VTB Bank (Public Joint-Stock Company) ν. Leisler Holdings Limited, Γενική Αίτηση Αρ.: 527/2016, 8/1/2019

VTB Bank (Public Joint-Stock Company) ν. Leisler Holdings Limited, Γενική Αίτηση Αρ.: 527/2016, 8/1/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A3 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Γενική Αίτηση Αρ.: 527/2016 Αναφορικά με τον περί Κυρωτικό Νόμο της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για παροχή νομικής συνδρομής σε θέματα Αστικού Ποινικού Δικαίου, Νόμος 172(Ι)/

1. Και Αναφορικά με τον περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο 121(Ι)/
2. Μεταξύ: VTB Bank (Public Joint-Stock Company), από τη Ρωσία Αιτήτρια Και Leisler Holdings Limited, από τη Λευκωσία Καθ' ης η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 14.02.2018 για παραμερισμό της απόφασης ημερ. 09.02.2017 Ημερομηνία: 08.01.2019 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κος Χ. Παπαχριστοδούλου με κ. Πλατή, κα Κουμίση και κα Παπανδρέου για Παπαδόπουλος Λυκούργος & Σία ΔΕΠΕ. Για τον καθ' ου η αίτηση: κα Χριστοφή για κ. Π. Παύλου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Μια σύντομη αποτύπωση της πορείας της διαδικασίας στην υπό συζήτηση υπόθεση, θα εξυπηρετούσε την πληρέστερη κατανόηση του ευρύτερου πλέγματος γεγονότων που οδήγησαν στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Στις 27.01.2015, Διαιτητικό Δικαστήριο της Μόσχας, στα πλαίσια της υπόθεσης Α40-180079/13 μεταξύ της VTB Bank (Public Joint-Stock Company) πρώην VTB Bank (Open Joint-Stock Company) (στο εξής «VTB») και της Leisler Holdings Limited (στο εξής «Leisler») εξέδωσε απόφαση, με την οποία διέτασσε την πληρωμή από τη Leisler του ποσού των €9.730.809,75 ως επίσης την πληρωμή από την πιο πάνω εταιρεία του ποσού των 200.000 Ρωσικών Ρουβλιών ως έξοδα δίκης. Στις 11.03.2015, εκδόθηκε διορθωτικό διάταγμα του ως άνω δικαστηρίου, με το οποίο διορθώθηκαν τυπογραφικά λάθη που εντοπίστηκαν στην ως άνω απόφαση. Τόσο η απόφαση όσο και το σχετικό διορθωτικό διάταγμα κατέστησαν τελεσίδικα και εκτελεστά. Σημειώνεται ότι η ως άνω απόφαση εκδόθηκε ερήμην της Leisler, αφού η τελευταία, παρόλο που κλητεύθηκε κανονικά και εμπρόθεσμα σύμφωνα με το Ρωσικό δίκαιο, δεν εμφανίστηκε στη ως άνω διαδικασία. Στις 09.02.2017, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στα πλαίσια σχετικής δια κλήσεως αίτησης που προωθήθηκε από την πλευρά της VTB, επιδοθείσας δεόντως στην Leisler η οποία δεν εμφανίστηκε στη διαδικασία, αναγνώρισε ως δεσμευτική και ενέγραψε στην Κύπρο με σκοπό την εκτέλεσή της την ως άνω απόφαση ημερ. 27.01.2015, όπως και αυτή ημερ. 11.03.2015 του Διαιτητικού Δικαστηρίου της Μόσχας. Στις 14.02.2018, η Leisler δρομολόγησε την υπό συζήτηση αίτηση, μέσω της οποίας διεκδικεί: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται (set aside) η απόφαση ημερομηνίας 9/2/2017 που εκδόθηκε εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση στην πάνω Αίτηση. Β. Σε περίπτωση έγκρισης του Αιτητικού (Α) ανωτέρω, οδηγίες του Σεβαστού Δικαστηρίου σε σχέση με τον χρόνο εντός του οποίου η Καθ' ης η Αίτηση θα έχει δικαίωμα να καταχωρήσει Εμφάνιση και/ή Ειδοποίηση περί πρόθεσης Ένστασης. Γ. Οποιανδήποτε άλλη οδηγία και/ή διάταγμα και/ή θεραπεία κρίνει πρέπον το Σεβαστό Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις. Δ. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α (ap.XXXXX954Q) πλέον έξοδα επίδοσης». Παρεμβάλλεται ότι με τον ίδιο τρόπο εξεδόθησαν στην Ρωσία τρείς ακόμα αποφάσεις σε βάρος της Leisler και προς όφελος της VTB, οι οποίες, κατά τον ίδιο πιο πάνω τρόπο, επίσης αναγνωρίστηκαν και ενεγράφησαν στην Κύπρο. Ως δε έχει τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, κατά τον ίδιο τρόπο επιδιώκεται από την Leisler η ακύρωση και ο παραμερισμός των σχετικών αποφάσεων των Κυπριακών Δικαστηρίων. Η αίτηση εδράζεται στη Δ.1 θ.2, Δ.17 θ.θ.1-14, Δ.26 θ.θ. 1-15, Δ.33 θ.θ.1-5, Δ.24 θ.θ.1-6, Δ.40 θ.θ.1-7, θ.11, Δ.48 θ.θ.1-4 και θ.9 Δ.49 θ.θ.1-16, Δ.55 θ.θ.1-4 και Δ.64 των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας, στη Συνθήκη μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για παροχή νομικής συνδρομής σε θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου (Κυρωτικός) Νόμος 172(Ι)/86, στον περί Πρωτοκόλλου μεταξύ της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας για το ευρετήριο των Διμερών Συμφωνιών (Κυρωτικός) Νόμος 34(ΙΙΙ)/2001, στα άρθρα 2 - 6 του περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση δυνάμει Συμβάσεως) Νόμου 121(Ι)/2000, στα άρθρα 2, 21, 31, 32, 41, 42 και 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Νόμος 14 του 1960 όπως τροποποιήθηκε), στον περί της Σύμβασης για την κατάργηση της νομιμοποίησης των αλλοδαπών δημοσίων εγγράφων (Κυρωτικός) Νόμος του 1972, Ν. 50/72, στους κανόνες του Διεθνούς Ιδιωτικού Δικαίου και της αναγνώρισης αλλοδαπών αποφάσεων, στο άρθρο 6 της Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών 1950, στο άρθρο 30 του Συντάγματος και επί των συμφυών εξουσιών ή και πρακτικής του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο γεγονότων προς υποστήριξη της αίτησης τίθεται με την ένορκη δήλωση του XXXXX Χαραλάμπους, δικηγόρου στο δικηγορικό οίκο που εκπροσωπεί την αιτήτρια εταιρεία. Ο ως άνω ομνύον, αφού εξηγά την εμπλοκή του στην υπόθεση και την πηγή της πληροφόρησής του για την εξέλιξη ουσιαστικών γεγονότων που αφορούν την υπό συζήτηση αίτηση, καταγράφει το γεγονός ότι η αιτήτρια αποτελεί Κυπριακή εταιρεία η