ΒΑΣΟΥ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αίτηση Εφεση: 268/2018, 4/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A116 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Αίτηση Εφεση: 268/2018 Αναφορικά με τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (9/1965), όπως τροποποιήθηκε και Αναφορικά με τον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή, και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, όπως τροποποιήθηκε Μεταξύ: XXXXX ΒΑΣΟΥ (Α.Δ.Τ.XXXXX7682) Αιτήτριας - Εφεσείουσας και ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΙΜΙΤΕΔ Καθ' ης η Αίτηση - Εφεσίβλητης Ημερομηνία: 04.03.2019 Εμφανίσεις: Για αιτητές - εφεσείοντες: κ. Γ. Αδαμίδης για Γεώργιος Αδαμίδης. Για καθ' ης η αίτηση - εφεσίβλητη: κ. Δ. Καλλής για Καλλής & Καλλής Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Ότι επιδιώκεται από την πλευρά της αιτήτριας - εφεσείουσας με την προώθηση από μέρους της, της υπό συζήτηση αίτησης - έφεσης, είναι η ακύρωση και/ή ο παραμερισμός ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», που κατ' εφαρμογή του μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, (Ν.9/1965)επιδόθηκε στην ίδια στις 04.07.2018, αναφορικά και σε συνάρτηση με το ενυπόθηκο ακίνητο που αφορά και περιγράφεται στην υποθήκη Υ9365/2007 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας. Σύμφωνα με την ως άνω ειδοποίηση, ο πλειστηριασμός του ως άνω ακινήτου καθορίστηκε στις 05.03.
- Περαιτέρω, αξιώνεται διάταγμα του δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται και/ή να ακυρώνεται όχι μόνο ο ως άνω σκοπούμενος πλειστηριασμός και/ή πώληση σε δημοπρασία του ενυπόθηκου ακινήτου, αλλά και η περαιτέρω διαδικασία που προβλέπεται στο μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου σε σχέση με το ως άνω ενυπόθηκο ακίνητο. Οι λόγοι για τους οποίους αξιώνεται η ακύρωση της σχετικής ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» και συνακόλουθα του προγραμματισμένου πλειστηριασμού αλλά και εν γένει της διαδικασίας που δρομολογήθηκε από την εφεσίβλητη σε συνάρτηση με το ως άνω ενυπόθηκο ακίνητο που αυτή αφορά, προβάλλονται στο σώμα της αίτησης - έφεσης. Μεταφέρονται αυτούσιοι στην παρούσα: «
- Η προσβληθείσα Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν πληρεί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις.
- Η προσβληθείσα Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν έχει δεόντως επιδοθεί.
- Η προσβληθείσα Ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν την λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή.
- Εκκρεμεί η αγωγή με αριθμό 1291/2018 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για την Ειδοποίηση Τύπος «I»». Το πραγματικό υπόβαθρο γεγονότων που υποστηρίζει την αίτηση, τίθεται με την ένορκη δήλωση της εφεσείουσας, XXXXX Βάσου, ημερ. 13.07.
- Στην εν λόγω δήλωσης της, η ομνύουσα παραπέμπει σε σύμβαση δανείου που στις 22.06.2007 υπογράφηκε μεταξύ της εφεσίβλητης από τη μια και της ίδιας, του XXXXX Γεωργίου, XXXXX Γεωργίου και XXXXX Θεοκλή από την άλλη. Προς περαιτέρω εξασφάλιση της ως άνω συμφωνίας δανείου, εξηγεί, οι XXXXX Γεωργίου και XXXXX Θεοκλή, με την υπ' αριθμό Υ9365/2007 Σύμβαση και Δήλωση Υποθήκευσης Ακινήτου του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, ημερομηνίας επίσης 22.06.2007, υποθήκευσαν προς όφελος της ΣΠΕ Ορεινής το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 10/3X4, Φυλ./Σχ/30/5XX1, Τμήμα 10, Τεμάχιο 1X3 που βρίσκεται στο Δήμο Ιδαλίου. Επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά τους λόγους ένστασης που προκρίνει στην αίτηση - έφεσή της, αποτελεί θέση της ότι η ως άνω ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», η οποία επιδόθηκε στην ίδια στις 04.07.2018, είναι άκυρη και αντικανονική και ως εκ τούτου είναι ορθό, δίκαιο και προς όφελος της δικαιοσύνης, να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Οι καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης. Προτάσσονται από την πλευρά τους οκτώ
(8)συνολικά λόγοι ένστασης, μέσω των οποίων ουσιαστικά επιχειρείται απάντηση στις αιτιάσεις της εφεσείουσας για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Την ένσταση συνοδεύει και υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Ανδρέα Ανδρέου, υπαλλήλου της εφεσίβλητης τράπεζας, εξουσιοδοτημένου όπως δηλώνει να προβεί σε αυτή. Ο ως άνω ομνύων, επαναλαμβάνει και εξειδικεύει σε κάποιο βαθμό τους προβαλλόμενους λόγους ένστασης που προκρίνονται στην ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης των καθ' ων η αίτηση, εισηγούμενος καταληκτικά την απόρριψη της αίτησης - έφεσης. Τυχόν επιτυχής έκβαση της, υποστηρίζει, θα αποστερήσει την εφεσίβλητη από την άσκηση των νόμιμων δικαιωμάτων της, καταστρατηγώντας το σκοπό του διαμορφωθέντος στο μεσοδιάστημα νομοθετικού πλαισίου του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965). Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι κατά το στάδιο της ακρόασης της υπό συζήτηση αίτησης, ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας, απέσυρε με δήλωσή του, όλους τους λόγους για τους οποίους επιζητείτο η ακύρωση της σχετικής ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» και γενικότερα της διαδικασίας εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, πλην του λόγου έφεσης υπ' αριθμό 3. Αποτέλεσμα τούτου, ότι παραμένει για σκοπούς συζήτησης και δικαστικής επίλυσης στο πλαίσιο της παρούσας, είναι η θέση της εφεσείουσας ότι: «Η προσβληθείσα Ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν την λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή». Παρεμβάλλεται ότι για τον ως άνω εναπομείναντα λόγο έφεσης, αποτελεί ειδικότερη θέση του ως άνω XXXXX Ανδρέου, πέραν του γεγονότος ότι η ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» συντάχθηκε στο σωστό τύπο και με το σωστό περιεχόμενο, συνάδουσα πλήρως με το δείγμα που υπάρχει στο σχετικό παράρτημα του Ν.9/1965, ότι αυτή επιδόθηκε τόσο στην αιτήτρια - εφεσείουσα όσο και στα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα πρόσωπα μετά το πέρας της προθεσμίας των τριάντα
(30)ημερών που τέθηκε από τις ειδοποιήσεις Τύπος «Θ» και «Ι», ως επίσης σε χρόνο προγενέστερο των τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία του πλειστηριασμού, ο οποίος είναι προγραμματισμένος για τις 05.03.2019. Ως εξηγεί, η ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», επιδόθηκε προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, μεταξύ της χρονικής περιόδου 04.07.2018 και 12.07.2018, θέτοντας υπόψη του δικαστηρίου αντίγραφα σχετικών ενόρκων δηλώσεων επίδοσης. Κατά την ακρόαση της αίτησης, οι συνήγοροι των δυο πλευρών με τις αγορεύσεις τους, τις οποίες προνόησαν να καταγράψουν και να θέσουν υπόψη του δικαστηρίου, ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους για το ζήτημα που παρέμεινε να απασχολεί στα πλαίσια της παρούσας. Τούτο έπραξαν και διά ζώσης κατά το στάδιο της ακρόασης. Το δικαστήριο με πολλή προσοχή έχει σημειώσει τις αναφορές, τοποθετήσεις και εισηγήσεις των δυο πλευρών, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τα επιχειρήματα όσο και τις νομικές αυθεντίες στις οποίες αναφέρθηκαν ως και άλλες, σχετικές με το ζήτημα που ενδιαφέρει. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο και όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο για τις ανάγκες της παρούσας απόφασης έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν απαιτείται η ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται (βλ. Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Ο ευπαίδευτος συνήγορος της εφεσείουσας επικεντρώνοντας την προσοχή του στο μοναδικό εναπομείναντα λόγο έφεσης, παραπέμποντας στις σχετικές ένορκες δηλώσεις επίδοσης των ειδοποιήσεων Τύπος «Θ» και «Ι», υποστήριξε πως η επίδοση τους ήταν άκυρη και αντικανονική. Υποδεικνύει ότι η επίδοση των ως άνω ειδοποιήσεων αλλά και της επισυνημμένης κατάστασης λογαριασμού, έγιναν κατά παράβαση της Δ.5 θ.2 των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας, τόσο σε σχέση με την ίδια όσο και με τους υπόλοιπους τρεις ενάγοντες στην αγωγή υπ' αριθμό 1291/2018, οι οποίοι εμπλέκονται είτε ως πρωτοφειλέτες είτε ως ενυπόθηκοι εγγυητές στην ως άνω δανειοδότηση εκ μέρους της εφεσίβλητης τράπεζας. Ως ειδικότερα εξηγεί, για μεν την εφεσείουσα και το ενδιαφερόμενο μέρος XXXXX Θεοκλή, καθότι δεν εντοπίζεται η υπογραφή τους στις σχετικές ειδοποιήσεις, για δε τα ενδιαφερόμενα μέρη XXXXX Θεοκλή και XXXXX Θεοκλή, καθότι δεν αναγράφεται στη σχετική ένορκη δήλωση επίδοσης ότι δεν ανεβρέθηκαν στο σπίτι τους ή στο συνήθη τόπο εργασίας τους. Εν πάση περιπτώσει, προσθέτει, η επισυναπτόμενη κατάσταση λογαριασμού δεν περιέχει τα αναγκαία εκ του νόμου στοιχεία. Με δεδομένη την παράλειψη της εφεσίβλητης να επιδώσει στην εφεσείουσα και στα άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα έγκυρα τις ειδοποιήσεις Τύπος «Θ» και «Ι» αλλά και κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους ως επιτάσσει ο σχετικός νόμος, (ειδικότερα στους ενυπόθηκους οφειλέτες ή τους πρωτοφειλέτες του ως άνω δανείου) αποτελεί θέση του ότι η προσβληθείσα με την υπό συζήτηση αίτηση - έφεση ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» έχει ουσιαστικά αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της εφεσίβλητης, αντέτεινε επί του θέματος ότι η εξέλιξη των γεγονότων καταδεικνύει πως όχι μόνο η εφεσείουσα αλλά και οι υπόλοιποι που σχετίζονταν με την δανειοδότηση, είτε ως πρωτοφειλέτες είτε ως ενυπόθηκοι εγγυητές, έλαβαν γνώση τόσο των ειδοποιήσεων Τύπος «Θ» και «Ι» όσο και της κατάστασης λογαριασμού που τη συνόδευε. Τούτο, υποστηρίζει, επιβεβαιώνει το γεγονός ότι μετά την ως άνω επίδοση, προχώρησαν όλοι από κοινού στην καταχώρηση της αγωγής υπ' αριθμό 1291/2018, Ε.Δ. Λευκωσίας, στις 17.05.2018, ενώ πέραν της εφεσείουσας, τόσο ο XXXXX Θεοκλή ή XXXXX Γεωργίου όσο και ο XXXXX Θεοκλή έχουν προχωρήσει στην καταχώρηση σχετικής αίτησης - έφεσης, με την αίτηση - έφεση του τελευταίου να έχει ήδη απορριφτεί από το δικαστήριο. Επικεντρώνοντας την προσοχή του ειδικότερα στην επίδοση της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», παραπέμποντας σε σχετικά τεκμήρια που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου μέσω της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει τόσο την έφεση όσο και την ένσταση, υπέδειξε ότι αυτή επιδόθηκε στην εφεσείουσα στις 04.07.2018, δηλαδή μετά το πέρας της προθεσμίας των τριάντα
(30)ημερών που έθεταν οι ειδοποιήσεις «Θ» και «Ι», με τις τελευταίες να έχουν επιδοθεί τόσο στην εφεσείουσα όσο και στα υπόλοιπα τρία ως άνω ενδιαφερόμενα μέρη στις 12.04.2018 και 13.04.2018 και οπωσδήποτε σε περισσότερες από τριάντα
(30)ημέρες προγενέστερα από την ημερομηνία του πλειστηριασμού, ο οποίος είναι προγραμματισμένος για τις 05.03.2019. Πέραν του γεγονότος ότι ζητήματα σχετικά με τις ειδοποιήσεις Τύπος «Θ» και «Ι» ως επίσης και την κατάσταση λογαριασμού που τη συνοδεύει, δεν αποτελούν λόγο έφεσης κατά της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» ως αυτοί περιλαμβάνονται στο άρθρο 44Γ
(3)του Ν.9/1965, προβάλλει παράλληλα τη θέση πως εν πάση περιπτώσει, η επίδοση των σχετικών ειδοποιήσεων, με δεδομένο ότι δεν αποτελούν κλητήριο ένταλμα, δεν θα πρέπει να συνδέεται με την Δ.5 των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας. Η παράθεση στην παρούσα, κατά συνοπτικό πάντα τρόπο, της διαδικασίας που ακολουθείται σύμφωνα με τις πρόνοιες του μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965), σε σχέση τουλάχιστον με το ζήτημα που εδώ ενδιαφέρει, είναι αισθάνομαι βοηθητική. Σύμφωνα με τις σχετικές πρόνοιες του ως άνω νόμου, όταν το χρέος καταστεί πληρωτέο κατόπιν υπερημερίας (άρθρο 27), ο δανειστής μπορεί να προχωρήσει με τη διαδικασία της πώλησης αποστέλλοντας προς τούτο ειδοποίηση υπερημερίας, σύμφωνα με τον Τύπο «Θ» (άρθρο 44Β). Ο ενυπόθηκος δανειστής, επιδίδει, τόσο στον ενυπόθηκο οφειλέτη αλλά και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση στον Τύπο «Ι» τάσσοντας παράλληλα προθεσμία, όχι μικρότερη των τριάντα
(30)ημερών, για εξόφληση του οφειλόμενου ποσού και ενημερώνοντας ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου (άρθρο 44Γ). Στην περίπτωση που ο οφειλέτης δεν συμμορφωθεί εντός της πιο πάνω προθεσμίας, ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει σε αυτόν ή σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο ειδοποίηση στον Τύπο «ΙΑ», στην οποία αναφέρεται ότι το ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η ειδοποίηση αυτή πρέπει να δοθεί εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα
(30)ημερών πριν από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δύναται να καταχωρήσει έφεση στο δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» εντός τριάντα
(30)ημερών από την παραλαβή της, (άρθρο 44Γ
(3)). Οι λόγοι που δύναται να προβάλει στο πλαίσιο της ως άνω έφεσής του είναι συγκεκριμένοι, ως ειδικότερα αυτοί προβλέπονται και καταγράφονται στο εδάφιο
(3)του άρθρου 44Γ του Ν.9/1965. Είναι γεγονός ότι ο εναπομείναντας προς συζήτηση στο πλαίσιο της παρούσας λόγος έφεσης, αποτελεί ένα από τους έξι
(6)συνολικά λόγους έφεσης που ο σχετικός νόμος αναγνωρίζει ότι μπορούν να προβληθούν για την ακύρωση της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Σημειώνεται ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν προβάλλεται λόγος έφεσης σε σχέση με τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», ούτε σε σχέση με τον τρόπο επίδοσης της εν λόγω ειδοποίησης. Δεν αμφισβητείται δηλαδή ούτε ο τύπος και το περιεχόμενο ούτε ο τρόπος που επιτεύχθηκε η επίδοση της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, γίνεται κατανοητό ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος της εφεσείουσας, προκρίνει τη θέση ότι η μη επίδοση των προηγηθέντων ειδοποιήσεων Τύπος «Θ» και «Ι» σύμφωνα με τη Δ.5 των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας, ουσιαστικά θα πρέπει να θεωρηθεί από το δικαστήριο ότι από μόνο του καταδεικνύει πως δεν έχει επιτευχθεί καμία επίδοση - γνωστοποίηση των ειδοποιήσεων Τύπος «Θ» και «Ι». Ως εκ τούτου και εκ των πραγμάτων, δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ότι έχει εκπνεύσει η εκ του νόμου προθεσμία των τριάντα
(30)τουλάχιστον ημερών για την σύννομη αποστολή της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Είναι γεγονός ότι οι ειδοποιήσεις Τύπος «Θ» και «Ι» δεν αποτελούν κλητήριο ένταλμα (writ of summons) ως η έννοια του όρου περιλαμβάνεται στη Δ.5 των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας. Ουσιαστικά αποτελούν επιστολές - ειδοποιήσεις ενημερωτικού χαρακτήρα που γνωστοποιούνται από τον φερόμενο ως ενυπόθηκο δανειστή στους ενυπόθηκους οφειλέτες και τυχόν άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, ως αναγκαία εκ του νόμου διαβήματα στο πλαίσιο της προβλεπόμενης από το μέρος VIA του Ν. 9/1965 διαδικασίας εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου. Είναι αναγκαίο σύμφωνα με τον σχετικό νόμο να γνωστοποιηθούν στον ενυπόθηκο οφειλέτη και κάθε άλλο ενδιαφερόμενο μέρος, κατά τρόπο που οι τελευταίοι να λάβουν πράγματι γνώση της δρομολόγησης της διαδικασίας που προβλέπεται στο ως άνω μέρος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965)σε σχέση με το ενυπόθηκο ακίνητο. Τούτο, μεταξύ άλλων, για να τους δοθεί η ευκαιρία είτε να ανταποκριθούν στην όχληση του ενυπόθηκου δανειστή ή κατά περίπτωση, ανάλογα να ενεργήσουν προς υπεράσπιση και εξυπηρέτηση των νόμιμων συμφερόντων και δικαιωμάτων τους ως το σχετικό μέρος του νόμου ορίζει. Σύμφωνα με το άρθρο 44ΙΕ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965), για σκοπούς του μέρους VIA του ως άνω νόμου: ««επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης:........» Ενόψει της ως άνω πρόνοιας του σχετικού νόμου, είναι φανερό ότι η εισήγηση του ευπαίδευτου συνήγορου των καθ' ων η αίτηση επί του ζητήματος, δεν μπορεί να υιοθετηθεί. Ως προκύπτει από την ως άνω πρόνοια του νόμου, ως έχει τροποποιηθεί και αναδρομικά ισχύει από τις 13.07.2018, (τροποποιητικός νόμος (Ν.87(Ι)/2018)) πέραν από την παράδοση των ως άνω ειδοποιήσεων με συστημένη επιστολή στη διεύθυνση που καθορίζεται στο νόμο, η γνωστοποίησή τους στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε άλλα ενδιαφερόμενα μέρη είναι δυνατόν να γίνει και με ιδιωτική επίδοση, κατά τον τρόπο που προβλέπεται τούτη στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς περί Πολιτικής Δικονομίας. Αυτή τη μέθοδο φαίνεται εξ' άλλου να επέλεξαν οι καθ' ων η αίτηση ενυπόθηκοι δανειστές στην υπό συζήτηση περίπτωση. Η Δ.5Β των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας, ρυθμίζει τα ζητήματα ιδιωτικής επίδοσης, παραπέμποντας στις πρόνοιες των ως άνω Διαδικαστικών Κανονισμών όσον αφορά τον τρόπο που αυτή είναι δυνατόν να επιτευχθεί. Ειδικότερα, η Δ.5 θ2 των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας, καθορίζεται ότι: «2.—
(1)The service shall, whenever it is practicable, be effected by leaving the copy with the person to be served ; but if he is not found at his house or at his usual place of employment, the service shall be deemed to be effected if the copy is left— (
- i)with any member of his family of apparently 16 years and upwards then in his town or village or within the lands thereof ; or (
- ii)with any person apparently of such age and in charge of the place of his employment; or (iii) with his master in the case of a servant living with his master. Where service is effected by leaving the copy with a person other than the person to be served, the affidavit of service shall state (if such be the case) that the person to be served was not found at his house or at his usual place of employment. (Form. 5.) Είναι γεγονός ότι στην ένορκη δήλωση επιβεβαίωσης της επίδοσης των ειδοποιήσεων Τύπος «Θ» και «Ι» στην αιτήτρια - εφεσείουσα Σόφη Βάσου, (τεκμήριο Β την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση της εφεσίβλητης) επισυνάπτεται συνοδευτική επιστολή, ημερ. 14.03.2018, την παραλαβή της οποίας επιβεβαίωσε ουσιαστικά η ως άνω εφεσείουσα μέσω της υπογραφής της, στην οποία καταγράφεται τι ήταν που στις 12.04.2018 επιδόθηκε κατά τον πιο πάνω τρόπο στην τελευταία. Ρητά προσδιορίζεται στην επιστολή ότι σε αυτήν εσωκλείονται οι σχετικές Ειδοποιήσεις «Θ» και «Ι» ως επίσης σχετική κατάσταση λογαριασμού, ως οι πρόνοιες του Μέρους VIA του N. 9/1965. Η επίδοση των ως άνω σχετικών ειδοποιήσεων στην εφεσείουσα, φαίνεται να έγινε κατά τον δέοντα τρόπο, ως καθορίζεται δηλαδή τούτο στη Δ.5 θ2. Το γεγονός ότι δεν υπόγραψε στο κάθε ένα έγγραφο ξεχωριστά που της επιδόθηκε, παρά μόνο την σχετική συνοδευτική επιστολή που τα συνοδεύει, τα επεξηγεί και τα περιγράφει, δεν διαφοροποιεί την κατάσταση πραγμάτων και την αντίληψη του δικαστηρίου επί του συζητούμενου. Γεγονός παραμένει ότι τα σχετικά έγραφα αφέθηκαν στην εφεσείουσα έναντι της υπογραφής της τελευταίας επί της σχετικής συνοδευτικής επιστολής, ως καταδεικνύεται τούτο από το σχετικό τεκμήριο που τέθηκε υπόψη του δικαστηρίου. Η επίδοση των ως άνω ειδοποιήσεων εξάλλου κατά τον πιο πάνω τρόπο, δεν αμφισβητείται από την πλευρά της εφεσείουσας. Κατά τον ίδιο τρόπο, καθόλα νομότυπη κρίνεται ότι υπήρξε η επίδοση των σχετικών ειδοποιήσεων «Θ» και «Ι» στο ενδιαφερόμενο μέρος XXXXX Θεοκλή, αφού και σε αυτή την περίπτωση, ως καταδεικνύεται από το τεκμήριο Γ στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση της εφεσίβλητης τράπεζας, ο τελευταίος παρέλαβε τις σχετικές ειδοποιήσεις στις 13.04.2018, επιβεβαιώνοντας επίσης την επίδοση τους σε αυτόν με την υπογραφή του επί της σχετικής επιστολής που τις συνόδευε και τις περιέγραφε, εξέλιξη που και πάλι δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά της εφεσείουσας. Όσον αφορά την επίδοση των ως άνω ειδοποιήσεων Τύπος «Θ» και «Ι» στα ενδιαφερόμενα μέρη XXXXX Θεοκλή και XXXXX Θεοκλή, είναι γεγονός ότι στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, δεν καταγράφεται στην ένορκη δήλωση του ιδιώτη δικαστικού επιδότη που την επιβεβαιώνει, ότι η επίδοση, (η οποία δεν έγινε προσωπικά σε αυτούς αλλά σε συγγενικά τους πρόσωπα που κατονομάζονται σε αυτήν) έγινε κατά τον πιο πάνω τρόπο επειδή τα πρόσωπα αυτά δεν ανευρέθηκαν στην οικία ή στο χώρο εργασίας τους, ως προβλέπεται τούτο στην τελευταία παράγραφο του εδαφίου
(1)του Θ2 της Δ.5 των Διαδικαστικών Κανονισμών. Ότι απασχολεί, είναι αν η ως άνω παράλειψη του δικαστικού επιδότη να καταγράψει στη σχετική ένορκη δήλωση επίδοσης το πιο πάνω, το γεγονός δηλαδή ότι τα πρόσωπα αυτά δεν ανευρέθηκαν στην οικία ή στο χώρο εργασίας τους, από μόνη της, θα επέτρεπε στο δικαστήριο, υπό τις περιστάσεις πάντα που περιβάλουν την υπό συζήτηση περίπτωση, να υιοθετήσει τη θέση ότι δεν έγινε η αναγκαία επίδοση των σχετικών ειδοποιήσεων, με αποτέλεσμα η εκ του νόμου προθεσμία των τριάντα
(30)τουλάχιστον ημερών για την αποστολή της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» να μην άρχισε ποτέ. Έχοντας κατά νου το σύνολο των στοιχείων που έχουν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, σε συνδυασμό με τις περιστάσεις που περιβάλλουν την υπό συζήτηση περίπτωση, χωρίς να παραβλέπω ότι ουσιαστικά δεν αμφισβητείται το γεγονός ότι πράγματι παραδόθηκαν οι σχετικές ειδοποιήσεις με τον πιο πάνω καθόλα αποδεχτό κατά το δίκαιο και τους σχετικούς κανονισμούς τρόπο στα ως άνω ενδιαφερόμενα πρόσωπα, η ως άνω παράλειψη του δικαστικού επιδότη να σημειώσει τούτο στην ένορκη δήλωση επίδοσης τους, δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ως παρατυπία, δυνάμενη αυτεπάγγελτα να θεραπευτεί από το δικαστήριο, στη βάση της Δ.64 των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας. Τούτο και γίνεται, αφού διαφορετική προσέγγιση θα αποτελούσε ανεπίτρεπτα τυπολατρική προσέγγιση του ζητήματος εκ μέρους του δικαστηρίου. Είναι γεγονός ότι σύμφωνα με το άρθρο 44Γ
(1)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965), την ειδοποίηση Τύπος «Ι» θα πρέπει απαραίτητα να συνοδεύει κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του. Έχοντας κατά νου την σχετική ειδοποίηση Τύπος «Ι» που στη συγκεκριμένη περίπτωση επιδόθηκε στην εφεσείουσα αλλά και στα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη, είναι φανερό ότι σε αυτή καταγράφονται και γνωστοποιούνται στους παραλήπτες της ειδοποίησης, τα ως άνω εκ του νόμου αναγκαία στοιχεία. Ο παραλήπτης δηλαδή της σχετικής ειδοποίησης με σαφήνεια ενημερώνεται μέσω της σχετικής κατάστασης λογαριασμού για το απαιτητό ποσό δυνάμει του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, ως επίσης, ως καταγράφεται στο σώμα της ίδιας της ειδοποίησης Τύπος «Ι», για τους τόκους και τα έξοδα για την είσπραξή του. Έχοντας υπόψη όλα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου για το ζήτημα, ειδικότερα το χρόνο επίδοσης της σχετικής ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», ως καταδεικνύεται από τις σχετικές ένορκες δηλώσεις επίδοσης της και η εφεσείουσα παραδέχεται, σε συνδυασμό με τις ημερομηνίες επίδοσης τόσο στην εφεσείουσα όσο και στα άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα των ειδοποιήσεων Τύπος «Θ» και «Ι» αλλά και την ημερομηνία που καθορίστηκε για σκοπούς πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου, ήτοι 05.03.2018, είναι φανερό ότι η σχετική ειδοποίηση δεν φαίνεται να παραβιάζει οποιαδήποτε προθεσμία κατά τον τρόπο που προκρίνει στον εναπομείναντα και μοναδικό λόγο έφεσης η εφεσείουσα. Από την επίδοση των σχετικών ειδοποιήσεων Τύπος «Θ» και «Ι» στην εφεσείουσα αλλά και στα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη, μέχρι την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» τόσο στην εφεσείουσα όσο και στα άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, είναι φανερό ότι έχει παρέλθει η εκ του νόμου ταχθείσα προθεσμία των τριάντα
(30)ημερών. Ομοίως, από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» τόσο στην εφεσείουσα όσο και στα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη, έχει μεσολαβήσει χρόνος πολύ περισσότερος των τριάντα
(30)ημερών μέχρι την ημερομηνία που καθορίστηκε ο πλειστηριασμός του ενυπόθηκου ακινήτου. Συνακόλουθα των πιο πάνω και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η υπό συζήτηση αίτηση - έφεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα της διαδικασίας, κατ' εφαρμογή του βασικού κανόνα ο οποίος προβλέπει ότι αυτά θα πρέπει να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας, (βλ. Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, σελ. 421, παρ.795-796) επιδικάζονται υπέρ της εφεσίβλητης και εναντίον της εφεσείουσας, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο προς τούτο πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ.) ........... Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο