Σκαπούλλης κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Αρ. Αγωγής: 4924/11, 4/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A60 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4924/11 Μεταξύ:
- XXXXX Σκαπούλλης
- XXXXX Σάββα
- XXXXX Πεππή
- XXXXX Χατζηπαύλου
- Scarabeo Restaurant Ltd Εναγόντων και Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Εναγόμενου Αίτηση Εναγόμενου ημερομηνίας 21.11.18 για τροποποίηση Ημερομηνία: 4 Φεβρουαρίου 2019 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο - Αιτητή: κα Δ. Παπαμιλτιάδου Για Ενάγοντες - Καθ' ων η αίτηση: κ. Α. Κληρίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση ο Εναγόμενος (στο εξής ο Αιτητής) αποσκοπεί σε τροποποίηση της Υπεράσπισης του. Η Αίτηση - η οποία βασίζεται στη Δ.19, Δ.25 Θ 1, Δ.48 Θ 1 - 4, 8 και 9 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στις συμφυείς εξουσίες, πρακτική και νομολογία του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Κακογιάννη ημερομηνίας 21.11.18 - προσέκρουσε σε ένσταση των Εναγόντων (στο εξής οι Καθ' ων η αίτηση), η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Σκαπούλλη, Ενάγοντα 1, ημερομηνίας 7.1.
- Όπως διατείνεται η XXXXX Κακογιάννη, ασκούμενη δικηγόρος στη Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας, στην Υπεράσπιση του Αιτητή ημερομηνίας 6.3.13, δεν περιλήφθηκε η ειδική υπεράσπιση της αρχής «Volenti non fit injuria». Επειδή, σύμφωνα με τη νομολογία, η υπεράσπιση αυτή θα πρέπει να δικογραφείται, κρίθηκε αναγκαίο να καταχωρισθεί η παρούσα Αίτηση, ώστε να ενσωματωθεί στο δικόγραφο της Υπεράσπισης του Αιτητή. Ο λόγος για τον οποίο προέκυψε, στο στάδιο αυτό, η ανάγκη προσθήκης της αρχής αυτής, δηλαδή μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, είναι διότι, διαφάνηκε από την ένορκη μαρτυρία του Ενάγοντα 1 (ΜΕ1), ότι αυτός μαζί με τους υπόλοιπους Ενάγοντες, αποφάσισαν να αντιμετωπίσουν τον υπαρκτό κίνδυνο επίθεσης εναντίον τους, με τη δική τους βούληση και να «θυσιαστούν», όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ενόρκως ο ΜΕ1 στο εδώλιο του μάρτυρα. Γι' αυτό και στήθηκαν έξω από την είσοδο του εστιατορίου "Scarabeo", ενόσω τεράστιος αριθμός περί των 500 ατόμων Χούλιγκανς κινείτο επιθετικά προς το μέρος τους, κρατώντας επιθετικά αντικείμενα, δηλαδή ρόπαλα, λοστούς και βόμβες μολότοφ. Ισχυρίζεται ότι με την αιτούμενη τροποποίηση δεν αλλοιώνεται η Υπεράσπιση, παρά μόνο συμπληρώνεται σε διαζευκτική βάση. Είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εγκριθεί η αιτούμενη τροποποίηση η οποία ζητείται με καλή πίστη, η δε πλευρά των Καθ' ων η αίτηση μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα. Οι Καθ' ων η αίτηση με την ένσταση τους προέβαλαν τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
- Η Αίτηση καταχωρίστηκε σε υπερβολικά προχωρημένο στάδιο, με υπερβολική καθυστέρηση και είναι αδικαιολόγητη.
- Η Αίτηση δεν βασίζεται σε ικανοποιητική και επαρκή μαρτυρία.
- Η Αίτηση προωθείται καταχρηστικά και κακόπιστα, χωρίς να εξηγεί τους λόγους για τους οποίους η προτεινόμενη νέα Υπεράσπιση, δεν συμπεριλήφθηκε εξ αρχής στο αρχικό δικόγραφο ή σε προγενέστερο στάδιο.
- Η Αίτηση θα επιφέρει βλάβη στους Καθ' ων η αίτηση, η οποία δεν θα μπορέσει να αποζημιωθεί με χρήμα και δεν προωθείται προς το συμφέρον της δικαιοσύνης.
- Με την Αίτηση επιχειρείται η προσθήκη νέας βάσης Υπεράσπισης, η οποία θα εκτροχιάσει την αγωγή, σε εξαιρετικά προχωρημένο στάδιο και θα επιφέρει ανεπανόρθωτη ζημιά στους καθ' ων η αίτηση.
- Η Αίτηση προωθείται μετά την έναρξη της ακρόασης και μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του ΜΕ1, προκειμένου να καλύψει τυχόν αδυναμίες στην υπόθεση της Υπεράσπισης που έχουν φανεί με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του ΜΕ
- Τα γεγονότα ήταν σε γνώση του Αιτητή από την καταχώριση της αγωγής μέχρι σήμερα και δεν υπήρξε καμιά αλλαγή σ' αυτά, που να δικαιολογεί την αιτούμενη τροποποίηση. Ο Ενάγοντας 1 αναφέρθηκε στην έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας τον Οκτώβριο 2018, ως και στην ολοκλήρωση της δικής του μαρτυρίας και ισχυρίστηκε ότι με την παρούσα Αίτηση ζητείται να προστεθεί παράγραφος με την οποία προωθείται νέα γραμμή υπεράσπισης, με μοναδικό σκοπό να καλύψει τυχόν αδυναμίες της Υπεράσπισης και να χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτική υπεράσπιση σε περίπτωση που αποτύχει η πρώτη. Πρόκειται για εντελώς διαφορετική υπεράσπιση, η οποία δεν έχει σχέση με την υφιστάμενη και λανθασμένα, κακόπιστα και καταχρηστικά προβάλλεται ότι προέκυψε από τη δική του μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Ισχυρίζεται ότι όλες οι ενέργειες των Καθ' ων η αίτηση ήταν αμυντικές και παθητικές και δεν επρόκειτο για «απόφαση ιδία βούλησης να θυσιαστούμε». Επρόκειτο για επίθεση εναντίον των Καθ' ων η αίτηση, την οποία δεν προκάλεσαν. Συνεπώς, δεν δικαιολογείται η προώθηση της νέας υπεράσπισης, η οποία είναι καθοριστική και οποιαδήποτε ζημιά προκληθεί στους Καθ' ων η αίτηση, δεν μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα. Εάν επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση, θα εκτροχιαστεί η αγωγή προς απόδειξη εντελώς διαφορετικών θεμάτων, για τα οποία, ο ίδιος δεν θα μπορεί να απαντήσει ενόρκως. Ισχυρίζεται επίσης ότι, η νέα υπεράσπιση δεν έχει νομική υπόσταση στη συγκεκριμένη υπόθεση, εφόσον αυτή δεν μπορεί να προωθηθεί όταν η πράξη που επέφερε ζημιά στον Ενάγοντα, έγινε με σκοπό την προστασία άλλου προσώπου και/ή αντικειμένου, όπως στην παρούσα. Περαιτέρω, δεν έχουν δοθεί επαρκείς λόγοι γιατί η προτεινόμενη υπεράσπιση δεν έχει συμπεριληφθεί στο αρχικό κείμενο της Υπεράσπισης και ζητείται να προστεθεί στο προχωρημένο στάδιο ακρόασης και μετά παρέλευση 7 χρόνων από την καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης. Η προτεινόμενη νέα γραμμή υπεράσπισης, αλλάζει κατάφωρα και ανεπανόρθωτα την υπόθεση των Καθ' ων η αίτηση και δεν έχει προκύψει από τη δική του μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Όλα τα γεγονότα ήταν σε γνώση του Αιτητή ή θα έπρεπε να ήταν, από την καταχώριση της αγωγής και τίποτα δεν έχει αλλάξει, ώστε να δικαιολογείται το αίτημα. Στην δε ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση, καμιά εξήγηση δίδεται γιατί δεν ήταν σε γνώση του Αιτητή κατά την καταχώριση της Υπεράσπισης. Στο στάδιο των αγορεύσεων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις, παραπέμποντας το Δικαστήριο σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου που πραγματεύονται τις αρχές της τροποποίησης. Έχω εξετάσει με προσοχή τις εκατέρωθεν εισηγήσεις, έχοντας προς τούτο υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία επί του θέματος (βλ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1998)1(Ε) Α.Α.Δ. 33, Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλα
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 44, Χρίστου ν. Αζά
(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 704, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Fereos v. Martin Brothers
(1997)1 Α.Α.Δ. 370, Pelekanos v. Πελεκάνου
(2001)1 Α.Α.Δ. 2075, Τσαγγάρης ν. Γαβριηλίδου
(2002)1 Α.Α.Δ. 156, Στυλιανού ν. Λαϊκής
(2002)1 Α.Α.Δ. 746, Ταξί Κυριάκος ν. Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560 και άλλες) οι οποίες συνοψίζονται ως ακολούθως. Η τροποποίηση ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας, νοουμένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν αναγκαία. Το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, λαμβάνει υπόψη σειρά παραγόντων, όπως οι επιπτώσεις που θα επιφέρει η τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου, ως και ο χρόνος υποβολής του αιτήματος. Ο χρόνος, όμως, δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Θα πρέπει, όμως, να δικαιολογείται κάθε καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για τροποποίηση, βάρος που επαυξάνει αναλόγως της καθυστέρησης. Ένας άλλος παράγοντας που συνεκτιμάται είναι και η δυνατότητα που είχε ο αιτητής για συμπερίληψη των ισχυρισμών του σε προγενέστερο στάδιο, αλλά η σύγχρονη τάση είναι να εγκρίνονται τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις έστω και αν παρατηρήθηκε αμέλεια ή καθυστέρηση. Επιγραμματικά, τέλος, η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα, εκτός στις περιπτώσεις που προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο η οποία δεν μπορεί να θεραπευθεί με έξοδα. Στην Απόφαση Αντώνης Ανδρέου ν. Adboard Media Ltd κ.ά στην Αγωγή αρ.4/11 ημερ. 16.9.14, ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, συνοψίστηκαν επίσης οι αρχές που διέπουν το θέμα της τροποποίησης δικογράφων και σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα: «Το θέμα της τροποποίησης δικογράφων ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται και πρέπει να ασκείται φιλελεύθερα, χωρίς να διέπεται σε άκαμπτους κανόνες, νοουμένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση επιβεβλημένη για την αποτελεσματικότερη απονομή της δικαιοσύνης. Έργο που επιτελείται μετά τη συνεκτίμηση όλων των παραγόντων που αφορούν στην κάθε περίπτωση, συμπεριλαμβανομένων και επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν, στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου (Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.ά ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κ.ά
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 237). Ακόμη και εκεί όπου η απαιτούμενη τροποποίηση είναι το αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα, μπορεί να παραχωρηθεί η θεραπεία (Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστα Γρηγοριάδη κ.ά., Πολιτική Έφεση 79/2009, 4.5.2012). Προϋποθέτει βεβαίως η έγκριση του αιτήματος, ότι ο αιτητής, δεν ενεργεί κακόπιστα και ότι η αιτιολόγηση του αιτήματος για την όποια καθυστέρηση, η οποία ποικίλει αναλόγως με το στάδιο που υποβάλλεται η αίτηση, δεν προκαλεί βλάβη ή αδικία στην άλλη πλευρά. Η εισαγωγή νέου ζητήματος, δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη την απόρριψη της αίτησης, νοουμένου πάντοτε, ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες στην άλλη πλευρά. Η διαχρονική γραμμή της νομολογίας επαναλαμβάνει ως θεμελιακή αρχή πως, τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση, όταν αυτή κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και προς αποτροπή της πολλαπλότητας των δικαστικών διαδικασιών. Ακόμα και στην περίπτωση που επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής, η αίτηση δεν είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αλλά εξετάζεται και συνεκτιμάται πάντοτε υπό το πρίσμα των στοιχείων της κάθε περίπτωσης. Κυρίαρχος παράγοντας κατά πάντα χρόνο και σε κάθε περίπτωση ώστε να επιτραπεί η τροποποίηση, συνιστά το συμφέρον της δικαιοσύνης (IKOS CIF LTD v. MARTIN COWARD κ.ά., ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 137/2013 και 138/2013, 20.3.2014).» Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση IKOS CIF LTD v. MARTIN COWARD κ.ά., ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολ. Εφ. 137/2013 και 138/2013, ημερομηνίας 20.3.2014 είναι επίσης σχετικό: «Έχουν ήδη παρατεθεί οι βασικές αρχές, οι οποίες και συνιστούν τον γνώμονα για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, κατά την εξέταση ζητήματος τροποποίησης δικογράφων. Ειδικότερα ως προς το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, σταθερή γραμμή της Νομολογίας αναγνωρίζει ότι ο παράγοντας αυτός είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εξαρχής και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Όταν η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή, η δικαιολόγηση της και η σημασία της ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την ανυπαρξία καλής πίστης. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Όπως ήδη έχει καταγραφεί, τελικά ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου,
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου,
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. v. A.G. Leventis κ.α.,
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, SABA & Co. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents,
(1994)1 A.A.Δ. 426, Ιωάννης Νικολάου v. Ζωής Μυλτιάδους κ.ά,
(2007)1 Α.Α.Δ. 1005).» Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές που διέπουν το θέμα της τροποποίησης, διεξήλθα με προσοχή το δικόγραφο του Αιτητή, ως και την ενώπιον μου προσαχθείσα μαρτυρία εκ μέρους του ΜΕ1 και κατέληξα ότι η αιτούμενη τροποποίηση είναι αναγκαία. Τούτο γιατί με αυτήν ο Αιτητής επιθυμεί να προσθέσει στο δικόγραφο της Υπεράσπιση του, νέα νομική υπεράσπιση και όχι προσθήκη νέων γεγονότων. Η εν λόγω νέα υπεράσπιση της νομικής αρχής «Volenti non fit injuria», δεν αλλοιώνει την υφιστάμενη Υπεράσπιση, ούτε και τα ουσιώδη γεγονότα που ήδη δικογραφούνται σ' αυτήν, αλλά προβάλλεται διαζευκτικά ώστε να συνάδει με την προσαχθείσα μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου εκ μέρους του ΜΕ1 και είναι άμεσα σχετική με τα επίδικα θέματα. Όπως είναι νομολογημένο, «δεν είναι εκ προοιμίου νομικά επιλήψιμη η επιδίωξη τροποποίησης για να συνάδει η προσαχθείσα μαρτυρία με τα δικόγραφα του διάδικου» (βλ. Παναγιώτης Χατζηχρίστου & Σία Λτδ ν Oralia Travel & Tous Ltd
(2007)1 ΑΑΔ 650 και Χρίστου ν Στυλιανού Αζά
(1992)1 ΑΑΔ 704). Το κατά πόσο η εν λόγω νέα γραμμή Υπεράσπισης είναι αβάσιμη, ανεδαφική και καταδικασμένη σε αποτυχία, ως είναι η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση, δεν είναι επί του παρόντος σταδίου να αποφασισθεί. Το ζήτημα αυτό θα αποφασισθεί από το Δικαστήριο μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας και αφού προβεί σε αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας που θα έχει προσκομισθεί ενώπιον του. Περαιτέρω, η δικογράφηση της εν λόγω νομικής αρχής κρίνεται ως αναγκαία, με βάση την υπόθεση Μιχαλάκης Ευαγγέλου ν Ναυτιλιακής Εταιρείας Αμαθούς Λτδ κ.ά
(1997)1 ΑΑΔ
- Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι το παρόν αίτημα, υποβλήθηκε από τον Αιτητή μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και μετά πάροδο 6 χρόνων από την καταχώριση της Υπεράσπισης του Αιτητή στις 6.3.
- Η ευπαίδευτη συνήγορος του Αιτητή επεσήμανε ότι η πλευρά του Αιτητή υπέβαλε το παρόν αίτημα στο Δικαστήριο, αμέσως μετά τη δοθείσα μαρτυρία εκ μέρους του ΜΕ1 και αφού παρουσιάστηκαν μέσω της μαρτυρίας του ενώπιον του Δικαστηρίου, όλες οι λεπτομέρειες, οι οποίες, κατά τη θέση της, καθιστούν εφαρμοστέα την πιο πάνω νομική αρχή και τις οποίες (λεπτομέρειες), η πλευρά του Αιτητή, δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Με αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι η πλευρά του Αιτητή δεν επέδειξε καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης, αλλά ούτε και κακοπιστία. Απεναντίας, τα πιο πάνω στοιχεία καταδεικνύουν εμφανώς ότι πρόκειται για καλόπιστη Αίτηση, με την οποία επιδιώκεται η ορθότερη και καλύτερη παρουσίαση των θέσεων του Αιτητή, στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας και κρίνεται ως αναγκαία, ώστε να αποδοθεί ουσιαστικά η δικαιοσύνη. Εξάλλου, όπως ήδη αναφέρθηκε πιο πάνω, η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα Δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις, ακόμα και όταν τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά, που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα [βλ. Χριστοδούλου ν Χριστοδούλου (ανωτέρω)]. Στην προκειμένη περίπτωση, κρίνω ότι η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση, μπορεί να αποζημιωθεί με επιδίκαση εξόδων προς όφελος της και δεν επηρεάζεται δυσμενώς και με οποιοδήποτε τρόπο που δεν αποκαθίσταται με έξοδα. Τούτο γιατί, αν και η ακροαματική διαδικασία έχει αρχίσει, ολοκληρώθηκε μόνο η μαρτυρία του ΜΕ1 και έπεται η προσκόμιση περαιτέρω μαρτυρίας εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση. Επιπρόσθετα, ο ΜΕ1 ήδη αντεξετάστηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο του Αιτητή επί των συγκεκριμένων γεγονότων που ενδεχομένως να στοιχειοθετούν την πιο πάνω νομική αρχή και έθεσε τη θέση του, η δε μαρτυρία του θα αξιολογηθεί από το Δικαστήριο στο κατάλληλο στάδιο. Για όλα τα πιο πάνω, ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που έχει το Δικαστήριο: Εκδίδεται Διάταγμα Τροποποίησης της Υπεράσπισης ως η παράγραφος 1 (α) της Αίτησης. Ο Αιτητής να καταχωρίσει Τροποποιημένη Υπεράσπιση, εντός 5 ημερών από τη σύνταξη του Διατάγματος. Απάντηση στην Τροποποιημένη Υπεράσπιση να καταχωρισθεί εντός 5 ημερών στη συνέχεια. Τόσο τα έξοδα της Αίτησης όσο και αυτά που θα απωλεσθούν λόγω της τροποποίησης, θα είναι σε βάρος του Αιτητή και προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση, τα οποία όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ...................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο