ΗΛΙΑΔΗ - ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ κ.α. ν. ΑΚΙΝΗΤΑ Σ.Ζ. ΗΛΙΑΔΗ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 943/05, 13/2/2019

(1), 2

(2)και

(9), Δ.57

(2)και Δ.64 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, το άρθρο 30 του Συντάγματος και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 (στο εξής οι Αιτητές), καταχώρισαν την υπό κρίση Αίτηση, με την οποία ζητούν την άδεια του Δικαστηρίου για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων. Η Αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Ηλιάδη, Εναγομένου 2 ημερομηνίας 25.1.19, προσέκρουσε σε ένσταση των Εναγουσών (στο εξής οι Καθ' ων η αίτηση), η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Νικολάου ημερομηνίας 30.1.

1. Ο XXXXX Ηλιάδης, Εναγόμενος 2, αναφέρθηκε στην προηγούμενη δική του ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων ημερομηνίας 30.8.06, η οποία είχε καταχωρισθεί για λογαριασμό των Εναγομένων, περιλαμβανομένου και του πατέρα του XXXXX Ηλιάδη, Εναγομένου
2. Κατά τον χρόνο καταχώρισης της εν λόγω ένορκης δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων, δεν είχαν αποκαλυφθεί οι δύο ένορκες δηλώσεις του Εναγομένου 3 ημερομηνίας 25.2.05 και 24.11.05 (τεκμήρια 1Α, 1Β αντίστοιχα), οι οποίες σχετίζονται με τα επίδικα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, εφόσον ο Εναγόμενος 3 κατά το 2006 ήταν εν ζωή και πρόθεση του ήταν να καταθέσει ως μάρτυρας στη διαδικασία. Οι εν λόγω ένορκες δηλώσεις του Εναγομένου 3 αποκαλύπτονται, επειδή η παρούσα αγωγή βρίσκεται στο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας και έχει παρουσιασθεί μαρτυρία αναφορικά με τον αποβιώσαντα Εναγόμενο
3. Ισχυρίζεται ότι η υποχρέωση για αποκάλυψη εγγράφων είναι συνεχής και η καταχώριση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων είναι αναγκαία. Η παρούσα Αίτηση καταχωρίστηκε σε αρχικό στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας και πριν να κλείσει την υπόθεση της η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση. Τέλος, ισχυρίζεται ότι τα δικαιώματα των Αιτητών θα επηρεαστούν δυσανάλογα δυσμενώς, σε περίπτωση μη έγκρισης του αιτήματος, αφού οι Αιτητές θα στερηθούν και ιδιαίτερα ο Εναγόμενος 3 που έχει αποβιώσει, την υπεράσπιση τους. Αντίθετα, εάν η παρούσα Αίτηση εγκριθεί, οι Καθ' ων η αίτηση δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά. Οι Καθ' ων η αίτηση με την ένσταση τους προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
4. Η Αίτηση καταχωρίστηκε με αδικαιολόγητη και υπέρμετρη καθυστέρηση και συγκεκριμένα 14 χρόνια μετά την καταχώριση της αγωγής και ενώ είναι σε εξέλιξη η ακροαματική διαδικασία και η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση έκλεισε την υπόθεση της. Οι δε Αιτητές δεν παραθέτουν οποιαδήποτε και/ή εύλογη δικαιολογία για το καθυστερημένο της υποβολής της αίτησης.
5. Οι Αιτητές, κατά τον χρόνο που καταχώρισαν την ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων, δηλαδή από το 2006, κατείχαν και γνώριζαν τα έγγραφα τα οποία ζητούν να αποκαλύψουν και δεν τελούσαν υπό πλάνη ή παρανόηση για την υπόθεση. Δεν έχουν καταδείξει καλό και/ή βάσιμο λόγο για τη μη αποκάλυψη τους σε προγενέστερο χρόνο και την επιδίωξη τους για αποκάλυψη αυτών, μετά από 14 χρόνια.
6. Οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν οποιοδήποτε καλό και/ή επαρκή λόγο που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων.
7. Οι Αιτητές καταχρηστικά και σε βάρος των δικαιωμάτων και συμφερόντων των Καθ' ων η αίτηση επιχειρούν να αποκαλύψουν έγγραφα μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και αφού η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση παρουσίασε τη μαρτυρία της, χωρίς να έχει υπόψη της τα εν λόγω έγγραφα.
8. Οι Αιτητές δεν μπορούν να επικαλούνται το συνεχές καθήκον αποκάλυψης εγγράφων, αυθαίρετα και αστήρικτα για να δικαιολογήσουν την υπέρμετρη καθυστέρηση αποκάλυψης τους, ιδίως όταν αυτό το καθήκον έπαυσε πλέον να εξυπηρετεί τον σκοπό του, που δεν είναι άλλος από το να φέρει σε γνώση της άλλης πλευράς, τα έγγραφα επί των οποίων ένας διάδικος θα βασιστεί και επικαλεστεί κατά την ακρόαση, ώστε να αποτραπεί ο αιφνιδιασμός της.
9. Οι Αιτητές επιδιώκουν να καταλάβουν τους Καθ' ων η αίτηση εξ απροόπτου και δεν πρέπει, με το να κατακρατούν έγγραφα, που όπως ισχυρίζονται είναι σχετικά με την υπόθεση, να παραπλανούν το Δικαστήριο και τους Καθ' ων η αίτηση, αφήνοντας τους να πιστεύουν ότι η αρχική τους δήλωση εξακολουθεί να αποτελεί τη μόνη αληθινή δήλωση πλήρους αποκάλυψης των εγγράφων που έχουν στην κατοχή τους.
10. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, θα επηρεάσει δυσμενώς τα συμφέροντα των Καθ' ων η αίτηση, αφού θα δοθεί στους Αιτητές το δικαίωμα αποκάλυψης εγγράφων, τα οποία οι Καθ' ων η αίτηση δεν είχαν υπόψη τους κατά την προετοιμασία και παρουσίαση της μαρτυρίας τους ενώπιον του Δικαστηρίου.
11. Η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και δεν συμβάλλει στην ορθή, δίκαιη και αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Ο XXXXX Νικολάου είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Καθ' ων η αίτηση και με την ένορκη δήλωση του, ουσιαστικά υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους ένστασης. Έχω εξετάσει με προσοχή την Αίτηση όσο και την Ένσταση, καθώς επίσης και όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν στις αγορεύσεις τους. Όπως προκύπτει από την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων (Παράρτημα Α) και το Πρώτο Μέρος αυτής, οι Αιτητές επιθυμούν να αποκαλύψουν ενόρκως, δύο ένορκες δηλώσεις του Σωκράτη Ηλιάδη (Εναγομένου 3) ημερομηνίας 25.2.05 και 24.11.05 (τεκμήρια 1Α και 1Β), οι οποίες σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και δεν αποκαλύφθηκαν με την ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων που καταχώρισαν στις 30.8.06, διότι τότε ο Εναγόμενος 3 ήταν εν ζωή και είχε την πρόθεση να καταθέσει ως μάρτυρας στο Δικαστήριο. Μετά τον θάνατο του, το 2009, οι εν λόγω ένορκες δηλώσεις, από έγγραφη μαρτυρία του Εναγομένου 3, έχουν καταστεί έγγραφα και γι' αυτό ζητείται η ένορκη αποκάλυψη τους. Στην προκειμένη περίπτωση, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Αιτητών, υποστήριξαν ότι με βάση τη νομολογία, η υποχρέωση αποκάλυψης εγγράφων είναι συνεχής και δεν εξαρτάται η εκπλήρωση της από άδεια του Δικαστηρίου. Προς τούτο παρέπεμψαν το Δικαστήριο στην υπόθεση MARCEGAGLIA SpA από την Ιταλία, GAZOLDO DEGLI OPPOKITI, MANTOVA ν ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ "VYSOKOGORSK" ΣΗΜΑΙΑΣ ΒΑΝΟΥΑΤΟΥ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΛΕΜΕΣΟΥ, ECLI:CY:AD:2016:D264, Αγωγή Ναυτοδικείου αρ. 31/2013, ημερομηνίας 31.5.2016 και στο πιο κάτω απόσπασμα: «Στην υπόθεση Mitchell v. Darley Main Colliery Co

(1884)1 Cab & El 215 [1886-90] All ER Rep 449 (HL), της οποίας αναφορά γίνεται στην υπόθεση Vernon v. Bosley (No. 2) [1997] 1 All ER 613, ελέχθησαν τα ακόλουθα: «Now, in my opinion, a party, who, after filing an affidavit of documents, discovers a document of which his opponent has a right to have inspection, but which is not disclosed in the schedule because it has been forgotten, or overlooked, οr supposed not το exist, is bound to inform his opponent of the discovery either by a supplementary affidavit, which Ι think is the proper course, or at least by notice; and he has no right to keep back all knowledge of the newly-discovered document simply because he was nοt aware of it at the time he swore his affidavit in obedience to the order for discovery». Στο Supreme Court Practice 1987, vol. 1, para 24/1/2 γίνεται η ακόλουθη αναφορά με παραπομπή στην υπόθεση Mitchell: «Continuing obligation to give discovery - Although one reading of O. 24, r.1 may suggest that discovery need be given only of documents which have come into a party΄s possession before the date of his list of documents, this is not the limit of a party's obligation to give discovery imposed by the rule. The obligation is general, and requires the disclosure of all relevant documents whenever they may come into a party's possession. This requirement is supported by the linked principle that a party must not seek to take his opponent by surprise (cf. O.18, rr. 8 and 9), and that he must not, by withholding relevant documents, mislead his opponent or the Court into believing that the statement in his list that he has given full discovery continues to be true (Mitchell v. Darley Main Colliery Co (

(1884)Cab & El 215)). An obvious example is where a plaintiff, who is claiming damages for prospective loss of earnings, obtains new lucrative employment during the course of the action; this fact must be communicated to the defendant and further discovery must be made (or, at all events, offered). In default, the plaintiff may be ordered to pay any costs occasioned by the failure to give discovery promptly.» Επίσης, στα Halsbury's Laws of England, 3rd Ed., Vol. 12, para 43, σελ. 30, αναφέρονται τα ακόλουθα, με αναφορά και πάλιν στην Mitchell: «Subsequent discovery of the other document. If after the affidavit of documents has been filed, a document is discovered of which the opposite party has a right to have inspection, it is the duty of the party filing the affidavit to give information to his opponent of the fact, either by supplementary affidavit or by notice.» Πρόκειται, συνεπώς, για συνεχή υποχρέωση την οποία ο διάδικος οφείλει να ασκήσει χωρίς καθυστέρηση με συμπληρωματική ένορκη δήλωση (ή ειδοποίηση) προς τον αντίδικο, χωρίς να χρειάζεται άδεια ή παρέμβαση του Δικαστηρίου. Δεν νοείται άδεια του Δικαστηρίου για να ασκήσει ο διάδικος την υφιστάμενη υποχρέωσή του. Άλλο είναι το ζήτημα της δικαστικής ευχέρειας για να επιτραπεί ή όχι η κατάθεση ως τεκμηρίου ενός εγγράφου που δεν αποκαλύφθηκε ή που δεν αποκαλύφθηκε εγκαίρως, ζήτημα που στα πλαίσια των Κυπριακών Θεσμών διέπεται από τη Δ.28, κ.3. Σημειώνεται ακόμα ότι η Δ.28, κ. 11 (Ο. 31, r. 19Α

(3)), δεν στοχεύει στην εξασφάλιση άδειας από τον αιτητή για περαιτέρω αποκάλυψη από τον ίδιο, αλλά σκοπό έχει τον εξαναγκασμό του αντιδίκου σε αποκάλυψη εγγράφων τα οποία ο τελευταίος δεν απεκάλυψε με την αρχική ένορκη δήλωση αποκάλυψης και ο αιτητής έχει λόγους να θέλει να αποκαλυφθούν (βλ. T.B.F. (Cyprus) Ltd κ.α. v. Εμπορικής Μελετών Σχεδιασμού και Επιχειρηματικού Κεφαλαίου Ανώνυμης Εταιρείας κ.α.

(2001)1 ΑΑΔ 153, Halsbury's, ibid, paras 45-46).» Σχετική επί του θέματος είναι και η υπόθεση OSCAR SHIPPING PTE LTD v ΤΟΥ ΦΟΡΤΙΟΥ ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ ASPHODEL, ΣΗΜΑΙΑΣ ΛΙΒΕΡΙΑΣ ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΑΓΚΥΡΟΒΟΛΙΟ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ (Αρ. 2)

(2012)1 ΑΑΔ 2771, από την οποία το ακόλουθο απόσπασμα: «Από τη στιγμή που εκδόθηκε διαταγή αποκάλυψης εγγράφων, η υποχρέωση της αποκάλυψης είναι γενική και δεν περιορίζεται μόνο στα έγγραφα που έχουν αρχικά αποκαλυφθεί αλλά επεκτείνεται και σ' εκείνα που μετέπειτα περιέρχονται στην κατοχή του διάδικου που υπέχει την υποχρέωση. Η συγκεκριμένη υποχρέωση είναι στενά συνδεδεμένη με τη γενική αρχή ότι ο διάδικος δεν πρέπει να επιδιώκει να καταλαμβάνει τον αντίδικο του εξ απροόπτου και συνακόλουθα δεν πρέπει με το να κατακρατεί έγγραφα που είναι σχετικά με την υπόθεση να παραπλανεί το δικαστήριο ή τον αντίδικό του αφήνοντας τους να πιστεύουν ότι η αρχική του δήλωση εξακολουθεί να αποτελεί τη μόνη αληθινή δήλωση πλήρους αποκάλυψης των εγγράφων που έχει στην κατοχή του (βλ. περισσότερα στο Supreme Court Practice 1988, vol. 1, para. 24, σελ. 408). ................................. Στην παρούσα υπόθεση οι ενάγοντες δεν ισχυρίστηκαν ότι τον Ιούνιο 2012 που καταχώρησαν την ένορκη δήλωση αποκάλυψης δεν κατείχαν τα έγγραφα τα οποία ζητούν τώρα να αποκαλύψουν με συμπληρωματική ένορκη δήλωση ούτε λέγουν ότι τελούσαν υπό πλάνη ή παρανόηση για την υπόθεση ούτε ότι είχαν λανθασμένη αντίληψη ότι τα έγγραφα δεν ήταν σχετικά με τα επίδικα θέματα.» Στην προκειμένη περίπτωση, αποτελεί θέση των Αιτητών ότι οι προτεινόμενες να αποκαλυφθούν δύο ένορκες δηλώσεις ημερομηνίας 25.2.05 και 24.11.05 (τεκμήρια 1Α και 1Β), βρίσκονταν στην κατοχή των Αιτητών και ήταν σε γνώση αυτών, από το 2005. Σύμφωνα με τους ευπαίδευτους συνηγόρους των Αιτητών, αυτές ως έγγραφη μαρτυρία, δεν μπορούσαν να αποκαλυφθούν με την ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων εκ μέρους τους ημερομηνίας 30.8.06, εφόσον ο Εναγόμενος 3, ήταν τότε εν ζωή. Ωστόσο οι Αιτητές, αν και συνέχισαν να έχουν στην κατοχή τους τα εν λόγω έγγραφα και μετά τον θάνατο του Εναγομένου 3 το 2009, παρέλειψαν να αιτηθούν έκτοτε και μέχρι σήμερα, δηλαδή στο μεσοδιάστημα των 10 χρόνων, την ένορκη αποκάλυψη τους και γι' αυτή την καθυστέρηση, καμιά αιτιολογία επικαλέστηκαν. Με βάση τις πιο πάνω αποφάσεις Ναυτοδικείου, ναι μεν η υποχρέωση της ένορκης αποκάλυψης εγγράφων είναι γενική και συνεχής και δεν περιορίζεται μόνο στα έγγραφα που αρχικά έχουν αποκαλυφθεί, ούτε και χρειάζεται η άδεια του Δικαστηρίου για να ασκήσει ο διάδικος την εν λόγω υφιστάμενη υποχρέωση του, όμως τονίζεται συγχρόνως ότι αυτή την υφιστάμενη υποχρέωση του για συνεχή αποκάλυψη, ο διάδικος οφείλει να την ασκήσει χωρίς καθυστέρηση και αφορά έγγραφα που περιέρχονται μετέπειτα στην κατοχή του. Μάλιστα, τονίζεται ότι αυτή η υποχρέωση είναι στενά συνδεδεμένη με τη γενική αρχή ότι ο διάδικος δεν πρέπει να καταλαμβάνει τον αντίδικο του εξ απροόπτου και δεν πρέπει, κατακρατώντας έγγραφα που είναι σχετικά με την υπόθεση, να παραπλανεί το Δικαστήριο ή τον αντίδικο του, αφήνοντας τους να πιστεύουν ότι η αρχική ένορκη αποκάλυψη εγγράφων, αποτελεί τη μόνη αληθινή δήλωση πλήρους αποκάλυψης των εγγράφων που έχει στην κατοχή του. Κατ' επέκταση, έχω την άποψη ότι η συνεχής υποχρέωση του διάδικου για ένορκη αποκάλυψη εγγράφων και μάλιστα χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου, δεν μπορεί να ασκηθεί απεριόριστα και ανεξέλεγκτα, όταν αυτή επιδιώκεται να ασκηθεί μετά από μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση και ανεξάρτητα από το στάδιο της διαδικασίας κατά το οποίο επιδιώκεται να ασκηθεί. Αντίθετα, σε τέτοιες περιπτώσεις, τίθεται θέμα άδειας και παρέμβασης του Δικαστηρίου, το οποίο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια, λαμβάνοντας υπόψη τον παράγοντα της καθυστέρησης, την αιτιολογία της, ως και την παραβίαση της πιο πάνω γενικής αρχής ότι αντίδικος δεν πρέπει να καταλαμβάνεται εξ απροόπτου αλλά ούτε και να παραπλανείται αυτός και το Δικαστήριο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, α) παρατηρείται μεγάλη καθυστέρηση 10 χρόνων στην επιδίωξη της αιτούμενης αποκάλυψης, η οποία αφορά έγγραφα που βρίσκονταν στη γνώση και κατοχή των Αιτητών από το 2005 και συνέχισαν να τα κατέχουν και μετά τον θάνατο του Εναγομένου 3 το 2009, β) καμιά δικαιολογία δόθηκε εκ μέρους των Αιτητών για την εν λόγω υπερβολικά μεγάλη καθυστέρηση και γ) επιδιώκεται η ένορκη αποκάλυψη δύο ενόρκων δηλώσεων του αποβιώσαντος Εναγομένου 3, σε προχωρημένο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας και μετά που η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση έκλεισε την υπόθεση της. Όλες οι πιο πάνω επισημάνσεις, αναμφίβολα δικαιολογούν την παρέμβαση του Δικαστηρίου, ώστε η επιδιωκόμενη ένορκη αποκάλυψη να επιτραπεί μόνο μετά από άδεια του Δικαστηρίου. Όλα τα πιο πάνω στοιχεία, αποτελούν, κατά την άποψη μου, κατάφωρη παραβίαση εκ μέρους των Αιτητών, της πιο πάνω γενικής αρχής διότι, αν και κατείχαν τις εν λόγω δύο ένορκες δηλώσεις από το 2005 και μετά το θάνατο του Εναγομένου 3, το 2009, συνέχισαν να τις κατακρατούν και εν γνώσει τους να τις αποκρύπτουν από τις Καθ' ων η αίτηση, παραπλανώντας τόσο αυτές, όσο και το Δικαστήριο ότι η αρχική ένορκη αποκάλυψη εγγράφων εκ μέρους τους, ημερομηνίας 30.8.06, ήταν η μόνη αληθινή δήλωση τους για πλήρη αποκάλυψη των εγγράφων που είχαν στην κατοχή τους. Η επιδιωκόμενη αποκάλυψη των εν λόγω δύο ενόρκων δηλώσεων του Εναγομένου 3 σήμερα, αναμφίβολα καταλαμβάνει εξ απροόπτου τις Καθ' ων η αίτηση, των οποίων η μαρτυρία έχει ήδη ολοκληρωθεί. Συμφωνώ με τον ευπαίδευτο συνήγορο των Καθ' ων η αίτηση, ότι η συνεχής υποχρέωση αποκάλυψης εγγράφων δεν μπορεί να δικαιολογήσει την υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης, κυρίως γιατί η υποχρέωση αυτή έπαυσε πλέον να εξυπηρετεί το σκοπό της, που δεν είναι άλλος από το να φέρει σε γνώση του αντίδικου, τα έγγραφα επί των οποίων ο διάδικος θα βασιστεί στην ακρόαση, ώστε να αποτραπεί ο αιφνιδιασμός του αντιδίκου (βλ. Α. Χριστοδούλου Τηλλύρη ή Δημητρίου άλλως Ανδρέας Δημητριάδης ν Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ

(1998)1 ΑΑΔ 2271). Η θέση των ευπαίδευτων συνηγόρων των Αιτητών, ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν επηρεάζονται διότι θα έχουν την ευκαιρία να παρουσιάσουν μαρτυρία στα πλαίσια ανταπαίτησης που ήγειρε εναντίον τους ο Εναγόμενος 3, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Η δυνατότητα αυτή, δεν μπορεί κατά την άποψη μου να λειτουργήσει προς όφελος των Αιτητών διότι αφενός η ανταπαίτηση εγέρθηκε μόνο από τον Εναγόμενο 3 και όχι από τους Εναγόμενους 1 και 2 και αφετέρου γιατί αδιαμφισβήτητα οι Καθ' ων η αίτηση λήφθηκαν εξ απροόπτου, στερήθηκαν το δικαίωμα τους να τοποθετηθούν επί των εν λόγω επιδιωκόμενων ενόρκων δηλώσεων (τεκμήρια 1Α και 1Β), κατά το στάδιο που έδιδαν μαρτυρία προς απόδειξη της δικής τους υπόθεσης και παραπλανήθηκαν - όπως και το Δικαστήριο - από τους Αιτητές, οι οποίοι προφανώς ενήργησαν με κακή πίστη. Η κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου αναπόφευκτα οδηγεί σε απόρριψη της Αίτησης. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο