← Κύπρος

M.A. Goodvalue Suppliers Ltd ν. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. Αγωγής: 882/17, 31/1/2019

M.A. Goodvalue Suppliers Ltd ν. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. Αγωγής: 882/17, 31/1/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A53 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 882/17 Μεταξύ: M.A. Goodvalue Suppliers Ltd Εναγόντων και Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγομένων Αίτηση Εναγόντων ημερομηνίας 16.1.19 για Προσωρινά Διατάγματα Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου 2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Μ. Παναγίδης Για Εναγόμενους - Καθ' ων η αίτηση: κα Χ. Πιερή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 24.2.17, οι Ενάγοντες καταχώρισαν την παρούσα Αγωγή με γενικά Οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, αξιώνοντας αριθμό Διαταγμάτων. Παράλληλα με την Αγωγή, οι Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) καταχώρισαν στις 16.1.19 την παρούσα δια κλήσεως Αίτηση, αποβλέποντας στην έκδοση των ακόλουθων δύο Προσωρινών Διαταγμάτων: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στην Εναγόμενη και/ή στους υπαλλήλους της και/ή στους εξουσιοδοτημένους αντιπροσώπους αυτής από του να εκποιήσουν και/ή να πωλήσουν και/ή να αποξενώσουν το ακίνητο με στοιχεία αρ. εγγραφής 6/9X1, φ/σχ. 21/4XX1, 6, Τεμάχιο 7X9 στο Καϊμακλί (στο εξής «το ακίνητο») μέχρι την εκδίκαση της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας απόφασης του Δικαστηρίου. Β. Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στην Εναγόμενη και/ή στους υπαλλήλους της και/ή στους εξουσιοδοτημένους αντιπροσώπους αυτής από του να προβούν σε οποιαδήποτε πράξη και/ή ενέργεια η οποία να επηρεάζει το κρινόμενο ιδιοκτησιακό καθεστώς του Ακινήτου όπως αυτό προσδιορίζεται στην παράγραφο Α ανωτέρω μέχρι την εκδίκαση της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας απόφασης του Δικαστηρίου. Η Αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 Θ 1-9, στο Κεφ. 224 αρ. 80, στον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Περιορισμός Πωλήσεων) Ν. 82(Ι)/2002άρθρα 3 - 8, στον περί Μεταβίβασης και Υποθήκευσης Ακινήτων Ν. 9/1965ως έχει τροποποιηθεί, άρθρα 37-51, στον περί Οφειλετών (Αναβολή Πωλήσεων Ακινήτου Ιδιοκτησίας) Νόμου 107/1973, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960, αρ. 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, αρ. 4, 5 και 6 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Αλωνεύτη ημερομηνίας 16.1.

  1. Όπως διατείνεται ο ενόρκως δηλών, το αντικείμενο της παρούσας αγωγής, είναι η αμφισβήτηση της δυνατότητας των Εναγομένων (στο εξής οι Καθ' ων η αίτηση), να προβούν σε οποιεσδήποτε ενέργειες, προς ανάκτηση του εξ αποφάσεως χρέους που προκύπτει από την αγωγή με αρ. 3382/95, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε απόφαση στις 7.1.
  2. Η εν λόγω αγωγή καταχωρίστηκε στις 13.4.95 και αφορούσε τη σύμβαση δανείου μεταξύ της Barclays Bank Plc και των Αιτητών ως πρωτοφειλέτες, για το ποσό των ΛΚ250.
  3. Στις 7.1.99 εκδόθηκε απόφαση εναντίον των Αιτητών και άλλων προσώπων, για το ποσό των ΛΚ250.000, με τόκο επί ποσού ΛΚ134.688,59 ως και Διάταγμα για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου που ήταν εγγεγραμμένο επ' ονόματι των Αιτητών. Ισχυρίζεται ότι μεταξύ των Αιτητών και Καθ' ων η αίτηση δεν υπήρξε συμβατική σχέση και συνεπώς το μοναδικό πρόσωπο που νομιμοποιείται στην τυχόν εκτέλεση της απόφασης ήταν η Barclays Bank Plc και όχι οι Καθ' ων η αίτηση. Οι Καθ' ων η αίτηση θα έπρεπε να είχαν καταστεί διάδικοι στην αγωγή 3382/95 αλλά στην Πολιτική Έφεση 10430 (με την οποία επικυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση στην αγωγή 3382/95), κάτι που δεν έχουν πράξει και η εν λόγω Έφεση εξακολουθούσε να προωθείτο από την Barclays Bank Plc. Συνεπώς οι Καθ' ων η αίτηση εμποδίζονται από το να προωθούν οποιαδήποτε διαδικασία, σε σχέση με την αγωγή 3382/95 και ειδικότερα, τη διαδικασία εκποίησης του ακινήτου. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν έχουν την εξουσία να εκτελέσουν την απόφαση στην αγωγή 3382/95 και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι αυτή έχει εκπνεύσει και δεν έχει ανανεωθεί από το
  4. Συγκεκριμένα, στις 11.3.13, στα πλαίσια της αγωγής 3382/95 καταχωρίστηκε αίτηση (τεκμήριο 1) για ανανέωση της απόφασης, η οποία είχε εκπνεύσει το
  5. Μετά από την καταχώριση ένστασης (τεκμήριο 2) από τους Εναγόμενους 2, 3 και 5, η εν λόγω αίτηση αποσύρθηκε, χωρίς να εκδοθεί διάταγμα ανανέωσης της απόφασης. Στις 23.1.17, οι Καθ' ων η αίτηση, απέστειλαν στους Αιτητές ειδοποίηση «Τύπος Θ», που αφορούσε τη δικαστική απόφαση στην αγωγή 3382/95 (τεκμήριο 3). Την ίδια ημερομηνία, οι Καθ' ων η αίτηση απέστειλαν στους Αιτητές επιστολή ημερομηνίας 23.1.17 (τεκμήριο 4), με την οποία τους ενημέρωσαν ότι προτίθενται να αρχίσουν διαδικασία εκποίησης του ακινήτου, επικαλούμενοι τη δικαστική απόφαση προς όφελος τους, ημερομηνίας 7.1.99, στην αγωγή 3382/
  6. Στις 26.6.18, οι Αιτητές παρέλαβαν τα ακόλουθα έγγραφα (τεκμήριο 5) από τους Καθ' ων η αίτηση σε σχέση με την πρόθεση τους να αρχίσουν διαδικασία πώλησης του ακινήτου:
  7. Ειδοποίηση «Τύπος Θ» ημερομηνίας 8.6.
  9. Ειδοποίηση «Τύπος Ι»
  10. Κατάσταση λογαριασμού
  11. Επιστολή ημερομηνίας 8.6.18
  12. Απόφαση Δικαστηρίου ημερομηνίας 7.1.99 στην αγωγή 3382/
  13. Οι Αιτητές, μέσω των δικηγόρων τους, απέστειλαν στους Καθ' ων η αίτηση επιστολή ημερομηνίας 16.7.18 (τεκμήριο 6) με την οποία τους πληροφόρησαν για την ύπαρξη της παρούσας αγωγής και τους κάλεσαν να ανακαλέσουν την απόφαση τους στην επιστολή ημερομηνίας 8.6.18 (τεκμήριο 5), για έναρξη της διαδικασίας πώλησης του ακινήτου. Στις 20.7.18, οι Καθ' ων η αίτηση απάντησαν με επιστολή τους (τεκμήριο 7), ενημερώνοντας τους Αιτητές ότι θα προχωρούσαν με τη διαδικασία πλειστηριασμού του ακινήτου. Στις 11.9.18, οι Καθ' ων η αίτηση απέστειλαν στους Αιτητές Ειδοποίηση «Τύπου ΙΒ» (τεκμήριο 8), καλώντας τους να διορίσουν εκτιμητή. Στις 4.12.18, οι Καθ' ων η αίτηση με Ειδοποίηση τους «Τύπου ΙΑ» (τεκμήριο 9), ειδοποίησαν τους Αιτητές ότι προτίθενται να προχωρήσουν σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου στις 5.2.
  14. Οι Καθ' ων η αίτηση έχουν ήδη προβεί στις 5.1.19, σε δημοσίευση στον ημερήσιο τύπο για τον επίδικο πλειστηριασμό. Ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ων η αίτηση αδιαφορούν για την εξέλιξη της παρούσας αγωγής και προσπαθούν να αποξενώσου άμεσα το ακίνητο, προτού το Δικαστήριο αποφασίσει αν οι Καθ' ου η αίτηση έχουν το δικαίωμα προς τούτο. Εάν το ακίνητο εκποιηθεί άμεσα, τότε η παρούσα αγωγή θα καταστεί άνευ αντικειμένου και δεν θα μπορεί να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η Αίτηση προσέκρουσε σε ένσταση των Καθ' ων η αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Κογκοττή ημερομηνίας 24.1.19 και με την οποία προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης:
  15. Καμιά βάση αγωγής εναντίον των Καθ' ων η αίτηση, κανένα σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και καμιά πιθανότητα υπάρχει οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία, λόγω δεδικασμένου, εφόσον όλα τα επίδικα ζητήματα έχουν αποφασιστεί πρωτόδικα και κατ' έφεση, στην Πολ. Έφ. 10430 και Πολ. Εφ. 315/
  16. Συνεπώς η παρούσα αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί λόγω ύπαρξης δεδικασμένου και/ή ως καταχρηστική.
  17. Καμιά από τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 πληρείται.
  18. Καμιά ανεπανόρθωτη ζημιά δεν έχει υποδειχθεί στην περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, η οποία δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα.
  19. Δεν έχει αμφισβητηθεί η ικανότητα των Καθ' ων η αίτηση να καταβάλουν τυχόν αποζημιώσεις στους Αιτητές, σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής τους, οι οποίοι είναι καθόλα φερέγγυοι. Αντίθετα, οι Αιτητές δεν αναφέρουν ότι κατέχουν περιουσιακά στοιχεία ικανά να αποζημιώσουν τους Καθ' ων η αίτηση για τις ζημιές που θα υποστούν συνεπεία της έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων.
  20. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει σαφέστατα υπέρ της μη έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων.
  21. Οι Αιτητές κωλύονται και/ή εμποδίζονται να ισχυρίζονται ότι θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά, εφόσον αυτοί ελεύθερα και αυτόβουλα παραχώρησαν την Υποθήκη Υ3413/1989 προς εξασφάλιση των πιστωτικών διευκολύνσεων που τους παραχωρήθηκαν και ανέκκλητα κατέστησαν τον ενυπόθηκο δανειστή πληρεξούσιο αντιπρόσωπο τους, δίδοντας του πληρεξουσιότητα να πωλεί τα ενυπόθηκα ακίνητα προς εξόφληση των υποχρεώσεων που εξασφαλίζει η υποθήκη.
  22. Ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση δεν είναι εξουσιοδοτημένο πρόσωπο και δεν προκύπτει η σχέση του με τους Αιτητές, η ιδιότητα του και από ποιόν έχει εξουσιοδοτηθεί να ορκισθεί.
  23. Οι Αιτητές, αν και γνώριζαν από τις 23.1.17, όταν τους αποστάληκε η Ειδοποίηση «Τύπου Θ», ότι οι Καθ' ων η αίτηση θα προχωρήσουν με τη διαδικασία πλειστηριασμού, δυνάμει της υποθήκης Υ3413/1989, άφησαν να παρέλθουν δύο χρόνια για να καταχωρίσουν την παρούσα Αίτηση. Συνακόλουθα, η Αίτηση καταχωρίστηκε με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
  24. Η καταχώριση της Αγωγής και της Αίτησης, είναι επιπόλαια, ενοχλητική, εκβιαστική, αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου και έχει σκοπό να καθυστερήσει τους Καθ' ων η αίτηση από το να ασκήσουν τα δικαιώματα τους και να προωθήσουν την εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων με τη διαδικασία των ιδιωτικών πλειστηριασμών. Ο XXXXX Κογκοττής είναι υπάλληλος της εταιρείας APS Debt Servicing Cyprus Ltd (στο εξής APS), η οποία ανέλαβε τη διαχείριση των προβληματικών λογαριασμών από τους Καθ' ων η αίτηση, ανάμεσα στους οποίους και τους λογαριασμούς των Αιτητών. Ισχυρίζεται ότι στην παρούσα αγωγή δεν υπάρχει βάση αγωγής, ούτε και σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και συνεπώς καμιά πιθανότητα επιτυχίας, λόγω δεδικασμένου. Όλα τα ζητήματα που τίθενται με την παρούσα αγωγή δηλαδή α) ισχυρισμοί και οι αξιώσεις των Αιτητών περί παράνομων και αυθαίρετων όρων ή και καταχρηστικών χρεώσεων επί της Συμφωνίας Δανείου και της Υποθήκης Υ3413/1989 και β) η αμφισβήτηση της υποκατάστασης της Barclays Bank Plc από τους Καθ' ων η αίτηση, έχουν ήδη τεθεί στα πλαίσια της αγωγής 3382/1995, εξετάσθηκαν και απορρίφθηκαν από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας αλλά και κατ' έφεση στην Πολ. Εφ. 10430 και Πολ. Εφ. 315/
  25. Συνεπώς οι Αιτητές κωλύονται λόγω δεδικασμένου να προβάλλουν ίδια θέματα και αξιώσεις που έχουν οριστικά και τελεσίδικα αποφασισθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Ειδικότερα, επεξήγησε ότι τον Απρίλιο του 1989, οι Αιτητές συνήψαν Συμφωνία Δανείου ύψους ΛΚ250.000 με την Barclays Bank Plc και προς εξασφάλιση παραχωρήθηκε από τους Αιτητές και προς όφελος της Barclays Bank Plc, η Υποθήκη Υ3413/1989 (τεκμήριο 1). Οι Αιτητές παραβίασαν τους όρους της Συμφωνίας Δανείου και παρέλειψαν να αποπληρώσουν το οφειλόμενο δάνειο, με αποτέλεσμα η Barclays Bank Plc να τερματίσει τη Συμφωνία Δανείου και να εγείρει στις 13.4.1995 την αγωγή 3382/1995 εναντίον των Αιτητών ως πρωτοφειλέτες και άλλων τριών προσώπων ως εγγυητές. Στις 7.1.1999 εκδόθηκε η πρωτόδικη απόφαση στην αγωγή 3382/1995, εναντίον των Αιτητών και των Εγγυητών για το ποσό των ΛΚ223.695,59 με τόκο 9% ετησίως επί ποσού ΛΚ 134.668,59 από 16.12.94 μέχρι εξόφλησης, πλέον έξοδα. Περαιτέρω το Δικαστήριο διέταξε την εκποίηση της υποθήκης Υ3413/1989 και την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου των Αιτητών προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους (τεκμήριο 2). Εναντίον της εν λόγω απόφασης καταχωρίστηκε η Πολ. Εφ. 10430, στα πλαίσια της οποίας το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε τις θέσεις των Εφεσειόντων και επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση (τεκμήριο 3). Το επιχείρημα των Αιτητών περί μη υποκατάστασης της Barclays Bank Plc από τους Καθ' ων η αίτηση, ως και ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν νομιμοποιούνται να προβούν σε οποιεσδήποτε ενέργειες σε σχέση με την αγωγή 3382/95, εξετάστηκε και αποφασίστηκε τελεσίδικα στην Πολ. Εφ. 315/05 μεταξύ Μιχαλάκη Αλωνεύτη και Καθ' ων η αίτηση, η οποία αφορούσε πτώχευση εναντίον του Μιχαλάκη Αλωνεύτη, ενός εκ των Εναγομένων στην Αγωγή 3382/95 και ενόρκως δηλούντος στην παρούσα Αίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο στα πλαίσια της Πολ. Εφ. 315/05, απέρριψε τον ισχυρισμό του κ. Αλωνεύτη ότι το εξ αποφάσεως χρέος στην πρωτόδικη απόφαση δεν οφειλόταν στην Ελληνική Τράπεζα αλλά στην Barclays Bank Plc (τεκμήριο 4). Επεξήγησε ότι οι Καθ' ων η αίτηση, δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 1.4.96, εξαγόρασαν τις εγχώριες εργασίες και επιχείρηση της Barclays Bank Plc στην Κύπρο, τις εξασφαλίσεις και γενικά τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού της Barclays Bank Plc, με καθορισμένο χρόνο μεταβίβασης την 30.4.
  26. Μεταξύ αυτών είναι και οι παραχωρηθείσες προς τους Αιτητές πιστωτικές διευκολύνσεις υπό μορφή δανείου, οι εξασφαλίσεις που δόθηκαν και οποιαδήποτε αγώγιμα δικαιώματα και δικαστικές αποφάσεις απορρέουν από αυτές. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η αίτηση, απέκτησαν όλη την επιχειρηματική δραστηριότητα της Barclays Bank Plc και τα ποσά που οφείλονται από τους πελάτες τους, τις εξασφαλίσεις που δόθηκαν από αυτούς, τα αγώγιμα δικαιώματα που αποτέλεσαν το αντικείμενο της αγωγής 3382/95, τα δικαιώματα εκ της δικαστικής απόφασης στην αγωγή 3382/95 και όλα ανεξαιρέτως τα περιουσιακά στοιχεία της Barclays Bank Plc μεταβιβάστηκαν και εκχωρήθηκαν και αποκτήθηκαν από τους Καθ' ων η αίτηση. Συνεπώς, δυνάμει της Συμφωνίας ημερομηνίας 1.4.96, οι Καθ' ων η αίτηση έχουν υπεισέλθει σε όλα τα δικαιώματα που είχε η Barclays Bank Plc, ανάμεσα στα οποία και τα δικαιώματα που πηγάζουν από την Υ3413/1989 και συνεπώς ορθά και νόμιμα προωθούν τη διαδικασία εκποίησης της υποθήκης Υ3413/89 (τεκμήριο 5). Εν πάση περιπτώσει, ισχυρίζεται ότι η προώθηση της διαδικασίας εκποίησης της Υ3413/1989, δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης της απόφασης στην Αγωγή 3382/1995 προς ανάκτηση του εξ αποφάσεως χρέους. Οι Καθ' ων η αίτηση, ορθά, νόμιμα και δικαιολογημένα επιδιώκουν μέσω της διαδικασίας του Μέρους VIA του Ν. 9/1965 την εκποίηση της Υ3413/1989, εφόσον το χρέος των Αιτητών το οποίο εξασφαλίζεται με την εν λόγω Υποθήκη δεν έχει μέχρι σήμερα εξοφληθεί. Οι Αιτητές, με την εγγραφή της Υ3413/1989, υποθήκευσαν το συμφέρον τους στο ενυπόθηκο ακίνητο. Εφόσον το ενυπόθηκο χρέος κατέστη πληρωτέο και υπερήμερο, οι Καθ' ων η αίτηση, ως διάδοχοι της Barclays Bank Plc και ενυπόθηκοι δανειστές, δικαιούνται στην εκποίηση της υποθήκης και στην είσπραξη από την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, προς εξόφληση του εξασφαλισμένου με την υποθήκη χρέους των Αιτητών. Συνεπώς, οι Καθ' ων η αίτηση, μέσω της διαδικασίας του Μέρους VIA του Ν. 9/1965, επιδιώκουν την εκποίηση της Υ3413/1989, ως το νόμιμο δικαίωμα τους, δυνάμει των όρων της υποθήκης. Αναφέρθηκε στην αποστολή της Ειδοποίησης «Τύπου Θ» προς τους Αιτητές ημερομηνίας 23.1.17 (τεκμήριο 6) και της Ειδοποίησης «Τύπου Ι» ημερομηνίας 26.6.18 με επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού (τεκμήριο 7), όμως οι Αιτητές μέχρι σήμερα, δεν εξόφλησαν το οφειλόμενο ποσό. Στις 11.9.18 αποστάληκε στους Αιτητές η Ειδοποίηση «Τύπου ΙΒ» (τεκμήριο 8) και στις 4.12.18 η Ειδοποίηση «Τύπου ΙΑ» (τεκμήριο 9) με την οποία πληροφορήθηκαν ότι οι Καθ' ων η αίτηση θα προχωρήσουν με πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, στις 5.2.
  27. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι καμιά ζημιά ή ανεπανόρθωτη ζημιά θα υποστούν οι Αιτητές, η οποία δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα, από τη μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Αντίθετα, οι Αιτητές, είναι δυνατόν να αποζημιωθούν χρηματικά εφόσον το αντικείμενο του πλειστηριασμού είναι ακίνητο, η αξία του οποίου μπορεί να εκτιμηθεί και είναι εύκολα υπολογίσιμη. Επιπλέον οι Αιτητές δεν αμφισβητούν την οικονομική κατάσταση των Καθ' ων η αίτηση, ούτε και ισχυρίζονται ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν είναι σε θέση να ικανοποιήσουν χρηματικά τυχόν απόφαση προς όφελος των Αιτητών. Οι Αιτητές με ελεύθερη βούληση ενέγραψαν την Υ3413/1989 ως εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων που τους παραχωρήθηκαν. Με την εν λόγω υποθήκη, οι αιτητές ανέκκλητα κατέστησαν τους Καθ' ων η αίτηση - ενυπόθηκους δανειστές, ως πληρεξούσιο αντιπρόσωπο τους για να πωλεί το ενυπόθηκο ακίνητο με οποιοδήποτε τρόπο, με σκοπό την εξόφληση των υποχρεώσεων που εξασφαλίζει η υποθήκη. Οι Αιτητές καταχώρισαν την παρούσα στις 16.1.19 με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση, δηλαδή 2 χρόνια μετά την παραλαβή της Ειδοποίησης «Τύπου Θ» ημερομηνίας 23.1.17 και της επιστολής ιδίας ημερομηνίας, με την οποία οι Αιτητές ενημερώθηκαν ότι οι Καθ' ων η αίτηση θα προχωρούσαν με τη διαδικασία εκποίησης της Υ3413/
  28. Έκτοτε (Ιανουάριο 2017) σε καμιά ενέργεια προέβηκαν για απαγόρευση της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Ισχυρίζεται ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, θα αποστερήσει τους Καθ' ων η αίτηση από την άσκηση των νόμιμων δικαιωμάτων που τους παρέχει ο Ν. 9/1965και θα εμποδίζονται για περίπου 6 χρόνια να εισπράξουν το λαβείν τους. Οι Αιτητές, αν και με επιστολή τους ημερομηνίας 20.7.10 (τεκμήριο 10) αποδέχθηκαν τους Καθ' ων η αίτηση ως το πρόσωπο προς το οποίο οφείλουν και διαπραγματεύθηκαν την πληρωμή μικρότερου ποσού προς άρση της επίδικης υποθήκης, με την παρούσα αγωγή και Αίτηση προωθούν ακριβώς το αντίθετο και αρνούνται μέχρι σήμερα να πληρώσουν το εξασφαλισμένο με την επίδικη υποθήκη χρέος, το οποίο οφείλουν εδώ και 25 χρόνια δηλαδή από 16.12.1994 (τεκμήριο 9). Συνεπώς οι Αιτητές αναγνώρισαν και αποδέχθηκαν με τη συμπεριφορά και τις πράξεις τους ότι οι Καθ' ων η αίτηση έχουν υποκαταστήσει πλήρως την Barclays Bank Plc στα δικαιώματα τους (τεκμήριο 10), αναγνωρίζουν δηλαδή τους Καθ' ων η αίτηση ως τον ενυπόθηκο δανειστή της Υ3413/89, ο οποίος έχει δικαίωμα να πωλήσει το ενυπόθηκο ακίνητο. Το ισοζύγιο της ευχέρειας σαφέστατα κλίνει υπέρ της απόρριψης της αίτησης, ενώ σε αντίθετη περίπτωση, θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά στους Καθ' ων η αίτηση αποστερώντας από αυτούς τη δυνατότητα να προωθήσουν τη διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, ως και να εισπράξουν το λαβείν τους το οποίο οφείλεται για 25 χρόνια. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, θα παραβιάζει τα Συνταγματικά δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση, όπως κατοχυρώνονται από το άρθρο 26, 23 και 25 του Συντάγματος και θα καταστρατηγεί το σκοπό θέσπισης του τροποποιημένου Νόμου 9/1965 που είναι η επίσπευση των χρονοβόρων διαδικασιών εκποίησης μέσω του Κτηματολογίου, ώστε να εξασφαλίσουν οι Τράπεζες, όσο το δυνατόν γρηγορότερα το λαβείν τους. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, τα επισυνημμένα σ' αυτές έγγραφα και όσα υποστηρίχθηκαν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των δύο πλευρών. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Αιτητές έχουν καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  29. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis

(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v Pierides
(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:
  1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
  2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
  3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Είναι επίσης νομολογημένο ότι στο στάδιο εξέτασης των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 και της σωρευτικής ικανοποίησης των κριτηρίων, το Δικαστήριο εξετάζει το δικόγραφο και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ώστε να ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι δυο πρώτες προϋποθέσεις (βλ. Recnex Trading Ltd κ.ά ν Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ ECLI:CY:AD:2014:A269, Πολ. Εφ. 71/11 ημερομηνίας 16.4.2014). Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω την άποψη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 ικανοποιούνται. Προς τούτο, είναι αρκετό να επισημάνω ότι οι Αιτητές με την Έκθεση Απαίτησης τους προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι α) δεν έχουν καμιά συμβατική και/ή άλλη σχέση με τους Καθ' ων η αίτηση, β) η έκδοση της απόφασης στην Πολ. Εφ. 10430, εμποδίζει τους Καθ' ων η αίτηση από το να προωθούν τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου και γ) δεν υπάρχει απόφαση σε ισχύ προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση, ώστε να προχωρήσουν σε διαδικασία πλειστηριασμού. Αντίθετα, οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι όλα τα ζητήματα που οι Αιτητές εγείρουν με την παρούσα αγωγή τους, έχουν ήδη αποφασισθεί οριστικά και τελεσίδικα, τόσο πρωτόδικα στα πλαίσια της αγωγής 3382/1989 με την έκδοση δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 7.1.99 (τεκμήριο 2 στην ένσταση), όσο και κατ' έφεση, στα πλαίσια της Πολ. Εφ. 10430, με την έκδοση δικαστικής απόφασης στις 13.7.01 (τεκμήριο 3 στην ένσταση) ως και της Πολ. Εφ. 315/05, με την έκδοση δικαστικής απόφασης στις 29.3.07 (τεκμήριο 4 στην ένσταση). Συνεπώς, είναι η θέση των Καθ' ων η αίτηση, ότι δεν πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις, λόγω δεδικασμένου. Η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Το κατά πόσο ευσταθούν οι πιο πάνω θέσεις των Αιτητών, όπως προβάλλουν με λεπτομέρεια μέσα από την Έκθεση Απαίτησης τους, έργο που απαιτεί εξέταση και ερμηνεία της συμβατικής σχέσης των Αιτητών με την Barclays Bank Plc και/ή με τους Καθ' ων η αίτηση, όπως και των δικαστικών αποφάσεων στις πιο πάνω Πολ. Εφ. 10430 και 315/05 και συγκεκριμένα κατά πόσο αυτές αποτελούν δεδικασμένο για τους επίδικους ισχυρισμούς των Αιτητών και/ή των γεγονότων που αυτοί επικαλούνται, ως και κατά πόσο οι Καθ' ων η αίτηση υποκατέστησαν την Barclays Bank Plc, δεν είναι του παρόντος σταδίου. Αποτελεί πάγια θέση της νομολογίας ότι σε διαδικασία εκδίκασης αίτησης για Προσωρινό Διάταγμα, το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Φαέθων Μιχαηλίδης ν. Κυριάκος Άγγελου Παπακυριακού
(2004)1 Α.Α.Δ. 209). Είναι επίσης νομολογημένο ότι σε ενδιάμεση διαδικασία για Προσωρινό Διάταγμα, εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του (βλ. T.A. Micrologic Com. Consult. Ltd v Microsoft Corporation
(2002)1 (Γ) ΑΑΔ 1802). Στην προκειμένη περίπτωση, εξετάζοντας τις πιο πάνω θέσεις των Αιτητών, ως και τις αντίθετες θέσεις των Καθ' ων η αίτηση, κρίνω ότι στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι στη βάση των όσων οι Αιτητές επικαλούνται, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης των ουσιαστικών δικαιωμάτων τους. Συνεπώς εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι οι Αιτητές δικαιούνται εναντίον των Καθ' ων η αίτηση θεραπεία όπως αξιώνουν με την αγωγή τους, δεν είναι δυσδιάκριτη. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Όπως είναι νομολογημένο, το βασικό κριτήριο για να κριθεί ότι η έκδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή ή να διευκολυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης, είναι το κατά πόσο αν τελικά ο Ενάγοντας επιτύχει στην αγωγή του, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων. Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε η έκδοση προσωρινού Διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Η επιδίκαση αποζημιώσεων κρίνεται ότι αποτελεί επαρκή θεραπεία όταν η φύση της υπόθεσης επιτρέπει δίκαιο υπολογισμό της ζημιάς. Αν ο υπολογισμός είναι δύσκολος ή αδύνατος, τότε θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι επίσης νομολογημένο ότι η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 συμπεριλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια και παράγοντες, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά που μπορεί να προκληθεί με την μη έκδοση του Διατάγματος. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των συμφερόντων του αιτούμενου την θεραπεία (βλ. Papastratis v. Pierides
(1979)1 C.L.R. 231, M & CH Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791, Κώστας Κυρίσαββας κ.ά ν. Χάρη Κύζη
(2001)1Β Α.Α.Δ. 1245). Είναι η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών ότι σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και πώλησης του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου, η ζημιά για τους Αιτητές θα είναι ανεπανόρθωτη διότι θα απωλεσθεί το αντικείμενο της παρούσας αγωγής. Η εισήγηση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Τούτο γιατί σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου και στη συνέχεια επιτυχίας των Αιτητών στην αγωγή τους, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους με επιδίκαση αποζημιώσεων, εφόσον το ενυπόθηκο ακίνητο, έχει αξία που μπορεί εύκολα να υπολογισθεί και αποτιμηθεί σε χρήμα. Τονίζεται ότι με την υποθήκη Υ3413/1989, οι Αιτητές ως ενυπόθηκοι οφειλέτες, αυτόβουλα και ανέκκλητα κατέστησαν τον ενυπόθηκο δανειστή, ως πληρεξούσιο αντιπρόσωπο τους, δίδοντας του την εξουσία να πωλεί το ενυπόθηκο ακίνητο προς εξόφληση των υποχρεώσεων που εξασφαλίζει η υποθήκη. Ήταν δηλαδή γνωστός στους Αιτητές ο κίνδυνος εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, σε περίπτωση που δεν θα εκπλήρωναν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Ακόμα και στην περίπτωση που ήθελε αποφασιστεί κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής, ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν έχουν υποκαταστήσει πλήρως την Barclays Bank Plc (παρά την ύπαρξη του τεκμηρίου 10 στην ένσταση και την απόφαση στην Πολ. Εφ. 315/15), επαναλαμβάνω ότι, η οποιαδήποτε ζημιά ήθελε υποστούν οι Αιτητές, μπορεί εύκολα να υπολογισθεί και αυτοί μπορούν να κατοχυρωθούν με την επιδίκαση αποζημιώσεων. Τονίζεται περαιτέρω ότι δεν έχουν τεθεί από τους Αιτητές τέτοια στοιχεία για την οικονομική κατάσταση των Καθ' ων η αίτηση, που να υποστηρίζουν τη θέση ότι θα εμποδιστούν από το να ικανοποιήσουν τυχόν απόφαση προς όφελος τους ως και ότι οι Καθ' ων η αίτηση είναι αφερέγγυοι (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή ν Χατζηβασίλη
(1989)1 ΑΑΔ 152, 155 και Ανδρέου Αντώνης ν Colossos Signs Ltd (Αρ. 2)
(2008)1 ΑΑΔ 626). Κάτω από αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι δεν έχει ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή οι Αιτητές, χωρίς την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, εάν επιτύχουν στην αγωγή τους, δεν θα μπορέσουν να αποζημιωθούν πλήρως σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως είναι νομολογημένο, στις περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση, το θέμα λήγει εκεί, χωρίς να παρίσταται η ανάγκη να επικαλεστεί τη διακριτική του ευχέρεια για τη μη έκδοση του (βλ. Commerzbank Ausladsbanken Holding A.G. v Adeona Holdings Ltd, Πολ. Εφ. Ε6/2014, ημερομηνίας 27.2.15 και Χάρης Σταυράκης κ.ά. ν Δήμος Λευκωσίας, Πολ. Εφ. Ε68/2013, ημερομηνίας 24.3.15). Για όλα τα πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των Αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.