Αναφορικά με τον Πόλεου, Αρ. Αιτ. ΔΑΟ: 3/18, 9/10/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A153 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ - ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Κ. Λοΐζου, Ε.Δ. Αρ. Αιτ. ΔΑΟ: 3/18 Αναφορικά με τον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμο του 2015 Αναφορικά με τον ΧΧΧΧΧΧ Πόλεου (Α.Δ.Τ. ΧΧΧΧΧΧ), χρεώστη από ΧΧΧΧΧΧ, Παραλίμνι, Αμμόχωστος Ημερομηνία: 9 Οκτωβρίου, 2018 Για Πιστωτή, Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ: κα Θ. Καΐλη, για Μάμας Χατζηχριστοφής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Επίσημο Παραλήπτη: Η κα Γεωργίου Καθ' ου η αίτηση-χρεώστης: παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η (σε ένσταση πιστωτή εναντίον Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών, υποβληθείσα βάσει του άρθρου 20 του Ν. 65(Ι)/2015) Κατόπιν μονομερούς αίτησης του Επίσημου Παραλήπτη ημερομηνίας 30/1/2018, που υπεβλήθη βάσει του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου, Ν. 65(Ι)/2015, η οποία καταχωρίστηκε σε σχέση με τον Καθ΄ ου η αίτηση - χρεώστη (στο εξής «ο Χρεώστης»), εκδόθηκε Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών ημερ. 13/2/18, δια του οποίου ο Χρεώστης απαλλάγηκε από, μεταξύ άλλων, την οφειλή του ύψους €14354, δυνάμει του λογαριασμού δανείου με αρ. λογ. 7218ΧΧΧ-Χ προς την ΣΠΕ Κοκκινοχωρίων, η οποία μετονομάστηκε αργότερα σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (στο εξής «η Τράπεζα»). Η Τράπεζα, ως είχε δικαίωμα βάσει του άρθρου 20 του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου, Ν. 65(Ι)/2015(στο εξής « ο Νόμος») και κατόπιν επίδοσης σε αυτή του επίδικου Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών (στο εξής το « Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών» ή «ΔΑΟ») καταχώρησε ένσταση ημερ. 19/7/18 με μόνο λόγο ένστασης ότι, το χρέος που αποτέλεσε αντικείμενο του ΔΑΟ «δεν έπρεπε να θεωρηθεί επιλέξιμο καθορισμένο χρέος». Η ένσταση βασίστηκε στα άρθρα 1-22 και 91 Νόμου, στους Κανονισμούς 2-5 και 9(α) των περί Αφερεγγυότητας Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικών Κανονισμών του 2016 (5/2016) και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η ένσταση υποστηρίχθηκε από την ένορκη δήλωση της XXXXX Πούμου που ασκεί καθήκοντα προϊστάμενης της υπηρεσίας διαχείρισης πλαισίου αφερεγγυότητας στην Τράπεζα. Ως λαμβάνει νομική συμβουλή από τους δικηγόρους της Τράπεζας, το επίδικο χρέος δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως «χρέος» δυνάμει του άρθρου 10 του Νόμου, αφού η συμφωνία δανείου με αρ. λογ. 7218ΧΧΧ-Χ δεν έχει τερματιστεί μέχρι σήμερα. Ως εκ τούτου η συμφωνία δανείου εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ και το ποσό του επίδικου δανείου δεν είναι άμεσα πληρωτέο. Στην διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου εμφανίστηκε και ο Χρεώστης επιβεβαιώνοντας ότι το επίδικο δάνειο του στην Τράπεζα δεν τερματίστηκε. Δεν καταχώρησε ένσταση, παρόλο που τέτοια ευκαιρία του παρασχέθηκε από το Δικαστήριο, αφού θεώρησε ότι τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο ήταν αρκετά. Επαναβεβαίωσε την ανικανότητα του να πληρώνει το επίδικο δάνειο. Η κα Γεωργίου που εμφανίστηκε για τον Επίσημο Παραλήπτη δεν προσέφερε κάποια τοποθέτηση επί του επίδικου θέματος, αφού ως ανέφερε η υποχρέωση της Υπηρεσίας Αφερεγγυότητας βάσει του Νόμου τελειώνει με την καταχώριση της αίτησης για έκδοση Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών, για τον Χρεώστη και δεν εκτείνεται στην υποστήριξη του ΔΑΟ εάν καταχωριστεί ένσταση από πιστωτή. Σε τέτοια περίπτωση, είπε, είναι για τον εκάστοτε χρεώστη να ενστεί σε αυτή. Ως τεκμήρια στην αίτηση βάσει της οποίας εκδόθηκε το επίδικο ΔΑΟ, επισυνάφθηκε, μεταξύ άλλων, και η κατάσταση λογαριασμού του δανείου με αρ. 7218ΧΧΧ-Χ στην Τράπεζα καθώς και η σχετική έγγραφη συμφωνία δανείου μεταξύ του Χρεώστη και της Τράπεζας ( στο εξής « η Συμφωνία»). Από τα πιο πάνω έγγραφα, προκύπτει ότι: · το επίδικο δάνειο συνήφθηκε την 12/7/13, · η διάρκεια της Συμφωνίας ήταν 12 χρόνια και η ημερομηνία αποπληρωμής του δανείου ήταν η 12/8/2025, · το δάνειο παρασχέθηκε για ποσό €20.000 και θα αποπληρωνόταν σε 144 μηνιαίες δόσεις των €215 έκαστη, · ο σκοπός του δανείου ήταν καταναλωτικός, και · στις 12/10/2017 ο λογαριασμός είχε χρεωστικό υπόλοιπο €19.634,
- Περαιτέρω, στις πρόνοιες της σχετικής έγγραφης συμφωνίας δανείου, αναφέρονται μεταξύ άλλων και σε σχέση με τον τερματισμό της συμφωνίας τα ακόλουθα (η έμφαση είναι του Δικαστηρίου): «13.
- Παράλειψη ή άρνηση του χρεώστη να καταβάλει ολόκληρη ή μέρος οποιασδήποτε από τις πιο πάνω δόσεις, μαζί με οποιουσδήποτε τόκους, προμήθειες ή δικαιώματα που οφείλονται δυνάμει της παρούσας πιστωτικής συμφωνίας, κατά τις καθορισμένες ημερομηνίες ή μόλις η Συνεργατική, με βάση την παρούσα πιστωτική συμφωνία, απαιτήσει οποιαδήποτε πληρωμή, καθιστούν το πιο πάνω δάνειο ή οποιοδήποτε υπόλοιπό του αμέσως ληξιπρόθεσμο και απαιτητό και παρέχει στη Συνεργατική, χωρίς επηρεασμό οποιοσδήποτε άλλης θεραπείας ή δικαιώματός που δυνατόν να έχει, το δικαίωμα όπως απαιτήσει και εισπράξει αμέσως ολόκληρο το πιο πάνω δάνειο, προμήθειες, δικαιώματα και οποιαδήποτε άλλα έξοδα. [.....] 13.
- Τηρουμένων των όσων αναφέρονται πιο πάνω και όσων περιλαμβάνονται στην πιστωτική συμφωνία αναφορικά με το δικαίωμα τερματισμού της πιστωτικής συμφωνίας, η Συνεργατική θα μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα αυτό αφού δώσει στον Χρεώστη γραπτή ειδοποίηση 21 ημερών πληρωμής κάθε οφειλόμενου ποσού, τόκων και εξόδων, την οποία θα μπορεί να παραδώσει δια χειρός ή δι΄ απλού ταχυδρομείου στη διεύθυνση που αναφέρεται στην πιστωτική συμφωνία ή στην τελευταία γνωστή διεύθυνση του, αν διαφέρει, ή επί άλλου σταθερού μέσου, οπόταν κάθε οφειλόμενο ποσό δυνάμει της πιστωτικής συμφωνίας καθίσταται ληξιπρόθεσμο και απαιτητό και παράλειψη του Χρεώστη να ανταποκριθεί θα δίνει το δικαίωμα στη Συνεργατική ν΄ ασκήσει δικαστικές ή διαιτητικές ή εξώδικες διαδικασίες επίλυσης της διαφοράς.» Προκύπτει ξεκάθαρα από τις πιο πάνω πρόνοιες της Συμφωνίας ότι, υπόλοιπο δανείου καθίσταται ληξιπρόθεσμο και απαιτητό, όχι μόνο όταν η Τράπεζα ασκήσει το δικαίωμά της για τερματισμό της συμφωνίας, παραδίδοντας στο χρεώστη γραπτή ειδοποίηση 21 ημερών, αλλά και όταν ο χρεώστης παραλείψει ή αρνηθεί να καταβάλει οποιαδήποτε δόση, ή μέρος αυτής, καθώς και όταν η Τράπεζα απαιτήσει οποιαδήποτε πληρωμή οποιουδήποτε οφειλόμενου ποσού. Στο λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Β' Έκδοση, του Γ. Μπαμπινιώτη, η λέξη «ληξιπρόθεσμος» ορίζεται ως «αυτός του οποίου η προθεσμία έχει λήξει». Και η λέξη «απαιτητός» ορίζεται ως «αυτός που μπορεί να γίνει αντικείμενο απαίτησης». Με τα πιο πάνω ως δεδομένα, για να αποφασιστεί το μοναδικό, εν προκειμένω, επίδικο θέμα απαιτείται η ερμηνεία του άρθρου 10 του Νόμου. Το άρθρο 10 του Νόμου, στο βαθμό που ενδιαφέρει, αναφέρει ως εξής: ««επιλέξιμο χρέος», σε σχέση με χρεώστη, σημαίνει οποιαδήποτε χρέη ύψους, συνολικά μέχρι είκοσι πέντε χιλιάδες ευρώ (€25.000), πλην εξαιρετέων ή εξασφαλισμένων στο βαθμό της εξασφάλισης χρεών, και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: (α) Χρέος πιστωτικής κάρτας· (β) παρατράβηγμα ή ανεξασφάλιστο δάνειο από πιστωτικό ίδρυμα ή άλλη οντότητα που εποπτεύεται από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου, δυνάμει του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου· (γ) χρέος για την πληρωμή ενός ή περισσοτέρων λογαριασμών σε σχέση με επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας ή τηλέφωνο· (δ) εξαιρέσιμα χρέη το ύψος των οποίων είναι μικρότερο του δέκα τοις εκατόν (10%) του συνόλου των επιλέξιμων χρεών, ανεξάρτητα από συναίνεση του πιστωτή· και (ε) εξαιρέσιμα χρέη που είναι επιτρεπτά χρέη: Νοείται ότι, κατά τον υπολογισμό του ύψους των επιλέξιμων χρεών δεν συνυπολογίζονται μη εξακριβωμένα ποσά που δυνατό να προκύψουν για το χρεώστη λόγω εγγύησης ή άλλης ανεξασφάλιστης υποχρέωσης που υπέγραψε για ένα τρίτο πρόσωπο: Νοείται περαιτέρω, ότι κατά τον υπολογισμό του ύψους των επιλέξιμων χρεών, δεν συνυπολογίζονται οποιαδήποτε εξαιρέσιμα χρέη» «χρέος» σε σχέση με χρεώστη, σημαίνει χρέος για πραγματικά εξακριβωμένο ποσό το οποίο, κατά την ημερομηνία αίτησης, είναι πληρωτέο άμεσα.» Και το άρθρο 11
(1)του Νόμου, προνοεί ως εξής: «11.-
(1)Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος Κεφαλαίου, χρεώστης είναι επιλέξιμος για έκδοση Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών, εάν η αίτηση για την έκδοση τέτοιου διατάγματος γίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 και ικανοποιούνται τα κριτήρια επιλεξιμότητας που καθορίζονται, σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(2).» Στη βάση, λοιπόν, του άρθρου 11
(1)του Νόμου, μόνο επιλέξιμα χρέη, ως ορίζονται στο άρθρο 10 του Νόμου, μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο διαδικασίας απαλλαγής οφειλών που υποβάλλεται, βάσει του άρθρου 16, στο Δικαστήριο από την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, εκ μέρους του χρεώστη και υπό τις προϋποθέσεις που θέτουν τα άρθρα 11
(2)και 12 του Νόμου. Η Τράπεζα, εν προκειμένω, δεν αμφισβητεί ότι το επίδικο ποσό ήταν, κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης, πραγματικά εξακριβωμένο ποσό. Υποβάλλει, εν τούτοις, ότι δεν ήταν «άμεσα πληρωτέο», ως απαιτεί το άρθρο 10 του Νόμου, αφού η λειτουργία του λογαριασμού δεν είχε τερματιστεί. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με την Τράπεζα. Είναι αδιαμφισβήτητο ότι η προθεσμία εξόφλησης των πιστώσεων που παραχωρήθηκαν στον Χρεώστη, δεν παρήλθε ακόμα, αφού η διάρκεια λήξης της Συμφωνίας καθορίστηκε στις 12.08.
- Είναι επίσης αδιαμφισβήτητο ότι δεν απεστάλη, μέχρι και σήμερα, επιστολή τερματισμού του επίδικου λογαριασμού στον Χρεώστη. Εν τούτοις, δεν είναι μόνο σε αυτές τις δύο περιπτώσεις που υπόλοιπο δανείου, βάσει των προνοιών των παραγράφων 13.
- και 13.
- της Συμφωνίας, καθίσταται ληξιπρόθεσμο και απαιτητό και άρα «άμεσα πληρωτέο», ως ορίζει το άρθρο 10 του Νόμου. Υπάρχει και μία τρίτη περίπτωση, στην οποία το υπόλοιπο δανείου καθίσταται ληξιπρόθεσμο και απαιτητό και άρα «άμεσα πληρωτέο». Όταν, δηλαδή, ο Χρεώστης παραλείψει ή αρνηθεί να καταβάλει ολόκληρη ή μέρος οποιασδήποτε από τις εκάστοτε πληρωτέες δόσεις, μαζί με οποιουσδήποτε τόκους, προμήθειες ή δικαιώματα που οφείλονται δυνάμει της Συμφωνίας, κατά τις καθορισμένες ημερομηνίες. Εν προκειμένω, δεν έχει αμφισβητηθεί από την Τράπεζα ότι ο λογαριασμός του δανείου με αρ. λογ. 7218ΧΧΧ-Χ ήταν κατά τις 12/10/2017 χρεωστικός κατά €19.634,95 προφανώς διότι οι συμφωνηθείσες δόσεις δεν καταβάλλονταν κατά τον εκάστοτε συμφωνηθέντα μεταξύ των μερών χρόνο. Βάσει των ανωτέρω, καταλήγω σε συμπέρασμα ότι οι πρόνοιες της Συμφωνίας μεταξύ της Τράπεζας και του Χρεώστη, ημερ. 12/07/2013, ερμηνεύονται κατά τρόπο ώστε, ακόμα και χωρίς τη λήξη της διάρκειας ισχύος της εν λόγω Συμφωνίας και ακόμα και χωρίς τερματισμό της από την Τράπεζα, το ποσό των €14.394 ορθά κατέστη αντικείμενο του επίδικου ΔΑΟ, διότι, βάσει της Συμφωνίας, ο Χρεώστης δεν κατέβαλε τις συμφωνηθείσες δόσεις κατά τους συμφωνηθέντες χρόνους. Έτσι, το ποσό αυτό, ήταν κατά το χρόνο έκδοσης του ΔΑΟ άμεσα πληρωτέο και ενέπιπτε στον ορισμό του «χρέους» του άρθρου 10 του Νόμου. Δεν μου διαφεύγει ότι ο Νόμος τροποποιήθηκε στις 13.7.2018 με τον Ν. 85(Ι)/2018, δια του οποίου, μεταξύ άλλων, ο ορισμός του χρέους αντικαταστάθηκε με τον εξής: ««χρέος» σε σχέση με χρεώστη σημαίνει χρέος για εκκαθαρισμένο ποσό το οποίο, κατά την ημερομηνία αίτησης, έχει καταστεί πληρωτέο.» Εν τούτοις, η πρόνοια που εφαρμόζεται, εν προκειμένω, είναι εκείνη του παλαιού Νόμου, που τέθηκε σε εφαρμογή το 2015 και ίσχυε στις 13.02.18 που εκδόθηκε το επίδικο ΔΑΟ, αφού αυτό εκδόθηκε βάσει του, προ της ανωτέρω τροποποίησης, νομικού καθεστώτος. Με βάση, όλα τα πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται. Καμία διαταγή για έξοδα. ............. Μ.Κ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο