← Κύπρος

P. PANAYI DEVELOPERS LTD ν. Διευθυντής Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και ή μέσω του Γενικού Εισαγγελέως, Αίτηση υπ' αριθμό: 286/2016, 13/2/20

P. PANAYI DEVELOPERS LTD ν. Διευθυντής Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και ή μέσω του Γενικού Εισαγγελέως, Αίτηση υπ' αριθμό: 286/2016, 13/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A77 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου- Θεοδώρου, Ε.Δ. Αίτηση υπ' αριθμό: 286/2016 Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 Μεταξύ: P. PANAYI DEVELOPERS LTD Αιτητές και Διευθυντής Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και ή μέσω του Γενικού Εισαγγελέως Καθ' ου η Αίτηση 13 Φεβρουαρίου, 2019 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια εταιρεία: κ. Κ. Παπαϊωάννου Για Καθ' ου η Αίτηση: κα Τσαγκάρη δια Γενικό Εισαγγελέα Για κ. Κωνσταντίνο Γιωργαλλή: Kαμία εμφάνιση Για κ. Κώστα Μικελλίδη: κ. Μ. Παπαλοϊζου Για κα Κατερίνα Τσίκκου: Καμία εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η Μέσω της παρούσας διαδικασίας, η Αιτήτρια εταιρεία επιδιώκει την ακύρωση της απόφασης του Καθ' ου η Αίτηση ημερομηνίας 25.5.2016 δια της οποίας απορρίφθηκε ένσταση της στην ακύρωση και/ή απάλειψη του εμπράγματου βάρους ΕΒ 3303/2010 επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 3/7X6, Φ/Σχ. 21/10XXX05, Τεμάχιο 4X2, μερίδιο όλον στη Χρυσελεούσα Στροβόλου. Ζητά επίσης διάταγμα που να απαγορεύει στον Καθ' ου η Αίτηση να εγγράψει το εν λόγω ακίνητο επ' ονόματι των ΧΧΧ Μικελλίδη και ΧΧΧ Τσίκκου. Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. ΧΧΧ Παναγή, διευθυντή της Αιτήτριας εταιρείας. Σε αυτήν αναφέρει ότι στα πλαίσια της αγωγής με αριθμό 3196/2010 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, η Αιτήτρια εταιρεία εξασφάλισε δικαστική απόφαση υπέρ της στις 30.9.2010 εναντίον του κ. ΧΧΧ Γιωργαλλή, εμπορευόμενου υπό την εμπορική επωνυμία Galli & Galli Trading, για ποσό €8.500 πλέον τόκο προς 5,5% από 16.4.2010 πλέον έξοδα. Σύμφωνα με τον κ. Παναγή, στις 16.12.2010 η Αιτήτρια εταιρεία ενέγραψε την εν λόγω δικαστική απόφαση επί ακίνητης περιουσίας του κ. ΧΧΧ Γιωργαλλή με αριθμό εμπράγματου βάρους ΕΒ 3303/

  1. Μεταξύ των ακινήτων επί των οποίων εγγράφηκε το εμπράγματο βάρος είναι και τρία διαμερίσματα. Περί τις 23.3.2016 η Αιτήτρια έλαβε επιστολή ημερομηνίας 8.3.2016 από τον Καθ' ου η Αίτηση με την οποία ενημερώνονταν για την απόφαση του να μεταβιβάσει ένα εκ των τριών διαμερισμάτων επ' ονόματι των κ. ΧΧΧ Μικελλίδη και κας ΧΧΧ Τσίκκου, δυνάμει σύμβασης πώλησης που είχε κατατεθεί στο αρμόδιο Κτηματολογικό Γραφείο υπό ΠΩΕ 434/
  2. Όπως αναφέρει ο ενόρκως δηλών, η Αιτήτρια υπέβαλε ένσταση στις 24.3.2016 προβάλλοντας ως λόγο ένστασης ότι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ακινήτου κ. ΧΧΧ Γιωργαλλής εξακολουθούσε να οφείλει προς αυτήν ολόκληρο το εξ αποφάσεως χρέος. Η ένσταση απορρίφθηκε με απόφαση του Καθ' ου η Αίτηση ημερομηνίας 25.5.2016, η οποία παραλήφθηκε στις 3.6.
  3. Συνιστά θέση της Αιτήτριας ότι η ως άνω προσβαλλόμενη απόφαση του Καθ' ου η Αίτηση συνιστά κατάχρηση εξουσίας, δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη, λήφθηκε χωρίς τη δέουσα έρευνα και χωρίς να έχουν ληφθεί υπόψη τα δικαιώματα και συμφέροντα της Αιτήτριας. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει επίσης ότι ο Καθ' ου η Αίτηση αποδέχτηκε προς εγγραφή το ΕΒ 3303/2010 παρά το ότι το ΠΩΕ 434/2004 ήταν ήδη κατατεθειμένο στο Κτηματολόγιο. Παραπονείται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν εξηγεί γιατί αποφάσισε να επιτρέψει τη μεταβίβαση του ακινήτου περί τα 12 χρόνια μετά την κατάθεση του πωλητηρίου εγγράφου και ότι η Αιτήτρια δεν ενημερώθηκε εάν ο κ. ΧΧΧ Μικελλίδης και η κα ΧΧΧ Τσίκκου έχουν εξοφλήσει πλήρως το τίμημα αγοράς του ακινήτου και πότε. Συνεχίζει λέγοντας ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είχε την ευχέρεια να διατάξει τον κ. ΧΧΧ Μικελλίδη και κα ΧΧΧ Τσίκκου όπως πληρώσουν στην Αιτήτρια το ποσό το οποίο όφειλαν προς τον κ. ΧΧΧ Γιωργαλλή, όμως δεν το έπραξε. Ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας έφερε ένσταση στην Αίτηση. Στην ένσταση του εγείρει τρεις προδικαστικές ενστάσεις, ισχυριζόμενος ουσιαστικά ότι η διαδικασία πάσχει γιατί χρησιμοποιήθηκε λανθασμένο εναρκτήριο ένδικο μέσο, ότι η Αίτηση-Έφεση είναι παράτυπη αφού δεν καταγράφονται στο σώμα της οι λόγοι ακύρωσης της προσβαλλόμενης απόφασης και διότι τα αιτούμενα διατάγματα πάσχουν από γενικότητα και αοριστία. Πέραν των προδικαστικών αυτών ενστάσεων, υποστηρίζεται ότι δεν συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που θα επέτρεπαν την επιτυχία της Αίτησης. Αυτό γιατί η προσβαλλόμενη απόφαση είναι νόμιμη και ορθή και λήφθηκε μετά τη δέουσα έρευνα. Ισχυρίζεται διαζευκτικά ότι το άρθρο 44 Κ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965, δεν παρέχει διακριτική εξουσία στον Διευθυντή του Κτηματολογίου να απορρίψει αίτηση που υποβλήθηκε δυνάμει των άρθρων 44 ΙΗ μέχρι 44 ΚΖ του Ν. 9/1965, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που εκεί καθορίζονται. Η ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Κτηματολογικής Λειτουργού κας ΧΧΧ Ιωάννου. Σε αυτήν αναφέρει ότι ο κ. ΧΧΧ Μικελλίδης και η κα ΧΧΧ Τσίκκου υπέβαλαν στις 23.9.2015 την αίτηση με αριθμό φακέλου ΑΕΑ 462/2015 με την οποία ζητούσαν την εγγραφή επ' ονόματι τους του επίδικου ακινήτου δυνάμει του πωλητηρίου εγγράφου ΠΩΕ 434/2004, το οποίο είχε κατατεθεί στις 17.2.
  4. Στα πλαίσια της αίτησης τους αυτής προσκόμισαν ένορκη δήλωση για την αποπληρωμή του τιμήματος αγοράς του επίδικου ακινήτου και ειδικότερα απόδειξη εξόφλησης και αντίγραφα αποδείξεων πληρωμής, σύμφωνα με τα οποία εξόφλησαν ολόκληρο το τίμημα αγοράς του επίδικου ακινήτου. Παρενθετικά αναφέρω ότι από τα αντίγραφα των σχετικών αποδείξεων φαίνεται ότι το τίμημα αγοράς εξοφλήθηκε από το καλοκαίρι του 2010 ενώ είχαν προσκομιστεί και αντίγραφα εξόφλησης διάφορων φορολογιών και τελών μέχρι την ημερομηνία της αίτησης ΑΕΑ 462/
  5. Μετά την εξέταση της αίτησης ΑΕΑ 462/2015 και αφού κρίθηκε ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις του Ν.9/1865 για εγγραφή του επίδικου ακινήτου επ' ονόματι του κ. ΧΧΧ Μικελλίδη και της κας ΧΧΧ Τσίκκου, ετοιμάστηκε σχετική έκθεση και στάλθηκαν οι επιστολές στον Τύπο ΙΕ προς την Αιτήτρια για υποβολή ένστασης στην μεταβίβαση του ακινήτου ή αίτηση μεταφοράς του εμπράγματου βάρους ΕΒ 3303/
  6. Η Αιτήτρια υπέβαλε ένσταση προβάλλοντας ως λόγο ότι το υπέρ της εξ αποφάσεως χρέος, που συνιστά και το αντικείμενο του ΕΒ 3303/2010, δεν έχει εξοφληθεί. Ο Καθ' ου η Αίτηση έκρινε ότι ο λόγος αυτός δεν είναι ικανός να εμποδίσει τη μεταβίβαση. Η ενόρκως δηλούσα προσθέτει, μεταξύ άλλων, ότι το εμπράγματο βάρος ΕΒ 3303/2010 είναι μεταγενέστερο του πωλητηρίου εγγράφου ΠΩΕ 434/2004 ενώ έχει επίσης εγγραφεί επί άλλης ακίνητης περιουσίας του εξ αποφάσεως οφειλέτη. Συνεπώς, εισηγείται ότι καμία ζημιά δεν έχει υποστεί από την προσβαλλόμενη απόφαση η Αιτήτρια. Στην πορεία, δόθηκε άδεια στην Αιτήτρια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της Αίτησης. Στη δεύτερη ένορκη του δήλωση, ο κ. ΧΧΧ Παναγή αναφέρει ότι η Αιτήτρια έλαβε στις 20.3.2016 ειδοποίηση από τον Καθ' ου η Αίτηση ότι προτίθετο να μεταβιβάσει επ' ονόματι τρίτου άλλο ακίνητο επί του οποίου είχε εγγραφεί το εμπράγματο βάρος ΕΒ 3303/2010, διαγράφοντας το. Η Αιτήτρια υπέβαλε ένσταση και σε εκείνη τη μεταβίβαση και, μετά την απόρριψη της ένστασης στις 6.6.2016, καταχώρησαν στο Δικαστήριο τη γενική αίτηση υπ' αριθμό 285/2016 η οποία εκκρεμεί προς εκδίκαση. Προσθέτει ότι λήφθηκε και τρίτη ειδοποίηση από τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λεμεσού με την οποία τους γνωστοποιούσε απόφαση του όπως μεταβιβάσει τρίτο ακίνητο που βαρύνετο με εμπράγματο βάρος υπέρ της Αιτήτριας, επίσης διαγράφοντας το. Η ένσταση της Αιτήτριας επίσης απορρίφθηκε όμως, σε εκείνη την περίπτωση, δεν προσβλήθηκε η απόφαση το Δικαστήριο με Αίτηση-Έφεση γιατί εξέπνευσε η προβλεπόμενη προθεσμία λόγω απουσίας των διευθυντών της Αιτήτριας στο εξωτερικό. Δόθηκε άδεια, ακολούθως, στην πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση να απαντήσει και με συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Κτηματολογικής Λειτουργού κας ΧΧΧ Ιωάννου, αναφέρει ότι οι περιπτώσεις των δύο άλλων ακινήτων είναι άσχετες και δεν μπορούν να επηρεάσουν το αποτέλεσμα της παρούσας. Προσθέτει ότι η μια περίπτωση αφορούσε πωλητήριο έγγραφο το οποίο επίσης προηγείτο χρονικά του ΕΒ 3303/2010, η δε δεύτερη αφορά απόφαση του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού η οποία είναι τελεσίδικη αφού δεν προσβλήθηκε κατά τον προβλεπόμενο τρόπο. Σημειώνω ότι η Αίτηση επιδόθηκε τόσο στον κ. ΧΧΧ Γιωργαλλή όσο και στους κ. ΧΧΧ Μικελλίδη και κα ΧΧΧ Τσίκκου. Εξ αυτών εμφανίστηκε στη διαδικασία και καταχώρησε ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση ο κ. ΧΧΧ Μικελλίδης. Στην ένσταση του εγείρει προδικαστικές ενστάσεις αντίστοιχες με τον Καθ΄ου η Αίτηση. Υποστηρίζει επίσης ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι νομικά ορθή, ότι οι σχετικές νομοθετικές διατάξεις δεν παρέχουν διακριτική ευχέρεια στον Καθ΄ου η Αίτηση εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου για τη μεταβίβαση, και ότι δεν τίθεται θέμα παράβασης οποιωνδήποτε συνταγματικών δικαιωμάτων της Αιτήτριας. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ιδίου στην οποία υιοθετεί τους λόγους ένστασης του και, ουσιαστικά, επαναλαμβάνει τα γεγονότα όπως παρουσιάστηκαν με την πρώτη ένορκη δήλωση για τον Καθ΄ου η Αίτηση. Έχω μελετήσει τόσο την Αίτηση όσο και της ενστάσεις που καταχωρήθηκαν όπως και όλη τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου μέσω των διαφόρων ενόρκων δηλώσεων και των εγγράφων που επισυνάπτονται σε αυτές ως τεκμήρια. Οι συνήγοροι της κάθε πλευράς είχαν την ευκαιρία να θέσουν υπόψη μου τα επιχειρήματα τους σε γραπτές αγορεύσεις τις οποίες έχω επίσης μελετήσει. Σε σχέση με τα γεγονότα, όπως διαφαίνεται από τη σύνοψη της μαρτυρίας που έχω παραθέσει πιο πάνω, δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά μεταξύ των διαδίκων. Η ύπαρξη των ΠΩΕ 486434/2004, ΕΒ 3303/2010 και ΑΕΑ 462/2015 είναι αποδεκτή. Δεν αμφισβητούνται οι επιστολές που απεστάλησαν από τον Καθ' ου η Αίτηση, δεν αμφισβητείται η ένσταση που υποβλήθηκε στην υπό κρίση περίπτωση από την Αιτήτρια, αλλά ούτε η δεύτερη στην οποία γίνεται αναφορά στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Αιτήτριας ενώ και το αποτέλεσμα των ενστάσεων είναι κοινώς αποδεκτό. Δεν έχει επίσης αμφισβητηθεί η ύπαρξη των εγγράφων που έχουν κατατεθεί ως τεκμήρια. Με αυτό το δεδομένο, τα όσα σχετικά γεγονότα αναφέρθηκαν από τους ενόρκως δηλούντες και τα τεκμήρια που αυτοί έχουν παρουσιάσει συνιστούν και ευρήματα του Δικαστηρίου. Προχωρώ επομένως στην εξέταση της ουσίας. Ένας από τους λόγους ένστασης που εγείρει ο Καθ' ου η Αίτηση, υπό τύπο προδικαστικής ένστασης (της οποίας όμως δεν επιδιώχθηκε η προδικαστική εκδίκαση), αφορά το ότι η υπό κρίση Αίτηση είναι παράτυπη και θνησιγενής γιατί δεν καταγράφονται στο σώμα της Αίτησης οι λόγοι για τους οποίους η Αιτήτρια ζητά την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης. Πράγματι, στο σώμα της Αίτησης δεν εκτίθενται οι λόγοι που επικαλείται η Αιτήτρια για ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης. Η δυνατότητα καταχώρησης Αίτησης-Έφεσης εναντίον απόφασης του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας παρέχεται από το άρθρο 51 του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 1965, Ν. 9/
  7. Η συγκεκριμένη διάταξη καθορίζει ότι σε σχέση με τέτοια Αίτηση-Έφεση εφαρμόζονται οι διατάξεις των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών. Από τις πρόνοιες των Κανονισμών 5

(1)και 7 των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών 1965 προκύπτει ότι Αίτηση-Έφεση πρέπει να υποβάλλεται σε συγκεκριμένο τύπο καθώς και ότι οι λόγοι έφεσης που προβάλλονται κατά απόφασης του Διευθυντή πρέπει να καταγράφονται και να καθορίζονται στο κείμενο της αίτησης-έφεσης. Ο δε Κανονισμός 7 προνοεί ρητά ότι κανένας άλλος λόγος πέραν αυτών που καταγράφονται μπορεί να εγερθεί χωρίς την προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου (η οποία στην προκειμένη περίπτωση δεν ζητήθηκε και δεν δόθηκε). Ακολουθεί ότι για να καταστεί επίδικος ένας λόγος αίτησης-έφεσης, αυτός πρέπει να δικογραφείται. Συμφωνώ με την εισήγηση της συνηγόρου του Καθ' ου η Αίτηση, ότι οι ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την Αίτηση-Έφεση δεν αποτελούν δικόγραφο, αλλά μαρτυρία, και δεν μπορούν να συμπληρώσουν ή διορθώσουν την απουσία καταγραφής των λόγων έφεσης από το σώμα της Αίτησης-Έφεσης. Κατά συνέπεια δεν μπορούν να διορθώσουν την λανθασμένη δικογράφηση. Πρόκειται για παράλειψη ουσιαστική και όχι τυπική και δεν διακρίνω τρόπο με τον οποίο θα μπορούσα να την αντιπαρέλθω. Αυτό το συμπέρασμα καθορίζει και το αποτέλεσμα της διαδικασίας και την τύχη της Αίτησης-Έφεσης. Επικουρικά όμως και για σκοπούς πληρότητας, σημειώνω ότι ακόμα και αν δεν υφίστατο αυτό το δικονομικό ελάττωμα, η Αίτηση-Έφεση και πάλιν δεν θα μπορούσε να επιτύχει. Σημειώνω ότι το βάρος βρίσκεται στους ώμους της Αιτήτριας-Εφεσείουσας, για να καταδείξει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση του Καθ' ου η Αίτηση-Εφεσίβλητου ήταν λανθασμένη[1]. Οι επίδικες διατάξεις του Μέρους VIB του Ν.9/1965 εισήχθηκαν με τον τροποποιητικό Νόμο 139(Ι)/2015 και αποσκοπούν, μεταξύ άλλων, στην παροχή προστασίας, σε ορισμένες περιπτώσεις, σε αγοραστές ακινήτων που βαρύνονται με εμπράγματα βάρη. Σύμφωνα με το άρθρο 44 Ι Η του Ν. 9/
  1. οι διατάξεις αυτές ισχύουν αναδρομικά και στις περιπτώσεις ακινήτων που βαρύνονται με συμβάσεις πώλησης που κατατέθηκαν μέχρι την 31.12.
  2. Στην παρούσα περίπτωση το ΠΩΕ 434/2004 κατατέθηκε στις 14.2.
  3. Από τα γεγονότα προκύπτει ότι η παρούσα περίπτωση αφορά απόφαση του Καθ' ου η Αίτηση, να επιτρέψει τη μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου κατόπιν της αίτησης ΑΕΑ 462/2015 που υποβλήθηκε από τους αγοραστές κ. XXX Μικελλίδη και κα XXX Τσίκκου, δυνάμει της κατατεθειμένης σύμβασης υπό ΠΩΕ 434/2004 Μετά την υποβολή τέτοιας αίτησης ακολουθείται η διαδικασία η οποία καθορίζεται από το άρθρο 44 Κ του Ν. 9/
  4. Σύμφωνα με τα εκεί διαλαμβανόμενα, κατά την εξέταση της αίτησης, ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας εξετάζει κατά πόσο (α) έχει καταβληθεί πλήρως το τίμημα πώλησης και (β) εάν υπάρχει εγγεγραμμένος τίτλος ιδιοκτησίας του ακινήτου. Στην προκειμένη περίπτωση, ο Καθ' ου η Αίτηση αποφάσισε, με βάση τα ενώπιον του στοιχεία, ότι υπάρχει εγγεγραμμένος τίτλος ιδιοκτησίας του ακινήτου και ότι το τίμημα πώλησης έχει εξοφληθεί. Σε σχέση με τη δεύτερη αυτή προϋπόθεση, ο συνήγορος της Αιτήτιας αμφισβητεί στην αγόρευση του κατά πόσον το τίμημα πώλησης έχει εξοφληθεί. Έχει όμως παρουσιαστεί, μέσω της ένστασης του Καθ' ου η Αίτηση-Εφεσίβλητου και του κ. XXX Μικελλίδη, αντίγραφο ένορκης δήλωσης εξόφλησης υπογραμμένο από τους αγοραστές καθώς και απόδειξης εξόφλησης υπογραμμένη τόσο από τους αγοραστές όσο και από τον πωλητή (εξ αποφάσεως οφειλέτη στην παρούσα). Ειδικά δε το δεύτερο έγγραφο συνιστά ξεκάθαρη δήλωση του πωλητή, κ. XXX Γιωργαλλή, ότι έχει καταβληθεί πλήρως το τίμημα πώλησης του επίδικου ακινήτου από τις 21.6.
  5. Συνεπώς, κρίνω ότι οι δύο σωρευτικές προϋποθέσεις του άρθρου 44 Κ
(1)του Ν. 9/1965 πληρούνται και ορθά ο Καθ' ου η Αίτηση-Εφεσίβλητος προχώρησε με την αποστολή της ειδοποίησης στον Τύπο ΙΕ στην Αιτήτρια-Εφεσείουσα, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 44 ΚΒ
(1)του Ν. 9/1965. Η διατύπωση της συγκεκριμένης διάταξης είναι τέτοια που δεν δημιουργεί ή αφήνει οποιαδήποτε διακριτική ευχέρεια στον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Το άρθρο 44 ΚΒ
(1)προβλέπει συγκεκριμένα ότι: «Σε περίπτωση κατά την οποία πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο εδάφιο
(1)του άρθρου 44Κ, ο Διευθυντής γνωστοποιεί στον αγοραστή, στον πωλητή και στον ενυπόθηκο δανειστή και σε οποιοδήποτε πρόσωπο προς όφελος του οποίου επενεργεί εμπράγματο βάρος ή/και απαγόρευση, με την επίδοση έγγραφης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΕ», την πρόθεση του να προβεί σε μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι του αγοραστή μετά την παρέλευση σαράντα πέντε
(45)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης.» Οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να εγείρει ένσταση στην ειδοποίηση στον τύπο ΙΕ κάποιο πρόσωπο προς όφελος του οποίου επενεργεί εμπράγματο βάρος επί του ακινήτου, ως η Αιτήτρια στην παρούσα περίπτωση, καθορίζονται εξαντλητικά στο άρθρο 44 ΚΒ
(3)του Ν. 9/1965, σύμφωνα με το οποίο: «Ο αγοραστής, ο πωλητής ή ο ενυπόθηκος δανειστής, καθώς και οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο προς όφελος του οποίου επενεργεί εμπράγματο βάρος ή απαγόρευση δύναται εντός σαράντα πέντε
(45)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης σύμφωνα με το εδάφιο
(1), να υποβάλει ένσταση στον Διευθυντή για τους ακόλουθους λόγους: (α) ότι δεν εκπληρώθηκαν μεταξύ του πωλητή και του αγοραστή οι συμβατικές υποχρεώσεις έναντι του πωλητή, ή (β) ότι η σύμβαση μεταξύ του πωλητή και του αγοραστή είναι άκυρη ή/και έχει τερματιστεί δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου.» Η Αιτήτρια καταχώρησε ένσταση στην ειδοποίηση ΙΕ. Όμως στην ένσταση της δεν εγείρει κάποιον από τους δύο αυτούς τους λόγους ένστασης. Ο μόνος λόγος ένστασης που προβάλλει είναι ότι δεν έχει πληρωθεί το εξ αποφάσεως χρέος που είναι το αντικείμενο του εμπράγματου βάρους ΕΒ 3303/2010 από τον εξ αποφάσεως οφειλέτη κ. XXX Μικέλλη. Οι δύο λόγοι ένστασης του άρθρου 44 ΚΒ
(3)του Ν. 9/1965 δεν εγείρονται ούτε στην παρούσα Αίτηση-Έφεση. Εγέρθηκαν για πρώτη φορά στην τελική αγόρευση του συνηγόρου της Αιτήτριας. Τόσο ο χρόνος όσο και ο τρόπος με τον οποίο τέθηκαν αυτά τα ζητήματα για πρώτη φορά, δεν είναι ορθός. Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η εξέταση της ορθότητας και νομιμότητας της απόφασης του Καθ' ου η Αίτηση. Κρίνω ότι η Αιτήτρια δεν μπορεί να επιδιώκει ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης για λόγους που δεν είχε θέσει εξ αρχής στον Καθ' ου η Αίτηση με την ένσταση της και που δεν τέθηκαν ούτε με την παρούσα Αίτηση-Έφεση, παρά μόνο στην τελική αγόρευση του συνηγόρου της. Πέραν τούτου, δεν συμφωνώ με το συνήγορο της Αιτήτριας ότι το πωλητήριο έγγραφο όσο και η απόδειξη εξόφλησης είναι άκυρα λόγω ελαττωματικότητας στις υπογραφές τους από τα συμβαλλόμενα μέρη. Μελετώντας το κείμενο των εγγράφων, φαίνεται ότι υπογράφονται δεόντως από τους συμβαλλομένους. Εάν υπήρχε καθυστέρηση στην εξόφληση του τιμήματος αγοράς του ακινήτου, αυτό είναι θέμα που αφορά και ρυθμίζεται από τους συμβαλλόμενους, δεν αφορά την Αιτήτρια ή τον Καθ' ου η Αίτηση και δεν επιφέρει αφ εαυτού ακυρότητα ή παρανομία στη συμφωνία πώλησης του ακινήτου. Ενόψει και επιπρόσθετα των πιο πάνω, διαφωνώ με τη θέση της Αιτήτριας ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει λόγω ελλειπούς αιτιολόγησης. Σε αυτήν αναφέρεται ότι «οι λόγοι που αναφέρονται στην ένσταση σας σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου απ. 9/1965 όπως έχει τροποποιηθεί με τον Ν. 139(Ι)/2015, δεν εμποδίζουν τον Διευθυντή να προχωρήσει στην μεταβίβαση του πιο πάνω ακινήτου». Με δεδομένο τον λόγο ένστασης που είχε τότε εγερθεί, κρίνω την αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης απόφασης ως επαρκή και ικανοποιητική. Σημειώνω, περαιτέρω, ότι το επίδικο εμπράγματο βάρος ΕΒ 3303/2010 έπεται σε προτεραιότητα και χρονικά του πωλητηρίου εγγράφου υπό ΠΩΕ 434/2004 Η επιβάρυνση ακίνητης περιουσίας με την εγγραφή δικαστικής απόφασης επί αυτής, συνιστά ένα εκ των διαθέσιμων μέτρων εκτέλεσης μιας δικαστικής απόφασης, σύμφωνα με το άρθρο 14 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  1. Σύμφωνα δε με το άρθρο 57 του Κεφ. 6: «Κατά τη διάρκεια της ισχύος της εγγραφής, το συμφέρον του οφειλέτη χρέους επί της ιδιοκτησίας επιβαρύνεται με την πληρωμή του οφειλόμενου χρέους δυνάμει της δικαστικής απόφασης κατά προτεραιότητα έναντι όλων των χρεών ή υποχρεώσεων του οφειλέτη χρέους με τα οποία δεν επιβαρύνθηκε ειδικά η ιδιοκτησία πριν την κατάθεση του σημειώματος.» Στην παρούσα περίπτωση, η δικαστική απόφαση υπό ΕΒ 3303/2010 εγγράφηκε επί του επίδικου ακινήτου στις 16.12.
  2. Το ΕΒ 3303/2010 επενεργούσε ως επιβάρυνση επί του συμφέροντος του εξ αποφάσεως οφειλέτη κ. ΧΧΧ Γιωργαλλή επί του ακινήτου, κατά τον χρόνο εγγραφής του. Όμως, για το ακίνητο είχε ήδη κατατεθεί το πωλητήριο έγγραφο υπό ΠΩΕ 434/2004 με το οποίο ο κ. ΧΧΧ Γιωργαλλής είχε ήδη πωλήσει κάθε συμφέρον και ιδιοκτησιακό δικαίωμα επί του ακινήτου στους κ. ΧΧΧ Μικέλλη και κα ΧΧΧ Τσίκκου. Το δε τίμημα πώλησης, όπως διαφάνηκε, είχε ήδη εξοφληθεί πριν την καταχώρηση του ΕΒ 3303/
  3. Ένεκα του ότι οι κ. ΧΧΧ Μικέλλη και κα ΧΧΧ Τσίκκου είχαν ήδη καταστεί δικαιούχοι του ακινήτου όταν ενεγράφη η δικαστική απόφαση υπό ΕΒ 3303/2010, δεν διακρίνω - ούτε έχει επεξηγηθεί από την Αιτήτρια- ποιο συμφέρον επί του ακινήτου παρέμενε στον κ. ΧΧΧ Γιωργαλλή, το οποίο να είχε επιβαρυνθεί με το ΕΒ 3303/
  4. Ενόψει αυτού, δεν συμφωνώ με τη θέση της Αιτήτριας περί του λανθασμένου ή καταχρηστικού χαρακτήρα της προσβαλλόμενης απόφασης. Δεν συμφωνώ επίσης ότι η απόφαση αγνοεί τα συμφέροντα και δικαιώματα της Αιτήτριας. Από τα πιο πάνω διαφαίνεται ότι, ακόμα και στην απουσία της ουσιαστικής παρατυπίας της Αίτησης-Έφεσης, αυτή δεν θα μπορούσε να επιτύχει. Τέλος, σημειώνω και το εξής. Στην αγόρευση του επί της Αίτησης, ο συνήγορος της Αιτήτριας εγείρει ζήτημα αντισυνταγματικότητας των σχετικών διατάξεων του Ν. 9/
  5. Υποστηρίζει ότι οι εν λόγω πρόνοιες καταστρατηγούν το δικαίωμα στην ιδιοκτησία που διασφαλίζεται από το Άρθρο 23 του Συντάγματος και το δικαίωμα προς το συμβάλλεσθαι που διασφαλίζεται από το άρθρο 26 του Συντάγματος. Όπως έχει τονισθεί επανειλημμένα στη νομολογία, για να καταστεί επίδικο το θέμα της συνταγματικότητας μια νομοθετικής διάταξης, αυτό πρέπει να εγείρεται ρητά και συγκεκριμένα στις έγγραφες προτάσεις[2]. Όπως αναφέρθηκε σχετικά στην Ελένη Γεωργίου Πιπονίδη (σύζυγος Αντώνη Χατζηαντώνη) ν
  6. Ελληνικής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ κ.α., ECLI:CY:AD:2017:A444, Πολιτική Έφεση 429/2011, ημερομηνίας 6.12.2017: «.η νομολογία επιτάσσει ότι η εξέταση της συνταγματικότητας των νόμων δεν γίνεται αυτεπαγγέλτως ούτε ελέγχεται περιστασιακά ή συμπτωματικά. Σε κάθε περίπτωση το θέμα της συνταγματικότητας νόμου πρέπει να προσδιορίζεται επακριβώς στα δικόγραφα και να εξετάζεται στο πλαίσιο των νομικών επιχειρημάτων που το στοιχειοθετούν.» Μάλιστα στην Μαραγκός ν Δημοκρατίας
(2006)3 Α.Α.Δ. 671 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τον τρόπο και την έκταση της δικογράφησης: «Η γενική και αόριστη αναφορά στο δικόγραφο της προσφυγής ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις είναι αντίθετες προς το Σύνταγμα δεν συνάδει καθόλου με ό,τι απαιτούν οι σχετικές δικονομικές διατάξεις και οι αρχές της νομολογίας που διέπουν το θέμα της εξέτασης συνταγματικότητας νόμου. Ελλείπει παντελώς από το δικόγραφο της αίτησης η αναγκαία εξειδίκευση η οποία θα καθιστούσε εφικτή την εξέταση του σημαντικού αυτού νομικού θέματος. Σύμφωνα με την πάγια νομολογία, η συνταγματικότητα νόμου ή κανονισμού, συνιστά νομικό θέμα ιδιάζουσας σημασίας και σπουδαιότητας το οποίο καθίσταται επίδικο μόνον κατόπιν επακριβούς προσδιορισμού του άρθρου του νόμου ή του κανονισμού που αμφισβητείται καθώς και της συνταγματικής διάταξης προς την οποία προσκρούει το συγκεκριμένο άρθρο ή κανονισμός. Η γενική επίκληση διάταξης νόμου ως αντίθετης προς το Σύνταγμα δεν είναι αρκετή. Για να καταστεί το θέμα επίδικο πρέπει να εγερθεί σύμφωνα με τις δικονομικές διατάξεις και να αποφασίζεται ύστερα από εξαντλητική επιχειρηματολογία. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπήρξε καν τέτοια επίκληση. Το γεγονός ότι το θέμα είχε ακροθιγώς αναφερθεί στη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου του αιτητή δεν το καθιστούσε εγειρόμενο προς εξέταση. Η αγόρευση αποτελεί το μέσο για την έκθεση της επιχειρηματολογίας υπέρ της αποδοχής των λόγων ακύρωσης και όχι υποκατάστατο της στοιχειοθέτησης της.» Στην προκειμένη περίπτωση, θέμα αντισυνταγματικότητας των σχετικών διατάξεων του Νόμου δεν εγείρεται το σώμα της Αίτησης-Έφεσης. Επίσης δεν γίνεται καμία αναφορά σε αντισυνταγματικότητα στις δύο ένορκες δηλώσεις που κατατέθηκαν προς υποστήριξη της Αίτησης. Ελλείψει δικογράφησης, δεν επιτρέπεται να επεκταθώ και να εξετάσω τα όσα εγείρει ο συνήγορος της Αιτήτριας στην αγόρευση του, αφού το ζήτημα της συνταγματικότητας των σχετικών διατάξεων του Ν. 9/1965 είναι εκτός των επιδίκων θεμάτων. Για τους λόγους που έχω εξηγήσει πιο πάνω, καταλήγω ότι η Αίτηση-Έφεση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Ακολουθώντας το αποτέλεσμα, τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση και του κ. XXX Μικέλλη, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται ότι το προσωρινό διάταγμα που είχε εκδοθεί σε ενωρίτερα στάδια της διαδικασίας, στις 24.6.2016, ενόψει της διεκπεραίωσης της υπόθεσης, ακυρώνεται. (Υπ.) ..................... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Έλλη Μιχαήλ Κτωρίδη ν Επάρχου Λεμεσού για του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 541 [2] Σχετικές με το θέμα του δικαστικού ελέγχου της συνταγματικότητας ενός νομοθετήματος, οι Αναστάσιος Μακριτανής ν Απόστολου Μουτζουρή
(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 923, Ανδρέας Νικολάου ν Βασου Βασιλείου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1566, Πιστιλλίδης κ.α. ν Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου
(2004)3 Α.Α.Δ. 7, Κουλουντής Γιαννάκης κ.α. ν Βουλή των Αντιπροσώπων
(1997)1 Α.Α.Δ.1026, Μαυρογένης ν Βουλής των Αντιπροσώπων κ.α. (Αρ. 3)
(1996)1 Α.Α.Δ. 315, The Improvement Board of Eyienja v Andreas Constantinou
(1967)1 C.L.R. 167, ΡΙΚ ν Καραγιώργη κ.α.
(1991)3 Α.Α.Δ. 159, Κυπριακή Δημοκρατία ν Π. Πογιατζή
(1992)3 Α.Α.Δ. 196, Board for Registration of Architects and Civil Engineers v Kyriakides
(1966)3 C.L.R. 640, Γενικός Εισαγγελέας ν Δημητρίου
(2003)2 Α.Α.Δ. 45, Κακούρη ν Έπαρχου Αμμοχώστου
(2004)1 Α.Α.Δ. 8 κ.α. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.