Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Έλληνας κ.α., Αρ. Αγωγής: 5749/12, 5/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A119 Αρ. Αγωγής: 5749/12 Μεταξύ: Alpha Bank Cyprus Ltd Ενάγουσας και
- XXXXX Έλληνας, εκ Λευκωσίας
- XXXXX Λάρκος, εκ Λευκωσίας
- XXXXX Κίρκος, εκ Λευκωσίας Εναγομένων Αίτηση ημερ. 2/10/2018 υπό ενάγουσας - αιτήτριας για προσθήκη εναγομένου. Ημερομηνία: 5 Μαρτίου 2019 Για ενάγουσα - αιτήτρια: κος Μακρίδης Για προτιθέμενη εναγομένη 4 - καθ' ης η αίτηση: κος Πετρίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση της ενάγουσας εδράζεται σε δύο δανειακές συμβάσεις ημ. 27.6.2007 που κατ' ισχυρισμό υπέγραψαν με τους εναγομένους και ανέρχεται σήμερα σε ποσόν πέραν των 19 εκατομμυρίων ευρώ πλέον τόκους και έξοδα. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της παρούσας αίτησης, τα εν λόγω δάνεια χορηγήθηκαν χωρίς να ζητηθούν οιεσδήποτε εξασφαλίσεις με σκοπό την αποπληρωμή και αναδιάρθρωση προηγούμενων δανειακών συμβάσεων, οι οποίες τερματίστηκαν λόγω κατ' ισχυρισμό παράβασης τους από τους εναγομένους Οι εναγόμενοι καταχώρησαν υπεράσπιση στην αγωγή με την οποία αρνούνται την απαίτηση της ενάγουσας. Προκύπτει από την παρ. 7 της υπεράσπισης ότι οι εναγόμενοι αποδέχονται την υπογραφή δανειακών συμβάσεων με την ενάγουσα στις οποίες όπως ισχυρίζονται, δόθηκαν εξασφαλίσεις από πρόσωπα που δεν είναι διάδικοι στην αγωγή. Εντούτοις, υποστηρίζουν ότι η αγωγή είναι πρόωρη γιατί η ενάγουσα δεν έχει απαντήσει σε επιστολή τους ημ. 14.12.2012, με την οποία ζητούσαν να τους δοθεί περίοδος χάριτος 2 - 3 χρόνια για την πλήρη εξόφληση του δανείου. Επικαλούνται επίσης, παράνομες χρεώσεις τόκων κατά παράβαση των δανειακών συμβάσεων και της Περί Τόκου Νομοθεσίας. Η παρούσα αίτηση Ακολούθησε η παρούσα αίτηση με την οποία η ενάγουσα ζητά την προσθήκη στην αγωγή ως εναγομένης 4, της XXXXX Ποέρου, συζύγου του εναγομένου
- Επιζητείται επίσης η τροποποίηση του κλητηρίου με την προσθήκη ισχυρισμών για απόκρυψη περιουσιακών στοιχείων από τον εναγόμενο 3 τα οποία μεταβίβασε στην σύζυγο του με σκοπό καταδολίευσης της ενάγουσας. Η ενάγουσα ισχυρίζεται συγκεκριμένα ότι κατά τον Οκτώβριο του 2007, ο εναγόμενος 3, μεταβίβασε δυνάμει δωρεάς στην εναγομένη 4, έξη ακίνητα ήτοι 4 καταστήματα και 2 διαμερίσματα με σκοπό να αποξενώσει και να αποκρύψει ακίνητη ιδιοκτησία. Ισχυρισμό τον οποίο επιχειρεί με την παρούσα αίτηση να εισαγάγει στην έκθεση απαίτησης. Ουσιαστικά με την παρούσα αίτηση, η ενάγουσα επιδιώκει την προσθήκη στην αγωγή της καθ' ης η αίτηση ως αναγκαίας διαδίκου, έστω και αν δεν έχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της (chabra defendant). Επιδιώκεται επίσης όπως εισαχθούν ισχυρισμοί στην έκθεση απαίτησης, σύμφωνα με του οποίους η προτιθέμενη εναγομένη 4 γνώριζε την πρόθεση καταδολίευσης της ενάγουσας από τον εναγόμενο 3 και αποδέχθηκε την εγγραφή των πιο πάνω ακινήτων στο όνομα της, με σκοπό την παροχή βοήθειας στον εναγόμενο 3 σύζυγο της, προκειμένου να καταδολιεύσει την ενάγουσα. Επιζητείται τέλος με την παρούσα αίτηση, η τροποποίηση του αιτητικού μέρους της έκθεσης απαίτησης με την προσθήκη μεταξύ άλλων, αιτημάτων για ακύρωση των πιο πάνω μεταβιβάσεων ως καταδολιευτικών και την επανεγγραφή των ακινήτων, στο όνομα του εναγομένου
- Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του προϊσταμένου στην Διεύθυνση Διαχειρίσεως Οριστικών Καθυστερήσεων της ενάγουσας. Σε αυτήν αναφέρει ότι μετά την αναδιάρθρωση των προηγούμενων δανείων με την υπογραφή των επίδικων συμβάσεων στις 27.6.2007, η ενάγουσα απέσυρε 7 αγωγές που εκκρεμούσαν εναντίον των εναγομένων για τα εν λόγω δάνεια. Σε σύντομο χρονικό διάστημα ήτοι στις 24.10.17, ο εναγόμενος 3 μεταβίβασε δυνάμει δωρεάς, τα επίδικα ακίνητα στην καθ΄ ης η αίτηση σύζυγο του. Η πιο πάνω αποξένωση περιουσιακών στοιχείων του εναγομένου 3, ουδέποτε κοινοποιήθηκε στην ενάγουσα. Το στοιχείο αυτό, σε συνδυασμό με τον χρόνο της μεταβίβασης, καταδεικνύει κατά τον ομνύοντα ότι οι μεταβιβάσεις έγινα προφανώς καταχρηστικά με αλλότριο σκοπό που δεν είναι άλλος από την καταδολίευση της ενάγουσας. Πρόθεση του εναγομένου 3 είναι κατά τον ομνύοντα όπως αποκρύψει και αποξενώσει την ελεύθερη εμπραγμάτων βαρών περιουσία του, ούτως ώστε να μην είναι σε θέση η ενάγουσα αλλά και οι υπόλοιποι πιστωτές του να την επιβαρύνουν και να την διαθέσουν για εξόφληση των υποχρεώσεων του. Περαιτέρω έρευνα, κατέδειξε ότι ο εναγόμενος 3 πολύ πρόσφατα στα πλαίσια συμφωνηθείσας αναδιάρθρωσης με την Τράπεζα Κύπρου, μεταβίβασε στην εν λόγω τράπεζα, διάφορα άλλα ακίνητα του. Ως αποτέλεσμα, η ακίνητη περιουσία που παρέμεινε επ' ονόματι του, συνίσταται πλέον από δύο μόνο ακίνητα. Λόγω των πιο πάνω εξελίξεων, η ενάγουσα έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους της όπως προβούν σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες ούτως ώστε να επανεγγραφούν τα εν λόγω ακίνητα, στο όνομα του εναγομένου 3 ώστε να δύνανται να χρησιμοποιηθούν για σκοπούς εκτέλεσης σε περίπτωση που εκδοθεί απόφαση εναντίον του στην παρούσα αγωγή. Ο ομνύοντας λαμβάνει νομική συμβουλή ότι για να καταστεί αυτό εφικτό θα πρέπει η καθ' ης η αίτηση που εξακολουθεί να έχει στην κυριότητα της τα επίδικα ακίνητα, να καταστεί διάδικος στην αγωγή. Ο λόγος είναι ότι με την αποδοχή της δωρεάς των ακινήτων, έχει καταστεί αναγκαίος διάδικος στην αγωγή. Περαιτέρω όπως ενημερώνεται από τους δικηγόρους του, μόλις η καθ' ης η αίτηση προστεθεί στην αγωγή, θα ακολουθήσει νέα αίτηση με την οποία να επιζητούνται συντηρητικά διατάγματα για απαγόρευση περαιτέρω αποξένωσης των επίδικων ακινήτων. Ήταν επίσης η θέση του ομνύοντα ότι η καθ' ης η αίτηση, κατέχει τα επίδικα ακίνητα για λογαριασμό και προς όφελος του εναγομένου
- Ως εκ τούτου, αυτή είναι αναγκαία διάδικος και θα πρέπει να προστεθεί ως εναγομένη στην αγωγή έστω και αν αυστηρά ομιλούντες, στην βάση των δικογραφημένων ισχυρισμών, η ενάγουσα δεν έχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της. Με τον τρόπο αυτό θα καταστεί δυνατή η έκδοση διατάγματος μη περαιτέρω αποξένωσης των επίδικων ακινήτων και αφετέρου θα καταστεί εφικτή η επανεγγραφή των ακινήτων στο όνομα του εναγομένου 3 ώστε η ενάγουσα να προχωρήσει άμεσα σε μέτρα εκτέλεσης στην περίπτωση που πετύχει στην αγωγή της. Ο ομνύων αναφέρει επίσης στην ένορκη του δήλωση ότι δεν υπήρξε καμία καθυστέρηση στην προώθηση της παρούσας αίτησης αφού η ενάγουσα έλαβε γνώση του γεγονότος των μεταβιβάσεων μόλις τον Φεβρουάριο του
- Αναφέρει τέλος ότι υπάρχουν εξαιρετικές περιστάσεις που συνηγορούν υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, οι οποίες συνίστανται στην κακόπιστη συμπεριφορά του εναγομένου 3 και της καθ' ης η αίτηση συζύγου του, οι οποίοι ουσιαστικά συμφώνησαν και συνωμότησαν για να αποξενώσουν την περιουσία του εναγομένου 3, προφανώς για να παραβλάψουν τα συμφέροντα της ενάγουσας, αποστερώντας την από την δυνατότητα λήψης μέτρων για την ανάκτηση των ποσών που τους δόθηκαν μέσω των πιο πάνω πιστωτικών διευκολύνσεων. Η ειδοποίηση έντασης Η καθ' ης η αίτηση - προτεινόμενη διάδικος, καταχώρησε ειδοποίηση ένστασης στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Οι υφιστάμενοι εναγόμενοι στους οποίους επίσης επιδόθηκε η αίτηση με οδηγίες του Δικαστηρίου, δεν καταχώρησαν ξεχωριστή ένσταση, αλλά υιοθέτησαν την ένσταση της προτεινόμενης διαδίκου. Στους λόγους ένστασης, η προτεινόμενη διάδικος αναφέρει ότι υπήρξε μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης, δεδομένου ότι η μεταβίβαση των επιδίκων ακινήτων ήταν γνωστή στην ενάγουσα από το
- Υποστηρίζεται μάλιστα ότι τα επίδικα ακίνητα, ήταν πριν τη μεταβίβαση τους από τον εναγόμενο 3 προς την καθ' ης η αίτηση, υποθηκευμένα προς όφελος της ενάγουσας, η οποία ακύρωσε την υποθήκη προς ολοκλήρωση της συγκεκριμένης μεταβίβασης. Αναφέρεται επίσης στους λόγους ένστασης ότι η ενάγουσα επιμελώς, αποκρύβει ότι τα 6 ακίνητα που περιγράφονται στην ένορκη δήλωση της αίτησης υπό στοιχεία I, II, III, IV, V, VI, συνιστούν την κατοικία της προτεινόμενης εναγομένης 4, στην οδό Μπουμπουλίνας 4 και δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση εμπορικά ακίνητα που αποφέρουν εισοδήματα. Αναφέρεται επίσης ότι η απόκτηση της επίδικης ακίνητης περιουσίας δεν ήταν χωρίς κόστος για την καθ' ης η αίτηση. Η καθ' ης η αίτηση είχε εγγυηθεί τις επιχειρηματικές δραστηριότητες και δάνεια του εναγομένου 3 συζύγου της. Στα πλαίσια αυτά, η ενάγουσα δέσμευσε προσωπικό τραπεζικό λογαριασμό της καθ' ης η αίτηση από τον οποίο το έτος 2007 με συνοπτικές διαδικασίες, έλαβε ολόκληρο το ποσόν του λογαριασμού. Περαιτέρω, η καθ' ης η αίτηση σε διάφορες ημερομηνίες από το έτος 2000, κατέβαλε για σκοπούς ανακαίνισης, συντήρησης, εξωραϊσμού και κατασκευής του επιδίκου ακινήτου, κατ' ελάχιστον το ποσόν των £191.998,51, (€328.048,93). Αναφέρεται επίσης ότι κατά τον χρόνο που ολοκληρώθηκε η μεταβίβαση των ακινήτων ήτοι το 2007 δεν υφίστατο αγώγιμο δικαίωμα της ενάγουσας εναντίον του εναγομένου
- Χαρακτηριστικό είναι ότι η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε, 5 περίπου έτη μεταγενέστερα. Ως εκ τούτου, η ενέργεια του εναγομένου 3 να μεταβιβάσει τα επίδικα ακίνητα προς την καθ' ης η αίτηση δεν μπορεί, κατά τον ουσιώδη χρόνο της μεταβίβασης, να χαρακτηριστεί ως δόλια. Αναφέρεται επίσης στους λόγους ένστασης ότι δεν είναι δίκαιο, αλλά ούτε και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, αφού θα πληγούν ανεπανόρθωτα τα ιδιοκτησιακά και άλλα δικαιώματα της καθ' ης η αίτηση υπό την ιδιότητα της ως καλόπιστου ιδιοκτήτη. Την ειδοποίηση ένστασης συνοδεύει ένορκη δήλωση της ιδίας της καθ' ης η αίτηση, στην οποία επαναλαμβάνονται οι πιο πάνω λόγοι ένστασης. Ειδικότερα αναφέρεται ότι στις 28/6/2007, ο σύζυγος της μαζί με άλλους επαγγελματικούς του συνεργάτες, εξόφλησε όλες τις οικονομικές οφειλές και υποχρεώσεις του προς την ενάγουσα. Ο ομνύοντας στην αίτηση, απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι τα ακίνητα που περιγράφει στην ένορκη δήλωση υπό στοιχεία Ι - VI, η ενάγουσα τα είχε ήδη υποθηκευμένα προς όφελος της και με την εξόφληση των υποχρεώσεων του συζύγου της, τα απάλλαξε, γνωρίζοντας την πρόθεση του αλλά και τη δική της επιθυμία, για μεταβίβαση τους, στο όνομα της. Συνεπώς, ήταν η θέση της καθ' ης η αίτηση ότι ουδεμία υποχρέωση υπήρχε προς την ενάγουσα όταν ο σύζυγος της μεταβίβασε στην ίδια τα επίδικα ακίνητα. Η ομνύουσα αναφέρει επίσης ότι η ενάγουσα απέκρυψε επιμελώς από το Δικαστήριο ότι τα ακίνητα που περιγράφονται στην αίτηση, είναι η κατοικία της, στην οποία διαμένει με τον σύζυγο της και τις 2 της θυγατέρες. Η ύπαρξη του συγκεκριμένου αριθμού τίτλων ιδιοκτησίας, οφείλεται στο γεγονός ότι η οικία ήταν πολύ παλαιά και ενοποιήθηκε από την ίδια μετά από πολυδάπανη ανακαίνιση, στην οποία έχει προχωρήσει τόσον πριν, όσον και μετά που ο σύζυγος της, την μεταβίβασε στην ίδια. Είναι η θέση της ομνύουσας ότι υπό τας περιστάσεις, θα ήταν παντελώς άδικο να συμπεριληφθεί στους εναγομένους της παρούσας αγωγής ως εναγόμενη 4 μετά από την πάροδο 11 και πλέον ετών από τον ουσιώδη για τα γεγονότα χρόνο. Η ομνύουσα απορρίπτει επί του προκειμένου την θέση της ενάγουσας ότι δεν υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας. Η ενάγουσα ακόμα και εάν έμαθε περί των μεταβιβάσεων μόλις τον Φεβρουάριο του 2018, θα μπορούσε επιδεικνύοντας στοιχειώδη επιμέλεια, να πληροφορηθεί περί του γεγονότος αυτού, είτε με έρευνα το 2007, είτε το 2012, που καταχώρησε την παρούσα αγωγή. Αγορεύσεις Οι συνήγοροι αγόρευσαν από γραπτό κείμενο το οποίο παρέδωσαν στο Δικαστήριο, υποστηρίζοντας με παραπομπή σε νομολογία, τις εκατέρωθεν θέσεις τους όπως πηγάζουν από την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα. Θα παραθέσω στην συνέχεια σύνοψη της επιχειρηματολογίας των συνηγόρων, προκειμένου να γίνουν περαιτέρω κατανοητές οι θέσεις των δύο πλευρών επί των επιδίκων θεμάτων της παρούσας αίτησης. Η αγόρευση του συνηγόρου για την ενάγουσα - αιτήτρια Ο συνήγορος της ενάγουσας στην αγόρευση του, έκαμε αναφορά στην νομολογία που είναι σχετική με την τροποποίηση δικογράφων, σε συσχετισμό με την εξουσία του Δικαστηρίου για προσθήκη εναγομένου σε εκκρεμούσα αγωγή. Ειδική αναφορά έγινε στην υπόθεση Helington Commodities Ltd κα
(2009)1 Α.Α.Δ 926, αναφορικά με την δυνατότητα να προστεθεί ως εναγόμενος, πρόσωπο εναντίον του οποίου ο ενάγων δεν έχει άμεσο αγώγιμο δικαίωμα αλλά αυτό λειτουργεί ως εμπιστευματοδόχος του υφιστάμενου εναγομένου. Στην εν λόγω υπόθεση γίνεται αναφορά στην αγγλική απόφαση T.S.B. Private Bank International S.A. v. Chabra and Another [1992] 1 W.L.R. 231, όπου εκδόθηκε διάταγμα mareva εναντίον του πρωτοφειλέτη αλλά και εταιρείας η οποία κατέστη συνεναγόμενη και στην οποία ο οφειλέτης ήταν διευθυντής και ασκούσε τις επιχειρήσεις του μέσω της. Ο συνήγορος επανέλαβε ότι στην βάση των πιο πάνω αρχών, μόλις γίνει αποδεκτή η παρούσα αίτηση, η ενάγουσα θα προχωρήσει στην καταχώρηση αίτησης για έκδοση διατάγματος μη αποξένωσης των επίδικων ακινήτων από την καθ' ης η αίτηση. Υπό τας περιστάσεις, η καθ' ης η αίτηση είναι αναγκαία διάδικος αφού επιχειρείται επίσης η τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης με την προσθήκη νέων αιτητικών, με τα οποία η ενάγουσα ζητά, την ακύρωση των επίδικων μεταβιβάσεων στην καθ' ης η αίτηση. Ο συνήγορος σχολίασε τις θέσεις της καθ' ης η αίτηση περί γνώσης της ενάγουσας για τις μεταβιβάσεις και περί κόστους και εξόδων ανέγερσης και ανακαίνισης των ακινήτων. Ισχυρίστηκε ότι οι θέσεις αυτές, αποτελούν ουσιαστικά υπεράσπιση στην ουσία της αγωγής και δεν θα πρέπει να εξεταστούν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Αντιθέτως δεν υπάρχει κανένα ισχυρισμός από πλευράς καθ' ης αίτηση ότι δεν θα επηρεαστούν τα δικαιώματα της από την έκβαση της αγωγής. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την ρητή παραδοχή της καθ' ης αίτηση ότι έχει αποδεχθεί την δωρεά των επίδικων ακινήτων, την καθιστά κατά τον συνήγορο αναγκαία διάδικο στην αγωγή. Ο συνήγορος αρνήθηκε στην συνέχεια την θέση της καθ' ης η αίτηση ότι η έγκριση του αιτήματος θα περιπλέξει την διαδικασία. Ούτε η μαρτυρία που θα παρουσιασθεί θα αυξηθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε να δικαιολογείται η απόρριψη της αίτησης. Ήταν η θέση του συνηγόρου ότι με την προσθήκη της καθ' ης η αίτηση ως εναγομένης 4, ο πυρήνας της μαρτυρίας που θα παρουσιάσει η ενάγουσα, ουσιαστικά θα παραμείνει ο ίδιος. Αφορά μαρτυρία για την σύναψη των επίδικων συμφωνιών πιστωτικών διευκολύνσεων και τις παραβιάσεις τους, τον τερματισμό τους και το σημερινά υπόλοιπο. Η μόνη προσθήκη θα είναι ενδεχομένως το γεγονός της μεταβίβασης δια δωρεάς των επίδικων ακινήτων η οποία είναι παραδεκτή από την καθ' ης η αίτηση αλλά και τα γεγονότα στα οποία στηρίζουν την θέση περί καταδολιευτικής μεταβίβασης. Ο συνήγορος δέχθηκε ότι η ακύρωση της δωρεάς των επίδικων ακινήτων είναι εφικτό και θα μπορούσε να επιδιωχθεί μετά την έκδοση δικαστικής απόφασης υπέρ της ενάγουσας στην βάση του Περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου (Κεφ. 62). Ήταν όμως η θέση του ότι το γεγονός αυτό όχι μόνο δεν συνηγορεί υπέρ της απόρριψης της αίτησης και των αιτούμενων διαταγμάτων, αλλά αντίθετα είναι ένας παράγοντας ο οποίος υποστηρίζει την έγκριση τους. Με τον τρόπο αυτό όχι μόνο δεν θα χρειασθεί να καταχωρηθεί η διαδικασία του Περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου Κεφ. 62 μετά την έκδοση τυχόν απόφασης υπέρ της ενάγουσας αλλά έτι περαιτέρω θα εξαλειφθεί ο κίνδυνος η προτιθέμενη διάδικος να αποξενώσει ή να επιβαρύνει τα επίδικα ακίνητα, μέχρι και την εκδίκαση της αγωγής. Ενδεχόμενο, το οποίο ευθαρσώς δηλώνει προτίθεται να πράξει αφού προορίζει τα επίδικα ακίνητα για τις δύο θυγατέρες της σύμφωνα με την παράγραφος 12 (β) της ένορκης δήλωσης της ένστασης. Συνεπώς κατά τον συνήγορο, με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων όχι μόνον δεν θα περιπλακεί η πορεία της διαδικασίας αλλά αντίθετα, κάποιες διαδικασίες που θα καταχωρούνταν μετά την έκδοση απόφασης υπέρ της ενάγουσας δεν θα χρειαστεί να καταχωρηθούν. Η αγόρευση του συνηγόρου για την καθ' ης η αίτηση Ο συνήγορος της καθ' ης η αίτηση, επανέλαβε την θέση ότι η μεταβίβαση των επιδίκων ακινήτων από τον εναγόμενο 3 προς την καθ' ης η αίτηση, ήταν εις γνώση της ενάγουσας από το 2007, γεγονός που η ενάγουσα απέκρυψε στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση της. Περαιτέρω δεν ζητήθηκε η αντεξέταση της καθ' ης η αίτηση ώστε να αντικρουστεί η πιο πάνω θέση της για γνώση της ενάγουσας ως προς τις μεταβιβάσεις. Με παραπομπή στις πρόνοιες της Δ.9, θ.11, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι η ενάγουσα όφειλε να αποδείξει ότι η καθ' ης η αίτηση είναι αναγκαία διάδικος, ώστε να μπορέσει το Δικαστήριο να αποφασίσει αποτελεσματικά και ολοκληρωτικά όλα τα επίδικα θέματα της αγωγής. Η απάντηση στο ζήτημα αυτό, είναι κατά τον συνήγορο αρνητική, αφού η καθ' ης η αίτηση, ως φαίνεται και από μελέτη του φακέλου της δικογραφίας δεν έχει οποιανδήποτε σχέση με τις δανειακές συμβάσεις, μεταξύ ενάγουσας και εναγομένων 1, 2 και 3. Ούτε, βέβαια και η ενάγουσα την εμπλέκει σε οποιανδήποτε παράμετρο των δοσοληψιών της με τους εναγομένους. Συνεπακόλουθα, το Δικαστήριο δεν χρειάζεται κατά τον συνήγορο, την παρουσία της καθ' ης η αίτηση ως διαδίκου, για να αποφασίσει τα ζητήματα που εγείρονται με την αγωγή. Είναι σαφές κατά τον συνήγορο ότι όπως προκύπτει από μελέτη των δικογράφων, όλα τα επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής, μπορούν να εξεταστούν και εκδικαστούν αποτελεσματικά μεταξύ των υπαρχόντων διαδίκων, χωρίς την παρουσία της καθ' ης η αίτηση ως εναγομένης 4. Στην συνέχεια, ο συνήγορος αναφέρθηκε με λεπτομέρεια σε νομολογία που ερμηνεύει την Δ.25 ως προς την εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει την τροποποίηση δικογράφων. Ήταν η θέση του συνηγόρου ότι ούτε γενικότερες προϋποθέσεις της Δ.25 για τροποποίηση δικογράφου, έχουν αποδειχθεί στην παρούσα υπόθεση. Ως εκ τούτου, τα αιτήματα της παρούσας αίτησης δεν έχουν τεκμηριωθεί και για αυτό θα πρέπει κατά τον συνήγορο να απορριφθούν. Νομικές αρχές Η προσθήκη διαδίκου διέπεται από τη Δ.9, Θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών επί της οποίας στηρίζεται μεταξύ άλλων η αίτηση. Σύμφωνα με την πιο πάνω διάταξη, το Δικαστήριο δύναται σε οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει την προσθήκη διαδίκου που έπρεπε να είχε ενωθεί στην αγωγή ή του οποίου η παρουσία ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αναγκαία για την οριστική επίλυση όλων των θεμάτων που σχετίζονται με την βάση της αγωγής. Η εν λόγω διάταξη αντιστοιχεί στη O.16, R.11 των παλαιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών (βλ. Παγκυπριακή Ασφαλιστική ν. Χρίστου Μηνά
(2003)1 Α.Α.Δ 1818) και ως εκ τούτου, η αγγλική νομολογία επί του θέματος είναι καθοδηγητική. Σχετική με την εξουσία του Δικαστηρίου για πρόσθεση εναγομένου είναι και η υπόθεση Οδυσσέως ν. Λαϊκής Τράπεζας
(2001)1 Α.Α.Δ 1372. Στην εν λόγω υπόθεση, λέχθηκαν τα πιο κάτω με παραπομπή και στην υπόθεση Παπαχριστοφόρου ν. Χαραλάμπους
(1991)1 Α.Α.Δ. 906: «Η επιλογή των εναγομένων προσώπων σε μια αγωγή είναι δικαίωμα το οποίο ανήκει βασικά στον ενάγοντα. (Βλ. Supreme Court Practice 1982 3 - σελ. 210). Το Δικαστήριο έχει ωστόσο την εξουσία (Βλ. Κανόνες Πολιτικής Δικονομίας - Διαταγή 9 θ.10) να διατάξει σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, είτε κατόπιν αιτήσεως είτε χωρίς αίτηση, την προσθήκη οποιουδήποτε προσώπου ως διαδίκου την παρουσία του οποίου θεωρεί αναγκαία για την πλήρη και αποτελεσματική επίλυση όλων των θεμάτων που εγείρονται στην αγωγή. Είναι αυτόδηλο ότι το ζήτημα εμπίπτει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου και καθώς έχει ειπωθεί στην Παπαχριστοφόρου ν. Χαραλάμπους (ανωτέρω), η απόφανση ως προς το αν βρίσκονται όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι ενώπιον του δικαστηρίου είναι συναρτημένη προς τα επίδικα θέματα όπως αυτά προσδιορίζονται στις γραπτές προτάσεις.» Στην υπόθεση Perihan Mustafa ν. Απόστολου Γεωργίου
(2007)1 Α.Α.Δ. 1213, λέχθηκε ότι για να προστεθεί ένα πρόσωπο ως διάδικος δυνάμει της Δ.9 Θ.10 θα πρέπει να κριθεί ότι είναι «αναγκαίος διάδικος». Η αναγκαιότητα της προσθήκης, εξετάζεται με βασικό κριτήριο το κατά πόσον θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά δικαιώματα ή τα οικονομικά συμφέροντα του προτεινόμενου διαδίκου (βλ. Annual Practice 1958 σελ. 348). Σύμφωνα με την πιο πάνω απόφαση Perihan Mustafa, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου είναι ευρεία. Λέχθηκαν συγκεκριμένα τα εξής: «Για το εάν ένας διάδικος είναι αναγκαίος ή όχι, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια. Μελέτη της Αγγλικής νομολογίας αποκαλύπτει διάφορες σχολές σκέψης για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.9 θ.10. (Βλ. Amon v. Raphael και Tuck & Sons Ltd.
