ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ (ΟΣΕΛ) ΛΤΔ ν. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5391/15, 22/3/2019

(1),

(2)και

(3)και 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος, στη διακριτική ευχέρεια και τις γενικές και ή συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στις αρχές τις επιείκειας και στη σχετική επί του θέματος νομολογία και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του XXXXX Μιχαηλίδη, Αιτητή 1 ημερομηνίας 24.11.

1. Ο Αιτητής 1 αναφέρθηκε στην καταχώριση του Γενικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου στις 3.11.15, όπως και της μονομερούς αίτησης ιδίας ημερομηνίας, στη βάση της οποίας εκδόθηκαν μονομερώς τα επίδικα διατάγματα εναντίον όλων των Εναγομένων και ορίστηκαν επιστρεπτέα στις 13.11.
2. Στις 10.11.15, οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν εναντίον των Αιτητών 1, 2, 3, 4, 5, 6 και 8, Αίτηση Παρακοής. Στις 29.6.16, με απόφαση του Δικαστηρίου τα μονομερώς εκδοθέντα Προσωρινά Διατάγματα οριστικοποιήθηκαν. Τονίζει ότι οι Καθ' ων η αίτηση παρέλειψαν να καταχωρίσουν Έκθεση Απαίτησης, αν και παρήλθαν 2 χρόνια από την καταχώριση της αγωγής και την έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων, πέραν των 23 μηνών από την καταχώριση του σημειώματος εμφάνισης των Εναγομένων και σχεδόν 17 μήνες από την οριστικοποίηση των εκδοθέντων Διαταγμάτων. Περαιτέρω, μέχρι σήμερα δεν έγινε επίδοση των οριστικοποιηθέντων διαταγμάτων σε οποιονδήποτε από τους Εναγόμενους. Ισχυρίζεται ότι η μεγάλη καθυστέρηση των Καθ' ων η αίτηση να προωθήσουν την αγωγή τους, είναι πλήρως αδικαιολόγητη και καταδεικνύει την αδιαφορία τους ως και ότι ο μοναδικός σκοπός της καταχώρισης της αγωγής ήταν η εξασφάλιση των Προσωρινών Διαταγμάτων για εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών και όχι για προστασία των δικαιωμάτων τους μέχρι την εκδίκαση της αγωγής. Περαιτέρω, η σπουδή που επέδειξαν για καταχώριση της Αίτησης Παρακοής στις 10.11.15 δηλαδή πριν από τις 13.11.15 που ήταν επιστρεπτέα τα Προσωρινά Διατάγματα, καταδεικνύει ότι αποκλειστικός σκοπός των Καθ' ων η αίτηση είναι να χρησιμοποιήσουν τη διαδικασία για αλλότριους και εκδικητικούς λόγους, λόγω των καταγγελιών στις οποίες είχε προβεί εναντίον του Προέδρου και Αντιπροέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΣΕΛ και άλλων μελών του, για απάτη και καταδολίευση του ΟΣΕΛ και του Κράτους. Η εν λόγω αδικαιολόγητη κωλυσιεργία των Καθ' ων η αίτηση φανερώνει την πρόθεση τους να καταχραστούν τη δικαστική διαδικασία. Αναφέρει ότι ο ίδιος έχει αξιώσεις εναντίον των Καθ' ων η αίτηση για οφειλόμενα ενοίκια λεωφορείων του, μέρος των οποίων είναι αναγνωρισμένη οφειλή από αυτούς, ύψους €378.665,11 πλέον ΦΠΑ, τις οποίες θα μπορούσε να εγείρει υπό μορφή ανταπαίτησης στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, εάν αυτή προωθείτο έγκαιρα. Οι Καθ' ων η αίτηση, μετά από 2 χρόνια προωθούν μόνο την Αίτηση Παρακοής εναντίον του, αδιαφορώντας για την προώθηση της αγωγής. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι γεγονότα που επεσυνέβηκαν μετά την οριστικοποίηση των Διαταγμάτων, έχουν καταστήσει πλέον τα διατάγματα άνευ αντικειμένου και δεν υφίσταται πλέον λόγος ύπαρξης τους. Συγκεκριμένα, οι θεραπείες Α και Β της Αίτησης ημερομηνίας 3.11.15 έχουν εκπληρωθεί διότι οι Καθ' ων η αίτηση έχουν λάβει κατοχή και έχουν απομακρύνει όλα τα λεωφορεία που αναφέρονται στο Διάταγμα από τον σταθμό Αρεδιού και έχουν καθηλώσει όλα τα λεωφορεία που του ανήκουν και είναι ενταγμένα στον στόλο του ΟΣΕΛ, τα οποία, πριν την έκδοση του Διατάγματος, εκτελούσαν τα δρομολόγια από τον Σταθμό Αρεδιού. Ειδικότερα, στις 11.11.16, ένα χρόνο μετά την έκδοση του διατάγματος ημερομηνίας 3.11.15, εκπρόσωποι των Καθ' ων η αίτηση με πρόσχημα την εφαρμογή του Διατάγματος ημερομηνίας 3.11.15, εισήλθαν στον χώρο του σταθμού Αρεδιού και παρέλαβαν 27 λεωφορεία που ήταν σταθμευμένα εντός αυτού και τα οποία αποτελούσαν το αντικείμενο των θεραπειών Α και Β της Αίτησης ημερομηνίας 3.11.
3. Μάλιστα, προέβηκαν σε βανδαλισμούς, προκαλώντας σοβαρές και εκτεταμένες ζημιές στον χώρο και στο κτίριο που χρησιμοποιείτο από τον ΟΣΕΛ ως σταθμός λεωφορείων. Περαιτέρω, ο σκοπός του διατάγματος ως οι θεραπείες Γ και Δ της Αίτησης ημερομηνίας 3.11.15, δηλαδή τη μη παρεμπόδιση της λειτουργίας του σταθμού Αρεδιού, αυτός έπαυσε πλέον να ενδιαφέρει τους Καθ' ων η αίτηση, διότι αυτοί, περί το τέλος του 2016, έχουν δημιουργήσει νέο σταθμό στο Αρεδιού για να εκτελούν τα δρομολόγια της περιοχής. Μετά πάροδο 1 χρόνου από την οριστικοποίηση των Διαταγμάτων, οι Καθ' ων η αίτηση δραστηριοποιούνται έμπρακτα σε άλλους σταθμούς και η έλλειψη ενδιαφέροντος από μέρους τους για επαναλειτουργία του σταθμού Αρεδιού μετουσιώθηκε σε πράξη. Έτσι επιβεβαιώνεται ότι ουδέποτε οι Καθ' ων η αίτηση επιθυμούσαν την επαναλειτουργία του σταθμού Αρεδιού. Εκείνο που επεδίωκαν και χρησιμοποίησαν τα Προσωρινά Διατάγματα, ήταν το οριστικό κλείσιμο του σταθμού Αρεδιού και η εκδικητική ταλαιπωρία του ιδίου με την Αίτηση Παρακοής. Ενόψει των πιο πάνω, ουδέν παραμένει προς συμμόρφωση με τα εκδοθέντα Προσωρινά Διατάγματα. Τέλος, αναφέρθηκε στον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΣΕΛ XXXXX Ιορδάνους και στον Αντιπρόεδρο XXXXX Κυριάκου, οι οποίοι κατηγορούνταν στην Ποινική Υπόθεση 23485/15 για σοβαρά αδικήματα απάτης, καταδολίευσης και απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις από τον ΟΣΕΛ και την Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτοί παραδέχθηκαν στις 142 από τις 148 κατηγορίες οι οποίες αφορούσαν τα αδικήματα πλαστογραφίας, κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, ψευδούς καταχώρισης από αξιωματούχους εταιρείας και απόπειρας εξασφάλισης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το Δικαστήριο στις 7.9.17 επέβαλε στους κατηγορούμενους ποινή φυλάκισης 15 μηνών με αναστολή 3 χρόνων (τεκμήριο 1). Αυτό καταδεικνύει ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν είχαν προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια κατά την εξασφάλιση των μονομερών Διαταγμάτων, με μοναδικό σκοπό την τιμωρία του για καθαρά εκδικητικούς λόγους, εξαιτίας των καταγγελιών του για να αποκαλύψει και να σταματήσει τη διάπραξη σωρείας παρανομιών και ατασθαλιών εντός του ΟΣΕΛ, από τους διευθυντές που ελέγχουν τον ΟΣΕΛ. Η παραδοχή των πιο πάνω διευθυντικών στελεχών, επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό του περί αλλότριων και εκδικητικών κινήτρων των Καθ' ων η αίτηση, υπό την καθοδήγηση αυτών. Η Αίτηση προσέκρουσε σε ένσταση των Καθ' ων η αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Χατζηγιώργη ημερομηνίας 6.11.18 και με την οποία προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης:
4. Η Αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και η νομική βάση της είναι λανθασμένη και παράτυπη.
5. Η Αίτηση δεν έγινε με καλή πίστη και αποσκοπεί στην πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση της Αίτησης Παρακοής ημερομηνίας 10.11.15 και στο να αποφευχθεί η τιμωρία του Αιτητή 1 για παρακοή των εκδοθέντων Προσωρινών Διαταγμάτων.
6. Οι Καθ' ων η αίτηση έλαβαν όλα τα απαραίτητα διαβήματα για την προώθηση της αγωγής και καταχώρισαν Έκθεση Απαίτησης στις 18.1.
7. Εν πάση περιπτώσει, οποιαδήποτε καθυστέρηση είναι δικαιολογημένη και/ή εύλογη και/ή αναμενόμενη υπό τις περιστάσεις.
8. Οι Αιτητές καμιά ζημιά υπέστηκαν και δεν επηρεάστηκαν τα δικαιώματα τους από τη μη καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης μέχρι τις 18.1.
10. Οι Αιτητές παρέλειψαν να καταχωρίσουν την Υπεράσπιση τους μέχρι σήμερα και ως εκ τούτου κωλύονται να εγείρουν ζήτημα κατάχρησης της διαδικασίας και/ή μη ουσιαστικής προώθησης της αγωγής.
11. Η συμμόρφωση στο Προσωρινό Διάταγμα επιτεύχθηκε με την παρέμβαση των αστυνομικών αρχών και/ή χωρίς την οικειοθελή συνδρομή και τη γνήσια επιθυμία των Αιτητών για συμμόρφωση.
12. Μέρος των επίδικων ζητημάτων της παρούσας Αίτησης, συνιστούν δεδικασμένο λόγω της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29.6.16 και/ή συνιστούν κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και/ή η νομολογία δεν επιτρέπει τον παραμερισμό Προσωρινών Διαταγμάτων που έχουν καταστεί απόλυτα για τους λόγους που επικαλούνται οι Αιτητές.
13. Ο Αιτητής 1 και/ή υπάλληλοι του και/ή αντιπρόσωποί του και/ή μέλη της οικογένειας του συνεχίζουν μέχρι σήμερα να επεμβαίνουν στον επίδικο σταθμό λεωφορείων των Καθ' ων η αίτηση στο χωριό Αρεδιού, κατά παράβαση των εκδοθέντων Προσωρινών Διαταγμάτων.
14. Οι καταδίκες των πρώην Προέδρου και Αντιπροέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου των Καθ' ων η αίτηση στην Ποινική Υπόθεση 23485/15 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, είναι άσχετες με την παρούσα διαδικασία και/ή τα επίδικα ζητήματα. Ο XXXXX Χατζηγιώργης είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Καθ' ων η αίτηση. Επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους ένστασης και ισχυρίζεται ότι καμιά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας δεν υπάρχει εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση, οι οποία καταχώρισαν Έκθεση Απαίτησης τους στις 18.1.18 και έκτοτε, και παρά την καταχώριση εκ μέρους τους, της αίτησης ημερομηνίας 8.2.18 για απόφαση λόγω παράλειψης καταχώρισης Υπεράσπισης, οι Αιτητές δεν καταχώρισαν την Υπεράσπιση τους μέχρι σήμερα. Ισχυρίζεται επίσης ότι μοναδικός σκοπός της παρούσας Αίτησης είναι «ο παραμερισμός» της εξουσίας του Δικαστηρίου να εξετάσει κατά πόσο ο Αιτητής 1 συμμορφώθηκε αμέσως, οικειοθελώς και χωρίς χρονοτριβή με τα εκδοθέντα Προσωρινά Διατάγματα ημερομηνίας 3.11.
15. Ο Αιτητής 1 έχει πρόδηλα παραβιάσει εσκεμμένα και εκούσια τα Προσωρινά Διατάγματα, ο οποίος έχει άμεσο συμφέρον στη μη προώθηση και μη εκδίκαση της Αίτησης Παρακοής εναντίον του. Ο Αιτητής παραπλανητικά και κακόπιστα αποσιώπησε το γεγονός ότι από την καταχώριση της αίτησης για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων, διεκπεραιώθηκαν 2 ενδιάμεσες διαδικασίες για αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα στην ένσταση που καταχωρίστηκε στην Αίτηση Παρακοής ημερομηνίας 10.11.15, ως και η αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, για τις οποίες αναλώθηκε σημαντικός δικαστικός χρόνος. Συνεπώς ο χρόνος των 2 χρόνων για καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης δεν είναι ουσιαστικός ώστε να οδηγήσει σε ακύρωση των εκδοθέντων Προσωρινών Διαταγμάτων. Πέραν τούτου, Προσωρινό Διάταγμα που έχει καταστεί απόλυτο, δεν μπορεί να παραμερισθεί διότι καθυστερεί η καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης και οποιαδήποτε καθυστέρηση έχει παρατηρηθεί στην καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης, δεν έχει προκαλέσει καμιά ζημιά ή βλάβη στους Αιτητές, ώστε να υπάρχει λόγος για ακύρωση των Προσωρινών Διαταγμάτων λόγω κατάχρησης της διαδικασίας. Η παράλειψη καταχώρισης της Υπεράσπισης μέχρι σήμερα καταδεικνύει την πλήρη ανυπαρξία οποιασδήποτε βιασύνης για προώθηση των Ανταπαιτήσεων των Αιτητών. Πέραν τούτου, ο Αιτητής 1 καταχώρισε την αγωγή με αρ. 1280/16 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, εναντίον των Καθ' ων η αίτηση, η οποία αφορά τα ίδια γεγονότα και διαφορές, στα πλαίσια της οποίας θα μπορούσε να προωθήσει την ισχυριζόμενη αξίωση του για οφειλόμενα ενοίκια λεωφορείων, κάτι που δεν έπραξε. Επιπρόσθετα, η όποια καθυστέρηση στην καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης ήταν απόλυτα δικαιολογημένη, εύλογη και αναμενόμενη, λόγω της συνεχιζόμενης παράνομης, αδικαιολόγητης, απαράδεκτης και εσκεμμένης παρακοής των Προσωρινών Διαταγμάτων του Αιτητή 1, διότι θα έπρεπε να οριστικοποιηθούν και υπολογισθούν οι ειδικές ζημιές που προκάλεσε ο αποκλεισμός του σταθμού στο χωριό Αρεδιού και των επίδικων λεωφορείων από τον Αιτητή 1, ώστε να δικογραφηθούν στην Έκθεση Απαίτησης. Η ετοιμασία της Έκθεσης Απαίτησης ήταν αδύνατη χωρίς προηγουμένως να αναληφθεί η κυριότητα των 27 λεωφορείων από τους Καθ' ων η αίτηση, πράγμα που έγινε στις 11.11.16, μετά την παρέμβαση των αστυνομικών δυνάμεων. Οι ζημιές που προκαλούνταν στους Καθ' ων η αίτηση ήταν συνεχιζόμενες και δεν θα μπορούσαν να προσδιοριστούν πριν από τον χρόνο τερματισμού του αποκλεισμού των λεωφορείων, ο οποίος συντελέστηκε στις 11.11.
16. Συνεπώς δεν έχει προκύψει κατάχρηση της διαδικασίας από τη μη καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής 1, γνώριζε πολύ πριν τα γεγονότα της 11.11.16 για την πρόθεση των Καθ' ων η αίτηση να παραλάβουν τα λεωφορεία που βρίσκονταν στον σταθμό Αρεδιού. Μάλιστα οι Αιτητές και/ή αντιπρόσωποι και/ή μέλη της οικογένειας τους, παρεμπόδιζαν την απρόσκοπτη διακίνηση των λεωφορείων. Μετά την επίδοση του απαγορευτικού διατάγματος, επιχειρήθηκε με τη συνοδεία της αστυνομίας, να αναληφθεί η κατοχή και ο έλεγχος του σταθμού Αρεδιού ως και των εγκλωβισμένων λεωφορείων, κάτι που δεν κατέστη δυνατό λόγω της δημιουργίας ορυγμάτων και χαρακωμάτων, από τον Αιτητή 1 και προσώπων που ενεργούσαν για λογαριασμό του. Μέλη της οικογένειας του Αιτητή 1 και αντιπρόσωποί του, αφίχθηκαν στον σταθμό, με διάθεση διαμαρτυρίας, οργής, παραπόνου και αντίστασης και κάποιοι θέλησαν να εισέλθουν στον χώρο του σταθμού. Η ανάληψη της κατοχής των λεωφορείων ήταν απόρροια συντονισμένης επιχείρησης της αστυνομίας και όχι με τη βούληση του Αιτητή
17. Οι πράξεις και ενέργειες του Αιτητή 1 μέχρι τις 11.11.16 συνιστούν ξεκάθαρη περίπτωση συνεχούς, παρατεταμένης και διαρκούς καταφρόνησης και απείθεια στα εκδοθέντα Προσωρινά Διατάγματα. Τυχόν παραμερισμός της Αίτησης Παρακοής ημερομηνίας 10.11.15, θα πλήξει ανεπανόρθωτα την εμπιστοσύνη των πολιτών προς την αποτελεσματικότητα και δεσμευτικότητα της δικαιοσύνης και των δικαστικών διαταγμάτων. Ισχυρίζεται ότι η ανάγκη τιμωρίας του Αιτητή 1 δεν έχει εκλείψει με την ανάκτηση της κατοχής των λεωφορείων από τους Καθ' ων η αίτηση αλλά το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσο η παρεμπόδιση της ανάκτησης της κατοχής των λεωφορείων και της χρήσης του σταθμού Αρεδιού, υπήρξε ηθελημένη ή όχι. Προέβαλε τον ισχυρισμό ότι τα επίδικα Προσωρινά Διατάγματα δεν έχουν καταστεί άνευ αντικειμένου. Τούτο γιατί αυτά πραγματεύονται και την παρεμπόδιση εισόδου και διακίνησης στον σταθμό λεωφορείων στο χωριό Αρεδιού, ο οποίος από τις 31.10.15 και μέχρι σήμερα - με εξαίρεση την προσωρινή ανάληψη του ελέγχου του σταθμού στις 11.11.16 και των λεωφορείων που ήταν εγκλωβισμένα σ' αυτό - βρίσκεται υπό τον έλεγχο των Αιτητών. Συνεπώς οι Καθ' ων η αίτηση στερούνται τη χρήση ενός χώρου ως σταθμό των λεωφορείων τους στην περιοχή. Οι Αιτητές, κατά παράβαση των Προσωρινών Διαταγμάτων, ουδέποτε παρέδωσαν αυτόβουλα ελεύθερη την κατοχή του σταθμού Αρεδιού στους Καθ' ων η αίτηση και συνεπώς η συνέχιση της ισχύος των Προσωρινών Διαταγμάτων, παραμένει ουσιαστική, σημαντική, απαραίτητη και αναγκαία. Η χρησιμοποίηση νέων τερματικών για τη διεξαγωγή των δρομολογίων από και προς τον σταθμό Αρεδιού, κατέστη αναγκαία μετά τον βίαιο αποκλεισμό του από τους Αιτητές για περίοδο πέραν του ενός έτους. Το κλείσιμο του σταθμού οφείλεται στη συνεχιζόμενη παράβαση των Προσωρινών Διαταγμάτων και στην άρνηση των Αιτητών να παραδώσουν ελεύθερη την κατοχή του σταθμού Αρεδιού. Συνεπώς η ισχύς και το αντικείμενο των Προσωρινών Διαταγμάτων δεν έχει εκλείψει. Το αίτημα για ακύρωση των Προσωρινών Διαταγμάτων έχει απώτερο και μοναδικό σκοπό να εκλείψει το αντικείμενο της Αίτησης Παρακοής ημερομηνίας 10.11.
18. Επιπρόσθετα, η ακύρωση τους δεν είναι πρόσφορη στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, εφόσον η νομιμότητα τους έχει ήδη εξεταστεί από το Δικαστήριο και έχει κριθεί ότι θα πρέπει να παραμείνουν σε ισχύ μέχρι την τελική εκδίκαση της υπόθεσης. Η δικαστική απόφαση ημερομηνίας 29.6.16 δημιουργεί δεδικασμένο το οποίο δεν μπορεί να ανατραπεί πρωτόδικα, ενόψει και της Έφεσης που εκκρεμεί αναφορικά με την ορθότητα της εν λόγω απόφασης. Εν πάση περιπτώσει, τυχόν ακύρωση των Προσωρινών Διαταγμάτων, δεν μπορεί να οδηγήσει και σε ακύρωση της Αίτησης Παρακοής ημερομηνίας 10.11.
19. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να εξετάσει και κρίνει κατά πόσο, ο Αιτητής 1 είχε όντως υπακούσει στις διαταγές του Δικαστηρίου και δεν μπορεί να παραμείνει ατιμώρητη ενδεχόμενη μεμπτή και παράνομη συμπεριφορά του Αιτητή 1 στη βάση του ότι το αντικείμενο των Προσωρινών Διαταγμάτων έχει εκλείψει, ή γιατί υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση. Τέλος, ισχυρίζεται ότι οι καταδίκες των Πρώην Προέδρου και Αντιπροέδρου των Καθ' ων η αίτηση στην Ποινική Υπόθεση 23485/15 είναι παντελώς άσχετη με τα επίδικα ζητήματα, τα οποία αφορούν τον παράνομο αποκλεισμό των λεωφορείων των Καθ' ων η αίτηση στον σταθμό Αρεδιού και την πρόκληση ζημιών συνεπεία της παραβατικής και παράνομης συμπεριφοράς των Αιτητών. Οι ισχυριζόμενες υπερπληρωμές ύψους €8 εκατομμυρίων από το Κράτος προς τον ΟΣΕΛ είναι επίσης άσχετες με τα επίδικα θέματα. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, θα συνιστά επικρότηση της απαράδεκτης και παράνομης συμπεριφοράς του Αιτητή 1 σε σχέση με την ανυπακοή του στα Προσωρινά Διατάγματα, ο οποίος είχε πάρει το νόμο στα χέρια του και δεν μπορεί να επωφεληθεί της ανάκτησης του ελέγχου των λεωφορείων, η οποία έγινε μετά από συντονισμένη επιχείρηση της αστυνομίας και χωρίς τη συγκατάθεση του Αιτητή 1, των συγγενών και εκπροσώπων του. Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, ο Αιτητής 1 καταχώρισε συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 31.12.18 με την οποία αρνείται όλους τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η αίτηση και ειδικότερα ότι είχε λάβει γνώση πριν τις 11.11.16 για την πρόθεση των Καθ' ων η αίτηση να παραλάβουν τα λεωφορεία, ως και ότι είχε φέρει προσκόμματα στις 11.11.16 στην παραλαβή των λεωφορείων, εφόσον κανένας Εναγόμενος δεν ήταν παρών στον χώρο. Αντίθετα, ισχυρίστηκε ότι είναι οι εκπρόσωποι των Καθ' ων η αίτηση που επιδόθηκαν σε αχρείαστες ενέργειες βανδαλισμού, βιαιοπραγίες και καταστροφές (τεκμήριο 1). Μετά τη «λεηλασία» του χώρου, οι εκπρόσωποι των Καθ' ων η αίτηση έθεσαν σε λειτουργία και παρέλαβαν όλα τα λεωφορεία του Παραρτήματος Α του Διατάγματος, τα οποία ήταν σε καλή μηχανική και εμφανισιακή κατάσταση. Σ' ό,τι αφορά τον χώρο του σταθμού Αρεδιού, ισχυρίζεται ότι αυτός δεν ανήκει στους Καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι δεν είναι οι ιδιοκτήτες του. Ιδιοκτήτες είναι τρίτα πρόσωπα τα οποία παραχώρησαν με σχετικές συμβάσεις την κατοχή της γης τους στον ίδιο προσωπικά. Ήδη τα δρομολόγια του ΟΣΕΛ εκτελούνται από σταθμό που βρίσκεται σε πολύ κοντινό σημείο. Συνεπώς οι Καθ' ων η αίτηση δεν επιθυμούν ούτε έχουν πρόθεση να εκτελούν διαδρομές του ΟΣΕΛ από τον συγκεκριμένο χώρο, ούτε και επιθυμούν την επαναλειτουργία του. Κατά συνέπεια δεν εξυπηρετεί τη δικαιοσύνη να παραμείνει σε ισχύ άνευ λόγου και επ' αόριστο, ένα Διάταγμα του οποίου ο σκοπός εκπληρώθηκε πλήρως, αφενός γιατί παραλήφθηκαν τα λεωφορεία και αφετέρου γιατί δεν υπάρχει ενδιαφέρον από τους Καθ' ων η αίτηση να ασχοληθούν με τον χώρο που χρησιμοποιείτο ως σταθμός λεωφορείων Αρεδιού. Έχω εξετάσει με προσοχή την Αίτηση όσο και την Ένσταση, καθώς επίσης και όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν στις αγορεύσεις τους. Η ευπαίδευτη συνήγορος των Αιτητών εισηγήθηκε ότι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να ακυρώνει Προσωρινά Διατάγματα ακόμα και στις περιπτώσεις που αυτά έχουν καταστεί απόλυτα, είτε κατόπιν ακρόασης είτε εκ συμφώνου, πηγάζει από τις ρητές πρόνοιες του άρθρου 32

(2)του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/1960), το οποίο ορίζει ως ακολούθως: Άρθρο 32

(2)«Οιovδήπoτε παρεμπίπτov διάταγμα, εκδoθέv συμφώvως τω εδαφίω

(1), δύvαται vα εκδoθή υπό τoιoύτoυς όρoυς και πρoϋπoθέσεις ως τo δικαστήριov θεωρεί δίκαιov, και τo δικαστήριov δύvαται καθ' oιovδήπoτε χρόvov, επί απoδείξει ευλόγoυ αιτίας, vα ακυρώση ή τρoπoπoιήση oιovδήπoτε τoιoύτov διάταγμα.» Εισηγήθηκε περαιτέρω ότι το κριτήριο για την ακύρωση του Προσωρινού Διατάγματος είναι η απόδειξη εύλογης αιτίας και αποτελεί ζήτημα που συναρτάται με τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Προς υποστήριξη της θέσης της, παρέπεμψε το Δικαστήριο στις αποφάσεις Πολιτική Αίτηση αρ. 35/15, IKOS CIF LTD v. Martin Coward κ.ά. ημερομηνίας 3.3.15 και Avila Management Services Ltd και Άλλων ν Stepanek και Άλλων

(2012)1(Β) ΑΑΔ

1. Το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση IKOS CIF LTD (ανωτέρω) είναι σχετικό: «Δεν με βρίσκει σύμφωνη η κύρια θέση των αιτητών ότι το πρωτόδικο δικαστήριο έσφαλε και μάλιστα σε επίπεδο έκδηλης παρανομίας επί του ότι προέβη σε ακύρωση εκ συμφώνου διατάγματος που δεν ήταν προσωρινό. (βλ. ειδικά την παράγραφο 17 της ΄Εκθεσης επί της αίτησης). Με όλο το σεβασμό, το γεγονός ότι ένα διάταγμα έγινε (είτε εκ συμφώνου είτε όχι) απόλυτο, δεν αναιρεί το προσωρινό χαρακτήρα του διατάγματος αφού εκ της φύσεως του ισχύει απλώς μέχρι τέλους της αγωγής. Η πρώτη αίτηση και το επίδικο διάταγμα είχε κριθεί - και παρέμεινε στα πλαίσια της ίδιας νομικής βάσης - επί του άρθρου 32 του Ν.14/
2. Το άρθρο 32

(2)του νόμου έχει ως εξής:

(2)Οιονδήποτε παρεµπίπτον διάταγµα, εκδοθέν συµφώνως τω εδαφίω

(1), δύναται να εκδοθή υπό τοιούτους όρους και προϋποθέσεις ως το δικαστήριον θεωρεί δίκαιον, και το δικαστήριον δύναται καθ' οιονδήποτε χρόνον, επί αποδείξει ευλόγου αιτίας, να ακυρώση ή τροποποιήση οιονδήποτε τοιούτον διάταγµα. 2(β) του 17(Ι) του 2004». Στην υπόθεση Avila Management Services και 1. FRANTISEK STEPANEK and others Α.Α.Δ.

(2012)1 σελ.1403 το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε τα ακόλουθα: «Κατ΄ αρχάς η ενδιάμεση θεραπεία παραμένει ενδιάμεση, αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Πρόσθετα, ενώ το εκδοθέν διάταγμα παραχωρείται ως λύση επείγουσας και παρεμπίπτουσας μορφής, οι ίδιες οι θεραπείες που ζητούνται με το κλητήριο, εάν επιτύχουν, χορηγούνται τελεσίδικα και στο διηνεκές, (δέστε και Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd - ανωτέρω -). Εξαρτάται από την κρίση του Δικαστηρίου, αναλόγως των περιστάσεων (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd

(2002)1 Α.Α.Δ. 2015).» Επίσης δέον να σημειωθεί ότι στις ενδιάμεσες αιτήσεις και στα ενδιάμεσα διατάγματα δεν υπάρχει εν αυστηρή εννοία δεδικασμένο και τέτοια διατάγματα μπορεί να τροποποιηθούν ή και να ακυρωθούν ανάλογα με τις περιστάσεις (βλ. Recnex Trading Ltd κ.ά. ν. Τράπεζα Πειραιώς Κύπρου Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A269, Πολ. Έφεση 71/11, ημερ. 16.4.2014).» Αντίθετα, ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση, εισηγήθηκε ότι με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29.6.16, τα Προσωρινά Διατάγματα ημερομηνίας 3.11.15 έγιναν απόλυτα και συνεπώς η παρούσα Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει λόγω δεδικασμένου. Έχω εξετάσει τις εκατέρωθεν θέσεις επί του θέματος και συμφωνώ με την ευπαίδευτη συνήγορο των Αιτητών ότι με βάση το άρθρο 32

(2)του Ν. 14/60 και την πιο πάνω νομολογία, το Δικαστήριο έχει την εξουσία σε οποιονδήποτε χρόνο, ακόμα και μετά την οριστικοποίηση του Προσωρινού Διατάγματος, είτε εκ συμφώνου είτε μετά από ακρόαση, να ακυρώσει ή τροποποιήσει αυτό, νοουμένου ότι ο Αιτητής αποδεικνύει εύλογη αιτία. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η ευπαίδευτη συνήγορος, προς τεκμηρίωση της παρούσας Αίτησης, εισηγήθηκε ότι τα εκδοθέντα Προσωρινά Διατάγματα ημερομηνίας 3.11.15, τα οποία έγιναν απόλυτα στις 29.6.16 κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, θα πρέπει να ακυρωθούν διότι: α) Οι Καθ' ων η αίτηση καθυστέρησαν για περίοδο 2 χρόνων και 2 ½ μηνών από την καταχώριση της Αγωγής και την έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων στις 3.11.15, να καταχωρίσουν στις 18.1.18 την Έκθεση Απαίτησης τους, γεγονός που συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. β) Οι Καθ' ων η αίτηση ουδέποτε επέδωσαν τα οριστικοποιηθέντα διατάγματα στους Εναγόμενους. Πολύ περισσότερο δεν επέδωσαν τα Προσωρινά Διατάγματα που εκδόθηκαν μονομερώς στην Εναγόμενη 2 η οποία ήταν η διευθύντρια του επίδικου σταθμού και είχε την ευθύνη του, όπως και των λεωφορείων που στάθμευαν εντός αυτού. γ) Τα Προσωρινά Διατάγματα κατέστησαν άνευ αντικειμένου. δ) Οι μεταγενέστερες της οριστικοποίησης των Προσωρινών Διαταγμάτων εξελίξεις, ανέτρεψαν το υπόβαθρο έκδοσης τους και επαλήθευσαν τους ισχυρισμούς των Αιτητών ότι η διεκδίκηση των Διαταγμάτων γινόταν για αλλότριους και καταχρηστικούς σκοπούς. ε) Οι Καθ' ων η αίτηση προωθούν την Αίτηση παρακοής ημερομηνίας 10.11.15 εναντίον μόνο του Αιτητή 1 για εκδικητικούς λόγους. Προχωρώ να εξετάσω τον πρώτο λόγο (ανωτέρω). Η ευπαίδευτη συνήγορος των Αιτητών εισηγήθηκε ότι η καθυστέρηση στην καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση, για περίοδο 2 χρόνων και 2 ½ μηνών, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και οδηγεί στην ακύρωση των εκδοθέντων Προσωρινών Διαταγμάτων. Προς τούτο, παρέπεμψε το Δικαστήριο στις υποθέσεις Louis Vuitton ν Δέρμοσακ Λτδ κ.ά

(1992)1 (Β) ΑΑΔ 1453, σελ. 1465-1466, T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v Microsoft Corporation

(2002)1 ΑΑΔ 1802, 1808, Άκης (Μεταφορές Δεμάτων Εξπρές) Λτδ ν C. Koukkouris Trading Co Ltd

(1998)1 ΑΑΔ 149, Goody's Evagorou Ltd v Lani Restaurants Ltd

(1998)1 (Γ) ΑΑΔ 1572, Kitsios κ.ά. ν A. C. Kitsios Motors Ltd

(2010)1 ΑΑΔ 1262, Medochemie Ltd v UCB S.A.

(1998)1 (Δ) ΑΑΔ 2159 και Rousounides & Soteriou Trading Ltd v Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού

(2002)1 (Β) ΑΑΔ

1. Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση T.A. Micrologic Computer (ανωτέρω), είναι σχετικό: «Μακρά και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της υπόθεσης, με μετατόπιση του κύριου βάρους στην εξασφάλιση και διατήρηση ενδιάμεσης θεραπείας ώστε να φαίνεται πια αυτή να μοιάζει σαν αυτοσκοπός στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων ενάγοντος, αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Η έκταση της καθυστέρησης συχνά μιλά αφεαυτής. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου αποκτούν σημασία και άλλοι παράγοντες.» Στην προκειμένη περίπτωση, αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι Καθ' ων η αίτηση καθυστέρησαν για περίοδο 2 χρόνων και 2 ½ μηνών από την καταχώριση της αγωγής και την έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων στις 3.11.15, να προωθήσουν την αγωγή τους και να καταχωρίσουν προς τούτο την Έκθεση Απαίτησης τους, η οποία καταχωρίστηκε στις 18.1.
2. Ωστόσο, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσο υπάρχουν οποιοιδήποτε άλλοι παράγοντες που επηρέασαν και συνέδραμαν στην πιο πάνω καθυστέρηση, εφόσον, με βάση την πιο πάνω νομολογία, η έκταση της καθυστέρησης, δεν οδηγεί άνευ ετέρου και αυτόματα στην κατάληξη περί κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. Από τον φάκελο του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι η διαδικασία ουδέποτε παρέμεινε ανενεργή, αλλά αντίθετα, από την έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων στις 3.11.15 και μέχρι την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης, μεσολάβησε αριθμός ενδιάμεσων διαδικασιών. Ειδικότερα, στις 10.11.15 οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν Αίτηση Παρακοής με την οποία αιτούνται την τιμωρία ή/και φυλάκιση των Εναγομένων - πλην της Εναγόμενης 7 - λόγω εσκεμμένης παρακοής στα Προσωρινά Διατάγματα ημερομηνίας 3.11.15 και ορίστηκε για πρώτη φορά στις 9.12.
3. Εξαιτίας της εκ των υστέρων υποκατάστατης επίδοσης στους Αιτητές 3 - 6 και 8, η Αίτηση Παρακοής παρέμεινε μόνο για τον Αιτητή
4. Στις 7.12.15, οι Εναγόμενοι 1 - 6 και 8 καταχώρησαν Σημείωμα Εμφάνισης υπό Αίρεση και ταυτόχρονα καταχώρησαν ενδιάμεση αίτηση με την οποία ζητούσαν τον παραμερισμό της επίδοσης των προσωρινών απαγορευτικών διαταγμάτων και των υπόλοιπων συναφών εγγράφων, λόγω κακής και αντικανονικής επίδοσης. Παρά το γεγονός ότι η αίτηση για παραμερισμό της επίδοσης υποβλήθηκε από τους πιο πάνω Αιτητές, εντούτοις η ενδιάμεση αυτή διαδικασία περιορίστηκε στα πρόσωπα των Εναγόμενων 1 και
5. Κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, το Δικαστήριο έκδοσε ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 18.5.16 με την οποία απέρριψε την αίτηση για παραμερισμό της επίδοσης ως προς τον Αιτητή 1 και έκδοσε διάταγμα παραμερισμού της επίδοσης αναφορικά με την Εναγόμενη
6. Προωθήθηκε άμεσα η ακρόαση της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 3.11.15 και με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29.6.16, τα προσωρινά διατάγματα οριστικοποιήθηκαν με ισχύ μέχρι την αποπεράτωση της αγωγής. Στη συνέχεια ηγέρθηκε θέμα ως προς τη διαδικασία που θα ακολουθηθεί στην Αίτηση Παρακοής και σχετικό είναι το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 18.10.16, ενώ ακόμη δεν είχε καταχωρηθεί η ένσταση του Αιτητή
7. Ο Αιτητής 1 καταχώρησε ένσταση στην Αίτηση Παρακοής στις 31.10.
8. Ενόψει του ότι η φύση της εν λόγω διαδικασίας είναι οιωνεί ποινική, στις 4.11.16, οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν ενδιάμεση αίτηση με την οποία ζητείτο η έκδοση διατάγματος αντεξέτασης του Αιτητή 1 επί συγκεκριμένων ισχυρισμών του στην ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 31.10.
9. Περαιτέρω, κατόπιν συντονισμένης επιχείρησης των αστυνομικών δυνάμεων στο σταθμό Αρεδιού, επιτεύχθηκε η άρση του αποκλεισμού των λεωφορείων που ανήκαν ή κατέχονταν από τους Καθ' ων η Αίτηση στις 11.11.
10. Στις 13.2.17, ο Αιτητής 1 καταχώρησε ενδιάμεση αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, στην ένορκη δήλωση που συνόδευε και υποστήριζε την ένσταση του στην Αίτηση Παρακοής και ένσταση στην αίτηση αντεξέτασης που υποβλήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 4.11.
11. Μετά την καταχώριση ένστασης από τους Καθ' ων η αίτηση στο αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, οδηγήθηκε σε ακροαματική διαδικασία η αίτηση ημερομηνίας 13.2.
12. Στις 12.4.17, το Δικαστήριο έκδοσε ενδιάμεση απόφαση με την οποία απέρριψε το αίτημα του Αιτητή
13. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 31.5.17, το Δικαστήριο έκδοσε νέα ενδιάμεση απόφαση ως προς το αίτημα για αντεξέταση του Αιτητή 1 επί συγκεκριμένων αναφορών που περιλαμβάνονταν στην ένορκη του δήλωση, επιτρέποντας την αντεξέταση του. Η Αίτηση Παρακοής ορίστηκε για Ακρόαση με σκοπό την αντεξέταση του Αιτητή 1 στις 15.9.
14. Ωστόσο, στις 15.9.17, η ακρόαση της Αίτησης Παρακοής αναβλήθηκε για λόγους που δεν έχουν να κάνουν με τους Καθ' ων η Αίτηση. Οι Αιτητές προχώρησαν με την καταχώριση της παρούσας Αίτησης στις 24.11.
15. Στη συνέχεια, όλες οι αιτήσεις που εκκρεμούσαν κατά τον χρόνο αυτό ορίστηκαν στις 22.1.18 και οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν την Έκθεση Απαίτησης τους στις 18.1.
16. Στις 8.2.18, οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν Αίτηση για Απόφαση λόγω παράλειψης καταχώρησης Υπεράσπισης από τους Αιτητές εντός του δικονομικά προκαθορισμένου χρόνου. Παρά το γεγονός ότι η εν λόγω αίτηση ορίστηκε σε δύο περιπτώσεις για Απόδειξη, δηλαδή στις 24.9.18 και 24.1.19, εντούτοις οι Αιτητές δεν είχαν συμμορφωθεί με τις υποδείξεις του Δικαστηρίου και δεν είχαν καταχωρήσει Υπεράσπιση ή/και Ανταπαίτηση. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω ενδιάμεσες διαδικασίες - από τις οποίες η αίτηση ημερομηνίας 7.12.15 για παραμερισμό της επίδοσης, η αίτηση ημερομηνίας 13.2.17 για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ως και η παρούσα αίτηση ημερομηνίας 24.11.17 καταχωρίστηκαν από τους Αιτητές - για την εκδίκαση των οποίων αναλώθηκε σημαντικός δικαστικός χρόνος, ως και το γεγονός ότι εκκρεμούσης της Αίτησης Παρακοής ημερομηνίας 10.11.15, οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν την Έκθεση Απαίτησης τους στις 18.1.18, θεωρώ ότι υπό αυτές τις περιστάσεις, η καθυστέρηση που επέδειξαν οι Καθ' ων η αίτηση στην καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης τους, δεν είναι αδικαιολόγητη και συνεπώς δεν συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Δεν παραγνωρίζω το γεγονός ότι οι Αιτητές, αν και διαμαρτύρονται για την καθυστέρηση στην καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης, εντούτοις, οι ίδιοι παραλείπουν μέχρι σήμερα να καταχωρίσουν την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση τους, αν και παρήλθε πέραν του ενός έτους από τις 18.1.18 και παρά το γεγονός ότι οι Καθ' ων η αίτηση έχουν καταχωρίσει στις 8.2.18 αίτηση για απόφαση λόγω παράλειψης καταχώρισης Υπεράσπισης, η οποία ορίστηκε για απόδειξη στις 24.9.18 και 24.1.
17. Η στάση αυτή των Αιτητών ουδόλως δικαιολογεί τη θέση της ευπαίδευτης συνηγόρου τους ότι αν προωθείτο έγκαιρα η αγωγή, οι αξιώσεις των Αιτητών εναντίον των Καθ' ων η αίτηση, θα εγείροντο υπό μορφή Ανταπαίτησης, την οποία όμως παραλείπουν μέχρι σήμερα να καταχωρίσουν. Επιπρόσθετα, συμφωνώ με τη θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση, ότι ο χρόνος καταχώρισης της Έκθεσης Απαίτησης θα πρέπει ουσιαστικά να προσμετρά από τις 11.11.16 όταν αυτοί ανέλαβαν την κατοχή των λεωφορείων από τον σταθμό Αρεδιού, εφόσον η βάση της αγωγής τους στηρίζεται στην οικονομική ζημιά που έχει προκληθεί σ' αυτούς από τον αποκλεισμό των λεωφορείων στον σταθμό Αρεδιού, αλλά και του ίδιου του σταθμού, η οποία εν τέλει έχει αποκρυσταλλωθεί στο ποσό των €680.000, σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης τους. Επομένως, η πραγματική οικονομική ζημιά των Καθ' ων η αίτηση, παρέμενε αδιευκρίνιστη, για όσο χρόνο τα λεωφορεία παρέμειναν εγκλωβισμένα στον σταθμό Αρεδιού. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Melouskia Commercial Ltd κ.ά. ν Chumachenko Alisa κ.ά, Πολ. Εφ. Ε71/13, ημερομηνίας 30.9.14: «Όμως, όπως παρατηρήθηκε στην υπόθεση Τ.Α. MicrologicComp. Consult. Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1 A.A.Δ. 1802, υπάρχουν περιπτώσεις όπου αποκτούν σημασία και άλλοι παράγοντες. Τέτοια είναι κατά την άποψή μας και η παρούσα περίπτωση, στην οποία η προώθηση της αγωγής - ετοιμασία και καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης - φαίνεται πως προϋποθέτει την παροχή των πληροφοριών για τις οποίες εκδόθηκαν τα επίδικα διατάγματα που, όμως, αναστάληκαν μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Κατά συνέπεια θεωρούμε πως υπό τα περιστατικά της υπόθεσης η μη καταχώριση της έκθεσης απαίτησης δεν συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας ώστε να τερματιστεί η ισχύς των διαταγμάτων χωρίς την ενασχόληση με την ουσία της έφεσης.» Είναι περαιτέρω, σημαντικό το γεγονός ότι τα εκδοθέντα Προσωρινά Διατάγματα, δεν επιλύουν τελικώς την επίδικη διαφορά μεταξύ των διαδίκων - εφόσον με την Έκθεση Απαίτησης αξιώνονται ειδικές αποζημιώσεις ως ανωτέρω - αλλά με αυτά έχει επαναφερθεί η νομιμότητα ως προς την κυριότητα των λεωφορείων. Συνεπώς δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν ενδιαφέρονται για την προώθηση της παρούσας αγωγής τους. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση T.A. Micrologic Computer (ανωτέρω), «το Προσωρινό Διάταγμα δεν είχε την ευρύτητα του μόνιμου που η εφεσίβλητη αξίωνε με την αγωγή, με την οποία άλλωστε ζητούντο και άλλες θεραπείες, και επομένως δεν δέχθηκε την άποψη της εφεσείουσας ότι το προσωρινό διάταγμα θα σήμαινε έλλειψη πια ενδιαφέροντος της εφεσίβλητης να προωθήσει γρήγορα την αγωγή με αποτέλεσμα να επιφέρει ουσιαστικά τον τερματισμό της διαφοράς». Συνεκτιμώντας όλους τους πιο πάνω παράγοντες, καταλήγω ότι η σημειωθείσα καθυστέρηση εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση στην καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης, δεν συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Συνεπώς, η σχετική εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου των Αιτητών δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Προχωρώ να εξετάσω τον δεύτερο λόγο (ανωτέρω). Η εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου των Αιτητών, ότι τα οριστικοποιηθέντα διατάγματα ουδέποτε επιδόθηκαν στους Εναγόμενους και γι' αυτό τον λόγο θα πρέπει να ακυρωθούν, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Τούτο γιατί τα μονομερώς εκδοθέντα Προσωρινά Διατάγματα οριστικοποιήθηκαν για τους Αιτητές 1, 3 - 6 και 8 με το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο, χωρίς τροποποιήσεις, μετά από ακρόαση και εκπροσώπηση τους από δικηγόρους. Δεν συμφωνώ ούτε και με την εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου των Αιτητών, ότι τα Προσωρινά Διατάγματα θα πρέπει να ακυρωθούν διότι αυτά ουδέποτε επιδόθηκαν στην Εναγόμενη 2 - μετά τον παραμερισμό της επίδοσης σ' αυτήν με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 18.5.16 - η οποία ήταν η διευθύντρια και υπεύθυνη του σταθμού Αρεδιού και αυτό συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Τούτο γιατί, αφενός η Εναγόμενη 2 δεν είναι Αιτήτρια στην παρούσα Αίτηση και αφετέρου γιατί, η ιδιότητα της ως υπεύθυνη του σταθμού Αρεδιού δεν έχει πλέον ουσιαστική σημασία, εφόσον στις 11.11.16 παραλήφθηκαν τα επίδικα 27 λεωφορεία από τους Καθ' ων η αίτηση. Με αυτά τα δεδομένα, δεν βλέπω πως επηρεάζονται οι Αιτητές από τη μη επίδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων στην Εναγόμενη 2 και συνεπώς η σχετική εισήγηση για ακύρωση τους, δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Ο τρίτος λόγος αφορά την εισήγηση της ευπαίδευτης δικηγόρου των Αιτητών ότι τα Προσωρινά Διατάγματα κατέστησαν άνευ αντικειμένου. Τούτο γιατί ο πρώτος σκοπός των διαταγμάτων υπό παρ. Α και Β της Αίτησης ημερομηνίας 3.11.15 έχει εκπληρωθεί, αφού οι Καθ' ων η αίτηση έχουν λάβει κατοχή του σταθμού Αρεδιού στις 11.11.16 και απομάκρυναν όλα τα λεωφορεία που αναφέρονται στο Διάταγμα από τον σταθμό. Περαιτέρω, ο δεύτερος σκοπός των Διαταγμάτων υπό παρ. Γ και Δ της Αίτησης ημερομηνίας 3.11.15 έχει παύσει πλέον να ενδιαφέρει τους Καθ' ων η αίτηση διότι αυτοί, περί το τέλος του 2016 έχουν δημιουργήσει νέο σταθμό στο Αρεδιού για να εκτελούν τα δρομολόγια της περιοχής και μετά την ανάληψη της κατοχής του σταθμού στις 11.11.16, δεν επεδίωξαν την επαναλειτουργία του αλλά τον εγκατέλειψαν οριστικά, αφού πήραν τα λεωφορεία και έφυγαν. Συνεπώς, είναι η θέση της ότι δεν παραμένει οτιδήποτε άλλο προς συμμόρφωση με τα Προσωρινά Διατάγματα ή προς εφαρμογή τους. Ούτε και αυτή η εισήγηση με βρίσκει σύμφωνη. Με δεδομένη την Αίτηση παρακοής ημερομηνίας 10.11.15 η οποία εκκρεμεί, στα πλαίσια της οποίας το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο ο Αιτητής 1 έχει παραβιάσει και παρακούσει τα Προσωρινά Διατάγματα, ως και κατά πόσο υπάρχει ή όχι ανάγκη εγκατάλειψης του σταθμού Αρεδιού, σε συνάρτηση με την ύπαρξη ή όχι ενδιαφέροντος στην εκτέλεση δρομολογίων από τον συγκεκριμένο σταθμό, κρίνω ότι στο παρόν στάδιο δεν είναι ορθό για το Δικαστήριο να ασχοληθεί με τους πιο πάνω ισχυρισμούς των Αιτητών, εφόσον τέτοια απόφαση του, ενδεχομένως να επηρεάσει τις θέσεις και των δύο πλευρών, οι οποίες προωθούνται στα πλαίσια της εν λόγω Αίτησης Παρακοής. Έχω την άποψη ότι μόνο στα πλαίσια της Αίτησης Παρακοής, το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει, αξιολογώντας την ενώπιον του προσκομισθείσα μαρτυρία, κατά πόσο ο Αιτητής 1 μετά την έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων έχει συμμορφωθεί ή όχι με τις πρόνοιες τους και όχι στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης. Εν πάση περιπτώσει, διευκρινίζεται ότι η συνέχιση της ισχύος των επίδικων Προσωρινών Διαταγμάτων, παρά τις πιο πάνω εισηγήσεις της ευπαίδευτης συνηγόρου των Αιτητών, ουδόλως επηρεάζει τον Αιτητή 1, εφόσον ο σκοπός της Αίτησης Παρακοής που εκκρεμεί εναντίον του, είναι για να διαπιστωθεί από το Δικαστήριο αν η συμπεριφορά του ήταν μεμπτή και άνομη κατά τη διάρκεια ισχύος των Προσωρινών Διαταγμάτων. Όπως αναφέρεται στο Σύγγραμμα Διατάγματα (Injuctions) Ερωτοκρίτου και Αρτέμης, Κεφάλαιο 13, σελ. 419 «ο Καθ' ου η αίτηση μπορεί να κριθεί ένοχος και να τιμωρηθεί, έστω και αν το διάταγμα ακυρώθηκε μετά την Παρακοή του». Για τον ίδιο λόγο, δεν γίνεται αποδεκτός ούτε και ο τέταρτος λόγος που επικαλείται η ευπαίδευτη συνήγορος των Αιτητών, ότι δηλαδή οι εξελίξεις που επεσυνέβηκαν μετά την οριστικοποίηση των Διαταγμάτων, ανέτρεψαν το υπόβαθρο έκδοσης της. Ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι ο πραγματικός λόγος για τον οποίο οι Καθ' ων η αίτηση στράφηκαν εναντίον τους με την παρούσα αγωγή, ήταν καθαρά εκδικητικός, λόγω των καταγγελιών του Αιτητή 1 εναντίον του Προέδρου και Αντιπροέδρου του ΟΣΕΛ για απάτες και κατασπατάληση χρημάτων, με απώτερο σκοπό το οριστικό κλείσιμο του σταθμού Αρεδιού, δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας, ούτε και μπορεί να οδηγήσει σε ακύρωση των Προσωρινών Διαταγμάτων. Το κατά πόσο, η Αίτηση Παρακοής προωθείται μόνο εναντίον του Αιτητή 1 για καθαρά εκδικητικούς λόγους, εξαιτίας αυτών των καταγγελιών του, αποτελεί ζήτημα που μόνο στα πλαίσια της Αίτησης Παρακοής, μπορεί να αποφασισθεί. Η κατάληξη του Δικαστηρίου είναι η ίδια και σε σχέση με τον πέμπτο λόγο που αφορά την εισήγηση των Αιτητών ότι ουσιαστικά οι Καθ' ων η αίτηση έχουν ενδιαφέρον για προώθηση μόνο της Αίτησης Παρακοής για καθαρά εκδικητικούς λόγους και με στόχο να προκαλέσουν ταλαιπωρία και καταπίεση στον Αιτητή 1. Με βάση όλα όσα έχω ήδη αναφέρει ανωτέρω, ούτε και αυτή η εισήγηση γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Συνακόλουθα, η Αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των Αιτητών, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο