηγορικό Γραφείο ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή - Επιζητούμενες θεραπείες Με την υπό κρίση Αίτηση ο Αιτητής εξαιτείται την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάττει τη Μεσεγγυούχο/Ευρωπαϊκή Επιτροπή όπως μη αποχωριστεί ή πληρώσει ή διαθέσει ή αποξενώσει με οποιοδήποτε τρόπο οποιοδήποτε ποσό χρημάτων το οποίο βρίσκεται ή δυνατόν να βρίσκεται σε οποιοδήποτε χρόνο στην κατοχή ή υπό τον έλεγχο της και είναι επ΄ ονόματι της Καθ΄ ης η Αίτηση/Τουρκικής Δημοκρατίας ή οφείλεται ή δυνατόν να οφείλεται σε οποιοδήποτε χρόνο από τη Μεσεγγυούχο προς αυτή μέχρι του ποσού των €566.781,90 που οφείλεται στον Αιτητή δυνάμει της Αποφάσεως του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση, ημερ. 26.10.2010 στην υπόθεση με αρ. 29092/95 Ramon v. Turkey και αφορά τα προενταξιακά κονδύλια προς όφελος της Καθ΄ ης η Αίτηση σχετικά με την προάσπιση και προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Β. Αναστολή εκτέλεσης του προαναφερόμενου υπό στοιχείο (Α) πιο πάνω διατάγματος μέχρι το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης παραμερίσει την ασυλία που απολαμβάνει η Μεσεγγυούχος/Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Νομική Βάση Αίτησης Νομική βάση της Αίτησης είναι, μεταξύ άλλων, τα Άρθρα 73-81 του Κεφ.6, το άρθρο 2 του Ν.14/60, τα Άρθρα 13, 19, 41 και 46 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Κυρωτικός) Νόμος του 1962, το Άρθρο 169 του Συντάγματος, ο Κανονισμός υπ΄ αρ. 236/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 11/3/2014 για τον καθορισμό κοινών κανόνων και διαδικασιών για την εφαρμογή των μηχανισμών χρηματοδότησης της εξωτερικής δράσης της Ένωσης, το Άρθρο 1 του 7ου Πρωτοκόλλου της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί των Προνομίων και Ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων καθώς και στην πρακτική και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ένορκη Δήλωση XXXXX Ραμόν Η Αίτηση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του Αιτητή στην οποία αναφέρονται εν συνόψει τα ακόλουθα: · Είναι Κύπριος πολίτης και ο Αιτητής στην Αίτηση αρ. 29092/95 (εφεξής Προσφυγή) ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (εφεξής ΕΔΑΔ). · Στην Προσφυγή αξίωνε εναντίον της Τουρκικής Δημοκρατίας, η οποία είναι Καθ΄ ης η Αίτηση στην Αίτηση, δίκαιη ικανοποίηση λόγω της παραβίασης του δικαιώματος του στην ειρηνική απόλαυση της περιουσίας του στην κατεχόμενη από την Καθ΄ ης η Αίτηση Αμμόχωστο δυνάμει του Άρθρου 1 του Πρωτοκόλλου 1 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (εφεξής ΕΣΔΑ) συνεπεία της Τουρκικής εισβολής τον Ιούλιο του 1974. · Στις 22/9/2009 διά της Απόφασης του ΕΔΑΔ κρίθηκε ότι: (α) Υπήρξε παραβίαση του Άρθρου 1 του Πρωτοκόλλου 1 της ΕΣΔΑ. (β) Σε αυτό το στάδιο δεν μπορούσε να διακριβωθεί το ζήτημα της δίκαιης ικανοποίησης δυνάμει του Άρθρου 41 της ΕΣΔΑ και το ζήτημα επιφυλάχθηκε. · Η πιο πάνω Απόφαση κατέστη τελεσίδικη δυνάμει του Άρθρου 44

(2)της ΕΣΔΑ την 1/3/
  1. · Εν συνεχεία με την Απόφαση του ΕΔΑΔ ημερ. 26/10/2010 επί του ζητήματος της δίκαιης ικανοποίησης, αποφασίστηκε όπως η Καθ΄ ης η Αίτηση πληρώσει στον Αιτητή το ποσό των €450.000 πλέον €8.000 έξοδα, πλέον τόκο 3%. Η Απόφαση κατέστη τελεσίδικη στις 11/4/
  2. · Μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης η Καθ΄ ης η Αίτηση ουδέν ποσό κατέβαλε δυνάμει των πιο πάνω και το οφειλόμενο ποσό σήμερα ανέρχεται στις €566,781.
  3. · Στη βάση πληροφόρησης της οποίας ο Αιτητής τυγχάνει από τους δικηγόρους του, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει στην κατοχή ή υπό τον έλεγχο της ποσό πέριξ των €4,453.9 εκατομμύρια, τα οποία προορίζονται να καταβληθούν στην Καθ΄ ης η Αίτηση ως προενταξιακή βοήθεια, μεταξύ άλλων, ως ακολούθως: (α) Στις 11/3/2014 δημοσιεύθηκε ο Κανονισμός 231/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη Θέσπιση Μηχανισμού Προ-ενταξιακής Βοήθειας (ΜΠΒ ΙΙ). (β) Η Καθ΄ ης η Αίτηση, ως υποψήφια χώρα για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση επωφελείται από το Μηχανισμό Προ-ενταξιακής Βοήθειας. (γ) Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της Μεσεγγυούχου το σύνολο των κεφαλαίων που προορίζονται για την Καθ΄ ης η Αίτηση είναι το ποσό των €4,453.9 εκατομμυρίων. (δ) Από αυτό το ποσό €624,9 εκατομμύρια προορίζονται για την προάσπιση και προώθηση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καθώς και του Κράτους Δικαίου. · Στη βάση πληροφόρησης της οποίας ο ομνύοντας τυγχάνει από τους δικηγόρους του, η καταβολή του ποσού που οφείλεται στον Αιτητή από την Καθ΄ ης η Αίτηση για την διαπιστωθείσα παραβίαση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ως φαίνεται στην Απόφαση, συνιστά μέτρο που προωθεί το σεβασμό των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τόσο στην Τουρκική Δημοκρατία όσο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση γενικότερα. · Στη βάση πληροφόρησης των δικηγόρων του ομνύοντα, τα περιουσιακά στοιχεία και τα στοιχεία ενεργητικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν δύναται να αποτελέσουν αντικείμενου οποιουδήποτε αναγκαστικού μέτρου διοικητικής ή δικαστικής αρχής άνευ αδείας του ΔΕΕ δυνάμει του Άρθρου 1 του 7ου Πρωτοκόλλου της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατά συνέπεια, για να επιτευχθεί η πληρωμή των εν λόγω ποσών προς τον Αιτητή το ΔΕΕ θα πρέπει να αποφασίσει, κατόπιν σχετικής Αίτησης, την άρση της ασυλίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με τα πιο πάνω αναφερόμενα περιουσιακά στοιχεία. Δεδομένης δε της ασυλίας θα πρέπει να υπάρξει αναστολή εκτέλεσης μέχρι τον παραμερισμό της ασυλίας από το ΔΕΕ. · Η Καθ΄ ης η Αίτηση αρνείται ή αμελεί να πληρώσει την εξ αποφάσεως οφειλή της όπως προκύπτει και από αντίγραφο της τελευταίας επιστολής των δικηγόρων του Αιτητή ημερ. 23/2/2018 προς την Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης. Το πιο πάνω επιμαρτυρείται, επίσης, και από το γεγονός ότι η Τουρκική Δημοκρατία αποφάσισε να μην ανταποκριθεί στο κάλεσμα της Επιτροπής Υπουργών σχετικά με τη διευθέτηση των αποφάσεων εναντίον της στην οποία περιλαμβάνεται και η Απόφαση του ΕΔΑΔ. Νομική Πτυχή Η δυνατότητα εκτέλεσης με κατάσχεση στα χέρια τρίτου ρυθμίζεται από τα Άρθρα 73-81 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 τα οποία ασχολούνται με τη μέθοδο εκτέλεσης μιας δικαστικής απόφασης γνωστής ως κατάσχεσης περιουσίας που ήδη βρίσκεται ή που έχει να λαμβάνει ο εξ αποφάσεως χρεώστης από τρίτο άτομο. Η διαδικασία αυτή τυγχάνει εφαρμογής όταν ο αιτούμενος την κατάσχεση είναι εξ αποφάσεως πιστωτής. Ειδικότερα, το Άρθρο 14
(1)(δ) του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6), προνοεί ότι η κατάσχεση στα χέρια τρίτου δυνάμει του Μέρους VII του Νόμου αποτελεί μέσο εκτέλεσης δικαστικής απόφασης. Το Άρθρο 73 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Κεφ. 6 προβλέπει τα εξής: «Όταν ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρον (is beneficially interested) σε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων, αγαθά ή άλλη κινητή ιδιοκτησία που τελούν υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο τρίτου προσώπου στη Δημοκρατία ή όταν το τρίτο αυτό πρόσωπο είναι οφειλέτης του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους δύναται να εκδοθεί σε οποιοδήποτε χρόνο μετά τη δικαστική απόφαση με αίτηση του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, ένταλμα κατάσχεσης στα χέρια τρίτου με το οποίο το τρίτο αυτό πρόσωπο να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και εξεταστεί σχετικά με την ιδιοκτησία που έχει στα χέρια του και η οποία αναφέρεται στο ένταλμα, και με το οποίο διατάσσεται να μην παραιτηθεί εν τω μεταξύ από τη φύλαξη αυτής. Το ένταλμα δεσμεύει την ιδιοκτησία του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους η οποία είναι στα χέρια του άλλου αυτού προσώπου για την ικανοποίηση του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους κατά τον τρόπο που αναφέρεται πιο κάτω.» Επισημαίνεται εν προκειμένω ότι με βάση τα διαλαμβανόμενα στο Άρθρο 73 η οποιαδήποτε περιουσία αντικείμενο εντάλματος κατάσχεσης θα πρέπει να τελεί υπό τη φύλαξη και/ή υπό τον έλεγχο τρίτου προσώπου στην Κυπριακή Δημοκρατία. Σύμφωνα δε με το Άρθρο 78 του Κεφ. 6 το Δικαστήριο δύναται, αφού ακούσει όλα τα πρόσωπα που δυνατόν να θεωρήσει ως ενδιαφερόμενα, να διατάξει όπως οποιαδήποτε περιουσία που κατασχέθηκε πληρωθεί στον εξ αποφάσεως πιστωτή προς ικανοποίηση της απαίτησης ή να εκδώσει οποιοδήποτε άλλο διάταγμα ήθελε κρίνει δίκαιο. Το Άρθρο 73 του Κεφ. 6 διαφοροποιείται από τη σχετική Αγγλική Νομοθεσία αφού δεν περιορίζεται σε έκδοση Διατάγματος μεσεγγύησης σε χρέη όπως συμβαίνει στην Αγγλία. Επεκτείνει τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα σε σχέση και με άλλες μορφές δικαιωμάτων, σε αγαθά, σε χρήματα και εγγυήσεις (securities) για χρηματικά ποσά[1]. Η ακολουθητέα διαδικασία, σύμφωνα με τη σχετική νομολογία, είναι η καταχώρηση μονομερούς αίτησης για την έκδοση εντάλματος κατάσχεσης (order nisi). Aφού ειδοποιηθεί ο μεσεγγυούχος και ο εξ αποφάσεως χρεώστης, ακολουθεί δικαστική διαδικασία για την οριστικοποίηση του διατάγματος κατάσχεσης ή την έκδοση οιουδήποτε διατάγματος το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιο[2]. Η ακολουθητέα διαδικασία, όπως καθορίζεται στο Μέρος VII του Κεφ.6, και τρόπος κατάσχεσης έγιναν αντικείμενο εξέτασης στις υποθέσεις F. Hoffman La Roche and Co. AG v. Inter-Continental Pharmaceuticals (Bletchley) Ltd
(1969)1 C.L.R. 106, καθώς και στην Αγγλική υπόθεση Choice Investments Ltd v. Jeronimnimon Midland Bank Ltd
(1980)2 W.L.R.
  1. Το σχετικό απόσπασμα από την υπόθεση F. Hoffman La Roche and Co. AG (πιο πάνω) έχει ως εξής: "Sections 73 to 81 (Part VII) of the Civil Procedure Law, Cap. 6 (which we need not quote verbatim) provide that, if an application for the issue of α writ of attachment is granted by the Court, a writ goes out to the third party (the garnishee) calling on him to appear before the Court and be examined regarding the money or other movable property in his hands which is alleged to be the property of, or be due to, the judgment debtor. Under the provisions of section 74[3], that property becomes security in the hands of the garnishee, for the satisfaction of the claim of the judgment creditor. Finally, under section 78[4], the Court, after hearing all interested persons, may order that any part of the money attached shall be paid over to the judgment creditor in satisfaction of his judgment." Όπως προκύπτει η διαδικασία κατάσχεσης εις χείρας τρίτου διαλαμβάνει δύο στάδια, ήτοι το προσωρινό διάταγμα (garnishee order nisi) (που αντιστοιχεί στα διαλαμβανόμενα στα Άρθρα 73 και 74 του Κεφ. 6, ανωτέρω) και το απόλυτο διάταγμα (garnishee order absolute) (που αντιστοιχεί στα διαλαμβανόμενα στο Άρθρο 78 του Κεφ. 6, ανωτέρω) κατ΄αναλογίαν των όσων τυγχάνουν εφαρμογής στην Αγγλία. Με την επίδοση του garnishee order nisi στον μεσεγγυούχο δεσμεύεται το ποσό που βρίσκεται στα χέρια του εμποδίζοντας τον με αυτόν τον τρόπο να το πληρώσει στον εξ αποφάσεως χρεώστη. Όπως επισημάνθηκε στην Αγγλική υπόθεση James Bibby Ltd. v Woods and Howard [1949] 2 K.B. 449 το garnishee order nisi διατηρεί σε αναστολή την υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων αναφορικά με το χρέος και τα χρήματα δεν μπορούν να διαμοιρασθούν εφόσον με αυτό το διάταγμα δεν καθορίζεται ποιος τα δικαιούται. Τέτοιο ζήτημα αποφασίζεται στο επόμενο δεύτερο στάδιο κατά την εξέταση του το κατά πόσο το διάταγμα θα καταστεί απόλυτο (garnishee order absolute)[5]. Η πιο πάνω διαδικασία για να τύχει εφαρμογής θα πρέπει να πληρούνται οι εξής προϋποθέσεις: (α) Ο Αιτητής να είναι εξ αποφάσεως πιστωτής, (β) ύπαρξη χρημάτων ή αντικειμένων στην κατοχή τρίτου προσώπου (μεσεγγυούχου) του οποίου νόμιμος δικαιούχος είναι ο εξ αποφάσεως οφειλέτης ή η ύπαρξη σχέσης πιστωτή και οφειλέτη μεταξύ του εξ αποφάσεως οφειλέτη και μεσεγγυούχου και (γ) ταυτόχρονα να υπάρχει την ημέρα της κατάσχεσης κάποιο αντικείμενο το οποίο να αναγνωρίζεται ως χρέος, δηλαδή υπαρκτό χρέος το οποίο δύναται να κατασχεθεί. Δεδομένου δε ότι το Άρθρο 78 δίδει εξουσία για έκδοση οιονδήποτε διατάγματος προς εκτέλεση της απόφασης, καθίσταται ως δεύτερη προϋπόθεση η δυνατότητα ευχέρειας να εκτελεστεί η απόφαση. Σε αντίθετη περίπτωση δεν εκδίδεται διάταγμα μεσεγγύησης. Σχετική είναι η υπόθεση Carna Plants (ανωτέρω) όπου η μεσεγγύηση αφορούσε τραπεζική πίστωση του εξωτερικού εκτός δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Υποστηρίχθηκε ότι τα μέσα εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων περιορίζονται κατά κανόνα σε στοιχεία ενεργητικού (assets) που βρίσκονται εντός και όχι εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Εξέταση προϋποθέσεων προς έκδοση εντάλματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου ❶ Ο Αιτητής να είναι εξ αποφάσεως πιστωτής Με βάση τα όσα καταγράφονται στις παραγράφους 2, 3, 4, 5 και 6 της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή στις 22/9/2009 το ΕΔΑΔ αποφάσισε στην προσφυγή υπ. αρ. 29092/95 που καταχώρησε ο Αιτητής εναντίον της Τουρκικής Δημοκρατίας ότι υπήρξε παραβίαση του Άρθρου 1 του Πρωτοκόλλου 1 της ΕΣΔΑ[6] ενώ στη συνέχεια με την Απόφαση του ημερ. 26/10/2010 επί του ζητήματος της δίκαιης ικανοποίησης, αποφασίστηκε όπως η Καθ΄ ης η Αίτηση πληρώσει στον Αιτητή το ποσό των €450.000 πλέον €8.000 έξοδα, πλέον τόκο 3%[7]. Η Απόφαση αυτή κατέστη τελεσίδικη στις 11/4/
  2. Περαιτέρω με βάση το περιεχόμενο της παράγραφο 7 της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή σε συνάρτηση με την επισυνημμένη σε αυτή ως Τεκμήριο Γ κατάσταση τόκων προκύπτει ότι μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης η Καθ΄ ης η Αίτηση ουδέν ποσό κατέβαλε δυνάμει των πιο πάνω και το οφειλόμενο ποσό σήμερα ανέρχεται στις €566,781.
  3. Στη βάση όλων των πιο πάνω ο Αιτητής είναι σήμερα εξ΄ αποφάσεως πιστωτής της Καθ΄ ης η Αίτηση στη βάση του πιο πάνω εξ΄αποφάσεως χρέους. ❷ & ❸ Το συμφέρον της Καθ΄ης η Αίτηση στο αντικείμενο μεσεγγύησης Με βάση τα όσα καταγράφονται στην παράγραφο 8 της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή προέκυψαν τα ακόλουθα: ► Στις 11/3/2014 δημοσιεύθηκε ο Κανονισμός (ΕΕ) αρ. 231/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη Θέσπιση Μηχανισμού Προ-ενταξιακής Βοήθειας (ΜΠΒ ΙΙ)[8]. ► Η Καθ΄ ης η Αίτηση, ως υποψήφια χώρα για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση επωφελείται από το Μηχανισμό Προ-ενταξιακής Βοήθειας. Επισημαίνεται στο σημείο αυτό ότι η Καθ΄ης η Αίτηση έχει με βάση απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου το καθεστώς της υποψήφιας χώρας για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όπως αναφέρεται στο Άρθρο 6 του Κανονισμού (ΕΕ) αρ. 231/2014: «
(6)Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει χορηγήσει το καθεστώς της υποψήφιας χώρας στην Ισλανδία, το Μαυροβούνιο, την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, την Τουρκία και τη Σερβία. Έχει επιβεβαιώσει την ευρωπαϊκή προοπτική των Δυτικών Βαλκανίων. Με την επιφύλαξη των θέσεων σχετικά με το καθεστώς ή τυχόν μελλοντικών αποφάσεων που θα ληφθούν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ή το Συμβούλιο, οι επωφελούμενοι της ευρωπαϊκής αυτής προοπτικής, στους οποίους δεν έχει χορηγηθεί καθεστώς υποψήφιας χώρας, μπορούν να θεωρηθούν δυνάμει υποψήφιοι αποκλειστικά για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού. Η χρηματοδοτική βοήθεια βάσει του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να χορηγείται σε όλους τους δικαιούχους του παραρτήματος Ι[9]». ► Το κονδύλι για την προ-ενταξιακή βοήθεια για όλες τις υποψήφιες χώρες είναι €11 698 668 000.[10] ► Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της Μεσεγγυούχου το σύνολο των κεφαλαίων που προορίζονται για την Καθ΄ ης η Αίτηση είναι το ποσό των €4,453.9 εκατομμυρίων[11]. ► Από αυτό το ποσό €624,9 εκατομμύρια προορίζονται για την προάσπιση και προώθηση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καθώς και του Κράτους Δικαίου ("Rule of law & fundamental rights")[12]. Σχετικές εν προκειμένω είναι οι πρόνοιες του Άρθρου 2
(1)του Κανονισμού (ΕΕ) αρ. 231/2014 οι οποίες διαλαμβάνουν, μεταξύ άλλων και τα εξής: "
(1)Η βοήθεια βάσει του παρόντος κανονισμού επιδιώκει την επίτευξη των ακόλουθων ειδικών στόχων, σύμφωνα με τις ανάγκες εκάστου δικαιούχου του παραρτήματος Ι, καθώς και του επιμέρους θεματολογίου διεύρυνσης: α) στήριξη των πολιτικών μεταρρυθμίσεων, μεταξύ άλλων μέσω:
  1. i).....................................
  2. ii)της προώθησης και προστασίας των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, του μεγαλύτερου σεβασμού των δικαιωμάτων των ανθρώπων που ανήκουν σε μειονότητες, συμπεριλαμβανομένων των λεσβιών, των ομοφυλόφιλων, των αμφιφυλόφιλων και των διεμφυλικών και μεσοφυλικών προσώπων, καθώς και μέσω της προάσπισης της ισότητας των φύλων, της εξάλειψης των διακρίσεων και της ανοχής, καθώς και της ελευθερίας των μέσων ενημέρωσης και του σεβασμού της πολιτισμικής πολυμορφίας,..." Αναφορές ιδίου και ανάλογου περιεχομένου γίνονται και σε άλλα μέρη του Κανονισμού όπως το Άρθρο 3 του Προοιμίου[13], το Άρθρο 2
(2)(α)[14] καθώς και στην παράγραφο (β) του Παραρτήματος ΙΙ[15]. Τονίζεται ότι είναι επάναγκες να υπάρχει η σχέση πιστωτή-χρεώστη μεταξύ του εξ αποφάσεως χρεώστη και του μεσεγγυούχου. Αν ο εξ αποφάσεως χρεώστης μπορεί να εναγάγει το μεσεγγυούχο για το ποσό που του οφείλεται και να το ανακτήσει τότε είναι φανερό ότι υπάρχει χρέος μεταξύ τους που είναι κατασχέσιμο. Με άλλα λόγια πρέπει να υπάρχει χρηματικό ποσό οφειλόμενο στον εξ αποφάσεως χρεώστη. Ο όλος σκοπός της διαδικασίας μεσεγγύησης είναι να καταστήσει τα χρέη που οφείλονται στον εξ αποφάσεως χρεώστη από τρίτα πρόσωπα, περιουσιακά στοιχεία διαθέσιμα προς εκτέλεση[16]. Στη βάση όλων των πιο πάνω προκύπτει ότι το ποσό των €566.781,90 του οποίου επιδιώκεται το πάγωμα και/ή η δέσμευση ευρίσκονται υπό την κατοχή και/ή έλεγχο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής/Μεσεγγυούχου και οφείλονται και/ή κρατούνται προς όφελος της Καθ΄ης η Αίτηση δυνάμει του Μηχανισμού Προ-ενταξιακής Βοήθειας (ΜΠΒ ΙΙ). Συμπεράσματα- Τελικές Διαπιστώσεις Παρά τη συνδρομή των πιο πάνω προϋποθέσεων ορθώνονται, κατά την κρίση μου, εξ αντικειμένου τα ακόλουθα ανυπέρβλητα κωλύματα στη δυνατότητα έκδοσης του αιτούμενου Διατάγματος garnishee order nisi: à Κατά πρώτον υπενθυμίζεται ότι με βάση τα διαλαμβανόμενα στο Άρθρο 73 η οποιαδήποτε περιουσία αντικείμενο εντάλματος κατάσχεσης θα πρέπει να τελεί υπό τη φύλαξη και/ή υπό τον έλεγχο τρίτου προσώπου στην Κυπριακή Δημοκρατία («Όταν ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρον (is beneficially interested) σε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων, αγαθά ή άλλη κινητή ιδιοκτησία που τελούν υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο τρίτου προσώπου στη Δημοκρατία...»). à Κατά δεύτερον με δεδομένο ότι το Άρθρο 78 δίδει εξουσία για έκδοση οιουδήποτε διατάγματος προς εκτέλεση της απόφασης, καθίσταται ως δεύτερη προϋπόθεση η δυνατότητα ευχέρειας να εκτελεστεί η απόφαση. Σε αντίθετη περίπτωση δεν εκδίδεται διάταγμα μεσεγγύησης. Σχετική είναι η υπόθεση Carna Plants Ltd. v. Masalcha Brothers Ltd. κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ. 28 όπου η μεσεγγύηση αφορούσε τραπεζική πίστωση του εξωτερικού εκτός δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Υποστηρίχθηκε ότι τα μέσα εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων περιορίζονται κατά κανόνα σε στοιχεία ενεργητικού (assets) που βρίσκονται εντός και όχι εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Στην προκειμένη περίπτωση επιδιώκεται έκδοση εντάλματος μεσεγγύησης σε περιουσιακά στοιχεία τα οποία δεν ευρίσκονται εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. à Επιπλέον με βάση το Άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου αρ.7 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης «τα περιουσιακά στοιχεία και τα στοιχεία ενεργητικού της Ένωσης δεν δύναται να αποτελέσουν αντικείμενο οποιουδήποτε αναγκαστικού μέτρου διοικητικής ή δικαστικής αρχής, άνευ αδείας του Δικαστηρίου». Έπεται ότι η δυνατότητα κατάσχεσης, έστω και προσωρινά μέσω Διατάγματος garnishee order nisi, ή ακόμη και με ταυτόχρονη αναστολή εκτέλεσης του Διατάγματος, όπως ήταν το αιτητικό υπό στοιχείο (Β) στην υπό κρίση Αίτηση, δεν υφίσταται εφόσον ρητά διαλαμβάνεται ότι για να μπορούν τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία που αφορούν στην υπό κρίση Αίτηση να αποτελέσουν αντικείμενο οποιουδήποτε αναγκαστικού μέτρου δικαστικής αρχής πρέπει να υπάρχει άδεια του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Δεν είναι, δηλαδή, μόνο στο στάδιο που εξετάζεται το ζήτημα της οριστικοποίησης του αιτηθέντος Διατάγματος (garnishee order absolute) και της έκδοσης διατάγματος πληρωμής που τίθεται θέμα εξασφάλισης της προηγούμενης άδειας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Κατάληξη Στη βάση όλων όσων πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω δεν συντρέχουν εν προκειμένω οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Ως εκ τούτου η υπό κρίση Αίτηση απορρίπτεται. (Υπ.)................... Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε την Carna Plants Ltd. v. Masalcha Brothers Ltd. κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ. 28,
  1. [2] Δέστε και την απόφαση στην Αγωγή Ε.Δ. Λευκωσίας υπ. αρ. 8289/92 του Δικαστή Ναθαναήλ όπου λέχθηκαν τα εξής αναφορικά με τη διαδικασία κατάσχεσης εις χείρας τρίτου: «Παρόλο που δεν χρησιμοποιούνται οι λέξεις "nisi" και "absolute" στη δική μας νομοθεσία, εντούτοις η διαδικασία που προβλέπεται από το μέρος VII του Κεφ. 6, είναι παρόμοια εφόσον εκδίδεται ένα ένταλμα μεσεγγύησης επί προσωρινής βάσεως που απευθύνεται προς τον μεσεγγυούχο, παγοποιώντας τα χρήματα που βρίσκονται στα χέρια του μέχρις ότου το Δικαστήριο, αφού ακούσει όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, διατάξει είτε την πληρωμή των χρημάτων στον εξ αποφάσεως πιστωτή ή την άρση του διατάγματος ή οποιαδήποτε άλλη διαταγή ήθελε κρίνει ορθό υπό τις περιστάσεις». [3] «
  2. Το ένταλμα επιδίδεται στο πρόσωπο το οποίο διατάσσεται με αυτό να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου· και από το χρόνο επίδοσης του εντάλματος σε αυτό, όλα τα ποσά χρημάτων, ασφάλειες για χρήματα, αγαθά και κινητή ιδιοκτησία, επί των οποίων ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει δικαίωμα (is beneficially entitled) είτε μόνος είτε από κοινού με άλλους, και τα οποία κατά την επίδοση του εντάλματος ή σε οποιοδήποτε χρόνο πριν από την άρση του, βρίσκονται ή δυνατό να περιέλθουν υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο του προσώπου που διατάσσεται να εμφανιστεί, και όλα τα χρέη τα οποία οφείλονται ή καθίστανται οφειλόμενα από αυτό προς τον εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους κατά τον πιο πάνω χρόνο ή κατά τη διάρκεια αυτού, καθίστανται στην έκταση που ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρον επί αυτών και υπό την επιφύλαξη οποιουδήποτε καλή τη πίστη προηγούμενου τίτλου, δικαιώματος επίσχεσης ή επιβάρυνσης επί αυτών, ασφάλειες στα χέρια του για ικανοποίηση της απαίτησης του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή». [4] «
  3. Το Δικαστήριο αφού ακούσει τα πρόσωπα που δυνατό να θεωρήσει ως ενδιαφερόμενα ή αφού ειδοποιήσει αυτά να παραστούν, δύναται να διατάξει όπως οποιοδήποτε μέρος της ιδιοκτησίας που κατασχέθηκε στα χέρια τρίτου, το οποίο συνίσταται από χρήματα και τραπεζογραμμάτια ή επαρκές μέρος αυτών, πληρωθεί στον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή ή όπως πωληθεί κάποιο μέρος που δεν συνίσταται από χρήματα ή τραπεζογραμμάτια, στο μέτρο κατά το οποίο θεωρείται αναγκαίο για ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης, και τα χρήματα από την πώληση ή επαρκές μέρος αυτών διατεθούν για ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης και όπως το ένταλμα αρθεί ή δύναται να εκδώσει οποιοδήποτε άλλο διάταγμα ως ήθελε κρίνει δίκαιο και εκδίδει τέτοιο διάταγμα αναφορικά με τα έξοδα που προέκυψαν από την έκδοση του εντάλματος, ως ήθελε κρίνει ορθό». [5] "The garnishee order nisi of February 25 merely held matters with regard to the debt in suspense; the money owed by the garnishee could not then be dealt with. But that order did not decide who was entitled to the money; that had to be decided on the application to make the garnishee order absolute". [6] Αντίγραφο της Απόφασης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση του Αιτητή. [7] Αντίγραφο της Απόφασης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Β στην ένορκη δήλωση του Αιτητή. [8] REGULATION (EU) No 231/2014 [establishing an Instrument for Pre-accession Assistance (IPA II)]. [9] ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I — Αλβανία — Βοσνία-Ερζεγοβίνη — Ισλανδία — Κοσσυφοπέδιο (*) — Μαυροβούνιο — Σερβία — Τουρκία — Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας [10] Δέστε Άρθρο 15 του Κανονισμού (ΕΕ) αρ. 231/
  4. [11] Δέστε Τεκμήριο Ε της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή.("Turkey- financial assistance under IPA II"). [12] "Improving the judiciary, impartiality, efficiency, administration) and promoting the respect of fundamental rights and freedoms". [13]
(3)Το άρθρο 49 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) προβλέπει ότι κάθε ευρωπαϊκό κράτος που σέβεται τις αξίες του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ισότητας, του κράτους δικαίου και των ανθρώπινων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των ατόμων που ανήκουν σε μειονότητες, μπορεί να ζητήσει να γίνει μέλος της Ένωσης. Ευρωπαϊκό κράτος που έχει υποβάλει αίτηση προσχώρησης στην Ένωση μπορεί να γίνει μέλος μόνο εφόσον επιβεβαιωθεί ότι πληροί τα κριτήρια μέλους που καθορίστηκαν στη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Κοπεγχάγης τον Ιούνιο του 1993 («κριτήρια της Κοπεγχάγης») και υπό την προϋπόθεση ότι η προσχώρηση δεν θέτει σε δοκιμασία την ικανότητα της Ένωσης να εντάξει το νέο μέλος. Τα εν λόγω κριτήρια συνδέονται με τη σταθερότητα θεσμών που εγγυώνται τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τον σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων, τον σεβασμό και την προστασία των μειονοτήτων, την ύπαρξη λειτουργικής οικονομίας της αγοράς, καθώς και την ικανότητα αντιμετώπισης της ανταγωνιστικής πίεσης και των δυνάμεων της αγοράς εντός της Ένωσης, και την ικανότητα να αναλάβει όχι μόνο τα δικαιώματα αλλά και τις υποχρεώσεις βάσει των Συνθηκών, συμπεριλαμβανομένης της προσήλωσης στους στόχους της πολιτικής, οικονομικής και νομισματικής ένωσης. [14]
  1. Η πρόοδος προς την κατεύθυνση της επίτευξης των ειδικών στόχων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 παρακολουθείται και αξιολογείται βάσει προκαθορισμένων, σαφών, διαφανών και, όπου αρμόζει, ειδικών ανά χώρα και μετρήσιμων δεικτών οι οποίοι καλύπτουν μεταξύ άλλων: α) την πρόοδο στους τομείς της ενίσχυσης της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου και του ανεξάρτητου και αποτελεσματικού δικαστικού συστήματος, του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των προσώπων που ανήκουν σε μειονότητες και ευάλωτες ομάδες, και των θεμελιωδών ελευθεριών, της ισότητας των φύλων και των δικαιωμάτων της γυναίκας, της καταπολέμησης της διαφθοράς και του οργανωμένου εγκλήματος, καθώς και της συμφιλίωσης, των σχέσεων καλής γειτονίας και της επιστροφής των προσφύγων και, ιδίως, της θέσπισης ιστορικού επιδόσεων στους εν λόγω τομείς, [15] β) Θέσπιση των απαραίτητων οργανισμών για τη διασφάλιση του κράτους δικαίου και ενθάρρυνση της ορθής λειτουργίας τους από τα πρώιμα στάδια. Οι παρεμβάσεις σε αυτόν τον τομέα αποσκοπούν: στη θέσπιση ανεξάρτητων, υποκείμενων σε λογοδοσία και αποτελεσματικών δικαστικών συστημάτων, τα οποία προβλέπουν, μεταξύ άλλων, διαφανή και αξιοκρατικά συστήματα διορισμού, αξιολόγησης και προαγωγών και αποτελεσματικές πειθαρχικές διαδικασίες σε περιπτώσεις επιλήψιμων πράξεων, στην εξασφάλιση της θέσπισης άρτιων συστημάτων προστασίας των συνόρων, διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών και παροχής ασύλου σε όσους έχουν ανάγκη, στην ανάπτυξη αποτελεσματικών εργαλείων για την πρόληψη και την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος και της διαφθοράς, στην προαγωγή και προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων, των δικαιωμάτων των μειονοτήτων — συμπεριλαμβανομένων των Ρομά, καθώς και των λεσβιών, ομοφυλοφίλων, αμφιφυλοφίλων και διεμφυλικών και μεσοφυλικών ατόμων — και των θεμελιωδών ελευθεριών, συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας των μέσων ενημέρωσης. [16]Δέστε Ετήσια Αγγλική Δικονομική Πρακτική (Annual Practice) του 1970, παράγραφοι 49/1/8,49/1/
  2. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.