← Κύπρος

ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ ν. COOK & GO CATERING LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 6675/2012, 21/2/2019

ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ ν. COOK & GO CATERING LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 6675/2012, 21/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A93 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6675/2012 Μεταξύ: XXXXX ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου XXXXX ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ Ενάγοντας και

  1. COOK & GO CATERING LTD
  2. XXXXX ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ
  3. XXXXX ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Εναγομένοι ----------------------- Ημερομηνία: 21/2/2019 Για ενάγοντα: κα Λειβαδιώτου Για εναγομένους 1, 2 και 3: κος Χριστοφόρου ΑΠΟΦΑΣΗ Ως φαίνεται και από τον τίτλο της αγωγής ο XXXXX Θεοχάρους δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου του XXXXX Θεοχάρους, προωθεί την αγωγή αυτή εναντίον των εναγομένων ζητώντας ως θεραπεία από το Δικαστηρίο το συνολικό ποσό €22.622,12 πλέον τόκους (όπως τους καθορίζει με την Έκθεση Απαίτησή του), πλέον τα έξοδα της αγωγής. Μεταφέρω αμέσως πιο κάτω επιγραμματικά τα γεγονότα και νομικούς ισχυρισμούς που καθορίζουν την επίδικη διαφορά έτσι όπως αυτοί καταγράφονται στα δικόγραφα. Σύμφωνα με τα όσα καταγράφει στην Έκθεση Απαίτησής του, ο ενάγοντας είναι ιδιοκτήτης τεσσάρων συνεχόμενων καταστημάτων στη Λευκωσία (πλέον το υποστατικό). Το 2011, ενοικίασε το πιο πάνω υποστατικό στην εναγομένη 1, η οποία είναι εταιρεία. Η περίοδος ενοικίασης θα ήταν για 6 χρόνια. Καθορίστηκε δε, πέραν του ποσού του ενοικίου και η αύξηση που θα γινόταν ανά έτος μέχρι και τη λήξη του συμβολαίου το
  4. Το ενοίκιο θα καταβάλλετο προκαταβολικά την πρώτη ημέρα κάθε μήνα. Επίσης ο ενοικιαστής θα επωμιζόταν την καταβολή του τελών για το νερό, ηλεκτρικό ρεύμα, κοινόχρηστα, αποχετευτικό. Την πιστή τήρηση των όρων του πιο πάνω συμβολαίου έχουν εγγυηθεί οι εναγόμενοι 2 και
  5. Οι εναγόμενοι έλαβαν την κατοχή του υποστατικού αλλά καθυστερούσαν συστηματικά την καταβολή των ενοικίων και την πληρωμή των τελών που ανέλαβαν υποχρέωση να πληρώνουν. Ο ενάγοντας πλήρωσε ο ίδιος το ποσό για τα τέλη του Συμβουλίου Αποχετεύσεως Λευκωσίας. Λόγω των πιο πάνω το Μάιο 2012, απέστειλε επιστολές προς όλους τους εναγομένους καλώντας τους να τηρήσουν το συμβόλαιο. Καταβλήθηκε μόνο ποσό €1.000 και έκτοτε χρωστούν τα ποσά τα οποία ο ενάγοντας απαιτεί με την αγωγή του. Με την Υπεράσπισή τους, οι εναγομένοι προωθούν τρείς προδικαστικές ενστάσεις οι οποίες στην πραγματικότητα συμπλέκονται μεταξύ τους και ουσιαστικά συνίστανται στη θέση των εναγομένων ότι παράτυπα εγείρεται αγωγή δια πληρεξουσίου αντιπροσώπου. Παραδέχονται ότι ο ενάγοντας είναι ιδιοκτήτης του υποστατικού και ότι συμφωνήθηκε η ενοικίαση του υποστατικού για περίοδο 6 ετών από 11/5/
  6. Επίσης, παραδέχονται το ποσό το οποίο συμφωνήθηκε ως ενοίκιο συμπεριλαμβανομένων και των αυξήσεων ως αυτές καταγράφονται στην Έκθεση Απαίτησης, καθώς επίσης παραδέχονται την υποχρέωση για την καταβολή διαφόρων άλλων τελών. Περαιτέρω, αποδέχονται το γεγονός ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 εγγυήθηκαν την πιστή τήρηση των όρων του συμβολαίου. Αρνούνται τους ισχυρισμούς περί οφειλής, παραδέχονται όμως την αναφερόμενη στην Έκθεση Απαίτησης πληρωμή των €1.
  7. Αρνούνται ότι έχουν λάβει επιστολή από τον ενάγοντα. Τέλος, ισχυρίζονται ότι από την αρχή της ενοικίασης είχαν πρόβλημα με το χώρο στάθμευσης και ενημέρωσαν σχετικά με επιστολή τον ενάγοντα στις 22/7/2011 αλλά ο ενάγοντας ουδέν έπραξε για επίλυση του προβλήματος. Ως προς το πιο πάνω ζήτημα, του κατ΄ ισχυρισμό προβλήματος με το χώρο στάθμευσης, με την απάντηση στην υπεράσπιση επισημαίνεται ότι αυτό είναι θέμα το οποίο εκφεύγει οποιασδήποτε συμβατικής υποχρέωσης του ενάγοντα και τέτοιοι ισχυρισμοί είναι άσχετοι. Τα πιο πάνω συνιστούν μια σύντομη καταγραφή των έγγραφων προτάσεων. Στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας, μαρτυρία έδωσε μόνο ο ενάγοντας, XXXXX Θεοχάρους. Κατά τη μαρτυρία του δηλώνει ότι έχει δώσει πληρεξούσιο στον αδερφό του να καταχωρήσει την υπό εξέταση αγωγή και αναγνωρίζει το πληρεξούσιο ως το επισυνημμένο ως Παράρτημα στην αγωγή. Υιοθετεί και επαναλαμβάνει το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης και της Απάντησης στην Υπεράσπιση. Δεν θα επαναλάβω τους εν λόγω ισχυρισμούς στο μέτρο και το βαθμό που αυτοί εκτίθενται πιο πάνω. Κατάθεσε ως τεκμήριο το ενοικιαστήριο έγγραφο του ακινήτου. Το μηνιαίο ενοίκιο για την περίοδο από 1/5/2011 μέχρι 30/4/2013 θα ήταν €2.600 και θα ακολουθούσαν αυξήσεις. Οι εναγομένοι από το Φεβρουάριο 2012 επανειλημμένα καθυστερούν την καταβολή είτε όλου είτε μέρους του μηνιαίου ενοικίου. Επίσης δεν κατέβαλαν τα αποχετευτικά τέλη ύψους €222.12, τα οποία αναγκάστηκε να πληρώσει την 2/10/2012, ως η απόδειξη αριθμός 185552 (έχει κατατεθεί ως τεκμήριο). Ειδοποίησε αρκετές φορές τους εναγομένους για την καταβολή των οφειλομένων. Τελικά απέστειλε μέσω της δικηγόρου του επιστολή προς όλους τους εναγομένους, καλώντας τους να τηρήσουν τη μεταξύ τους συμφωνία. H επιστολή αυτή επιδόθηκε στην εναγόμενη 1 στις 18/5/2012 (κατατέθηκε το σχετικό τεκμήριο) και την ίδια μέρα η επιστολή κοινοποιήθηκε δια χειρός στην εναγομένη 2 (επίσης κατατέθηκε το σχετικό τεκμήριο). Στον εναγόμενο 3 η επιστολή απεστάλη ταχυδρομικώς (επίσης κατατέθηκε σχετικό τεκμήριο). Από Φεβρουάριο 2012 μέχρι και Οκτώβριο 2012 δεν κατέβαλαν οποιοδήποτε ποσό για πληρωμή των ενοικίων πλην ποσού €1.
  8. Τον Οκτώβριο 2012 ο ενάγοντας τερμάτισε τη συμφωνία ενοικίασης του υποστατικού και καταχώρησε αίτηση στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, έχει καταχωρήσει την αγωγή με την οποία ζητεί από τους εναγομένους 1, 2 και 3:
  9. Ποσό €22.400 πλέον τόκο 5.5% από την ημερομηνία υποχρέωσης καταβολής εκάστου ενοικίου μέχρι 1/10/2012 και από 1/10/2012 μέχρι εξοφλήσεως τόκο 5.5% επί του συνολικού ποσού των €22.
  11. Ποσό €222,12 που αντιστοιχεί στο ποσό που κατέβαλε προς εξόφληση των τελών αποχέτευσης. Κατά την αντεξέτασή του ενάγοντα, η θέση που προωθήθηκε από το δικηγόρο των εναγομένων ήταν ότι κακώς εγέρθηκε η αγωγή μέσω του πληρεξουσίου που έδωσε στον αδερφό του. Ο ενάγοντας εξήγησε ότι αυτό έγινε κατόπιν εντολής δικής του, εφόσον ο ίδιος απουσιάζει συχνά στο εξωτερικό και προκειμένου να καλύψει το ενδεχόμενο να χρειαστεί να παραστεί στο Δικαστήριο και να μην μπορεί ακριβώς λόγω της απουσίας του. Διευκρινίστηκε επίσης ότι το επίδικο ακίνητο έχει ολοκληρωθεί προ 30 ετών. Λόγω της μη καταβολής των ενοικίων τερμάτισε τον Οκτώβριο 2012 τη συμφωνία. Για τα ποσά που οφείλονται από την ημερομηνία τερματισμού και έκτοτε έχει προσφύγει στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Του υποβλήθηκε τέλος ότι έχει δοθεί και προκαταβολή €5.200 η οποία δεν έχει αποκοπεί από το συνολικό απαιτούμενο ποσό, με το μάρτυρα να διατείνεται ότι το ποσό αυτό έχει αποκοπεί από τη διαδικασία στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Τα πιο πάνω είναι μια σύντομη καταγραφή της μαρτυρίας που έχει δοθεί από τον ενάγοντα προς απόδειξη της υπόθεσής του. Οι εναγόμενοι επέλεξαν, ως έχουν κάθε δικαίωμα, να μην προσφέρουν μαρτυρία. Ακολούθησαν οι αγορεύσεις. Αμφότεροι οι δικηγόροι καταχώρησαν κείμενο Γραπτών Αγορεύσεων, το περιεχόμενο των οποίων μεταφέρω επιγραμματικά πιο κάτω. Από την πλευρά της, η δικηγόρος δια τον ενάγοντα διατείνεται ότι έχει αποδειχθεί η απαίτηση και ζητεί την έκδοση απόφασης. Ως προς το ζήτημα κατά πόσο είναι θεμιτή η επιλογή έγερσης της αγωγής δια αντιπροσώπου, με αναφορά στον Περί Συμβάσεων Νόμο Κεφ. 149, στις Διαταγές Δ.1θ2, Δ.2θ4 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού και στη σχετική επί του θέματος νομολογία, ισχυρίζεται ότι κάτι τέτοιο επιτρέπεται. Ο δικηγόρος των εναγομένων, επικεντρώνει την αγόρευση του προωθώντας τις προδικαστικές ενστάσεις που εγείρονται με το δικόγραφο της υπεράσπισης και συγκεκριμένα, στο ότι η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί λόγω του ότι δεν είναι επιτρεπτή η καταχώρηση αγωγής δια πληρεξουσίου, παρατυπία η οποία δεν διορθώνεται. Θα ξεκινήσω εξετάζοντας πρώτα το πιο πάνω ζήτημα, εφόσον τυχόν θετική κατάληξη μου ως προς αυτό θα είναι καταλυτική για το αποτέλεσμα της αγωγής. Παραθέτω αμέσως πιο κάτω, με περισσότερη λεπτομέρεια τη θέση της υπεράσπισης. Έρεισμα για το επιχείρημα ότι δε μπορεί κάποιος δια πληρεξουσίου να προωθεί αγωγή, είναι η αποφάση Ιωαννίδης Χρίστος Π. ν. Ανδρέα Καραβιώτη κ.α.

(1999)1 ΑΑΔ 1160 και η πρωτόδικη απόφαση Χρίστου Ζαχαροπλάστη ως πληρεξουσίου αντιπροσώπου του Χαράλαμπου Ζαχαροπλάστη και της Ευτυχίας Νίκου Παναγή ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Κακοπετριάς, Αρ. Αγωγής 3653/2006, 20/7/11. Σπεύδω από το σημείο αυτό να αναφέρω, ότι η πιο πάνω απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δεν θα έλεγα ότι καθορίζει τέτοιο κανόνα ως εισηγείται ο δικηγόρος των εναγομένων. Ό, τι σχετικό έχει λεχθεί είναι το πιο κάτω: «Δεν παρέχεται λοιπόν σε πληρεξούσιο αντιπρόσωπο η δυνατότητα να κινήσει αγωγή στην οποία να εκτίθεται το δικό του όνομα με την εν λόγω ιδιότητα. Η αγωγή κινείται στο όνομα μόνο του κυρίου, χωρίς αναφορά στη σχέση του με πληρεξούσιο αντιπρόσωπο: βλ. Jones v. Saldanha [1913] W.N. 72.» Η πιο πάνω αναφορά ομιλεί περί έγερσης αγωγής από τον πληρεξούσιο στο όνομά του ιδίου και πως η αγωγή θα πρέπει να κινείται από τον ίδιο τον ενάγοντα. Η επίδικη περίπτωση ούτε διαφοροποιείται ούτε αποκλίνει από τα πιο πάνω. Η αγωγή έχει κινηθεί από τον ενάγοντα και στο όνομα του ενάγοντα. Η αναφορά στον τίτλο της αγωγής, «δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου αυτού XXXXX Θεοχάρους» ακόμα και εάν θεωρηθεί ότι είναι περιττή, σίγουρα δεν μπορεί από μόνη της να είναι μοιραία για την τύχη της αγωγής. Επί του ζητήματος αυτού, επισημαίνω περαιτέρω και τα ακόλουθα τα οποία είναι ουσιαστικά ως προς την ένσταση των εναγομένων και θα είναι καταλυτικά για την τύχη της εν λόγω ένστασης. Στην απόφαση στην υπόθεση Lioufis and Co. Ltd ν. Ανδρονίκου κ.ά.
(1996)1 Α.Α.Δ. 773, έχει καθοριστεί και ξεκαθαριστεί ότι η ύπαρξη των εναγόντων δεν μπορεί να αποτελέσει αντιδικία, ούτε καν μέσω των δικογράφων. Εάν εγείρεται ζήτημα το οποίο αφορά την ταυτότητα των διαδίκων τότε αυτό προωθείται μέσω αίτησης για διαγραφή της αγωγής. Αρχή η οποία επιβεβαιώθηκε και σε μεταγενέστερες αποφάσεις (βλ. σχετικά Χαραλάμπους ν. Αχιλλέως κ.ά.
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1058.). Παρομοίως στην Ανδρονίκου v. Επιτροπής του Σχεδίου Ταμείου Συντάξεων και Χορηγημάτων σε Υπαλλήλους της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου και Εξαρτώμενούς τους, ECLI:CY:AD:2016:D117, Πολ. Εφ. 168/10 ημερομηνίας 24/02/2016, έχει καθοριστεί ότι ζητήματα τα οποία αφορούν αμφισβήτηση υπόστασης διαδίκου πρέπει να εγείρονται σε πρώιμο στάδιο της αγωγής (όλα τα πιο πάνω βεβαίως είναι και άμεσα συναρτώμενα με τον Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικό Κανονισμό και ειδικότερα με τη Διαταγή 27). Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω επί του σημείου γιατί οτιδήποτε άλλο περαιτέρω, μόνο θεωρητική σημασία θα είχε. Η αγωγή δεν θα μπορούσε να απορριφθεί έτσι απλά για το λόγο και μόνο ότι στον τίτλο της, μετά το όνομα του ενάγοντα, αναφέρεται ότι αυτή κινείται δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου του. Ακόμα και εάν αυτή η επιλογή θα μπορούσε να θεωρηθεί ως παρατυπία, τυχόν απόρριψη της αγωγής για αυτό και μόνο το λόγο, ως το αίτημα των εναγομένων, θα ήταν δυσανάλογα επαχθής αντιμετώπιση και σε διάσταση με το όλο πνεύμα του Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού και εν γένει και συγκεκριμένα με τη Δ.9 αλλά και τη Δ.
  1. Σε κάθε περίπτωση και επανερχόμενη στα γεγονότα της αγωγής αυτής, ο ίδιος ο ενάγοντας εμφανίστηκε στην ακροαματική διαδικασία, έδωσε μαρτυρία, υιοθέτησε την έκθεση απαίτησης και συμφώνησε ως προς τις οδηγίες που έδωσε για την έγερση της αγωγής, επομένως θα έλεγα ότι κατ' αναλογία εφαρμόζονται τα όσα έχουν λεχθεί στην Ανδρέας Γεωργιάδης και Υιός Λτδ ν. Alpha Bank Cyprus Ltd, ECLI:CY:AD:2017:A176, Πολ. Εφ. 177/11, ημερομηνίας 15/5/
  2. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, προχωρώ σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που έχει προσφερθεί, έχοντας πάντοτε κατά νου τις αρχές που διέπουν τη διεργασία αυτή, έτσι όπως καθορίζονται από τη νομολογία. Υπενθυμίζω ότι, πυξίδα και απόλυτος οδηγός του Δικαστηρίου αποτελούν τα δικόγραφα. Όπως επίσης ότι το αγώγιμο δικαίωμα συσχετίζεται με τα γεγονότα τα οποία το στοιχειοθετούν (βλ. ALEXANDROS EVANGELOU CAMERA HOUSE LTD κα ν. MINERVA FINANCE & INVESTMENTS LTD
(2004)1 ΑΑΔ 1374). Ο μοναδικός μάρτυρας για την υπόθεση, ήταν ο ενάγοντας. Ήδη από τα δικόγραφα δεν τελεί υπό αμφισβήτηση (α) η ιδιοκτησία του επίδικου ακινήτου, (β) το ίδιο το ενοικιαστήριο έγγραφο και (γ) το ότι εγγυητές πιστής τήρησης των όρων του συμβολαίου ήταν οι εναγόμενοι 2 και 3. Ό,τι αμφισβητείται με τη υπεράσπιση, είναι η οφειλή και η λήψη των επιστολών με τις οποίες ο ενάγοντας τους καλεί να καταβάλουν τα καθυστερημένα και να συμμορφωθούν με τις πρόνοιες του συμβολαίου. Υπάρχει επίσης και ο ισχυρισμός ότι από την αρχή της ενοικίασης είχαν πρόβλημα με το χώρο στάθμευσης. Για αυτό τον ισχυρισμό, αρκεί να αναφέρω ότι δεν συναρτάται με οποιαδήποτε θεραπεία (πχ υπήρχε τέτοια υποχρέωση δυνάμει του συμβολαίου, δεν τηρήθηκε κοκ), αλλά ούτε και με το επίδικο ζήτημα, που είναι η μη καταβολή ενοικίων. Έχοντας καθορίσει τα αμφισβητούμενα ζητήματα, όπως αυτά ξεκάθαρα και αβίαστα προκύπτουν από τα δικόγραφα, προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας. Δίδοντας μαρτυρία, ο ενάγοντας αναφέρθηκε στα ποσά τα οποία του χρωστούν οι εναγόμενοι και αφορούν ενοίκια από Φεβρουάριο 2012 μέχρι και Οκτώβριο 2012, όταν και πλέον τερμάτισε τη συμφωνία ενοικίασης και καταχώρησε σχετική αίτηση στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Η θέση του ότι υπάρχουν οφειλόμενα ενοίκια δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του. Ο ίδιος, παρά την καθυστέρηση στην καταβολή των ενοικίων από Φλεβάρη 2012, δεν επιθυμούσε τον τερματισμό της συμφωνίας, αλλά την τήρησή της από τους εναγομένους, για αυτό και με την επιστολή του το Μάιο 2012, ζητούσε πληρωμή και εφαρμογή του συμβολαίου και όχι τερματισμό του. Το συμβόλαιο το τερμάτισε πλέον τον Οκτώβριο 2012 και εφόσον υπήρχε συνεχής παράλειψη των εναγομένων να πληρώσουν το ποσό του μηναίου ενοικίου. Ερωτήθηκε για το θέμα του ποσού εγγύησης που καταβλήθηκε με την υπογραφή του συμβολαίου, ποσό το οποίο ούτε αναφέρεται ούτε και συσχετίζεται ή αφαιρείται από το απαιτούμενο με την αγωγή ποσό (ειρήσθω εν παρόδω, επισημαίνω ότι δεν υπάρχει ανταπαίτηση ως προς το ποσό αυτό, ούτε και σχετικός ισχυρισμός με την υπεράσπιση, επομένως δεν μπορώ να προχωρήσω σε οποιοδήποτε εύρημα ή περαιτέρω ενέργεια σε σχέση με αυτό). Τέλος, ως προς το ζήτημα της αποστολής και παραλαβής των επιστολών, αρκεί να επισημάνω ότι, αυτές κατατέθηκαν χωρίς ένσταση και δεν έγινε η οποιαδήποτε περαιτέρω ερώτηση ή αμφισβητήθηκε η παραλαβή αυτών. Ήδη αναφέρω ότι η απαίτηση αφορά καθυστερημένα ενοίκια. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε στο γεγονός ότι δεν καταβληθήκαν τα ενοίκια που αφορούν στην αγωγή του, καθώς και ότι εξακολουθούν να είναι οφειλόμενα. Επίσης κατέθεσε ως τεκμήριο την απόδειξη πληρωμής του ποσού €222,12 στο Συμβούλιο Αποχετεύσεως Λευκωσίας, το οποίο αφορά σε τέλος για το οποίο παραδεκτά είχαν υποχρέωση καταβολής του οι εναγόμενοι. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Για τα όσα ανάφερε ήταν συνεπής και σταθερός τόσο κατά την κυρίως εξέταση του, αλλά ούτε και κλονίστηκε κατά την αντεξέταση του. Αποδέχομαι ότι υπάρχουν οφειλόμενα ποσά ενοικίου προς αυτό, κατά τη διάρκεια ισχύος του συμβολαίου, τα οποία δεν έχουν καταβληθεί, όπως επίσης ότι κατέβαλαν ποσό €222,12 στο Συμβούλιο Αποχετεύσεως Λευκωσίας. Προκειμένου να επιτύχει η αγωγή, ο ενάγοντας οφείλει να αποδείξει την ύπαρξη οφειλόμενου ποσού (εφόσον ιδιοκτησία υποστατικού, ενοικιαστήριο έγγραφο, υπογραφή ενοικιαστηρίου εγγράφου, ύπαρξη εγγυητών και ύψος ενοικίου ΔΕΝ αμφισβητούνται). Το βάρος απόδειξης της ύπαρξης οφειλόμενου ποσού το φέρει ο ενάγοντας. Ως η κλασική αρχή ο ενάγοντας είναι αυτός που οφείλει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι η εκδοχή που παρουσιάζει είναι η πιο πιθανή να έχει συμβεί, βλέπε σχετικά, Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές των Τ. Ηλιάδη και Ν. Σάντη, σ.196 «Το κριτήριο δεν είναι εάν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος απόδειξης είναι πιο πιθανή (ή αντίθετη) από εκείνη του αντιδίκου του αλλά το κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι». Από τη μαρτυρία ως έχει, ιδωμένη στο σύνολό της και όχι μικροσκοπικά, σε συνάρτηση με τα κατατεθειμένα τεκμήρια, πιστεύω ότι η εκδοχή που προτείνει ο ενάγοντας είναι η πιο πιθανή και ότι υπάρχουν οφειλόμενα ενοίκια ως η έκθεση απαίτησής του. Δεν μπορώ να παραβλέψω και να μην αναφερθώ στο ότι οι θέσεις των εναγομένων όπως προβάλλονται με την υπεράσπισή τους είναι γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί. Είναι δεδομένη η πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι η γενική άρνηση δεν εξυπακούει και την προβολή άλλων θετικών γεγονότων τα οποία δυνατόν να αποδυναμώσουν την απαίτηση (βλ. σχετικά Νεόφυτος Νεοφύτου κα v Elma Holdings ltd (προηγουμένως ονομαζόμενων Εταιρεία Επενδύσεων Χαρτοφυλακίου Ήρα Λτδ)
(2013)1ΑΑδ 1807). Έχοντας αξιολογήσει τη μαρτυρία, τα ευρήματά μου αναφορικά με την υπόθεση αυτή, είναι ότι στις 30/9/2011 υπογράφτηκε συμβόλαιο ενοικίασης ακινήτου στην Έγκωμη-Λευκωσία, μεταξύ του ενάγοντα και της εναγομένης
  1. Την πιστή τήρηση του συμβολαίου εγγυήθηκαν οι εναγόμενοι 2 και
  2. Η καταβολή των ενοικίων υπήρξε πολύ σύντομα προβληματική. Οι εναγόμενοι δεν κατέβαλαν τα ενοίκια από 1/2/2012 μέχρι και 1/10/12, πέραν ποσού €1.
  3. Ο ενάγοντας κατέβαλε ποσό €222,12 ως τέλη Αποχετεύσεων, ποσό το οποίο οφείλουν οι εναγόμενοι να πληρώσουν. Η επιστολή ημερομηνίας 7/5/2012, έχει παραδοθεί μέσω δικαστικού επιδότη στους εναγομένους 1 και 2, ενώ στον εναγόμενο 3 έχει αποσταλεί ταχυδρομικώς. Πριν καταλήξω, σημειώνω πως δεν διαφεύγει την προσοχή μου ότι, ακροθιγώς έχει τεθεί ζήτημα το οποίο συνδέεται άμεσα με τη δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου για εκδίκαση της υπόθεσης. Συγκεκριμένα κατά την ακροαματική διαδικασία έχει αναφερθεί στο μάρτυρα ότι εφόσον δεν καταβάλλονταν τα ενοίκια τότε το ενοικιαστήριο έγγραφο τερματιζόταν αυτόματα, με τον μάρτυρα να απαντά ότι δεν θεώρησε ότι το συμβόλαιο έχει τερματιστεί αλλά αντιθέτως παρά τη μη καταβολή, αυτός επέμενε στην τήρηση του συμβολαίου και για αυτό έστειλε την επιστολή το Μάιο
  4. Ο λόγος που το ζήτημα αυτό αποκτά σημασία, έγκειται στο ότι το επίδικο ακίνητο έχει παραδεκτά δηλωθεί πως έχει ανεγερθεί πριν από το 1999, κάτι το οποίο συνεπάγεται, πως εάν κριθεί ότι το συμβόλαιο είχε τερματισθεί από την πρώτη καθυστέρηση ενοικίου τότε οι ενοικιαστές καθίστανται θέσμιοι και πλέον καθ' ύλη αρμόδιο θα ήταν το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Ούτε επί τούτου χρειάζονται να λεχθούν πολλά. Το Συμβόλαιο - Τεκμήριο 1, ομιλεί από μόνο του. Οι όροι 15 και 23 του συμβολαίου είναι ενδεικτικοί. Ειδικότερα επί του ζητήματος ο όρος 23 είναι επαρκώς σαφής, τον οποίο και μεταφέρω αυτούσιο: «Όλοι οι όροι του παρόντος εγγράφου θεωρούνται ουσιώδεις όροι αυτού και η παράβαση οποιοδήποτε όρου από τον ενοικιαστή δίδει το δικαίωμα στον Ιδιοκτήτη να απαιτήσει την εφαρμογή των προβλέψεων του παρόντος εγγράφου και την ανάκτηση των απλήρωτων ενοικίων και νόμιμες αποζημιώσεις χωρίς να τερματίσει την ισχύ αυτού και/ή να τερματίσει την ισχύ αυτού και να απαιτήσει έξωση, ανάκτηση απλήρωτων ενοικίων και νόμιμες αποζημιώσεις.» Από τον πιο πάνω όρο σε συνάρτηση με τα τεκμήρια 2,3 και 4 (ήτοι την επιστολή του ενάγοντα), προκύπτει ότι ο ενάγοντας επέλεξε να ασκήσει την πρώτη ευχέρεια που του παρέχει το συμβόλαιο και να μην το τερματίσει. Δεν τίθεται επομένως ζήτημα δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου αυτού. Οι εναγόμενοι 2 και 3 ενάγονται ως εγγυητές της εναγομένης
  5. Στο άρθρο 84 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.149, υπάρχει ο ορισμός της εγγύησης σύμφωνα με τον οποίο:
  6. "Σύμβαση εγγύησης" είναι η σύμβαση προς εκπλήρωση της υπόσχεσης ή υποχρέωσης τρίτου, σε περίπτωση μη εκπλήρωσης από τον τρίτο~ το πρόσωπο που παρέχει την εγγύηση καλείται "εγγυητής", το πρόσωπο υπέρ του οποίου παρέχεται "πρωτοφειλέτης", και το πρόσωπο προς το οποίο παρέχεται "πιστωτής". Είναι σαφές από τον πιο πάνω ορισμό, ότι η σύμβαση εγγύησης, συνίσταται σε σύμβαση προς εκπλήρωση υποχρέωσης. Στην επίδικη αγωγή οι εγγυητές με ξεχωριστό έγγραφο εγγύησης το οποίο επισυνάπτεται στο συμβόλαιο, ανέλαβαν την πιστή τήρηση των όρων του συμβολαίου και, μεταξύ άλλων, την πληρωμή ενοικίων και χρηματικών ποσών τα οποία έχουν καταστεί πληρωτέα (παράγραφος 1 εγγύησης). Εφόσον έχει αποδειχτεί η μη πληρωμή των ενοικίων και του τέλους αποχέτευσης από την εναγομένη, τότε ενεργοποιείται η εγγύηση που έχουν δώσει οι εναγόμενοι 2 και 3, οι οποίοι είναι και αυτοί από κοινού υπόλογοι έναντι του ενάγοντα. Ένα τελευταίο σημείο που επισημαίνω είναι ότι ο ενάγοντας επί του ποσού των ενοικίων ζητεί επιπλέον τόκο 5.5%. Ο εν λόγω τόκος, είναι συμβατικός εφόσον προβλέπεται απευθείας στο συμβόλαιο-Τεκμήριο 1 και συγκεκριμένα στον όρο 15 και ο ενάγοντας δικαιούται σε αυτόν. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, κρίνω ότι ο ενάγοντας έχει αποδείξει την υπόθεσή του και εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3 από κοινού ή ξεχωριστά, ως ακολούθως: Α. για ποσό €22.400, πλέον τόκο 5.5% ετησίως από την ημερομηνία υποχρέωσης καταβολής εκάστου ενοικίου μέχρι και την 1/10/2012 και περαιτέρω τόκο 5.5% επί συνολικού ποσού €22.400 από 1/10/2012 μέχρι εξοφλήσεως, Β. για ποσό €222,12, Γ. τα έξοδα πλέον ΦΠΑ, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή ως ο σχετικός Διαδικαστικός Κανονισμός και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3 από κοινού ή ξεχωριστά. (Υπ) ............................................. Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο/Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.