(1956)1 All E.R. 273 και Gurtner v. Circuit
(1968)1 All E.R. 328). Όμως στην Κύπρο επικράτησε η σχολή η οποία αναγνωρίζει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο. (Βλ. Mepa Underwriting Management Ltd. κ.α. v. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλειών
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 772).» Όπως έχει νομολογηθεί, το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, μπορεί να αρνηθεί την χορήγηση τέτοιας άδειας όταν η προσθήκη θα προκαλέσει σοβαρή ταλαιπωρία ή θα εισαγάγει καθ' ολοκληρίαν νέα βάση αγωγής (βλ. Artemis Company Ltd v. The Ship "Sonjia",
(1972)1 CLR 153). Άδεια δεν δίδεται και στην περίπτωση που δεν αποκαλύπτεται ουσιαστική απαίτηση του ενάγοντα εναντίον του προτεινόμενου εναγομένου. Σχετική είναι η υπόθεση Manchester Lines Ltd and another v. Viamaz Coach Industry Ltd
(1983)1 Α.Α.Δ 178) όπου λέχθηκε ότι η προσθήκη θα επιτραπεί αν ο προτεινόμενος εναγόμενος επηρεάζεται ευθέως από το αποτέλεσμα της αγωγής όπως έχει και αν έτσι θα εξοικονομηθούν έξοδα. Αν όμως ο ενάγων δεν έχει ουσιαστική απαίτηση από τον προτεινόμενο εναγόμενο τον οποίο δεν θα επηρεάσει το αποτέλεσμα, τότε δεν διατάσσεται η προσθήκη. Ένας άλλος παράγοντας που λαμβάνεται σοβαρά υπόψη από το Δικαστήριο, είναι ο χρόνος καταχώρησης της αίτησης. Τέτοιου είδους αιτήσεις, είναι ορθό και επιθυμητό όπως καταχωρούνται στα αρχικά στάδια της υπόθεσης. Η νομολογία καταδεικνύει ότι σε περιπτώσεις όπου η προσθήκη διαδίκου θα έχει ως αποτέλεσμα τον εκτροχιασμό και την καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκείται εναντίον της έγκρισης του αιτήματος (βλ. Sonco Canning Ltd v. Adriatica (Societe per Azioni di Navigazione)
(1983)1 C.L.R. 127, 133-134 και P. T. Kiani Kertas ν Interorient Navigation Company Limited κα (αρ. 1)
(2001)1 Α.Α.Δ. 300). Στην παρούσα περίπτωση, η ενάγουσα δεν προβάλει με την αγωγή της, οιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της καθ' ης η αίτηση. Η θέση της είναι ότι η καθ' ης η αίτηση καθίσταται αναγκαία διάδικος, στην βάση των αρχών που έθεσε η υπόθεση T.S.B. Private Bank International S.A. v. Chabra and Another [1992] 1 W.L.R. 231. Είναι ως εκ τούτου αναγκαίο να γίνει αναφορά στις αρχές που καθιέρωσε η εν λόγω υπόθεση Chabra ώστε να διερευνηθεί το κυρίαρχο ζήτημα της παρούσας, του κατά πόσον δηλαδή η καθ' ης η αίτηση είναι ή όχι, αναγκαία διάδικος στην αγωγή. Δυνάμει της πιο πάνω απόφασης Chabra, αναγνωρίστηκε η δυνατότητα στο Δικαστήριο να εκδίδει διατάγματα κατά προσώπου, εναντίον του οποίου δεν υπάρχει απαίτηση ή αγώγιμο δικαίωμα, εάν το πρόσωπο αυτό κατέχει και ελέγχει περιουσία εναγομένου, εναντίον του οποίου δικαιολογείται η έκδοση διαταγμάτων. Η εν λόγω δικαιοδοσία έχει αναγνωρισθεί και από το Ανώτατο Δικαστήριο της Κύπρου την υπόθεση Nicolaou Bros Tourist Enterprises Ltd
(1999)1 A.A.Δ 201. Λέχθηκε συγκεκριμένα ότι το Δικαστήριο μπορεί να δεσμεύσει περιουσιακά στοιχεία που κατέχονται από τρίτο πρόσωπο αλλά επί της ουσίας, ελέγχονται και/ή αποτελούν περιουσία του εναγόμενου. Στην μεταγενέστερη υπόθεση Hellington Commodities Ltd κ.ά.
(2009)1 Α.Α.Δ. 926, λέχθηκε ότι υπάρχει δυνατότητα στα πλαίσια αγωγής, να εκδοθούν ενδιάμεσα διατάγματα εναντίον τρίτου προσώπου που δεν είναι διάδικος, παρά το ότι δεν υπάρχει εναντίον του απευθείας αγώγιμο δικαίωμα, νοουμένου ότι η έκδοση διατάγματος είναι βοηθητική και παρεμπίπτουσα της αιτίας αγωγής του αιτητή, εναντίον του εναγομένου. Λέχθηκαν συγκεκριμένα τα εξής: «Οι νομικές προεκτάσεις της ύπαρξης και λειτουργίας ελεγχόμενων εταιρειών από ένα συγκεκριμένο πρόσωπο ή εταιρεία εξετάστηκαν στην υπόθεση T.S.B. Private Bank International S.A. v. Chabra and Another [1992] 1 W.L.R. 231, στην οποία η ενάγουσα εταιρεία ισχυρίστηκε ότι ο εναγόμενος διεξήγαγε τις επιχειρήσεις του με μια πολύπλοκη διάρθρωση εταιρειών, που προέβλεπε ότι η διαχείριση όλων των περιουσιακών στοιχείων γινόταν από εταιρείες που ελέγχονταν από τον ίδιο. Το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα Mareva εναντίον του πρωτοφειλέτη, όπως επίσης και παρόμοιο διάταγμα εναντίον εταιρείας την οποία κατέστησε ως συνεναγόμενη, στην οποία ο οφειλέτης ήταν Διευθυντής και κατείχε την πλειοψηφία των μετοχών (majority shareholder) κατά 90%.» Η πιο πάνω απόφαση υιοθετήθηκε λίγο αργότερα στην Yukong Line Ltd. v. Rendsburg Investments Corporation and Others [2001] Lloyd's Rep. 113 στην οποία τονίστηκαν τα εξής: «Once the Court is satisfied that there are such assets in the possession or control of the co-defendant, the jurisdiction exists to make a freezing order as ancillary and incidental to the claim against the principal defendant, although there is no direct cause of action against the co-defendant'». Επιπλέον, στην πιο πάνω υπόθεση Nicolaou Bros Tourist Enterprises Ltd, το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθέτησε τις αρχές που καθιέρωσε η αγγλική απόφαση SCF v. Masri [1985] 1 W.L.R 876. Σύμφωνα με αυτές, διάταγμα τύπου Chabra δεν πρέπει να στρέφεται εναντίον του τρίτου προσώπου ως να ήταν διάδικος, αλλά πρέπει να στρέφεται εναντίον του εναγόμενου ως διάδικου και να επεκτείνεται σε περιουσία που ευρίσκεται στα χέρια του τρίτου προσώπου ως καταπιστευματοδόχου για τον εναγόμενο, που είναι ο πραγματικός πραγματικό ιδιοκτήτης (beneficial owner), δεσμεύοντας το τρίτο πρόσωπο, εφόσον το διάταγμα επιδίδεται σε αυτό. Είναι σαφές κατά την κρίση μου από τα πιο πάνω, ότι δεν είναι αναγκαίο να είναι κάποιο πρόσωπο διάδικος για να εκδοθεί εναντίον του, διάταγμα τύπου Chabra. Αρκεί να αποδειχθεί ότι περιουσιακά στοιχεία κατέχονται από αυτό το πρόσωπο, αλλά επί της ουσίας ελέγχονται και/ή αποτελούν περιουσία υφιστάμενου εναγόμενου. Παρόλα αυτά, οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο που δεν είναι διάδικος στην αγωγή, διατηρεί δυνάμει της Δ.48 Θ.8
(4), το δικαίωμα να αιτηθεί από το Δικαστήριο σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, την ακύρωση των διαταγμάτων που επηρεάζουν περιουσιακά στοιχεία που κατ' ισχυρισμό του ανήκουν. Σχετική είναι η υπόθεση Richard Harazim Πολ.ECLI:CY:AD:2016:D552, Αίτ.140/2016 ημ. 15.12.2016, στην οποία λέχθηκε μεταξύ άλλων ότι η συμπερίληψη αυτού του προσώπου στην αγωγή, μόνο περιπλοκή θα προκαλέσει στην διαδικασία. Παραθέτω το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από την υπόθεση Richard Harazim (ανωτέρω) . Το λεκτικό της Δ.48 θ.8
(4), καθιστά σαφές ότι οποιοδήποτε πρόσωπο επηρεάζεται από διάταγμα μπορεί να αποταθεί για την ακύρωση ή διαφοροποίηση του. Ακόμη και να περιορίζεται η ερμηνεία από την ανάγκη να προηγηθεί αίτηση για συνένωση, που κατά την άποψη του Δικαστηρίου, θα ήταν μέτρο αχρείαστο στα δεδομένα της πρωτόδικης διαφοράς, και πάλι η Δ.48 θ.8
(4), προσφέρεται ως εναλλακτικό ένδικο μέσο. ........ Η αναγκαιότητα συνένωσης του τρίτου προσώπου ως προϋπόθεση για υποβολή αίτησης για ακύρωση ή διαφοροποίηση εκδοθέντος διατάγματος, μόνο περιπλοκή μπορεί να επιφέρει στη διαδικασία Είναι σαφές από τα πιο πάνω, ότι για καταχώρηση αίτησης ακύρωσης διατάγματος από μη διάδικο δεν είναι αναγκαία η προηγούμενη συνένωση του αιτητή ως διαδίκου. Όχι μόνον αναγκαία δεν είναι, αλλά αντιθέτως κανένα σκοπό δεν εξυπηρετεί παρά μόνο την διαιώνιση της διαφοράς, την επιμήκυνση της εκκρεμοδικίας και την περιπλοκή στη διαδικασία ενώ το μόνο που ενδιαφέρει το τρίτο πρόσωπο είναι ο επηρεασμός των δικών του συμφερόντων και πολύ λίγο ή καθόλου δεν επιθυμεί να εμπλακεί στη διαφορά των διαδίκων. Σχετική είναι και η πιο πρόσφατη υπόθεση Shishkarev ν. Lanuria Ltd Πολ. Έφεση E385/2016 ημ 7.6.2018, στην οποία επικυρώθηκε η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου να εκδώσει προσωρινά διατάγματα τύπου Chabra για παγοποίηση περιουσίας, δύο εταιρειών που δεν ήταν διάδικοι στην αγωγή. Λέχθηκε παρεμπιπτόντως ότι, σε σχέση με την περίπτωση των εν λόγω δύο εταιρειών, τυγχάνει εφαρμογής η υπόθεση Global Cruises v. Metro Shipping
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 607, στην οποία αναγνωρίστηκε η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα Mareva παγοποίησης λογαριασμού που ανήκει σε τρίτο πρόσωπο, το οποίο δεν ήταν διάδικος στην αγωγή. Συμπεράσματα Είναι παραδεκτό από την ενάγουσα ότι η αιτούμενη προσθήκη της καθ' ης η αίτηση στην αγωγή ως εναγομένης 4, επιδιώκεται όχι γιατί έχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της σε σχέση με το επίδικο δάνειο, αλλά μόνο για τον σκοπό επιδίωξης συντηρητικού διατάγματος τύπου Chabra. Την δέσμευση δηλαδή ακίνητης περιουσίας που κατά τους ισχυρισμούς της ενάγουσας, η καθ' ης αίτηση κατέχει εκ μέρους του εναγομένου 3 και η οποία μεταβιβάστηκε στο όνομα της με αποκλειστικό σκοπό την καταδολίευση της ενάγουσας. Είναι όμως σαφές από την προαναφερθείσα νομολογία ότι για να εκδοθεί διάταγμα τύπου Chabra δεν είναι αναγκαίο το πρόσωπο που κατέχει την περιουσία να είναι διάδικος στην αγωγή. Ως εκ τούτου ο κύριος σκοπός για τον οποίο επιδιώκεται η προσθήκη δεν δικαιολογείται. Αλλά ακόμη και στην περίπτωση που είναι επιθυμητή η προσθήκη διάδικου για σκοπούς έκδοσης διατάγματος τύπου Chabra, το ζήτημα και πάλι παραμένει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, το οποίο σύμφωνα με την προαναφερθείσα νομολογία δεν θα διατάξει την προσθήκη, αν κάτι τέτοιο θα έχει ως αποτέλεσμα την διαιώνιση της διαφοράς, την επιμήκυνση της εκκρεμοδικίας και την περιπλοκή στη διαδικασία. Τα πιο πάνω ισχύουν στην παρούσα περίπτωση όπου στα επίδικα θέματα που αφορούν αποκλειστικά δανειακές συμβάσεις, επιχειρείται να εισαχθούν νέοι ισχυρισμοί για δόλια μεταβίβαση ακίνητης περιουσίας και προσπάθεια καταδολίευσης των πιστωτών του εναγομένου
- Ισχυρισμοί που δεν σχετίζονται άμεσα με την ισχύουσα βάση αγωγής και ως εκ τούτου, πιθανή εξέταση τους στα πλαίσια της εκδίκασης της αγωγής θα επιμηκύνει την εκκρεμοδικία και θα περιπλέξει την υπόθεση. Δεν συμφωνώ με την θέση της ενάγουσας ότι δεν πρόκειται να περιπλακεί η διαδικασία και ότι ο πυρήνας της μαρτυρίας που θα παρουσιάσει η ενάγουσα, ουσιαστικά θα παραμείνει ο ίδιος. Αντίθετα, σε μια απλή κατά τα άλλα αγωγή ερμηνείας δανειακών συμβάσεων θα εισαχθούν ισχυρισμοί για καταδολιευτικές μεταβιβάσεις και για προσπάθεια εξαπάτησης της ενάγουσας. Θα είναι αναγκαία επί του προκειμένου η εξέταση του τρόπου και της σκοπιμότητας της μεταβίβασης, στον συγκεκριμένο χρόνο. Αυτό πέραν του γεγονότος ότι ισχυρισμοί για δόλιες μεταβιβάσεις εξετάζονται στα πλαίσια γενικής αίτησης δυνάμει του Κεφ. 62 και όχι σε διαδικασία αγωγής. Υπενθυμίζεται εδώ ότι εκτός από την προσθήκη της καθ' ης η αίτηση ως εναγομένης 4, η ενάγουσα επιδιώκει και την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης με την εισαγωγή ισχυρισμών για καταδολιευτικές μεταβιβάσεις. Επιδιώκεται επίσης η εισαγωγή στο αιτητικό μέρος της έκθεσης απαίτησης, νέων απαιτήσεων για ακύρωση των υπό κρίση μεταβιβάσεων ως καταδολιευτικών. Τέτοια όμως ακύρωση καταδολιευτικών μεταβιβάσεων, μπορεί να γίνει στα πλαίσια σχετικής αίτησης δυνάμει του Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου (Κεφ.62) ή του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.6) και μόνον μετά την έκδοση απόφασης στην αγωγή. Οπωσδήποτε δεν μπορεί να αποφασισθεί στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, ακύρωση καταδολιευτικών μεταβιβάσεων, από την στιγμή μάλιστα που δεν εκδόθηκε απόφαση εναντίον των εναγομένων. Αυτό που θα μπορούσε μόνο να ζητήσει η ενάγουσα στα πλαίσια της παρούσας αγωγής αναφορικά με τις υπό κρίση μεταβιβάσεις, είναι η έκδοση συντηρητικού διατάγματος δέσμευσης της εν λόγω ακίνητης ιδιοκτησίας. Για το οποίο όμως όπως προαναφέρθηκε δεν είναι αναγκαίο, η καθ' ης η αίτηση να καταστεί διάδικος. Για τους ιδίους λόγους δεν μπορεί να εξεταστούν στα πλαίσια της παρούσας αίτησης και οι ισχυρισμοί της καθ' ης η αίτηση ότι η ενάγουσα γνώριζε από την αρχή, το γεγονός των επίδικων μεταβιβάσεων στο όνομα της. Όλα τα πιο πάνω θα περιπλέξουν την εκδίκαση της αγωγής μετατρέποντας την από μια απλή υπόθεση ερμηνείας δανειακής σύμβασης σε αντιδικία με ισχυρισμούς εικονικών μεταβιβάσεων και καταδολίευσης της ενάγουσας. Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω στα πλαίσια της διακριτικής μου ευχέρειας ότι η καθ' ης η αίτηση δεν είναι αναγκαία διάδικος ώστε να δικαιολογείται η προσθήκη της στην παρούσα αγωγή ως εναγομένης
- Η ενάγουσα έχει την δυνατότητα σύμφωνα με την προαναφερθείσα νομολογία να ζητήσει εναντίον του εναγομένου 3 στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, συντηρητικό διάταγμα τύπου Chabra για δέσμευση της υπό κρίση ακίνητης περιουσίας, με το αιτιολογικό ότι κατέχεται από την σύζυγο του για λογαριασμό του και για σκοπούς καταδολίευσης των πιστωτών του. Και αυτό χωρίς να είναι η σύζυγος του διάδικος στην παρούσα αγωγή αφού σύμφωνα με τις προαναφερθείσες νομολογιακές αρχές, το διάταγμα τύπου Chabra θα στέφεται εναντίον του εναγομένου
- Στην συνέχεια και υπό την προϋπόθεση ότι θα πετύχει στην παρούσα αγωγή της, η ενάγουσα θα μπορούσε να ζητήσει την ακύρωση των υπό κρίση μεταβιβάσεων ως καταδολιευτικών δυνάμει του περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου (Κεφ. 62) ή του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.6). Τα επίδικα αυτά θέματα όμως δεν θα μπορούσαν να ακουστούν και αποφασιστούν, στα πλαίσια της παρούσας αγωγής χωρίς να περιπλέξουν αχρείαστα την παρούσα υπόθεση. Ως εκ τούτου, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της ενάγουσας - αιτήτριας και υπέρ της προτεινομένης εναγομένης - καθ' ης η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο