Χριστοδουλίδης κ.α. ν. APS Debt Servicing Cyprus Ltd κ.α., ΑΡ. ΑΓΩΓΗΣ: 4727/2017, 8/1/2019

(2), 7, 9 στην Δ.57

(2), Δ.64 , των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στην Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου καθώς επίσης και στις συμφυείς εξουσίες, πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η αίτηση εμφαίνονται στην επισυνημμένη σ΄ αυτή ένορκη δήλωση του Ενάγοντα 1, xxxx Χριστοδουλίδη ο οποίος λέγει μεταξύ άλλων και τα εξής: Κατά ή περί την 22/12/2017 καταχώρησε μονομερή αίτηση, που στηριζόταν στην Ένορκη Δήλωση ίδιας ημερομηνίας με βάση την οποία εκδόθηκαν διατάγματα στις 28/12/

1. Τα διατάγματα ορίσθηκαν επιστρεπτέα στις 08/01/2018 όπου εμφανίστηκαν οι Δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση/ Εναγόμενων 1 και 3 και ανέφεραν στο Δικαστήριο ότι επιθυμούν ταχεία εκδίκαση της μονομερούς αίτησης, επειδή υπάρχουν υποψήφιοι αγοραστές για τα ακίνητα της Εναγόμενης 4, χωρίς να δώσουν περαιτέρω λεπτομέρειες. Την ίδια ημέρα το απόγευμα, έλαβε γραπτή πρόταση από την εταιρεία Pan-Theo Whisper Fashion Co Ltd, η οποία ενοικιάζει ήδη το κατάστημα της Εναγόμενης 4 στην Λεμεσό που βρίσκεται στην οδό Αγ. Φυλάξεως. Το εν λόγω υποστατικό η εταιρεία Pan-Theo Whisper Fashion Co Ltd το ενοικιάζει εδώ και αρκετά χρόνια και επιθυμεί να το αγοράσει για το ποσό των €1.100.000.- (Ένα Εκατομμύριο Εκατό Χιλιάδες). Την πρόταση αυτή έλαβε όπως φαίνεται, μετά που είχε καταχωρήσει την αρχική του Ένορκη Δήλωση και ως εκ τούτου επιθυμώ να κατατεθεί ως Τεκμήριο ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο λόγος που επιθυμεί να την καταχωρήσει είναι επειδή συνδέεται άμεσα με την υπόθεση και καταδεικνύει τις προσπάθειες των Καθ' ων η Αίτηση/ Εναγόμενων να διαχειριστούν εις βάρος τους την περιουσία της Καθ' ης η Αίτηση/Εναγόμενης
2. Στα Τεκμήρια της Ένορκης του Δήλωσης ημερομηνίας 22/12/2017 φαίνεται ότι το ακίνητο, στην οδό Αγ. Φυλάξεως στην Λεμεσό για το οποίο υπάρχει ενδιαφέρον αγοράς, είχε εκτιμηθεί από τους Εναγόμενους 3 για το ποσό των €900.000.- (Εννιακόσιες Χιλιάδες) και του ζητήθηκε να τους το μεταβιβάσει στην τιμή των €714.000.- (Επτακόσες Δεκατέσσερις Χιλιάδες) που ήταν η αξία του της καταναγκαστικής πώλησης, πάντα κατά την γνώμη και/ή εκτιμήσεις των Καθ' ων η Αίτηση/Εναγόμενων 3, της καταναγκαστικής πώλησης. Την πρόταση την απέστειλαν οι Δικηγόροι του γραπτώς με επιστολή τους στους Δικηγόρους των Εναγόμενων 1 και 3, στις 12/01/2018 και για την οποία μέχρι σήμερα δεν έλαβαν οποιαδήποτε απάντηση. Σε συνδυασμό με τα όσα ανέφεραν οι Εναγόμενοι στις 08/01/2018 οι Εναγόμενοι 1 και 3, όπως φαίνεται από πρακτικά Δικαστηρίου αλλά και με το γεγονός ότι εξακολουθούν να αρνούνται οι Εναγόμενοι να εξετάσουν τις προτάσεις του, πρέπει να κατατεθούν τα Τεκμήρια της παρούσας Ένορκης Δήλωσης ενώπιον Δικαστηρίου, ώστε σε περίπτωση που οι Εναγόμενοι εξετάσουν άλλες προτάσεις, τις οποίες ουδέποτε ανέφεραν, να εξεταστεί το ύψος της ζημιάς που θα υποστούν, αφού αυτοί ουδέποτε αρνήθηκαν να συνεργαστούν αλλά αντιτιθέμενα στον τρόπο που οι Καθ' ων η Αίτηση/Εναγόμενοι χειρίζονται την όλη υπόθεση αφού τους αποκρύπτουν πληροφορίες και αφήνουν σκιές στον τρόπο χειρισμού της διαδικασίας γενικότερα. Τα Τεκμήρια που ζητά να καταθέσει, αποκτήθηκαν μετά την καταχώρηση της αρχικής του Ένορκης Δήλωσης. Περαιτέρω στην αρχική του Ένορκη Δήλωση γίνεται αναφορά από αυτόν ότι είναι σε συζητήσεις και για άλλα ακίνητα της Εναγόμενης 4, τα οποία καρποφόρησαν όπως φαίνεται αργότερα. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 3 δεν έχουν καταχωρήσει μέχρι τις 22.1.18 ένσταση στην αρχική του αίτηση ημερομηνίας 22/12/2017 ενώ ο Καθ' ου η Αίτηση/Εναγόμενος 2, μέσω των Δικηγόρων του ενημέρωσε ότι θα εμφανιστεί στις 26/01/2018 που ήταν ορισμένη η υπόθεση για να ζητήσει χρόνο να καταχωρήσει ένσταση. Ως εκ τούτου με την καταχώρηση της παρούσας δεν θα επηρεαστεί οποιοδήποτε δικαίωμα τους, αφού θα έχουν την ευκαιρία να απαντήσουν και σε αυτή την αίτηση με πιθανή ένσταση τους και δεν θα τους στερηθεί το δικαίωμα να παραθέσουν την δική τους θέση και/ή ισχυρισμούς. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω Αίτηση, στην Ειδοποίηση της οποίας κατέγραψαν αριθμούς λόγων ένστασης σε έκαστον των οποίων θα γίνει αναφορά, εάν χρειαστεί, πιο κάτω. Η ένσταση βασίζεται στα γεγονότα που περιέχονται στην επισυνημμένη σ΄ αυτή ένορκη δήλωση. Οι ενόρκως δηλούντες λέγουν μεταξύ άλλων και τα εξής: Ουδόλως οι Κα­θ' ων η Αίτηση επιχείρησαν ή επιχειρούν να διαχειριστούν την περιουσία της Εναγόμενης 4 / Καθ' ης η Αίτηση 4 εταιρείας (η «Εταιρεία») εις βάρος των Αιτητών, ως οι τελευταίοι ισχυρίζονται. Οι Καθ' ων η Αίτηση και συγκεκριμένα η Καθ' ης η Αίτηση 3 άσκησε το νόμιμο δικαίωμα της να διορίσει Παραλήπτη και Διαχειριστή του ενεργητικού της Εταιρείας, σύμφωνα με τους όρους του Ομολόγου Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ημε­ρομηνίας 21/08/2001, το οποίο η ίδια η Εταιρεία και οι Αιτητές αποδέχθη­καν με την υπογραφή του. Ουδέποτε η Καθ' ης η Αί­τηση 3 ή οι Καθ' ων η Αίτηση απέρριψαν οποιεσδήποτε κερδοφόρες προτάσεις για πώληση οποιωνδήποτε ακινήτων της Εταιρείας. Οι ισχυρισμοί των Αιτητών ότι δήθεν ουδέποτε αρνήθηκαν να συνεργαστούν, καταρρίπτονται από το γεγονός ότι κα­ταχώρησαν αφ' ενός την Αγωγή 1925/2017 εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 3 (στην οποία μέχρι στιγμής δεν έχουν καταχωρήσει Έκθεση Απαίτησης), και αφ' ετέρου την παρούσα Αγωγή και την κυρίως Αί­τηση σε σχέση με τον διορισμό του Παραλήπτη και Διαχειριστή. Η Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση καταχωρήθηκε στις 13/3/2018, ενώ η Ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση 2 στις 22/02/
3. Η παρούσα Αίτηση είναι κατ' ουσία και νομικά αβά­σιμη και δεν πληροί τις προϋποθέσεις που τίθενται από τη σχετική Νομοθεσία και την καθοδηγητική Νομολογία για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Οι Αιτητές δεν έχουν επισυνάψει στην παρούσα Αίτηση αντίγραφο της σκο­πούμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, γεγονός που αντιτίθεται στην πάγια δικαστική πρακτική και αποτελεί αυτούσιο λόγο για απόρριψη της πα­ρούσας Αίτησης. Το Δικαστήριο κατά την εξέταση της κυρίως Αίτησης θα εξετάσει τα όσα έχουν λάβει χώρα προ του διορισμού, τα οποία οδήγησαν τους Καθ' ων η Αίτηση και ειδικότερα την Καθ' ης η Αίτηση 3, στο να προχωρήσει με το διορι­σμό Παραλήπτη και Διαχειριστή, μεταξύ άλλων, αν το Ομόλογο είναι έγκυρο και νόμιμο, το αν υπήρξε ή όχι παραβίαση των ρητών όρων και προνοιών του Ο­μολόγου οι οποίες έδιδαν το δικαίωμα στην Καθ' ης η Αίτηση 3 να προχωρήσει με τον διορισμό Παραλήπτη και Διαχειριστή, το αν επιδόθηκε νομότυπα η όχι επιστολή ζήτησης, καθώς και το κατά πόσον ο Παραλήπτης και Διαχειριστής, μεταξύ άλλων, συμμορφώθηκε κατά τον διορισμό του με τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας. ΄Όλα τα ουσιώδη και σχετικά γεγονότα με την εκδίκαση της κυρίως Αίτησης βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου και οποιοιδήποτε επιπρόσθετοι ισχυρισμοί, ότι είναι περιττοί και θα προκαλέσουν αχρείαστη περιπλοκή, επέκταση των επίδικων θεμάτων, θα κα­τασπαταλήσουν τον πολύτιμο χρόνο του Δικαστηρίου και θα προκαλέσουν παρέκκλιση και κατάχρηση της διαδικασίας. Οι Αιτητές με την παρούσα Αίτηση επιχειρούν ουσιαστικά να εισαγάγουν νέ­ους ισχυρισμούς και να προσθέσουν νέα μαρτυρία, επεκτείνοντας κατ' αυτό τον τρόπο τα επίδικα θέματα τα οποία οι ίδιοι έχουν καθορίσει με την κυρίως Αίτηση. Δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη καλού και επαρκούς λόγου για την επιτυχία της πα­ρούσας Αίτησης, εφόσον οι Αιτητές δεν έχουν θέσει οιοδήποτε πειστικό στοιχείο ενώπιον του Δικαστηρίου ως προς το ότι το αίτημα τους υποβάλλεται για καλό λόγο. Στις 22.12.2017 καταχωρήθηκε μονομερής Αίτηση για έκδοση, αριθμών διαταγμάτων, μεταξύ των οποίων και τα ακόλουθα για τα οποία στις 28.12.2017 εκδόθηκε μονομερώς διάταγμα: «
4. Προσωρινό Διάταγμα και/ή απόφαση Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται ο Διορισμός του κ. XXXXX Αβραάμ ως Διαχειριστής της εταιρείας Hippo Kids Ltd, μέχρι αποπεράτωσης και/ή ολοκλήρωσης της παρούσας αγωγής και/ή αίτησης.
5. Προσωρινό Διάταγμα και/ή απόφαση Δικαστηρίου με το οποίο να δίδεται δικαίωμα στους Ενάγοντες κεχωρισμένως και/ή αλληλεγγύως να συνεχίσουν να εκπροσωπούν ως Διευθυντές την Εταιρεία τους και/ή Εναγόμενους 4 και/ή να συνεχίσει η Εναγόμενη 4, με το Διοικητικό Συμβούλιο που υπήρχε πριν τον διορισμό του κ. XXXXX Αβραάμ ως Διαχειριστής, μέχρι αποπεράτωσης της παρούσας αγωγής και/ή αίτησης.» Για τα υπόλοιπα αιτητικά, για τα οποία δεν εκδόθηκε μονομερώς διάταγμα, ορίστηκαν για επίδοση και να συνεχιστεί η διαδικασία για αυτά ως αίτηση διά κλήσεως. Τα προσωρινά διατάγματα έχουν εκδοθεί μονομερώς με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στην επισυνημμένη στην Αίτηση ένορκη δήλωση του XXXXX Χριστοδουλίδη και στα επισυνημμένα σ΄ αυτή Τεκμήρια. Αφού επιδόθηκε η Αίτηση και το προσωρινό διάταγμα, οι Εναγόμενοι 1 και 3 καταχώρησαν εμφάνιση στις 5.1.2018 και ο Εναγόμενος 2 στις 10.1.
6. Οι Εναγόμενοι 1 και 3 εμφανίστηκαν στις 8.1.2018, όταν ήταν ορισμένο επιστρεπτέο το διάταγμα και για επίδοση η Αίτηση και έφεραν ένσταση. Ζήτησαν χρόνο για να καταχωρήσουν ένσταση. Η Αίτηση ορίστηκε για οδηγίες και για επίδοση στον Εναγόμενο 2 στις 26.1.
7. Δόθηκαν οδηγίες όπως οι Εναγόμενοι 1 και 3 καταχωρήσουν ένσταση. Στις 22.1.2018 καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση και ορίστηκε για οδηγίες στις 13.3.
8. Στο μεταξύ στις 22.2.2018 καταχωρήθηκε η ένσταση του Εναγόμενου 2 και στις 13.3.2018 η ένσταση των Εναγομένων 1 και
9. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η δυνατότητα καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων προβλέπεται στην Δ.48 θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που έχει ως εξής: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση Συμπληρωματικών Ενόρκων Δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Στόχος της καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση είτε της Αίτησης, είτε της ΄Ενστασης ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση στη βάση της ολοκληρωμένης εικόνας της διαφοράς. Και, βεβαίως, σκοπός της Δ.48, θ.4 είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθεί η εκατέρωθεν θέση των διαδίκων. Η υπό εξέταση αίτηση είναι ενδιάμεση Αίτηση που βασίζεται δικονομικά στην Δ.48. Αυτό που θα πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει την διακριτικής φύσεως εξουσία που του παρέχει η Δ.48 Θ.4

(2), νοουμένου ότι προβάλλεται καλός λόγος σύμφωνα με την εν λόγω διαταγή. Δηλαδή το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να εκδώσει διάταγμα όπως αυτό που ζητείται με την υπό εκδίκαση αίτηση νοουμένου ότι αποκαλύπτεται καλός λόγος. Έχει καθήκον ο Αιτητής να αποκαλύψει κατά πόσο τα γεγονότα που θέλει να συμπεριλάβει στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση περιήλθαν σε γνώση του σε κατοπινό στάδιο και εν πάση περιπτώσει δεν ήταν στη σφαίρα της γνώσης του όταν συνέτασσε την αρχική ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτησή του. Θα πρέπει επίσης στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση για έκδοση διατάγματος, που να του επιτρέπει να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκο δήλωση, να αναφέρει περιληπτικά τα γεγονότα αυτά. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε συνδυασμό με τη διαπίστωση, στο πλαίσιο αυτό, του τι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Φιλόκυπρου Ματθαίου

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510 το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να ικανοποιηθεί και αποφανθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης, ανάλογα με την περίπτωση. Στην απόφαση στην Πολιτική ΄Εφεση αρ. 29/2014, Μαρία Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου, ημερ. 3.11.2016 αποφασίστηκε ότι: «Σκοπός της καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από τον εφεσίβλητο ήταν για να απαντήσει σε ισχυρισμούς της εφεσείουσας οι οποίοι περιέχονται σε συγκεκριμένες παραγράφους της ένορκης δήλωσης και συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της που υποστήριζαν την ένσταση της στην αίτηση του για προσωρινό διάταγμα. Εγκρίνοντας το αίτημα του εφεσίβλητου, μετά από ακροαματική διαδικασία, το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι είχαν καταδειχθεί «καλοί λόγοι», όπως απαιτείται από τη Δ.48,Θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ώστε να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, με το σκεπτικό, «Αν δεν απαντηθούν οι ισχυρισμοί αυτοί, το Δικαστήριο δεν θα έχει μια ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα επί των εκατέρωθεν ισχυρισμών και θα μπορεί να εκληφθεί ότι ο αιτητής αποδέχεται τους ισχυρισμούς της καθ' ης η αίτηση». Θεώρησε ακόμη το πρωτόδικο Δικαστήριο πως αποτελούσε συνταγματικό δικαίωμα του εφεσίβλητου να υπερασπίσει τον εαυτό του σύμφωνα με το άρθρο 30 του Συντάγματος, ώστε να τεθεί η θέση του σε ισχυρισμούς της εφεσείουσας «που περιλαμβάνονται σε είκοσι έξι παραγράφους στην αρχική ένορκη δήλωσή της και άλλες έξι παραγράφους στη συμπληρωματική ένορκη δήλωσή της, σε δεκατρία τεκμήρια που επισυνάπτονται στην αρχική ένορκη δήλωση και σε τέσσερα τεκμήρια που επισυνάπτονται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση.» Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Η δυνατότητα άσκησης της εξουσίας αυτής υπέρ του αιτήματος, όπου ο επιδιωκόμενος σκοπός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο πρόσφατα στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά ν. Πουλλας Τσαδιώτης Λιμιτεδ κ.ά, Π.Ε. 312/2010, ημερομηνίας 17.7.2014 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότατα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας. Σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Στην προκειμένη περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά υπογράμμισε ότι η αίτηση του εφεσίβλητου για προσωρινό διάταγμα θα κρινόταν επί των γεγονότων που αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση του, εγκρίνοντας όμως το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης λησμόνησε αυτά που υπογράμμισε και, ουσιαστικά, κατέστησε την απάντηση των ισχυρισμών της εφεσείουσας αυτοσκοπό. Παρόλο δε που ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσίβλητου, στα πλαίσια της συζήτησης της επίδικης αίτησης πρωτόδικα, αναφέρθηκε - όπως μνημονεύεται στην πρωτόδικη απόφαση - «στους ισχυρισμούς και στις ενότητες των ισχυρισμών από τις ένορκες δηλώσεις της καθ' ης η αίτηση, οι οποίοι, κατά την άποψη του, χρήζουν απάντησης», το Δικαστήριο δεν συνάρτησε την κρίση του με ό, τι θα μπορούσε να ήταν αναγκαίο για σκοπούς επίλυσης των επίδικων θεμάτων. «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Εν προκειμένω, δεν είχε καταδειχθεί τέτοια ανάγκη. Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πως η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Επισημαίνεται περαιτέρω ότι δεν δίδεται άδεια για συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση σε περιπτώσεις που το Δικαστήριο έχει ήδη δώσει θεραπεία με μονομερή αίτηση και ο Αιτητής επιχειρεί να επανορθώσει παράλειψη πληροφόρησης κατά τρόπο πρωθύστερο με σκοπό να μεταβάλει ή να αλλοιώσει την εικόνα που δόθηκε αρχικά στο Δικαστήριο. Stavros Georghiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. του πλοίου LIPA

(2000)1 Α.Α.Δ. 1976. Η εισαγωγή οποιασδήποτε μαρτυρίας η οποία πιθανόν να αλλοιώσει ή να τροποποιήσει τα γεγονότα πάνω στα οποία είχε βασιστεί η αρχική αίτηση δεν είναι επιτρεπτή γιατί το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει την ορθότητα των εκδοθέντων μονομερών διαταγμάτων με βάση τα στοιχεία που είχαν τεθεί υπόψη του κατά το στάδιο της έκδοσης του, αντιπαραβάλλοντας τα με τα στοιχεία που θα τεθούν από το ενιστάμενο μέρος. Εάν ορθώς εκδόθηκε το διάταγμα μονομερώς, θα κριθεί με βάση τα γεγονότα που είχε ενώπιον του το Δικαστήριο κατά την έκδοση του και εάν με τα στοιχεία αυτά ικανοποιούντο οι προβλεπόμενες από το Νόμο και Νομολογία προϋποθέσεις. Θα έπρεπε οι Αιτητές να είχαν θέσει όλα τα γεγονότα που ήταν στην σφαίρα γνώσης των ή που μπορούσαν να ήταν σε γνώση τους για να τα λάβει υπόψη του το Δικαστήριο κατά την έκδοση του διατάγματος. Έχω μελετήσει με προσοχή τα όσα έχουν αναφέρει οι ευπαίδευτοι δικηγόροι και των δύο πλευρών στις αγορεύσεις τους ως επίσης τα όσα περιέχονται στην αίτηση, στην ένσταση και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν. Κρίνω ότι οι λόγοι τους οποίους προβάλλει η πλευρά των Αιτητών για να τους επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, όπως αυτοί καταγράφονται στην Αίτηση δεν αποτελούν «καλό λόγο» για να τους επιτραπεί να καταχωρήσουν τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση και ως εκ τούτου κρίνω ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Η Αίτηση απορρίπτεται με €600 έξοδα υπέρ των Εναγομένων - Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγόντων- Αιτητών. Να πληρωθούν στο τέλος της υπόθεσης. [Υπ.] ........... Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο