← Κύπρος

ΚΟΝΙΑΛΙΑΝ κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 732/18, 7/3/2019

ΚΟΝΙΑΛΙΑΝ κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 732/18, 7/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A125 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 732/18 Μεταξύ:

  1. XXXXX ΚΟΝΙΑΛΙΑΝ Α.Δ.Τ. XXXXX4421
  2. XXXXX ΚΟΝΙΑΛΙΑΝ Α.Δ.Τ. XXXXX2524 Εναγόντων και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγομένων Αίτηση Εναγόντων ημερομηνίας 23.11.18 για Προσωρινά Διατάγματα Ημερομηνία: 7 Μαρτίου 2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Α. Κυριάκου Για Εναγόμενους - Καθ' ων η αίτηση: κα Ζ. Μοντάνιου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 20.3.18, οι Ενάγοντες καταχώρισαν την παρούσα Αγωγή με γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, αξιώνοντας αριθμό Διαταγμάτων. Παράλληλα με την Αγωγή, οι Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) καταχώρισαν στις 23.11.18, την παρούσα μονομερή Αίτηση, αποβλέποντας στην έκδοση των ακόλουθων τεσσάρων Προσωρινών Διαταγμάτων: «Α. Παρεμπίπτον Διάταγμα που να απαγορεύει στην Εναγόμενη ή/και υπαλλήλους ή/και αντιπροσώπους ή/και εκδοχείς αυτής όπως προχωρήσει στην πώληση με τη διαδικασία του πλειστηριασμού δυνάμει του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου Ν.9/65του Ακινήτου με Αρ. Εγγραφής: 1/3X4, Φύλλο - Σχέδιο, Τμήμα: 21/XXXXX/1, Τεμάχιο: 2X7, Δήμος-Ενορία: Άγιος Σάββας, Λευκωσία μέχρι την αποπεράτωση της παρούσας αγωγής. Β. Παρεμπίπτον Διάταγμα που να απαγορεύει στην Εναγόμενη ή/και υπαλλήλους ή/και αντιπροσώπους ή/και εκδοχείς αυτής όπως προχωρήσει στην πώληση με τη διαδικασία του πλειστηριασμού δυνάμει του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου Ν.9/65του Ακινήτου με Αρ. Εγγραφής: 1/5X9, Φύλλο - Σχέδιο, Τμήμα: 21/XXXXX/1, Τεμάχιο: 2X1, Δήμος-Ενορία: Άγιος Σάββας, Λευκωσία μέχρι την αποπεράτωση της παρούσας αγωγής. Γ. Παρεμπίπτον Διάταγμα που να απαγορεύει στην Εναγόμενη ή/και υπαλλήλους ή/και αντιπροσώπους ή/και εκδοχείς αυτής όπως προχωρήσει στην πώληση με τη διαδικασία του πλειστηριασμού δυνάμει του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου Ν.9/65του Ακινήτου με Αρ. Εγγραφής: 1/5X0, Φύλλο - Σχέδιο, Τμήμα: 21/XXXXX/1, Τεμάχιο: 2X2, Δήμος-Ενορία: Άγιος Σάββας, Λευκωσία μέχρι την αποπεράτωση της παρούσας αγωγής. Δ. Παρεμπίπτον Διάταγμα που να απαγορεύει στην Εναγόμενη ή/και υπαλλήλους ή/και αντιπροσώπους ή/και εκδοχείς αυτής όπως προχωρήσει στην πώληση με τη διαδικασία του πλειστηριασμού δυνάμει του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου Ν.9/65του Ακινήτου με Αρ. Εγγραφής: 1/5X1, Φύλλο - Σχέδιο, Τμήμα: 21/XXXXX/1, Τεμάχιο: 2X3, Δήμος-Ενορία: Άγιος Σάββας, Λευκωσία μέχρι την αποπεράτωση της παρούσας αγωγής.» Το Δικαστήριο αφού εξέτασε τη μονομερή Αίτηση στις 26.11.18, διέταξε την επίδοση της στους Εναγόμενους (στο εξής οι Καθ' ων η αίτηση), οι οποίοι καταχώρισαν ένσταση στις 8.1.
  3. Η Αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 Θ.1-9, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 άρθρα 4,5,7 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 21

(1), 31 και 32, επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου, στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο Ν.9/65ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα στα Άρθρα 41 - 44, στον Περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου Νόμο 160(Ι)/99 ως έχει τροποποιηθεί και στο δίκαιο και τους κανόνες της επιείκειας και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή 2 ημερομηνίας 23.11.
  1. Όπως διατείνεται ο ενόρκως δηλών, στις 24.1.12 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση στην Αγωγή 4562/10 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας προ όφελος της MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD και εναντίον της Εταιρείας A-R ALL RECORDS LTD (στο εξής η Εταιρεία) και των Αιτητών 1 και 2, για το ποσό των €2.474.279,20 με τόκο 12% ετησίως από 1.4.10 και αναστολή εκτέλεσης της απόφασης από μήνα σε μήνα, νοουμένου ότι η Εταιρεία θα πλήρωνε το ποσό των €28.100 μηνιαίως από 1.1.2014, για εξόφληση του ποσού των €2.585.992,97, πλέον τόκο προς 7.75% από 1.10.11 [τεκμήριο 1(α)]. Περαιτέρω, στις 7.12.11 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση στην Αγωγή αρ. 4469/10 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, προς όφελος της MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD και εναντίον των Αιτητών 1 και 2 για το ποσό των €433.076,51 με τόκο 12% από 1.4.10 μέχρι εξοφλήσεως και αναστολή εκτέλεσης της απόφασης από μήνα σε μήνα, νοουμένου ότι θα πλήρωναν €4.200 από 1.12.13 το μήνα για εξόφληση του ποσού των €381.776,55 πλέον τόκο 7,75% από 1.10.11 [τεκμήριο 1(β)]. Αναφέρθηκε επίσης, στο σύνολο της ακίνητης περιουσίας των Αιτητών με αρ. Εγγρ. 3X4, 5X9, 5X0, 5X1, 3/7X0 και 3/7X1 και της Εταιρείας με αρ. Εγγρ. 2XX1, 25/2XX0 και 2XX
  2. Ισχυρίστηκε ότι εξαπατήθηκαν από τους υπαλλήλους της Marfin και αποδέχθηκαν εκ συμφώνου την έκδοση των πιο πάνω δικαστικών αποφάσεων [τεκμήρια 1(α)(β)], κατόπιν των παραπλανητικών δηλώσεων και/ή υποσχέσεων τους, με πολύ ψηλό επιτόκιο 12%. Συγκεκριμένα, τους υποσχέθηκαν ότι, επειδή υπήρχε μεγάλη ποσότητα αδιάθετων εμπορευμάτων αλλά και 3 καταστήματα, ιδιοκτησίας της Εταιρείας, θα μπορούσαν με το διορισμό του Παραλήπτη - Διαχειριστή να προχωρήσουν στην πώληση τους, προς εξόφληση των χρεών της Εταιρείας. Ωστόσο, η Marfin και αργότερα οι Καθ' ων η αίτηση, παρέλειψαν να προχωρήσουν με την πώληση των εμπορευμάτων και των καταστημάτων ως η υπόσχεση τους, προς ικανοποίηση των αποφάσεων και συνέχισαν να χρεώνουν το ποσό των αποφάσεων με επιτόκιο 12% και με κεφαλαιοποίηση 2 φορές τον χρόνο, με προφανή σκοπό να δημιουργήσουν τεράστιο χρέος, και να εκποιήσουν με δόλιο τρόπο το σύνολο της περιουσίας τους. Ισχυρίζεται περαιτέρω, ότι περί το τέλος 2013 και στις 15.1.14 συναντήθηκε με υπαλλήλους των Καθ' ων η αίτηση, με σκοπό την ικανοποίηση του χρέους, μέσω της ανταλλαγής ακινήτων και συμφώνησαν προφορικά, όπως μεταβιβάσουν στους Καθ' ων η αίτηση τα καταστήματα της Εταιρείας και το επίδικο ακίνητο, με σκοπό την πλήρη εξόφληση των οικογενειακών υποχρεώσεων τους. Ωστόσο οι Καθ' ων η αίτηση τους ξεγέλασαν, δεν προχώρησαν με την υλοποίηση της συμφωνίας τους και συνέχισαν καταχρηστικά να τοκίζουν το χρέος με 12%. Στις 12.2.18 τους επιδόθηκαν Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» [τεκμήρια 2(α)(β)] που αφορούν τα επίδικα ακίνητα και στις 20.3.18 καταχώρισαν την παρούσα αγωγή. Έκτοτε οι Καθ' ων η αίτηση βρίσκονται σε συνεχή επικοινωνία μαζί τους, πιέζοντας τους όπως αποδεχθούν να μεταβιβάσουν ολόκληρη την περιουσία τους αλλά και της Εταιρείας επ' ονόματι τους. Προς τούτο πραγματοποιήθηκαν δύο συναντήσεις στις 2.5.18 και 29.10.18 κατά τις οποίες οι υπάλληλοι των Καθ' ων η αίτηση υποσχέθηκαν ότι θα μελετούσαν κάποια οικονομικά σενάρια και θα επανέρχοντο σε λίγες ημέρες. Αντί αυτού, έλαβαν στις 6.11.18 Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» για πώληση, με βάση την Υποθήκη Υ2867/02 [βλ. Τεκμήριο 1(β)], μέσω πλειστηριασμού στις 21.3.19 των επίδικων ακινήτων τους (με αρ. Εγγρ. 1/3X4, 1/5X9, 1/5X0, 1/5X1), [τεκμήρια 3(α)(β)], τα οποία είναι η οικία τους και διαχωρίζεται σε 4 τίτλους ιδιοκτησίας, λόγω διαχωρισμού της. Ισχυρίζεται ότι από την κατάσταση λογαριασμού που συνοδεύει το τεκμήριο 2(β) προκύπτει ότι το ποσό της επίδικης Υποθήκης Υ2867/02, με βάση την οποία ζητείται να πραγματοποιηθεί ο πλειστηριασμός ήταν €1.281.451,08, ενώ στη συνέχεια, χωρίς να φαίνεται ο τρόπος υπολογισμού των τόκων, προστίθεται τόκοι €4.814.060,
  3. Συνεπώς, οι Καθ' ων η αίτηση, επιχειρούν να προχωρήσουν με την πώληση της περιουσίας τους, βάσει λανθασμένων και καταχρηστικών χρεώσεων και αδιαφανών διαδικασιών, διότι δεν εξηγούν τον τρόπο υπολογισμού των ποσών που αξιώνουν. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η αίτηση, αποφεύγουν επιμελώς να απαντήσουν στις κλήσεις τους, ως και στα ηλεκτρονικά μηνύματα του δικηγόρου τους ημερομηνίας 8.11.18 και 14.11.18 (τεκμήριο 4). Η ένσταση των Καθ' ων η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Κουντουρή ημερομηνίας 8.1.19 και με αυτήν προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης:
  4. Η παρούσα Αίτηση είναι παράτυπη, άκυρη, αστήρικτη και νόμω και ουσία αβάσιμη.
  5. Η παρούσα Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και/ή οι Αιτητές κωλύονται να την προωθήσουν στην έκταση που αυτή στηρίζεται σε ισχυρισμούς γεγονότων για τα οποία υπάρχουν τελεσίδικες αποφάσεις του Δικαστηρίου και/ή δεδικασμένο στις Αγωγές 4562/10 και 4469/10 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, λόγω ταυτότητας προσώπων και διαφοράς που θεμελιώνεται στα ίδια πραγματικά και νομικά δεδομένα, για τα οποία εκδόθηκαν εκ συμφώνου δικαστικές αποφάσεις μεταξύ των ιδίων διαδίκων, στις εν λόγω αγωγές.
  6. Οι Αιτητές δεν έχουν ικανοποιήσει το κριτήριο του άρθρου 32 του Ν.14/60 και δεν υπάρχουν εξαιρετικοί λόγοι και/ή εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  7. Οι Αιτητές δεν έχουν δείξει ότι θα είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Σε περίπτωση που ήθελε αποδειχθεί ότι οι Αιτητές δικαιούνται σε παροχή τελικής θεραπείας, αυτή μπορεί να έχει τη μορφή χρηματικής αποζημίωσης.
  8. Οι Αιτητές ερμηνεύουν εσφαλμένα τις διατάξεις του Ν. 9/65 και παραγκωνίζουν και/ή αγνοούν τις διατάξεις του Τροποποιητικού Νόμου 87(Ι)/
  10. Οι Aιτητές ερμηνεύουν εσφαλμένα τις διατάξεις του Περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμου 160(Ι)/1999, όπως τροποποιήθηκε με το Ν.141(Ι)/2014και στην παρούσα περίπτωση, οι συμβάσεις παραχώρησης πιστωτικών διευκολύνσεων συγχωνεύτηκαν σε δικαστικές αποφάσεις. Ο XXXXX Κουντουρής από τις 29.3.13 βρίσκεται στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση και εργάζεται στη μονάδα ανάκτησης χρεών. Αναφέρθηκε στις πιστωτικές διευκολύνσεις που η Marfin Popular Bank Public co Ltd είχε παραχωρήσει στην Εταιρεία (A-R ALL RECORDS LTD), προς εξασφάλιση των οποίων εγγράφηκαν Υποθήκες επί ακίνητης περιουσίας της Εταιρείας και των Αιτητών. Οι Αιτητές, με γραπτές συμφωνίες εγγύησης, εγγυήθηκαν με διαρκή και συνεχή εγγύηση όλες τις υποχρεώσεις της Εταιρείας προς την Marfin. Περαιτέρω, παραχωρήθηκαν πιστωτικές διευκολύνσεις και στους Αιτητές προσωπικά. Οι Αιτητές και η Εταιρεία κατά παράβαση των εν λόγω πιστωτικών διευκολύνσεων, παρέλειψαν να καταβάλουν τις συμφωνηθείσες δόσεις, με αποτέλεσμα η Marfin να τερματίσει τις σχετικές συμφωνίες και τα ενυπόθηκα χρέη κατέστησαν πληρωτέα και απαιτητά. Στις 28.5.10, η Marfin, καταχώρισε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εναντίον της Εταιρείας και των Αιτητών, την αγωγή 4562/10 και στις 26.5.10 εναντίον των Αιτητών, την αγωγή 4469/
  11. Στις 7.12.11 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση στα πλαίσια της αγωγής 4469/10 εναντίον των Αιτητών και μεταξύ άλλων το Δικαστήριο διέταξε την πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους (τεκμήριο ΜΚ1). Στις 16.12.11 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση στα πλαίσια της αγωγής 4562/10 εναντίον των Αιτητών και μεταξύ άλλων το Δικαστήριο διέταξε την πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους (τεκμήριο ΜΚ2). Στις 24.1.12 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση εναντίον της Εταιρείας που διέτασσε μεταξύ άλλων την πώληση ενυπόθηκων ακινήτων [τεκμήριο 1(α) στην Αίτηση]. Επεσήμανε ότι οι Αιτητές, παρέλειψαν να επισυνάψουν στην Αίτηση τους, τη δικαστική απόφαση ημερομηνίας 16.12.11 (τεκμήριο ΜΚ2). Από τις 29.3.13, με βάση Διάταγμα του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας (Κ.Δ.Π 104/13) έχουν μεταβιβαστεί περιουσιακά στοιχεία, τίτλοι ιδιοκτησίας, δικαιώματα και υποχρεώσεις της Cyprus Popular Bank Public Ltd, στους Καθ' ων η αίτηση. Λόγω της μη συμμόρφωσης των Αιτητών με τις δικαστικές αποφάσεις, οι Καθ' ων η αίτηση, με σκοπό την έναρξη διαδικασίας πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων, επέδωσαν στους Αιτητές Ειδοποίηση Τύπου «Θ» και «Ι», με επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους. Επειδή οι Αιτητές δεν συμμορφώθηκαν με αυτές, οι Καθ' ων η αίτηση επέδωσαν στους Αιτητές τις Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» ημερομηνίας 6.11.
  12. Ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές είναι εξ αποφάσεως χρεώστες των Καθ' ων η αίτηση και κωλύονται να αμφισβητήσουν τα οφειλόμενα ποσά, λόγω των πιο πάνω δικαστικών αποφάσεων, με τις οποίες εκ συμφώνου έχουν αποκρυσταλλωθεί τα οφειλόμενα ποσά και δεν υπάρχει πλαίσιο αμφισβήτησης τους. Για όλες τις επίδικες Υποθήκες, για τις οποίες οι Αιτητές με την παρούσα αγωγή ζητούν την ακύρωση τους, έχουν εκδοθεί Διατάγματα πώλησης των Ενυπόθηκων ακινήτων και το ποσό που οι Καθ' ων η αίτηση αξιώνουν είναι σύμφωνο με τις δικαστικές αποφάσεις. Ισχυρίζεται ότι ο Περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου Νόμος 160(Ι)/99, δεν έχει καμιά ισχύ στην προκειμένη περίπτωση, εφόσον έχουν εκδοθεί δικαστικές αποφάσεις για τα οφειλόμενα ποσά και οι παραχωρηθείσες πιστωτικές διευκολύνσεις έχουν συγχωνευθεί στις δικαστικές αποφάσεις, συμπεριλαμβανομένων και των τόκων. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, τα επισυνημμένα σ' αυτές έγγραφα και όσα υποστηρίχθηκαν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των δύο πλευρών. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Αιτητές έχουν καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  13. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis
(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v Pierides
(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:
  1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
  2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
  3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Είναι επίσης νομολογημένο ότι στο στάδιο εξέτασης των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 και της σωρευτικής ικανοποίησης των κριτηρίων, το Δικαστήριο εξετάζει το δικόγραφο και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ώστε να ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι δυο πρώτες προϋποθέσεις (βλ. Recnex Trading Ltd κ.ά ν Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ ECLI:CY:AD:2014:A269, Πολ. Εφ. 71/11 ημερομηνίας 16.4.2014). Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με τις πρώτες δύο προϋποθέσεις, έχω την άποψη ότι αυτές δεν ικανοποιούνται. Τούτο για τους ακόλουθους λόγους: α) Όπως προκύπτει από την Οπισθογράφηση Απαίτησης του Γενικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος, οι Αιτητές αιτούνται Διατάγματος του Δικαστηρίου που να ακυρώνει τις Υποθήκες Υ2867/02, Υ2843/02, Υ183/07, Υ2870/02 και Υ2871/
  4. Ωστόσο, με βάση τις εν λόγω Υποθήκες, εκδόθηκαν εκ συμφώνου Διατάγματα πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων που αφορούν. Ειδικότερα, στα πλαίσια της αγωγής 4562/10 εκδόθηκε στις 24.1.12 Διάταγμα πώλησης με δημόσιο πλειστηριασμό των ενυπόθηκων ακινήτων της Εταιρείας, με βάση την Υ2870/02, Υ2871/02 και Υ183/07 [τεκμήριο 1(α) στην Αίτηση]. Στα πλαίσια της ίδιας αγωγής 4562/10 εκδόθηκε στις 16.12.11 Διάταγμα πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων των Αιτητών με βάση την Υ2843/02 και Υ2867/02 (τεκμήριο ΜΚ2 στην Ένσταση). Στα πλαίσια της αγωγής 4469/10 εκδόθηκε στις 7.12.11 Διάταγμα πώλησης με δημοπρασία, των ενυπόθηκων ακινήτων των Αιτητών (με αρ. εγγραφής 324, 509, 510 και 511), δυνάμει της Υ2867/02 [τεκμήριο 1(β) στην Αίτηση]. Σημειώνεται περαιτέρω ότι με την παρούσα Αίτηση, οι Αιτητές αιτούνται την έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων που να απαγορεύουν στους Καθ' ων η αίτηση να προχωρήσουν στην πώληση με τη διαδικασία του πλειστηριασμού, των ακινήτων με αρ. Εγγρ. 1/324, 1/509, 1/510, 1/511, τα οποία αποτελούν τα ενυπόθηκα ακίνητα, με βάση την Υ2867/02 [τεκμήριο 1(β) στην Αίτηση και τεκμήριο ΜΚ2 στην Ένσταση]. Με αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι οι Αιτητές κωλύονται να αιτούνται, στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, την ακύρωση των πιο πάνω Υποθηκών, εφόσον με την εκ συμφώνου έκδοση των πιο πάνω Διαταγμάτων πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων στα πλαίσια των πιο πάνω αγωγών - οι οποίες αφορούν τους ίδιους διαδίκους και τα ίδια επίδικα θέματα- έχει δημιουργηθεί δεδικασμένο. (Βλ. Χαραλάμπους ν Χαραλάμπους
(2008)1(Β) ΑΑΔ 1298, Ανδρέας Ευθυμίου ν Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2013)1 (Α) ΑΑΔ 398, 401, Σιμιλλίδης ν Σιμιλλίδη
(2002)1 (Β) ΑΑΔ 1012, The Governor and the Company of the Bank of Scotland v Του Πλοίου "Sapphire Seas"
(2002)1 (Γ) ΑΑΔ
  1. β) Για τους ίδιους λόγους, κρίνω ότι έχει δημιουργηθεί δεδικασμένο και σε σχέση με τα ποσά που οι Αιτητές αμφισβητούν και για τα οποία αιτούνται δηλωτική απόφαση του Δικαστηρίου ότι αυτά είναι λανθασμένα και παράνομα. Επαναλαμβάνω ότι οι Αιτητές, στα πλαίσια των πιο πάνω αγωγών, συναίνεσαν και αποδέχθηκαν την έκδοση εκ συμφώνου απόφασης εναντίον τους για τα ποσά που αυτές αφορούν, συμπεριλαμβανομένου και του τόκου προς 12% ετησίως. Συνεπώς όλοι οι ισχυρισμοί των Αιτητών περί αυθαίρετων, λανθασμένων και καταχρηστικών χρεώσεων εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση, τεράστιων ποσών σε τόκους, για τα οποία όπως ισχυρίζονται, δεν δικαιολογούν τον τρόπο υπολογισμού τους, δεν μπορούν να εξεταστούν στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, λόγω δεδικασμένου. Κατ' επέκταση, οι Αιτητές, εμποδίζονται να αιτούνται με την παρούσα αγωγή την ακύρωση των Ειδοποιήσεων Τύπου «Ι» [τεκμήριο 2(β) στην Ένσταση], λόγω δεδικασμένου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, έχω την άποψη ότι οι Αιτητές δεν έχουν ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
  2. Παρέμεινε προ εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Όπως είναι νομολογημένο, το βασικό κριτήριο για να κριθεί ότι η έκδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή ή να διευκολυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης, είναι το κατά πόσο αν τελικά ο Ενάγοντας επιτύχει στην αγωγή του, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων. Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε η έκδοση προσωρινού Διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Η επιδίκαση αποζημιώσεων κρίνεται ότι αποτελεί επαρκή θεραπεία όταν η φύση της υπόθεσης επιτρέπει δίκαιο υπολογισμό της ζημιάς. Αν ο υπολογισμός είναι δύσκολος ή αδύνατος, τότε θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι επίσης νομολογημένο ότι η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 συμπεριλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια και παράγοντες, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά που μπορεί να προκληθεί με την μη έκδοση του Διατάγματος. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των συμφερόντων του αιτούμενου την θεραπεία (βλ. Papastratis v. Pierides
(1979)1 C.L.R. 231, M & CH Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791, Κώστας Κυρίσαββας κ.ά ν. Χάρη Κύζη
(2001)1Β Α.Α.Δ. 1245). Είναι η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών ότι εάν οι Καθ' ων η αίτηση προχωρήσουν και επιτύχουν την πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων στον επερχόμενο πλειστηριασμό, τότε οι Αιτητές θα απωλέσουν την οικία τους και κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι οι Καθ' ων η αίτηση θα είναι σε θέση να τους αποζημιώσουν, εάν αυτοί πετύχουν στην Αγωγή τους. Η εισήγηση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Τούτο γιατί σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων και στη συνέχεια επιτυχίας των Αιτητών στην αγωγή τους, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους με επιδίκαση αποζημιώσεων, εφόσον τα ενυπόθηκα ακίνητα, έχουν αξία που μπορεί εύκολα να υπολογισθεί και αποτιμηθεί σε χρήμα. Τονίζεται ότι με την επίδικη Υποθήκη Υ2867/02, οι Αιτητές ως ενυπόθηκοι οφειλέτες, αυτόβουλα και ανέκκλητα κατέστησαν τους ενυπόθηκους δανειστές, ως πληρεξούσιο αντιπρόσωπο τους, δίδοντας του την εξουσία να πωλεί τα ενυπόθηκα ακίνητα προς εξόφληση των υποχρεώσεων που εξασφαλίζει η Υποθήκη. Ήταν δηλαδή γνωστός στους Αιτητές ο κίνδυνος εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων, σε περίπτωση που δεν θα εκπλήρωναν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Πέραν τούτου, οι Αιτητές αποδέχθηκαν και συμφώνησαν στην έκδοση δικαστικών αποφάσεων ως και Διαταγμάτων Πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων, στα πλαίσια των πιο πάνω αγωγών. Τονίζεται περαιτέρω ότι δεν έχουν τεθεί από τους Αιτητές τέτοια στοιχεία για την οικονομική κατάσταση των Καθ' ων η αίτηση, που να υποστηρίζουν τη θέση ότι θα εμποδιστούν από το να ικανοποιήσουν τυχόν απόφαση προς όφελος τους ως και ότι οι Καθ' ων η αίτηση είναι αφερέγγυοι (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή ν Χατζηβασίλη
(1989)1 ΑΑΔ 152, 155 και Ανδρέου Αντώνης ν Colossos Signs Ltd (Αρ. 2)
(2008)1 ΑΑΔ 626). Κάτω από αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι δεν έχει ικανοποιηθεί ούτε και η τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή οι Αιτητές, χωρίς την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, εάν επιτύχουν στην Αγωγή τους, δεν θα μπορέσουν να αποζημιωθούν πλήρως σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως είναι νομολογημένο, στις περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση, το θέμα λήγει εκεί, χωρίς να παρίσταται η ανάγκη να επικαλεστεί τη διακριτική του ευχέρεια για τη μη έκδοση του (βλ. Commerzbank Ausladsbanken Holding A.G. v Adeona Holdings Ltd, Πολ. Εφ. Ε6/2014, ημερομηνίας 27.2.15 και Χάρης Σταυράκης κ.ά. ν Δήμος Λευκωσίας, Πολ. Εφ. Ε68/2013, ημερομηνίας 24.3.15). Για όλα τα πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των Αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.