οποία, παρά το γεγονός ότι το εγγεγραμμένο της γραφείο βρίσκεται στη Λευκωσία εξυπηρετούμενη από επαγγελματίες παρόχους εταιρικών υπηρεσιών, η πραγματική επιχειρησιακή διοίκησή της βρίσκεται στη Ρωσία και αποτελείται από Ρώσους υπηκόους. Η καθ' ης η αίτηση τράπεζα (VTB), σημειώνει, έχει την έδρα της στη Ρωσία. Αποτελεί θέση του ότι η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να έχει επιτυχή κατάληξη αφού: «α. Τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν είχαν δικαιοδοσία να αναγνωρίσουν την επίδικη Ρωσική απόφαση. β. Η Αιτήτρια στην πιο πάνω γενική αίτηση, VTB Bank (Open Joint-Stock Company) (εφεξής η «VTB») εξασφάλισε την Απόφαση με δόλο και παραπλανώντας το σεβαστό Δικαστήριο. γ. Υπάρχει καλός λόγος για την καθυστέρηση της Leisler Holdings Limited (εφεξής η «Leisler») να εμφανιστεί στην πιο πάνω Γενική Αίτηση». Αναφερόμενος ειδικότερα στο ζήτημα της κατάδειξης «Καλής Υπεράσπισης», υποδεικνύει ότι: «
3. Όπως ειλικρινά πιστεύω η Leisler έχει «καλή υπεράσπιση» στην Γενική Αίτηση γιατί: α. Η εγγραφή και εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων μεταξύ Κύπρου και Ρωσίας διέπεται από σχετική διμερή συνθήκη η οποία στην Κύπρο έχει κυρωθεί με τον κυρωτικό Ν. 172(Ι)/
4. β. Η συνθήκη είναι σε ισχύ. γ. Με βάση την Συνθήκη και τον Νόμο Ν. 172(Ι)/86 αυτό που θα πρέπει ο οποιοσδήποτε αιτητής να ικανοποιήσει το Δικαστήριο στο οποίο αποτείνεται, είναι ότι οι προαναφερόμενες δικαιοδοτικές πρόνοιες πληρούνται στην ολότητα τους έτσι ώστε το εν λόγω δικαστήριο να αποκτήσει δικαιοδοσία να επιληφθεί της αίτησης. δ. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι όπως ο αιτητής αποταθεί με την εν λόγω αίτηση στο Δικαστήριο της χώρας που εξέδωσε την απόφαση οπόταν αν η αρμόδια αρχή της εν λόγω χώρας το κρίνει αναγκαίο θα παραπέμψεμ την υπόθεση στο αντίστοιχο Δικαστήριο της άλλης χώρας. ε. Κατ' εξαίρεση, αλλοδαπός υπήκοος δΰναται να αποταθεί ο ίδιος στο Δικαστήριο της άλλης χώρας νοουμένου ότι θα ικανοποιήσει με σχετική μαρτυρία το εν λόγω Δικαστήριο ότι διατηρεί μόνιμη ή προσωρινή διαμονή στο έδαφος του.
5. Στην παρούσα περίπτωση, τίποτα στην Γενική Αίτηση ή στην υποστηρικτική αυτής ένορκη δήλωση, δεν καταδεικνύει οποιοδήποτε λόγο γιατί να επιτραπεί στην VTB να αποταθεί απευθείας η ίδια στο Κυπριακό Δικαστήριο.
6. Όπως προκύπτει αβίαστα από την ίδια την αίτηση και την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει, η VTB είναι Ρωσική Εταιρεία. Παράλληλα καμία ή καμία επαρκής μαρτυρία δεν έχει προσκομιστεί ως προς το θέμα διαμονής της στην Κυπριακή Δημοκρατία.
7. Προς αποφυγή κάθε αμφιβολίας και όπως με πληροφορούν οι αξιωματούχοι της Leisler δηλώνω ότι η έδρα της VTB είναι στην Ρωσία και δεν έχει οποιαδήποτε προσωρινή κατοικία στην Κύπρο.
8. Συνεπώς, σύμφωνα με την συνθήκη, η VTB όφειλε να αποταθεί στα Ρωσικά Δικαστήρια για την αναγνώριση της σχετικής Ρωσικής Απόφασης και η αρμόδια Ρωσική Αρχή ακολούθως να ζητήσει αναγνώριση/ εγγραφή από τα Κυπριακά Δικαστήρια». Αναγνωρίζοντας ότι υπήρξε καθυστέρηση για την εμφάνιση της Leisler στη διαδικασία, αποδίδει τούτο, αποκλειστικά «σε γνήσιο καλόπιστο λάθος» της τελευταίας. Ως υποδεικνύει στην παράγραφο 18 της ως άνω δήλωσής του: «Συνοπτικά οι κύριοι λόγοι που οδήγησαν την Leisler στο καλόπιστο αυτό λάθος είναι: α. Το 2014 η VTB είχε καταχωρήσει τρεις γενικές αιτήσεις ουσιαστικά πανομοιότυπες με την παρούσα. β. Η Leisler εμφανίστηκε και ενέστη στις γενικές αιτήσεις του
9. γ. Ο κύριος λόγος ένστασης της Leisler ήταν η έλλειψη δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. δ. Πριν εκδικαστούν οι γενικές αιτήσεις του 2014, η VTB απέσυρε τις γενικές αιτήσεις του 2014 με έξοδα ΥΠΕΡ της Leisler. ε. Μετά από την εξέλιξη αυτή η Καθ' ης η Αίτηση θεώρησε ότι οποιαδήποτε διαδικασία από την VTB εναντίον της Leisler θα προωθείτο πλέον νομότυπα στην Ρωσία μέσω της σωστής διαδικασίας. στ. Συνεπώς, όταν επιδόθηκε η παρούσα Αίτηση, η Leisler θεώρησε ότι ήταν έγγραφα που αφορούσαν τις αιτήσεις του 2014 που αποσύρθηκαν. ζ. Πράγματι, μέχρι πρόσφατα η Leisler δεν αντιλήφθηκε πως τα έγγραφα που της επιδόθηκαν για την Γενική Αίτηση αφορούσαν καινούρια διαδικασία, αφού πίστευε ότι η VTB δεν θα έκανε το ίδιο λάθος δύο φορές αγνοώντας αφελώς ότι η VTB ενεργούσε κακόπιστα και καταχρηστικά.» Αποτέλεσε θέση του ομνύοντα ότι εν πάση περιπτώσει η VTB ήταν ενήμερη ήδη από το 2014 - όταν προώθησε πανομοιότυπες διαδικασίες για αναγνώριση και/ή εγγραφή και/ή εκτέλεση αποφάσεων του Δικαστηρίου Μόσχας - ότι πρωτόδικο δικαστήριο της Δημοκρατίας, με απόφαση του ημερ. 26.06.2014, στο πλαίσιο της Γενικής Αίτησης 378/14, Ε.Δ. Λευκωσίας, απέρριψε αντίστοιχη αίτηση αναγνώρισης λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας, όπως δηλαδή εισηγείται τούτο η πλευρά της Leisler στην παρούσα. Παρόλα αυτά και παρά την απόσυρση των Αιτήσεων του 2014, το 2016 καταχρηστικά προχώρησε στην καταχώρηση νέων αιτήσεων με το ίδιο αντικείμενο, χωρίς να αποκαλύψει στο δικαστήριο την ύπαρξη των αιτήσεων του 2014 και όλες τις σχετικές νομικές αρχές, περιλαμβανόμενης της απόρριψης της ως άνω αναφερόμενης και αντίστοιχης αίτησης, λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας. Αναφερόμενος στις γενικές αιτήσεις του 2016, την επίδοση τους και στη δικαιολογημένη όπως προβάλλει σύγχυση που προκλήθηκε, με αποτέλεσμα η πλευρά της Leisler να αγνοήσει την επίδοση των σχετικών εγγράφων και να μην εμφανιστεί στη διαδικασία που δρομολόγησε η VTB για αναγνώριση των σχετικών Ρωσικών αποφάσεων αλλά και στα γεγονότα που οδήγησαν τελικά στην καταχώρηση της υπό συζήτηση αίτησης, σημειώνει ειδικότερα: «
10. Τον Δεκέμβριο του 2016, κοντά στην περίοδο των χειμερινών διακοπών, η VTB επέδωσε στον Πάροχο, στο εγγεγραμμένο γραφείο της Leisler έγγραφα ουσιαστικά πανομοιότυπα με τις Αιτήσεις του 2014 (εφεξής οι «Αιτήσεις του 2016»). Όλα τα εν λόγω έγγραφα που επιδόθηκαν στο εγγεγραμμένο γραφείο της Leisler ήταν στην Ελληνική.
11. Ο Πάροχος προώθησε στην Καθ' ης η Αίτηση σάρωση των εγγράφων που επιδόθηκαν μέσω email το οποίο αποτελούσε συνέχεια υφιστάμενης συζήτησης/νήματος (thread) ηλεκτρονικής αλληλογραφίας. Σημειώνω ότι το νήμα αυτό και η εκεί προηγούμενη επικοινωνία με τον Πάροχο, αφορούσε την διενέργεια (από τον Πάροχο) έρευνας δέουσας επιμέλειας πελάτη (Know Your Client) για την Leisler και περιείχε ερωτήσεις σχετικές με το ζήτημα αυτό.
12. Μετά από νομική συμβουλή του γραφείου μας η Leisler αντιλήφθηκε πλέον, ότι τα έγγραφα που επιδόθηκαν ήταν πιστά αντίγραφα Γενικών Αιτήσεων. Η παρούσα Γενική Αίτηση είναι μία εκ των γενικών αιτήσεων που επιδόθηκαν το 2016 στον Πάροχο.
13. Με όλες τις Αιτήσεις του 2016, η VTB αιτείτο ξανά την αναγνώριση των αποφάσεων του Διαιτητικού Δικαστηρίου της Μόσχας που αποτέλεσαν το αντικείμενο των Αιτήσεων του
14. Επισυνάπτω εκτύπωση της σάρωσης όλων των γενικών αιτήσεων και των ενόρκων δηλώσεων που τις υποστηρίξουν, όπως μας στάληκαν (αλλά χωρίς τα τεκμήριά τους λόγω όγκου) ως Τεκμήριο
16. Έχοντας δει μόνο την σάρωση των εγγράφων, η Leisler θεώρησε ότι τα έγγραφα αφορούσαν τις Γενικές Αιτήσεις του
17. Επί τούτου, τονίζω ότι: α. Κανένας από την πραγματική επιχειρησιακή διοίκηση της Leisler, δεν μιλά την Ελληνική, γεγονός το οποίο η VTB καλώς γνωρίζει. β. Οι Αιτήσεις του 2016 δεν συνοδεύονταν από μετάφρασή τους στα Αγγλικά ή στα Ρωσικά. Η σύγχυση που προκλήθηκε είναι δικαιολογημένη
18. Ειλικρινά πιστεύω ότι η σύγχυση που προκλήθηκε είναι δικαιολογημένη.
19. Αρχικά σημειώνω ότι οι Αιτήσεις του 2016 είναι εξ όψεως πανομοιότυπες με τις Αιτήσεις του 2014 αφού: α. Η γραμματοσειρά, το μέγεθος του κειμένου και γενικότερα όλη η παρουσίαση και τυπογραφία όλων των εγγράφων είναι η ίδια. β. Φέρουν τον ίδιο τίτλο (εκτός τον αριθμό), γ. Αφορούν τα ίδια μέρη, δ. Το κείμενο φαίνεται να είναι το ίδιο, ε. Ο όγκος των εγγράφων είναι παρόμοιος.
20. Πέραν της πανομοιότυπης όψης των Αιτήσεων του 2014 και 2016, η Leisler μετά από συμβουλή του γραφείου μας και έχοντας δει μεταφράσεις των Αιτήσεων του 2016, αντιλαμβάνεται τώρα ότι: α. Το κείμενο των Αιτήσεων του 2016 είναι ουσιαστικά πανομοιότυπο με το κείμενο των Αιτήσεων του
21. β. Οι Αιτήσεις του 2016 και οι Αιτήσεις του 2014, συντάχθηκαν και καταχωρίστηκαν από το ίδιο δικηγορικό γραφείο. γ. Ακόμη και ο ενόρκως δηλών είναι ο ίδιος στις Αιτήσεις του 2014 και τις Αιτήσεις του
23. Συνεπώς, όταν η Leisler έλαβε τις σαρώσεις των Αιτήσεων του 2016, αφελώς θεώρησε ότι αφορούσαν τις Αιτήσεις του 2014 και ενέπιπταν στα πλαίσια της έρευνας δέουσας επιμέλειας πελάτη.
24. Έχοντας γνώση του ιστορικού του ζητήματος και ειδικά του γεγονότος ότι οι Αιτήσεις του 2014 είχαν αποσυρθεί από την VTB καθώς και τις περιστάσεις και τους όρους υπό τους οποίους αποσύρθηκαν, η Leisler αγνόησε τα εν λόγω έγγραφα. Τα γεγονότα που οδήγησαν στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης
25. Στις 31/7/2017 επιδόθηκαν στον Πάροχο, στο εγγεγραμμένο γραφείο της Leisler, τέσσερα έγγραφα. Οι σαρώσεις των εν λόγω εγγράφων αποστάληκαν στην Leisler από τον Πάροχο την 1/8/
26. Η Leisler αντιλαμβάνεται πλέον, έχοντας λάβει νομική συμβουλή το γραφείο μας, ότι τα έγγραφα αυτά είναι ειδοποιήσεις απαίτησης γνωστά στο Κοινοδίκαιο ως «statutory demand» και αποτελούν μία εκ των μεθόδων έναρξης διαδικασίας εκκαθάρισης. Επισυνάπτω αντίγραφα των ειδοποιήσεων απαίτησης ως Τεκμήρια 9, 10, 11 , και 12 αντίστοιχα (οι «Ειδοποιήσεις»).
27. Όπως με ενημερώνουν οι αξιωματούχοι της Leisler, στα μάτια τους τα έγγραφα αυτά δεν ήταν τίποτα παραπάνω από απλά έγγραφα που σχετίζονταν με τις Ρωσικές αποφάσεις. Εντούτοις, όταν πρόσεξαν ότι στο Ρωσικό κείμενο των Ειδοποιήσεων γίνονταν αναφορές σε νέες διαδικασίες το 2016 καθώς και σε αποφάσεις, θεώρησαν ορθό να αποταθεί σε δικηγόρους για περαιτέρω συμβουλή. Για τον λόγο αυτό καθώς και επειδή την περαιτέρω συμβουλή.
28. Έχοντας δει την σάρωση των Ειδοποιήσεων που μας προώθησε η Leisler, εξηγήσαμε ότι οι Ειδοποιήσεις αναφέρονταν σε νέες Κυπριακές διαδικασίες που καταχωρήθηκαν το 2016 και σε αποφάσεις που εκδόθηκαν το
30. Όπως με ενημερώνουν οι αξιωματούχοι της Leisler, μετά από την αρχική αυτή συμβουλή, ανέτρεξαν στα έγγραφα της εταιρείας σε συνεργασία με τον Πάροχο και τότε ήταν που αντιλήφθηκαν τι είχε γίνει με τις Αιτήσεις του 2016
31. Μετά την διαπίστωση αυτή, ακολούθησαν, μεταξύ άλλων, η μετάφραση στην Ρωσική όλων των σχετικών εγγράφων και η επικοινωνία της Leisler με το γραφείο μας για την ενημέρωσή τους αναφορικά με το πλήρες ιστορικό του ζητήματος.
32. Κατόπιν μελέτης των εγγράφων και διευκρινίσεων για το νομικό και πραγματικό υπόβαθρο του ζητήματος, συμβουλεύσαμε την Leisler ότι μπορούσε να καταχωρήσει αιτήσεις παραμερισμού των αποφάσεων των Αιτήσεων του 2016 και ότι είχε καλή υπόθεση.
33. Σύντομα μετά την συμβουλή αυτή η Καθ' ης η Αίτηση μας έδωσε οδηγίες να προχωρήσουμε ανάλογα και αρχίσαμε να ετοιμάζουμε αιτήσεις παραμερισμού για τις αποφάσεις που εκδόθηκαν στις Αιτήσεις του
35. Ο χρόνος που μεσολάβησε ήταν αναγκαίος για να συνταχθούν οι Αιτήσεις και να οριστικοποιηθεί το κείμενο της παρούσας ένορκης δήλωσης. Περαιτέρω, έγιναν προσπάθειες όπως διευθετηθεί πρόσφορη ημερομηνία για να μεταβεί στην Κύπρο αξιωματούχος της Καθ' ης η Αίτηση και να ορκιστεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία. Η Αίτηση Εκκαθάρισης
36. Αναφέρω παρενθετικά ότι ενόσω ετοιμαζόμασταν να καταχωρήσουμε τις αιτήσεις παραμερισμού επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Leisler, δέσμη εγγράφων, η οποία είναι πιστό αντίγραφο της δέσμης της αίτησης εκκαθάρισης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με αριθμό 1076/2017 («η Αίτηση Εκκαθάρισης»), την οποία καταχώρισε η VTB. Επισυνάπτω αντίγραφο της Αίτησης Εκκαθάρισης, με την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, χωρίς τα τεκμήρια της (λόγω όγκου), ως Τεκμήριο
38. Όταν απεστάλη σάρωση της Αίτησης Εκκαθάρισης στην Leisler, αυτή την προώθησε σε εμάς. Εμείς την πληροφορήσαμε ότι έχει βάσιμους λόγους ένστασης στην Αίτηση Εκκαθάρισης και αυτή με την σειρά της μας έδωσε οδηγίες να εμφανιστούμε εκ μέρους της και να καταχωρήσουμε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης. ...». Παραπέμποντας στη συνέχεια στο ιστορικό της συνεργασίας μεταξύ της αιτήτριας και της καθ' ης η αίτηση, εξηγεί ότι αυτή προέκυψε όταν η τελευταία απέκτησε την τράπεζα Trust Credit Bank, της οποίας η αιτήτρια αποτελούσε ειδικής χρήσης θυγατρική. Η VTB, προκρίνει ο ομνύων, αντί να επιλύσει τα ζητήματα καθυστέρησης που παρουσιάστηκαν στην εξυπηρέτηση των δανείων ενεχυροδανεισμού της αιτήτριας από την Trust Credit Bank, αποτάθηκε άμεσα στα Ρωσικά δικαστήρια για να ανακτήσει τα δάνεια της Leisler. Αποδίδοντας τις ενέργειες της VTB σε κακοπιστία και σε προσπάθεια της να εξασκήσει αθέμιτη πίεση στην Leisler για να εξαναγκάσει την τελευταία να παραδώσει τα εισπρακτέα της στην VTB σε εξευτελιστική τιμή, υποστηρίζει ότι τούτο καταδεικνύεται από το γεγονός ότι: «α. Η Leisler δεν έχει κανένα περιουσιακό στοιχείο στην Κύπρο. β. Όλα τα περιουσιακά στοιχεία της Leisler (ήτοι τα εισπρακτέα από τα δάνεια και όλα τα οχήματα την αγορά των οποίων χρηματοδότησε η Leisler) βρίσκονται στην Ρωσία. γ. Η VTB δεν έχει προχωρήσει με ουσιαστικά μέτρα εκτέλεσης στην Ρωσία ή την Κύπρο.» Αποτελεί θέση του ως άνω ομνύοντα πως παρά το γεγονός η VTB γνώριζε πως το σωστό βήμα για την εκτέλεση των Ρωσικών αποφάσεων ήταν η Ρωσία, εντούτοις, το 2016 δοκίμασε ξανά την τύχη της. Υποδεικνύοντας παράλληλα, στη βάση πληροφόρησης που έλαβε από Ρώσους δικηγόρους, διάφορους λόγους που ως ο ίδιος υποστηρίζει ώθησαν την VTB να παρακάμψει τη νόμιμη διαδικασία και την ως άνω Συνθήκη, με αποτέλεσμα να λάβει παράτυπα μέτρα κατευθείαν στην Δημοκρατία για την εκτέλεση των Ρωσικών αποφάσεων που εξασφάλισε αντί να αποταθεί στα Ρωσικά δικαστήρια, σημειώνει ότι: «
39. .. εσκεμμένα καθυστέρησε την λήψη μέτρων μετά τις αποφάσεις για να μην την ανησυχήσει και να διατηρήσει την πλάνη της αυτή για όσο διάστημα μπορούσε. Τούτο θα εξυπηρετούσε την VTB στο ότι θα μπορούσε μετά να επικαλείται την καθυστέρησή της να εμφανιστεί, ως λόγο ένστασης στον παραμερισμό απόφασης. Τα ακόλουθα γεγονότα υποστηρίξουν την πεποίθησή της. Η VTB επέδωσε τις αιτήσεις τον Δεκέμβριο του 2016 και εξασφάλισε την έκδοση της Κυπριακής Απόφασης τον Ιανουάριο του
40. Εντούτοις: α. Η VTB δεν έλαβε διαβήματα άμεσα αλλά περίμενε ΕΠΤΑ