ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ κ.α. ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 680/2017, 10/1/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A12 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 680/2017 Μεταξύ:
- ΧΧΧ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
- ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΩΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑ ΛΤΔ (το οποίο συναλλάσσεται και/ή είναι γνωστό ως εκπαιδευτικό κέντρο «Επίτευγμα») Ενάγοντες και
- ΧΧΧ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
- ΧΧΧ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
- ΧΧΧ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ Εναγόμενοι 10 Ιανουαρίου, 2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες/Αιτητές: κ. Παναγίδης δια Χρίστος Πασταλίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση: κα Σούρπη δια Ανδρέας Χατζησέργης Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η στην αίτηση των Εναγόντων/Αιτητών ημερομηνίας 16.5.2018 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης Με την παρούσα αίτηση οι Ενάγοντες/Αιτητές ζητούν την έκδοση διατάγματος που να επιτρέπει την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης τους. Πριν αναφερθώ στην ουσία της Αίτησης, κρίνω ότι θα ήταν χρήσιμη μια σύντομη αναφορά στο ιστορικό της αγωγής, η οποία ξεκίνησε με την καταχώρηση γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος στις 13.2.
- Η αγωγή αφορά αξιώσεις των Εναγόντων-Αιτητών, μεταξύ άλλων, για αποζημιώσεις για δυσφήμιση και/ή δημόσια εξύβριση και/ή επιζήμια ψευδολογία σε σχέση με αναρτήσεις και δημοσιεύματα στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης facebook. Μετά την επίδοση του στους Εναγόμενους, καταχωρήθηκε η Έκθεση Απαίτησης στις 30.5.
- Η ανταλλαγή των δικογράφων ολοκληρώθηκε στις 9.1.2018 και ακολούθησε η καταχώρηση της προβλεπόμενης κλήσης για οδηγίες στα πλαίσια της οποίας ζητήθηκαν και εκδόθηκαν εκατέρωθεν διατάγματα αποκάλυψης εγγράφων. Στις 16.5.2018, οπόταν και ήταν ξανά ορισμένη η αγωγή, οι μεν Ενάγοντες-Αιτητές καταχώρησαν την υπό κρίση Αίτηση, οι δε Εναγόμενοι-Καθ' ων η Αίτηση ζήτησαν χρόνο γιατί είχαν πρόθεση να προβούν σε αλλαγή δικηγόρου που τους εκπροσωπούσε στην αγωγή, κάτι που έπραξαν. Οι νυν δικηγόροι τους εμφανίστηκαν εκ μέρους τους στις 18.6.2018 και ζήτησαν και έλαβαν χρόνο τόσο για καταχώρηση ένστασης στην υπό κρίση Αίτηση αλλά και για να προβούν στην ένορκη αποκάλυψη τους. Με αυτό το υπόβαθρο, επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. ΧΧΧ Ησαΐα, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Ενάγοντες-Αιτητές. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της ένορκης του δήλωσης κατά την ετοιμασία της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων διαπιστώθηκε ότι «εκ παραδρομής στο Δικαστήριο αντί να καταχωρηθεί το τελικό κείμενο της Έκθεσης Απαίτησης, καταχωρήθηκε άλλο κείμενο το οποίο δεν παρουσιάζει τα επίδικα δημοσιεύματα στην ολότητα τους. Συγκεκριμένα, λόγω του μεγάλου όγκου των επίδικων δημοσιευμάτων και σχολίων, αρχικά είχε κτυπηθεί στον ηλεκτρονικό υπολογιστή μέρους αυτού και στη συνέχεια το υπόλοιπο, ωστόσο δεν είχαν αποθηκευθεί στο ίδιο κείμενο αλλά σε διαφορετικά. Στη συνέχεια με την ολοκλήρωση και οριστικοποίηση του κειμένου της προς καταχώρηση Έκθεσης Απαίτησης, καταχωρήθηκε εκείνο το κείμενο που παρουσίαζε μέρος των επίδικων δημοσιευμάτων και όχι όλα, αφού εκ παραδρομής και καλόπιστα αντί να εκτυπωθεί το τελικό κείμενο δια να καταχωρηθεί στο Δικαστήριο εκτυπώθηκε και καταχωρήθηκε το κείμενο που δεν περιλάμβανε το σύνολο των δημοσιευμάτων». Ο ενόρκως δηλών αναφέρει επίσης ότι αυτό οφειλόταν σε «εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος κατά τη σύνταξη και καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης, λάθος το οποίο μόλις εντοπίστηκε» καταχωρήθηκε η υπό κρίση Αίτηση. Συνεχίζει, λέγοντας ότι η επιδιωκόμενη τροποποίηση δεν επηρεάζει την ουσία της αγωγής, ούτε τα δικαιώματα των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση. Η πλευρά των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση ήγειρε ένσταση στην Αίτηση. Οι λόγοι ένστασης περιλαμβάνουν το ότι η τροποποίηση δεν είναι επιτρεπτή διότι δεν έχει αποδειχθεί καλόπιστο λάθος κατά τη σύνταξη της δικογραφίας, ότι μέσω της τροποποίησης επιχειρείται να εισαχθεί νέα βάση αγωγής και να επαναπροσδιοριστούν τα επίδικα θέματα, ότι εάν επιτραπεί η τροποποίηση θα οδηγήσει σε εκτροχιασμό της διαδικασίας και θα προκληθεί ανεπίτρεπτη καθυστέρηση, ότι η Αίτηση συνιστά κατάχρηση διαδικασίας και έχει υποβληθεί με αδικαιολόγητη καθυστέρηση αλλά και ότι θα παραβλάψει τα συμφέροντα των Εναγόμενων-Καθ' ων η Αίτηση με τρόπο που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να επιτρέψει την τροποποίηση δικογράφου εδράζεται στην Δ.25, Θ. 1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Καθοριστική για την υπό κρίση Αίτηση είναι η παράγραφος Θ. 1
(3)της εν λόγω διάταξης που προνοεί τα ακόλουθα: «
(3)Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και στις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας, αναλόγως της περίπτωσης» Πρόσφατες τροποποιήσεις της Δ.25 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών είχαν ως σκοπό να περιορίσουν τις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες επιτρέπεται η τροποποίηση των δικογράφων στην πορεία της αγωγής, ειδικά όταν η διαδικασία είναι σε προχωρημένο στάδιο[1]. Όπως δεν έχει τώρα διαμορφωθεί η Δ.25, μετά το στάδιο της Κλήσης για Οδηγίες, η τροποποίηση δικογράφου επιτρέπεται μόνο κατ' εξαίρεση εάν συντρέχουν οι δύο περιπτώσεις που καθορίζονται ρητά. Η εισήγηση των Εναγόντων-Αιτητών είναι στην προκειμένη περίπτωση η αιτούμενη τροποποίηση πρέπει να επιτραπεί γιατί εμπίπτει στην εξαίρεση του «καλόπιστου λάθους στη σύνταξη της δικογραφίας». Δεν έχω εντοπίσει νομολογία η οποία να διαφωτίζει αναφορικά με το πώς το Δικαστήριο πρέπει να ερμηνεύσει τη φράση «σύνταξη της δικογραφίας» και, ειδικά, εάν τα γεγονότα που επικαλούνται οι Ενάγοντες-Αιτητές εμπίπτουν στη συγκεκριμένη εξαίρεση της Δ.25 Θ.1
(3). Από τα ενώπιον μου στοιχεία όμως διαμορφώνεται το εξής πλαίσιο. Η αγωγή εδράζεται στο αστικό αδίκημα της δυσφήμισης. Η επιδιωκόμενη τροποποίηση δεν τροποποιεί, διευρύνει ή αλλοιώνει τη βάση αγωγής. Σύμφωνα με τη μέχρι σήμερα δικογραφημένη θέση των Εναγόντων-Αιτητών, η βάση αγωγής τους προκύπτει από δημοσιεύματα και δη από συζήτηση και σχόλια στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης facebook, στο λογαριασμό της δημόσιας ομάδας «Που πήγαμε και δεν μας άρεσε», τα οποία αφορούν το εκπαιδευτικό κέντρο «Επίτευγμα» και που ξεκινούν στις 19 Ιανουαρίου 7:05μμ. Με την επιδιωκόμενη τροποποίηση τα πιο πάνω δεν αλλάζουν. Παραμένει η θέση των Εναγόντων-Αιτητών ότι η βάση αγωγή τους προκύπτει από δημοσιεύματα που αφορούν συζήτηση και σχόλια στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης facebook, στο λογαριασμό της δημόσιας ομάδας «Που πήγαμε και δεν μας άρεσε», τα οποία αφορούν το εκπαιδευτικό κέντρο «Επίτευγμα» και που ξεκινούν στις 19 Ιανουαρίου 7:05μμ. Με την επιδιωκόμενη τροποποίηση φαίνεται ότι οι Ενάγοντες-Αιτητές επιθυμούν να συμπληρώσουν ή προβούν σε προσθήκες στις αναρτήσεις που έχουν αναπαράξει και παραθέτουν στην υφιστάμενη Έκθεση Απαίτηση τους. Τα δημοσιεύματα αποτυπώνονται στις σελίδες 4-35 της υφιστάμενης Έκθεσης Απαίτησης. Με την επιδιωκόμενη τροποποίηση, αυτά θα αποτυπώνονται στις σελίδες 4-49 της Έκθεσης Απαίτησης. Από τη μαρτυρία που υποστηρίζει την Αίτηση, φαίνεται ότι επιδίωξη και πρόθεση των Εναγόντων-Αιτητών κατά τη σύνταξη της υφιστάμενης Έκθεσης Απαίτησης τους, ήταν να συμπεριλάβουν σε αυτήν, αυτούσια, όλα τα δημοσιεύματα που ισχυρίζονται με τα επίδικα γεγονότα και συνθέτουν τη βάση αγωγής τους. Για το λόγο αυτό είχε δακτυλογραφηθεί και αναπαραχθεί όλος ο όγκος των δημοσιευμάτων με σκοπό να συμπεριληφθούν όλα στην Έκθεση Απαίτησης. Τελικά, εκ παραδρομής δεν αυτό δεν έγινε για τους λόγους που εξηγούν και επιθυμούν να τους δοθεί η δυνατότητα να διορθώσουν το λάθος που έγινε. Σταθμίζοντας, όλα τα ενώπιον μου δεδομένα, θεωρώ ότι τα όσα επικαλούνται συνιστούν και εμπίπτουν στον ορισμό του «λάθους στη σύνταξη της δικογραφίας». Τα ενώπιον μου δεδομένα με οδηγούν επίσης στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για καλόπιστο λάθος. Σε αυτή μου την κατάληξη προσμετρώ το ότι η Αίτηση υποβλήθηκε χωρίς να παρατηρείται απαγορευτικά μεγάλη καθυστέρηση αλλά σχετικά σύντομα μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες[2]. Επισημαίνω και την ίδια τη φύση της τροποποίησης που δεν αφορά μεταβολή της βάσης αγωγής ή ουσιαστική αλλαγή της δικογραφημένη θέσης, παρά μάλλον συμπλήρωση του κειμένου των δημοσιευμάτων που ήδη υπάρχουν στην υφιστάμενη Έκθεση Απαίτησης. Σημειώνω, τέλος, ότι δεν διακρίνω ότι η έγκριση της Αίτησης θα επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση με τρόπο που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα[3]. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι η παρούσα περίπτωση εμπίπτει στις εξαιρέσεις της Δ.25 Θ.1
(3)και, ειδικότερα, ότι η επιδιωκόμενη τροποποίηση σκοπό έχει να επανορθώσει καλόπιστο λάθος κατά τη σύνταξη της Έκθεσης Απαίτησης αλλά και ότι είναι αναγκαία για τον καθορισμό του πραγματικού επίδικου ζητήματος στην αγωγή. Για το λόγο αυτό, και στη βάση όλων των πιο πάνω, καταλήγω ότι η Αίτηση πρέπει να εγκριθεί και η έγκριση της είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η Αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α αυτής. Η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί και αντίγραφο να παραδοθεί στην άλλη πλευρά, εντός 10 ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος, το οποίο να ζητηθεί εντός 5 ημερών από σήμερα. Στην συνέχεια να ισχύσουν οι σχετικές διατάξεις των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αναφορικά με τα έξοδα, το κύριο κριτήριο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, είναι η υπαιτιότητα των δύο μερών για την δημιουργία τους[4]. Στην παρούσα υπόθεση, βρίσκω ότι οι Εναγόμενοι-Καθ' ων η Αίτηση δεν ευθύνονται για τη δημιουργία των εξόδων που χάνονται ως αποτέλεσμα της τροποποίησης. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι τα έξοδα της αγωγής που χάνονται από την τροποποίηση θα πρέπει να τα επιβαρυνθούν στο σύνολο τους οι Ενάγοντες-Αιτητές. Αναφορικά με τα έξοδα της παρούσας αίτησης, παρά το ότι αυτή έχει επιτύχει, θεωρώ ότι δεν πρέπει να επιδικαστούν εναντίον των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση αφού η καταχώρηση της Αίτησης δεν ήταν αποτέλεσμα της δικής τους δικονομικής συμπεριφοράς. Συνοψίζοντας, θα αποκλίνω από τον βασικό κανόνα και αποφασίζω όπως όλα τα έξοδα της αγωγής που χάνονται από την τροποποίηση και τα έξοδα της παρούσας Αίτησης βαρύνουν τους Ενάγοντες-Αιτητές. Τα έξοδα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ..................... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Σε σχέση με τα όσα ίσχυαν με βάση την προηγούμενη μορφή της Δ.25 σχετικές, ενδεικτικά, οι Στέλιου Φοινιώτη ν Greenmar Navigation Ltd κ.α.
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 33, Easton v Ford Motor Co Ltd
(1993)4 All E.R. 257, Federal Bank of Lebanon v Νίκου Σιακόλα
(1999)1 Α.Α.Δ. 44, Federal Bank of Lebanon v Νίκου Σιακόλα
(1999)1 Α.Α.Δ. 44, Χριστοδούλου ν Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934 [2] Σχετικές οι Federal Bank of Lebanon v. Νίκου Σιακόλα (ανωτέρω), Saba & Co (T.M.P.) v T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426 [3] Σχετική είναι η Στέλιος Φοινιώτης ν Greenmar Navigation Ltd κα (ανωτέρω). [4] Phylactou ν. Michael
(1982)1 C.L.R. 204 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο