← Κύπρος

Αναφορικά με την Αίτηση της εταιρείας ΣΑΫΠΑΡΚΟ ΛΤΔ ν. Αναφορικά με την Εταιρεία PITTAS DAIRY INDUSTRIES LTD, Αρ. Γεν. Αίτησης: 628/17, 21/3/2019

Αναφορικά με την Αίτηση της εταιρείας ΣΑΫΠΑΡΚΟ ΛΤΔ ν. Αναφορικά με την Εταιρεία PITTAS DAIRY INDUSTRIES LTD, Αρ. Γεν. Αίτησης: 628/17, 21/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A151 Αρ. Γεν. Αίτησης: 628/17 Αναφορικά με τoν περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113 και Αναφορικά με την Εταιρεία PITTAS DAIRY INDUSTRIES LTD και Αναφορικά με την Αίτηση της εταιρείας ΣΑΫΠΑΡΚΟ ΛΤΔ Αίτηση από την Σαϋπάρκο Λτδ - αιτήτρια ημερ. 27.6.17 για έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της εταιρείας Pittas Dairy Industries Ltd Ημερομηνία: 21 Μαρτίου 2019 Για αιτήτρια: κ. Μ. Χαραλάμπους για Χρύσης Δημητριάδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. και κα Α. Χρίστου για Ιωαννίδης Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. Για καθ΄ ης η αίτηση: κ. Θ. Αγγελίδης για Π. Αγγελίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Πιστωτές Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ: κ. Α. Αναγνώστου για Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για Πιστωτές Ελληνική Τράπεζα: κ. Γ. Χαραλάμπους για Γεωργιάδης & Πελίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για Πιστωτές Παγκύπριο Οργανισμό Αγελαδοτρόφων: κ. Δ. Καϊλής για Προύντζος & Προύντζος Δ.Ε.Π.Ε. Για Πιστωτές Lanitis Bros: κα Στ. Ηλιάδου για Τ. Παπαδόπουλος Για Πιστωτές ΟΒΙΕΚ ΣΕΚ: κ. Δ. Καλλής για Καλλής & Καλλής Δ.Ε.Π.Ε. Για Πιστωτές ΣΕΒΕΤΥΚ ΠΕΟ: κ. Α. Γεωργίου για Γεωργίου Α. Αριστοφάνης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση της, η αιτήτρια εταιρεία Σαϋπάρκο Λτδ που ασχολείται με κατασκευαστικές εργασίες, αιτείται διάταγμα εκκαθάρισης της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας Pittas Dairy Ltd, η οποία ασχολείται με την παρασκευή και εμπορία γαλακτοκομικών προϊόντων, με το αιτιολογικό ότι η τελευταία είναι αφερέγγυα και ανίκανη να αποπληρώσει τα χρέη της. Η αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στα άρθρα 211(ε) και 212(α) του Περί Εταιρειών Νόμου. Σύμφωνα με τα γεγονότα της αίτησης, η καθ΄ ης η αίτηση οφείλει στην αιτήτρια, το συνολικό ποσό των €1.187.112,36 πλέον τόκους και έξοδα δυνάμει απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημ. 15.2.16 στην αγωγή με αρ. 12030/

  1. Αναφέρεται επίσης στα γεγονότα της αίτησης ότι στις 10.2.17, η αιτήτρια επέδωσε στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ΄ ης η αίτηση, γραπτή απαίτηση του οφειλόμενου χρέους σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 212(α) του Κεφ.
  2. Πλην όμως η καθ΄ ης η αίτηση δεν πλήρωσε κανένα ποσό μέχρι σήμερα. Για αυτούς τους λόγους, η αιτήτρια θεωρεί ότι η καθ΄ ης η αίτηση είναι αφερέγγυα και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και ως εκ τούτου αιτείται την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης εναντίον της. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, επισυνάπτονται η απόφαση του Δικαστηρίου ημ. 15.2.16 (τεκμ. 1) και η απαίτηση για πληρωμή (τεκμ.2) καθώς και η ένορκη δήλωση επίδοσης της απαίτησης (τεκμ.3). Σύμφωνα με το τεκμήριο 3, η επίδοση έγινε στα γραφεία της καθ΄ ης η αίτηση σε πρόσωπο που χαρακτηρίζεται ως δικηγόρος της. Η καθ΄ ης η αίτηση καταχώρισε ένσταση στο αίτημα για έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της. Στους λόγους ένστασης, αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι έχει περιουσία κινητή και ακίνητη που δύναται να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς ικανοποίησης του εξ αποφάσεως χρέους. Επιπλέον, η αιτήτρια δεν πήρε άλλα μέτρα εκτέλεσης και ως εκ τούτου, η παρούσα είναι εκδικητική και καταχρηστική. Αναφέρεται επίσης στους λόγους ένστασης ότι η αίτηση είναι παράτυπη. Επιπλέον η επιστολή απαίτησης δυνάμει του άρθρου 12 του Κεφ. 113 δεν είναι έγκυρη καθότι δεν επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ης η αίτηση όπως προβλέπεται από το πιο πάνω άρθρο. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση ενός εκ των διευθυντών της καθ' ης η αίτηση εταιρείας. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση, επαναλαμβάνονται όλοι οι πιο πάνω λόγοι ένστασης. Αναφέρεται περαιτέρω ότι η επιστολή απαίτησης, επιδόθηκε σε διευθυντή της καθ' ης η αίτηση σύμφωνα με την ένορκο δήλωση επίδοσης και όχι στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας ως προβλέπει ο σχετικός νόμος. Ως εκ τούτου δεν θεωρείται έγκυρη επίδοση ούτε είναι επαρκής για να λάβει γνώση η καθ' ης η αίτηση εταιρεία. Για να γίνει αυτό θα έπρεπε κατά τον ομνύοντα να γίνει αντικειμενικά έγκυρη επίδοση με την αναγραφή τουλάχιστον στην ένορκη δήλωση επίδοσης, της διεύθυνσης του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας. Μετά την δημοσίευση της αίτησης ως οι οδηγίες του Δικαστηρίου, εμφανίστηκαν στην διαδικασία και αρκετοί πιστωτές της καθ' ης η αίτηση εταιρείας, οι οποίοι με δήλωση των δικηγόρων τους δεν έφεραν ένσταση στην έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης. Η καθυστέρηση στην εκδίκαση της παρούσας αίτησης εκκαθάρισης, οφείλεται σε σειρά ενδιάμεσων αιτήσεων που καταχωρήθηκαν στο μεταξύ. Αναφέρω μεταξύ άλλων αίτηση της καθ' ης η αίτηση για αποπαγοποίηση των τραπεζικών της λογαριασμών. Επίσης καταχωρήθηκε άλλη αίτηση από τις συντεχνίες των εργαζομένων της καθ' ης η αίτηση, οι οποίες είναι πιστωτές με την οποία πέτυχαν τον διορισμό προσωρινών εκκαθαριστών. Το Δικαστήριο αποδέχθηκε το αίτημα για διορισμό προσωρινών εκκαθαριστών, η θητεία των οποίων ανανεώθηκε στην συνέχεια. Έγιναν στο μεταξύ προσπάθειες για έγκριση από τους πιστωτές, σχεδίου διακανονισμού - αναδιάρθρωσης της εταιρείας. Προς το σκοπό αυτό και μετά από αίτημα των πιστωτών που εκπροσωπούν τις συντεχνίες των εργαζομένων, διατάχθηκε από το Δικαστήριο η σύγκλιση γενικής συνέλευσης των πιστωτών για συζήτηση - έγκριση συγκεκριμένου σχεδίου διακανονισμού. Η συνέλευση των πιστωτών απέρριψε κατά πλειοψηφία το εν λόγω σχέδιο, η δε θητεία των προσωρινών εκκαθαριστών έχει στο μεταξύ λήξει χωρίς να ανανεωθεί εκ νέου. Ως εκ τούτου, η αίτηση προχώρησε ενώπιον μου σε ακρόαση με τις αγορεύσεις των συνηγόρων της αιτήτριας και της καθ' ης η αίτηση. Για σκοπούς συμπλήρωσης του ιστορικού της υπόθεσης αναφέρω ότι όπως είναι παραδεκτό από όλες τις πλευρές, μετά την λήξη της θητείας των προσωρινών εκκαθαριστών και την κατά πλειοψηφία απόρριψη του προτεινόμενου σχεδίου διακανονισμού των συντεχνιών από τη συνέλευση των πιστωτών, το εργοστάσιο της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας, σταμάτησε οριστικά την λειτουργία του. Αγορεύσεις Οι συνήγοροι των δύο πλευρών, αγόρευσαν ενώπιον μου, τόσον από γραπτό κείμενο που παρέδωσαν στο Δικαστήριο όσον και προφορικά, υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους όπως πηγάζουν από την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα. Θα παραθέσω στην συνέχεια, σύνοψη της επιχειρηματολογίας των συνηγόρων ώστε να γίνουν καλύτερα κατανοητές, οι θέσεις των δύο πλευρών. Η αγόρευση της συνηγόρου για την αιτήτρια Η συνήγορος της αιτήτριας εταιρείας στην αγόρευση της, έκανε αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης από την έκδοση απόφασης στις 15.2.16, τις προσπάθειες στη συνέχεια έγκρισης σχεδίου διακανονισμού, μέχρι και την απόρριψη του από τη συνέλευση των πιστωτών. Στη συνέχεια, η συνήγορος αναφέρθηκε στη νομική πτυχή της υπόθεσης, κάνοντας εκτεταμένη αναφορά στην νομολογία που ερμηνεύει τα άρθρα 211(ε) και 212(α) του Κεφ. 113 επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση. Ακολούθως, αναφέρθηκε σε όλους τους λόγους ένστασης και με εκτεταμένη επιχειρηματολογία και παραπομπή σε νομολογία, ζήτησε την απόρριψη τους. Υποστήριξε μεταξύ άλλων ότι δεν δόθηκε καμία μαρτυρία προς απόδειξη του ισχυρισμού ότι η καθ' ης η αίτηση έχει άλλη περιουσία που μπορεί να ικανοποιήσει το εξ αποφάσεως χρέος. Αντιθέτως, στα πλαίσια των ενδιάμεσων αιτήσεων που έχουν καταχωρηθεί, καταδείχθηκε αβίαστα ο ισχυρισμός περί αφερεγγυότητας αφού τέθηκε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου για χρέη της καθ' ης η αίτηση, πέραν των €30.000.000,
  3. Υπάρχουν πέραν των 700 πιστωτών και επίσης σημαντικό είναι να λεχθεί ότι στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης, διορίστηκαν προσωρινοί εκκαθαριστές με τη σύμφωνο γνώμη της καθ' ης η αίτηση. Δόθηκαν πολλές ευκαιρίες από το Δικαστήριο στους προσωρινούς εκκαθαριστές με σκοπό την αποκατάσταση της καθ' ης η αίτηση. Εντούτοις, η οικονομική της κατάσταση ήταν μη αναστρέψιμη με αποτέλεσμα και την αρνητική ψήφιση του σχεδίου αναδιάρθρωσης από τους πιστωτές. Το πιο σημαντικό όμως από όλα κατά την συνήγορο, το οποίο αποδεικνύει τους ισχυρισμούς περί αφερεγγυότητας της καθ' ης η αίτηση, είναι ότι αυτή έχει παύσει πλέον να ασκεί οποιεσδήποτε εμπορικές δραστηριότητες. Το στοιχείο αυτό από μόνο του αποδεικνύει σύμφωνα με την συνήγορο, την μόνιμη αφερεγγυότητα της καθ' ης η αίτηση και όχι την τυχόν περιστασιακή ή προσωρινή έλλειψη ρευστότητας. Η συνήγορος αρνήθηκε στην συνέχεια τον ισχυρισμό ότι η επιστολή απαίτησης δεν επιδόθηκε δεόντως στην καθ' ης η αίτηση δυνάμει του άρθρου 212(α) του Κεφ.
  4. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση επίδοσης, η επιστολή απαίτησης αφέθηκε στα γραφεία της καθ' ης η αίτηση, έναντι της υπογραφής του XXXXX Ιωάννου που είναι δικηγόρος στο γραφείο της καθ' ης η αίτηση. Η αναφερόμενη στην επιστολή απαίτησης διεύθυνση, ήτοι η οδός Σπύρου Σαμαρά 2 στη Λευκωσία, είναι και η διεύθυνση που καταγράφεται στον έφορο εταιρειών ως εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ης η αίτηση εταιρείας. Ούτε η θέση για απόρριψη της αίτησης λόγω απουσίας άλλων μέτρων εκτέλεσης δεν ευσταθεί κατά την συνήγορο. Η συνήγορος σημείωσε ότι η παρούσα δεν στηρίζεται στο άρθρο 212(β) του Κεφ. 113 που προνοεί ότι η εταιρεία λογίζεται ως αφερέγγυα, εφόσον διαδικασία εκτέλεσης δικαστικής απόφασης παραμένει ανικανοποίητη. Αντιθέτως, η αιτήτρια στηρίζει την παρούσα αίτηση εκκαθάρισης στο άρθρο 212(α), το οποίο προβλέπει την διαδικασία επίδοσης της ειδοποίησης απαίτησης. Ήταν ενόψει των πιο πάνω η θέση της συνηγόρου ότι έχουν αποδειχθεί όλες οι προϋποθέσεις έγκρισης του αιτήματος αφού από την προσαχθείσα μαρτυρία, συμπεραίνεται ότι η καθ' ης η αίτηση είναι ανίκανη να εξοφλήσει τα χρέη της. Η αγόρευση του συνηγόρου για την καθ' ης η αίτηση Ο συνήγορος της καθ' ης η αίτηση στη δική του αγόρευση, υιοθέτησε όλους τους λόγους ένστασης. Στη συνέχεια, αναγνώρισε την έκδοση απόφασης στις 15.2.16 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εναντίον της καθ' ης η αίτηση. Ισχυρίστηκε όμως ότι η καθ' ης η αίτηση, έχει περιουσία ικανή να ικανοποιήσει το εξ αποφάσεως χρέος. Ακολούθως, ο συνήγορος επανέλαβε τους ισχυρισμούς της ένστασης ότι δεν έγινε έγκυρη επίδοση της επιστολής απαίτησης, στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ης η αίτηση εταιρείας. Ο συνήγορος ανέφερε επίσης ότι η αιτήτρια δεν εξειδικεύει στη νομική βάση της αίτησης σε ποια άρθρα στηρίζει την αίτηση της, παρά μόνο αναφέρεται γενικά στα άρθρα 211 και 212 μέχρι 218 του Κεφ.
  5. Η γενικότητα με την οποία παρατίθεται η νομική βάση της αίτησης, δικαιολογεί από μόνη της κατά το συνήγορο την απόρριψη του αιτήματος. Ο συνήγορος ανέφερε τέλος ότι η αιτήτρια δεν δικαιούται να καταχωρήσει την παρούσα αφού όπως προκύπτει από την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου, όφειλε να αποδώσει μέρος του εξ αποφάσεως χρέους σε τρίτο πρόσωπο. Συγκεκριμένα, επί του επίδικου χρέους είναι δικαιούχος και η εταιρεία Telmen Ltd από την οποία η αιτήτρια δεν έχει εξασφαλίσει άδεια καταχώρησης της παρούσας αίτησης. Εν πάση περιπτώσει, η εν λόγω εταιρεία Telmen, είναι αναγκαίος διάδικος για την προώθηση της παρούσας. Η παράλειψη συμπερίληψης της, αποτελεί από μόνη της κατά τον συνήγορο, επαρκή λόγο για απόρριψη της παρούσας αίτησης. Νομική πτυχή Πιστωτής εταιρείας του οποίου το χρέος κατέστη πληρωτέο και που δεν μπορεί να εξασφαλίσει πληρωμή, δικαιούται αυτοδικαίως (ex debito justitiae) να ζητήσει διάταγμα εκκαθάρισης της εταιρείας έστω και αν αυτή βρίσκεται κάτω από εκούσια εκκαθάριση. Αυτό ισχύει ακόμα και όπου η εταιρεία έχει υποβάλλει έφεση ενάντια στην απόφαση, δυνάμει της οποίας δημιουργήθηκε το χρέος ή αν η εταιρεία έχει άλλη απαίτηση εναντίον του πιστωτή, η οποία είναι το αντικείμενο δικαστικής ή άλλης διαδικασίας (βλ. Γ. Κακογιάννη Κυπριακό Εταιρικό Δίκαιο, Λεμεσός 2001, σελ. 164). Στην υπόθεση Δημήτρης Αυξεντίου & Υιός (Γεωργικά Μηχανήματα) Λτδ ν. Hellenic Bank Public Co Ltd ECLI:CY:AD:2014:A877, Πολ. Έφεση 368/2009 ημ. 20.11.2014 λέχθηκε ότι η χρήση της λέξεως «διάλυση εταιρείας» δεν είναι ορθή. Οι πρόνοιες στις οποίες στηρίζεται η αίτηση αυτής της φύσης, αφορούν καθαρά αίτημα για εκκαθάριση (Liquidation) και όχι διάλυση (Dissolution) που συναντάται στο άρθρο 260 του Νόμου και που ασφαλώς αφορά την διαδικασία διάλυσης που έπεται της διαδικασίας εκκαθάρισης Το δικαίωμα πιστωτή να ζητήσει διάταγμα εκκαθάρισης εταιρείας, δίδεται από το άρθρο 211 (ε) του Κεφ. 113, στο οποίο ορίζεται ότι εταιρεία μπορεί να εκκαθαριστεί αν είναι ανίκανη να εξοφλήσει τα χρέη της. Ορισμένα τεκμήρια ανικανότητας, καθορίζονται στο άρθρο 212 ,μεταξύ των οποίων και η περίπτωση όπου η εταιρεία παραλείπει να πληρώσει το χρέος της, με την παρέλευση τριών εβδομάδων από την ιδιόχειρη αξίωση πληρωμής προς αυτή από τον πιστωτή (βλ. άρθρο 212(α) του Κεφ.113). Άλλο τεκμήριο αφερεγγυότητας, καθορίζεται στο άρθρο 212 (β) στην περίπτωση επιστροφής ως ανεκτέλεστου, οιουδήποτε μέτρου εκτέλεσης εναντίον της εταιρείας. Τα άρθρα 211(ε) και 212 του Κεφ. 113 έχουν ως ακολούθως:
  6. Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν— ............................ (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της·
  7. Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της — (α) αν πιστωτής, µε εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000), επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας απαίτηση η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται µε τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· ή (β) αν εκτέλεση ή άλλη διαδικασία που λήφθηκε µε δικαστική απόφαση, εντολή ή διάταγμα οποιουδήποτε Δικαστηρίου προς όφελος πιστωτή της εταιρείας, επιστρέφεται ολικά ή μερικά ανικανοποίητη· ή (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της ς της εταιρείας· ή (δ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, ότι η αξία των στοιχείων του ενεργητικού της εταιρείας είναι μικρότερη από το ποσό των υποχρεώσεών της, λαμβάνοντας υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της. Η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου για την εκκαθάριση εταιρείας, ρυθμίζεται από τα άρθρα 213 & 214 του Κεφ.
  8. Σύμφωνα με το άρθρο 213.1, η αίτηση υποβάλλεται με αναφορά (petition). Κατά την ακρόαση, το Δικαστήριο μπορεί να αναβάλει την αίτηση με ή χωρίς όρους, να εκδώσει συντηρητικό ή άλλο διάταγμα ή να απορρίψει τη αίτηση (βλ. άρθρο 214.1 του Κεφ.113). Στην υπόθεση GIP Constructions Ltd ν Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1991)1 Α.Α.Δ 14, λέχθηκε ότι η αδυναμία πληρωμής χρεών δεν εξαντλείται στις περιπτώσεις του άρθρου 212, το οποίο δεν περιορίζει την γενικότητα του άρθρου 211(ε). Το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη μαρτυρία και να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης αν πιστοποιήσει αφερεγγυότητα της εταιρείας δυνάμει του άρθρου 211(ε) και χωρίς να συντρέχουν οι ειδικές προϋποθέσεις του άρθρου 212. Παραθέτω το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από την υπόθεση GIP Constructions Ltd (ανωτέρω): «Τα άρθρα 211 και 212 του δικού μας Νόμου είναι αντιγραφή του αντίστοιχου αγγλικού. Στην Αγγλία η έννοια των διατάξεων αυτών έχει φωτισθεί από νομολογία. Σύμφωνα με την αγγλική προσέγγιση, η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει την γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών της από μια εταιρεία. Δηλαδή, οι εξειδικευμένοι λόγοι συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας που θα μπορούσε να κατατείνει στο ίδιο αποτέλεσμα.Η διαφορά μεταξύ της γενικότερης εξέτασης του θέματος και των εξειδικευμένων περιπτώσεων του 212 (α) και 212(β) είναι η εξής. Στις εξειδικευμένες περιπτώσεις, η εκπλήρωση των προϋποθέσεων που τίθενται οδηγούν από μόνες τους και στην κατάληξη. Εγείρεται δηλαδή το νομοθετικό τεκμήριο περί αδυναμίας πληρωμής χρεών. Αντίθετα, στην περίπτωση της γενικότερης εξέτασης του θέματος, το θέμα κρίνεται ανάλογα με το πώς θα αξιολογηθούν τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου περιλαμβανομένων και εκείνων στην άλλη πλευρά της πλάστιγγας που θα ήθελε προβάλει η εταιρεία.» Στην μεταγενέστερη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αναφορικά με την εταιρεία Besuno Ltd ECLI:CY:AD:2014:A123, Πολ. Έφεση 269/2009 ημ. 20.2.2014, οι νομολογιακές αρχές ως προς το εύρος εφαρμογής των άρθρων 211 & 212 του Κεφ. 113, συμπυκνώνονται ως ακολούθως: « Το εύρος εφαρμογής των άρθρων 211 και 212 του Κεφ. 113 αποτέλεσε αντικείμενο σειράς αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Εντοπίζεται ότι τα συγκεκριμένα άρθρα είναι πιστή αντιγραφή του τότε αντίστοιχου αγγλικού Νόμου. Διαπιστώνεται, επίσης, ότι η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει τη γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών οφειλέτριας εταιρείας. Σημειώνεται, ως εκ τούτου ότι οι εξειδικευμένοι λόγοι του άρθρου 212 συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών, αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση άλλης μαρτυρίας, η οποία θα ήταν δυνατό να οδηγήσει στο ίδιο αποτέλεσμα. Το άρθρο 212(a) εντάσσεται στα πλαίσια του γενικότερου άρθρου 211(e) ως προς την ανικανότητα της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της και ορίζει μια συγκεκριμένη περίπτωση, ως εκ του Νόμου τεκμήριο, κατά την οποία η εταιρεία λογίζεται ότι αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Το Δικαστήριο, κατ' ακολουθία του άρθρου 211(f), δύναται να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης μιας εταιρείας, η οποία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι η εταιρεία αποδεδειγμένα δεν μπορεί να εξασφαλίσει τις οφειλές της. Η οφειλή πρέπει να είναι συγκεκριμένη και αδιαμφισβήτητη. Η δε ευρύτητα του όρου «πιστωτής» είναι τέτοια, που να περιλαμβάνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει να λαμβάνει καθορισμένο ύψος πίστωσης (G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1991)1 Α.Α.Δ. 14, in RE LOUKOS MANUFACTURERS LTD
(1998)1 A.A.Δ. 2226, Μ. Moulettaris Machinery Co. Ltd v. Μιχάλης Ζήνωνος
(2001)1 Α.Α.Δ. 1649, PAN-AMAN HOTELS LTD v. ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ
(2002)1 Α.Α.Δ. 1796).» Στην υπόθεση Μ. Moulettaris Machinery Co. Ltd. v. Ζήνωνος
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ 1649, επαναλήφθηκε ότι στην περίπτωση που αποδεικνύονται τα στοιχεία που διαλαμβάνονται στο άρθρο 212, το Δικαστήριο δεν έχει διακριτική ευχέρεια να αρνηθεί το διάταγμα εκκαθάρισης της εταιρείας ενώ αν ικανοποιηθούν οι πρόνοιες του άρθρου 211(ε), το Δικαστήριο διατηρεί τέτοια ευχέρεια. Επιπλέον, στην υπόθεση Pan-Aman Hotels Ltd v. Εφόρου Φ.Π.Α
(2002)1 Α.Α.Δ. 1796, αναφέρθηκε ότι στην περίπτωση που η αίτηση στηρίζεται σε γενικό ισχυρισμό για αφερεγγυότητα της εταιρείας δυνάμει του άρθρου 211 (ε), τούτο μόνο σε συνάρτηση με το άρθρο 212(γ) μπορεί να γίνει, το οποίο επίσης αναφέρεται σε ανικανότητα της εταιρείας να εξοφλήσει τα χρέη της. Σε τέτοια περίπτωση δεν αρκεί απλή αναφορά σε αποτυχία της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της. Αντιθέτως επιβάλλεται όπως προβλέπει το άρθρο 212(γ), αναφορά και προσκόμιση σχετικής μαρτυρίας, σε σχέση με την συνολική κατάσταση της εταιρείας, λαμβανομένων υπόψη όλων των υποχρεώσεων της, περιλαμβανομένων ενδεχομένων και μελλοντικών, στα πλαίσια στάθμισης της συνολικής φερεγγυότητας της. Στην ίδια υπόθεση Pan-Aman Hotels (ανωτέρω), λέχθηκε ότι είναι απαραίτητο να προσδιορίζεται η νομική βάση επί της οποίας θα στηριχθεί η αίτηση. Ιδιαίτερα αν ο πιστωτής θα επικαλεστεί ένα από τα νομοθετικά τεκμήρια αφερεγγυότητας του άρθρου 212, είναι αναγκαίο να προσδιορίσει σε ποια από αυτά, στηρίζει το αίτημα εκκαθάρισης. Είναι επίσης αναγκαίο όπως σημειωθεί ως νομική βάση της αίτησης, το άρθρο 211(ε), στην περίπτωση που το αίτημα εκκαθάρισης γίνεται από πιστωτή που επικαλείται αφερεγγυότητα της εταιρείας. Αυτό γιατί τα υπόλοιπα εδάφια του άρθρου 211, αναφέρονται σε εκκαθάριση εταιρείας για λόγους άλλους από την αφερεγγυότητα της, όπως την εκούσια εκκαθάριση (άρθρο 211.α), την παράλειψη παράδοσης στον έφορο εταιρειών της θέσμιας έκθεσης ή της σύγκλησης θέσμιας συνέλευσης (άρθρο 211.β), την παράλειψη έναρξης εργασιών σε ένα μήνα από την σύσταση της εταιρείας (άρθρο 211.γ) και την μείωση του αριθμού των μελών κάτω από επτά στην περίπτωση δημόσιας εταιρείας (άρθρο 211.δ). Η γενική αναφορά στο άρθρο 211 χωρίς να εξειδικεύεται ότι η αίτηση του πιστωτή στηρίζεται στο εδάφιο (ε) του άρθρου 211, δεν είναι αρκετή σε αίτημα εκκαθάρισης λόγω αφερεγγυότητας. Στην υπόθεση Pan-Aman Hotels (ανωτέρω), η αίτηση του πιστωτή δεν προσδιόριζε σε ποια από τις επί μέρους πρόνοιες του άρθρου 211 βασιζόταν. Γενική αναφορά γινόταν και στο άρθρο 212 του Κεφ.
  1. Το πρωτόδικο Δικαστήριο παρότι δέχθηκε ότι η νομολογία επιβάλλει εξειδίκευση της βάσης στην οποία στηρίζεται η αίτηση, εντούτοις θεώρησε ότι η παράλειψη του πιστωτή να πράξει τούτο δεν ήταν καταστροφική εφόσον στα γεγονότα της αίτησης γινόταν προσδιοριστική αναφορά στους λόγους για τους οποίους εζητείτο το διάταγμα εκκαθάρισης. Αυτοί ήταν, η κατ' ισχυρισμό αφερεγγυότητα της εταιρείας αλλά και η μη συμμόρφωση της σε γραπτή απαίτηση πληρωμής. Το πρωτόδικο Δικαστήριο θεώρησε επί του προκειμένου ότι εφαρμόζονταν τα άρθρα 212(α) και 211(ε) του Κεφ. 113, στην βάση των οποίων εξέτασε την αίτηση εκκαθάρισης παρότι δεν αναφερόταν ότι η αίτηση στηριζόταν σε αυτά ως νομική βάση. Η πιο πάνω προσέγγιση δεν έγινε αποδεκτή από το Ανώτατο Δικαστήριο. Λέχθηκαν συγκεκριμένα τα εξής: « Η προσέγγιση αυτή ήταν πεπλανημένη, δεν ήταν άσχετη δε με τη βασική πεπλανημένη αντίληψη της ευπαίδευτης Προέδρου ότι το άρθρο 212 προσδιορίζει λόγους επιπρόσθετους των αναφερομένων στο άρθρο
  2. Με δεδομένη την παράλειψη του Εφεσίβλητου να προσδιορίσει τη βάση της αίτησης του, η προκειμένη δεν ήταν καν περίπτωση που το κενό θα μπορούσε να πληρωθεί από τα περιεχόμενα στην ίδια την ανεπαρκέστατη αίτηση.» Στην περίπτωση που η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 212(α) θα πρέπει να αποδειχθεί η επίδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, της γραπτής απαίτησης πληρωμής του οφειλόμενου ποσού που θα πρέπει να υπερβαίνει τις €5.000,
  3. Σύμφωνα με το άρθρο 212(α) δεν απαιτείται η επίδοση να γίνει σε αξιωματούχο της εταιρείας. Αρκεί να γίνει σε εξουσιοδοτημένο πρόσωπο, πάντοτε όμως στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Η επίδοση της γραπτής ειδοποίησης σε χώρο άλλο από το εγγεγραμμένο γραφείο έστω και σε αξιωματούχο της εταιρείας δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 212 (α). Σχετική είναι η υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd ν. Εταιρία Σκυροποιΐας «Λεωνικ» Λτδ
(2009)1Β Α.Α.Δ 1457 στην οποία λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής: « Στην παρούσα περίπτωση υπάρχει σαφής νομοθετική πρόνοια και αυτή είναι το άρθρο 212 (α) το οποίο προνοεί ρητά ότι η απαίτηση θα πρέπει να επιδοθεί στην εταιρεία με παράδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Έτσι, ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο δέχτηκε ότι η επίδοση στο διευθυντή της εταιρείας, χωρίς να αναφέρεται ότι αυτή έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της, δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως η δέουσα και η προβλεπόμενη από το άρθρο 212 (α). .............................. Όπως είπαμε και πιο πάνω, το άρθρο 212 (α) σαφώς αναφέρει ως μόνο τρόπο δημιουργίας των προϋποθέσεων για καταχώρηση αίτησης διάλυσης μιας εταιρείας, την επίδοση της απαίτησης στο εγγεγραμμένο της γραφείο.» Περαιτέρω, στην υπόθεση G.I.P Constructions (ανωτέρω), λέχθηκε στην σελίδα 19 της απόφασης ότι η αποστολή διπλοσυστημένης επιστολής δεν συνιστά συμμόρφωση με τη ρητή πρόνοια του άρθρου 212(α) για επίδοση γραπτής απαίτησης στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Το δικαίωμα όμως του πιστωτή για εκκαθάριση της εταιρείας δεν είναι απόλυτο. Το Δικαστήριο στην άσκηση της εξουσίας του θα λάβει υπόψη τις επιθυμίες των υπολοίπων πιστωτών. Για τον σκοπό της εξακρίβωσης αυτών των επιθυμιών, το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει την σύγκληση ξεχωριστών συνελεύσεων και επίσης θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, το ύψος του χρέους για κάθε πιστωτή (βλ. άρθρο 324 του Κεφ. 113). Αναφορικά με τις επιθυμίες των πιστωτών και το πως αυτές λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο, σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από το ως άνω σύγγραμμα του Κακογιάννη Κυπριακό Εταιρικό Δίκαιο, στην σελ. 165. « Αν στην αίτηση ενός μη εξασφαλισμένου πιστωτή υποβληθεί ένσταση από την πλειοψηφία σε αξία των μη εξασφαλισμένων πιστωτών, παρά το γεγονός ότι το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική ευχέρεια δυνάμει του άρθρου 324, να εκδώσει ή να αρνηθεί να εκδώσει διάταγμα και παρά το γεγονός ότι η ένσταση της πλειοψηφίας δεν είναι καθοριστική, εντούτοις, αν η ένσταση τους στηρίζεται σε εύλογη αιτία, λ.χ. επειδή το ενεργητικό υπερβαίνει το παθητικό και υπάρχουν καλές προοπτικές ότι η Εταιρεία θα μπορέσει να συνεχίσει τις εργασίες της, οι επιθυμίες τους θα επικρατήσουν εκτός αν υπάρχουν ειδικά περιστατικά που καθιστούν την διάλυση της Εταιρείας επιθυμητή.» Η Αγγλική Νομολογία, είναι επίσης καθοδηγητική αφού οι σχετικές διατάξεις του Αγγλικού Companies Act 1948, ταυτίζονται με αυτές του Κεφ. 113. Τα άρθρα 211 (ε) και 324.1 του Κυπριακού Περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ.113), αποτελούν πιστή μετάφραση των άρθρων 222 (e) και 236.1 του Αγγλικού Companies Αct του 1948 (βλ. μεταξύ άλλων Re Vouma Ltd
(1960)3 All E.R 629 & Re ABC Coupler & Engineering Co Ltd {No1}
(1961)1 All E.R 354). Σε σχέση με την ακολουθούμενη ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία και τον τρόπο απόδειξης της υπόθεσης, σχετική η είναι η υπόθεση Κασπαρής
(2013)1(Γ) Α.Α.Δ 2476. Λέχθηκε ότι εταιρικές αιτήσεις όπως η αίτηση εκκαθάρισης εταιρείας, εκδικάζονται κατά κανόνα στην βάση των γεγονότων που στηρίζουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα όπως πιστοποιούνται από τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν εκτός αν προβλέπεται διαφορετικά στους Περί Εταιρειών Κανονισμούς (βλ. άρθρο 92 των Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμών του 1933 και KMC Motors Ltd v. Josephanco Trading and Contracting Company
(1984)1 Α.Α.Δ. 390). Έγινε περαιτέρω παραπομπή στο πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Pennington Company Law, 4η έκδοση, σελ. 698: «The hearing of a winding up petition is held in open court by one of the judges of the Companies Court. The evidence on the hearing consists of the affidavits filed in support of and against the petition, unless the court permits testimony to be given orally. The affidavit verifying the petition is prima facie proof of the facts alleged by it and suffices to prove the petitioner´s case unless there are affidavits filed in opposition.» Συμπεράσματα Έχει τεθεί με την αίτηση και δεν αμφισβητήθηκε ότι η καθ' ης αίτηση εταιρεία ενεγράφη στον Έφορο Εταιρειών στις 9.12.1968 με έδρα την Λευκωσία στην οδό Σπύρου Σαμαρά 2 και με κύριο σκοπό τις εργασίες βιομηχάνων και διανομέων γαλακτοκομικών προϊόντων. Δεν έχει επίσης αμφισβητηθεί ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία, οφείλει στην αιτήτρια το ποσόν των €1.187.112,36 πλέον τόκους και έξοδα δυνάμει απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημ. 15.2.16, στην αγωγή με αρ. 12030/
  1. Το γεγονός αυτό γίνεται ρητά παραδεκτό στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης της ένστασης. Βέβαια, ο συνήγορος της καθ' ης η αίτηση στην αγόρευση του, ισχυρίστηκε ότι μέρος του επιδικασθέντος στην πιο πάνω απόφαση ποσού, έχει εκχωρηθεί από την αιτήτρια στην εταιρεία Telmen, η οποία καθίσταται έτσι αναγκαίος διάδικος και από την οποία η αιτήτρια δεν έχει εξασφαλίσει οποιαδήποτε άδεια για καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Δεν συμφωνώ με την πιο πάνω θέση. Μελέτη της απόφασης που εξέδωσε το Ε.Δ Λευκωσίας στις 15.2.16 στην αγωγή 12030/03 (τεκμ.1), καταδεικνύει ότι εξ' αποφάσεως πιστωτής είναι η αιτήτρια εταιρεία και όχι οποιοσδήποτε άλλος. Παρότι στην αγωγή ήταν ενάγουσα και η εταιρεία Telmen, η απόφαση εκδόθηκε εκ συμφώνου μόνο υπέρ της αιτήτριας. Καταγράφεται βέβαια ως κανόνας Δικαστηρίου ότι η αιτήτρια οφείλει να παραδώσει στην εταιρεία Telmen, ποσοστό 47,5% από οποιοδήποτε ποσόν του εξ' αποφάσεως χρέους τυχόν εισπράξει από την καθ' ης η αίτηση. Το γεγονός όμως αυτό δεν συνιστά εκχώρηση του εξ' αποφάσεως χρέους ούτε και καθιστά την εν λόγω εταιρεία Telmen εξ' αποφάσεως πιστωτή της καθ' ης η αίτηση. Η όποια απαίτηση της Telmen, αφορά μόνο την αιτήτρια εταιρεία. Δίδεται συγκεκριμένα με τον κανόνα Δικαστηρίου, αγώγιμο δικαίωμα στην Telmen να διεκδικήσει εναντίον της αιτήτριας, το μερίδιο που της αναλογεί από τα ποσά που θα εισπραχθούν. Δεν δίνει όμως κανένα δικαίωμα στην Telmen να διεκδικήσει οτιδήποτε απευθείας από την καθ' ης η αίτηση. Ο συνήγορος της καθ' ης η αίτηση ισχυρίστηκε επίσης ότι δεν έγινε η πρέπουσα επίδοση της ειδοποίησης απαίτησης, στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ης η αίτηση όπως προβλέπεται από το άρθρο 212(α) του Κεφ.
  2. Ούτε αυτή η θέση με βρίσκει σύμφωνο. Στα γεγονότα της αίτησης, αναφέρεται σαφώς χωρίς να αμφισβητηθεί ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ης η αίτηση βρίσκεται στην οδό Σπύρου Σαμαρά
  3. Η ειδοποίηση απαίτησης (τεκμ. 2), απευθύνεται στην καθ' ης η αίτηση στην ίδια διεύθυνση. Περαιτέρω, η ένορκη δήλωση επίδοσης της υπό κρίση γραπτής απαίτησης, αναφέρει σαφώς ότι αυτή επιδόθηκε στα γραφεία της καθ' ης η αίτηση σε πρόσωπο που εμφαίνεται να είναι όχι απλός υπάλληλος, αλλά δικηγόρος της. Η καθ' ης η αίτηση, πέραν της γενικής άρνησης των προϋποθέσεων του άρθρου 212(α) του Κεφ. 113 δεν αρνείται ότι η οδός Σπύρου Σαμαρά 2, είναι το εγγεγραμμένο γραφείο της. Ούτε υποστηρίχθηκε ότι η ειδοποίηση απαίτησης επιδόθηκε σε άλλη διεύθυνση και όχι στην οδό Σπύρου Σαμαρά
  4. Κρίνω ως εκ τούτου ότι η αιτήτρια έχει συμμορφωθεί πλήρως με τις προϋποθέσεις του άρθρου 212(α) του Κεφ. 113 επί του οποίου στηρίζεται η αίτηση. Ο συνήγορος της καθ' ης η αίτηση ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι η αίτηση είναι παράτυπη γιατί κατά παράβαση των αρχών της προαναφερθείσας νομολογίας, δεν εξειδικεύει την νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται. Ανέφερε συγκεκριμένα ότι η αίτηση αναφέρεται γενικά στα άρθρα 211 και 212 μέχρι 218 του Κεφ.
  5. Με όλο το σέβας προς τον συνήγορο, ούτε αυτή η θέση είναι ορθή. Στην νομική βάση της παρούσας αίτησης, αναφέρεται σαφώς ότι αυτή στηρίζεται μεταξύ άλλων στα άρθρα 211(ε) και 212(α) του Κεφ.
  6. Το άρθρο 211(ε) αναφέρεται γενικά σε αφερεγγυότητα ενώ το άρθρο 212(α) σε ένα τεκμήριο αφερεγγυότητας, την μη συμμόρφωση σε ειδοποίηση απαίτησης πληρωμής. Δεν ισχύουν ως εκ τούτου οι θέσεις της καθ' ης η αίτηση για αντικανονικότητα της αίτησης λόγω παράβασης των προδικαστικών προϋποθέσεων στην καταχώρηση του αιτήματος. Ενόψει των πιο πάνω, θα προχωρήσω στην εξέταση του κατά πόσον η αιτήτρια έχει επί της ουσίας αποδείξει την αφερεγγυότητα, της καθ' ης η αίτηση εταιρείας. Από το σύνολο του υλικού που τέθηκε ενώπιον μου, προκύπτει ότι η αιτήτρια έχει αποδείξει το τεκμήριο αφερεγγυότητας που καθορίζει το άρθρο 212(α) του Κεφ.
  7. Συγκεκριμένα: · Έχει επιδοθεί στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ης η αίτηση εταιρείας, ειδοποίηση απαίτησης για το ποσόν των €1.187.112,36 πλέον τόκους και έξοδα δυνάμει της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημ. 15.2.16 στην αγωγή με αρ. 12030/
  8. · Η καθ' ης η αίτησης εταιρεία δεν συμμορφώθηκε με την πιο πάνω ειδοποίηση απαίτησης, εντός της καθορισμένης στο Νόμο προθεσμίας. Προκύπτει από την προαναφερθείσα νομολογία ότι με την απόδειξη οιουδήποτε τεκμηρίου αφερεγγυότητας που καθορίζεται στο άρθρο 212, δεν παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να αρνηθεί την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι η αίτηση θα πρέπει να γίνει αποδεκτή λόγω απόδειξης της αφερεγγυότητας της καθ' ης η αίτηση δυνάμει του άρθρου 212(α) του Κεφ.
  9. Ανεξαρτήτως τούτου, ακόμη και να μην αποδεικνύονταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 212(α) του Κεφ.113, η αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί δυνάμει των προνοιών του άρθρου 111(ε) του Κεφ.
  10. Από το σύνολο του υλικού που τέθηκε ενώπιον μου στα πλαίσια της παρούσα διαδικασίας, προκύπτει με σαφήνεια ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία είναι ανίκανη να εξοφλήσει τα χρέη της. Εμφανίστηκαν στην παρούσα διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου, αρκετοί πιστωτές που διεκδικούν υπέρογκα ποσά από την καθ' ης η αίτηση, τα οποία ανέρχονται σε πολλά εκατομμύρια ευρώ. Μεταξύ αυτών και οι συντεχνίες των εργαζομένων, οι απαιτήσεις των οποίων ανέρχονται πέραν του €1.000.000,
  11. Αναφέρω επίσης ενδεικτικά ότι όπως προκύπτει από το σχέδιο αναδιοργάνωσης, η Ελληνική Τράπεζα έχει απαιτήσεις πέραν των €3.000.000,00 καθώς και η Τράπεζα Κύπρου για το ίδιο περίπου ποσόν. Διεκδικούνται επίσης, πολλά εκατομμύρια από προμηθευτές της καθ' ης η αίτηση όπως ο ΠΟΑ για περίπου €4.000.000,00 και η Lanitis Bros για άλλα €7.000.000,
  12. Η καθ' ης η αίτηση ισχυρίστηκε στην αγόρευση του συνηγόρου της ότι έχει περιουσία που μπορεί να ικανοποιήσει τουλάχιστον το εξ' αποφάσεως χρέος της αιτήτριας. Όμως, ο ισχυρισμός αυτός τέθηκε πολύ αόριστα χωρίς ταυτόχρονη παραπομπή στα περιουσιακά στοιχεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον σκοπό αυτό. Αντιθέτως, προκύπτει από το σχέδιο αναδιοργάνωσης ότι η καθ' ης η αίτηση έχει υποθηκεύσει την ακίνητη περιουσία της, ως εξασφάλιση για τις πιο πάνω υποχρεώσεις της. Πέραν των πιο πάνω, το πιο σημαντικό στοιχείο για απόδειξη της αφερεγγυότητας της καθ' ης η αίτηση εταιρείας, αποτελεί το αναντίλεκτο γεγονός ότι σήμερα έχει τερματίσει τις εργασίες της. Ως αποτέλεσμα δεν έχει καθόλου έσοδα προκειμένου να αντεπεξέλθει στα πάγια έξοδα της. Πόσο δε μάλλον να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των πιστωτών της, που ανέρχονται σε πολλά εκατομμύρια ευρώ. Τελική κατάληξη Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να πετύχει για τους πιο κάτω λόγους: · Έχει αποδειχθεί το τεκμήριο αφερεγγυότητας της καθ' ης η αίτηση εταιρείας, δυνάμει του άρθρου 212(α) του Κεφ.
  13. · Έχει αποδειχθεί ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, δυνάμει του άρθρου 211(ε) του Κεφ.
  14. Εκδίδεται ως εκ τούτου διάταγμα εκκαθάρισης της καθ' ης η αίτηση εταιρείας. Ο Επίσημος Παραλήπτης διορίζεται προσωρινός εκκαθαριστής της περιουσίας της καθ' ης η αίτηση εταιρείας. Η αιτήτρια να διαβιβάσει αντίγραφο του παρόντος διατάγματος στον Επίσημο Παραλήπτη. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας, επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον της καθ' ης η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Αναφορικά με τους πιστωτές που εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο δεν επιδικάζονται οιαδήποτε έξοδα αφού ούτως ή άλλως δεν έφεραν ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος εκκαθάρισης. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.