Φιλίππου ως διαχειρίστριας της περιουσίας της αποβιωσάσης Χατζηανδρέα συζ. Λοίζου (Μενού) ν. Σάουρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 6081/04, 18/1/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A29 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Αμπίζα, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6081/04 Μεταξύ: ΧΧΧ ΧΧΧ Φιλίππου ως διαχειρίστριας της περιουσίας της αποβιωσάσης ΧΧΧ Χατζηανδρέα συζ. ΧΧΧ Λοίζου (Μενού) τέως εκ Λυμπιών Ενάγουσας και
- ΧΧΧ ΧΧΧ Σάουρου
- ΧΧΧ ΧΧΧ Σάουρου Εναγομένων ------------------------- Και ως ετροποποιήθη δυνάμει Διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Λευκωσίας ημερ.2.11.10: Μεταξύ: ΧΧΧ ΧΧΧ Φιλίππου ως διαχειρίστριας της περιουσίας της αποβιωσάσης ΧΧΧ Χατζηανδρέα συζ. ΧΧΧ Λοίζου (Μενού) τέως εκ Λυμπιών Ενάγουσας και
- ΧΧΧ ΧΧΧ Σάουρου
- ΧΧΧ ΧΧΧ Σάουρου
- ΧΧΧ ΧΧΧ Σάουρου ως Διαχειριστού της περιουσίας της αποβιωσάσης ΧΧΧ (άλλως ΧΧΧ) ΧΧΧ Λοίζου τέως από τα Λύμπια Εναγομένων ------------------------- Διά Κλήσεως Αίτηση ημερομηνίας 3 Σεπτεμβρίου 2018 18 Ιανουαρίου,
- Για την ενάγουσα-Αιτήτρια: κ. Πετουφάς για Ανδρέας Πετουφάς & Σία Για τον εναγόμενο 1-Καθ΄ ου η Αίτηση: κα Γρηγορίου για Λέανδρος Θεοχάρους & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Μεσεγγυούχους: Καμία εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η Όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης, κατά την 13.9.2018, η ενάγουσα εξασφάλισε διάταγμα το οποίο διέτασσε τους μεσεγγυούχους όπως μη αποξενώσουν το ποσό των €40.188,55, το οποίο είναι κατατεθειμένο στο όνομα του εναγομένου 1 και βρίσκεται εις χείρας των μεσεγγυούχων, εκτός μόνο για να χρησιμεύσει προς ικανοποίηση της απόφασης που εκδόθηκε υπέρ της ενάγουσας στην αγωγή αυτή. Με την παρούσα Αίτηση της ενάγουσας, όπως γίνεται αντιληπτό, ζητείται, μέσω των αιτούμενων διαταγμάτων, η πληρωμή από τους μεσεγγυούχους στην ενάγουσα του ως άνω ποσού, το οποίο οι μεσεγγυούχοι έχουν εις χείρας των προς όφελος του εναγόμενου
- Η παρούσα Αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 73-
- Το πραγματικό δε υπόβαθρο της Αίτησης αποτελεί η ένορκη δήλωση της ΧΧΧ Πετουφά, ημερομηνίας 3.9.2018, στην οποία αναφέρεται στις αποφάσεις για έξοδα που εκδόθηκαν και στο πώς συνυπολογίζονται στο ποσό που αναφέρεται στην Αίτηση. Περαιτέρω, η ενόρκως δηλούσα αναφέρεται σε ένταλμα εκποίησης κινητής περιουσίας, το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο, καθώς επίσης και στην ύπαρξη καταθέσεων στα χέρια των μεσεγγυούχων που υπερκαλύπτουν το αξιούμενο ποσό. Τέλος, στη βάση του ότι ουδέν ποσό πληρώθηκε έναντι των ως άνω ποσών και του ότι η απόφαση δεν έχει ανασταλεί, εισηγείται ότι η παρούσα είναι η μόνη διαδικασία προς εκτέλεση της ως άνω απόφασης. Οι μεσεγγυούχοι δεν εμφανίστηκαν στη διαδικασία, επιβεβαιώνοντας, με αυτό τον τρόπο, αφενός την ύπαρξη των αναφερόμενων καταθέσεων και, αφετέρου, τη μη ύπαρξη ένστασης από μέρους τους στη ζητούμενη πληρωμή. Από την πλευρά του, o εναγόμενος 1 φέρει ένσταση στην παρούσα Αίτηση, στη βάση των λόγων ένστασης που τίθενται στο σώμα της ένστασης και που αφορούν θέματα που εισηγείται ότι δεν αποκαλύφθηκαν με την Αίτηση. Τους λόγους αυτούς, ουσιαστικά επικαλείται ο εναγόμενος 1 και στην ένορκη δήλωσή του, ημερομηνίας 12.10.2018, προς υποστήριξη της ένστασης. Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι δύο συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεών τους. Δεν θεωρώ ότι θα εξυπηρετούσε η επανάληψη των αγορεύσεων των συνηγόρων. Άλλωστε, τα ουσιώδη εγειρόμενα θέματα απαντώνται στο τι ακολουθεί. Τα Άρθρα 73-81 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, ασχολούνται με τη μέθοδο εκτέλεσης μιας δικαστικής απόφασης, γνωστής ως κατάσχεση περιουσίας που τελεί υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο τρίτου προσώπου και που έχει να λαμβάνει ο εξ αποφάσεως οφειλέτης. Απαραίτητη προϋπόθεση η οποία πρέπει να συντρέχει για να μπορεί η υπό συζήτηση διαδικασία να τύχει εφαρμογής, αποτελεί το γεγονός ότι ο αιτούμενος την κατάσχεση θα πρέπει να είναι εξ αποφάσεως πιστωτής. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να υπάρχει σχέση πιστωτή-οφειλέτη μεταξύ του εξ αποφάσεως οφειλέτη και μεσεγγυούχου και πρέπει να υπάρχει κατά την ημέρα που ενεργοποιείται η κατάσχεση, κάποιο στοιχείο το οποίο στα μάτια του νόμου να αναγνωρίζεται ως χρέος και όχι απλώς κάτι το οποίο μπορεί ή μπορεί να μην είναι οφειλή. Η διαδικασία και η μέθοδος κατάσχεσης που προνοείται από τα πιο πάνω άρθρα του Κεφ. 6, περιγράφονται στην υπόθεση F Hoffman-La Roche and Co A.G. v. Inter-Continental Pharmaceuticals (Bletchley) Limited Curtis and Co. Ltd and Zygmunt (Chemists) Limited and Chartered Bank of Famagusta
(1969)1 CLR σελ. 106. H έκδοση ή μη διατάγματος μεσεγγύησης, όπως από πολύ νωρίς έχει διακηρυχθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο (George T. Rossides v. Emedulah Hadgitossoun (viii) CLR 43), ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το πιο πάνω συνάγεται αβίαστα από τις διατάξεις του άρθρου 78, του Κεφ. 6, όπως έχει ερμηνευθεί επίσης στην υπόθεση Carna Plants Ltd v. Masalcha & Brothers Ltd κ.ά.
(1990)1 ΑΑΔ σελ. 28, στην οποία υποδεικνύεται ότι το συμφέρον του εξ αποφάσεως χρεώστη, του οποίου η κατάσχεση στα χέρια τρίτου επιδιώκεται, πρέπει να είναι άμεσο και όχι έμμεσο ή η άσκησή του να τελεί υπό όρους. Στην ίδια απόφαση εντοπίζεται η διάκριση του Άρθρου 73 του Κεφ. 6 από την αγγλική νομοθεσία σε σχέση με την έκδοση μεσεγγύησης. Διευκρινίζεται δηλαδή, ότι σε αντίθεση με την αγγλική νομοθεσία που περιορίζει την έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης σε χρέη, με βάση το Άρθρο 73, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα παρόμοιας φύσης επεκτείνεται και σε άλλες μορφές δικαιωμάτων, όπως σε αγαθά, σε χρήματα και εγγυήσεις για χρηματικά ποσά. Σε κάθε όμως περίπτωση η διακριτική ευχέρεια των Κυπριακών Δικαστηρίων να εκδώσουν διατάγματα σε σχέση και με άλλες μορφές δικαιωμάτων, εκτός από χρέη, ασφαλώς δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ότι μπορεί να περιλαμβάνει και μορφές δικαιωμάτων τα οποία δεν είναι άμεσα ή η άσκησή τους τελεί υπό όρους. Στην παρούσα υπόθεση, σαφώς προκύπτει ότι υφίστανται οι αναφερόμενες αποφάσεις για έξοδα. Το τι ουσιαστικά προβάλλεται, είναι ότι αυτό το ποσό θα πρέπει να συμψηφιστεί με ποσά εξόδων εναντίον της ενάγουσας. Δεν με βρίσκει σύμφωνο η εισήγηση αυτή. Στην υπόθεση Heatron Co Ltd v. Νικολάου
(1999)1 ΑΑΔ 577, αναφέρεται ότι συμψηφισμός με την τεχνική έννοια του μονομερούς set-off, δεν είναι δυνατός στο Κυπριακό δίκαιο σε αναφορά με συμψηφισμό ποσών που απορρέουν από αμοιβαίες αλλά ανεξάρτητες υποχρεώσεις (Αντωνίου v. Cyprus Popular Bank Ltd
(1994)1 ΑΑΔ 720). Περαιτέρω, δεν έχει τεθεί ενώπιόν μου οποιαδήποτε διαταγή ή οδηγία του Δικαστηρίου για εφαρμογή συμψηφισμού αναφορικά με τις διάφορες διαταγές για έξοδα. Κάτι, δηλαδή, ανάλογο με το τι μπορεί να γίνει σε περιπτώσεις ψήφισης εξόδων. Κατά συνέπεια, ουδόλως προκύπτει βάση για τέτοιο συμψηφισμό. Ελλείψει οποιασδήποτε σχετικής διαταγής, η Αιτήτρια παραμένει δικαιούχος προς εκτέλεση της εν λόγω απόφασης. Κατά τα λοιπά, δεν θεωρώ ότι τα αναφερόμενα στην ένσταση αποτελούν σχετικά και ουσιώδη θέματα ή γεγονότα ώστε να επηρεάζουν το αποτέλεσμα της παρούσας διαδικασίας. Με βάση τω ως άνω, κρίνοντας ότι ουδείς λόγος ένστασης ευσταθεί και ότι, αφενός το αναφερόμενο στην Αίτηση ποσό οφείλεται από τον εναγόμενο 1 στην ενάγουσα, και αφετέρου οι μεσεγγυούχοι έχουν στα χέρια τους προς όφελος του εναγομένου 1 ανάλογο ποσό, και δεχόμενος ότι το ως άνω εξ αποφάσεως οφειλόμενο ποσό εξακολουθεί να οφείλεται, κρίνω ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις ώστε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να ασκηθεί υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος πληρωμής. Κατά συνέπεια, με βάση όλα τα ενώπιόν μου στοιχεία, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο οι μεσεγγυούχοι Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ διατάσσονται να πληρώσουν στην ενάγουσα το ποσό των €40.188,55σ από το ποσό το οποίο είναι κατατεθειμένο στο όνομα του εναγομένου 1. Στο ως άνω ποσό περιλαμβάνεται και ποσό που εγκρίνεται ως ποσό εξόδων της παρούσας Αίτησης. Συνεπώς περαιτέρω διαταγή για έξοδα ουδεμία δίδεται. [Υπ.] .............. Μ. Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο