← Κύπρος

ΦΟΥΡΝΑΡΗ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 1498/2018, 5/2/2019

ΦΟΥΡΝΑΡΗ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 1498/2018, 5/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A66 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1498/2018 Μεταξύ: XXXXX XXXXX ΦΟΥΡΝΑΡΗ Ενάγουσας και ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγομένης Ημερομηνία: 5.2.2019 Μονομερής αίτηση της ενάγουσας ημερομηνίας 4.10.2018 για προσωρινό διάταγμα Για την ενάγουσα - αιτήτρια: κ. Γ. Αδαμίδης Για την εναγομένη - καθ' ης η αίτηση: κα Α. Κούρα για κ.κ. Γ. Ζ. Γεωργίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ - ΤΟ ΚΛΗΤΗΡΙΟ ΕΝΤΑΛΜΑ Η ενάγουσα καταχώρησε στις 6.6.2018 Γενικώς Οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα (Δ.2 Θ.1) στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή με την οποία αξιώνει εναντίον της εναγομένης τις ακόλουθες θεραπείες: 1) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται η Σύμβαση και Δήλωση Υποθηκεύσεως Ακινήτου με αριθμό Υ1486/2007 η οποία αφορά το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/1XXX8, Φ/Σχ. 54/5XXXXX1, τεμάχιο 4X8, στην Παρεκκλησιά της επαρχίας Λεμεσού για τον λόγο ότι συνάφθηκε κατόπιν απάτης και/ή δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή ψευδών δηλώσεων και/ή από δόλια και/ή σκόπιμη μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων και/ή λόγω άσκησης πίεσης και/ή ανεπίτρεπτης επιρροής από μέρους της εναγομένης και/ή των αντιπροσώπων της, 2) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται το Έγγραφο Υποθήκης ημερομηνίας 14.2.2007 το οποίο αφορά την Υποθήκη με αριθμό Υ1486/2007 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού ημερομηνίας 14.2.2007 για τον λόγο ότι συνάφθηκε κατόπιν απάτης και/ή δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή ψευδών δηλώσεων και/ή από δόλια και/ή σκόπιμη μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων και/ή λόγω άσκησης πίεσης και/ή ανεπίτρεπτης επιρροής από μέρους της εναγομένης και/ή των αντιπροσώπων της, 3) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να ακυρώνεται η Συμφωνία Δανείου ημερομηνίας 14.2.2007 για τον λόγο ότι συνάφθηκε κατόπιν απάτης και/ή δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή ψευδών δηλώσεων και/ή από δόλια και/ή σκόπιμη μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων και/ή λόγω άσκησης πίεσης και/ή ανεπίτρεπτης επιρροής από μέρους της εναγομένης και/ή των αντιπροσώπων της, 4) Γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις που απορρέουν από την παράβαση των ανωτέρω Συμφωνιών από μέρους της εναγομένης, 5) Οιονδήποτε άλλο διάταγμα το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει πρέπον υπό τις περιστάσεις και 6) Δικηγορικά έξοδα. Η ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ Μετά την καταχώρηση του κλητηρίου εντάλματος η ενάγουσα στις 4.10.2018 καταχώρησε την επίδικη μονομερή αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Το Δικαστήριο για λόγους που φαίνονται στο σχετικό πρακτικό διέταξε την επίδοση της αίτησης στην εναγόμενη. Με την επίδικη αίτηση η ενάγουσα αιτείται την έκδοση διατάγματος με το οποίο να αναστέλλεται η διαδικασία πώλησης του ακινήτου της καθώς και διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται ο πλειστηριασμός του εν λόγω ακινήτου ο οποίος είναι προγραμματισμένος να διεξαχθεί στις 20.2.2019 και ώρα 09:00 μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση της παρούσας αγωγής ή/και μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. Η μονομερής αίτηση της ενάγουσας υποστηρίζεται από σχετική ένορκη δήλωση της ιδίας με επισυνημμένα σε αυτή διάφορα έγγραφα ως τεκμήρια, στην οποία, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνονται οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: η ενόρκως δηλούσα ισχυρίζεται ότι είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/1XXX8, Φ/Σχ. 54/5XXXXX1, τεμάχιο 4X8, στην Παρεκκλησιά της επαρχίας Λεμεσού, το οποίο κατά ή περί την 14.2.2007 η μητέρα της XXXXX Νικολάου ως πληρεξούσια αντιπρόσωπός της υποθήκευσε προς όφελος της ΣΠΕ Ανατολικής Λεμεσού αφού υπέγραψε τη «Σύμβαση και Δήλωση Υποθηκεύσεως Ακινήτου» ημερομηνίας 14.2.2007 και το «Έγγραφο Υποθήκης» ημερομηνίας 14.2.

  1. Επισύναψε αντίγραφο της Σύμβασης και Δήλωσης Υποθήκης ως τεκμήριο 1, το Έγγραφο Υποθήκης ως τεκμήριο 2 και τη Συμφωνία Δανείου ως τεκμήριο
  2. Ισχυρίζεται ότι πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα γιατί οι επίδικες συμφωνίες υπεγράφησαν εν αγνοία της και ουδέποτε η ΣΠΕ Ανατολικής Λεμεσού της κατέβαλε το ποσό των ΛΚ45.000 που προνοούσε η εν λόγω συμφωνία. Επισύναψε ως τεκμήριο 5 αντίγραφο ενόρκων δηλώσεων του πατέρα της XXXXX Φούρναρη και της μητέρας της XXXXX Νικολάου ημερομηνίας 29.12.2014 στις οποίες ισχυρίζονται ότι το ποσό που αφορούσε το δάνειο από την ΣΠΕ Ανατολικής Λεμεσού το παρέλαβε η XXXXX Νικολάου. Η ενάγουσα ισχυρίζεται περαιτέρω ότι το επίδικο ακίνητο είναι η πρώτη και μοναδική της κατοικία και προτίθεται να καταχωρήσει αίτηση για να ενταχθεί στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ». Από τη νομική συμβουλή που έλαβε πληροφορήθηκε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
  3. Ειδικότερα σε σχέση με την προϋπόθεση του δύσκολου να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, ισχυρίζεται ότι εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα δεν θα έχει το δικαίωμα να καταχωρήσει Αίτηση - Έφεση εντός 30 ημερών από την επίδοση προς την ίδια της Ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» και το επίδικο ακίνητο θα πωληθεί σε δημοπρασία στις 19.2.
  4. Ισχυρίζεται τέλος ότι η εναγόμενη δεν θα υποστεί ζημιά από την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων καθότι το επίδικο ακίνητο είναι υποθηκευμένο προς όφελός της και δεν μπορεί να αποξενωθεί ενώ σε αντίθετη περίπτωση η ίδια θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Η επίδικη αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρα 4, 5 και 9, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 ΘΘ.1 - 3, 5, 6, 8 και 9, στα άρθρα 27, 36, 44, 44Α - 44ΙΑΑ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965, στο άρθρο 80 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νόμου Κεφ. 224, στο Σύνταγμα και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ Η εναγόμενη καταχώρησε ένσταση στην αίτηση της ενάγουσας προβάλλοντας με αυτή 5 λόγους για τους οποίους είναι η θέση της ότι η αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Προβάλλει ότι η αίτηση δεν δύναται να προωθηθεί με τον τίτλο που φαίνεται στην αίτηση καθότι η εναγόμενη έχει μετονομαστεί, η αίτηση είναι καταχρηστική και σκοπό έχει να αποφύγει η αιτήτρια την τήρηση των συμβατικών της υποχρεώσεων προς την εναγόμενη, η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου, η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων προσβάλλει το συνταγματικό της δικαίωμα της ελευθερίας του συμβάλλεσθαι και τέλος ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της καθ' ης η αίτηση. Την ένσταση της εναγομένης υποστηρίζει ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Ανδρέου με επισυνημμένα σε αυτή 12 τεκμήρια, στην οποία περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: ο ενόρκως δηλών είναι υπάλληλος της Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd η οποία από την 30.12.2017 ανέλαβε τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων λογαριασμών της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ η οποία με ειδικό Ψήφισμα των μετόχων της από 3.9.2018 μετονομάστηκε σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ «ΣΕΔΙΠΕΣ». Ανάμεσα στους εν λόγω λογαριασμούς περιλαμβάνονται και οι λογαριασμοί της ενάγουσας. Ισχυρίζεται ότι οι επίδικες με την παρούσα αγωγή συμφωνίες συνάφθηκαν με τη ΣΠΕ Ανατολικής Λεμεσού Λτδ η οποία στη συνέχεια συγχωνεύθηκε με τη Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λεμεσού Λτδ η οποία μεταγενέστερα συγχωνεύθηκε με τη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ. Ισχυρίζεται ότι η ενάγουσα την 1.2.2007 υπέβαλε αίτηση στη ΣΠΕ Ανατολικής Λεμεσού για δάνειο ύψους ΛΚ45.000 και αντίγραφο της εν λόγω αίτησης κατέθεσε ως τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωσή του. Στις 14.2.2007 υπογράφηκε η σχετική συμφωνία δανείου αντίγραφο της οποίας κατέθεσε ως τεκμήριο
  5. Η εν λόγω συμφωνία υπογράφηκε από την κα XXXXX Νικολάου ως πληρεξούσια αντιπρόσωπος της ενάγουσας βάσει σχετικού πληρεξουσίου εγγράφου ημερομηνίας 14.2.2007 αντίγραφο του οποίου επισύναψε ως τεκμήριο
  6. Ισχυρίζεται επίσης ότι η μητέρα της ενάγουσας ως πληρεξούσια αντιπρόσωπός της υπέγραψε και τη σχετική Δήλωση Υποθήκης και το έγγραφο Υποθήκης αντίγραφο του οποίου επισύναψε ως τεκμήριο
  7. Ισχυρίζεται ότι η ενάγουσα από τον Μάρτιο του 2009 ξεκίνησε να μην καταβάλλει τη δόση της προς την ΣΠΕ Ανατολικής Λεμεσού και η εν λόγω ΣΠΕ την κάλεσε να παρευρεθεί σε διαιτησία αλλά αυτή παρέλειψε να εμφανιστεί με αποτέλεσμα στις 28.7.2011 να εκδοθεί διαιτητική απόφαση στην απουσία της. Η καθ' ης η αίτηση ως ενυπόθηκος δανειστής στις 9.5.2018 επέδωσε στην ενάγουσα τις Ειδοποιήσεις Τύπος «Θ» και «Ι» σύμφωνα με τις πρόνοιες του Μέρους VIAτου περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου 9/1965, αντίγραφα των οποίων επισύναψε ως τεκμήριο 9 στην ένορκη δήλωσή του. Λόγω μη συμμόρφωσης της ενάγουσας με την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» η εναγόμενη στις 5.9.2018 επέδωσε στην ενάγουσα την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» μαζί με κατάσταση λογαριασμού ενημερώνοντας την έτσι ότι το χρέος της κατέστη πληρωτέο και ότι προτίθεται να προχωρήσει σε πώληση του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου στις 20.2.2019 με τη διαδικασία του πλειστηριασμού σύμφωνα με τις σχετικές πρόνοιες του Ν.9/
  8. Αντίγραφο της εν λόγω Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» επισύναψε ως τεκμήριο
  9. Ισχυρίζεται επίσης ο κ. Ανδρέου ότι από τη νομική συμβουλή την οποία λαμβάνει πληροφορείται ότι η επίδικη αίτηση είναι αβάσιμη, ανυπόστατη και απορριπτέα καθότι η απαίτηση έχει αποκρυσταλλωθεί με την έκδοση της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 28.7.2011 και συνεπώς προς την επίδικη διαφορά υπάρχει δεδικασμένο. Ισχυρίζεται επίσης ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/1960 και ειδικότερα ότι η ενάγουσα δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη βλάβη από τη μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αφού ακόμα και σε περίπτωση που πωληθεί η ακίνητη περιουσία της σε τρίτα πρόσωπα, αυτή διατηρεί το δικαίωμά της να διεκδικήσει αποζημιώσεις. Η ένσταση της εναγομένης στηρίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρα 4, 5 και 9, στα άρθρα 21, 29, 31, 32, 39 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/1965, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 ΘΘ.1 - 4, 8 και 9, στο Κοινοδίκαιο και στις αρχές της επιείκειας, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου. ΑΚΡΟΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των προσώπων τα οποία ορκίστηκαν στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα και η ακρόαση της αίτησης προχώρησε με αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων οι οποίοι, προς υποβοήθηση του Δικαστηρίου, συμπεριέλαβαν σε γραπτό κείμενο το οποίο παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Με αυτές καθένας τους προωθεί τις θέσεις του διαδίκου τον οποίο εκπροσωπεί. Ο κ.Αδαμίδης, προς υποστήριξη της αίτησης και με αναφορά σε σχετική νομολογία, εισηγήθηκε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του αρ. 32 του Ν.14/
  10. Εισηγήθηκε επίσης ότι η εναγόμενη δεν παρουσίασε κάποιο έγγραφο που να αποδεικνύει ότι η εναγόμενη δεν έλαβε το ποσό των ΛΚ45.000 ως είναι ο ισχυρισμός της ενάγουσας. Εισηγήθηκε ακόμα ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη στο μέλλον καθότι υπάρχει πιθανότητα να πωληθεί η πρώτη κατοικία της ενάγουσας και η τελευταία να μην μπορεί να λάβει πίσω τα χρήματά της, επειδή με τα προβλήματα που υφίστανται οι Συνεργατικές υπάρχει η πιθανότητα η εναγόμενη να διαλυθεί, όπως διαλύθηκε η ΣΠΕ Ανατολικής Λεμεσού. Η κα Κούρα, εκ μέρους της εναγομένης, εισηγήθηκε με αναφορά σε σχετική επί του θέματος νομολογία ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για να πετύχει η επίδικη αίτηση και κάλεσε το Δικαστήριο να την απορρίψει με έξοδα εις βάρος της ενάγουσας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει Διατάγματα πηγάζει από το Δίκαιο της Επιείκειας και η δικαιοδοσία για την έκδοσή τους στο Κυπριακό Δίκαιο παρέχεται από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  11. Η παρούσα αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60και στα άρθρα 4, 5 και 9 του Κεφ.
  12. Το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου επεξηγήθηκε και διασαφηνίστηκε σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd

(1982)1 C.L.R. 557, National Bank of Greece S.A. v. Motoria Ltd
(1987)1 C.L.R. 303, Louis Vouitton v. Dermosak Limited κ.ά.
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453) και από την επί του θέματος νομολογία προκύπτει ότι για να εκδοθεί ενδιάμεσο Διάταγμα πρέπει να συντρέχουν οι τρεις πιο κάτω προϋποθέσεις: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εάν δεν εκδοθεί το Διάταγμα. Επιπρόσθετα, στις υποθέσεις Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd (πιο πάνω), Κούνουνα ν. C. & A. Simonos Ltd,
(2002)1 Α.Α.Δ. 1361 και Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χατζηβασίλη
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 152, αναφέρθηκε ότι η ύπαρξη απλώς των τριών ως άνω θεσμικών προϋποθέσεων δεν είναι αρκετή. Στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει ένα τέτοιο Διάταγμα (ισοζύγιο της ευχέρειας). Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι ως άνω προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 σημειώνοντας ότι το Δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης δεν προχωρεί στο στάδιο αυτό στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, νοουμένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, αυτό ανάγεται κατ' εξοχή στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248. Βέβαια κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των 3 προϋποθέσεων είναι αναγκαία, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd (πιο πάνω), αλλά με κανένα τρόπο δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι τα όσα ακολουθούν αποτελούν την τελεσίδικη κρίση του Δικαστηρίου. Διαπιστώνεται απλώς η παρουσία ή η απουσία οποιουδήποτε θεμελιακού προβλήματος στο πραγματικό ή νομικό υπόβαθρο της αίτησης που θα άφηναν έκδηλα ανικανοποίητες τις 3 προϋποθέσεις. Το Δικαστήριο στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο θα περιοριστεί σε όσα κρίνει ως σημαντικά και τα οποία διαδραματίζουν ρόλο στην επίδικη αίτηση. Προϋπόθεση (α) - Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση Η πρώτη προϋπόθεση έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης. Το Δικαστήριο εξετάζοντας αυτή την προϋπόθεση εξετάζει κατά πόσο από τα δικόγραφα τα οποία βρίσκονται ενώπιόν του αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση. Το Δικαστήριο σε αυτό το αρχικό στάδιο δεν θα αποφασίσει τελεσίδικα οτιδήποτε ούτε θα καταλήξει επί της βασιμότητας των εκατέρωθεν ισχυρισμών και θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι το κατ' ισχυρισμό αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα δεν είναι «επιπόλαιο και ενοχλητικό» και ότι θα μπορούσε να θέσει υπό αμφισβήτηση τη νομιμότητα των πράξεων του εναγομένου. Δεν χρειάζεται στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο ο ενάγων να αποδείξει το ουσιαστικό του δικαιώματός του αλλά να δείξει στο Δικαστήριο ότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις περί της ύπαρξής του. Στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598, διευκρινίστηκε ότι η αναφορά σε δικόγραφα (pleadings) η οποία γίνεται στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd (πιο πάνω) χρησιμοποιείται με την ευρεία έννοια του όρου και όχι ως τεχνικός όρος που εξισώνεται με τις έγγραφες προτάσεις. Διευκρινίστηκε επίσης ότι ούτε η καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης αποτελεί προυπόθεση για τη χορήγηση προσωρινής θεραπείας αρκεί οι εκατέρωθεν θέσεις να προσδιοριστούν σε ένορκες δηλώσεις. Στην επίδικη περίπτωση η ενάγουσα με την ένορκη δήλωσή της ισχυρίζεται ότι η ΣΠΕ Ανατολικής Λεμεσού, ως ήταν τότε το πιστωτικό ίδρυμα, ουδέποτε της κατέβαλε το ποσό των ΛΚ45.000 το οποίο αφορούσε η επίδικη συμφωνία δανείου ημερομηνίας 14.2.2007 και ότι συνεπεία τούτου η εν λόγω συμφωνία δανείου όπως και η σχετική Σύμβαση και Δήλωση Υποθηκεύσεως Ακινήτου με αριθμό Υ1486/2007 και το Έγγραφο Υποθήκης ημερομηνίας 14.2.2007 είναι ακυρώσιμες. Ισχυρίζεται επίσης ότι τα σχετικά έγγραφα υπεγράφησαν εν αγνοία της ιδίας από τη μητέρα της. Χωρίς στο στάδιο αυτό να προβαίνω σε κατάληξη συμπερασμάτων, από το ενώπιον μου υλικό φαίνεται, για τους περιορισμένους σκοπούς εξέτασης της παρούσας ενδιάμεσης αίτησης, ότι πουθενά στην ένορκη δήλωση της ενάγουσας δεν περιλαμβάνονται ισχυρισμοί σχετικοί με την κατ' ισχυρισμό απάτη και/ή δόλο και/ή ψευδείς παραστάσεις και/ή ψευδείς δηλώσεις και/ή άσκηση πίεσης και/ή ανεπίτρεπτης επιρροής οι οποίες ασκήθηκαν από μέρους της εναγομένης και/ή των αντιπροσώπων της και τις οποίες η ενάγουσα συμπεριέλαβε στην έκθεση απαίτησής της. Η ένορκη δήλωσή της δεν περιέχει οποιοδήποτε ισχυρισμό σχετικό με το πότε έλαβαν χώρα τα όσα ισχυρίζεται ούτε δίδονται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες αναφορικά με τον δόλο ή την άσκηση πίεσης ή τις ψευδείς παραστάσεις είτε με τους άλλους σχετικούς ισχυρισμούς της. Εφόσον η ενάγουσα προβάλλει ισχυρισμούς περί ύπαρξης δόλου ή άσκησης πίεσης ή/και ανεπίτρεπτης επιρροής από υπαλλήλους της εναγομένης, πρέπει να παρουσιάσει κάποια στοιχεία που να δικαιολογούν, τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως, τους ως άνω ισχυρισμούς. Στην υπόθεση LAWFORD LIMITED κ.ά. ν. Κ. Χ'' Γαβριήλ κ.ά.
(2004)1 Α.Α.Δ. 818, στην οποία το θέμα της ύπαρξης δόλου ήταν επίδικο ως και στην παρούσα υπόθεση, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Ο δόλος, σύμφωνα με πάγια νομολογία, θα πρέπει να συγκεκριμενοποιείται και να αναφέρεται στα δικόγραφα με λεπτομέρεια. Βέβαια, η παρούσα υπόθεση είναι στα αρχικά στάδια και συνεπώς αφού δεν έχει καταχωρηθεί έκθεση απαίτησης, οι ενάγοντες-εφεσίβλητοι δεν μπορούν να κατηγορηθούν για σχετική παράλειψη. Όμως για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος θα έπρεπε να παρουσιαστούν κάποια στοιχεία που να δικαιολογούν, τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως, τον ισχυρισμό για εμφιλοχώρηση δόλου». Στην παρούσα υπόθεση, όπως ανέφερα και πιο πάνω, δεν τέθηκε οτιδήποτε στην ένορκη δήλωση της ενάγουσας το οποίο να είναι ικανό να δικαιολογήσει, τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως, τον ισχυρισμό της ότι η εναγόμενη και/ή οι αντιπρόσωποι της χρησιμοποίησαν δόλο και/ή ψευδείς παραστάσεις. Αυτή η παράλειψη έχει ως αποτέλεσμα να μην ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση που τίθεται από το άρθρο 32 του Ν.14/60. Λόγω τούτου παρέλκει η εξέταση των υπολοίπων προϋποθέσεων του ως άνω άρθρου. Ως εκ τούτου αναπόφευκτα η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω η αίτηση της ενάγουσας απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εναγομένης και εναντίον της ενάγουσας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ............ Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.