Παναγή κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 1689/2018, 15/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A81 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Eνώπιον: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1689/2018 Μεταξύ:
- xxxx Παναγή
- xxxx Παναγή Εναγόντων -και- ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Εναγόμενης ------------------- Αίτηση ημερομηνίας 25.10.2018 15 Φεβρουαρίου 2019 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Χρ. Παρασκευάς για Χρίστος Παρασκευάς ΔΕΠΕ Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Μ. Παπαευσταθίου για Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ -------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια με την παρούσα μονομερή (ex parte) Αίτηση ζητά από το Δικαστήριο: «Α. Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Εναγόμενους/ Καθ' ων η Αίτηση (είτε με την ονομασία τους ως Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ είτε με την μετονομασία τους ως Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων ΛΤΔ) να προβούν σε εκποίηση και/ή να προχωρήσουν με την διαδικασία απευθείας πώλησης ή δια της διαδικασίας πώλησης μέσω δημοσίου πλειστηριασμού και/ή να προβούν σε οποιαδήποτε πράξη που σχετίζεται με τον πλειστηριασμό ακινήτου σύμφωνα με τον «περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (9/1965)», σε σχέση και/ή αναφορικά με την Υποθήκη με αριθμό Υ14492/10 και το υποθηκευμένο με την εν λόγω Υποθήκη, ενυπόθηκο ακίνητο του με Αρ. Εγγραφής ΒXX7, Φύλλο/Σχέδιο ΧΧΙ/6XXΙΙ, Τμήμα 6, Τεμάχιο 9X4, Αγλαντζιά. Λευκωσία, μερίδιο ΌΛΟ, μέχρι την τελική και πλήρη εκδίκαση της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αγωγής και/ή σε άλλη προθεσμία ή ημερομηνία που ήθελε καθορίσει το Σεβαστό Δικαστήριο.» Στις 29.10.18 εκδόθηκε μονομερώς διάταγμα ως η πιο πάνω παράγραφος το οποίο ορίστηκε επιστρεπτέον στις 8.11.2018, ημερομηνία κατά την οποία εμφανίστηκαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση και ζήτησαν χρόνο για να καταχωρήσουν ένσταση. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα Ενδιάμεση Αίτηση εκτίθενται στην ΄Ενορκη Δήλωση της xxx Παναγή, ημερομηνίας 25.10.18, που είναι επισυνημμένη σ΄ αυτήν. Λέγει, μεταξύ άλλων, η ενόρκως δηλούσα ότι η Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ από 01/7/2017 έχει απορροφήσει όλα τα στοιχεία του ενεργητικού και παθητικού της ΣΠΕ Στροβόλου ως μεταφέρουσα εταιρεία και ως αποδεχόμενη εταιρεία έχει διαδεχθεί την μεταφέρουσα εταιρεία εξ ολοκλήρου σε όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της. Οι Καθ! ων η Αίτηση υπήρξαν μέχρι πρόσφατα πιστωτικό ίδρυμα που παρείχε πιστωτικές διευκολύνσεις και/ή δάνεια με την ονομασία ΣΠΕ Στροβόλου και μετά με την ονομασία Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα. Μετά τα πρόσφατα πολύ γνωστά γεγονότα που είχαν ως αποτέλεσμα την οικονομική κατάρρευση του Συνεργατισμού, η εν λόγω εταιρεία έχει απωλέσει την άδεια της να ασκεί τραπεζικές εργασίες και την 3η Σεπτεμβρίου 2009 έχει μετονομαστεί σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων (ΣΕΔΙΠΕΣ) και έχει μεταβιβάσει τα περιουσιακά της στοιχεία στην Ελληνική Τράπεζα. Είναι νυμφευμένη με τον Ενάγοντα 1 και διαμένουν μόνιμα στην οικία τους τα τελευταία 33 χρόνια από το 1985, η οποία είναι το ενυπόθηκο ακίνητο με Αρ. Εγγραφής ΒXX7, Φύλλο/Σχέδιο ΧΧΙ/6XXΙΙ, Τμήμα 6, Τεμάχιο 9X4, Αγλαντζιά, Λευκωσία. Την 4/10/2010 ο σύζυγος της, Εναγόμενος 1, υπέγραψε σχετική συμφωνία Δανείου και/ή παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων με τους Καθ' ων η Αίτηση/Εναγόμενους (ΣΠΕ Στροβόλου πριν την μετονομασία της ως Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα), με αριθμό λογαριασμού δανείου XXXXX575-4 για το ποσό των €155.000 ευρώ. Επίσης μετά από αφόρητη πίεση που της ασκήθηκε αναγκάστηκε να υπογράψει με τους Καθ΄ ων η Αίτηση/Εναγόμενους την σχετική Συμφωνία Υποθήκης με αριθμό Υ14492/10 ημερομηνίας 4/10/2010 και δήλωση υποθήκευσης ημερομηνίας 7/10/10, με την οποία υποθηκεύτηκε η οικογενειακή τους οικία, με Αρ. Εγγραφής ΒXX7, Φύλλο/Σχέδιο ΧΧΙ/6XXΙΙ, Τμήμα 6, Τεμάχιο 9X4, Αγλαντζιά, Λευκωσία που είναι κατατεθειμένη ενώπιον του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας, ως εξασφάλιση των Εναγομένων για το δάνειο του Ενάγοντα 1 ως αναφέρεται πιο πάνω. Στο υποθηκευμένο ακίνητο βρίσκεται η πρώτη και κύρια κατοικία της στην οποία διαμένει μαζί με την οικογένεια της από το
- Επίσης αναγκάστηκε να υπογράψει και σχετική συμφωνία Εγγύησης με τους Εναγόμενους, ημερομηνίας 4/10/2010 ως εξασφάλιση των Εναγομένων για το δάνειο του Ενάγοντα 1 συζύγου της πρωτοφειλέτη ως αναφέρεται πιο πάνω. Οι Εφεσίβλητοι, κατά την 30/5/18, της απέστειλαν Ειδοποίηση τύπου «Θ» και μαζί με αυτή και Ειδοποίηση τύπου «I», με την οποία αναφέρουν ότι επειδή έγινε απαιτητό το ποσό των 226.369,92 ευρώ πλέον τόκοι 7,50% επί τοις εκατόν επί ποσού 226.369,92 ευρώ πλέον έξοδα περιλαμβανομένων των εξόδων της ειδοποίησης, θα προχωρήσουν με την διαδικασία πλειστηριασμού που προβλέπεται στην σχετική Νομοθεσία σε σχέση με την εν λόγω Υποθήκη. Μετά την παραλαβή των εν λόγω Ειδοποιήσεων επισκέφτηκε τον δικηγόρο της xxx Παρασκευά για να ζητήσει νομική συμβουλή και του έδωσε όλα τα σχετικά έγγραφα που είχε στην κατοχή της. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν νομιμοποιούνται να ζητούν την πληρωμή του εν λόγω ποσού από την υποθήκη. Στην υπό τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό Αγωγή, αιτείται την έκδοση διαταγμάτων και αποφάσεων που να αναγνωρίζει την εν λόγω Συμφωνία Υποθήκης ως παράνομη και άκυρη και χωρίς κανένα έννομο αποτέλεσμα και με επιφύλαξη αυτού του ισχυρισμού της, απόφαση ότι σε κάθε περίπτωση το ενυπόθηκο ποσό που κατ' ισχυρισμό των Καθ' ων η Αίτηση αναφέρεται ως οφειλόμενο δυνάμει της υποθήκης στην Ειδοποίηση τύπου «I» είναι προϊόν υπερχρεώσεων και παράνομων ανατοκισμών, ως εξηγείται πιο κάτω και ως εκ τούτου οι Καθ' ων η Αίτηση δεν νομιμοποιούνται να το απαιτούν εναντίον της. Επίσης, στην εν λόγω Αγωγή ζητείται η έκδοση διαταγμάτων και αποφάσεων προς ακύρωση της Συμφωνίας Δανείου αλλά και προς αναγνώριση ότι το ποσό που κατ' ισχυρισμό των Καθ' ων η Αίτηση αναφέρεται ως οφειλόμενο είναι προϊόν υπερχρεώσεων και παράνομων ανατοκισμών. Κατά την 11/10/18, οι Καθ' ων η Αίτηση, της επέδωσαν με δικαστικό επιδότη, ειδοποίηση τύπου ΙΑ με την οποία ως αναφέρουν θα προχωρήσουν σε πώληση με την διαδικασία πλειστηριασμού της ενυπόθηκης οικογενειακής της οικίας. Αναφέρουν ότι το ποσό που κατέστη απαιτητό ήταν το ποσό των 235,195,80% πλέον τόκος 1159,87 πλέον έξοδα περιλαμβανομένων και των εξόδων της εν λόγω ειδοποίησης, το οποίο είναι διαφορετικό από το ποσό που ανέφεραν στην ειδοποίηση τύπου ΙΑ. Επί της Ειδοποίησης ΙΑ ήταν επισυναπτόμενη και η Ειδοποίηση τύπου IB την οποία οι Εφεσίβλητοι της παρέδωσαν την ίδια ημέρα με την Ειδοποίηση τύπου ΙΑ, ήτοι την 11/10/
- Η Συμφωνία είναι εξ υπαρχής άκυρη και/ή άκυρη και/ή χωρίς κανένα έννομο αποτέλεσμα, αφού η υπογραφή της συμφωνίας εκ μέρους της έγινε χωρίς την ελεύθερη συγκατάθεση και/ή συναίνεσή της και/ή κατόπιν αθέμιτου επηρεασμού και/ή ψυχικής πίεσης που εξάσκησε και/ή ασκούσε ο σύζυγος της ήτοι ο Ενάγοντας 1 και/ή στην βάση ψευδών δηλώσεων προς αυτή, κατά τον ουσιώδη χρόνο με την υπογραφή της εν λόγω Συμφωνίας. Ο σύζυγος της, ήτοι ο Ενάγοντας 1, πριν την υπογραφή της συμφωνίας δανείου αλλά και μετά ασκούσε επιχειρηματικές δραστηριότητες τις οποίες αποφάσισε όπως αναχρηματοδοτήσει αφού παρουσίαζαν προβλήματα ρευστότητας και ως εκ τούτου επιθυμούσε την λήψη νέων δανειοδοτήσεων και/ή πιστωτικών διευκολύνσεων προς τον ίδιο. Είχε λάβει ήδη δάνεια τα οποία επιθυμούσε να ανανεώσει λαμβάνοντας νέα δάνεια. Επιδεικνύοντας εμπιστοσύνη στο σύζυγο της και στην βάσει των όσων αναληθών και/ή παραπλανητικών και/ή ψευδών της ανέφερε και τη διαβεβαίωνε και στην βάση των γεγονότων που της απέκρυψε, προέβηκε στην υπογραφή της εν λόγω Συμφωνίας υποθήκευσης, όπως της είχε υποδειχθεί. Αποτέλεσμα αυτού, ήταν τα χρήματα του δάνειου να χρησιμοποιηθούν και/ή να καταλήξουν στην αποπληρωμή προσωπικών χρεών που αφορούσαν τις επιχειρηματικές δραστηριότητες του συζύγου της και οφειλών προηγούμενων δανειακών διευκολύνσεων του Ενάγοντα 1 και ουδένα ποσό και/ή κανένα όφελος δεν έλαβε από το εν λόγω δάνειο. Λόγω των παράνομων αυξήσεων στο επιτόκιο και ως εκ τούτου των παράνομων τροποποιήσεων που οι Εναγόμενοι προέβαιναν στην Συμφωνία Δανείου, ως αναφέρονται στις παραγράφους 11 Α - Ζ της Έκθεσης Απαίτησης όπως επίσης και η χρέωση των παράνομων και/ή καταχρηστικών εξόδων που επέβαλλαν στην Συμφωνία Δανείου ως αναφέρονται στις παραγράφους 11Δ της Έκθεσης Απαίτησης, είχε ως αποτέλεσμα την ακυρότητα της Συμφωνίας Δανείου και κατά συνέπεια και η Συμφωνία Υποθήκης να έχει μολυνθεί με παρανομία ως παρεπόμενη της Συμφωνίας Δανείου, με αποτέλεσμα και η Συμφωνία Υποθήκης να είναι άκυρη και/ή να έχει καταστεί άκυρη και/ή έχει απαλλαχθεί ως ενυπόθηκος οφειλέτρια. Το χρεωστικό υπόλοιπο του δανείου και της Συμφωνίας υποθήκης επιβαρυνόταν με παράνομους τόκους έξοδα και ποσά, κατά παράβαση της σχετικής επί του θέματος Νομοθεσίας και του άρθρου 3Α του Περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμος του 1999 (160(Ι)/1999), με αποτέλεσμα οι Εναγόμενοι να κωλύονται και/ή δεν νομιμοποιούνται, στο ποσό που απαιτούν ως προϊόν παρανομιών και θα πρέπει να αποκοπεί. Στην ίδια την συμφωνία υποθήκης και συγκεκριμένα στην παράγραφο 15 προβλέπεται συγκεκριμένη ρήτρα που αναφέρει ότι οι Εναγόμενοι μπορούσαν να προχωρήσουν μονομερώς, αυξάνοντας το Βασικό επιτόκιο, τις προσαυξήσεις ήτοι το Περιθώριο Επιτοκίου και τα έξοδα και τις χρεώσεις. Η εν λόγω ρήτρα είναι παράνομη και παρανόμως συμπεριλήφθηκε στην εν λόγω σύμβαση υποθήκης σύμφωνα με το άρθρο 3Α
(2)του Περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμος του 1999 (160(Ι)/1999). Είναι πασιφανές ότι εφόσον δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αυτή θα χάσει το σπίτι της στο οποίο διαμένει με την οικογένεια της για περισσότερο από 30 χρόνια και στο οποίο έχει μεγαλώσει το παιδί της και για το οποίο έχει συνδεθεί συναισθηματικά και εφόσον το έχει απωλέσει, θα υποστεί φοβερή και ανεπανόρθωτη βλάβη, αφού εκτός των πιο πάνω, ουσιαστικά θα μείνει χωρίς στέγη αφού δεν έχει άλλο σπίτι για να διαμείνει. Δεν εργάζεται από τις 30/11/2011 μέχρι και σήμερα λόγω και της ηλικίας της και δεν έχει οποιοδήποτε εισόδημα. Η Καθ' ης η Αίτηση έχει μετονομαστεί σε ΣΕΔΙΠΕΣ και έχει απωλέσει την άδεια της να λειτουργεί ως τράπεζα από την Κεντρική Τράπεζα. Η Καθ' ης η Αίτηση έχει μεταβιβάσει χωρίς ουσιαστικό αντάλλαγμα το σύνολο ή τουλάχιστο μεγάλο μέρος των περιουσιακών στοιχείων της στην Ελληνική Τράπεζα, παρόλο ότι τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια του Συνεργατισμού παραμένουν στην εν λόγω εταιρεία και η εν λόγω εταιρεία κατέχει περίπου στα 7 δισεκατομμύρια μη εξυπηρετούμενα δάνεια, δηλαδή οικονομικά είναι σε άθλια κατάσταση. Η Καθ' ης η Αίτηση έχει καταστεί πλήρως αφερέγγυα και είναι εξαιρετικά αβέβαιη η οικονομική της κατάσταση και δυνατότητα και ως εκ τούτου είναι εξαιρετικά πιθανόν ότι δεν θα μπορεί να την αποζημιώσει για οποιαδήποτε ζημιά ήθελε υποστεί μετά τον πλειστηριασμό του ακινήτου της. Θα πρέπει να αξιολογηθεί το γεγονός ότι μία εκ των προϋποθέσεων για παραμερισμό της διαδικασίας πλειστηριασμού είναι η συμμετοχή του ενυπόθηκου οφειλέτη στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ» που αφορά ουσιαστικά περιπτώσεις προστασίας πρώτης κατοικίας όπως η παρούσα και στην οποία πιθανόν και λόγω της οικονομικής της κατάστασης θα μπορούσε να συμμετέχει αλλά ακόμη δεν έχει εγκριθεί το απαραίτητο νομοσχέδιο και κανονισμοί για εφαρμογή του με αποτέλεσμα να υπόκειται σε περαιτέρω παραβίαση των δικαιωμάτων της. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω Αίτηση, στην Ειδοποίηση της οποίας κατέγραψαν αριθμό λόγων ένστασης. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ΄Ενσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη σ΄ αυτή ένορκη δήλωση του XXXXX Ανδρέου υπαλλήλου της Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, στο Τμήμα Εκποιήσεων των Καθ΄ ων η Αίτηση. Λέγει ότι στις 04/10/2010 υπογράφτηκε Συμφωνία Δανείου με αρ. XXXXX5754 μεταξύ της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (πρώην ΣΠΕ Στροβόλου Λτδ) και του Ενάγοντα αρ.1 ως πρωτοφειλέτη δυνάμει του οποίου η Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ παραχώρησε το ποσό των €155.000 με ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο. Με αντάλλαγμα τη συνέχιση, διατήρηση ή/και παροχή της Συμφωνίας Δανείου ημερ. 04/10/10, η Αιτήτρια ως ιδιοκτήτης του ακινήτου με αριθμό Β987 στην Αγλαντζιά υπέγραψε Έγγραφον Υποθήκης εκ μέρους Τρίτου στις 4/10/2010 και Σύμβαση Εγγύησης ημερ. 4/10/10 με την οποία εγγυήθηκε όλες τις υποχρεώσεις του πρωτοφειλέτη έναντι των Καθ' ων η Αίτηση. Περαιτέρω, η Αιτήτρια ενέγραψε προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση την Υποθήκη με αριθμό Υ14492/2010 στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας στις 7/10/
- Κατά παράβαση της προαναφερόμενης Συμφωνίας Δανείου, Σύμβασης Εγγύησης και Σύμβασης Υποθήκης, η αποπληρωμή του δανείου παρουσίαζε σημαντικές και αδικαιολόγητες καθυστερήσεις. Λόγω του ότι τόσο οι Ενάγοντες παρέλειψαν ή/και αμέλησαν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τις οποίες ανέλαβαν έναντι τους, οι Καθ' ων η Αίτηση τερμάτισαν τη σύμβαση δανείου με επιστολή τερματισμού ημερ. 23/08/2016, ενημέρωσαν για την υπερημερία και κατέστησαν ολόκληρο το ποσό άμεσα απαιτητό και πληρωτέο. Κατά ή περί την 23/04/18 οι Καθ' ων η Αίτηση ενεργοποίησαν τη διαδικασία που προβλέπεται από τον Περί Μεταβίβασης και Υποθήκευσης Ακινήτων Νόμο όπως τροποποιήθηκε για την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου που περιγράφεται στην υποθήκη με αριθμό Υ14492/
- Ειδικότερα, την 30/05/18 επιδόθηκε στην Αιτήτρια η Ειδοποίηση Τύπου «Θ» μαζί με κατάσταση λογαριασμού. Κατά την ίδια ημερομηνία επιδόθηκε στους Αιτητές η Ειδοποίηση Τύπου «I». Οι Καθ' ων η Αίτηση έλαβαν όλα τα μέτρα για την νομότυπη επίδοση των εν λόγω ειδοποιήσεων. Την 26/06/2018, οι Αιτητές ήγειραν την αγωγή υπ' αριθμό 1689/2018 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση με την οποία εξαιτούνται, μεταξύ άλλων, την ακύρωση της Σύμβασης Υποθήκης με αριθμό Υ14492/2010 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας καθώς και ακύρωση της σύμβασης δανείου για την οποία δόθηκε ως εξασφάλιση η εν λόγω υποθήκη. Ουδέποτε πριν από την καταχώρηση της παρούσας αίτησης ημερ. 25/10/18, η Αιτήτρια ανέφερε σε υπάλληλο ή λειτουργό των Καθ' ων η Αίτηση τα όσα ισχυρίζεται στην αίτηση και ούτε υπάρχει πουθενά οποιαδήποτε επιστολή ή άλλο γραπτό σημείωμα της προς τους Καθ' ων η Αίτηση αναφορικά με ψυχική πίεση και επηρεασμό της για υπογραφή της Σύμβασης υποθήκης ή/και σύμβασης εγγύησης. Όπως παραδέχεται και η Αιτήτρια, επιδόθηκε σε αυτή η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» στις 11/10/18, ως ενυπόθηκου οφειλέτιδας δυνάμει της Υποθήκης Υ14492/2010 του Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας. Οι Αιτητές δεν αμφισβητούν την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου Θ και I, ούτε και της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ είναι η ίδια η Αιτήτρια που κατέστησε την αίτηση επείγοντος χαρακτήρα λόγω της παράλειψης της να προχωρήσει σε οποιεσδήποτε ενέργειες έγκαιρα ή/και εντός σύντομης χρονικής περιόδου από την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ. ΄Ολες οι ενέργειες των Καθ' ων η Αίτηση ήταν απολύτως νόμιμες και νομότυπες ενώ ακολουθήθηκαν πιστά τα όσα επιτάσσει το Μέρος VIA του Ν.9/65 αναφορικά με την εκποίηση και την πώληση ενυπόθηκων ακινήτων με δημόσιο πλειστηριασμό και με βάση το Μέρος VIA του Ν. 9/
- Δεν υφίσταται οποιοσδήποτε λόγος αναστολής ή ακύρωσης του προγραμματισμένου πλειστηριασμού ούτε και έχει αποδειχθεί καλός και ουσιαστικός λόγος για την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν κάθε δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν όλα τα εργαλεία που της παρέχονται από το νομοθέτη για ανάκτηση των οφειλόμενων χρεών από τον Αιτητή. Η αναστολή ή ακύρωση του προγραμματισμένου δημόσιου πλειστηριασμού για την εκποίηση και την πώληση των επίδικων υποθηκών δεν θα προσθέσει οτιδήποτε στο καλώς νοούμενο συμφέρον της δικαιοσύνης ούτε και θα την εξυπηρετήσει παρά μόνο θα αποθρασύνει περισσότερο τους ενυπόθηκους οφειλέτες δίδοντας τους το δικαίωμα να αποφεύγουν την εξυπηρέτηση και αποπληρωμή των χρεών τους. Η ίδια η Αιτήτρια παραδέχεται στην παράγραφο 58 της Ένορκης δήλωσης της ότι η ΣΕΔΙΠΕΣ ΛΤΔ έχει περιουσιακά στοιχεία μη εξυπηρετούμενων δανείων αξίας περίπου 7 δισεκατομμυρίων. Αυτή και μόνο η παραδοχή της Αιτήτριας είναι κάτι που θα πρέπει να οδηγήσει το Δικαστήριο σε ακύρωση του προσωρινού διατάγματος αφού οι Καθ' ων η Αίτηση είναι σε θέση να αποζημιώσουν την Αιτήτρια σε περίπτωση οποιασδήποτε ζημιάς ήθελε υποστεί από τη διεξαγωγή του πλειστηριασμού. Η παρέλευση περισσότερου χρόνου θα δημιουργήσει επιπρόσθετες υποχρεώσεις για τους Ενάγοντες οι οποίες θα προκύψουν από επιβολή και κεφαλαιοποίηση τόκων που θα καταστήσουν ανεπαρκές το όποιο εκπλειστηρίασμα από την πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων. Η εκποίηση και η πώληση ενυπόθηκων ακινήτων με σκοπό τη μείωση οφειλών των Αιτητών προς τους Καθ' ων η Αίτηση είναι προς το καλώς νοούμενο συμφέρον της ίδιας της δικαιοσύνης και του κοινού καλού. Η ακρόαση της Αίτησης έγινε με βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων. Στην απόφαση Iacovou Brothers (Constr.) Ltd ν Fashionwise Ltd
(2000)1 ΑΑΔ σελ. 1377 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (Ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν Adidas Sportschuhfabriken Adi Dossier K.G.
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750 και Louis Vuitton ν. Dermosak Ltd and Orphanidou
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης». Συνεπώς το Δικαστήριο θα βασιστεί στα γεγονότα όπως αυτά περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης των ισχυρισμών εκάστου των δύο Μερών. Είναι νομολογημένο ότι το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό της διαδικασίας δεν πρέπει να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Ούτε πρέπει να αποφαίνεται σε θέματα αξιοπιστίας εκτός εκεί που τούτο είναι απόλυτα αναγκαίο καθότι διαφορετικά θα επηρεάζετο δυσμενώς η υπόθεση στην ουσία της για τον διάδικο εκείνο τον οποίο το Δικαστήριο έκρινε από αυτό το στάδιο ως αναξιόπιστο. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασισθούν όταν θα εκδικασθεί η ουσία της (βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.Δ.
(1999)1 Α.Α.Δ. 225). Στην απόφαση Τ.Α. Micrologic Com. Consult Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1802 αποφασίστηκε ότι: «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα των επί του θέματος αποφάσεων μας: βλ. ενδεικτικά τις Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557 κ.ά. και Κυτάλα ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253. Αυτό συχνά παραγνωρίζεται στα Επαρχιακά Δικαστήρια τόσο από δικηγόρους όσο και από δικαστές με αποτέλεσμα η διαδικασία να γίνεται απαραδέκτως πολύπλοκη και μακρά.» Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd
(1982)1 ΑΑΔ 557, η ικανοποίηση δε των τριών κριτηρίων που τίθενται ως προϋποθέσεις αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου πριν δυνηθεί να περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Το άρθρο 32
(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, προβλέπει την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα όταν κρίνει τούτο δίκαιο ή πρόσφορο με βάση τις περιστάσεις της υπόθεσης που είναι ενώπιον του. Προκειμένου δε για παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα πρέπει σύμφωνα με την επιφύλαξη στο ίδιο άρθρο να ικανοποιηθεί επιπρόσθετα ότι συντρέχουν και οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) Ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την κυρίως δίκη. β) Ότι υπάρχει πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία και γ) Ότι εκτός εάν εκδοθεί το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητούμενης υπόθεσης, ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση μίας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τα δύο αυτά κριτήρια είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα και θα μπορούσε να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται σε συσχετισμό με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ένα ακόμη βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Αν ο αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση αλλά λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του ή η διατήρησή του σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ' ανάγκην την έκδοση διατάγματος όπως έχει υποδείξει η υπόθεση ΚΟΤ ν. Θεωρή
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 255. Σκοπός των ενδιάμεσων προσωρινών διαταγμάτων είναι η διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων (status quo) στα πλαίσια της οποίας έχει καταχωρηθεί η αίτηση για το προσωρινό διάταγμα (βλ. Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 1848 και Κοσμά ν. Χατζηκυπρή
(2000)1 Α.Α.Δ. 169). Η διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων εξετάζεται σε συνάρτηση με την προϋπόθεση να υποστεί ο Ενάγοντας ανεπανόρθωτη ζημιά εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα καθώς επίσης και με το κατά πόσον είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθούν τα ενδιάμεσα διατάγματα. Η διαδικασία ακρόασης ενός προσωρινού διατάγματος γίνεται μέσα στην περιορισμένη σφαίρα της εξέτασης του ερωτήματος κατά πόσο νομότυπα από πλευράς διαδικασίας προωθήθηκε το αίτημα, καθώς και σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση, με γνώμονα τη συσχέτιση τους με τα τρία κριτήρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 AAΔ 263, αυτό εμπίπτει στην σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ιδίας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248, 269 - 70. Επιστρέφοντας στην πρώτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60, λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως διαφαίνονται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση και το περιεχόμενο του κλητηρίου εντάλματος, υπενθυμίζοντας ότι η πρώτη προϋπόθεση αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης του Αιτητή, βρίσκω ότι η διαφορά εδράζεται στην ισχυριζόμενη ακυρότητα και/ή το παράνομο της συμφωνίας υποθήκης και το ενυπόθηκο ποσό που κατ΄ ισχυρισμό των Καθ΄ ων η Αίτηση αναφέρεται ως οφειλόμενο δυνάμει της υποθήκης στην Ειδοποίηση τύπου «Ι» είναι προϊόν υπερχρεώσεων και παράνομων ανατοκισμών και ότι δεν νομιμοποιούνται να το απαιτούν εναντίον της. Η Συμφωνία είναι, όπως ισχυρίζεται η ενυπόθηκος οφειλέτης, εξ΄ υπαρχής άκυρη και/ή χωρίς κανένα έννομο αποτέλεσμα, αφού η υπογραφή της συμφωνίας εκ μέρους της έγινε χωρίς την ελεύθερη συγκατάθεση και/ή συναίνεση της και/ή κατόπιν αθέμιτου επηρεασμού και/ή ψυχικής πίεσης που εξάσκησε ο σύζυγος της και στη βάση ψευδών δηλώσεων προς αυτή κατά τον ουσιώδη χρόνο με την υπογραφή της συμφωνίας. Με βάση το δικογραφημένο υλικό της παρούσας Αίτησης και των όσων έχουν καταγραφεί στο κλητήριο ένταλμα σε σχέση με τα τεκμήρια που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση και ειδικά των ισχυρισμών ότι η εξασφάλιση και οι συμφωνίες είναι παράνομες και/ή άκυρες θεωρώ ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Η επόμενη προϋπόθεση αφορά στο κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. Είναι φανερό ότι για την προϋπόθεση αυτή απαιτείται κάτι διαφορετικό αλλά και κάτι περισσότερο υπό μορφή απόδειξης από προηγουμένως. Θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι η υπόθεση του Αιτητή έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates
(1982)1 CLR 557). Ανατρέχει για το σκοπό αυτό στη μαρτυρία η οποία έχει προσαχθεί με τη μορφή εγγράφων ενόρκων δηλώσεων, όχι βέβαια για να προβεί σε ευρήματα γεγονότων αλλά για να διαπιστώσει τη δυναμική της ήτοι κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα η μαρτυρία στο σύνολό της να μπορεί να αποδώσει στο τέλος της ημέρας τη θεραπεία την οποία επιδιώκει ο Αιτητής με την αγωγή του. Σίγουρα οι Καθ΄ ων η Αίτηση αμφισβητούν την αξίωση των Αιτητών. Αυτά όμως είναι θέματα τα οποία θα αποφασίσει το Δικαστήριο στα πλαίσια της αγωγής. Βρίσκω ότι υπάρχει πιθανότητα να δικαιούνται οι Αιτητές κάποιες θεραπείες. Σε σχέση με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις που είναι αναγκαίες για την έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και επίσης ότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία. H τρίτη προϋπόθεση αφορά την πιθανότητα να υποστεί ο Ενάγοντας ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν συνάδει μόνο με την υλική ζημιά αλλά είναι ευρύτερη και περιλαμβάνει και τη προστασία των δικαιωμάτων του Αιτητή (βλ. Highgate Primary School Ltd κ.ά. ν. Φυλακτίδη κ.ά.
(2009)1 Α.Α.Δ. 317). Στην απόφαση Κυρισάββα ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 αναγνωρίστηκε και επιβεβαιώθηκε η λειτουργία του Δικαστηρίου ως θεματοφύλακα του Κράτους Δικαίου για την αποτροπή παράνομων και παράτυπων ενεργειών. ΄Ενας από τους κυριότερους σκοπούς των ενδιάμεσων διαταγμάτων είναι η διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων στα πλαίσια της οποίας έχει καταχωρηθεί η αίτηση για το προσωρινό διάταγμα. Η διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων εξετάζεται σε συνάρτηση με την προϋπόθεση να υποστεί η Αιτήτρια ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα καθώς επίσης και με το κατά πόσο είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα. Η Αιτήτρια στήριξε τη θέση της στο ότι εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα αυτή, η Αιτήτρια, Ενάγουσα 2 θα χάσει το σπίτι της στο οποίο διαμένει με την οικογένεια της για περισσότερο από 30 χρόνια και στο οποίο έχει μεγαλώσει το παιδί της και για το οποίο έχει συνδεθεί συναισθηματικά και εφόσον το έχει απωλέσει, θα υποστεί φοβερή και ανεπανόρθωτη βλάβη, αφού εκτός των πιο πάνω ουσιαστικά θα μείνει χωρίς στέγη αφού δεν έχει άλλο σπίτι για να διαμένει. Επίσης δεν εργάζεται από τις 30.11.2011 μέχρι και σήμερα λόγω και της ηλικίας της και δεν έχει οποιοδήποτε εισόδημα. Το γεγονός ότι το ακίνητο, αντικείμενο της επίδικης υποθήκης, αποτελεί την μοναδική κατοικία της Ενάγουσας 2 και της οικογένειας της, δεν είναι ικανά να ικανοποιήσουν καθ΄ οιονδήποτε τρόπο ότι είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο χρόνο. Δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία που να καταδεικνύει τις επιπτώσεις σε αυτούς στην περίπτωση που εκποιηθεί η επίδικη υποθήκη. Η Ενάγουσα 2 παραχώρησε προς όφελος της Τράπεζας την πιο πάνω υποθήκη και γνώριζε ότι υφίστατο ο κίνδυνος εκποίησής της στην περίπτωση που ο πρωτοφειλέτης δεν επλήρωνε τις συμβατικές του υποχρεώσεις. Στην παρούσα, η αιτήτρια ακόμη και στην περίπτωση που επιτύχει η αγωγή της, θα μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα. Η ίδια η Αιτήτρια παραδέχεται στην παράγραφο 58 της ΄Ενορκης της Δήλωσης ότι η ΣΕΔΙΠΕΣ ΛΤΔ έχει περιουσιακά στοιχεία μη εξυπηρετούμενων δανείων αξίας περίπου 7 δισεκατομμυρίων. Η παρέλευση περισσότερου χρόνου θα δημιουργήσει επιπρόσθετες υποχρεώσεις για τους Ενάγοντες οι οποίες θα προκύψουν από επιβολή και κεφαλαιοποίηση τόκων που θα καταστήσουν ανεπαρκές το όποιο εκπλειστηρίασμα από την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Όπως η ίδια η Ενάγουσα 2 παραδέχεται, δεν εργάζεται από τις 30.11.2011 μέχρι και σήμερα, λόγω και της ηλικίας της και δεν έχει οποιονδήποτε εισόδημα. Η πώληση του συγκεκριμένου υποθηκευμένου ακινήτου μπορεί να αποστερεί την Αιτήτρια από την ακίνητη περιουσία της αλλά δεν υπάρχει θέμα δυσκολίας ή αδυναμίας απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Συνεπώς, καταλήγω ότι η τρίτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60 δεν συντρέχει. Τυχόν επιτυχία της Αιτήτριας θα μπορεί να αποζημιωθεί από τους Καθ΄ ων η Αίτηση για τους οποίους δεν έχει αναφερθεί οτιδήποτε το οποίο να τους καθιστά αφερέγγυους. Το άρθρο 32 αναφέρει ρητά ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει χωρίς οποιαδήποτε εξαίρεση (βλ. Παναγίδου ν. Παναγίδου κ.ά.
(2001)1 ΑΑΔ 396, 402). Με βάση τα όσα αναφέρω ανωτέρω, καταλήγω ότι είναι εύλογο και δίκαιο ως επιτάσσεται και από το ισοζύγιο της ευχέρειας όπως απορριφθεί η παρούσα Αίτηση και ακυρωθεί το εκδοθέν στις 29.10.2018 προσωρινό διάταγμα. Η Αίτηση απορρίπτεται. Το διάταγμα ημερομηνίας 29.10.2018 ακυρώνεται. Επιδικάζονται €1000 έξοδα πλέον ΦΠΑ υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας - Ενάγουσας 2, τα οποία να πληρωθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο