ΡΩΤΗΣ υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος ΡΩΤΗ ν. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ κ.α., ΑΡ. ΑΓΩΓΗΣ: 2449/2016, 9/

(1)Ύπαρξη ακυρότητας και/ή ουσιώδους παρατυπίας στην καταχώρηση εκ μέρους του Ενάγοντα, Κλητηρίου Εντάλματος 0.2,1 και Έκθεσης Απαίτησης, "ως τροποποιήθηκε στις 30.6.2017, δυνάμει της Δ.25 Q. 2 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας", κατά παράβαση του Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού.

(2)Ύπαρξη ακυρότητας και/ή ουσιώδους παρατυπίας και/ή παραλείψεων στην καταχώρηση εκ μέρους του Ενάγοντα, Κλητηρίου Εντάλματος 0.2,1 και Έκθεσης Απαίτησης, κατά παράβαση του Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού. Ο Ενάγων δεν συμμορφώθηκε με τις πρόνοιες του Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού, όπως προβλέπεται στη Δ.9 Θ. 10, ότι απαιτείται, για την προσθήκη Εναγόντων και/ή διαδίκων, προηγούμενη άδεια και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει τέτοια τροποποίηση, μετά από σχετική αίτηση δια κλήσεως του Ενάγοντος. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται ή/και να αναστέλλεται η παρούσα αγωγή για το λόγο ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στερείται δικαιοδοσίας για να εκδικάσει την αγωγή στην ολότητα της, αναφορικά με τους νέους Ενάγοντες 2, 3 & 4, το κατ' ισχυρισμόν Αστικό Αδίκημα έχει παραγραφεί για τους προτιθέμενους νέους Ενάγοντες με αρ. 2. 3 & 4, σύμφωνα με τον Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο, Κεφάλαιο 148.» Η αίτηση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικό Κανονισμό Δ.2 Θ.1, 6, Δ.9, θ. 10, Δ.19 Θ.26, Δ.25, Δ.27 Θ.3, Δ.48 θ. 1, 2, 3, 9, Δ.63, Δ.64 θ.1

(1)&

(2)και 2, στα άρθρα 2, 14 , 21 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, στα άρθρα 51, 58

(20)του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, στις συμφυείς εξουσίες, στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στη σχετική επί του θέματος νομολογία. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη στην Αίτηση ένορκη δήλωση, του χχχχ Παιδονόμου/Εναγομένου 2, στην οποία μεταξύ άλλων λέγει και τα εξής: Είναι χειρουργός, ειδικός στη λαπαροσκοπική και βαριατρική χειρουργική στο Αρεταίειο Νοσοκομείο. Κατά ή περί τον Απρίλιο του 2013 εργαζόταν ως χειρουργός, Ιατρικός Λειτουργός Α' Τάξης στη Χειρουργική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Τα καθήκοντα του περιελάμβαναν, μεταξύ άλλων, και τη διεκπεραίωση επεμβάσεων λαπαροσκοπικής και βαριατρικής χειρουργικής λόγω της εκπαίδευσης και εξειδίκευσης του στο συγκεκριμένο αντικείμενο και του είχε ανατεθεί η διοργάνωση του σχετικού ιατρείου. Ως εκ τούτου, με τη συνεργασία άλλων συναδέλφων του, ειδικών και ειδικευόμενων χειρουργών, έφτιαξαν το Ιατρείο Χειρουργικής της Παχυσαρκίας, το οποίο λειτούργησε πάνω σε συγκεκριμένες προδιαγραφές, συμβατές με τα διεθνή πρότυπα, όπως αυτά καθορίζονται από τις Διεθνείς Εταιρείες Χειρουργικής της Παχυσαρκίας. Το ιατρείο τους λειτουργούσε μια φορά τη βδομάδα και ήταν επιφορτισμένο με την κατατόπιση των ασθενών για τη χειρουργική της παχυσαρκίας, τις χειρουργικές επιλογές, αλλά και τους κινδύνους από τις επεμβάσεις αυτές, που περιλαμβάνουν ακόμη και το θάνατο. Είναι γεγονός ότι κάποιοι ασθενείς ακούγοντας την αναφορά σε θάνατο αποφάσιζαν όπως μη προχωρήσουν χειρουργικά. Το ιατρείο ήταν ακόμη επιφορτισμένο με την προετοιμασία όσων αποφάσιζαν να χειρουργηθούν και τη μετεγχειρητική τους παρακολούθηση. Είναι γεγονός ότι είχε γίνει ιδιαίτερα δημοφιλές, λόγω του μεγάλου προβλήματος παχυσαρκίας που αντιμετωπίζει η χώρα μας, αλλά και των ιδιαίτερα καλών αποτελεσμάτων που είχαμε ως ομάδα γιατρών. Έτσι, ασθενείς από όλη την Κύπρο συνέρρεαν στο ιατρείο για να πληροφορηθούν και για να χειρουργηθούν. Σε σχέση με την παρούσα αγωγή, στις 9 5.2016 καταχωρήθηκε το Κλητήριο Ένταλμα της πιο πάνω αγωγής και στις 17.5.2017 του επιδόθηκε, στο οποίο Ενάγων ήταν ο χχχχ Ρωτής, υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος χχχχ Ρωτή, εκ Λευκωσίας. Εναγόμενοι ήσαν: 1, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας.

1. χχχχχ Παιδονόμος και
2. χχχχ Ανδρέου. Στις 25.5.
3. καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης από τους δικηγόρους του, Δρ. Κ. Χρυσοστομίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε , για λογαριασμό του και για τους Εναγόμενος 1 & 3, εμφανίστηκαν ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας και ο χχχχχ Παναγιώτου. Στις 2.2.2017 οι δικηγόροι του Ενάγοντος καταχώρησαν αίτηση για απόφαση, η οποία ήταν ορισμένη για πρώτη εμφάνιση στις 14.3.
4. Στις 14.3.2017 ζητήθηκε χρόνος από τους δικηγόρους του και από τους δικηγόρους των άλλων Εναγομένων, για να καταχωρηθεί η υπεράσπιση τους και η υπόθεση ορίστηκε στις 17.5.2017 για οδηγίες. Στις 17.5.2017 ζητήθηκε από όλους τους δικηγόρους των Εναγομένων περαιτέρω παράταση για να καταχωρηθεί η υπεράσπιση τους και ειδικά για αυτόν, διότι ανέμενε να λάβει διάφορα έγγραφα από το Νοσοκομείο Λευκωσίας και από το Υπουργείο Υγείας. Η υπόθεση ορίστηκε στις 12.9.
5. Στις 10.7.2017 επιδόθηκε στο γραφείο των δικηγόρων του νέο Κλητήριο Ένταλμα (0.2,1) άνευ ημερομηνίας και Έκθεση Απαίτησης ημερομηνίας 30.6.2017, στα οποία (και στα δύο δικόγραφα) αναγράφεται στο πάνω μέρος της πρώτης τους σελίδας η πρόταση: «Ως ετροποποιήθει στις ημερ. 30/06/2017 δυνάμει της Δ.25 Θ. 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας». Αυθαίρετα και παράτυπα και χωρίς οποιοδήποτε διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο θα έπρεπε να εκδίδετο μετά από την καταχώρηση σχετικής αίτησης του Ενάγοντα, οι δικηγόροι του Ενάγοντα και/ή ο Ενάγων, προχώρησε και τροποποίησε τόσο το Κλητήριο Ένταλμα όσο και την Έκθεση Απαίτησης τους, με την προσθήκη ακόμα τριών

(3)Εναγόντων, ήτοι:

1. χχχχ Ρωτής, υπό την προσωπική του ιδιότητα, εκ Λευκωσίας,
2. χχχχ Ρωτή, εκ Λευκωσίας,
3. χχχχχ Ρωτή, εκ Λευκωσίας. Στις 12.9.2017 που ήταν ορισμένη η αγωγή και η αίτηση για απόφαση ημερ. 2.2.2017 που καταχώρησε ο Ενάγων, οι δικηγόροι του Ενάγοντα απέσυραν την εν λόγω αίτηση με έξοδα εναντίον του Ενάγοντα. Ο Ενάγων, με την παράτυπη και/ή άκυρη καταχώριση τόσον του Κλητηρίου Εντάλματος 0.2,1 όσο και της τροποποιημένης ΄Εκθεσης Απαίτησης στις 30.6.2017, πρόσθεσε νέους Ενάγοντες, ήτοι τους:

(2)χχχχχ Ρωτή,

(3)χχχχχχ Ρωτή και

(4)χχχχχ Ρωτή, οι οποίοι είναι ο πατέρας του αποβιώσαντα Βασίλη Ρωτή, η μητέρα του και η αδελφή του, αντίστοιχα. Όλοι οι νέοι Ενάγοντες, 2, 3 & 4 αξιώνουν, μαζί με τον Ενάγοντα γενικές, ειδικές, παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις, λόγω, δήθεν, ισχυριζόμενης αμέλειας του, που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο του Βασίλη Ρωτή, στις 23.7.2013. Τα δύο πιο πάνω δικόγραφα που καταχώρησε ο Ενάγων είναι άκυρα και παράτυπα και θα πρέπει να ακυρωθούν και/ή να απορριφθούν. Θα έπρεπε να προηγηθεί αίτηση δια κλήσεως εκ μέρους του Ενάγοντα, βάσει του Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού και συγκεκριμένα βάσει της Δ.9 Θ. 10, με την οποία προβλέπεται η προσθήκη νέων διαδίκων και δη Εναγόντων σε μια δικαστική διαδικασία. Η προσθήκη νέων Εναγόντων θα πρέπει να αποφασιστεί από το Δικαστήριο και το ίδιο το Δικαστήριο θα πρέπει να διατάξει την αιτούμενη τροποποίηση και το ίδιο το Δικαστήριο εκδίδει διάταγμα τροποποίησης και με βάση το διάταγμα αυτό θα πρέπει ο Ενάγων να προχωρήσει στην τροποποίηση των δικογράφων του. Ο xxxxxx Ρωτής απεβίωσε στις 23.7.2013 και το αγώγιμο δικαίωμα των Εναγόντων 2, 3 & 4, έχει ήδη παραγραφεί, καθ' ότι έχουν παρέλθει τρία

(3)χρόνια από την ημερομηνία του θανάτου του xxxxx Ρωτή, όπως προβλέπεται στο άρθρο 68 του Νόμου Περί Αστικών Αδικημάτων, Κεφάλαιο

1. Οι Ενάγοντες καταχώρισαν ένσταση στην πιο πάνω Αίτηση, στην ειδοποίηση της οποίας κατέγραψαν αριθμό λόγων ένστασης, τους ακόλουθους: « Α. Η αναφερόμενη Αίτηση στερείται νομικής βάσης και/ή της αναγκαίας νομικής βάσης και/ή δεν συνάδει με τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει Β. Δεν πληρούνται οι τιθέμενες από το νόμο και/ή τη νομολογία προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Γ. Η αναφερόμενη Αίτηση συνιστά λανθασμένο δικονομικό μέτρο σε σχέση με τους επιδιωκόμενους από αυτήν σκοπούς. Δ. Η αναφερόμενη Αίτηση δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις και προκαλεί αδικαιολόγητη και/ή υπέρμετρη καθυστέρηση στην προώθηση της δικαστικής διαδικασίας. Ε. Η αναφερόμενη- Αίτηση συνιστά κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας και δεν αποσκοπεί προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. ΣΤ. Δεν ισχύουν οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και/ή η Νομολογία για παραμερισμό και/ή αναστολή και/ή ακύρωση της παρούσας Αγωγής λόγω της ισχυριζόμενης παραγραφής για τους Ενάγοντες αρ. 2,3 και 4 και/ή το Αστικό Αδίκημα δεν έχει παραγραφεί για τους Ενάγοντες αρ. 2,3 και
2. Ζ. Ο Αιτητής υποβάλει την παρούσα Αίτηση με πλήρη περιφρόνηση των συνταγματικών δικαιωμάτων των Εναγόντων για πρόσβαση στα Δικαστήρια (Σ 30.1), Η. Η αίτηση δεν αποκαλύπτει στοιχεία που να δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων θεραπειών. Δεν ισχύουν οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και/ή η Νομολογία για παραμερισμό και/ή αναστολή και/ή διαγραφής του Τροποποιημένου Κλητηρίου Εντάλματος και/ή της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης.» Η ένσταση υποστηρίζεται, ως προς τα γεγονότα, από ένορκη δήλωση του xxxxxx Ρωτή, ο οποίος λέγει μεταξύ άλλων: Είναι διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα και Ενάγοντας αρ. 2 στην πιο πάνω Αγωγή. Σύμφωνα με τη Νομοθεσία, και συγκεκριμένα με την Δ.25 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας οι Ενάγοντες έχουν το δικαίωμα πριν την έκδοση από τους ενάγοντες της Κλήσης για Οδηγίες, σύμφωνα με τη Διαταγή 30, της άπαξ τροποποίησης των δικογράφων, χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Σε τέτοια περίπτωση καταχωρούνται τα τροποποιημένα δικόγραφα με ανάλογη ένδειξη, όπως και έπραξαν στις 30/6/
3. Η τροποποίηση του δικογράφου είναι φανερό ότι περιλαμβάνει και την τροποποίηση του τίτλου της Αγωγής, καθώς θα ήταν πρωτάκουστο να δικαιούνται οι Ενάγοντες, βάσει της Δ.25, να τροποποιήσουν ή να αλλάξουν ολοκληρωτικά την νομική βάση και τα γεγονότα της Αγωγής τους, αλλά να μην δικαιούνται να τροποποιήσουν τον τίτλο της Αγωγής τους, κάτι που δεν επηρεάζει δυσμενώς τα δικαιώματα των Εναγομένων όσο η τροποποίηση της βάσης της Αγωγής. Καμία παρατυπία ή ακυρότητα δεν υπήρξε στην καταχώρηση του τροποποιημένου Κλητήριου Εντάλματος και της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης περί τις 30/6/17 από τους Ενάγοντες και ουδόλως επηρεάστηκαν αρνητικά τα δικαιώματα των Εναγόμενων. Η σχετική διάταξη Δ.9 θ. 10, έχει υπερκεραστεί από την νεότερη διαταγή Δ.25 που επιτρέπει στους Ενάγοντες άνευ αδείας από το Δικαστήριο την τροποποίηση των δικογράφων άπαξ πριν την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες από τους Ενάγοντες. Όσον αφορά τον ισχυρισμό για την παραγραφή των δικαιωμάτων των Εναγόντων αρ.2,3 και 4 αυτός δεν στηρίζεται στην Νομοθεσία. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012 (66/2012) άρθρο 3, η παραγραφή των δικαιωμάτων όσο αφορά τα αστικά αδικήματα ανασταλόταν ετησίως από το 2012 που τέθηκε σε ισχύ ο νόμος μέχρι τις 1/1/16, όπου και αρχίζει να προσμετράτε ο χρόνος παραγραφής για όλα τα αστικά αδικήματα. Βάσει της ανωτέρω Νομοθεσίας η παραγραφή των δικαιωμάτων για τους Ενάγοντες αρ.2,3 και 4 θα συντελεστεί περί το
4. Μάλιστα σύμφωνα με το άρθρο 9 του ανωτέρω Νόμου, το Δικαστήριο έχει την διακριτική ευχέρεια, σε αγωγές που αφορούν θάνατο ένεκα αστικού αδικήματος όπως την παρούσα, να αποφασίσει την μη εφαρμογή των διατάξεων περί παραγραφής. Το άρθρο 58 του Κεφ. 148 δεν ίσχυε μετά την εφαρμογή του περί Αναστολής της Παραγραφής Νόμου του 1964 και στη συνέχεια των Νόμων 36/82 και 217/
5. Όταν δε ψηφίστηκε ο Νόμος περί Αναστολής του Χρόνου Παραγραφής (Προσωρινές Διατάξεις) του 2002 και εν συνεχεία ο Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012 (66/2012) χρόνος παραγραφής άρχισε να προσμετρά μετά την έναρξη της ισχύος του νέου Νόμου και έτσι ο χρόνος των 3 ετών δεν είχε παρέλθει. Νομική Πτυχή Η Διαταγή 25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, προβλέπει ότι «Μετά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και πριν την έκδοση από τον Ενάγοντα της κλήσης για Οδηγίες σύμφωνα με τη Διαταγή 30, επιτρέπεται άπαξ η τροποποίηση του χωρίς άδεια του Δικαστηρίου.» Η Διαταγή αυτή αφορά τροποποίηση δικογράφου. Υπάρχει ειδική διάταξη για προσθήκη διαδίκου. Είναι η Δ.
6. Θ.10, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προβλέπει ότι το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας είτε με είτε χωρίς αίτηση οιουδήποτε διαδίκου και με όρους που θα φανούν στο Δικαστήριο ή τον Δικαστή, δίκαιοι, να διατάξει όπως τα ονόματα οιωνδήποτε προσώπων που έχουν κακώς ενωθεί είτε σαν Ενάγοντες είτε σαν Εναγόμενοι, να διαγραφούν και τα ονόματα οιωνδήποτε μερών είτε Ενάγοντες είτε Εναγόμενοι που πρέπει να είχαν ενωθεί ή που η παρουσία τους στο Δικαστήριο θα ήταν αναγκαία για να μπορέσει το Δικαστήριο αποτελεσματικά και ολοκληρωτικά να αποφασίσει και να διακανονίσει όλα τα ερωτήματα που υπάρχουν στην υπόθεση ή ζήτημα να προστεθούν. Η Διαταγή 25 δεν κατάργησε την διαταγή 9 θ.
7. Είναι εισήγηση των δικηγόρων του Εναγόμενου 2 - Αιτητή, με την αγόρευση τους, «ότι θα έπρεπε να προηγηθεί αίτηση διά κλήσεως εκ μέρους του Ενάγοντα, βάσει του Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού και συγκεκριμένα βάσει της Δ.9 θ.10, με την οποία προβλέπεται η προσθήκη νέων διαδίκων και δη Εναγόντων σε μια δικαστική διαδικασία. Η προσθήκη νέων Εναγόντων θα πρέπει να αποφασιστεί από το Δικαστήριο και το ίδιο το Δικαστήριο θα πρέπει να διατάξει την αιτούμενη τροποποίηση, νοουμένου ότι ικανοποιηθεί και να εκδώσει διάταγμα τροποποίησης και με βάση το διάταγμα αυτό θα πρέπει ο Ενάγων να προχωρήσει στην τροποποίηση των δικογράφων του.» Στην απόφαση ΑΝΔΡΕΑΣ ΟΔΥΣΣΕΩΣ ν. ΛΑΙΚΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΛΤΔ

(2001)1Β Α.Α.Δ. 1372 αποφασίστηκε ότι: «Η επιλογή των εναγομένων προσώπων σε μια αγωγή είναι δικαίωμα το οποίο ανήκει βασικά στον ενάγοντα. (Βλ. Supreme Court Practice 1982 3 - σελ. 210. Το Δικαστήριο έχει ωστόσο την εξουσία (Βλ. Κανόνες Πολιτικής Δικονομίας - Διαταγή 9 θ.10) να διατάξει σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, είτε κατόπιν αιτήσεως είτε χωρίς αίτηση, την προσθήκη οποιουδήποτε προσώπου ως διαδίκου την παρουσία του οποίου θεωρεί αναγκαία για την πλήρη και αποτελεσματική επίλυση όλων των θεμάτων που εγείρονται στην αγωγή. Είναι αυτόδηλο ότι το ζήτημα εμπίπτει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου και καθώς έχει ειπωθεί στην Παπαχριστοφόρου ν. Χαραλάμπους (ανωτέρω), η απόφανση ως προς το αν βρίσκονται όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι ενώπιον του δικαστηρίου είναι συναρτημένη προς τα επίδικα θέματα όπως αυτά προσδιορίζονται στις γραπτές προτάσεις. ............................................................ Καθώς έχει προαναφερθεί, η προσθήκη διαδίκου είναι ζήτημα το οποίο εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Προκειμένου να καταστεί δυνατή η αποτελεσματική εκδίκαση όλων των επίδικων θεμάτων μεταξύ των διαδίκων το Δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια η οποία του παρέχει τη δυνατότητα διαγραφής, προσθήκης ή αντικατάστασης διαδίκου σε μια εκκρεμούσα διαδικασία.» Στην υπόθεση ΜΕΡΑ UNDERWRITING MANAGEMENT LIMITED ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ν ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΩΝΥΜΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ

(1997)1Β Α.Α.Δ. 772 αποφασίστηκε: «Το ζήτημα της προσθήκης διαδίκου εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Όπως έχει νομολογηθεί το δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια να κάμει οποιεσδήποτε αναγκαίες τροποποιήσεις σε σχέση με τους διαδίκους με το να τους προσθέσει, να τους διαγράψει ή να τους αντικαταστήσει και να επιφέρει τέτοιες αλλαγές όσες είναι αναγκαίες για να καταστήσει δυνατή την αποτελεσματική εκδίκαση όλων των μεταξύ των διαδίκων επίδικων θεμάτων (Βλ. Van Gelder, Apsimon & Co v. Sowerby Bridge United District Flour Society [1890] 44 Ch D 374, C.A., Montgomery v. Foy, Morgan & Co [1895] 2 Q.B. 321, C.A., Bennetts & Co v. Mcllwraith & Co [1896] 2 Q.B. 464, C.A., Ideal Films Ltd v. Richards [1927] 1 K.B. 374, C.A., Wilson v. Balcarres [1893] 1 Q.B. 422, Robinson v. Geisel [1894] 2 Q.B. 688). Στην Byrne and Another v. Brown [1889] 22 Q.B.D. 657 ο Lord Esher, M.R. έχει πραγματευθεί ως πιο κάτω το ζήτημα της προσθήκης διαδίκου: "One of the chief objects of the Judicature Acts was to secure that, wherever a Court can see in the transaction brought before it that the rights of one of the parties will or may be so affected that under the forms of law other actions may be brought in respect of that transaction, the Court shall have power to bring all the parties before it, and determine the rights of all in one proceeding. It is not necessary that the evidence in the issues raised by the new parties being brought in should be exactly the same; it is sufficient if the main evidence, and the main inquiry, will be the same, and the Court then has power to bring in the new parties, and to adjudicate in one proceeding upon the rights of all the parties before it." Σε ελληνική μετάφραση: "Ένας από τους κύριους σκοπούς των Judicature Acts ήταν να εξασφαλιστεί ότι οποτεδήποτε το δικαστήριο μπορεί να διακρίνει από την διαδικασία η οποία βρίσκεται ενώπιον του ότι τα δικαιώματα ενός από τους διαδίκους θα επηρεαστούν ή δυνατόν να επηρεαστούν με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε δυνάμει των υφιστάμενων διαδικαστικών θεσμών δυνατό να εγερθούν άλλες αγωγές σε σχέση με την ίδια πράξη, το δικαστήριο θα έχει εξουσία να φέρει όλα τα μέρη ενώπιόν του, και να αποφασίσει επί των δικαιωμάτων τους σε μια διαδικασία. Δεν είναι απαραίτητο όπως η μαρτυρία, που προκύπτει για τα επίδικα θέματα που εγείρονται από την προσθήκη των μερών, είναι ακριβώς η ίδια. Είναι αρκετό αν η κυρίως μαρτυρία και η κυρίως έρευνα, θα είναι οι ίδιες και το δικαστήριο έχει εξουσία να προσθέσει τα νέα μέρη, και να αποφασίσει επί των δικαιωμάτων όλων των μερών που βρίσκονται ενώπιον του σε μια διαδικασία." Στην παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε το κλητήριο ένταλμα (0.2,1), επιδόθηκε στους Εναγόμενους, καταχώρισαν οι Εναγόμενοι σημείωμα εμφάνισης, καταχωρήθηκε έκθεση απαίτησης και αίτηση για απόφαση επειδή οι Εναγόμενοι δεν καταχώρισαν υπεράσπιση. Ακολούθως χωρίς να καταχωρηθεί Αίτηση για προσθήκη διαδίκου ή διαδίκων και να ασκήσει το Δικαστήριο τη διακριτική του εξουσία για να επιτρέψει κάτι τέτοιο, ο Ενάγων καταχώρισε κλητήριο ένταλμα και έκθεση απαίτησης προσθέτοντας ακόμα τρεις Ενάγοντες χωρίς διάταγμα ή την άδεια του Δικαστηρίου. Ενόψει όλων των πιο πάνω βρίσκω ότι η προσθήκη Εναγόντων έπρεπε να γίνει σύμφωνα με την Δ.9 θ.10 και όχι με βάση την Διαταγή 25. Γι΄ αυτό το λόγο το κλητήριο ένταλμα και η έκθεση απαίτησης, όπως έχουν καταχωρηθεί με την προσθήκη στον τίτλο των τριών Εναγόντων, θα πρέπει να παραμεριστούν. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο παραμερισμός του κλητηρίου εντάλματος και της έκθεσης απαίτησης όπως έχουν διαμορφωθεί μετά την προσθήκη των τριών Εναγόντων. Επιδικάζονται έξοδα €800 σε βάρος του Ενάγοντα - Καθ΄ ου η Αίτηση και υπέρ των Εναγομένων - Αιτητών. [Υπ.] ........... Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο