Βόγια ν. Ταλιαδώρου, Αρ. Αγωγής 2897/2008, 12/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A75 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 2897/2008 Μεταξύ: XXXXX Βόγια Ενάγοντα -και- XXXXX Ταλιαδώρου Εναγόμενου Αίτηση ημερομηνίας 26.9.2018 για τροποποίηση της Απόφασης. Ημερομηνία : 12.02.2019 Εμφανίσεις : Για Ενάγοντα - Αιτητή : κα Κακογιάννη. Για Εναγόμενο - Καθ' ου η αίτηση: κα Χ'Ιωσήφ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η αίτηση του Ενάγοντα, ημερομηνίας 26.9.2018, για τροποποίηση της απόφασης με την οποία ζητεί ως ακολούθως : «Διάταγμα του Δικαστηρίου για διόρθωση της Απόφασης και/ή Διατάγματος του Δικαστηρίου (Rectificatίon οf Judgment) που εκδόθηκε στις 26/04/2010 στη Αγωγή υπό τον άνω τίτλο και αριθμό ούτως ώστε να συνάδει με τον επισυνημμένο στη Απόφαση Κανόνα Δικαστηρίου ως εξής: Αμέσως μετά το τέλος της πρώτης παραγράφου «ή εκκενώσουν και παραδώσουν ελεύθερη κατοχή των οικοπέδων στον Ενάγοντα» να προστεθούν τα πιο κάτω: «κατά ή περί την 30/04/2015». Η υπό κρίση αίτηση ερείδεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.25 θ 5-6 Δ.48 θ 1-4 και στις γενικές εξουσίες του δικαστηρίου . Η αίτηση συνοδεύεται από Ένορκη δήλωση της κας XXXXX Κακογιάννη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Ενάγοντα. Ο Εναγόμενος - Καθ' ου η αίτηση την 27.11.2018 καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης . Οι λόγοι ένστασης παρατίθενται αυτούσιοι κατωτέρω : α)Η αίτηση δεν διαθέτει ούτε Νομικό, ούτε πραγματικό έρεισμα και είναι ως εκ τούτου ανυπόστατη. β) Η επίκληση της Δ.25 Θ.5 δεν μπορεί να προσδώσει την αιτουμένη Θεραπεία, διότι δεν τυγχάνει εφαρμογής. γ) Η απόφαση και το Διάταγμα που εξεδόθη την 26ην/4/2010 εξεδόθη εκ συμφώνου, με το συγκεκριμένο περιεχόμενο, γεγονός από το οποίο προκύπτει ότι δεν πρόκειται περί λάθους ή ελλείψεως. δ) Με την επιχειρούμενη τροποποίηση λαμβάνει χώραν αλλαγή της απόφασης και/ή του διατάγματος αυτού καθ' εαυτού, γεγονός ανεπίτρεπτο. Η ένσταση του Εναγομένου συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου κας XXXXX Χ'Ιωσήφ, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Εναγόμενο. Διαδικασία Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ένορκων δηλώσεων, αφού κανείς εκ των διαδίκων δεν ζήτησε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων και οι δύο πλευρές ανέπτυξαν μέσω αγορεύσεων την επιχειρηματολογία τους. Συνεπώς για όσα γεγονότα δεν εμφαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας, το Δικαστήριο θα βασισθεί στις κατατεθειμένες ένορκες δηλώσεις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης εκάστης πλευράς και της παράλειψης αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Louis Vuitton ν. Δέρμοσακ
(1992)1(Β) Α.Α.Δ 1453 , Iacovou brothers (constructions) Ltd v Fashionwise ltd
(2000)1Β ΑΑΔ 1377, Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1460 και Α Messios & Sons Ltd κ.α v Ανδρέας Λεωνίδα Πολ. Έφεση 277/2007 ημερομηνίας, 18.2.2010. Από τον φάκελο της διαδικασίας προκύπτει ότι την 26.4.2010 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση στην πιο πάνω αγωγή. Με την επίδικη απόφαση διατασσόταν ο Εναγόμενος, όπως εκκενώσει και παραδώσει κενή και ελεύθερη την κατοχή των δύο επίδικων οικοπέδων, τα οποία περιγράφονταν σε αυτή. Στην αναφερόμενη απόφαση του Δικαστηρίου δεν προσδιορίστηκε χρόνος παράδοσης της κατοχής . Νομική πτυχή - Αξιολόγηση εκατέρωθεν Θέσεων Με την υπό κρίση αίτηση επιδιώκεται η τροποποίηση της απόφασης, ώστε στο διατακτικό της απόφασης να προστεθεί συγκεκριμένη ημερομηνία, ως ημερομηνία παράδοσης κενής και ελεύθερης της κατοχής των επίδικων οικοπέδων. Ο σκοπός για τον οποίο επιδιώκεται η αιτούμενη τροποποίηση είναι για να καταστεί δυνατή η εκτέλεση της απόφασης. Αποτελεί καλά θεμελιωμένη αρχή ότι κάθε απόφαση ή διάταγμα το οποίο ζητεί από οιονδήποτε πρόσωπο να πράξει κάτι θα πρέπει να αναφέρει τον χρόνο ή τον χρόνο μετά την επίδοση της απόφασης ή του διατάγματος εντός του οποίου η πράξη πρέπει να γίνει. Σχετική είναι η απόφαση Νικολαίδου ν. Αττιπά κ.ά
(1999)1 ΑΑΔ 1620. Ασφαλώς, η παράλειψη προσδιορισμού χρόνου δεν καθιστά το διάταγμα αναποτελεσματικό αλλά το Δικαστήριο έχει τη δυνατότητα να προβεί στην κατάλληλη διαταγή για να προσδιοριστεί ο χρόνος. Σχετικά είναι τα όσα καταγράφονται στο σύγγραμμα The Annual Practice 1959 σελ.955, όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: «Ommission to Fix Time. - «Four-day Order." - When the order omits to fix a time, it is not thereby rendered ineffectual, but the Court will make a supplemental order fixing the time, in the Ch. D. Designated a "four-day order", although the time after service of the order is not always four days (Needham v. Needham
(1842), 1 Hare 633). But until a time is fixed the order cannot be enforced (Gilbert v. Endean Townend
(1906), 93 L. T. 680, C. A. (a divorce case))» Στην υπό κρίση υπόθεση, όμως, η πλευρά του Ενάγοντα προχώρησε με την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης για διόρθωση της απόφασης και όχι για έκδοση συμπληρωματικού διατάγματος. Συγκεκριμένα η υπό κρίση αίτηση θεμελιώνεται στη Δ.25 θ 6, η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «Γραφικά λάθη σε δικόγραφα, αποφάσεις ή διατάγματα, ή λάθη που προκύπτουν σ΄ αυτά από οποιοδήποτε τυχαίο σφάλμα ή παράλειψη, μπορούν σε οποιοδήποτε χρόνο να διορθωθούν ανάλογα με τη φύση και έκταση του λάθους από το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης, γραπτής ή προφορικής, χωρίς δικαίωμα έφεσης.» Ως προς την έννοια του γραμματικού λάθους σχετική είναι η απόφαση Ε. Φιλίππου Λτδ ν. Compass Insurance Co. Ltd
(1989)1 ΑAΔ (Ε) 664, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Γραμματικό είναι το λάθος το οποίο ανάγεται αποκλειστικά στην διατύπωση σε αντίθεση με την διαμόρφωση των θέσεων του διαδίκου και αποβλέπει στον εναρμονισμό του λόγου με την έκδηλη πρόθεση.» Σχετικές, επίσης, είναι οι αποφάσεις, Sofokli v. Leonidou
(1988)1 CLR 583 , M. Μονιάτη και Υιοί Λτδ ν. Νεοφύτου
(2009)1 Α.Α.Δ 557, Σιβιτανίδης ν. Χαραλάμπους
(1993)1 Α.Α.Δ. 179 και Γεωργίου v. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ
(1999)1Β Α.Α.Δ. 1043. Περαιτέρω στην απόφαση Λαζάρου ν. Νέμεσις Εργοληπτική Εταιρεία κ.ά
(2012)1 Α.Α.Δ 1101, έχουν υποδειχθεί τα ακόλουθα : «για να έχει εφαρμογή το «slip rule», πρέπει να διαπιστωθεί ότι ορισμένα μέλη της απόφασης είναι ορθά και ορισμένα λάθος που χρήζουν διόρθωσης όμως το τελεσίδικο των δικαστικών αποφάσεων, περιλαμβανομένων και αυτών στο επίπεδο του Εφετείου, δεν αφήνει περιθώρια για διόρθωση αποφάσεων με τη συμπερίληψη διαταγών που αφορούν ουσιαστικές ρυθμίσεις και οι οποίες δεν μπορούν να ταξινομηθούν ως λάθη.» Σχετική, επίσης, είναι η απόφαση Παύλου Σάββας ν. Aδελφοί Λανίτη Δημόσια Λτδ,
(2011)1 Α.Α.Δ.
- Προκύπτει από τα ανωτέρω ότι το πεδίο εφαρμογής της υπό εξέταση διαταγής περιορίζεται σε γραμματικά λάθη και παραλείψεις έχοντας ως σκοπό την προσαρμογή ενός ατελούς κειμένου στην έκδηλη κατά τα άλλα πρόθεση του Δικαστηρίου. Είναι προφανές ότι στην υπό κρίση υπόθεση δεν επιζητείται η διόρθωση γραφικού λάθους αλλά επιζητείται η προσθήκη λεκτικού και η συμπλήρωση της απόφασης. Από τα γεγονότα της παρούσας δεν προκύπτει ότι υπήρχε έκδηλη πρόθεση του Δικαστηρίου να προσδιορίσει τον χρόνο παράδοσης της κατοχής. Συνεπώς η υπό εξέταση περίπτωση δεν εμπίπτει στις πρόνοιες της Δ.25 θ.
- Το επόμενο ερώτημα που αναδύεται είναι το κατά πόσο, δοθέντων των πιο πάνω, το Δικαστήριο έχει εξουσία να συμπληρώσει το εκδοθέν διάταγμα με την προσθήκη χρόνου, κατ' επίκληση της σύμφυτης εξουσίας του. Διαφωτιστική επί του προκειμένου είναι η απόφαση Παναγιώτα Ανδρέα Φιλή v. Mikael Majarian
(2004)1 Α.Α.Δ. 394, όπου υποδείχθηκε κατ΄ αρχάς ότι το υπό εξέταση ζήτημα δεν εμπίπτει στις πρόνοιες της Δ.25 αλλά το Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία να εκδώσει συμπληρωματικό διάταγμα. Ως προς τον τρόπο άσκησης της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα : «Αυτό μας οδηγεί στην ουσία του πράγματος, που αφορά την εμβέλεια της έρευνας που αφορούσε η έκδοση συμπληρωματικού διατάγματος. Βάση για την ανάγκη έκδοσης του ήταν η αρχική παράλειψη προσδιορισμού του χρόνου συμμόρφωσης. Δεν θα εξετάσουμε εδώ αν, όπως εκρίθη πρωτοδίκως, το διάταγμα ήταν τέτοιας φύσης που καθιστούσε απαραίτητο τον καθορισμό επ΄ αυτού χρόνου συμμόρφωσης. Όπως και να είχε το πράγμα, η συμφυής εξουσία του Δικαστηρίου να καθορίσει το χρόνο συμμόρφωσης με συμπληρωματικό διάταγμα ήταν δεδομένη και συναρτάτο προς την αρχική παράλειψη προσδιορισμού του χρόνου συμμόρφωσης. Η παράλειψη δε αυτή παρείχε όχι μόνο τη βάση αλλά και την αιτιολογία για έκδοση του συμπληρωματικού διατάγματος. Δεν υπήρχε οποιοδήποτε άλλο στοιχείο που το Δικαστήριο είχε να εξετάσει για να ασκήσει μια εξουσία που αφορούσε όχι την ουσία του διατάγματος αλλά τη συμπλήρωση του από αυτή την άποψη και μόνο.» (υπογράμμιση δική μου) Προκύπτει από την πιο πάνω απόφαση αλλά και από το σύγγραμμα Annual Practice 1959 ( ανωτέρω ) ότι το Δικαστήριο ανεξάρτητα από τη Δ.25 έχει σύμφυτη εξουσία να καθορίσει χρόνο συμμόρφωσης με συμπληρωματικό διάταγμα. Υπό το φως των ανωτέρω κρίνω ότι η παράλειψη προσδιορισμού του χρόνου συμμόρφωσης μπορεί να διορθωθεί κατ΄επίκληση των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Αντίθετη προσέγγιση θα καθιστούσε την εκ συμφώνου απόφαση του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 26.4.2010 , ουσιαστικά ανενεργή. Κατάληξη Συνακόλουθα, εκδίδεται συμπληρωματικό διάταγμα με το οποίο καθορίζεται ως χρόνος συμμόρφωσης με την απόφαση του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 26.4.2010, οι δεκαπέντε
(15)ημέρες από την επίδοση του παρόντος συμπληρωματικού διατάγματος. Ο χρόνος συμμόρφωσης αφορά την παράδοση κενής και ελεύθερης της κατοχής των ακινήτων, τα οποία περιγράφονται στην απόφαση του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 26.4.2010. Πιστό αντίγραφο της αρχικής απόφασης να επιδοθεί μαζί με το συμπληρωματικό διάταγμα στον Εναγόμενο - Καθ΄ ου η αίτηση. Ενόψει της επιτυχίας της αίτησης τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγομένου, ως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............... Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο