← Κύπρος

ΚΥΛΙΛΗ ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 47/19, 20/2/2019

ΚΥΛΙΛΗ ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 47/19, 20/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A89 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 47/19 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις αφορώσι και τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ. 224 ως και τις τροποποιήσεις τους Μεταξύ: XXXXX XXXXX ΚΥΛΙΛΗ (Α.Δ.Τ XXXXX3286) εκ Λευκωσίας Αιτητής - Εφεσείοντας - και - ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Γωνία Λεωφόρος Λεμεσού & Αθαλάσσας, 200, 2025, ΣΤΡΟΒΟΛΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Καθ' ων η αίτηση - Εφεσίβλητοι Αίτηση Εφεσείοντα ημερομηνίας 11.2.19 για Προσωρινά Διατάγματα Ημερομηνία: 20 Φεβρουαρίου 2019 Εμφανίσεις: Για Εφεσείοντα - Αιτητή: κ. Α. Μαθηκολώνης Για Εφεσίβλητους - Καθ' ων η αίτηση: κα Κ. Κύζη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 11.2.19, ο Εφεσείοντας καταχώρισε την παρούσα Έφεση με την οποία αιτείται Διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει και/ή παραμερίζει την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», ως και τον πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου, που περιγράφεται στην εν λόγω Ειδοποίηση και είναι ορισμένος στις 20.2.19 και ώρα 12.00 μ.μ. Παράλληλα με την Έφεση, ο Εφεσείοντας (στο εξής ο Αιτητής) καταχώρισε την ίδια ημέρα, την παρούσα μονομερή Αίτηση, αποβλέποντας στην έκδοση των ακόλουθων δύο Προσωρινών Διαταγμάτων: «Α. Παρεμπίπτον διάταγμα που να απαγορεύει στην Καθ' ης η Αίτηση Τράπεζα - HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD, να πωλήσει το ενυπόθηκο ακίνητο αρ. εγγραφής 8/2XX4, Φ/Σχ 30/0XX2, 8 Τεμάχιο : 2XX7, 1/2 εξ αδιανεμήτου μερίδιο, στην Ενορία Άγιος Βασίλειος στον Στρόβολο Λευκωσίας, του Αιτητή - XXXXX XXXXX Κυλίλη, με βάση την Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ ημερομηνίας 19/12/2018 που επιδόθηκε στον Αιτητή στις 18/1/2019, μέχρι της εκδικάσεως της παρούσας Αίτησης-Έφεσης ή και μέχρι οποιονδήποτε άλλο χρόνο ήθελε αποφασίσει το Δικαστήριο. Β. Παρεμπίπτον διάταγμα που να απαγορεύει στην Καθ' ης η Αίτηση Τράπεζα - HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD, να συνεχίσει την διαδικασία εκποίησης του ως άνω ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις πρόνοιες του Άρθρου 44(Γ) της Περί Υποθηκών Νομοθεσίας όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα.» Το Δικαστήριο αφού εξέτασε την μονομερή Αίτηση στις 13.2.19, διέταξε την επίδοση της στους Εφεσίβλητους (στο εξής οι Καθ' ων η αίτηση), οι οποίοι καταχώρισαν ένσταση στις 18.2.19. Η Αίτηση βασίζεται στα άρθρα 29-32 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/60), στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65 ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα στα Άρθρα 5, 21, 27, 44, 44Α

(1), 44Α
(2), 44Α
(3), 44Α
(4)και 44Α(4Α), 44Β
(1), 44Β
(2), 44Β
(3), 44Γ
(1), 44Γ
(2), 44Γ
(3), 44Δ
(1), 44Δ
(2), 44Δ
(3), 44Δ
(4), 44Δ
(5)και 44Δ
(6)και γενικά τα άρθρα 44Α - 44ΙΑΑ, και Παραρτήματα αυτού, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς του 2015 - Κ.Δ.Π. 185/2015, στα άρθρα 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου ΚΕΦ. 224 ως έχει τροποποιηθεί, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς άρθρα 1-18 ως έχουν τροποποιηθεί, στη Δ.39, Δ.48 ΘΘ1-9, 8 και 9 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στον περί Ερμηνείας Νόμο, Κεφ.1, στον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113 και ειδικότερα στα άρθρα 334 - 344, στο Άρθρο 95 του Νόμου 65
(1)/2015, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και ειδικότερα στα άρθρα 23, 26, 28 και 30, στην αρχή «delegatus non potest delegare», στις αρχές της Επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στη σχετική Νομολογία και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή ημερομηνίας 11.2.
  1. Όπως διατείνεται ο ενόρκως δηλών, στις 20.2.98 ενέγραψε προσωπικά στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας την Υποθήκη Υ1779/98 επί του ½ εξ αδιανέμητου μεριδίου του, επί του ακινήτου με αρ. εγγρ. 8/2XX4, Φ/ΣΧ 30/0XX2, 8 Τεμάχιο: 2XX7 στην Ενορία Άγιος Βασίλειος στον Στρόβολο Λευκωσίας (το εξής το ακίνητο) (τεκμήριο 1), επί το οποίο ανηγέρθηκε κτιριακό συγκρότημα. Στις 7.6.2018 οι Καθ' ων η αίτηση έκδοσαν Ειδοποίηση Τύπου «Ι», η οποία του επιδόθηκε στις 22.6.18 (τεκμήριο 2). Στις 19.12.18 οι Καθ' ων η αίτηση έκδοσαν Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» η οποία του επιδόθηκε στις 18.1.19 και με την οποία οι Καθ' ων η αίτηση καθόρισαν ως ημερομηνία διεξαγωγής του πλειστηριασμού την 20.2.19 και ώρα 12 μ.μ. (τεκμήριο 3). Ανέφερε επίσης ότι στις 4.2.04 οι Καθ' ων η αίτηση εξασφάλισαν εναντίον της εταιρείας ROTIS KYLILIS SHOES LTD και του ιδίου προσωπικά, εκ συμφώνου απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην αγωγή 11500/02 (τεκμήριο 4), στα πλαίσια της οποία εκδόθηκε εναντίον του ιδίου, Διάταγμα για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, με βάση την Υ1779/
  2. Ισχυρίζεται ότι η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» και η διαδικασία που άρχισαν οι Καθ' ων η αίτηση για εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου είναι παράνομη και άκυρη διότι:
  3. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι δόλια και/ή καταχρηστική και/ή με παράνομο σκοπό να τον εμποδίσει να προσφύγει στο Δικαστήριο και να έχει δίκαια δίκη με βάση το άρθρο 30 του Συντάγματος. Και τούτο γιατί οι Καθ' ων η αίτηση, έκδοσαν την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» στις 18.12.18, την επέδοσαν στον ίδιο στις 18.1.19 και καθόρισαν το πλειστηριασμό στις 20.2.19, δηλαδή μόλις 3 ημέρες μετά τη λήξη των 30 ημερών της προθεσμίας που ο Νόμος τάσσει για καταχώριση της Έφεσης δηλαδή μέχρι 17.2.
  5. Η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» ημερομηνίας 7.6.18 είναι παράνομη και άκυρη διότι με αυτήν οι Καθ' ων η αίτηση αξιώνουν τόκο προς 10,50% από 1.6.18, εν αντιθέσει με τη δήλωση υποθήκης που προβλέπει σύνθετο τόκο προς 8% ετησίως από 27.2.98 και την σύμβαση υποθήκης που προβλέπει τόκο προς 8% ή προς το εκάστοτε επιτρεπόμενο από το Νόμο ανώτατο ποσοστό επιτοκίου.
  6. Η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» είναι παράνομη, άκυρη και ανεφάρμοστη διότι στο επίδικο ακίνητο βρίσκεται και η μοναδική του κατοικία, ως και η κατοικία εξαρτωμένων μελών της οικογένειας του, με αποτέλεσμα η παρούσα υπόθεση να καλύπτεται από το άρθρο 95 του Ν. 65(Ι)/2015 και τα αξιούμενα με την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» ποσά, να είναι εσφαλμένα, παράνομα και μη εισπράξιμα.
  7. Η όλη διαδικασία για εκποίηση της επίδικης Υποθήκης με την Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ, είναι παράνομη, άκυρη και δεν άρχισε νόμιμα για τους λόγους που ανέφερε πιο πάνω, σε σχέση με την Ειδοποίηση Τύπου «Ι».
  8. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι εσφαλμένη και δεν συνοδεύεται από πραγματική κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους.
  9. Τα αξιούμενα ποσά με τις Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» δεν συνάδουν με τα ποσά που καλύπτει η σύμβαση της Υποθήκης Υ1779/
  11. Η όλη διαδικασία που άρχισε με τις Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ», «Ι», «ΙΑ» είναι άκυρη εφόσον παραβιάζει το άρθρο 26 του Συντάγματος. Τούτο γιατί η επίδικη Σύμβαση Υποθήκης καταρτίστηκε με βάση τη νομοθεσία που ίσχυε κατά τον χρόνο υπογραφής της Υποθήκης. Επομένως η διαδικασία που προωθείται αναφορικά με την επίδικη Υποθήκη είναι αντισυνταγματική, παράνομη, άκυρη και ανυπόστατη, όπως και ο πλειστηριασμός ημερομηνίας 20.2.
  13. Το επίδικο ακίνητο, πρόκειται να πωληθεί σε πλειστηριασμό, στη βάση μόνο των ισχυρισμών των Καθ' ων η αίτηση στις επίδικες Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» και δεν παρέχεται η ευχέρεια να αμφισβητηθούν οι ισχυρισμοί αυτοί ενώπιον τρίτου ανεξάρτητου θεσμού όπως είναι το Δικαστήριο. Συνεπώς, η διαδικασία αυτή με βάση το Μέρος VIA του Ν.9/1965 πλήττει τα συνταγματικά δικαιώματα του Εφεσείοντα για δίκαιη δίκη με βάση το άρθρο 30 του Συντάγματος, είναι καταχρηστική και γίνεται με κακή πίστη.
  14. Η επίδικη Υποθήκη είναι παράνομη, άκυρη και ανεφάρμοστη διότι καταρτίστηκε κατά παράβαση των άρθρων 5 και 21
(1)(γ) των Περί Υποθηκών Νομοθεσίας και με βάση τον όρο 15 αυτής, αποστερεί ή και εκμηδενίζει το δικαίωμα του Αιτητή για εξόφληση του ενυπόθηκου χρέους και εξάλειψη της υποθήκης. Τέλος, ισχυρίζεται ότι εάν επιτραπεί η πώληση του επίδικου ακινήτου στον πλειστηριασμό στις 20.2.19, θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά αφού θα απωλέσει το ακίνητο και την κατοικία του, αλλά και την κατοικία των παιδιών του που είναι εξαρτώμενα του. Αντίθετα, οι Καθ' ων η αίτηση δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά, αφού θα μπορούν σε μεταγενέστερο χρόνο να προχωρήσουν με τη διαδικασία εκποίησης σε άλλη ημερομηνία. Η ένσταση των Καθ' ων η αίτηση, υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Πιέρα ημερομηνίας 18.2.19 και με αυτήν προσβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: 1. Δεν πληρούνται και/ή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/1960. 2. Οι Καθ' ων η αίτηση ενήργησαν νόμιμα και άσκησαν νόμιμα τα δικαιώματα τους, προχωρώντας με την επίδοση της Ειδοποίησης «Τύπου ΙΑ» στον Αιτητή και στα ενδιαφερόμενα μέρη με σκοπό την έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου για πώληση του ακινήτου που βαρύνεται με την Υ1779/98. Οι λόγοι παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» προβλέπονται εξαντλητικά στο άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου και δεν υφίσταται κανένας από αυτούς που να δικαιολογεί την ακύρωση της Ειδοποίησης «ΙΑ», που επιδόθηκε στον Αιτητή την 18.1.
  1. Συνεπώς, δεν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση, ούτε και ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην Έφεση.
  2. Ο Αιτητής δεν έχει ικανοποιήσει την 3η προϋπόθεση του Ν. 14/60, εφόσον η ζημιά που ήθελε υποστεί από την εκποίηση του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου είναι καθαρά χρηματική και εύκολα μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Επιπλέον ο Αιτητής δεν αμφισβητεί την οικονομική κατάσταση των Καθ' ων η αίτηση.
  3. Η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη, διότι με το αιτητικό (Β) ζητούνται οι ίδιες ακριβώς θεραπείες με την Έφεση.
  4. Η παρούσα Αίτηση καταχωρίστηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση τεχνηέντως και δολίως, με σκοπό να ικανοποιηθεί το στοιχείο του κατεπείγοντος, δηλαδή σχεδόν μετά πάροδο ενός μηνός από την επίδοση της Ειδοποίησης «ΙΑ» στον Αιτητή στις 18.1.19, δηλαδή στις 11.2.19 και με την οποία πληροφορήθηκε ότι ο πλειστηριασμός θα διενεργηθεί στις 20.2.
  6. Ο Αιτητής κωλύεται και/ή εμποδίζεται να ισχυρίζεται ότι θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά σε αυτόν, εφόσον το ενυπόθηκο ακίνητο υποθηκεύτηκε με δική του πρωτοβουλία και με την ελεύθερη συναίνεση του προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση.
  7. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει σαφέστατα υπέρ της απόρριψης της Αίτησης.
  8. Το γεγονός ότι εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή 11500/02 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, στις 4.2.04, με την οποία το Δικαστήριο διέταξε την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, δεν αποτελεί εμπόδιο για την προώθηση της διαδικασίας πώλησης του, με βάση το Μέρος VIA του Ν.9/65 όπως τροποποιήθηκε [άρθρο 44Α(4Α)].
  9. Ο Αιτητής κωλύεται και/ή εμποδίζεται λόγω της ύπαρξης δικαστικής απόφασης στην αγωγή 11500/02 και άρα λόγω ύπαρξης δεδικασμένου, να εγείρει ισχυρισμούς για αμφισβήτηση του οφειλόμενου ποσού και/ή ισχυρισμούς για την εγκυρότητα της επίδικης Υποθήκης.
  10. Ο Αιτητής κωλύεται και/ή εμποδίζεται να εγείρει ισχυρισμούς για την εγκυρότητα της Ειδοποίησης Τύπου «Ι», η οποία δεν εξετάζεται ούτε στα πλαίσια της Έφεσης που αφορά τον παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ».
  11. Καμιά διάταξη του Μέρους VIA αναφέρει ως λόγο παραμερισμού και/ή ακύρωσης της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», την αμφισβήτηση του οφειλόμενου ποσού βάσει των πιστωτικών διευκολύνσεων ή βάσει της σύμβασης υποθήκης και/ή του τόκου και/ή του επιτοκίου και/ή την αμφισβήτηση της επίδικης Υποθήκης.
  12. Δεν επεξηγείται και/ή δεν εξειδικεύεται με ποιο τρόπο το Μέρος VIA του Ν.9/65 ως έχει τροποποιηθεί, παραβιάζει το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι ελευθέρως, ως και το άρθρο 30 του Συντάγματος. Ούτε και εξειδικεύεται η συγκεκριμένη διάταξη του Νόμου την οποία ο Αιτητής θεωρεί ότι προσκρούει στο άρθρο 30 του Συντάγματος.
  13. Η έκδοση των αιτούμενων Προσωρινών Διαταγμάτων επί της ουσίας καθορίζει το τελικό αποτέλεσμα της Έφεσης και/ή την καθιστά άνευ αντικειμένου.
  14. Η ένορκη δήλωση του Αιτητή που συνοδεύει την Αίτηση, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη, διότι από τη σελίδα 8-12 δεν είναι αριθμημένη καμιά παράγραφος με αποτέλεσμα να αντίκειται στη Δ.39 θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
  15. Η Αίτηση είναι αχρείαστη, κακόπιστη, εκδικητική και καταχρηστική διότι μοναδικό σκοπό έχει την αποφυγή συμμόρφωσης του Αιτητή με τις εξ αποφάσεως και/ή συμβατικές του υποχρεώσεις προς τους Καθ' ων η αίτηση. Η XXXXX Πιέρα είναι υπάλληλος της εταιρείας APS Debt Servicing Cyprus Ltd στην οποία μεταφέρθηκε η διαχείριση των προβληματικών λογαριασμών από τους Καθ' ων η αίτηση, ανάμεσα στους οποίους και οι λογαριασμοί του Αιτητή. Αναφέρθηκε στην εγγραφή της Υ1779/98 (τεκμήριο 1) από τον Αιτητή, επί του επίδικου ακινήτου για ποσό ΛΚ90,000 με σύνθετο τόκο προς 8% από 27.2.98 και επεσήμανε ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία και/ή τεκμήριο που να τεκμηριώνει ότι στο κτίριο επί του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου διαμένει αυτός, η οικογένεια και τα παιδιά του. Σε κάθε περίπτωση, ο Νόμος δεν απαγορεύει την εκποίηση της πρώτης κατοικίας. Ισχυρίστηκε ότι η επίδικη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε στον Αιτητή στις 18.1.19 και εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου που ορίστηκε στις 20.2.
  16. Επομένως, η επίδικη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε εντός της προβλεπόμενης από τον Νόμο προθεσμίας. Αντίθετα ο Αιτητής καθυστέρησε τη διαδικασία διότι από τις 18.1.19, άφησε να παρέλθει σχεδόν ένας μήνας για να καταχωρήσει την Έφεση και την παρούσα Αίτηση, στις 11.2.19, φέρνοντας το Δικαστήριο προ τετελεσμένων. Ισχυρίζεται ότι η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» δεν μπορεί να εξεταστεί στα πλαίσια της Έφεσης, η οποία αφορά την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» και συνεπώς όσα ο Αιτητής ισχυρίζεται για την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» δεν μπορούν να εξεταστούν ούτε στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης. Περαιτέρω, ο Αιτητής κωλύεται να ισχυρίζεται ότι δεν οφείλει τα ποσά που εξασφαλίζονται με την Υποθήκη, διότι εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση εναντίον του στην αγωγή 11500/02 στις 4.2.
  17. Επομένως υπάρχει δεδικασμένο και συνεπώς κωλύεται να προβάλει τέτοιους ισχυρισμούς, εφόσον το ακριβές ποσό που οφείλει αποτέλεσε αντικείμενο της εν λόγω αγωγής και δεν μπορεί να εξεταστεί ξανά στα πλαίσια της παρούσας Έφεσης. Σε σχέση με τον τόκο 10.5% τον οποίο αξιώνουν οι Καθ' ων η αίτηση με την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» εκδόθηκε η πιο πάνω δικαστική απόφαση. Αρνείται ότι ο Ν.65(Ι)/15εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση, διότι ο Αιτητής δεν έχει αποδείξει ότι επί του επίδικου ακινήτου βρίσκεται η μοναδική του κατοικία, ούτε και ότι το απαιτητό ποσό υπερβαίνει το ποσό της αρχικής σύμβασης δανειακής διευκόλυνσης και τους τόκους, αλλά προβαίνει σε αόριστους και ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς. Εν πάση περιπτώσει, τα οφειλόμενα ποσά που εξασφαλίζονται από την επίδικη Υποθήκη αποτέλεσαν το αντικείμενο της αγωγής 10500/02 και γι' αυτά εκδόθηκε δικαστική απόφαση εκ συμφώνου στις 4.2.
  18. Λόγω δεδικασμένου ο Αιτητής κωλύεται να αμφισβητεί τα οφειλόμενα ποσά. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι καθόλα ορθή, νόμιμη και καμιά πρόνοια στον Νόμο ορίζει ότι πρέπει να συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού. Οι Καθ' ων η αίτηση επέδωσαν κατάσταση λογαριασμού δεόντως συμπληρωμένη με την Ειδοποίηση Τύπου «Ι». Ισχυρίζεται ότι το Μέρος VIA του Ν. 9/65 ως τροποποιήθηκε, συνάδει πλήρως με το Σύνταγμα και δεν αντίκειται στο άρθρο 26 του Συντάγματος. Ο Αιτητής περαιτέρω, δεν εξειδικεύει τις νομοθετικές διατάξεις που θεωρεί ότι πλήττουν τα συνταγματικά του δικαιώματα. Το Μέρος VIA του Νόμου, ουσιαστικά έχει σχέση με την εφαρμογή και εκπλήρωση του σκοπού της σύμβασης Υποθήκης, σε περίπτωση που προκύπτει η δυνατότητα έναρξης της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου και δεν επεμβαίνει αναδρομικά σε ιδιωτική συμφωνία, δίδοντας δικαιώματα και προνόμια στον ενυπόθηκο δανειστή, έναντι του ενυπόθηκου οφειλέτη. Περαιτέρω, ο νομοθέτης, ρύθμισε με τα άρθρα 44Δ και 44Ε του Μέρους VIA, τη διαδικασία της εκτίμησης, ώστε να διασφαλίζεται με όσο το δυνατό ορθότερο τρόπο, ο καθορισμός της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου. Αρνείται ότι η διαδικασία πλειστηριασμού παραβιάζει το δικαίωμα της δίκαιης δίκης το οποίο προστατεύεται από το άρθρο 30 του Συντάγματος και τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης. Και τούτο γιατί ο Νόμος προνοεί για την άσκηση του ένδικου μέσου της Έφεσης, για τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 44(Γ)
(3), ώστε να ακουστεί ο ενυπόθηκος οφειλέτης, προτού τεθεί το ενυπόθηκο ακίνητο σε πλειστηριασμό. Επεσύναψε ως τεκμήριο 2 τη δικαστική απόφαση στην αγωγή 11500/2002, ημερομηνίας 4.2.04, ως τεκμήριο 3 τις Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «Θ» με την κατάσταση λογαριασμού που επιδόθηκε στον Αιτητή στις 22.6.18, ως τεκμήριο 4 τις Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 19.12.18 μαζί με το «Δελτίο Α» και ως τεκμήριο 5 την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ» για διορισμό εκτιμητή, που παραλήφθηκε από τον Αιτητή στις 10.10.18 και ισχυρίστηκε ότι η όλη διαδικασία τηρήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση ορθά και νόμιμα. Ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής κωλύεται να προωθεί ισχυρισμούς με τους οποίους αμφισβητεί την εγκυρότητα και/ή νομιμότητα της επίδικης Υποθήκης, λόγω της ύπαρξης δεδικασμένου, εφόσον αυτοί εξετάστηκαν στα πλαίσια της αγωγής 11500/
  1. Ο Αιτητής γνώριζε το οφειλόμενο ποσό που εξασφαλίζεται με την επίδικη Υποθήκη από το 2004, όταν κατόπιν δικής του επιθυμίας και συμφωνίας εκδόθηκε εναντίον του δικαστική απόφαση και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση. Ο τόκος και/ή το επιτόκιο καθορίζονται ρητά στους όρους του εγγράφου Υποθήκης αλλά και στη δικαστική απόφαση στην αγωγή 11500/02 από την ημερομηνία έκδοσης της στις 4.2.
  2. Ο Αιτητής έκτοτε, αλλά και από τον Ιούνιο 2018 που του αποστάληκε η Ειδοποίηση Τύπου «Ι», ουδέποτε αποτάθηκε στους Καθ' ων η αίτηση για να μάθει το εκάστοτε ενυπόθηκο οφειλόμενο ποσό. Αρνείται περαιτέρω, ότι η επίδικη Υποθήκη είναι άκυρη διότι παραχωρήθηκε με παράνομο αντάλλαγμα και επαναλαμβάνει ότι η εγκυρότητα της Υποθήκης αποτέλεσε αντικείμενο της δικαστικής απόφασης και σε κάθε περίπτωση τέτοιοι ισχυρισμοί δεν ελέγχονται από το Δικαστήριο στα πλαίσια της Έφεσης για παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Ωστόσο, τονίζει ότι η επίδικη Υποθήκη παραχωρήθηκε επειδή οι Καθ' ων η αίτηση παρείχαν δάνεια και πιστωτικές διευκολύνσεις στην εταιρεία Rotis Kylilis Shoes Ltd. Σ' ό,τι αφορά τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά αν προχωρήσει ο πλειστηριασμός στις 20.2.19, αναφέρει ότι δεν έχει αποδειχθεί από τον Αιτητή ότι επί του επίδικου ακινήτου βρίσκεται η οικία του, ως και των εξαρτώμενων παιδιών του. Αλλά και αν ακόμη βρίσκεται η οικία του, ο Νόμος 9/65 δεν εμποδίζει τους Καθ' ων η αίτηση να προχωρήσουν με την εκποίηση του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου. Επιπρόσθετα, εκδόθηκε διάταγμα για πώληση του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου, εναντίον του Εναγομένου 2 (Αιτητή) στην αγωγή 11500/02, στις 4.2.04, κατόπιν δικής του επιθυμίας και συμφωνίας. Ως εκ τούτου, ο Αιτητής κωλύεται να ισχυρίζεται ανεπανόρθωτη ζημιά εφόσον συναίνεσε και αποδέχθηκε να εκδοθεί διάταγμα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου από το
  3. Επιπρόσθετα, με δική του πρωτοβουλία το υποθήκευσε από το 1998 προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση, εις αντάλλαγμα παραχώρησης πιστωτικών διευκολύνσεων στον πρωτοφειλέτη. Εν πάση περιπτώσει, εάν προχωρήσει ο πλειστηριασμός στις 20.2.19, ο Αιτητής δεν θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά η οποία δεν μπορεί να υπολογιστεί με χρήμα. Οι Καθ' ων η αίτηση αποτελούν έναν από τους μεγαλύτερους τραπεζικούς οργανισμούς στην Κύπρο και έχουν την οικονομική δυνατότητα να αποζημιώσουν τον Αιτητή σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης του. Το ενυπόθηκο ακίνητο αφορά οικόπεδο όπου ανεγέρθηκε κτίριο και επομένως η αξία του εύκολα μπορεί να υπολογιστεί σε χρήμα και να αποζημιωθεί από τους Καθ' ων η αίτηση. Η φερεγγυότητα των Καθ' ων η αίτηση δεν έχει αμφισβητηθεί από τον Αιτητή, ούτε και προσκομίσθηκε σχετική μαρτυρία. Ισχυρίζεται ότι η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη γιατί με το αιτητικό Β, ο Αιτητής ζητά το ίδιο αιτητικό με το αιτητικό Γ της Έφεσης, δηλαδή την αναστολή και/ή ακύρωση του επίδικου πλειστηριασμού στις 20.2.
  4. Εισηγείται ότι δεν πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60, εφόσον δεν συντρέχει κανένας λόγος για παραμερισμό και ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» από αυτούς που απαριθμούνται στο Μέρος VIA του Ν.9/
  5. Οι Καθ' ων η αίτηση άρχισαν τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, όχι μόνο στη βάση της ύπαρξης καθυστερήσεων αλλά στη βάση εξ αποφάσεως χρέους, το οποίο οφείλεται από το 2004, δηλαδή μετά από 15 χρόνια, όταν ο Αιτητής δεν πλήρωσε οποιοδήποτε ποσό και ουδέποτε αμφισβητήθηκε από αυτόν. Οι οποιοιδήποτε ισχυρισμοί του Αιτητή για τα οφειλόμενα ποσά και/ή τη νομιμότητα της επίδικης Υποθήκης θα πρέπει να απορριφθούν εφόσον όσα υποστηρίζει αποτέλεσαν ήδη αντικείμενο δικαστικής απόφασης. Περαιτέρω, το γεγονός ότι οι Καθ' ων η αίτηση μπορούν να αποστείλουν ξανά την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» και να ορίσουν άλλη ημερομηνία πλειστηριασμού δεν αποτελεί κριτήριο για να αναστείλει το Δικαστήριο τον επίδικο πλειστηριασμό μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης. Σε αντίθετη περίπτωση θα καταστρατηγηθούν τα νόμιμα δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση οι οποίοι θα εμποδίζονται επ' άπειρον από τον Αιτητή να προχωρήσουν με τη διενέργεια του ιδιωτικού πλειστηριασμού. Με βάση τα πιο πάνω, εισηγείται ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης διότι δεν είναι δίκαιο και εύλογο οι Καθ' ων η αίτηση να αποστερούνται των εκ του Νόμου δικαιωμάτων τους για ανάκτηση των οφειλόμενων ποσών, στη βάση των δυνατοτήτων που τους παρέχει ο Νόμος και η δικαστική απόφαση. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, τα επισυνημμένα σ' αυτές έγγραφα και όσα υποστηρίχθηκαν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των δύο πλευρών. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Αιτητές έχουν καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  6. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis
(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v Pierides
(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:
  1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
  2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
  3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Είναι επίσης νομολογημένο ότι στο στάδιο εξέτασης των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 και της σωρευτικής ικανοποίησης των κριτηρίων, το Δικαστήριο εξετάζει το δικόγραφο και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ώστε να ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι δυο πρώτες προϋποθέσεις (βλ. Recnex Trading Ltd κ.ά ν Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ ECLI:CY:AD:2014:A269, Πολ. Εφ. 71/11 ημερομηνίας 16.4.2014). Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με τις πρώτες δύο προϋποθέσεις, έχω την άποψη ότι για τους ακόλουθους ισχυρισμούς που προβάλλει ο Αιτητής, αυτές δεν ικανοποιούνται. Συγκεκριμένα: α) Οι ισχυρισμοί του Αιτητή περί παράνομης Ειδοποίησης Τύπου «Ι» σε σχέση με τον αξιούμενο τόκο και το επιτόκιο προς 10,5%, ότι η εν λόγω Ειδοποίηση αφορά τη μοναδική κατοικία του Αιτητή και των εξαρτώμενων μελών της οικογένειας του ως και ότι με αυτήν αξιώνονται εσφαλμένα ποσά, παράνομα και μη εισπράξιμα, δεν μπορούν εξεταστούν στα πλαίσια της παρούσας Έφεσης. Τούτο γιατί αφενός η Ειδοποίηση Τύπου «Ι», δεν αποτελεί αντικείμενο της Έφεσης, εφόσον στα πλαίσια αυτής δεν ζητείται η ακύρωση της και αφετέρου γιατί για τον αξιούμενο τόκο και το επιτόκιο προς 10,5%, ως και για τα αξιούμενα ποσά, υπάρχει δεδικασμένο το οποίο δημιουργήθηκε με την εκ συμφώνου δικαστική απόφαση στην Αγωγή αρ. 11500/02 ημερομηνίας 4.2.04 (τεκμήριο 4 στην Αίτηση), με την οποία επιδικάστηκε τόκος προς 10,5% ετησίως επί των συγκεκριμένων ποσών που ο Αιτητής οφείλει προς τους Καθ' ων η αίτηση. Εν πάση περιπτώσει, προκύπτει από το περιεχόμενο τόσο της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» όσο και της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ότι καθορίζεται ρητά και με σαφήνεια το επιτόκιο προς 10.5%. Σ' ό,τι αφορά τον ισχυρισμό περί της μοναδικής κατοικίας του Αιτητή και των εξαρτωμένων μελών της οικογένειας του, στο Νόμο 9/65 όπως τροποποιήθηκε, καμιά πρόνοια υπάρχει που να εξαιρεί τέτοια περίπτωση. Εν πάση περιπτώσει, επαναλαμβάνω ότι έχει δημιουργηθεί δεδικασμένο με την έκδοση της πιο πάνω δικαστικής απόφασης, εφόσον εκ συμφώνου εκδόθηκε διάταγμα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση την επίδικη Υποθήκη Υ1779/
  4. β) Στη βάση των πιο πάνω επισημάνσεων, έχω την άποψη ότι όλοι οι ισχυρισμοί του Αιτητή περί εσφαλμένης, παράνομης και άκυρης Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» που σχετίζονται με τα ποσά που αξιώνονται, δεν μπορούν να εξεταστούν στα πλαίσια της παρούσας Έφεσης, λόγω δεδικασμένου. γ) Ο ισχυρισμός του Αιτητή περί δόλιας και καταχρηστικής Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» διότι αυτή του επιδόθηκε σε χρόνο που τον εμποδίζει να προσφύγει στο Δικαστήριο, δεν ευσταθεί. Τούτο γιατί, αντίθετα με όσα ισχυρίστηκε, καταχώρισε εμπρόθεσμα την παρούσα Έφεση και η παρούσα διαδικασία τροχιοδρομήθηκε από το Δικαστήριο σε υπερβολικά σύντομο χρόνο ώστε να μην αποστερηθεί ο Αιτητής το δικαίωμα του να προσφύγει στο Δικαστήριο και να ακουστεί. δ) Για τον ίδιο λόγο, ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι με την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδιώκεται η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, με βάση μόνο τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η αίτηση, χωρίς να παρέχεται η ευχέρεια να αμφισβητηθούν οι ισχυρισμοί του ενώπιον Δικαστηρίου, επίσης δεν ευσταθεί. Όπως ήδη επισημάνθηκε πιο πάνω, ο Αιτητής καταχώρισε την παρούσα Έφεση, με την οποία όμως αμφισβητεί τα αξιούμενα ποσά και την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, για τα οποία επαναλαμβάνω, υπάρχει δεδικασμένο. ε) Τέλος, ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι η επίδικη Υποθήκη είναι άκυρη και παράνομη διότι αποστερεί και εκμηδενίζει το δικαίωμα του Αιτητή για εξόφληση του ενυπόθηκου χρέους, δεν μπορεί επίσης, να εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας Έφεσης, εφόσον η εγκυρότητα της επίδικης Υποθήκης αποτέλεσε αντικείμενο της αγωγής 11500/02, στην οποία εκδόθηκε δικαστική απόφαση στις 4.2.04 ως και διάταγμα πώλησης του επίδικου ακινήτου με βάση την επίδικη Υποθήκη Υ1779/
  5. Συνακόλουθα υπάρχει δεδικασμένο ως προς την εγκυρότητα της επίδικης Υποθήκης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, έχω την άποψη ότι ο Αιτητής δεν έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 σε σχέση με τους πιο πάνω ισχυρισμούς του. Ο μόνος ισχυρισμός του Αιτητή για τον οποίο θεωρώ ότι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις και συνεπώς υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, αφορά τη θέση του ότι η όλη διαδικασία που άρχισε με τις Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ», «Ι» και «ΙΑ» είναι άκυρη, εφόσον παραβιάζει το άρθρο 26 του Συντάγματος, εισήγηση που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης στα πλαίσια της Έφεσης, εφόσον τέτοιος λόγος Έφεσης περιλαμβάνεται σ' αυτήν. Παρέμεινε προ εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Όπως είναι νομολογημένο, το βασικό κριτήριο για να κριθεί ότι η έκδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή ή να διευκολυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης, είναι το κατά πόσο αν τελικά ο Ενάγοντας επιτύχει στην αγωγή του, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων. Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε η έκδοση προσωρινού Διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Η επιδίκαση αποζημιώσεων κρίνεται ότι αποτελεί επαρκή θεραπεία όταν η φύση της υπόθεσης επιτρέπει δίκαιο υπολογισμό της ζημιάς. Αν ο υπολογισμός είναι δύσκολος ή αδύνατος, τότε θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι επίσης νομολογημένο ότι η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 συμπεριλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια και παράγοντες, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά που μπορεί να προκληθεί με την μη έκδοση του Διατάγματος. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των συμφερόντων του αιτούμενου την θεραπεία (βλ. Papastratis v. Pierides
(1979)1 C.L.R. 231, M & CH Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791, Κώστας Κυρίσαββας κ.ά ν. Χάρη Κύζη
(2001)1Β Α.Α.Δ. 1245). Είναι η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου του Αιτητή ότι εάν επιτραπεί η πώληση του επίδικου ακινήτου στον πλειστηριασμό της 20.2.19, αυτός και τα εξαρτώμενα παιδιά του θα απωλέσουν το ακίνητο και την κατοικία τους και συνεπώς θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Η εισήγηση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Τούτο γιατί σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου και στη συνέχεια επιτυχίας του Αιτητή στην Έφεση του, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων, εφόσον το ενυπόθηκο ακίνητο, έχει αξία που μπορεί εύκολα να υπολογισθεί και αποτιμηθεί σε χρήμα. Τονίζεται ότι με την Υποθήκη Υ1779/98, ο Αιτητής ως ενυπόθηκος οφειλέτης, αυτόβουλα και ανέκκλητα κατέστησε τον ενυπόθηκο δανειστή, ως πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του, δίδοντας του την εξουσία να πωλεί το ενυπόθηκο ακίνητο προς εξόφληση των υποχρεώσεων που εξασφαλίζει η υποθήκη. Ήταν δηλαδή γνωστός στον Αιτητή ο κίνδυνος εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, σε περίπτωση που δεν θα εκπλήρωνε τις συμβατικές του υποχρεώσεις. Πέραν τούτου, ο Αιτητής αποδέχθηκε και συμφώνησε στην έκδοση δικαστικής απόφασης ως και Διατάγματος Πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, ημερομηνίας 4.2.04, στα πλαίσια της αγωγής 11500/02. Τονίζεται περαιτέρω ότι δεν έχουν τεθεί από τον Αιτητή τέτοια στοιχεία για την οικονομική κατάσταση των Καθ' ων η αίτηση, που να υποστηρίζουν τη θέση ότι θα εμποδιστεί από το να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση προς όφελος του ως και ότι οι Καθ' ων η αίτηση είναι αφερέγγυοι (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή ν Χατζηβασίλη
(1989)1 ΑΑΔ 152, 155 και Ανδρέου Αντώνης ν Colossos Signs Ltd (Αρ. 2)
(2008)1 ΑΑΔ 626). Αντίθετα, οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι είναι φερέγγυοι και αποτελούν έναν από τους μεγαλύτερους τραπεζικούς οργανισμούς στην Κύπρο και έχουν την οικονομική δυνατότητα να αποζημιώσουν τον Αιτητή σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης του, κάτι που ο Αιτητής δεν αμφισβήτησε με οποιοδήποτε τρόπο. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι δεν έχει ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή ο Αιτητής, χωρίς την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, εάν επιτύχει στην Έφεση του, δεν θα μπορέσει να αποζημιωθεί πλήρως σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως είναι νομολογημένο, στις περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση, το θέμα λήγει εκεί, χωρίς να παρίσταται η ανάγκη να επικαλεστεί τη διακριτική του ευχέρεια για τη μη έκδοση του (βλ. Commerzbank Ausladsbanken Holding A.G. v Adeona Holdings Ltd, Πολ. Εφ. Ε6/2014, ημερομηνίας 27.2.15 και Χάρης Σταυράκης κ.ά. ν Δήμος Λευκωσίας, Πολ. Εφ. Ε68/2013, ημερομηνίας 24.3.15). Για όλα τα πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση και σε βάρος του Αιτητή όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.