SOCIETE GENERALE BANK-CYPRUS LTD ν. Νούρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 73/12, 8/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2018:A67 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ AMMOΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 73/12 ΜΕΤΑΞΥ: SOCIETE GENERALE BANK-CYPRUS LTD από τη Λευκωσία Εναγόντων και
- .... Νούρου από την Αμμόχωστο (Α.Δ.Τ...)
- ... Μελά από την Αμμόχωστο (Α.Δ.Τ....) Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 21.7.2017 Ημερομηνία: 8.11.2018 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: κα Μαρία Κυριάκου. Για τον Εναγόμενο 2/Καθ' ου η αίτηση: κ. Μάριος Μαρκουλλής. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (κατόπιν διαλείμματος για να μελετηθούν οι γραπτές αγορεύσεις) Οι Ενάγοντες με την επίδικη αίτηση τους ημερομηνίας 21.7.2017 ζητούν διάταγμα για ακύρωση και/ή παύση της αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 31.5.2017 αναφορικά με τον Εναγόμενο 2, στην έκταση που αφορά κατάσχεση και πώληση κινητής ιδιοκτησίας του ή πώληση ή επιβάρυνση (ΜΕΜΟ) της ακίνητης ιδιοκτησίας του ή αίτηση καταβολής μηνιαίων δόσεων όπως προβλέπεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο ή αίτηση έκδοσης διατάγματος παραλαβής όπως προβλέπεται στον περί Πτωχεύσεως Νόμο. Η αίτηση των Εναγόντων υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ... Οικονομίδη, ο οποίος είναι υπάλληλος των Εναγόντων και βασίζεται στον περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμο του 2003, Ν.197(Ι)/2003, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.1, 2, 3, 6, 7, 8, 9, 11 και 12, στη Δ.64 και στη γενική και συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Η πλευρά του Εναγόμενου 2 αντέδρασε στην αίτηση καταχωρώντας ένσταση, εις την οποία καταγράφονται πέντε λόγοι ένστασης και η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ίδιου του Εναγόμενου
- Η ένσταση δε, βασίζεται στα άρθρα 5 μέχρι 11 του περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμου 197(Ι)/2003, στη Δ.48, Καν.1 έως 8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ακρόαση της αίτησης, σημειώνω εδώ, προχώρησε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που έχουν καταχωρηθεί και ευρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, χωρίς να ζητηθεί η αντεξέταση οιουδήποτε εκ των ενόρκως δηλούντων. Η επιχειρηματολογία δε, των ευπαιδεύτων συνηγόρων στην παρούσα εμπεριέχονται στις γραπτές αγορεύσεις που έχουν παραδώσει σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου και τις οποίες το Δικαστήριο, σημειώνω, είχε την ευκαιρία, εν τω μεταξύ, να μελετήσει. Αυτός είναι ο λόγος, εν πάση περιπτώσει, που είχε παραμείνει αργότερα την ίδια μέρα η υπόθεση, για να μελετηθούν ακριβώς οι εν λόγω γραπτές αγορεύσεις. Όπως προκύπτει μέσα από μελέτη των ενόρκων δηλώσεων των δύο πλευρών η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή προχώρησε σε ακρόαση και το Δικαστήριο την 31.5.2017 εξέδωσε την απόφαση του, με βάση την οποία διέταξε την πληρωμή από τους Εναγόμενους 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, του ποσού που φαίνεται στην απόφαση πλέον τόκους και έξοδα. Και, εν σχέσει με τον Εναγόμενο 2, εξέδωσε, περαιτέρω, διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης εν σχέσει με τα θέματα που αναφέρθηκαν αρχικά στα πλαίσια του αιτητικού της αίτησης. Είναι ακριβώς δηλαδή τούτο το διάταγμα που επιδιώκουν να ακυρώσουν τώρα οι Ενάγοντες. Επίσης, ό,τι άλλο συνάγεται και είναι σχετικό να αναφερθεί εδώ είναι ότι η απόφαση του αδελφού Δικαστηρίου, στην έκταση ακριβώς που αφορά το εν λόγω διάταγμα αναστολής εν σχέσει με τον Εναγόμενο 2, έχει προσβληθεί με την Πολιτική Έφεση 274/17, η οποία, σημειώνω, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και την οποία είχα βεβαίως την ευκαιρία να μελετήσω και πιο συγκεκριμένα τους λόγους Έφεσης και την αιτιολογία που αναπτύσσεται από τους Εφεσείοντες, εδώ Αιτητές. Ας σημειωθεί εδώ ότι η εν λόγω Έφεση, όπως προκύπτει μέσα από τις αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων, εκκρεμεί σήμερα ενώπιον του Εφετείου. Ενώ, ξεκάθαρη ήταν και η απάντηση της ευπαιδεύτης συνηγόρου των Αιτητών όταν ερωτήθηκε πριν την έναρξη της ακρόασης της παρούσας και ανέφερε ότι δεν έχει αποσυρθεί η Έφεση. Με αυτά υπόψη, κρίνω ορθότερο να ξεκινήσω με τον τέταρτο λόγο ένστασης, με βάση τον οποίο ο Εναγόμενος 2 δηλαδή, Καθ' ου η αίτηση, ζητά απόρριψη της αίτησης λόγω κατάχρησης της διαδικασίας από μέρους των Εναγόντων. Σύμφωνα με τη νομολογία συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας η έγερση ή η προώθηση περισσοτέρων της μιας δικαστικών διαδικασιών για επίτευξη στόχων που μπορούν να επιδιωχθούν με μια. Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ενδίκων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο, όπως και η πολλαπλότητα των διαδικασιών επίτευξης του ίδιου στόχου. Παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις ΤΖΕΝΝΑΡΟ ΠΕΡΕΛΛΑ, Πολιτική Έφεση 91/73,
(1995)1 Α.Α.Δ. 217 και Αναφορικά με την Αίτηση της Beogradska D.D., Πολιτική Έφεση 9495,
(1996)
(1)Α.Α.Δ. 911. Ενώ, σχετικά με την άσκηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου για την αποτροπή της εκ μέρους διαδίκου κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας, παρατίθεται το ακόλουθο απόσπασμα από την ΠΕΡΕΛΛΑ (πιο πάνω): «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα· μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου». Με αυτά υπόψη και έχοντας μελετήσει αφενός τους λόγους στους οποίους βασίζουν την αίτηση τους οι Ενάγοντες και οι οποίοι εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, αλλά και την αιτιολογία των λόγων Έφεσης, είναι εμφανής η ομοιότητα ως προς τα σημεία που προωθούνται ενώπιον τόσο του παρόντος Δικαστηρίου, όσο και στο Εφετείο. Ενώ, όσο και να προσπαθεί να πείσει στην αγόρευση της, και με κάθε σεβασμό λέω, η πλευρά των Εναγόντων, ότι πρόκειται για διαδικασίες που δεν είναι όμοιες ως προς το αντικείμενο τους και ως προς τις θεραπείες, δεν έχω πεισθεί για τούτο. Αντίθετα, βρίσκω ότι, και συμφωνώ με την αναφορά στη γραπτή αγόρευση του Εναγόμενου 2/Καθ' ου η αίτηση, και συγκεκριμένα στη σελ.13, ως προς το ότι ουσιαστικά με δύο διαφορετικά μέσα επιδιώκεται ο ίδιος ακριβώς σκοπός, δηλαδή η ακύρωση του διατάγματος αναστολής. Με αυτό υπόψη, κρίνω ότι στην προκειμένη περίπτωση σαφώς υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας και η αίτηση δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη. Ενόψει δε της κατάληξης μου τούτης δεν κρίνω σκόπιμο να εξετάσω οτιδήποτε άλλο. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγόμενου 2/Καθ' ου η αίτηση και εναντίον των Εναγόντων/Αιτητών. (Υπ.) ............. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο