Επαμεινώνδα κ.α. ν. Χρήστου Κληρίδη, υπό την ιδιότητά του ως εκτελεστή της διαθήκης της αποβιωσάσης Επαμεινώνδα, Αρ. Αγωγής: 7641/2009, 29/1/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A48 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7641/2009 Μεταξύ:
- XXXXX Επαμεινώνδα
- XXXXX Επαμεινώνδα
- XXXXX Επαμεινώνδα Ενάγοντες -και- Χρήστου Κληρίδη, υπό την ιδιότητά του ως εκτελεστή της διαθήκης της αποβιωσάσης XXXXX Επαμεινώνδα Εναγομένου Ημερομηνία: 29.01.2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Α. Μάγος για Ανδρέας Χρ. Μάγος & Συνεργάτες. Για Εναγόμενο: κα Μ. Στυλιανού για Φοίβο Χρίστο Κληρίδη & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 25.08.2009, η XXXXX Επαμεινώνδα «έφυγε» για το μεγάλο ταξίδι. Έχασε τη μάχη ζωής που έδινε με τον καρκίνο. Είχε φροντίσει στο μεταξύ, ήδη από τις 05.05.2009, να συντάξει τη διαθήκη της, η οποία δεόντως καταχωρήθηκε στον αρμόδιο Πρωτοκολλητή Επικύρωσης Διαθηκών, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στις 11.05.
- Όρισε εκτελεστή της ως άνω διαθήκης της τον Χρίστο Κληρίδη, δικηγόρο από τη Λευκωσία, κληροδοτώντας μέσω της διαθήκης της στη XXXXX Πραστίτη, όλη την κινητή και ακίνητη περιουσία της στην Κύπρο και στο εξωτερικό. Σημείωνε παράλληλα στην ως άνω διαθήκη της, πως εν πάση περιπτώσει, στην περίπτωση που η XXXXX Πραστίτη προαποβιώσει της ίδιας, η περιουσία της, κινητή και ακίνητη, να κληροδοτηθεί στο «Ίδρυμα Άγιος Νεκτάριος». Περαιτέρω, η ως άνω αποβιώσασα XXXXX Επαμεινώνδα, μετά τη σύνταξη και την καταχώρηση στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας της ως άνω διαθήκης της, στις 18.05.2009 υπέγραψε δήλωση καταπιστεύματος της ακίνητης περιουσίας της, ως αυτή περιγράφεται και στην ως άνω διαθήκη της, δηλαδή κατοικία στην Αγλαντζιά με Αρ. εγγραφής 2/1XX2, Αρ. Τεμ. 1XX5, Τμ. 2, Φυλ/Σχ. 21.XXX.2 ως επίσης γραφείο (υπ' αρ. 1), στον Xο όροφο με δικαίωμα χρήσης χώρου στάθμευσης (αρ. X) στο ισόγειο, με Αρ. εγγραφής 13/4XX9, Αρ. Τεμ. 2XX5, Φυλ/Σχ.21.XXX.2 στον Δήμο Στροβόλου, ενορία Απ. Βαρνάβα και Αγ. Μακαρίου, προς όφελος της ως άνω XXXXX Πραστίτη. Η ως άνω δήλωση καταπιστεύματος, στις 03.06.2009, κατατέθηκε και στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας, έναντι σχετικής απόδειξης κατάθεσής της. Ομοίως, στις 27.05.2009, η ως άνω XXXXX Επαμεινώνδα προέβη σε δεύτερη δήλωση καταπιστεύματος προς όφελος της XXXXX Πραστίτη, σύμφωνα με την οποία αριθμός 6.000 μετοχών της εταιρείας της Acimon Trading House Ltd και αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XXXXX79, τα οποία κατείχε, μεταβιβαστούν τελικά κατά τον τρόπο που εξηγείται στην ως άνω δήλωση καταπιστεύματος, στο όνομα της XXXXX Πραστίτη. Τα πιο πάνω, αποτελούν κοινό τόπο και παραδεκτά γεγονότα από όλες τις πλευρές στην παρούσα διαδικασία. Παραδεκτά γεγονότα για σκοπούς αυτής της διαδικασίας, έχουν διακηρυχθεί επίσης από το δικαστήριο, με τη σύμφωνη γνώμη όλων των πλευρών στη διαδικασία, το γεγονός πως τόσο η κατάρτιση της ως άνω διαθήκης της αποβιωσάσης και η κατάθεσή της στο γραφείο του Πρωτοκολλητή Επικύρωσης Διαθηκών όσο και η κατάρτιση των ως άνω καταπιστευμάτων ήταν καθ' όλα σύννομες και νομότυπες, όπως και η κατάθεση στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας, στις 03.06.2009, της δήλωσης καταπιστεύματος ημερομηνίας 18.05.2009 που αφορά ακίνητη περιουσία. Στις 21.12.2009, οι ως άνω ενάγοντες, συγγενικά πρόσωπα της αποβιωσάσης XXXXX Επαμεινώνδα − ο ενάγων αρ.1 ήταν ο πατέρας της, ο οποίος απεβίωσε μετά το θάνατο της τελευταίας, η ενάγουσα αρ.2 είναι η μητέρα της ενώ ο ενάγοντας αρ.3 ο αδελφός της − δρομολόγησαν την υπό το ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή σε βάρος του εκτελεστή της διαθήκης της αποβιωσάσης, δικηγόρου Χρίστου Κληρίδη. Μέσω του γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος, το οποίο συνοδεύεται από σχετική ένορκη δήλωση επαλήθευσης της οπισθογράφησης του, οι ενάγοντες αξιώνουν: «(Α) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η κατατεθείσα διαθήκη στην υπ' αρ. 496/2009 Αίτηση Διαχείρισης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας είναι έγκυρη ως προς το ποσοστό που καθορίζει ο Νόμος, ήτοι μόνον κατά το ήμισυ της καθαρής αξίας της Κληρονομιάς και/η της περιουσίας, κινητής και/η ακίνητης η οποία ήτο εγγεγραμμένη επ' ονόματι της κατά το χρόνο του θανάτου της, ΚΑΙ/Η (Β) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι Ενάγοντες είναι νόμιμοι κληρονόμοι της αποβιωσάσης σχετικά με το έτερο ήμισυ της κινητή και/η ακίνητης περιουσίας της αποβιωσάσης η οποία ήτο εγγεγραμμένη επ' ονόματι της κατά το χρόνο του θανάτου της η οποία δεν περιλαμβάνεται εις τη περιουσία η οποία δύναται να διατεθεί βάσει της διαθήκης, ΚΑΙ/Η (Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου απορρέον ως συνεπαγόμενο από τας θεραπείας αι οποίαι αναφέρονται εις τας παραγράφους (Α) και (Β) ανωτέρω, ΚΑΙ/Η (Δ) Οιονδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιη και/η ορθή υπό τις περιστάσεις, ΚΑΙ/Η (Ε) Νόμιμο τόκο, ΚΑΙ (ΣΤ) Έξοδα πλέον ΦΠΑ». Με την καταχωρηθείσα στην εξέλιξη της διαδικασίας έκθεση απαίτησής τους, οι ενάγοντες δεν αμφισβητούν την εγκυρότητα της ως άνω καταρτισθείσας και κατατεθείσας στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας διαθήκης της αποβιωσάσης XXXXX Επαμεινώνδα. Αποτελεί ωστόσο θέση τους ότι αυτή είναι έγκυρη, μόνο ως προς το ποσοστό που καθορίζει το άρθρο 41 του Κεφ. 195, δηλαδή κατά το ήμισυ της καθαρής αξίας της κινητής και ακίνητης περιουσίας που ήταν εγγεγραμμένη στο όνομα της XXXXX Επαμεινώνδα κατά το χρόνο του θανάτου της, την οποία υπολογίζουν περίπου σε €3.000.000,
- Το υπόλοιπο μισό της καθαρής αξίας της περιουσίας της τελευταίας, ως υποστηρίζουν με τα δικόγραφά τους, θα πρέπει να διατεθεί κατά τον τρόπο που ο νόμος ορίζει, κατά τρόπο δηλαδή που οι ενάγοντες να δικαιούνται το μισό του συνόλου της περιουσίας της. Παρεμβάλλεται ότι στις 21.02.2018, ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων δήλωσε ότι η ως άνω αγωγή, όσον αφορά τον ενάγοντα αρ.1 αποσύρεται, ενόψει του μεσολαβήσαντος θανάτου του τελευταίου. Ο εναγόμενος, ο οποίος στις 26.02.2010, μετά την απόσυρση σχετικής ένστασης (caveat) των εναγόντων, εξασφάλισε διάταγμα επικύρωσης της ως άνω διαθήκης με ταυτόχρονη παραχώρηση της διαχείρισης της περιουσίας της αποβιωσάσης στον ίδιο ως εκτελεστή της διαθήκης, αντέδρασε, καταχωρώντας υπεράσπιση και ανταπαίτηση. Στις δικογραφημένες του θέσεις, αφού αναφέρεται στα γεγονότα που περιβάλλουν την υπό συζήτηση περίπτωση, προκρίνει μεταξύ άλλων τη θέση ότι η υπό συζήτηση αγωγή δεν μπορούσε να καταχωρηθεί και να προωθηθεί εναντίον του υπό την ιδιότητα του ως εκτελεστή της ως άνω διαθήκης της XXXXX Επαμεινώνδα, πριν τις 26.02.2010, ημερομηνία που επικυρώθηκε η σχετική διαθήκη και ο διορισμός του ιδίου ως εκτελεστή της. Περαιτέρω, προτάσσει ότι οι διεκδικούμενες θεραπείες είναι γενικές και αόριστες, καθ' ην έκταση η αγωγή περιορίζεται σε αναζήτηση διαταγμάτων καθαρά δηλωτικού χαρακτήρα. Χωρίς να αμφισβητεί ότι οι ενάγοντες είναι οι γονείς και ο αδελφός της ως άνω άγαμης αποβιωσάσης και ως εκ τούτου νόμιμοι κληρονόμοι της περιουσίας η οποία ανήκε σε αυτή κατά το χρόνο του θανάτου της, κατά τρόπο που η ως άνω διαθήκη της θα πρέπει ανάλογα να προσαρμοστεί ώστε το ½ της καθαρής περιουσίας της να διατεθεί δυνάμει των όρων της διαθήκης προς όφελος της δικαιούχου XXXXX Πραστίτη, το δε υπόλοιπο ½ προς όφελος των εναγόντων, αποτελεί θέση του ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση από την περιουσία της αποβιωσάσης εξαιρούνται τα περιουσιακά στοιχεία (κινητά και ακίνητα) που αναφέρονται και περιλαμβάνονται στα ως άνω καταπιστεύματα που η αποβιώσασα κατάρτισε καθ' ον χρόνο βρισκόταν εν ζωή. Ως προβάλλει, η συγκεκριμένη περιουσία διετέθη εν ζωή από την αποβιώσασα δυνάμει έγκυρων δηλώσεων καταπιστεύματος, με αποτέλεσμα να μην ανήκει πλέον στην αποβιώσασα και ως εκ τούτου δεν εμπίπτει εντός της περιουσίας η οποία καλύπτεται από τη διαθήκη. Αξιώνοντας δήλωση του δικαστηρίου ότι τα καταπιστεύματα ημερομηνίας 18.05.2009 και 27.05.2009 είναι καθ' όλα έγκυρα και δεσμευτικά και συνακόλουθα η περιουσία η οποία καλύπτεται από τα εν λόγω καταπιστεύματα δεν είναι περιουσία της αποβιωσάσης εφόσον διετέθη εν ζωή προς όφελος της XXXXX Πραστίτη, απαιτεί: "Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η ακίνητη περιουσία με την περιγραφή: (α) Κατοικία εις Αγλαντζιά με στοιχεία εγγραφής 2/1XX2 Αρ. Τεμ. 1XX5 Τμήμα 2 Φυλ./Σχ. 21XXX.2 (β) Γραφείου στον Xο όροφο με χώρο στάθμευσης με αρ. εγγραφής 1XXXX9 αρ. τεμ. 2XX5 Φυλ./Σχ. 21.XXX.2 του Δήμου Στροβόλου. (γ) Ως επίσης 6000 μετοχές της εταιρεία ACIMON TRADING HOUSE LTD. (δ) Όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX79 Mercedes Benz CLK
- Δεν συμπεριλαμβάνονται στην περιουσία της αποβιώσασης για σκοπούς διανομής δυνάμει Διαθήκης ή άλλως πως και οι Ενάγοντες δεν δικαιούνται σε οποιονδήποτε μερίδιο σε αυτήν την περιουσία. Γ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ή Διάταγμα το Δικαστήριο ήθελε κρίνει πρέπον υπό τις περιστάσεις. Δ. Έξοδα, Νόμιμους τόκους, πλέον ΦΠΑ (Αρ. Μητρώου XXXXX150R». Κατά την παρουσίαση της υπόθεσης, μοναδικός μάρτυρας για την πλευρά των εναγόντων κλήθηκε ο ενάγων αρ.3, αδελφός της αποβιωσάσης, XXXXX Επαμεινώνδα. Ο εναγόμενος ήταν επίσης ο μοναδικός μάρτυρας για την πλευρά του. Το σύνολο της μαρτυρίας η οποία προσκομίστηκε στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας βρίσκεται στα πρακτικά. Δεν αποτελεί, ασφαλώς, πρόθεση του δικαστηρίου να την επαναλάβει στα πλαίσια της παρούσας απόφασης. Συνοπτικά και περιοριζόμενος στα βασικά και σχετικά με την παρούσα υπόθεση σημεία το δικαστήριο θα αναφερθεί σε αυτή. Αυτονόητο είναι, βέβαια, ότι κατά το στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας λαμβάνεται υπόψη το σύνολο της προσκομισθείσας και αποδεκτής μαρτυρίας ως επίσης κάθε σχετική λεπτομέρεια. Χρήσιμο είναι εξ' άλλου να επισημανθεί ότι πλείστα όσα από τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπό συζήτηση υπόθεση που κατά τρόπο ουσιαστικό απασχολούν στα πλαίσια της παρούσας, έχουν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου ως παραδεκτά γεγονότα. Καταθέτοντας από το εδώλιο του μάρτυρα ο XXXXX Επαμεινώνδα, αναφερόμενος στο οικόπεδο επί του οποίου ανεγέρθηκε η οικία της αποβιωσάσης που περιλαμβάνεται στη ως άνω διαθήκη της αλλά και στο καταπίστευμα ημερομηνίας 18.05.2009, υπέδειξε ότι το συγκεκριμένο οικόπεδο αγόρασε ο πατέρας του ιδίου και της αποβιωσάσης, εγγράφοντάς το επ' ονόματι της αδελφής του. Η πολυτελής οικία που ανεγέρθηκε σε αυτό, συμπλήρωσε, κτίστηκε με χρήματα της αδελφής του και τη βοήθεια του πατέρα του. Ο πατέρας του, είχε μεταβιβάσει στην αποβιώσασα αδελφή του και διαμέρισμα, το οποίο η τελευταία σε μεταγενέστερο στάδιο πούλησε, αγοράζοντας το γραφείο στη Λεωφόρο Αθαλάσσας που περιγράφεται επίσης στην ως άνω διαθήκη της και στο καταπίστευμα ημερομηνίας 18.05.
- Αποτέλεσε θέση του ότι όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX68 αγόρασε ο ίδιος, πλην όμως το έδωσε στην αδελφή του η οποία αντιμετώπιζε σοβαρότατα προβλήματα υγείας, σε μια προσπάθεια να την εμψυχώσει. Αναφέρθηκε επίσης σε δεύτερο όχημα, της μητέρας του ως εισηγήθηκε, το οποίο τελικά γράφτηκε επ' ονόματι της αδελφής του, εξηγώντας ότι τούτο έγινε ενόψει του γεγονότος πως λόγω της ηλικίας της μητέρας του η τελευταία δεν χρηματοδοτείτο από την τράπεζα, με αποτέλεσμα η αδελφή του να αναλάβει τη χρηματοδότηση της αγοράς του μέσω της τράπεζας, για να τη βοηθήσει, αφού η μητέρα τους δεν επιθυμούσε να «σπάσει» γραμμάτιο της. Τα ως άνω οχήματα, για τα οποία ως παραδέχτηκε αντεξεταζόμενος δρομολογήθηκαν αγωγές από τον εκτελεστή της διαθήκης σε βάρος τους, τελικά επιστράφηκαν από τον ίδιο στον εκτελεστή της διαθήκης και πωλήθηκαν από τον τελευταίο. Επέμενε στη θέση πως καθ' ην έκταση κατά τον θάνατο της αδελφής του η περιουσία που περιγράφεται στα καταπιστεύματα ήταν επ' ονόματι της, τα καταπιστεύματα δεν μπορούν να στερήσουν από τους ενάγοντες τα εκ του νόμου κληρονομικά τους δικαιώματα επί της περιουσίας της αποβιωσάσης. Επικαλούμενος ενημέρωση που έλαβε προς τούτο από δικηγόρους, υποστήριξε ότι: «Η διαθήκη είναι νομικά πιο ισχυρή από τα καταπιστεύματα και δεν μπορούν 1, 2, 10 καταπιστεύματα να ακυρώνουν ένα ολόκληρο νόμο .». Υποστήριξε περαιτέρω πως ο ίδιος, παρά το γεγονός ότι γνώριζε για την ύπαρξη της διαθήκης που συνέταξε η αδελφή του, εντούτοις δεν ήταν ενήμερος για την ύπαρξη των καταπιστευμάτων. Έμαθε γι' αυτά μετά την έγερση της παρούσας αγωγής. Καταθέτοντας ο Χρίστος Κληρίδης από το εδώλιο του μάρτυρα, υιοθετώντας γραπτή δήλωσή του (έγγραφο Α) σημείωσε μεταξύ άλλων ότι η XXXXX Επαμεινώνδα ήταν πελάτιδα του γραφείου του για πολλά χρόνια. Περί το 2008 έλαβε οδηγίες από την τελευταία για διανομή της περιουσίας της. Η ίδια δεν ήταν παντρεμένη και δεν είχε παιδιά. Επιθυμία της ήταν να διατεθεί η περιουσία της στη XXXXX Πραστίτη, στην περίπτωση δε που το εν λόγω πρόσωπο προαποβίωνε της ίδιας, να διατεθεί για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Ο ίδιος διερευνώντας το όλο ζήτημα, ειδικότερα φορολογικές πτυχές που πιθανόν να προέκυπταν, αλλά και με το Τμήμα Κτηματολογίου, εισηγήθηκε στην αποβιώσασα, σε πρώτο στάδιο να καταρτιστεί διαθήκη ως οι επιθυμίες της, πράγμα το οποίο και έγινε. Η σχετική διαθήκη, ημερ. 05.05.2008, αφού υπογράφηκε από την ως άνω πελάτιδα του, καταχωρήθηκε στον αρμόδιο Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στις 11.05.
- Σύμφωνα με αυτή, η XXXXX Επαμεινώνδα αφήνει όλη την περιουσία της, κινητή και ακίνητη, στη XXXXX Πραστίτη. Η XXXXX Επαμεινώνδα, υπέδειξε, προσήλθε στο γραφείο για τον πιο πάνω σκοπό μόνη και με ελεύθερη βούληση ενώ καμία πίεση δεν ασκήθηκε από κανένα σε αυτήν για τη λήψη της πιο πάνω απόφασης, η οποία ήταν αποκλειστικά δική της. Το γεγονός άλλωστε ότι η αποβιώσασα κατά πάντα ουσιώδη χρόνο είχε πλήρη διαύγεια και ικανότητα να λαμβάνει αποφάσεις, επιβεβαιώνεται ως υπέδειξε ο μάρτυρας και από σχετική βεβαίωση που ο ίδιος ζήτησε και εξασφαλίστηκε από το Ογκολογικό Κέντρο της Τράπεζας Κύπρου, ημερομηνίας 22.06.2009, την οποία και παρουσίασε στο δικαστήριο (τεκμήριο 8). Με δεδομένο ότι είχε κληρονόμους τους γονείς και τον αδελφό της, ο μάρτυρας τη συμβούλεψε πως με βάση τις σχετικές πρόνοιες του νόμου, η διαθήκη θα αναπροσαρμοζόταν ανάλογα. Εν όψει τούτου, εάν ήθελε να διαθέσει την περιουσία της κατά τον τρόπο που του ανέφερε ότι επιθυμούσε, τη συμβούλεψε ότι θα ήταν καλύτερα να το πράξει εν ζωή, (inter vivos) με καταπίστευμα. Η ίδια, έχοντας πλήρη αντίληψη και κατανόηση του ζητήματος, του έδωσε οδηγίες να ετοιμάσει τα σχετικά καταπιστεύματα για τα οποία ο ίδιος της εξήγησε τη χρησιμότητα και τα αποτελέσματα τους. Ανάμεσα σε άλλα, τη συμβούλεψε ότι τα καταπιστεύματα, τα οποία τελικά καταρτίστηκαν στις 18.05.2009 και 27.05.2009, (με το πρώτο να κατατίθεται στο σχετικό Κτηματολογικό Γραφείο ενόψει του γεγονότος ότι αφορούσε ακίνητα) ήταν καθόλα δεσμευτικά και έγκυρα, με αποτέλεσμα η περιουσία η οποία θα καλύπτεται από αυτά να μην αποτελεί πλέον περιουσία της εφόσον διετέθη εν ζωή προς όφελος της XXXXX Πραστίτη. Κατανόησε επίσης, ως επίσης της το εξήγησε, ότι τα περιουσιακά στοιχεία που τα καταπιστεύματα αφορούν δεν θα συμπεριλαμβάνονται στην περιουσία της για σκοπούς διανομής δυνάμει διαθήκης ή άλλως πως και ότι οι ενάγοντες γονείς και αδελφός της δεν θα δικαιούνται σε οποιοδήποτε μερίδιο σε αυτή την περιουσία. Αναφερόμενος ειδικότερα στα δυο οχήματα για τα οποία αναφέρθηκε ο ενάγοντας αρ.3 κατά το στάδιο που κατέθετε από το εδώλιο του μάρτυρα, υπέδειξε ότι τα τελευταία ουδέποτε υπήρξαν ιδιοκτησία του ενάγοντα αρ.3 ή της μητέρας του, ενάγουσας αρ.
- Ανήκαν και τα δύο στην αποβιώσασα XXXXX Επαμεινώνδα. Είναι γι' αυτό το λόγο που μετά το θάνατο της τελευταίας, ο ίδιος προώθησε δυο αγωγές (τεκμήρια 1 και 2 στη διαδικασία) διεκδικώντας την επιστροφή τους. Τόσο ο ενάγοντας αρ.3 όσο και η ενάγουσα αρ.2, αποδεχόμενοι το ως άνω ιδιοκτησιακό καθεστώς των οχημάτων τα επέστρεψαν σε αυτόν. Δεν αμφισβήτησε τη θέση του συνηγόρου των εναγόντων ότι η διαθήκη καλύπτει περιουσία που υπάρχει κατά το χρόνο του θανάτου ενός αποβιώσαντα. Υποστήριξε ωστόσο ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν καλύπτει περιουσία την οποία η αποβιώσασα είχε φροντίσει να διαθέσει με τον πιο πάνω τρόπο, ενώ βρισκόταν εν ζωή. Η περιουσία που περιγράφεται στα σχετικά καταπιστεύματα κατά το χρόνο του θανάτου της XXXXX Επαμεινώνδα, όντας εγγεγραμμένη στο όνομα της τελευταίας σαν καταπιστευματοδόχου και μόνο, κατείχετο, υποστήριξε, προς όφελος της δικαιούχου Πραστίτη. Μοναδική πρόθεση της XXXXX Επαμεινώνδα, υποστήριξε ο μάρτυρας, ήταν να αφήσει την περιουσία της στην Πραστίτη, γεγονός που καταγράφηκε τόσο στη διαθήκη της όσο και στα μεταγενέστερα καταπιστεύματα που η ίδια κατήρτισε. Υποστήριξε επίσης τη δικογραφημένη θέση του ότι η υπό συζήτηση αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί ως πρόωρη, υποδεικνύοντας ότι η σφράγιση και επικύρωση της διαθήκης και του διορισμού του ως εκτελεστή της, έγινε σε χρόνο μεταγενέστερο της καταχώρησης της αγωγής. Με τις τελικές τους εισηγήσεις, τις οποίες οι συνήγοροι προνόησαν να καταγράψουν και να θέσουν υπόψη του δικαστηρίου υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Έκαναν προς τούτο αναφορά τόσο στην προφορική αλλά και τη γραπτή μαρτυρία που τέθηκε υπόψη του δικαστηρίου και τα παραδεκτά γεγονότα, παραπέμποντας ταυτόχρονα σε σχετική με τα ζητήματα που αναδείκνυαν νομοθεσία και νομολογία. Έχω σημειώσει με πολλή προσοχή τις αναφορές, τις τοποθετήσεις, τα επιχειρήματα και εισηγήσεις των δυο πλευρών για τα ζητήματα που εγείρονται στα πλαίσια της παρούσας. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο και όπου τούτο κρίνεται σκόπιμο για σκοπούς της παρούσας, έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται (βλ. Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Προκρίνεται από την πλευρά του εναγόμενου ότι ο γενικός και αόριστος τρόπος με τον οποίο επιζητούνται η δηλωτικού χαρακτήρα θεραπείες εκ μέρους των εναγόντων, αποτελεί πραγματικότητα που από μόνη της θα πρέπει να οδηγήσει στην απόρριψή τους. Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη, σημειώνεται από την πλευρά του, ότι μέσω της παρούσας διαδικασίας επηρεάζονται δικαιώματα τρίτου προσώπου, της XXXXX Πραστίτη, γεγονός που επίσης θα πρέπει να προσμετρηθεί από το δικαστήριο. Ως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Cyproman Sevrices Ltd v. Martin John Coward ECLI:CY:AD:2018:A162, Πολ. Έφ. 140/2012 ημερ. 04.04.2018, η δικαιοδοσία του δικαστηρίου να χορηγεί δηλωτική θεραπεία, δεν περιορίζεται στη δήλωση αμφισβητούμενων δικαιωμάτων (υφιστάμενων ή μελλοντικών) μερών που βρίσκονται ενώπιων του και όχι οποιουδήποτε άλλου. Καταγράφεται στην εν λόγω απόφαση ότι δεν αποτελεί προϋπόθεση για τη παραχώρηση δηλωτικής θεραπείας η παρουσία ενώπιον του δικαστηρίου όλων των προσώπων τα νόμιμα δικαιώματα των οποίων ενδέχεται να επηρεαστούν από την έκδοση μιας τέτοιας απόφασης, παρά το γεγονός ότι σημειώνεται, ως θέμα αρχής, πως είναι επιθυμητό άτομα που έχουν πραγματικό ενδιαφέρον να ενστούν στη χορήγηση μιας δηλωτικής θεραπείας, να συνενωθούν ως εναγόμενοι ή να τεθούν οι θέσεις τους ενώπιον του δικαστηρίου. Στην υπό συζήτηση περίπτωση παρά τον φαινομενικά αόριστο τρόπο που προβάλλονται οι αιτούμενες θεραπείες, καθ' όλα συγκεκριμένη και ευδιάκριτη είναι εντούτοις η στόχευση των εναγόντων. Διεκδικούν, ως συγγενικά πρόσωπα της αποβιωσάσης, όπως αναγνωριστούν νόμιμοι κληρονόμοι του ½ της περιουσίας (κινητής και ακίνητης) που ήταν εγγεγραμμένη επ' ονόματι της τελευταίας κατά τον χρόνο του θανάτου της, περιουσία η οποία κατά τον νόμο δεν δύναται να διατεθεί βάση της διαθήκης της ως άνω αποβιωσάσης. Η μη συνένωση της XXXXX Πραστίτη στην παρούσα διαδικασία, υπό τις περιστάσεις που περιβάλλουν την περίπτωση, με δεδομένο ότι η αγωγή στρέφεται εναντίον του εκτελεστή της διαθήκης, με την ίδια να μην δεσμεύεται από μια τυχόν εκδοθείσα απόφαση, καθ' ην έκταση δεν αποτελεί μέρος της διαδικασίας, δυνάμενη ταυτόχρονα να εγείρει το ζήτημα στο πλαίσιο νέας διαδικασίας, αποτελεί πραγματικότητα που δεν φαίνεται να καθιστά, από μόνη της, επιβεβλημένη την εκ των προτέρων απόρριψη της υπό συζήτηση αγωγής. Πριν από την ενασχόληση με τα ουσιαστικά ζητήματα που απασχολούν στα πλαίσια της παρούσας, κρίνεται χρήσιμη η κατά προτεραιότητα συζήτηση της εισήγησης της πλευράς του εναγομένου, ως προβάλλεται άλλωστε και δικογραφικά από την πλευρά του, ότι δηλαδή η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, ως πρόωρη, θα πρέπει να απορριφθεί. Ως έχει ήδη σημειωθεί, αιτιολογεί τούτο προκρίνοντας το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή σε βάρος του καταχωρήθηκε στις 21.12.2009, ενώ η σχετική διαθήκη της αποβιωσάσης επικυρώθηκε από το δικαστήριο σε χρόνο μεταγενέστερο, ήτοι στις 26.02.2010, όπως επίσης και ο διορισμός του ως εκτελεστή της διαθήκης της ως άνω αποβιωσάσης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων, παραπέμποντας στο ερμηνευτικό άρθρο 2 του περί Διαθηκών και Διαδοχής Νόμου, Κεφ. 195, υποδεικνύει ότι τον εκτελεστή μιας διαθήκης διορίζει ο ίδιος ο διαθέτης και κανένας άλλος. Ο διορισμός δε κάποιου ως εκτελεστή της διαθήκης, δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με την επικύρωση της διαθήκης. Διαζευκτικά, από την πλευρά των εναγόντων προκρίνεται η θέση πως ο εναγόμενος κωλύεται να προβάλλει το ζήτημα λόγω προηγούμενων δηλώσεών του σε έγγραφα, παραπέμποντας σε επιστολογραφία που αντάλλαξε με τους δικηγόρους των εναγόντων, πριν από τις 26.02.2010. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρωταρχικό λόγο στο διορισμό κάποιου προσώπου ως εκτελεστή της διαθήκης του έχει το πρόσωπο που καταρτίζει τη διαθήκη. Στη συνήθη πορεία των πραγμάτων και εκτός αν το δικαστήριο για λόγους που κρίνει επιβεβλημένους παρέμβει στο ζήτημα, ο διορισμός του εκτελεστή που ορίζει ο διαθέτης, επικυρώνεται από το δικαστήριο. Ωστόσο, οι διατάξεις του μέρους IV του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου, Κεφ. 189, όσον αφορά τη διαδικασία της επικύρωσης διαθήκης ή διαχείρισης, δεν είναι χωρίς σημασία. Ως υποδεικνύεται στο άρθρο 14 του Κεφ. 189, «καμία διαθήκη δεν έχει οποιοδήποτε αποτέλεσμα μέχρι να επικυρωθεί». Συνακόλουθα, πέραν και ανεξάρτητα από τον προσδιορισμό του εναγόμενου από το διαθέτη στην ως άνω διαθήκη ως εκτελεστή, με δεδομένο ότι η συγκεκριμένη διαθήκη επικυρώθηκε από το δικαστήριο μόλις στις 26.02.2010, με ταυτόχρονη παραχώρηση παραχωρητηρίου επικύρωσης διαθήκης και ορισμό του Χρίστου Κληρίδη ως εκτελεστή της διαθήκης, είναι φανερό ότι η έγερση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής σε βάρος του συγκεκριμένου εναγόμενου ως εκτελεστή μιας διαθήκης η οποία εκ του νόμου δεν είχε οποιοδήποτε αποτέλεσμα μέχρι να επικυρωθεί στις 26.02.2010, δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί ως πρόωρη. Ο εναγόμενος κατά το χρόνο καταχώρησης και προώθησης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής, στερείτο ουσιαστικά της εκ του νόμου αναγκαίας παθητικής νομιμοποίησης προς τούτο. Η παραπομπή σε σχετική επιστολογραφία η οποία αντηλλάγη μεταξύ του Χρίστου Κληρίδη και των δικηγόρων των εναγόντων δεν βοηθά την εισήγηση περί κωλύματος προβολής του ζητήματος εκ μέρους του εναγομένου. Αντίθετα, μέσω της επιβεβαιώνεται ότι μέχρι την 26.02.2010, δεν είχε εξασφαλιστεί σχετικό διάταγμα επικύρωσης της διαθήκης και ο διορισμός του εναγόμενου ως εκτελεστή της διαθήκης. Εξέλιξη την οποία η πλευρά του εναγομένου μέχρι την απόσυρση της ένστασης (caveat) των εναγόντων, επιδίωκε. Είναι ενδεικτική άλλωστε η αναφορά του δικηγόρου Χρίστου Κληρίδη στην επιστολή που απηύθυνε προς τον τότε δικηγόρο των εναγόντων, ημερομηνίας 16.10.2009 (επιστολή μέρος του τεκμηρίου 4) όπου στα πλαίσια των προσπαθειών που φαίνεται να γίνονταν για ρύθμιση διαφόρων ζητημάτων, υποδεικνύεται από τον αποστολέα της εν λόγω επιστολής ότι «Μόλις αναλάβω σαν εκτελεστής της περιουσία της αποβιωσάσης θα προβώ σε διανομή όπως θα προσαρμοστεί δυνάμει .». Παρά την ως άνω κατάληξη του δικαστηρίου η οποία εκ των πραγμάτων αποβαίνει καταλυτική για την πορεία της υπό συζήτηση αγωγής, δυνάμενη να σφραγίσει την τύχη της, για σκοπούς πληρότητας της παρούσας, το δικαστήριο θα προχωρήσει στην εξέταση των ουσιαστικών ζητημάτων που απασχολούν στα πλαίσια της παρούσας. Έχω ακούσει και εξετάσει προσεκτικά το σύνολο της ενώπιον μου τεθείσας μαρτυρίας, χωρίς να περιοριστώ σε όσα πιο πάνω σε αδρές γραμμές έχουν εκτεθεί. Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενώπιον μου με ιδιαίτερη περίσκεψη και προσοχή, έχοντας σε κάθε περίπτωση καταγράψει νοητικά, την εντύπωσή μου από τη ζωντανή εικόνα τους καθ' ον χρόνο έδιδαν μαρτυρία ενώπιον του δικαστηρίου, τη συμπεριφορά και αντιδράσεις τους στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεών τους ως επίσης την ύπαρξη σε αυτές του στοιχείου της υπερβολής, ουσιαστικών ανακολουθιών και αντιφάσεων. Των ως άνω λεχθέντων, δεν παραβλέπω ασφαλώς τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των διαδίκων, ως επίσης το γεγονός ότι στην υπό συζήτηση περίπτωση πλείστα όσα από τα στοιχεία που αφορούν την εξέλιξη των γεγονότων που την περιβάλλουν έχουν τεθεί εκ συμφώνου υπόψη του δικαστηρίου, με την παρουσίαση μάλιστα σχετικών τεκμηρίων και στοιχείων, αποτελώντας παραδεκτά γεγονότα και κοινό έδαφος μεταξύ των δυο πλευρών. Στο πλαίσιο της αξιολόγησης της τεθείσας ενώπιον του δικαστηρίου μαρτυρίας, (έχοντας πάντα επίγνωση ότι η αξιοπιστία θα πρέπει να εκτιμάται αποσυναρτημένα από το επίπεδο απόδειξης) το δικαστήριο διατηρεί πάντα κατά νου, ανάμεσα σε άλλα, το στάδιο κατά το οποίο προέκυψε η μαρτυρία, την πηγή και την εμβέλεια των γνώσεων των μαρτύρων, την τυχόν ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που οι μάρτυρες είχαν να αντιληφθούν προσωπικά τα διαδραματισθέντα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται και να πιστεύουν αυτά περί των οποίων κατέθεταν. Η ανάλυση των στοιχείων που οδηγούν στην αξιολόγηση της φιλαλήθειας ενός μάρτυρα, έχει, όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Sayed v. Πλοιου M/V Mary John κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 661, δυο επάλληλα στοιχεία. Το πρώτο αφορά στο περιεχόμενο της ίδιας της μαρτυρίας. Τα αναφερόμενα σε αυτή υποβάλλονται στη βάσανο της εύλογα αναμενόμενης ανθρώπινης λειτουργίας και βεβαίως συγκρίνονται και με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό στην υπόθεση. Το άλλο, ανάγεται στην έμφυτη ικανότητα του ανθρώπου να διακρίνει από το σύνολο της προσωπικότητας αυτού που εξιστορεί κάτι αν λέει την αλήθεια. Σε κάθε περίπτωση το δικαστήριο έχει τη δυνατότητα να αποδεχθεί μέρος μιας μαρτυρίας και να απορρίψει άλλη. Δεν υπάρχει κανόνας ότι μία μαρτυρία θα πρέπει να γίνει δεκτή ή να απορριφθεί στην ολότητα της (βλ. Kadis v. Nicolaou and another
(1988)1 CLR 212). Προσεγγίζοντας τη μαρτυρία του ενάγοντα αρ.3, XXXXX Επαμεινώνδα, ευθύς εξ αρχής θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο ως άνω μάρτυρας, συμπλέοντας με τα παραδεκτά γεγονότα, δεν αμφισβήτησε την εγκυρότητα και το περιεχόμενο της διαθήκης της αποβιωσάσης αδελφής του, ούτε βεβαίως το περιεχόμενο και τη νομιμότητα των δηλώσεων καταπιστευμάτων ημερομηνίας 18.05.2009 και 27.05.
- Γεγονός παραμένει, ωστόσο, ότι επιμέρους τοποθετήσεις του για την εξέλιξη γεγονότων, δεν φαίνεται να επιβεβαιώνονται από το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου. Για παράδειγμα, η επιμονή του ότι οι ενάγοντες δεν γνώριζαν για την ύπαρξη των ως άνω καταπιστευμάτων πριν από την καταχώρηση της υπό συζήτηση αγωγής, δεν φαίνεται να συνάδει με προγενέστερη επιστολογραφία που ως τέθηκε χωρίς να αμφισβητηθεί αντάλλαξαν ο τότε δικηγόρος των εναγόντων και ο Χρίστος Κληρίδης. Ως εντοπίζεται στις επιστολές ημερομηνίας 09.11.2009, 12.11.2009, 13.11.2009 και 24.11.2009 (που αποτελούν μέρος της επιστολογραφίας που ανταλλάγηκε μεταξύ των πιο πάνω για ζητήματα που αφορούν γενικότερα την υπόθεση και την περιουσία της αποβιωσάσης, ως περιλαμβάνονται στο τεκμήριο 4) το ζήτημα της ύπαρξης και καταχώρησης του καταπιστεύματος ημερομηνίας 18.05.2009, γνωστοποιήθηκε στην πλευρά των εναγόντων με την αποστολή στο δικηγόρο τους αντιγράφου του σχετικού καταπιστεύματος και της απόδειξης κατάθεσής του στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο. Εντύπωση επίσης προκαλεί, επιδρώντας αρνητικά στο τέλος της ημέρας στην ποιότητα της μαρτυρίας του, η επιμονή του ότι τα δυο οχήματα στα οποία αναφέρθηκε καθ' ον χρόνο κατάθετε από το εδώλιο του μάρτυρα, ανήκαν αντίστοιχα - για τους λόγους που εξήγησε και σθεναρά υποστήριξε - στον ίδιο και στη μητέρα του, παρά το γεγονός ότι ήταν εγγεγραμμένα στο όνομα της αποβιωσάσης, την ίδια ώρα που αντεξεταζόμενος δεν είχε οποιαδήποτε δυσκολία να αποδεχθεί ότι στις 12.07.2013, έχοντας προηγηθεί σχετικές αγωγές από τον εκτελεστή της διαθήκης για επιστροφή τους ως μέρος της περιουσίας της αποβιωσάσης στον τελευταίο, αντί προβολής από την πλευρά τους των ως άνω θέσεων που ο μάρτυρας μετ' επιτάσεως προέβαλε καταθέτοντας από το εδώλιο του μάρτυρα, συγκατάνευσαν στην παράδοση και επιστροφή των δύο οχημάτων στον εναγόμενο εκτελεστή της διαθήκης (βλ. επιστολή ημερ. 12.07.2013, τεκμήριο 13). Παρά το γεγονός ότι ο ως άνω μάρτυρας ελέγχεται για τις πιο άνω τοποθετήσεις του και παρά τη διακριτή κατά το στάδιο της ζωντανής παρουσίας του στο εδώλιο του μάρτυρα απογοήτευση για την επιλογή της αποβιωσάσης αδελφής του όσον αφορά τον χειρισμό και την διάθεση της περιουσίας της, γεγονός παραμένει ότι συμπλέοντας ουσιαστικά με τις δικογραφημένες θέσεις των εναγόντων, δεν αμφισβήτησε ότι η ως άνω διαθήκη και τα καταπιστεύματα ήταν καθόλα έγκυρα. Τα πιο πάνω συναισθήματα σε συνδυασμό με σχετική νομική πληροφόρηση που οι ενάγοντες έλαβαν, όπως ο μάρτυρας την κατανόησε και την μετέφερε στο δικαστήριο, οδήγησαν ως υπέδειξε τους τελευταίους στην καταχώρηση της υπό συζήτηση αγωγής. Καθ' όλα θετική υπήρξε η αντίληψη του δικαστηρίου για την ποιότητα της μαρτυρίας του εναγόμενου εκτελεστή της διαθήκης, Χρίστου Κληρίδη. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο περί ου ο λόγος μάρτυρας, φανερά αποστασιοποιημένος από την εξέλιξη των γεγονότων στα οποία αναφέρθηκε, υπήρξε ειλικρινής μάρτυρας, θέτοντας υπόψη του δικαστηρίου όλα όσα ο ίδιος γνώριζε για την υπόθεση. Εξήγησε τις ενέργειες τόσο του ιδίου αλλά και άλλων εμπλεκομένων, θέτοντας υπόψη του δικαστηρίου τα γεγονότα ως εξελίχθηκαν κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, χωρίς διάθεση να παραστήσει γεγονότα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Πέραν του γεγονότος ότι οι τοποθετήσεις του για την εξέλιξη των γεγονότων επιβεβαιώνονται από στοιχεία τα οποία τέθηκαν στο δικαστήριο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι αναφορές του για την πραγματική βούληση της αποβιωσάσης πελάτιδας του σε σχέση με το χειρισμό και την κατάληξη της περιουσίας της, δεν αμφισβητήθηκαν καν από την πλευρά της υπεράσπισης. Η μαρτυρία του όσον αφορά την εξέλιξη των γεγονότων στα οποία αναφέρθηκε ή είχε συμμετοχή στη διαμόρφωσή τους, γίνεται στο σύνολό της αποδεκτή. Η διαφορετική νομική θεώρηση εκ μέρους του των πραγμάτων, από αυτή που τέθηκε στο μάρτυρα από τον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγόντων, δεν αποτελεί ασφαλώς στοιχείο δυνάμενο να ληφθεί υπόψη ή ικανό να κλονίσει την αντίληψη του δικαστηρίου για την καθ' όλα θετική ποιότητα της μαρτυρίας του. Στη βάση της πιο πάνω γενικότερης τοποθέτησης και αξιολόγησης της προσκομισθείσας μαρτυρίας, σε συνδυασμό πάντα θεωρούμενης με γεγονότα που διακηρύχθηκαν ως παραδεκτά για σκοπούς αυτής της διαδικασίας ή που παρέμειναν αδιαμφισβήτητα κατά τρόπο που αποτελούν κοινό τόπο για όλες τις πλευρές σε αυτή τη διαδικασία, αποτελεί κατάληξη του δικαστηρίου ότι τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης, στις ουσιαστικές τους πτυχές, έχουν εξελιχθεί κατά τον τρόπο που ο εναγόμενος εξέθεσε στο δικαστήριο. Πέραν από τις πιο πάνω τοποθετήσεις του μάρτυρα σε σχέση με την εξέλιξη των γεγονότων, τις οποίες το δικαστήριο υιοθετεί καθιστώντας τις και δικά του ευρήματα, αποτελεί περαιτέρω εύρημα του δικαστηρίου ότι η XXXXX Επαμεινώνδα, θυγατέρα των εναγόντων αρ.1 και 2 και αδελφή του ενάγοντα αρ.3 απεβίωσε στις 25.08.
- Ο θάνατός της προήλθε από καρκίνο του στομάχου. Η αποβιώσασα, άγαμη και χωρίς παιδιά, επιθυμούσε όπως η περιουσία της, κινητή και ακίνητη, διατεθεί στη XXXXX Πραστίτη. Γνωστοποίησε τούτο στον από μακρού χρόνου δικηγόρο της, Χρίστο Κληρίδη, ενημερώνοντάς τον παράλληλα ότι δεν επιθυμούσε οποιοδήποτε μέρος της περιουσίας της να περιέλθει στους ως άνω ενάγοντες κληρονόμους της. Προς τούτο, με τη βοήθεια του ως άνω δικηγόρου της, στις 05.05.2009, κατήρτισε διαθήκη, ορίζοντας σε αυτή ως εκτελεστή της τον δικηγόρο Χρίστο Κληρίδη. Στα πλαίσια της διαθήκης, ειδικότερα σε σχέση με την περιουσία της όρισε ότι: «
- Κληροδοτώ όλη την ακίνητη και κινητή καθαρή περιουσία μου οπουδήποτε και αν βρίσκεται είστε στην Κύπρο είτε στο εξωτερικό, που θα είναι με οποιοδήποτε τρόπο εγγεγραμμένη στο όνομα μου είτε στην κατοχή μου κατά την στιγμή του θανάτου μου είτε της οποίας θα καταστώ δικαιούχος στην XXXXX Πραστίτη Αρ. Ταυτότητας XXXXX1232 εκ Λευκωσίας.
- Ανεξάρτητα της γενικότητας του όρου 3 ανωτέρω: (α) Κληροδοτώ στην εν λόγω XXXXX Πραστίτη ΑΔΤ XXXXX1232 την ακίνητη ιδιοκτησία μου με αριθμό εγγραφής 2/1XX2, οικόπεδο όπου έχει κτιστεί οικία στην οδό XXXXX 35 στην Αγλαντζιά XXXXX στην XXXXX Πραστίτη Αρ. Ταυτότητας XXXXX1232 με όλον τον εξοπλισμό/προσαρτήματα και περιεχόμενο της. (β) Κληροδοτώ επίσης στην XXXXX Πραστίτη ΑΔΤ XXXXX1232, την ακίνητη ιδιοκτησία μου με αριθμό τίτλου εγγραφής 13/4XX9, γραφείο που διατηρώ στο XXXXX Tower στην διεύθυνση XXXXX 132 στον Στρόβολο με όλο τον εξοπλισμό/προσαρτήματα περιεχόμενο.
- Κληροδοτώ επίσης 6000 μετοχές της 1£ που έχω ως μέτοχος στην εταιρεία ACIMON TRADING HOUSE LIMITED με αριθμό εγγραφής ΗΕ39009 στην XXXXX Πραστίτη ΑΔΤ XXXXXX
- Κληροδοτώ επίσης το αυτοκίνητο μου MERCEDES BENZ SLK 200 με αριθμό εγγραφής XXXXX79 στην XXXXXX Πραστίτη ΑΔΤ XXXXX
- Για σκοπούς της παρούσης μου ο όρος «ακίνητη ιδιοκτησία» διαλαμβάνει ότι προνοείται στον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νόμο Κεφ. 224 ή τυχόν τροποποίηση/αντικατάσταση και υπάρχοντα κατά το χρόνο του θανάτου μου δικαιώματα ή μελλοντικά και κινητή περιουσία κάθε κινητή περιουσία και παντός φύσεως δικαιώματα υπάρχοντα ή μελλοντικά και το χρόνο του θανάτου μου.
- Εις περίπτωσιν κατά την οποία η εν λόγω XXXXX Πραστίτη ήθελεν προαποβιώσει τότε δίδω και κληροδοτώ όλην την κινητή και ακίνητη περιουσίαν μου ως εξής:
- ΙΔΡΥΜΑ ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ». Η ως άνω έγκυρη διαθήκη, καταχωρήθηκε δεόντως στις 11.05.2009 στο γραφείο του Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Στις 18.05.2009 και 27.05.2009 η αποβιώσασα υπέγραψε επίσης δυο καταπιστεύματα προς όφελος της XXXXX Πραστίτη. Η δήλωση καταπιστεύματος, ημερομηνίας 18.05.2009, αφορούσε την ακίνητη περιουσία που περιγράφεται και στην ως άνω διαθήκη της και κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας στις 03.06.2009 έναντι σχετικής προς τούτο απόδειξης, ενώ η δήλωση καταπιστεύματος ημερομηνίας 27.05.2009, αφορούσε την κινητή περιουσία (μετοχές και αυτοκίνητο) που περιγράφεται και στην ως άνω διαθήκη της. Τόσο κατά το χρόνο κατάρτισης της διαθήκης όσο και κατά το χρόνο κατάρτισης των ως άνω δηλώσεων καταπιστευμάτων, η XXXXX Επαμεινώνδα είχε πλήρη συνείδηση των αποφάσεων και των πράξεων της, πλήρη αντίληψη των ενεργειών της και επίγνωση των επιπτώσεων τους, ενώ προχώρησε στον καταρτισμό τους με δική της ελεύθερη βούληση και απόφαση χωρίς κανένα επηρεασμό ή απειλή και λαμβάνοντας προς τούτο ανεξάρτητη νομική συμβουλή από το δικηγόρο της. Στις 26.02.2010, στο πλαίσιο αίτησης που προώθησε ο εναγόμενος στο δικαστήριο επιζητώντας την έκδοση παραχωρητηρίου επικύρωσης της διαθήκης, εκδόθηκε από το δικαστήριο - μετά την απόσυρση σχετικής ένστασης (caveat) των εναγόντων - διάταγμα με το οποίο επικυρώθηκε η ως άνω διαθήκη της XXXXX Επαμεινώνδα και παραχωρήθηκε η διαχείριση της περιουσίας της στον Χρίστο Κληρίδη, ως εκτελεστή της διαθήκης της. Αβίαστα αναδύεται από την εξέλιξη της διαδικασίας, σε συνδυασμό θεωρούμενης με τις δικογραφημένες θέσεις των δυο πλευρών, τη μαρτυρία ως έγινε αποδεκτή από το δικαστήριο και την τελική επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων δικηγόρων τους, πως ουσιαστικό αντικείμενο της παρούσας υπόθεσης είναι η επίδραση που μπορεί να έχει στο τυχόν κληρονομικό μερίδιο που οι ενάγοντες δικαιούνται επί της περιουσίας της αποβιωσάσης, η διαθήκη της τελευταίας αλλά και οι δηλώσεις καταπιστευμάτων που έχουν γίνει από την πλευρά της σε σχέση και συνάρτηση με συγκεκριμένη περιουσία που αυτά αφορούν. Σύμφωνα με το άρθρο 21 του περί Διαθηκών και Διαδοχής Νόμου (Κεφ. 195): «
- Κάθε πρόσωπο δύναται νόμιμα να διαθέτει με τη διαθήκη του, η οποία εκτελείται κατά τον τρόπο που προνοείται στο άρθρο 23, ολόκληρο ή οποιοδήποτε μέρος του διαθέσιμου μέρους της κληρονομιάς». Στο ερμηνευτικό άρθρο 2 του ως άνω νόμου, «κληρονομιά» σημαίνει την κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία η οποία κατέχεται από πρόσωπο κατά το θάνατό του ενώ «διαθέσιμο μέρος της κληρονομιάς», σημαίνει το μέρος της κινητής ιδιοκτησίας και ακίνητης ιδιοκτησίας προσώπου, το οποίο δύναται να διαθέσει με διαθήκη. Περαιτέρω, ως στο άρθρο 41 περί Διαθηκών και Διαδοχής Νόμου (Κεφ. 195) προβλέπεται: «41.—
(1)Εκτός όπως προνοείται στο άρθρο 42, όταν πρόσωπο αποβιώσει αφήνοντας— (α) σύζυγο και τέκνο ή σύζυγο και κατιόντα τέκνου ή όχι σύζυγο αλλά τέκνο ή κατιόντα τέκνου, το διαθέσιµο µέρος της κληρονοµιάς δεν θα υπερβαίνει το ένα τέταρτο της καθαρής αξίας της κληρονομιάς. (β) σύζυγο ή πατέρα ή µητέρα, αλλά όχι τέκνο ή κατιόντα τέκνου, το διαθέσιµο µέρος της κληρονοµιάς δεν θα υπερβαίνει το ήµισυ της καθαρής αξίας της κληρονοµιάς· (γ) ούτε σύζυγο, ούτε τέκνο ούτε κατιόντα τέκνου, ούτε πατέρα ούτε µητέρα, το διαθέσιµο µέρος της κληρονοµιάς είναι το σύνολο της κληρονοµιάς.
(2)΄Οταν πρόσωπο, το οποίο έχει διαθέσει µε διαθήκη µέρος της κληρονοµιάς του το οποίο είναι µεγαλύτερο από το διαθέσιµο µέρος της, η διάθεση αυτή µειώνεται και περικόπτεται ανάλογα, ώστε να περιοριστεί στο διαθέσιµο µέρος της κληρονοµιάς: Νοείται ότι καµιά τέτοια µείωση και περικοπή δεν γίνεται, όταν κάποιο πρόσωπο αποβιώσει αφήνοντας σύζυγο, αλλά ούτε τέκνο ή κατιόντα τέκνου, ούτε πατέρα ούτε µητέρα και το µέρος της περιουσίας του που διατέθηκε µε διαθήκη είναι µεγαλύτερο από τη διαθέσιµη µοίρα, το οποίο δυνατό να ανέρχεται µέχρι το σύνολο της νόµιµης µοίρας, κληροδοτήθηκε στον επιζώντα σύζυγο». Οι ως άνω πρόνοιες του σχετικού νόμου, οδήγησαν προφανώς τους ευπαίδευτους συνηγόρους των δυο πλευρών, να ομονοήσουν στη θέση ότι στην υπό συζήτηση περίπτωση, με δεδομένη την ύπαρξη συγκεκριμένων κληρονόμων της αποβιωσάσης, η δυνάμενη να διανεμηθεί μέσω της διαθήκης περιουσία της τελευταιας θα έπρεπε ανάλογα να περιοριστεί και να αναπροσαρμοστεί δυνάμει των προνοιών του συγκεκριμένου νόμου. Είναι γεγονός ότι με δεδομένο πως κατά το χρόνο του θανάτου της αποβιωσάσης, βρισκόταν εν ζωή ο πατέρας και η μητέρας της τελευταίας, κατ' εφαρμογή του άρθρου 41
(2)του περί Διαθηκών και Διαδοχής Νόμου, Κεφ. 195, το διαθέσιμο μέρος της κληρονομιάς δυνάμει της διαθήκης, δεν θα μπορούσε να υπερβεί το μισό της καθαρής αξίας της κληρονομιάς της. Η διαθήκη της τελευταίας θα έπρεπε εκ του νόμου ανάλογα να ρυθμιστεί και προσαρμοστεί, κατά τρόπο ώστε μόνο το μισό της «κληρονομιάς» να διατεθεί δυνάμει των όρων της διαθήκης προς όφελος της δικαιούχου XXXXX Πραστίτη, ενώ το υπόλοιπο μισό να διατεθεί στους υπόλοιπους κληρονόμους κατ' εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας. Ωστόσο, στην υπό συζήτηση περίπτωση το ζήτημα δεν τελειώνει εδώ. Η XXXXX Επαμεινώνδα, ευρισκόμενη εν ζωή, καταρτίζοντας τα καταπιστεύματα ημερομηνίας 18.05.2009 και 27.05.2009, διέθεσε συγκεκριμένα περιουσιακά της στοιχεία, προς όφελος τελικά της XXXXX Πραστίτη. Το ένα δε εκ των ως άνω εμπιστευμάτων, που αφορά ακίνητη περιουσία, ως οι πρόνοιες του άρθρου 65(ΙΕ) του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224, έχει καταχωρηθεί και στο μητρώο εγγραφής του αρμόδιου Κτηματολογικού Γραφείου. To εμπίστευμα ή καταπίστευμα, (trust) αποτελεί ένα καλά καθιερωμένο και γνωστό θεσμό στο κοινοδίκαιο. To «trust» είναι η έννομη σχέση μεταξύ εκείνου που το συνιστά, του ιδρυτή (settlor ή creator), του εμπιστευματοδόχου (trustee) και του ωφελούμενου (beneficiary ή cestui que trust), η οποία δεν είναι απαραιτήτως τριμερής, δεδομένου ότι μπορεί να συμπίπτουν στο ίδιο πρόσωπο περισσότερες ιδιότητες. Η όλη σχέση βασίζεται στη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ του ιδρυτή και του εμπιστευματοδόχου (trustee). Αποτελεί ουσιαστικά ένα ιδιοκτησιακό δικαίωμα το οποίο διαχειρίζεται ο εμπιστευματοδόχος «trustee» προς όφελος του ωφελούμενου «beneficiary». Στην υπόθεση Κληρίδης ν. Σταυρίδη
(1998)1 (Α) Α.Α.Δ. 521 εξηγήθηκε ότι: «Τα καταπιστεύματα (ή εμπιστεύματα) διαιρούνται σε εκείνα που δημιουργούνται από τα ίδια τα μέρη (trusts arising by acts of the parties) που είναι τα Δεδηλωμένα (Express) και Εξυπακουόμενα (Implied) και σε εκείνα που δημιουργούνται με την εφαρμογή του Νόμου (trusts arising by operation of the Law) που είναι τα Εξ επαγωγής (Constructive) και Καταληκτικά (Resulting). (Ιδε Cheshire's "Modern Law of Real Property", 11th Edition, 351.)» Όπως υπεδείχθη στην Πίριλλος v Κονναρή
(2000)1(Β) 1153: «Σύμφωνα με τα κρατούντα στην Αγγλία δεν χρειάζεται η χρήση τεχνικών όρων για τη δημιουργία ρητού εμπιστεύματος. Είναι αρκετό αν ο δημιουργός του εμπιστεύματος καταδείχνει με εύλογη βεβαιότητα: (α) Πρόθεση δημιουργίας εμπιστεύματος. (β) Την περιουσία αντικείμενο του εμπιστεύματος. (γ) Τα πρόσωπα (φυσικά ή νομικά) που σκοπείται να είναι οι δικαιούχοι. (δ) Τον σκοπό του εμπιστεύματος έτσι ώστε το εμπίστευμα να είναι διοικητικά λειτουργήσιμο και όχι πολύπλοκο. Το κατά πόσο η πρόθεση για δημιουργία εμπιστεύματος καταδείχνεται επαρκώς είναι θέμα ερμηνείας στην κάθε περίπτωση και μπορεί ακόμη να συναχθεί από το περιεχόμενο (Underhill's Law Relating to Trusts and Trustees, 13η έκδοση, σελ. 31)». Στην αμέσως πιο πάνω αναφερόμενη απόφαση, υποδεικνύεται πως ανεξάρτητα από τα κρατούντα στην Αγγλία, στην Κύπρο το θέμα του τί αποτελεί έγκυρο εμπίστευμα ρυθμίζεται από το άρθρο 65ΙΕ του Κεφ. 224. Με παραπομπή και στο λόγο της Χαραλαμπίδης ν. Κωνσταντίνου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 709, σημειώνεται επίσης πως για να θεωρηθεί ένα έγγραφο ως εμπίστευμα, πρέπει σε αυτό να αναφέρεται ρητά ότι μέσω του δημιουργείται εμπίστευμα. Μόνο εμπιστεύματα τα οποία καταρτίζονται με τον τρόπο που προβλέπει το άρθρο 65ΙΕ του Κεφ.224 θεωρούνται έγκυρα, δυνάμενα να αποτελέσουν το αντικείμενο εγγραφής στο Κτηματολογικό Μητρώο για τη δέσμευση της περιουσίας για τους σκοπούς του εμπιστεύματος. Σύμφωνα με το άρθρο 65ΙΕ του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) νόμου, Κεφ. 224: «
(1)Κανένα εµπίστευµα το οποίο αφορά ακίνητη ιδιοκτησία δεν θεωρείται έγκυρο εκτός αν αυτό ιδρύεται µε έγγραφο (trust deed) υπογραµµένο από το πρόσωπο που δικαιούται σε αυτό ή µε διαθήκη.
(2)Το ιδρυτικό έγγραφο του εµπιστεύµατος (trust deed) ή η διαθήκη ανάλογα µε την περίπτωση, καταχωρίζονται στο Μητρώο Εγγραφής του αρµόδιου Κτηµατολογικού Γραφείου». Στην υπό συζήτηση περίπτωση, αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι οι δηλώσεις καταπιστεύματος ημερομηνίας 18.05.2009 και 27.05.2009 έχουν νομότυπα καταρτιστεί. Έχοντας άλλωστε υπόψη το περιεχόμενό τους, αφού εκ συμφώνου τέθηκαν στο δικαστήριο στο πλαίσιο των παραδεκτών γεγονότων, είναι φανερό ότι όσον αφορά το έγκυρο του καταρτισμού τους, πληρούν τα κριτήρια του ως άνω άρθρου 65ΙΕ του Κεφ.
- Πρόκειται ουσιαστικά για Ρητά - Δεδηλωμένα εμπιστεύματα, (express trust) το ένα εκ των οποίων μάλιστα, ειδικότερα το καταπίστευμα ημερομηνίας 18.05.2009 που αφορά ακίνητη περιουσία, ως είναι επίσης παραδεκτό, έχει δεόντως κατατεθεί και εγγραφεί στα σχετικά μητρώα του αρμόδιου Κτηματολογικού Γραφείου, ήδη από τις 03.06.2009, έναντι σχετικής απόδειξης προς τούτο. Έχει ήδη καταγραφεί η διαμετρικά αντίθετη θέση των δυο πλευρών όσον αφορά το αποτέλεσμα του καταρτισμού των ως άνω εμπιστευμάτων και αν η περιουσία που σε αυτά αναφέρεται θα πρέπει ή όχι να αποτελέσει μέρος του διαθέσιμου μέρους της κληρονομιάς της αποβιωσάσης το οποίο δύναται να διατεθεί με διαθήκη. Η διάσταση αυτή, φαίνεται να αποτελεί και τον πυρήνα της διαφοράς μεταξύ των δύο πλευρών στην υπό συζήτηση περίπτωση. Δε χρειάζεται αισθάνομαι να λεχθούν πολλά. Το ειδικότερο τούτο ζήτημα απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο στο πλαίσιο της πολύ πρόσφατης υπόθεσης, Αναφορικά με τον ΧΧΧ Ηλιάδη, τέως από τη Λευκωσία αποβιώσαντα κ.α. v ΧΧΧ Παπακυριακού από τη Λευκωσία, Διαχειριστής του Αποβιώσαντα ΧΧΧ Ηλιάδη, Πολ. Έφεση Αρ. 220/2012, ημερ. 27.11.
- Στην εν λόγω υπόθεση, ο ιδιοκτήτης μεριδίου σε ακίνητη περιουσία είχε καταρτίσει εμπίστευμα με δικαιούχους τον ίδιον, τη σύζυγο του και τους εγγονούς του. Μετά το θάνατό του, προέκυψαν διαφορές μεταξύ των κληρονόμων αναφορικά με το κληρονομικό τους μερίδιο, με αποτέλεσμα να καταχωρηθούν αγωγές στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Ο διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος, αποτάθηκε στο δικαστήριο με αίτηση, καλώντας το τελευταίο να αποφασίσει «κατά πόσο η περιουσία του εμπιστεύματος (trust) ημερ. 08.08.2005 που είχε δημιουργήσει ο αποβιώσας ιδρυτής, αποτελεί μέρος της περιουσίας του ή όχι». Το πρωτόδικο δικαστήριο, ερμηνεύοντας τη σχετική νομοθεσία και παραπέμποντας σε σχετική νομολογία, κατέληξε πως εφόσον σύμφωνα με τη μαρτυρία που τέθηκε υπόψη του το επίδικο εμπίστευμα δεν ενεγράφη στο κτηματολογικό μητρώο, δεν ετίθετο θέμα δέσμευσης της περιουσίας του αποβιώσαντος και συνεπώς το αντικείμενο του εμπιστεύματος συνιστούσε μέρος της περιουσίας του τελευταίου. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο της χώρας, παραπέμποντας σε σχετική με το ζήτημα νομολογία, Χαραλαμπίδης (ανωτέρω) και Πύριλλος (ανωτέρω), σημείωσε ότι η βασική προϋπόθεση για να κριθεί έγκυρο έγγραφο εμπιστεύματος που αφορά σε ακίνητη ιδιοκτησία, συνιστά η ύπαρξη ιδρυτικού εγγράφου που φέρει την υπογραφή του ιδρυτή, το οποίο φυσικά θα πρέπει να καταρτιστεί κατά τον τύπο που προβλέπει το άρθρο 65ΙΕ του Κεφ.
- Παράλληλα, υποδεικνύοντας ότι η καταχώρηση του ιδρυτικού εγγράφου στο κτηματολογικό γραφείο δεν συνιστά συστατικό στοιχείο ή προϋπόθεση της εγκυρότητας του εμπιστεύματος ώστε να μην επιφέρει τις έννομες συνέπειες που ηθέλησε ο ιδρυτής του ή ακυρότητα της δικαιοπραξίας, σημείωσε πως: «Δυνάμει του εδ.
(2)του άρθρου 65ΙΕ, παρέχεται μόνο η δυνατότητα καταχώρησης του εγγράφου στο Μητρώο Εγγραφής του αρμόδιου Κτηματολογικού Γραφείου για τους όποιους σκοπούς κρίνει ως αναγκαίους ο ιδρυτής του: για τους σκοπούς του εμπιστεύματος και/ή για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης». Σημειώνοντας στη συνέχεια ότι η δημιουργία του εμπιστεύματος ανάγεται στην έκφραση της ιδιωτικής βούλησης του ιδρυτή του, στην οποία δεν έχει κανένα λόγο οποιοσδήποτε τρίτος, υπογράμμισε ταυτόχρονα ότι διακρίνονται οι προϋποθέσεις του κύρους της δικαιοπραξίας οι οποίες πρέπει να συνυπάρχουν κατά την κατάρτισή της και οι όροι του ενεργού της δικαιοπραξίας που πρέπει να συντρέξουν μετά την κατάρτισή της ώστε αυτή να καταστεί ενεργή, υποδεικνύοντας ότι σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν αναγκαία στοιχεία του κύρους της. Αποτέλεσμα των ως άνω, ήταν να προχωρήσει στην ακύρωση της πρωτόδικης απόφασης, η οποία θεώρησε το περιουσιακό στοιχείο του εμπιστεύματος μέρος της περιουσίας του αποβιώσαντος. Επανερχόμενος στην υπό συζήτηση περίπτωση, η αποβιώσασα με τα δυο πιο πάνω ρητά εμπιστεύματα της, πραγματοποίησε μέσω αυτών τη βούλησή της, (η οποία είχε ήδη γνωστοποιηθεί στο δικηγόρο της και εκδηλωθεί σε προγενέστερο στάδιο μέσω και της διαθήκης της) να διαθέσει και/ή παραχωρήσει ουσιαστικά την περιουσία που περιγράφεται σε αυτά, στη XXXXX Πραστίτη. Είχε φροντίσει δηλαδή, καθ' ον χρόνο βρισκόταν εν ζωή, να διαθέσει με τον τρόπο που η ίδια επέλεξε τη συγκεκριμένη της περιουσία. Κατά το χρόνο που αυτή απεβίωσε, στις 25.08.2009, η περί ου ο λόγος περιουσία της ήδη διήπετο και δεσμευόταν από τα εμπιστεύματα. Το δε εμπίστευμα ημερομηνίας 18.05.2009, που αφορούσε ακίνητη περιουσία, ενεγράφη στα μητρώα του αρμόδιου Κτηματολογικού Γραφείου. Στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, σε συνδυασμό θεωρούμενα με τη σχετική νομοθεσία και τη θέση της νομολογίας μας, αναπόδραστη είναι η κατάληξη ότι τα περιουσιακά στοιχεία της αποβιωσάσης που διατέθηκαν από την ίδια μέσω την δηλώσεων εμπιστευμάτων στις οποίες προέβηκε, ημερ. 18.05.2009 και 27.05.2009, καθ' ον χρόνο βρισκόταν εν ζωή, εξαιρούνται της περιουσίας της η οποία δύναται να «διατεθεί» με βάση τη διαθήκη ή την εκ του νόμου κληρονομική διαδοχή. Για τους λόγους που πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω, η αξίωση των εναγόντων ως προβάλλεται στην αγωγή τους, απορρίπτεται. Αντίθετα, η ανταπαίτηση του εναγομένου επιτυγχάνει, κατά τρόπο που διακηρύσσεται από το δικαστήριο ότι: Τα καταπιστεύματα ημερομηνίας 18.05.2009 και 27.05.2009 είναι καθόλα δεσμευτικά και έγκυρα και συνεπώς η περιουσία η οποία καλύπτεται από αυτά εφόσον διετέθει εν ζωή προς όφελος της XXXXX Πραστίτη, δεν αποτελεί περιουσία της αποβιωσάσης δυνάμενη να διατεθεί μέσω της διαθήκης της τελευταίας ή άλλως πως. Ειδικότερα: Η ακίνητη περιουσία που περιλαμβάνεται στο καταπίστευμα ημερομηνίας 18.05.2009, ήτοι: (α) Κατοικία στην Αγλαντζιά, με Αρ. εγγραφής 2/1XX2, Αρ. Τεμ. 1XX5, Τμήμα 2 Φυλ./Σχ. 21.XXX.2. (β) Γραφείο στον Xο όροφο με χώρο στάθμευσης στο ισόγειο (αρ.X) με Αρ. εγγραφής 13/4XX9, Αρ. τεμ. 2XX5, Φυλ/Σχ.21.XXX.2. στο Δήμο Στροβόλου, ενορία Απ. Βαρνάβα και Αγ. Μακαρίου, και η περιουσία που περιλαμβάνεται στο καταπίστευμα ημερομηνίας 27.05.2009, ειδικότερα: (α) 6000 μετοχές της εταιρείας ACIMON TRADING HOUSE LTD (β) όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX79 Mercedes Benz CLK 200 δεν συμπεριλαμβάνονται στην περιουσία της αποβιωσάσης για σκοπούς διανομής δυνάμει διαθήκης ή άλλως πως και οι ενάγοντες δεν δικαιούνται σε οποιονδήποτε μερίδιο σε αυτήν την περιουσία. Όσον αφορά τα έξοδα της διαδικασίας κατ' εφαρμογή του βασικού κανόνα ο οποίος προβλέπει ότι αυτά θα πρέπει να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας (βλ. Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 30, σελ. 412, παρ.795 και 796) επιδικάζονται σε βάρος των εναγόντων και προς όφελος του εναγομένου - ανταπαιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο προς τούτο πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ.) ............... Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο