Αίτηση από τον Ιακωβίδη, από τη Λεμεσό, Διαχειριστή της περιουσίας του Χρεώστη Παπαδόπουλου ν. Αναφορικά με τον Παπαδόπουλο, Αρ. Αιτ.: 339/2008, 22/1/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A35 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΠΤΩΧΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αιτ.: 339/2008 ΕΝ ΠΤΩΧΕΥΣΕΙ: Αναφορικά με τον ΧΧΧ Παπαδόπουλο, από τη Λευκωσία (ο Χρεώστης) Αίτηση από τον ΧΧΧ Ιακωβίδη, από τη Λεμεσό, Διαχειριστή της περιουσίας του Χρεώστη ΧΧΧ Παπαδόπουλου, από τη Λευκωσία 22 Ιανουαρίου, 2019 Εμφανίσεις: Για Διαχεριστή-Αιτητή: κα Αλεξάνδρου διά Ε. Φλουρέντζου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για Χρεώστη-Καθ' ου η Αίτηση: κα Ιωαννίδου διά Θεόδωρο Μ. Ιωαννίδη & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για Έφορο Εταιρειών: κα Εφραίμ Χρεώστης: Παρών ΑΠΟΦΑΣΗ στην αίτηση του Διαχειριστή για ακύρωση και/ή ανάκληση της αυτοδίκαιης αποκατάστασης του ως άνω αναφερόμενου Χρεώστη ημερομηνίας 20.12.2017 Με την υπό κρίση Αίτηση, ο Διαχειριστής-Αιτητής ζητά από το Δικαστήριο την ακύρωση ή ανάκληση της αυτοδίκαιης αποκατάστασης του Χρεώστη-Καθ' ου η Αίτηση. Για καλύτερη κατανόηση των προς απόφαση ζητημάτων ξεκινώ παραθέτοντας ένα σύντομο ιστορικό της υπόθεσης. Στις 16.2.2009 εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του Χρεώστη-Καθ' ου η Αίτηση και ο Επίσημος Παραλήπτης διορίστηκε διαχειριστής της περιουσίας του. Στις 30.10.2013 συγκλήθηκε η πρώτη συνέλευση πιστωτών και αποφασίστηκε ο διορισμός του νυν Διαχειριστή-Αιτητή, ως διαχειριστή της περιουσίας του Χρεώστη-Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος επικυρώθηκε στις 16.1.
- Ο Χρεώστης-Καθ' ου η Αίτηση αποκαταστάθηκε αυτοδικαίως στις 7.11.2015 δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 27 Α του περί Πτώχευσης Νόμου, Κεφ.
- Στο μεταξύ, στις 13.1.2011 ο Χρεώστης-Καθ' ου η Αίτηση είχε υποβάλει στον Επίσημο Παραλήπτη, που ήταν τότε διαχειριστής της περιουσίας του, την προβλεπόμενη έκθεση καταστάσεως. Σε αυτήν, είχε δηλώσει ότι οι οφειλές του προς μη εξασφαλισμένους πιστωτές ανέρχονταν σε €1.
- Στην πορεία όμως υποβλήθηκαν επαληθεύσεις χρέους που ανέρχονταν περίπου στο ποσό των €3.000.
- Στη δε προκαταρτική εξέταση που είχε διενεργηθεί (για την οποία δεν έχουν παρασχεθεί πληροφορίες για το πότε έλαβε χώρα), ο Χρεώστης-Καθ' ου η Αίτηση είχε δηλώσει ότι κατείχε πέντε ακίνητα, όμως διαφάνηκε στη συνέχεια ότι σε ένα εξ αυτών υπήρχε κατάστημα και τέσσερα διαμερίσματα. Θέση του Διαχειριστή-Αιτητή είναι ότι ο Χρεώστης-Καθ΄ου η Αίτηση εισέπραξε ενοίκια από το εν λόγω κατάστημα, στα οποία δεν δικαιούτο γιατί ανήκαν στην πτωχευτική περιουσία. Θέση επίσης του Διαχειριστή-Αιτητή είναι ότι ο Χρεώστης-Καθ΄ου η Αίτηση δεν συνεργάζεται και δεν παρέχει πληροφορίες για τα τέσσερα διαμερίσματα, και ειδικότερα εάν εισέπραξε από αυτά ενοίκια. Περαιτέρω, ο Διαχειριστής-Αιτητής υποστηρίζει ότι ο Χρεώστης-Καθ' ου η Αίτηση δεν απεκάλυψε κατά την προκαταρτική εξέταση του ότι είχαν υπογραφεί πωλητήρια έγγραφα για δύο εκ των ακινήτων του. Αυτά, σύμφωνα με τον Διαχειριστή-Αιτητή, δείχνουν ότι ο Χρεώστης-Καθ' ου η Αίτηση δεν συνεργάζεται και προσπαθεί να παραπλανήσει και να καθυστερήσει τη διαδικασία. Ενόψει των πιο πάνω, ο Διαχειριστής-Αιτητής είχε καταχωρήσει στις 21.12.2016 αίτηση με την οποία ζητούσε την παράταση του χρόνου αυτοδίκαιης αποκατάστασης του Χρεώστη-Καθ' ου η Αίτηση και, διαζευκτικά, την ακύρωση της αυτοδίκαιης αποκατάστασης του. Ο Χρεώστης-Καθ' ου η Αίτηση είχε εγείρει ένσταση σε εκείνη την αίτηση υποστηρίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι τα τέσσερα διαμερίσματα ήταν κενά και δεν απεκόμισε από αυτά οποιοδήποτε κέρδος ενώ τα ενοίκια από το κατάστημα πληρώνονταν απευθείας από την Ελληνική Τράπεζα, που ενοικίαζε το κατάστημα, προς τον Επίσημο Παραλήπτη και γι' αυτό δεν τα είχε αναφέρει ως εισόδημα του ιδίου στην προκαταρτική του εξέταση. Σε σχέση με τα δύο πωλητήρια έγγραφα, αναφέρει ότι είχε ενημερώσει τον Διαχειριστή-Αιτητή ότι ο μεν ένας αγοραστής δεν είχε πληρώσει οποιοδήποτε ποσό, ο δε δεύτερος αγοραστής πλήρωσε μόνο €27.000 έναντι του τιμήματος αγοράς. Υποστηρίζει δε ότι δεν απέκρυψε οποιοδήποτε στοιχείο και δεν προκάλεσε καθυστέρηση στη διαδικασία. Προσθέτει ότι ο Διαχειριστής-Αιτητής δεν είχε εγείρει ένσταση στην αυτοδίκαιη αποκατάσταση του ενώ παραπονείται ότι ο Διαχειριστής-Αιτητής δεν έχει υποβάλει ακόμα έκθεση για τη διαχείριση της περιουσίας του. Το παρόν Δικαστήριο, με διαφορετική σύνθεση, με απόφαση του ημερομηνίας 11.5.2017 είχε απορρίψει εκείνη την αίτηση του Διαχειριστή-Αιτητή ημερομηνίας 21.12.
- Στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11.5.2017 αναφέρονται συγκεκριμένα τα ακόλουθα. Πρόκειται για μακροσκελές απόσπασμα όμως, για λόγους που θα διαφανούν στη συνέχεια, κρίνω ότι πρέπει να το παραθέσω: «Εν πρώτοις θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν υπάρχει καμία συγκεκριμενοποίηση από πλευράς Αιτητή ως προς τον χρόνο κατά τον οποίο περιήλθαν εις γνώση του τα όσα αναφέρει η ομνύουσα. Παρατίθενται απλώς γενικές αναφορές όπως ότι «διαπιστώθηκε» ή ότι ο Καθ'ου «απέκρυψε». Το στοιχείο αυτό θα έπρεπε να διασαφηνίζεται δεδομένου ότι η εξουσία που παρέχεται για ακύρωση της αυτοδίκαιης αποκατάστασης δυνάμει του άρθρου 27 Β
(4)περιορίζεται στις περιπτώσεις όπου τα νέα δεδομένα περιέρχονται στην αντίληψη του διαχειριστή μετά την αποκατάσταση του πτωχεύσαντα. Αντίθετη ερμηνεία θα άφηνε πάντα ανοιχτό το περιθώριο σε διαχειριστή να κωλυσιεργεί και αν απαιτεί ακύρωση της αποκατάστασης αφού αυτή έλαβε χώρα, πράγμα που θα δημιουργούσε αβεβαιότητα τόσο στον αποκατασταθέντα όσο και στους συναλαττόμενους με αυτόν. Ούτε και μπορεί να θεωρηθεί ότι η νομοθετική αυτή πρόνοια αναιρεί την υποχρέωση του διαχειριστή να ενστεί στην αυτοδίκαιη αποκατάσταση όπως προβλέπεται στο αρ. 27 Β
(1). Πέραν τούτου, ο Καθ' ου έχει δώσει με την Ένσταση του απαντήσεις στα όσα του καταλογίζει ο Αιτητής. Συγκεκριμένα, είναι η θέση του ότι για τα δύο πωλητήρια έγραφα είχε αναφέρει στον διαχειριστή ότι από το μεν ένα δεν εισέπραξε οποιοδήποτε ποσό, από το δε άλλο εισέπραξε μόνο το ποσό των €27.000. συνεπώς αμφισβητεί ότι απέκρυψε οτιδήποτε σε σχέση με αυτά. Για τα ενοίκια είναι η θέση του ότι τα ενοίκια από το κατάστημα που ενοικιάζει στην Ελληνική Τράπεζα εισπράττονταν από τον Επίσημο Παραλήπτη από το 2010 και όχι από τον ίδιο, ενώ τα διαμερίσματα δεν ενοικιάστηκαν κατά την ουσιώδη περίοδο. Οι ισχυρισμοί αυτοί του Καθ' ου παρέμειναν αναντίλεκτοι αφού ο Αιτητής, ο οποίος έφερε το βάρος απόδειξης, δεν τους αμφισβήτησε με οποιοδήποτε τρόπο, είτε με την καταχώρηση κάποιας συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ή έστω με την αντεξέταση του Καθ' ου. Κατ' επέκταση ο Αιτητής δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που είχε να καταδείξει ότι ο Καθ' ου έχει προβεί σε οποιαδήποτε από τις πράξεις που αναφέρονται στο άρ. 27 Β
(1)(α) και (β).» Πριν προχωρήσω, να σημειώσω παρενθετικά ότι ο Διαχειριστής-Αιτητής είχε καταχωρήσει στις 22.12.2014 αίτηση με την οποία, μεταξύ άλλων, ζητούσε την εξέταση του Χρεώστη-Καθ' ου η Αίτηση για τις συναλλαγές του σε σχέση με την πτωχευτική περιουσία. Η αίτηση εκείνη απορρίφθηκε μετά από ακρόαση με απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου - με άλλη σύνθεση - ημερομηνίας 12.4.2017, λόγω ελλιπούς νομικής βάσης. Τα πιο πάνω ακολούθησε η καταχώρηση δύο νέων αιτήσεων από πλευράς του Διαχειριστή-Αιτητή. Η πρώτη αίτηση καταχωρήθηκε στις 7.11.2017 και με αυτή ο Διαχειριστής-Αιτητής ζητά την εξέταση του Χρεώστη-Καθ' ου η Αίτηση σε σχέση, μεταξύ άλλων, με συναλλαγές του σε σχέση με την πτωχευτική περιουσία. Η αίτηση εκείνη εκκρεμεί προς εκδίκαση. Η δεύτερη είναι η υπό κρίση Αίτηση. Η υπό κρίση Αίτηση υποστηρίζεται από δύο ένορκες δηλώσεις της κας Ανδριανής Αντωνίου, η οποία είναι και το πρόσωπο το οποίο ορκίστηκε την ένορκη δήλωση που συνόδευε την αίτηση ημερομηνίας 21.12.
- Η πρώτη ένορκη δήλωση της περιλαμβάνει, αυτολεξεί σχεδόν, όσα και ένορκη δήλωση της που συνόδευε την αίτηση ημερομηνίας 21.12.2016 και τα οποία έχω παραθέσει πιο πάνω. Πέραν αυτών, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει σε σχέση με το κατάστημα που ενοικιαζόταν από την Ελληνική Τράπεζα, ότι μετά από επιστολές του Διαχειριστή-Αιτητή ημερομηνίας 11.4.2014 και 22.5.2014, η Ελληνική Τράπεζα είχε ξεκινήσει να πληρώνει τα ενοίκια στον Διαχειριστή-Αιτητή. Προσθέτει όμως ότι η Ελληνική Τράπεζα σταμάτησε να πληρώνει τα ενοίκια προς τον Διαχειριστή-Αιτητή και τα πλήρωνε απευθείας προς τον Χρεώστη-Καθ' ου η Αίτηση για την περίοδο από Δεκέμβριο 2016 μέχρι Ιούνιο
- Διαφάνηκε ότι αυτό έγινε μετά από απαίτηση του Χρεώστη-Καθ΄ου η Αίτηση ο οποίος ειδοποίησε την Ελληνική Τράπεζα ότι είχε αποκατασταθεί αυτοδίκαια στις 7.11.
- Μετά από διαβήματα του Διαχειριστή-Αιτητή η Ελληνική Τράπεζα πλήρωσε εκ νέου ολόκληρο το ποσό εκείνης της περιόδου προς τον Διαχειριστή-Αιτητή και ξεκίνησε ξανά να πληρώνει τα ενοίκια προς εκείνον. Τερμάτισε όμως την ενοικίαση και εγκατέλειψε το κατάστημα τον Νοέμβριο
- Αναφέρεται επίσης σε συγκεκριμένο περιστατικό που έλαβε χώρα περί τα τέλη Νοεμβρίου 2017, κατά τη διάρκεια του οποίου ο Χρεώστης-Αιτητής εμπόδισε την είσοδο στο κατάστημα λειτουργού του Διαχειριστή-Αιτητή. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει επίσης ότι στις 9.10.2017 ο Διαχειριστής-Αιτητής συνήψε με τρίτο πρόσωπο πωλητήριο έγγραφο για ένα εκ των άλλων ακινήτων του Χρεώστη-Καθ' ου η Αίτηση και ότι ενημερώθηκε από τον αγοραστή ότι ο Χρεώστης-Καθ' ου η Αίτηση τον εμποδίζει να λάβει κατοχή του ακινήτου. Τα πιο πάνω συνιστούν, κατά την ενόρκως δηλούσα, παράλειψη του Χρεώστη-Καθ' ου η Αίτηση να συνεργαστεί με το Διαχειριστή-Αιτητή και παρεμπόδιση του τελευταίου στην ομαλή διαχείριση της πτωχευτικής περιουσίας. Για τους πιο πάνω λόγους καταχωρήθηκε η υπό κρίση Αίτηση. Ο Χρεώστης-Καθ' ου η Αίτηση έχει εγείρει ένσταση στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Στην ένσταση του υποστηρίζει ότι τα επίδικα ζητήματα καλύπτονται από δεδικασμένο και, συγκεκριμένα, από την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11.5.
- Πέραν αυτού, ο Χρεώστης-Καθ' ου η Αίτηση επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και μαρτυρία που είχε παρουσιάσει κατά την εκδίκαση της αίτησης ημερομηνίας 21.12.2016 και που έχω παραθέσει επιγραμματικά πιο πάνω. Προς υποστήριξη της θέσης του περί ύπαρξης δεδικασμένου, αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι δεν έχουν παρουσιαστεί νέα γεγονότα που θα δικαιολογούσαν διαφοροποίηση της απόφασης ημερομηνίας 11.5.
- Υποστηρίζει ότι δικαιούται στα ενοίκια του καταστήματος που κατέστησαν πληρωτέα μετά την αυτοδίκαιη αποκατάσταση του και αρνείται τον ισχυρισμό ότι δεν συνεργάζεται με τον Διαχειριστή-Αιτητή ή ότι ενεργεί δόλια ή παράνομα. Ο Διαχειριστής-Αιτητής απάντησε με συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Ανδριανής Αντωνίου στην οποία αυτή αρνείται την ύπαρξη δεδικασμένου υποστηρίζοντας ότι στην παρούσα Αίτηση εκθέτει γεγονότα που έπονται της πρώτης αίτησης. Σε σχέση με το κατάστημα, υποστηρίζει ότι ο Χρεώστης-Καθ' ου η Αίτηση επιχειρεί να το ενοικιάσει κι είχε τοποθετήσει για κάποιο χρονικό διάστημα πινακίδα έξω από αυτό στην οποία αναγραφόταν ότι είναι προς ενοικίαση. Η πινακίδα αυτή αφαιρέθηκε στη συνέχεια. Σε σχέση με το ακίνητο το οποίο ο Διαχειριστής-Αιτητής έχει πωλήσει, ενημερώθηκε από τον αγοραστή ότι περί τις 25.7.2018 συναντήθηκε με τον Χρεώστη-Καθ' ου η Αίτηση στο ακίνητο και ο τελευταίος υποστήριζε ότι του ανήκει. Με δική του απαντητική ένορκη δήλωση, ο Χρεώστης-Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει ότι η μόνη ενέργεια στην οποία προέβη μετά την αποκατάσταση του ήταν η είσπραξη ενοικίων του καταστήματος για κάποια περίοδο, η οποία όμως τερματίστηκε μετά από ενέργειες του Διαχειριστή-Αιτητή. Οι συνήγοροι της κάθε πλευράς είχαν την ευκαιρία να αναπτύξουν τις θέσεις τους σε γραπτές τους αγορεύσεις τις οποίες έχω μελετήσει. Να σημειώσω ότι ο Έφορος Εταιρειών, έλαβε γνώση και παρακολουθούσε τη διαδικασία, όμως δεν ήγειρε ένσταση στην Αίτηση. Προχωρώ να εξετάσω την ουσία της Αίτησης η οποία εδράζεται, κατά κύριο λόγο, στις διατάξεις του άρθρου 27 Β του περί Πτώχευσης Νόμου, Κεφ. 5, υπό τον τίτλο «Ένσταση στην αυτοδίκαιη αποκατάσταση πτωχεύσαντα και αίτηση ακύρωσης τέτοιας αποκατάστασης». Ιδιαίτερα σχετικές οι πρόνοιες των παραγράφων 27 Β
(1)(α),(β) και 27 Β
(4), οι οποίες έχουν ως εξής: «27Β.-
(1)Ο Επίσημος Παραλήπτης ή ο διαχειριστής ή ο σύνδικος ή οποιοσδήποτε πιστωτής του πτωχεύσαντα δύναται, πριν από την αυτοδίκαιη αποκατάσταση πτωχεύσαντα δυνάμει του άρθρου 27Α, να υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο με την οποία να φέρει ένσταση στην εν λόγω αποκατάσταση, σε περίπτωση που ο αιτητής, ισχυρίζεται ότι: (α) Ο πτωχεύσας δεν συνεργάσθηκε με τον Επίσημο Παραλήmη ή τον διαχειριστή για την εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων του πτωχεύσαντα· ή (β) ο πτωχεύσας απέκρυψε ή δεν αποκάλυψε στον Επίσημο Παραλήπτη ή στον διαχειριστή εισοδήματα ή περιουσιακά στοιχεία που θα μπορούσαν να εκποιηθούν προς όφελος των πιστωτών του πτωχεύσαντα, οπόταν η αυτόματη αποκατάσταση αναστέλλεται μέχρι τη συμπλήρωση της εκδίκασης της εν λόγω αίτησης..·
(4)Εάν υποπέσει στην αντίληψη του παραλήπτη ή του διαχειριστή ή συνδίκου ή οποιουδήποτε πιστωτή, ακόμη και μετά την αποκατάσταση ότι ο αποκατασταθείς πτωχεύσας είχε προβεί σε δόλια μεταβίβαση περιουσιακού του στοιχείου πριν την αποκατάστασή του ή είχε προβεί σε οποιαδήποτε πράξη δυνάμει των παραγράφων (α) και (β) του εδαφίου
(1), τότε αυτός δύναται να υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο για ακύρωση της αυτοδίκαιης αποκατάστασης και ακύρωση οποιασδήποτε δόλιας μεταβίβασης.» Οι προαναφερόμενες διατάξεις του Κεφ. 5 εισήχθησαν σχετικά πρόσφατα, μέσω του τροποποιητικού Νόμου 61(Ι)/2015. Από το λεκτικό των πιο πάνω διατάξεων προκύπτει ότι μετά την αυτοδίκαιη αποκατάσταση, παραλήπτης, διαχειριστής, σύνδικος ή πιστωτής μπορεί να αιτηθεί την ακύρωση της σε περιπτώσεις όπου περιέλθει στην αντίληψη του ότι ο χρεώστης: (
- i)πριν την αποκατάσταση του είχε προβεί σε δόλια μεταβίβαση περιουσιακού του στοιχείου, ή (
- ii)δεν συνεργάστηκε με τον παραλήπτη ή διαχειριστή για την εκποίηση περιουσιακών του στοιχείων, ή (iii) απέκρυψε ή δεν αποκάλυψε στον παραλήπτη ή διαχειριστή εισοδήματα ή περιουσιακά στοιχεία που θα μπορούσαν να εκποιηθούν προς όφελος των πιστωτών. Ξεκινώ την εξέταση της ουσίας της Αίτησης από το θέμα του δεδικασμένου που συνιστά και τον κύριο λόγο ένστασης που εγείρει ο Χρεώστης-Καθ' ου η Αίτηση. Όπως προανέφερα, θέση του Χρεώστη-Καθ' ου η Αίτηση είναι ότι το ζήτημα έχει αποφασιστεί από το Δικαστήριο στα πλαίσια της προηγούμενης αίτησης που είχε καταχωρήσει ο Διαχειριστής-Αιτητής και δεν μπορεί να αποφασιστεί εκ νέου. Έχω ήδη παραθέσει πιο πάνω ένα απόσπασμα από την προηγούμενη απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου ημερομηνίας 11.5.2017, η οποία δεν έχει εφεσιβληθεί. Στο απόσπασμα καταγράφονται οι λόγοι που οδήγησαν το Δικαστήριο στην κατάληξη του. Το παρόν Δικαστήριο είχε κρίνει ότι η παράλειψη του Διαχειριστή-Αιτητή να συγκεκριμενοποιήσει τον χρόνο κατά τον οποίο περιήλθαν σε γνώση του τα γεγονότα που οδήγησαν στην καταχώρηση της πρώτης αίτησης ήταν μοιραία. Έχει εξηγήσει το Δικαστήριο ότι έκρινε απαραίτητο να διασαφηνιστεί το χρόνος αυτός γιατί η δυνατότητα που παρέχεται για ακύρωση της αυτοδίκαιης αποκατάστασης περιορίζεται στις περιπτώσεις που τα νέα δεδομένα περιέρχονται στην αντίληψη του διαχειριστή μετά την αποκατάσταση. Αυτό διότι αντίθετη ερμηνεία θα επέτρεπε ενδεχομένως σε διαχειριστή που είχε κωλυσιεργήσει να ζητά την ακύρωση αποκατάστασης μετά που αυτή έλαβε χώρα. Εάν αυτό επιτρεπόταν, επισήμανε το Δικαστήριο, θα δημιουργούσε ανεπιθύμητη αβεβαιότητα τόσο στον αποκατασταθέντα όσο και σε άλλα πρόσωπα που συναλλάσσονταν με αυτόν. Το ότι η απόφαση ημερομηνίας 11.5.2017 εκδόθηκε από το παρόν Δικαστήριο με σύνθεση διαφορετική από την παρούσα, είναι καθ' όλα αδιάφορο. Η απόφαση εκείνη είναι τελεσίδικη. Δεν θα διαφοροποιηθεί από το ίδιο Δικαστήριο το οποίο βεβαίως δεν θα εξετάσει ούτε την ορθότητα της. Η πλευρά του Διαχειριστή-Αιτητή δεν έχει παρουσιάσει οποιοδήποτε νέο στοιχείο ή μαρτυρία που να ανατρέπει τα δεδομένα που είχε ενώπιον του το ίδιο Δικαστήριο στην απόφαση του ημερομηνίας 11.5.2017. Δηλαδή δεν έχει συγκεκριμενοποιηθεί ο χρόνος κατά τον οποίο περιήλθαν σε γνώση του Διαχειριστή-Αιτητή τα γεγονότα που οδήγησαν στην καταχώρηση της προηγούμενης αίτησης. Το ότι η ομνύουσα, στην παρούσα Αίτηση, αναφέρεται και σε κάποια γεγονότα μεταγενέστερα της προηγούμενης απόφασης του Δικαστηρίου δεν διαφοροποιεί τα πράγματα. Σημειώνω ότι η όποια επιπρόσθετη μαρτυρία έχει παρουσιαστεί στα πλαίσια της υπό κρίσης Αίτησης, επίσης δεν έχει αντικρούσει τη θέση του Χρεώστη-Καθ' ου η Αίτηση ότι είχε αποκαλύψει στον Διαχειριστή-Αιτητή τα δύο πωλητήρια έγγραφα καθώς και ότι τα ενοίκια από το κατάστημα εισπράττονταν από τον Επίσημο Παραλήπτη από το 2010. Όπως προκύπτει από τη νομολογία, για να έχει εφαρμογή το δόγμα του δεδικασμένου πρέπει (α) το επίδικο ζήτημα να καλύπτεται από προηγούμενη Δικαστική απόφαση η οποία να είναι τελεσίδικη, (β) να υπάρχει ταύτιση διαδίκων, (γ) να υπάρχει ταύτιση της ιδιότητας των διαδίκων και (δ) να υπάρχει ταύτιση των επίδικων θεμάτων[1]. Επί του προκειμένου συμφωνώ με τη θέση του Χρεώστη-Καθ' ου η Αίτηση ότι η υπό κρίση Αίτηση προσκρούει στην αρχή του δεδικασμένου που έχει δημιουργηθεί από την προηγούμενη απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11.5.2017. Ο Διαχειριστής-Αιτητής ζητά από το Δικαστήριο την ίδια θεραπεία, ήτοι την ακύρωση της αυτοδίκαιης αποκατάστασης, εναντίον του Χρεώστη-Καθ' ου η Αίτηση, βασιζόμενος στα ίδια ουσιαστικά γεγονότα. Για το λόγο αυτό κρίνω ότι ο Διαχειριστής-Αιτητής εμποδίζεται να προωθεί την υπό κρίση Αίτηση. Επικουρικά όμως σημειώνω και τα ακόλουθα: Το άρθρο 27 Β του Κεφ. 5 επιτρέπει την ακύρωση αυτοδίκαιης αποκατάστασης σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Εδώ, ακύρωση της αυτοδίκαιης αποκατάστασης θα μπορούσε να επιτραπεί μόνο στις περιπτώσεις υπό (i)-(iii) που έχω καταγράψει πιο πάνω. Η περίπτωση (
- i)σαφώς δεν ισχύει αφού δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι ο Χρεώστης-Καθ' ου η Αίτηση εκποίησε περιουσία πριν την αποκατάσταση του. Ούτε και η περίπτωση (
- ii)ισχύει αφού τα γεγονότα δεν στοιχειοθετούν ότι ο Χρεώστης-Καθ' ου η Αίτηση δεν συνεργάστηκε για την εκποίηση περιουσιακών του στοιχείων. Τα όσα αναφέρει η πλευρά του Διαχειριστή-Αιτητή σε σχέση με την πώληση ακινήτου που διενήργησε τον Οκτώβριο 2017, κρίνω ότι δεν συνιστούν μη συνεργασία για την εκποίηση περιουσιακών στοιχείων. Από τη μαρτυρία που έχει παρουσιάσει ο Διαχειριστής-Αιτητής φαίνεται ότι συνήψε πωλητήριο έγγραφο με τρίτο πρόσωπο. Δεν διαβλέπω πως θα απαιτείτο η συνεργασία του Χρεώστη-Καθ' ου η Αίτηση για τη διενέργεια της πώλησης και πως αυτή δεν προσφέρθηκε. Κρίνω, τέλος, ότι τα γεγονότα δεν στοιχειοθετούν ούτε την περίπτωση (iii), δηλαδή απόκρυψη ή μη αποκάλυψη εισοδημάτων. Ακόμα και σε σχέση με τα ενοίκια που ο Χρεώστης-Καθ' ου η Αίτηση φαίνεται να εισέπραξε μετά την αποκατάσταση του, η ύπαρξη των ενοικίων ήταν γνωστή στον Διαχειριστή-Αιτητή, ο οποίο ενήργησε και τα ανάκτησε από την Ελληνική Τράπεζα. Η εξουσία του Δικαστηρίου για ακύρωση αυτοδίκαιης αποκατάστασης πρέπει να ασκείται με φειδώ. Όπως έχει επισημανθεί και στην προηγούμενη απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11.5.2017, το ενδεχόμενο ακύρωσης της αποκατάστασης δημιουργεί αβεβαιότητα τόσο στον ίδιο τον αποκατασταθέντα όσο και σε άλλα πρόσωπα που συναλλάσσονται μαζί του. Επιτρέπεται μόνο στις περιπτώσεις που καθορίζουν ρητά οι διατάξεις του Νόμου, οι οποίες πρέπει - κατά την κρίση μου - να ερμηνεύονται αυστηρά και περιοριστικά. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το Δικαστήριο, στην άσκηση της εξουσίας που του παρέχει ο Νόμος, οφείλει να σταθμίσει την αβεβαιότητα που έχω εξηγήσει πιο πάνω από τη μια και την ανάγκη να βοηθηθούν οι πιστωτές να εισπράξουν το λαβείν τους από την άλλη. Στην παρούσα περίπτωση, πρέπει να σημειώσω ότι δεν έχω πεισθεί με ποιο τρόπο θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των πιστωτών η ακύρωση ή ανάκληση της αυτοδίκαιης αποκατάστασης του Χρεώστη-Καθ' ου η Αίτηση. Για τους λόγους που έχω εξηγήσει πιο πάνω, καταλήγω ότι η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Ακολουθώντας το αποτέλεσμα, τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Χρεώστη-Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον του Διαχειριστή-Αιτητή, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Αναφορικά με τον Έφορο Εταιρειών, ενόψει του ότι δεν προώθησε ένσταση στην Αίτηση, δεν εκδίδεται καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ..................... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Σχετικές οι Χάσικος κ.α. ν Χαραλαμπίδη
(1990)1 Α.Α.Δ.389, Theori and another v Djoni and another
(1984)1 CLR 296, Nicolaides v Yerolaimoy
(1984)1 CLR 742, To Δίκαιο της Απόδειξης, Τάκη Ηλιάδη
(1994)σελ. 94 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο