ΠΗΛΑΒΑΚΗΣ ν. ΑΝΑΣΤΑΣΗ, Αρ. Αγωγής: 5055/09, 29/3/2019

(1)-

(7)και 8Α(α) και (β) της Έκθεσης Απαίτησης, αντίστοιχα. Ως προς το πρώτο ποσό, σύμφωνα πάντα με το περιεχόμενο της παραγράφου 8 της Έκθεσης Απαίτησης, πρόκειται για το συνολικό κόστος συγκεκριμένων, ειδικώς εκεί εναφερόμενων, οικοδομικών και άλλων εργασιών, που πρέπει να εκτελεστούν για αποκατάσταση ζημιάς, που κατ' ισχυρισμό του Ενάγοντα προκάλεσε ο Εναγόμενος σε χωράφι του δια της καταστροφής/κατεδάφισης πετρόχτιστης δόμης. Ως προς το δεύτερο πιο πάνω αναφερόμενο ποσό, ως προκύπτει από την παράγραφο 8Α της Έκθεσης Απαίτησης, πρόκειται για χρήματα που δαπανήθηκαν από τον Ενάγοντα για τις υπηρεσίες, συμβουλές και για δια ζώσης ένορκη μαρτυρία εμπειρογνώμονα Συμβούλου Αγρονόμου Τοπογράφου Μηχανικού. Η Υπεράσπιση Ο Εναγόμενος, στην Υπεράσπισή του, παραδέχεται ότι κατά την ισοπέδωση του χωραφιού του, το οποίο είναι όμορο με το χωράφι του Ενάγοντα, κατέρρευσε μια δόμη του τελευταίου[2], την οποία, ωστόσο, επιδιόρθωσε εντός μικρού χρονικού διαστήματος από την κατάρρευσή της. Προβάλλει ακόμα ότι, η επιδιόρθωση αυτή έλαβε χώρα από τεχνικό, που ο ίδιος διόρισε και υπό την επίβλεψη του Ενάγοντα. Είναι, τέλος, η θέση του Εναγόμενου ότι, οι όποιες δικογραφημένες απαιτήσεις του Ενάγοντα, αφορούν σε κατ' ισχυρισμό ζημιές που υπέστη και/ή που θα υποστεί στο μέλλον, είναι άσχετες με την όποια ζημιά προκάλεσε ο ίδιος (ο Εναγόμενος), η οποία, εν πάση περιπτώσει, επιδιορθώθηκε κατόπιν πρωτοβουλίας του τελευταίου και προς πλήρη ικανοποίηση του πρώτου. Δικαιοδοσία Ο Εναγόμενος, με την αγόρευσή του, υποστηρίζει ότι ο Ενάγοντας, συνεπεία δηλώσεων των συνηγόρων των μερών, οι οποίες αποτελούν συμφωνία επί Δικαστηρίω, στερείτε πλέον του δικαιώματος να ζητά θεραπείες στη βάση της παρούσας αγωγής. Επειδή η σχετική εισήγηση, θέλει συγκεκριμένες δηλώσεις των συνηγόρων των διαδίκων, να στερούν, πλέον, στο Δικαστήριο τη δικαιοδοσία για απόφανση επί των δικογραφημένων θέσεων των μερών, κρίνεται αναγκαίο να εξεταστεί πρώτα αυτό το ζήτημα και μόνο στην περίπτωση που κριθεί ότι το δικαστήριο δεν στερείται τέτοιας δικαιοδοσίας να προχωρήσω στην εξέτασή της αγωγής επί της ουσίας της. Για σκοπούς πληρότητας σημειώνω ότι οι δηλώσεις των συνηγόρων των μερών που κρίνονται σημαντικές για την επί του προκειμένου κρίση, έγιναν, τόσο πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας της παρούσας αγωγής, όσο και κατά την διάρκειά της αλλά και κατά την τελευταία δικάσιμο πριν τις τελικές αγορεύσεις. Δηλώσεις Συνηγόρων Στις 11.4.2016, και δη σε χρόνο προ της έναρξης της ακροαματικής διαδικασίας, οι συνήγοροι των μερών, αναφέρθησαν σε συγκεκριμένη χωρομετρική εργασία της τοπογράφου χχχ Ορφανίδου, η οποία υπεβλήθη στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας για σκοπούς επικύρωσής της. Αναφέρθηκε επίσης ότι, μετά την ενδεχόμενη επικύρωσή της, η πλευρά του Εναγόμενου, ενδεχομένως να αποδεχθεί ως ορθή τη χωρομετρική αυτή εργασία και στη βάση της θα επιχειρηθεί εξώδικη διευθέτηση της αγωγής. Το Δικαστήριο, στη βάση των πιο πάνω δηλώσεων, ανέβαλε την ακρόαση της υπόθεσης και όρισε τούτη στις 17.5.2016, εκ νέου, για ακρόαση. Στις 17.5.2016, έγιναν οι ακόλουθες δηλώσεις των συνηγόρων των μερών: «κ. Παπαθεοδώρου: Την περασμένη Τρίτη, βρέθηκαν οι διάδικοι επί τόπου (χωρίς δικηγόρους). Υπέδειξε ο Ενάγων στον Εναγόμενο τους ακριβείς χώρους που πρέπει να γίνουν οι δόμες. Ο Εναγόμενος συμφώνησε. Το Κτηματολόγιο έχει εγκρίνει την εργασία της τοπογράφου και εξέδωσε πιστοποιητικό στις 12.4.2016, και στις 25.4.2016 το απέστειλα με φαξ στον κύριο Δράκο. κα Μεττή: Επικοινώνησα με τον πελάτη, ο οποίος σήμερα με διαβεβαίωσε ότι έχει ήδη ξεκινήσει κατεδάφιση της δόμης με σκοπό να επαναφέρει το ακίνητο στην προτέρα κατάσταση. Δικαστήριο: Επειδή δόθηκαν πολλές αναβολές για την παρούσα υπόθεση, επιθυμώ όπως δηλώσετε σήμερα το πλαίσιο συμφωνίας σας για να λήξει η υπόθεση και η εκκρεμότητα. Αμφότεροι: Ζητούμε λίγο χρόνο. Δικαστήριο: Διακόπτω για διάλειμμα μισής ώρας. (Διάλειμμα) [Επανέρχονται η ώρα 13.00] Αμφότεροι οι συνήγοροι: Συμφωνούμε ως προς τα εξής:

(1)Ότι το επίδικο ακίνητο του ενάγοντος ως αναφέρεται στην παράγραφο «Α» της οπισθογράφησης του κλητηρίου έχει τα όρια που εμφαίνονται στο σχέδιο οριοθέτησης που ετοίμασε η κυρία χχχ Ορφανίδου τοπογράφος μηχανικός, το οποίο εγκρίθηκε από το Κτηματολόγιο. Παραδίδουμε στο Δικαστήριο το εν λόγω σχέδιο και το Πιστοποιητικό ημερομηνίας 12.4.2016. Δικαστήριο: Το σχέδιο σημειώνεται με την ένδειξη «Α» και το πιστοποιητικό σημειώνεται με την ένδειξη «Β». Αμφότεροι οι συνήγοροι: Επίσης παραδίδουμε στο Δικαστήριο το πιστοποιητικό του τίτλου ιδιοκτησίας στο οποίο επισυνάπτεται το τοπογραφικό. Δικαστήριο: Ο τίτλος ιδιοκτησίας με συνημμένο τοπογραφικό, σημειώνεται με την ένδειξη «Γ». Αμφότεροι οι συνήγοροι:

(2)Προς αποκατάσταση της ζημιάς που ως ο ισχυρισμός του ενάγοντος υπέστη στο ακίνητό του λόγω επέμβασης του Εναγόμενου σ' αυτό με τη μετακίνηση χώματος ή/και με την κατεδάφιση δόμης, ο Εναγόμενος αναλαμβάνει όπως κατά μήκος του συνόρου το οποίο καθορίζεται στο σχέδιο «Α», το οποίο σύνορο εμφαίνεται με τους αριθμούς 5 έως 12 του εν λόγω σχεδίου, ανεγείρει δόμη ύψους 3 μέτρων. Από το σύνορο που οριοθετείται από τον αριθμό 12 έως τα όρια του δρόμου με κατεύθυνση προς το σημείο 1, δηλαδή για την απόσταση που σημειώνουμε με το ροζ highlighter επί του σχεδίου «Α», ο εναγόμενος δεν αναλαμβάνει να κτίσει δόμη. [Γίνεται νέα συζήτηση για την απόσταση που δεν αναλαμβάνει ο εναγόμενος] Δικαστήριο: Εφόσον εξακολουθεί να υπάρχει αντιδικία, ορίζεται 9.6.2016, 11.00 π.μ. για ακρόαση.» Εκείνο που αβίαστα προκύπτει από τις πιο πάνω αναφορές είναι ότι ο Ενάγοντας συμφώνησε με τον Εναγόμενο όπως ο τελευταίος επαναφέρει τη δόμη στην κατάσταση που ήταν προ της καταχώρησης της αγωγής και δη να ανακατασκευάσει πετρόχτιστη δόμη. Στη βάση δε της συμφωνίας αυτής, ο Εναγόμενος είχε ήδη αρχίσει να εργάζεται για την επαναφορά του ακινήτου στην προτέρα κατάσταση. Εκείνο που προκάλεσε τον εκ νέου ορισμό της υπόθεσης για Ακρόαση, ήταν η διαφωνία των συνηγόρων των μερών αναφορικά με το μήκος της πετρόχτιστης δόμης που θα έπρεπε να ανακατασκευάσει ο Εναγόμενος και όχι με τον τύπο και είδος των εργασιών που θα έπρεπε να εκτελέσει. Στην επόμενη δικάσιμο, και δη στις 9.6.2006 έγινε η εξής δήλωση από τους συνηγόρους των μερών: «Αμφότεροι οι συνήγοροι: Ζητούμε από κοινού αναβολή της ακρόασης ούτως ώστε να δοθεί χρόνος στους διαδίκους για υλοποίηση των μεταξύ τους συμφωνηθέντων και αναλόγως ν' αποσυρθεί η αγωγή ή να δηλωθεί απόφαση.» Εκείνο που αβίαστα προκύπτει από την κοινή δήλωση των συνηγόρων των μερών είναι ότι οι διάδικοι, εν τέλει, κατέληξαν σε συμφωνία για την επίλυση της επίδικης, με την παρούσα αγωγή, διαφοράς τους και ότι ζητείτο χρόνος ώστε τούτοι (οι διάδικοι) να υλοποιήσουν τα μεταξύ τους συμφωνηθέντα με μόνο στόχο, είτε να αποσυρθεί η παρούσα αγωγή είτε να δηλωθεί απόφαση. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό για να σημειώσω ότι, όλες οι πιο πάνω δηλώσεις έγιναν ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου υπό διαφορετική, όμως, σύνθεση και ότι τα πρακτικά τηρήθηκαν, χειρόγραφα, από το ίδιο το Δικαστήριο. Στις 12.9.2016, όταν και η υπόθεση ορίστηκε για Ακρόαση, το Δικαστήριο, υπό την παρούσα, πλέον, σύνθεσή του, άρχισε τη ακροαματική διαδικασία της αγωγής. Ανατρέχοντας κάποιος στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, εύκολα αντιλαμβάνεται ότι όλοι, ανεξαιρέτως, οι μάρτυρες που παρέλασαν ενώπιον του Δικαστηρίου αναφέρονται και/ή βασίζουν ουσιαστικό μέρος της μαρτυρίας τους στις κατά καιρούς εργασίες που εκτέλεσε ο Εναγόμενος μετά την καταχώρηση της αγωγής στη βάση συμφωνίας του με τον Ενάγοντα. Χαρακτηριστική της αντίληψης αυτής, είναι και η δήλωση του συνηγόρου του Εναγόμενου, με την οποία συμφώνησε και ο συνήγορος του Ενάγοντα, η οποία έγινε κατά την περάτωση της ακροαματικής διαδικασίας, ακριβώς πριν τις τελικές αγορεύσεις. Έχει ως ακολούθως: «κ. Χειμώνας: Κύριε Πρόεδρε, δώστε μας ημερομηνία για αγορεύσεις με το νέο δικαστηριακό έτος και ορίστε την υπόθεση και ενδιάμεσα για οδηγίες πριν τη λήξη του δικαστικού έτους να επιδιώξουμε οι δύο πλευρές ενδεχόμενη εξώδικη διευθέτηση στη βάση του να αποσυρθεί η αγωγή με οδηγίες η κάθε πλευρά να επωμιστεί τα έξοδα της και να γίνουν δηλώσεις επί πρακτικού υπό μορφή κανόνα Δικαστηρίου ότι οι ενέργειες του 2016 για προσπάθεια ανοικοδόμησης πετρόκτιστης δόμης ήταν στα πλαίσια συμφωνίας των πλευρών για το πώς να υλοποιηθεί και να παραμένει εκείνη η βάση για οποιαδήποτε νέα ενδεχόμενη διαφορά των πλευρών. κ. Παπαθεοδώρου: Συμφωνώ.» Κρίνω σημαντικό, επίσης, να σημειώσω ότι, στη βάση της κοινώς αποδεκτής ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας[3], (α) ο Εναγόμενος, κατά διαστήματα (μετά την έγερση της παρούσας αγωγής), κατόπιν συμφωνίας του με τον Ενάγοντα, ανακατασκεύασε πετρόχτιστη δόμη στο μεγαλύτερο μήκος των συνόρων του χωραφιού του τελευταίου και (β) το παράπονο του Ενάγοντα εστιαζόταν πλέον στο ύψος της ανακατασκευασθείσας δόμης[4] και στη κλίση τούτης[5]. Σημειώνεται, επίσης, ότι, με την υπό εξέταση αγωγή, όχι απλά δεν επιζητείται, ως θεραπεία, η ανακατασκευή της πετρόχτιστης δόμης (και δη η επαναφορά του χωραφιού στη κατάσταση που ήταν πριν την επέμβαση), αλλά, τουναντίον, επιζητείται η κατασκευή τοίχου με οπλισμένο σκυρόδεμα (τοποθέτηση σιδήρου) με καλούπι fair faced και δη μέθοδος αποκατάστασης της επικαλούμενης ζημιάς, εντελώς διαφορετική από αυτή που συμφώνησαν οι διάδικοι και δηλώθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Τέλος, τη θέση του Δικαστηρίου ότι οι πιο πάνω αυτουσίως παρατεθείσες δηλώσεις των συνηγόρων των διαδίκων αποτελούν συμφωνία τους για εξώδικη διευθέτηση της αγωγής, συμμερίζονται και οι συνήγοροι τους οι οποίοι στις αγορεύσεις τους προβαίνουν σε σχετικές επιβεβαιωτικές δηλώσεις. Πιο συγκεκριμένα ο συνήγορος του Ενάγοντα, στις παραγράφους 4 και 5 της αγόρευσής του, αναφορικά με τις δηλώσεις που έγιναν στις 17.5.2016 και 9.6.2016, αναφέρει (στην παράγραφο 4) ότι ο Εναγόμενος, «με δήλωσή του στο Δικαστήριο ανέλαβε[6] να κατασκευάσει την πετρόχτιστη δόμη. Δήλωσε επίσης ότι κατ' εκείνη την ημέρα και δη στις 17.5.2016 είχε ήδη αρχίσει την κατεδάφιση της υφιστάμενης δόμης με σκοπό την επαναφορά της στην πρότερη της καταστροφής κατάστασή της[7]. Ο Εναγόμενος συμφώνησε[8] ότι το ακίνητο του Ενάγοντα έχει τα όρια που φαίνονται στο σχέδιο «Α» έγινε από την Μάρτυρα του Ενάγοντα ΜΕ1. [.] Ο ίδιος ο Εναγόμενος δήλωσε επίσης στο Δικαστήριο στις 17.5.2016 ότι αναλαμβάνει να ανεγείρει δόμη[9] ύψους 3 μέτρων από το σημείο 5 μέχρι το σημείο 12.». Στην παράγραφο 5 της αγόρευσης του, ο συνήγορος του Ενάγοντα αναφέρει ότι «ο Εναγόμενος με δεύτερη σχετική δήλωσή του προς το Δικαστήριο στα πλαίσια της ίδιας παρούσης υπόθεσης, την 9.6.2016 ανέλαβε την υποχρέωση προς τον Ενάγοντα[10] όπως προς αποκατάσταση των ζημιών που αυτός έχει υποστεί με τη μετακίνηση του χώματος και με την κατεδάφιση της δόμης, ανέλαβε όπως κατά μήκος του συνόρου ως το Σχήμα (προφανώς εννοούσε σχέδιο) «Α» που στην συνέχεια έγινε το ΤΕΚΜΗΡΙΟ «13» [.] ανεγείρει δόμη ύψους 3 (τριών) μέτρων .». Αναφορικά τώρα με το συνήγορο του Εναγομένου, περιορίζομαι απλά να σημειώσω ότι, στην αγόρευσή του, και συγκεκριμένα στις σελίδες 2, 3, 4, 15 (δύο φορές), 18, 20, 22, 26 και 37, αναφερόμενος στις υπό συζήτηση δηλώσεις των συνηγόρων ενώπιων του Δικαστηρίου, χαρακτηρίζει τούτες ως νέα συμφωνία επί Δικαστηρίω των διαδίκων, με την οποία ο Εναγόμενος ανέλαβε έναντι του Ενάγοντα να ανακατασκευάσει πετρόχτιστη δόμη και προωθεί και τη θέση ότι, συνεπεία της συμφωνίας αυτή, ο Ενάγοντας δεν έχει πλέον δικαίωμα να απαιτεί θεραπείες στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Νομική Πτυχή Δεσμευτικότητα δηλώσεων δικηγόρων των διαδίκων Ως αναφέρθηκε στην υπόθεση Ανδρέας Καλαμαράς ν. Γενικού Εισαγγελέα κ.α.

(1989)1Ε Α.Α.Δ. 343, 437 και 348: «Αναφορικά με την εξουσία του δικηγόρου του να δεσμεύσει τον εφεσείοντα με τη δήλωση που έκαμε στο Δικαστήριο στις 22 Οκτωβρίου 1985, στην παρουσία και στη γλώσσα του εφεσείοντα, η νομική αρχή είναι ότι ο διάδικος δεσμεύεται έναντι των αντιδίκων του ακόμα και από δηλώσεις ή συμβιβασμούς με πολύ σοβαρότερες συνέπειες γι' αυτόν, που ο διορισμένος δικηγόρος κάμει για λογαριασμό του στη διαδικασία που τον αντιπροσωπεύει ακόμα και στην απουσία του πελάτη του, υπό τον όρο, βέβαια, ότι τέτοιες δηλώσεις ή συμβιβασμοί αναφέρονται στο επίδικο θέμα της διαδικασίας και όχι σε «παράλληλα» (collateral) θέματα. Η αρχή αυτή υποστηρίζεται από σειρά Αγγλικών αποφάσεων οι οποίοι έχουν υιοθετηθεί από το Δικαστή Στυλιανίδη στην υπόθεση In Re Charalambous

(1985)1 A.A.D. 746. Στην υπόθεση Straus ν. Frances[1866] Q.B.379, χωρίς τη ρητή συγκατάθεση του ενάγοντα, ο δικηγόρος του συμβίβασε την απαίτηση στην αγωγή του για δυσφήμηση. Ο ενάγων δεν αναγνώρισε το συμβιβασμό αλλά απότυχε στην προσπάθεια του να προχωρήσει περαιτέρω την αγωγή του. Στην απόφασή του ο Δικαστής Blackburn τόνισε ότι όταν, όπως γίνεται συνήθως, ο δικηγόρος διορίζεται χωρίς οποιοδήποτε περιορισμό να διεξάγει μια νομική διαδικασία, έχει προφανή πληρεξουσιότητα να κάμει οτιδήποτε που κατά την κρίση του θεωρεί ότι εξυπηρετεί το συμφέρον του πελάτη του˙ και αν, μέσα στα πλαίσια αυτής της πληρεξουσιότητας, συνάψει οποιαδήποτε συμφωνία με τον αντίδικο δικηγόρο αναφορικά με το επίδικο θέμα, η συμφωνία αυτή μόνο δεσμευτική μπορεί να κριθεί. Αναφορικά με την έκταση της σιωπηράς πληρεξουσιότητας (ostensible authority) του δικηγόρου να δεσμεύσει τον πελάτη του αναφορικά με κάποιο συμβιβασμό που κάμνει, πολύ βοηθητική είναι η ανάλυση που γίνεται στην υπόθεση Waugh and Others v. H.B. Clifford & Sons Ltd. and Others [1982] 1 All E.R. 1095, στην οποία ο Λόρδος Δικαστής Brightman είπε ότι ένα θέμα θα πρέπει να κριθεί σαν «παράλληλο» (collateral) στην αγωγή και, επομένως, πέραν της σιωπηράς πληρεξουσιότητας του δικηγόρου, μόνο στην περίπτωση που καθαρά περιλαμβάνει θέμα ξένο και άσχετο προς την αγωγή.» Συμφωνία συμβιβασμού επί Δικαστηρίω, επιπτώσεις. Στη βάση των δεδομένων που διέπουν τη παρούσα υπόθεση, σημασίας υπέχουν τα όσα αποφασίστηκαν στην υπόθεση Green v. Rozen a.o. [1955] 2All E.R. 797, 801, η οποία υιοθετήθηκε στην υπόθεση Μούχτου κ.α. ν. Χείμαρου

(2001)1 Α.Α.Δ.

1. Θα τα παραθέσω, αυτούσια, κατωτέρω, αφού προηγουμένως σημειώσω ότι, στη εν λόγω υπόθεση, οι συνήγοροι των μερών δήλωσαν στο Δικαστήριο ότι επήλθε συμφωνία συμβιβασμού μεταξύ των διαδίκων στη βάση όρων οι οποίοι καταγράφηκαν και υπεγράφησαν από του συνηγόρους των διαδίκων και διατηρούντο στους φακέλους των συνηγόρων. Το Δικαστήριο, ακολούθως, όρισε την υπόθεση σε νέα ημερομηνία, χωρίς να εκδώσει οποιαδήποτε διαταγή ως προς τη συμφωνία συμβιβασμού και χωρίς να θέσει την υπόθεση εκτός πινακίου και να δώσει άδεια στη κάθε πλευρά να αποταθεί στο Δικαστήριο για σκοπούς υλοποίησης της συμφωνία συμβιβασμού. Όταν ακολούθως ο Εναγόμενος παραβίασε τους όρους της συμφωνίας συμβιβασμού, ο Ενάγοντας αποτάθηκε στο Δικαστήριο ζητώντας του να διατάξει τον πρώτο να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις του στη βάση των όρων της συμβιβαστικής συμφωνίας. Ο Εναγόμενος έφερε ένσταση στο αίτημα του Ενάγοντα. Η σχετική, τελική, κρίση του Δικαστηρίου είχε ως εξής: «The court made no order of any kind whatsoever, and, having considered such authorities* as I have been able to find, I arrive at the conclusion that in those circumstances the new agreement between the parties to the action supersedes the original cause of action altogether, that the court has no further jurisdiction in respect of the original cause of action which has been superseded by the new agreement, and that, if the terms of the new agreement are not coplied with, then the injured party must seek his remedy on the new agreement. I mentioned to counsel for the plaintiff what I thought were one or two of the difficulties in his way He is asking me to give him judgment for £83 6s. 8d., as well as the costs. The sum of £83 6s. 8d., which is one-third of £250, arises only under the terms of the new agreement. Counsel cannot ask me to remove the stay because I have made no order for the stay: there is nothing to be removed. In my judgment, therefore, the plaintiff's remedy in this case to enforce the sum of £83 6s. 8d., plus the taxed costs which the defendants agreed to be paid, must be by action on the new agreement. I am sorry to have to come to that conclusion, because it may mean starting a new action, under R.S.C., Ord. 14, but, in my judgment, I have no jurisdiction - this is not a matter of discretion - to give to the plaintiff the relief which she seeks. In those circumstances the application must be refused.» Εκείνο που αβίαστα προκύπτει από τα όσα αποφασίστηκαν στην υπόθεση Green v. Rozen (ανωτέρω), είναι ότι, αφ' ης στιγμής οι διάδικοι κατέληξαν σε συμφωνία διευθέτησης της αγωγής (με δικαιώματα και υποχρεώσεις που εκφεύγουν των δικογραφημένων απαιτήσεων) την οποία συμφωνία άρχισαν να υλοποιούν, τούτη (η συμφωνία διευθέτησης), υπερισχύει της αρχικής βάσης της αγωγής και το Δικαστήριο δεν έχει πλέον δικαιοδοσία για επίλυση της αρχικής διαφοράς των μερών στα πλαίσια της ενώπιον του αγωγής. Ως αποτέλεσμα, ο διάδικος που παραπονείται περί μη υλοποίησης των συμφωνηθέντων, δικαιούται, πλέον, να αναζητήσει σχετική θεραπεία μόνο μέσω νέας δικαστικής διαδικασίας, στη βάση, όμως, των όρων της συμφωνίας συμβιβασμού. Η αρχή αυτή υιοθετήθηκε και από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιαμαϊκής, και συγκεκριμένα στις υποθέσεις Patrick Allen v. Theresa Allen [2018] JMCA Civ 16 και Magwall Jamaica Ltd a.o. v. Glenn Clydesdale a.o. [2013] JMCA Civ
2. Σχετικά, πρόσφατα, το θέμα αυτό απασχόλησε και τον αδελφό Δικαστή Μ. Αγιομαμίτη στην αγωγή 3099/2010 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, ο οποίος, στη βάση των διαφόρων δηλώσεων που έγιναν ενώπιον του από τους συνηγόρους των μερών, τις οποίες ερμηνεύει ως συμφωνία επί Δικαστηρίω, κατέληξε στη κρίση ότι εφαρμογής τύγχαναν τα όσα αποφασίστηκαν στην υπόθεση Green v. Rozen (ανωτέρω), αναφέροντας τα εξής σχετικά: «κατά συνέπεια τυχόν διάρρηξη της συμφωνίας ημερομηνίας 24.11.15 και απόδοση θεραπείας βάσει αυτής δεν μπορεί να εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας αγωγής η οποία έχει περατωθεί με την εν λόγω συμφωνία. Εναπόκειται πλέον στο μέρος εκείνο που θεωρεί ότι επηρεάζονται τα δικαιώματα του από την παράβαση της συμφωνίας να αναζητήσει θεραπεία από το Δικαστήριο μέσω νέας αγωγής. Υπό το φως των πιο πάνω η κατάληξη μου είναι ότι η παρούσα αγωγή έχει περατωθεί μέσω συμφωνίας των διαδίκων, η οποία κατέστη συμφωνία επί Δικαστηρίω στις 24.11.15.», με τα οποία συμφωνώ απόλυτα. Υπαγωγή γεγονότων στο νομικό πλαίσιο. Στη βάση όλων των ανωτέρω, και ειδικότερα των κατά καιρούς δηλώσεων των συνηγόρων των μερών, στην παρουσία (στις 17.05.2016) αμφοτέρων των διαδίκων, σύμφωνα με τις οποίες, τούτοι, μετά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής, συμφώνησαν, υπό άγνωστους προς το Δικαστήριο ακριβείς όρους (πλην όμως με ξεκάθαρη υποχρέωση του Εναγόμενου να ανακατασκευάσει πετρόχτιστη δόμη, και δη να εκτελέσει εργασίες εντελώς διαφορετικές από αυτές που θα έπρεπε να εκτελεστούν αν αποδίδονταν οι αιτούμενες με την παρούσα αγωγή θεραπείες) στην επίλυση της μεταξύ τους επίδικης διαφοράς, υλοποιώντας δε μεγάλο μέρος των συμφωνηθέντων, κρίνω ότι το Δικαστήριο δεν έχει πλέον δικαιοδοσία για να εκδικάσει την παρούσα αγωγή επί της νομικής της βάσης και ότι, το όποιο τυχόν παράπονο του Ενάγοντα αναφορικά με τη επάρκεια ή μη της υλοποίηση, από πλευράς του Εναγόμενου, των μεταξύ τους συμφωνηθέντων, θα πρέπει να εξεταστεί στα πλαίσια νέας διαδικασίας, με νομική, πλέον, βάση τους όρους της μεταξύ των μερών συμφωνίας συμβιβασμού. Κατά συνέπεια, η παρούσα αγωγή κρίνεται ως περατωθείσα δυνάμει συμφωνίας των μερών και ως τέτοια απορρίπτεται. Αναφορικά με τα έξοδα, έχοντας υπόψη τη συμπεριφορά που επέδειξαν και οι δύο διάδικοι, ειδικότερα το γεγονός ότι και οι δύο πλευρές συνέβαλαν στην επαύξηση τους[11], αλλά και λόγω του γεγονότος ότι το τελικό αποτέλεσμα της αγωγής δεν προκύπτει στη βάση κρίσης επί των νομικών βάσεων της αγωγής, κρίνω ότι θα πρέπει η κάθε πλευρά να επωμιστεί τα έξοδά της. (Υπ.) .................................. Θ. Θεοδώρου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Μ.Α.Σ. [1] Μέσω δήλωσης του Ενάγοντα (κατά την κυρίως εξέτασή του) η σχετική απαίτηση περιορίστηκε στο ποσό των €13.209,00 [2] Πολύ περιορισμένου μήκους συγκριτικά με το μέγεθος της δόμης που κατά τον Ενάγοντα καταστράφηκε. [3] Κοινές θέσεις που προωθήθηκαν και από τους μάρτυρες και των δύο πλευρών ή από τη μία πλευρά με τη σύμφωνη γνώμη του συνηγόρου της άλλης. [4] Κατά τον Ενάγοντα, η αρχική δόμη ήταν ύψους τριών μέτρων, ενώ η ανακατασκευασθείσα, δύο μέτρων. [5] Κατά τον Ενάγοντα, η ανακατασκευασθείσα δόμη ήταν κυρτή προς το χωράφι του, με αποτέλεσμα να μειώνεται το αξιοποιήσιμο εμβαδό του χωραφιού του, μιας και η αρχική δόμη ήταν κτισμένη κάθετα. [6] Υπογράμμιση δική μου. [7] Υπογράμμιση δική μου. [8] Υπογράμμιση δική μου. [9] Υπογράμμιση δική μου. [10] Υπογράμμιση δική μου. [11] Μέχρι και τον Ιούνιο του 2016, που δηλώθηκε ευθαρσώς ότι οι διάδικοι υλοποιούν συμφωνία συμβιβασμού, με τον Εναγόμενο να αποδέχεται να ανακατασκευάσει πετρόχτιστη δόμη, ο Ενάγοντας δεν είχε εμπόδιο (ζήτημα δικαιοδοσίας) στη προώθηση της αγωγής, ενώ επέκεινα, η ενέργειά του να προωθεί την παρούσα αγωγή, ως διεφάνη ανωτέρω, κρίνεται λανθασμένη λόγω έλλειψης, πλέον, δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να την εκδικάσει. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο