← Κύπρος

ΠΑΝΑΦΗ κ.α. ν. BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LTD, Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 437/2018, 21/3/2019

ΠΑΝΑΦΗ κ.α. ν. BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LTD, Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 437/2018, 21/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A152 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 437/2018 Επί της αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις αφορώσι τον περί Ακινήτου Περιουσίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224, ως και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ:

  1. XXXXX ΠΑΝΑΦΗ
  2. Π.Γ.Π. (ΕΜΠΟΡΟΙ ΚΡΕΑΤΩΝ)ΛΤΔ
  3. P.G.P. (HOLDINGS) LTD
  4. P.G.P. (INVESTMENTS) LTD
  5. LACTUS LTD Αιτητές - Εφεσείοντες -και-
  6. BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LTD Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητων Ημερομηνία: 21.03.2019 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κ. Α. Θ. Μαθηκολώνης για Ανδρέας Θ. Μαθηκολώνης Για καθ' ης η αίτηση: κα Γ. Καραμαλλή για Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Ότι επιδιώκεται από την πλευρά των αιτητών - εφεσειόντων με την προώθηση από μέρους τους της υπό συζήτηση αίτησης έφεσης, είναι η ακύρωση ή/και ο παραμερισμός ειδοποιήσεων τύπος «ΙΑ» οι οποίες απεστάλησαν σύμφωνα με το μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, (Ν.9/1965)αναφορικά και σε συνάρτηση με ενυπόθηκα ακίνητα που αφορά και περιγράφονται στην υποθήκη Υ102/2014 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας. Περαιτέρω, αξιώνεται διάταγμα του δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται ο σκοπούμενος με τις ως άνω ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ» πλειστηριασμός των εν λόγω ενυπόθηκων ακινήτων, ο οποίος καθορίστηκε στις 26.03.2019, ως επίσης διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται ή/και να αναστέλλεται η γενικότερη διαδικασία όπως αυτή προβλέπεται στο μέρος VIA του ως άνω νόμου, ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού των ως άνω ειδοποιήσεων Τύπος «ΙΑ». Πληθώρα λόγων προκρίνονται από την πλευρά των εφεσειόντων - είκοσι δύο συνολικά - στη βάση των οποίων αξιώνεται η ακύρωση της σχετικής ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» και εν γένει της ως άνω διαδικασίας που δρομολογήθηκε από την εφεσίβλητη τράπεζα σε συνάρτηση με τα ενυπόθηκα ακίνητα που αυτή αφορά. Για σκοπούς πληρότητας, μεταφέρονται αυτούσιοι στην παρούσα: «
  7. Οι προσβληθείσες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» δεν έχουν επιδοθεί προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα όπως ρητώς καθορίζεται από το ΜΕΡΟΣ VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965)ως αυτός έχει τροποποιηθεί ή και
  8. Οι προσβληθείσες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» δεν έχουν επιδοθεί προς τον XXXXX Ανδρονίκου ή και
  9. Οι προσβληθείσες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρες ή και παράτυπες ή και αυθαίρετες ή και δέον όπως ακυρωθούν αφού η όλη διαδικασία όπως προβλέπεται στο ΜΕΡΟΣ VIA του Ν. 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί δεν έχει ξεκινήσει νομότυπα ή /και νόμιμα ή/και σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου, ή και διότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου I που απεστάλησαν ή και επιδόθηκαν στους Αιτητές είναι εσφαλμένες ή και είναι άκυρες ή και
  10. Οι προσβληθείσες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρες ή/και παράτυπες ή/και αυθαίρετες ή/και δέον όπως ακυρωθούν αφού η όλη διαδικασία όπως προβλέπεται στο ΜΕΡΟΣ VIA του Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί δεν έχει εκκινήσει νομότυπα ή/και νόμιμα ή/και σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου ένεκα του ότι οι πρώτες στη σειρά Ειδοποιήσεις Τύπου «I» δεν έχουν αποσταλεί ή/και επιδοθεί προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη ή και προς τους Αιτητές ως ο Νόμος ρητά ορίζει ή/και επιβάλλει, ή και
  11. Ο τύπος και το περιεχόμενο των πρώτων στη σειρά Ειδοποιήσεων Τύπου «I» ημερ.07/02/2018 είναι εσφαλμένος ή και δεν συμμορφώνεται με τις επιτακτικές πρόνοιες του Μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/65 ως αυτός έχει τροποποιηθεί ή και
  12. Οι πρώτες στη σειρά Ειδοποιήσεις Τύπου «I» ημερ.07/02/2018 δεν συνοδεύονται από Κατάσταση Λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους (Statement of Account) ή και διότι επί της εν λόγω φερομένης ως Κατάσταση Λογαριασμού που επισυνάφθηκε στις Ειδοποιήσεις Τύπου «I» δεν αναγράφεται το ποσοστό του επιτοκίου με το οποίο χρεώνεται το ενυπόθηκο χρέος ή και διότι η φερόμενη ως Κατάσταση Λογαριασμού δεν αποτελεί κατ' ουδένα λόγο και με κανένα τρόπο Κατάσταση Λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους με αποτέλεσμα να στερείται ο ενυπόθηκος οφειλέτης της δυνατότητας να ελέγξει την ύπαρξη του αξιούμενου υπολοίπου ή και
  13. Η προσβληθείσα Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο Τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις όπως αναφέρονται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο (Ν. 9/65)ως αυτός έχει τροποποιηθεί ή και Τύπο όπως αυτός παρατίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου (Ν.9/1965), ή και
  14. Οι Ειδοποιήσεις Τύπου «I» και Τύπου «ΙΑ» με ημερομηνίες 07/02/2018 και 08/10/2018 αντίστοιχα είναι εσφαλμένες ή και άκυρες κατά τύπο ή και περιεχόμενο δεδομένου ότι σύμφωνα με την Δήλωση Υποθήκης το επιτόκιο ή και ο τόκος ορίζεται σε 5.80% above EURIBOR (κυμαινόμενο) από τις 16/01/2014 επί ποσού €1.500.000,00 χωρίς όμως να καθορίζει σε ποιο ακριβώς είδος ή και σε ποια κατηγορία EURIBOR αναφέρεται ή και
  15. Οι Ειδοποιήσεις Τύπου I και Τύπου ΙΑ με ημερομηνίες 07/02/2018 και 08/10/2018 αντίστοιχα είναι εσφαλμένες ή και άκυρες κατά τύπο ή και περιεχόμενο δεδομένου ότι σύμφωνα με την Δήλωση Υποθήκης το επιτόκιο ή και ο τόκος ορίζεται σε 5.80% above EURIBOR (κυμαινόμενο) από τις 16/01/2014 επί ποσού €100.000,00 χωρίς όμως να καθορίζει σε ποιο ακριβώς είδος ή και σε ποια κατηγορία EURIBOR αναφέρεται ενώ στις Ειδοποιήσεις Τύπου «I» και Τύπου «ΙΑ» αναφέρεται σε EURIBOR 3 μηνών προσαυξημένο κατά 5.8% ετησίως με κεφαλαιοποίηση των τόκων μια φορά το χρόνο ή και
  16. Οι προσβληθείσες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι παράνομες ή και ετοιμάστηκαν ή και υπογράφονται ή και απεστάλησαν κατά παράβαση των διατάξεων του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί ή και κατά παράβαση του προβλεπόμενου τύπου και του περιεχομένου του ως εκτίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί διότι δεν υπογράφονται ή και δεν υπογράφονται νομότυπα από τον ενυπόθηκο δανειστή όπως επιτακτικά αναφέρεται στον Νόμο ή και στον Τύπο του Δευτέρου Παραρτήματος του Νόμου, ή και
  17. Οι προσβληθείσες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρες ή και δέον όπως ακυρωθούν ή και παραμεριστούν από το Δικαστήριο διότι το περιεχόμενο τους είναι λανθασμένο ή και αντίκειται ή και είναι κατά παράβαση των διατάξεων του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Ν.9/65 ως έχει τροποποιηθεί ή και είναι κατά παράβαση του Τύπου και του περιεχομένου του ως αυτός εκτίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Ν.9/65 ως έχει τροποποιηθεί διότι το ποσό του ενυπόθηκου υπολοίπου της επίδικης υποθήκης είναι εσφαλμένο και αυθαίρετο ή και λανθασμένο ή και δεν είναι αυτό που αναφέρεται στην επίδικη δήλωση και σύμβαση της Υποθήκης με Αρ.Υ102/2014 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας, ή και είναι αποτέλεσμα καταχρηστικών ή και αόριστων ή και παράνομων και άκυρων όρων της συμφωνίας δανείου και του Εγγράφου Υποθήκης και της Σύμβασης και Δήλωσης της επίδικης Υποθήκης με αρ. Υ102/2014 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας, ή και
  18. Οι προσβληθείσες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρες ή και δέον όπως ακυρωθούν ή και παραμεριστούν από το Δικαστήριο διότι το περιεχόμενο τους είναι λανθασμένο ή και αντίκειται ή και είναι κατά παράβαση των διατάξεων του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Ν.9/65 ως έχει τροποποιηθεί ή και είναι κατά παράβαση του Τύπου και του περιεχομένου του ως αυτός εκτίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Ν.9/65 ως έχει τροποποιηθεί διότι το ποσοστό του τόκου ή και του επιτοκίου όπως αναφέρεται στις προσβληθείσες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι λανθασμένο ή και αυθαίρετο ή και παράνομο είναι κατά παράβαση της Σύμβασης και Δήλωσης της επίδικης Υποθήκης με Αριθμό Υ102/2014 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας, ή και
  19. Οι προσβληθείσες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρες ή και δέον όπως ακυρωθούν ή και παραμεριστούν από το Δικαστήριο διότι το περιεχόμενο τους είναι λανθασμένο ή και αυθαίρετο ή και αντίκειται ή και είναι κατά παράβαση των διατάξεων του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί ή και είναι κατά παράβαση του Τύπου και του περιεχομένου του ως εκτίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί διότι οι Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι απαιτούν από τους Αιτητές σε

(8)διαφορετικές περιπτώσεις, ήτοι με τις Αγωγές υπ' αριθμούς 2628/2015, 2651/2015, 2652/2015, 2653/2015, 2654/2015, 2680/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και με τις Ειδοποιήσεις Τύπου «I» και Τύπου «ΙΑ»,
(8)διαφορετικά ποσά ή/και υπόλοιπα ή/και τόκους ή/και έξοδα ή και
  1. Οι προσβληθείσες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρες ή και δέον όπως ακυρωθούν ή και παραμεριστούν από το Δικαστήριο διότι το περιεχόμενο τους είναι λανθασμένο ή και αυθαίρετο ή και αντίκειται ή και είναι κατά παράβαση των διατάξεων του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί ή και είναι κατά παράβαση του Τύπου και του περιεχομένου του ως εκτίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί διότι οι Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι ενώ στις Αγωγές υπ' αριθμούς 2628/2015, 2651/2015, 2652/2015, 2653/2015 , 2654/2015 και 2680/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας αξιώνουν και έξοδα ή/και δικηγορικά έξοδα ή και προμήθειες ή και άλλα έξοδα, εντούτοις στις προσβληθείσες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» δεν αναφέρονται σε οποιαδήποτε έξοδα ή και δεν δηλώνουν ότι απαιτούνται οποιαδήποτε έξοδα ή και δηλώνουν ότι τα έξοδα είναι €0,00 .
  2. Οι προσβληθείσες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρες ή και δέον όπως ακυρωθούν ή και παραμεριστούν από το Δικαστήριο διότι εκκρεμούν οι Αγωγές υπ' αριθμούς 2628/2015 ,2651/2015, 2652/2015, 2653/2015, 2654/2015 και 2680/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας στις οποίες οι Αιτητές έχουν καταχωρήσει Υπερασπίσεις και Ανταπαιτήσεις και ανταπαιτούν μεταξύ άλλων την ακύρωση της επίδικης Υποθήκης με αρ. Υ102/2014 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας μεταξύ άλλων, γιατί η επίδικη υποθήκη καταρτίστηκε ή και εγγράφηκε κατά παράβαση των άρθρων 5 και 21
(1)(γ) του Ν.9/1965 ή και περαιτέρω αμφισβητούν την νομιμότητα και εγκυρότητα των όρων των Συμφωνιών και το ύψος του υπολοίπου του λογαριασμού ή και του τόκου επί του υπολοίπου του λογαριασμού ή και ή και περαιτέρω εξαιτούνται την ακύρωση των όρων των συμφωνιών δανείου και της επίδικης Σύμβασης και Δήλωσης Υποθήκης διότι είναι καταχρηστικοί, αόριστοι και άκυροι και/ή διότι οι συμφωνίες πιστωτικών διευκολύνσεων είναι παράνομες και άκυρες και/ή διότι η επίδικη Υποθήκη εξασφαλίσθηκε κατόπιν ψευδών παραστάσεων και/ή παράνομης και/ή αθέμιτης επιρροής και/ή εξαναγκασμού ή και ένεκα δόλου ή και ένεκα απόκρυψης ουσιωδών περιστατικών, ή και
  1. Οι προσβληθείσες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρες ή και δέον όπως ακυρωθούν ή και παραμεριστούν από το Δικαστήριο διότι εκκρεμεί η εκδίκαση της αγωγής με αρ. 1241/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας στην οποία οι Αιτητές στην παρούσα αξιώνουν εναντίον της Καθ' ης η αίτηση Τράπεζας ακύρωση και/ή εξάλειψη της επίδικης Σύμβασης και Δήλωσης της επίδικης Υποθήκης με αρ. ¥102/2014 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας.
  2. Οι προσβληθείσες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρες ή και δέον όπως ακυρωθούν ή και παραμεριστούν από το Δικαστήριο διότι εν πάση περιπτώσει η επίδικη Υποθήκη είναι άκυρη και ή παράνομη διότι καταρτίστηκε ή και εγγράφηκε κατά παράβαση των άρθρων 5 και 21
(1)(γ) του Ν.9/
  2. Οι προσβληθείσες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρες ή και δέον όπως ακυρωθούν ή και παραμεριστούν από το Δικαστήριο καθότι οι προσβληθείσες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» έχουν επιδοθεί πριν την λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή και ως εκ τούτου είναι πρόωρες, ή και
  3. Οι προσβληθείσες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρες ή και δέον όπως ακυρωθούν ή και παραμεριστούν από το Δικαστήριο διότι η διαδικασία που προωθεί η Καθ' ης η Αίτηση Τράπεζα σύμφωνα με τις διατάξεις του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Νόμου 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί συνιστά ακραίας μορφής κατάχρησης διότι με 2 διαφορετικούς τρόπους ή/και μεθόδους ή/και διαδικασίες και με 6 ξεχωριστές Αγωγές ως αυτές αναφέρονται ανωτέρω, η Καθ' ης η Αίτηση Τράπεζα επιχειρεί ταυτόχρονα την πώληση των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων, ή και
  4. Οι προσβληθείσες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρες ή και δέον όπως ακυρωθούν ή και παραμεριστούν από το Δικαστήριο διότι η διαδικασία που προωθεί η Καθ' ης η Αίτηση Τράπεζα σύμφωνα με τις διατάξεις του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Νόμου 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί είναι καταχρηστική ή/και γίνεται με κακή πίστη, ή και
  5. Οι προσβληθείσες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρες ή/και δέον όπως ακυρωθούν ή και παραμεριστούν από το Δικαστήριο διότι το περιεχόμενο των επίδικων Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» είναι εσφαλμένο και παράνομο ή και
  6. Η προσβληθείσα Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι άκυρη ή και δέον όπως ακυρωθεί ή και παραμεριστεί από το Δικαστήριο καθότι το ΜΕΡΟΣ VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου (Ν.9/1965)ως έχει τροποποιηθεί, το οποίο εισήχθηκε με τον Τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/2014 και το οποίο διέπει την διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή είναι νόμος αντισυνταγματικός και αντίκειται στα άρθρα 23, 26, 28 και 30 του». Το πραγματικό υπόβαθρο γεγονότων που υποστηρίζει την αίτηση, τίθεται με την ένορκη δήλωση του XXXXX Παναγή (εφεσείοντα αρ.1) διευθυντή όπως ο ίδιος εξηγεί των εφεσείουσων εταιρειών αρ. 2 έως και 5, από τις οποίες και εξουσιοδοτήθηκε προς τούτο, παρά το γεγονός ότι η καθ' ης η αίτηση τράπεζα προχώρησε στο διορισμό παραλήπτη/διαχειριστή τους στη βάση Ομολόγων Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης. Οι ως άνω εφεσείουσες εταιρείες, ως προκρίνει, προωθούν από μόνες τους την υπό συζήτηση αίτηση, στη βάση του κατάλοιπου εξουσίας που διατηρεί το διοικητικό συμβούλιο της κάθε εταιρείας. Στο πλαίσιο της πολυσέλιδης δήλωσής του, ο ομνύων, ουσιαστικά επαναλαμβάνει και σε κάποιο βαθμό εξειδικεύει τους προβαλλόμενους λόγους έφεσης, για τους οποίους η πλευρά των εφεσειόντων θεωρεί ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να επιτύχει. Αφού εξηγεί ότι στις 16.01.2014 κατήρτισε την επίδικη Δήλωση και Σύμβαση υποθήκης Υ102/2014, με την οποία εξασφάλιζε ως ενυπόθηκος οφειλέτης πιστωτικές διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν από την εφεσίβλητη τράπεζα προς την αιτήτρια αρ.2 εταιρεία, υποδεικνύει ότι οι εφεσείοντες στην παρούσα έφεση μαζί με άλλη εταιρεία, στις 29.06.2015 καταχώρησαν την Αγωγή υπ' αριθμό 1241/2015 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, μέσω της οποίας, μεταξύ άλλων, αξιώνεται η ακύρωση της υποθήκης Υ102/
  7. Σε μεταγενέστερο χρόνο, η πλευρά της εφεσίβλητης τράπεζας προχώρησε στην καταχώρηση έξι συνολικά αγωγών στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, μέσω των οποίων αξιώνει και την εκποίηση των ακινήτων που αφορά η επίδικη υποθήκη Υ102/2014 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας. Οι εφεσείοντες στην παρούσα διαδικασία καταχώρησαν υπεράσπιση και ανταπαίτηση στο πλαίσιο των ως άνω αγωγών, αξιώνοντας μεταξύ άλλων την ακύρωση της επίδικης υποθήκης και αμφισβητώντας την εγκυρότητα και νομιμότητα σχετικών με αυτήν συμφωνιών δανείου, πιστωτικών διευκολύνσεων αλλά και εγγυήσεων. Παρά την ως άνω εκκρεμοδικία, στις 15.02.2018, η εφεσίβλητη τράπεζα απέστειλε στους εφεσείοντες ειδοποιήσεις Τύπος «Θ» και «Ι». Αργότερα, μέσω συστημένου ταχυδρομείου απέστειλε στους εφεσείοντες τις ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 18.10.2018, οι οποίες παραλήφθηκαν από τον ίδιο στις 17.10.
  8. Η καθ' ης η αίτηση - εφεσίβλητη τράπεζα εμφανίστηκε στη διαδικασία, καταχωρώντας ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης. Πληθώρα λόγων ένστασης προτάσσονται επίσης από την πλευρά της - είκοσι εννέα συνολικά - μέσω των οποίων επιχειρείται απάντηση στις αιτιάσεις των εφεσειόντων για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Ειδικότερα, προκρίνεται πως: «
  9. Η Αίτηση είναι απαράδεκτη ή/και νομικά αβάσιμη ή/και παράτυπη ή/και παντελώς αδικαιολόγητη ή/και θνησιγενής ή/και η νομική και πραγματική της βάση δεν μπορεί να στηρίξει τις εξαιτούμενες θεραπείες.
  10. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις και/ή δεν συντρέχουν οι λόγοι που προβλέπονται στη σχετική νομοθεσία ή/και στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/1965 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί (ο Νόμος για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  11. Δεν παρέχεται επαρκής αιτιολογία και/ή επεξήγηση για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή οι λόγοι έφεσης είναι αόριστοι και/ή αβάσιμοι και/ή ατεκμηρίωτοι.
  12. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεόντως και νομοτύπως προχώρησαν στην έναρξη ή/και προώθηση της διαδικασίας που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου για την πώληση των πιο κάτω ακινήτων: (α) ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/1XXX7, Φ./Σχ. 21/57, τεμάχιο 8X9, τμήμα 0, στο Παλαιομέτοχο, της επαρχίας Λευκωσίας, εγγεγραμμένο μερίδιο στον Αιτητή 1 το ΟΛΟ και υποθηκευμένο μερίδιο το ΟΛΟ, (β) ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/2XXX9, Φ./Σχ. 2-XXX-389, τεμάχιο 17, τμήμα 20, στο Παλαιομέτοχο, της επαρχίας Λευκωσίας, εγγεγραμμένο μερίδιο στον Αιτητή 1 το ΟΛΟ και υποθηκευμένο μερίδιο το ΟΛΟ, (γ) ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/2XXX9, Φ./Σχ. 2-XXX-389, τεμάχιο 13, τμήμα 20, στο Παλαιομέτοχο, της επαρχίας Λευκωσίας, εγγεγραμμένο μερίδιο στον Αιτητή 1 το ΟΛΟ και υποθηκευμένο μερίδιο το ΟΛΟ, (δ) ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/2XXX8, Φ./Σχ. 2-XXX-389, τεμάχιο 62, τμήμα 20, στο Παλαιομέτοχο, της επαρχίας Λευκωσίας, εγγεγραμμένο μερίδιο στον Αιτητή 1 το ΟΛΟ και υποθηκευμένο μερίδιο το ΟΛΟ, (ε) ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/3XXX4, Φ./Σχ. 30/01, τεμάχιο 1XX1, τμήμα 0, στο Παλαιομέτοχο, της επαρχίας Λευκωσίας, εγγεγραμμένο μερίδιο στον Αιτητή 1 το ΟΛΟ και υποθηκευμένο μερίδιο το ΟΛΟ, (στ) ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/3XXX6, Φ./Σχ. 29/15, τεμάχιο 5X4, τμήμα 0, στο Παλαιομέτοχο, της επαρχίας Λευκωσίας, εγγεγραμμένο μερίδιο στον Αιτητή 1 το ΟΛΟ και υποθηκευμένο μερίδιο το ΟΛΟ, (ζ) ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/3XXX7, Φ./Σχ. 29/15, τεμάχιο 5X7, τμήμα 0, στο Παλαιομέτοχο, της επαρχίας Λευκωσίας, εγγεγραμμένο μερίδιο στον Αιτητή 1 το ΟΛΟ και υποθηκευμένο μερίδιο το ΟΛΟ, που επιβαρύνονται με την υποθήκη Υ102/2014 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γ ραφείου Λευκωσίας (τα Ενυπόθηκα Ακίνητα).
  13. Οι Καθ' ων η Αίτηση ακολούθησαν την ενδεδειγμένη και προβλεπόμενη από το Νόμο διαδικασία, επέδωσαν στους Αιτητές καθώς και σε όλα τα ενδιαφερόμενο πρόσωπα τις απαιτούμενες ειδοποιήσεις, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις, τα κριτήρια και τους τύπους του Νόμου, τήρησαν όλες τις προβλεπόμενες προθεσμίες και ενήργησαν σε πλήρη συμμόρφωση προς τους σχετικούς Κανονισμούς. Επομένως, η διαδικασία εκποίησης των Ενυπόθηκων Ακινήτων έχει αρχίσει ή/και προωθείται καθ' όλα νόμιμα και νομότυπα ή/και σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου και ουδεμία κατάχρηση ή/και παρατυπία ή/και αντικανονικότητα υπάρχει στη διαδικασία.
  14. Οι ισχυρισμοί των Αιτητών ότι η ειδοποίηση τύπου ΙΑ, ημερομηνίας 08/10/2018 (η ειδοποίηση τύπου ΙΑ), είναι άκυρη ή/και παράνομη ή/και αυθαίρετη ή/και ότι θα πρέπει να ακυρωθεί ή/και παραμεριστεί από το Δικαστήριο επειδή η διαδικασία πώλησης των Ενυπόθηκων Ακινήτων δεν έχει αρχίσει νόμιμα ή/και νομότυπα ή/και με βάση τις πρόνοιες του Νόμου ή/και επειδή η ειδοποίηση τύπου ΙΑ δεν πληροί τις προϋποθέσεις του Νόμου ή/και επειδή αντίκειται στις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου ή/και επειδή δεν είναι σύμφωνη με τον Τύπο που προβλέπεται στο Νόμο ή/και επειδή είναι εσφαλμένη ή/και επειδή το περιεχόμενο ή/και ο τύπος της είναι λανθασμένος ή/και άκυρος ή/και επειδή το υπόλοιπο που αναφέρεται σε αυτήν είναι λανθασμένο ή/και παράνομο ή/και αυθαίρετο ή/και επειδή είναι πρόωρη ή/και επειδή επιδόθηκε πρόωρα ή/και επειδή η Υποθήκη Υ102/2014 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας (η Υποθήκη) είναι άκυρη ή/και παράνομη ή/και ανεφάρμοστη ή/και άλλως πώς αποτελούν ισχυρισμούς αβάσιμους ή/και ανεδαφικούς ή/και αναληθείς ή/και αντίθετους με τις πρόνοιες του Νόμου.
  15. Η ειδοποίηση τύπου I (η ειδοποίηση τύπου I) ως επίσης και η ειδοποίηση τύπου ΙΑ, έχουν νομίμως, δεόντως και νομοτύπως επιδοθεί στους Αιτητές και σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και επομένως δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος παραμερισμού ή/και ακύρωσης της ειδοποίησης τύπου ΙΑ ή/και δεν υφίσταται οποιοσδήποτε λόγος ακύρωσης της διαδικασίας πώλησης των Ενυπόθηκων Ακινήτων που προωθείται δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου.
  16. Δεν προβάλλεται ή/και δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ακύρωσης της ειδοποίησης ΙΑ ή/και παραμερισμού της σκοπούμενης πώλησης των Ενυπόθηκων Ακινήτων οι οποίοι διαλαμβάνονται, κατά τρόπο εξαντλητικό, στο Άρθρο 44 (Γ) 3 του Νόμου ή/και στις πρόνοιες του Μέρους VIA του Νόμου.
  17. Κανένας από τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς των Αιτητών δεν αφορά ζήτημα που ρυθμίζεται από την ειδοποίηση τύπου ΙΑ ή/και δεν προβάλλεται ως λόγος ακύρωσης ή/και παραμερισμού της ειδοποίησης τύπου ΙΑ ή/και του σκοπούμενου πλειστηριασμού οποιοσδήποτε λόγος που προβλέπεται στο Νόμο.
  18. Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στην καταχώριση ή/και προώθηση της παρούσας Αίτησης εφόσον δεν συντρέχει οποιαδήποτε από τις προϋποθέσεις που αναφέρονται, κατά τρόπο εξαντλητικό, στο άρθρο 44 Γ
(3)του Νόμου.
  1. Το ενυπόθηκο χρέος που αναφέρεται στις ειδοποιήσεις τύπου I και ΙΑ προκύπτει καθ' όλα νόμιμα ή/και δικαιολογείται πλήρως από τις πρόνοιες της Υποθήκης και, περαιτέρω, αποτελεί χρέος που παραμένει μέχρι σήμερα οφειλόμενο. Σε κάθε περίπτωση: 11.
  2. Οι ισχυρισμοί των Αιτητών περί παράνομων, αυθαίρετων και καταχρηστικών χρεώσεων στην ειδοποίηση τύπου I ή/και άλλως πως είναι ανεδαφικοί ή/και νόμω και ουσία αβάσιμοι ή/και αυθαίρετοι ή/και παραπλανητικοί. Το ενυπόθηκο χρέος που αναφέρεται στις ειδοποιήσεις τύπου I και ΙΑ είναι προϊόν νόμιμων τόκων και χρεώσεων και αποτελεί χρέος το οποίο έχει καταστεί πληρωτέο και απαιτητό και το οποίο δεν έχει αμφισβητηθεί και παραμένει μέχρι σήμερα οφειλόμενο. 11.
  3. Οι ισχυρισμοί των Αιτητών ότι η ειδοποίηση τύπου I δεν συνοδευόταν από κατάσταση λογαριασμού εν τη εννοία του Νόμου ή/και ότι η κατάσταση λογαριασμού που επισυνάπτεται σε αυτήν είναι ελλιπής ή/και εσφαλμένη ή/και ότι δεν πληροί τις προϋποθέσεις του Νόμου ή/και άλλως πως αποτελούν ισχυρισμούς αβάσιμους ή/και αντίθετους με τις πρόνοιες του Νόμου. 11.
  4. Η κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους που επισυνάπτεται στην ειδοποίηση τύπου I είναι καθόλα ορθή, νομότυπη, πλήρης και σύμφωνη με τις σχετικές πρόνοιες του Νόμου. 11.
  5. Το υπόλοιπο που αναφέρεται στην κατάσταση λογαριασμού που επισυνάπτεται στην ειδοποίηση τύπου I είναι καθ' όλα ορθό και έγκυρο ή/και αποτελεί χρέος που οι Καθ' ων η αίτηση συμβατικά δικαιούνται να χρεώσουν και να εισπράξουν. 11.
  6. Οι Αιτητές και ειδικότερα ο Αιτητής 1, ως ενυπόθηκος οφειλέτης, είναι υπερήμερος με βάση τις πρόνοιες του Νόμου ή/και της Υποθήκης ή/και ενόψει του γεγονότος ότι οι πιστωτικές διευκολύνσεις που εξασφαλίζονται με την εν λόγω Υποθήκη έχουν καταστεί πληρωτέες από τις 12/12/2014 και 06/05/
  7. 11.
  8. Οι Αιτητές είχαν καταχωρήσει εναντίον της ειδοποίησης τύπου I την αίτηση έφεση αρ. 95/18 του Ε.Δ. Λευκωσίας στην οποία προέβαλαν σειρά ισχυρισμών. Η εν λόγω αίτηση έφεση απορρίφθηκε από το Δικαστήριο με απόφαση του ημερομηνίας 23/7/2018 κρίνοντας ότι δεν παραβλάπτονται με οποιοδήποτε τρόπο τα έννομα συμφέροντα του ενυπόθηκου οφειλέτη από την αποστολή των ειδοποιήσεων τύπος I και Θ αφού δεν είχε οριστεί ακόμη ημερομηνία πλειστηριασμού και ότι η ειδοποίηση τύπου I δεν είναι εφέσιμη. 11.
  9. Οι Αιτητές δεν ανταποκρίθηκαν ούτε αμφισβήτησαν με οποιοδήποτε άλλο τρόπο πέραν της καταχώρισης αίτησης έφεσης το περιεχόμενο της ειδοποίησης τύπου I ή/και της κατάστασης χρέους που επισυνάπτεται σε αυτήν ή/και ούτε προέβησαν σε οποιαδήποτε διαβήματα για να εγείρουν τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην παρούσα Αίτηση σε σχέση με την ειδοποίηση τύπου I. Επομένως, οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται ή/και κωλύονται ή/και εμποδίζονται να προβάλλουν ισχυρισμούς ή/και να εγείρουν θέσεις που αφορούν την αμφισβήτηση της ειδοποίησης τύπου I ή/και της κατάστασης λογαριασμού που επισυνάπτεται σε αυτήν οι οποίοι, σε κάθε περίπτωση, δεν αποτελούν λόγο που θα μπορούσε να οδηγήσει στην απόδοση των εξαιτούμενων θεραπειών .
  10. Κανένας από τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς των Αιτητών δεν μπορεί να οδηγήσει στην ακύρωση ή/και παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου ΙΑ ή/και στον παραμερισμό του σκοπούμενου πλειστηριασμού των Ενυπόθηκων Ακινήτων κατ' επίκληση ή/και με αναφορά σε ζητήματα που σχετίζονται με τον τύπο και το περιεχόμενο της ειδοποίησης τύπου I η οποία, εν πάση περιπτώσει, είναι καθ' όλα νόμιμη και νομότυπη ή/και έχει εκδοθεί με βάσει τον τύπο και τις πρόνοιες του Νόμου ή/και είναι καθ' όλα ορθή και νόμιμη και η οποία, σε κάθε περίπτωση, δεν αποτελεί εφέσιμη ειδοποίηση και δεν αφορά ζητήματα που με βάση τις πρόνοιες του Νόμου μπορούν να υποστηρίξουν τις εξαιτούμενες θεραπείες.
  11. Οι ειδοποιήσεις τύπου I και ΙΑ έχουν δεόντως επιδοθεί στους Αιτητές και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και έχουν ακολουθηθεί όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες για την ιδιωτική πώληση των Ενυπόθηκων Ακινήτων με βάση τις πρόνοιες του Νόμου.
  12. Οι ειδοποιήσεις τύπου I και ΙΑ ή/και οι επίδικες ειδοποιήσεις είναι καθ' όλα έγκυρες και νομότυπες ή/και σύμφωνες με τις πρόνοιες του Νόμου ή/και έχουν ετοιμαστεί ή/και υπογράφει ή/και εκδοθεί δεόντως και νομοτύπως από τους Καθ' ων η αίτηση ή/και από πρόσωπα δεόντως εξουσιοδοτημένα από τους Καθ' ων η αίτηση.
  13. Ουδεμία καταχρηστικότητα ή/και ακυρότητα ή/και κατάχρηση δικαστικών διαδικασιών ή/και κακοπιστία υπάρχει από πλευράς Καθ' ων η Αίτηση ως αβασίμως και ανεδαφικώς ισχυρίζονται οι Αιτητές ενόψει του ότι: 15.
  14. η συνύπαρξη των αγωγών 2628/2015, 2651/2015, 2652/2015, 2653/2015, 2654/2015 και 2680/2015 του Ε.Δ. Λάρνακας (οι Αγωγές) που έχουν καταχωριστεί από τους Καθ' ων η Αίτηση καθώς και η ύπαρξη της αγωγής υπ' αριθμό 1241/2015 του Ε.Δ. Λάρνακας που έχει καταχωριστεί από τους Αιτητές, και της διαδικασίας ιδιωτικής πώλησης των Ενυπόθηκων Ακινήτων δεν απαγορεύεται αλλά αντίθετα επιτρέπεται ρητά από τις πρόνοιες του Νόμου. Σε κάθε περίπτωση, σκοπός των Αγωγών είναι η δικαστική επαλήθευση των δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτηση που απορρέουν από τις συμφωνίες δανείων και των σχετικών εξασφαλίσεων ενώ ο σκοπός των ειδοποιήσεων I και ΙΑ είναι η πώληση των Ενυπόθηκων Ακινήτων με βάση τις πρόνοιες του Νόμου και της Υποθήκης- 15.
  15. η έναρξη της διαδικασίας πώλησης των Ενυπόθηκων Ακινήτων είναι υπό τις περιστάσεις πλήρως εναρμονισμένη με το σκοπό και τις πρόνοιες του Νόμου και αποτελεί κατ' ουσίαν ενάσκηση δικαιώματος που παρέχεται από το Νόμο στους Καθ' ων η αίτηση- 15.
  16. σε κάθε περίπτωση, η διαδικασία πώλησης των Ενυπόθηκων Ακινήτων με βάση τις πρόνοιες του Νόμου δεν αποτελεί ένδικο μέσο για την επιδίωξη ίδιου σκοπού με το σκοπό της Αγωγής. 15.
  17. ο διορισμός Παραλήπτη/ Διαχειριστή των Αιτητών 2, 4 και 5 δυνάμει των προνοιών ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης δεν έχει ως σκοπό την πώληση των Ενυπόθηκων Ακινήτων, αφού αυτά είναι εγγεγραμμένα επ' όνοματι του Αιτητή 1, αλλά την προστασία και διασφάλιση της περιουσίας των Αιτητών 2, 4 και 5 ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ο νόμος προνοεί προς όφελος των πιστωτών της, εφόσον οι Αιτητές 2, 4 και 5 αδυνατούν να πληρώσουν τα χρέη τους και ουδεμία σχέση έχει ο διορισμός Παραλήπτη/ Διαχειριστή στους Αιτητές 2, 4 και 5 με τα επίδικα ζητήματα.
  18. Οι ειδοποιήσεις τύπου I και ΙΑ αφορούν χρέος που απορρέει από την Υποθήκη. Οι δε Αγωγές αφορούν χρέος που απορρέει από τις πιστωτικές διευκολύνσεις που χορηγήθηκαν στην Αιτήτρια / Εφεσείουσα 2 από τους Καθ' ων η Αίτηση, σε σχέση με τις οποίες ο Αιτητής 1 παραχώρησε ως εξασφάλιση την Υποθήκη. Επομένως, ο ισχυρισμός ότι η ειδοποίηση τύπου ΙΑ είναι άκυρη ή/και θα πρέπει να ακυρωθεί ή/και παραμεριστεί επειδή οι Καθ' ων η Αίτηση απαιτούν από τους Αιτητές τρία διαφορετικά και αμφισβητούμενα ή/και εσφαλμένα ποσά είναι παντελώς αβάσιμος ή/και προβάλλεται παντελώς παραπλανητικά και αυθαίρετα ή/και εν πάση περιπτώσει πρόκειται για ισχυρισμό που δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο για την έκδοση των εξαιτούμενων θεραπειών.
  19. Σε κάθε περίπτωση, πουθενά στο Νόμο δεν υπάρχει διάταξη που να απαγορεύει ή/και να αποκλείει στους Καθ' ων η Αίτηση να προωθήσουν την εφαρμογή της διαδικασίας ιδιωτικής πώλησης των Ενυπόθηκων Ακινήτων δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου όταν υπάρχει σε εκκρεμοδικία αγωγή. Αντίθετα, ρητά προνοείται στο Άρθρο 44 Α του Μέρους VIA του Νόμου ότι επιτρέπεται η συνύπαρξη πολιτικής αγωγής με την διαδικασία του εν λόγω Μέρους.
  20. Σύμφωνα με την πρόσφατη τροποποίηση του Νόμου, το υφιστάμενο Άρθρο 44 Γ
(3)(δ) του Νόμου, το οποίο προέβλεπε ότι η εκκρεμοδικία αγωγής αποτελούσε λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» έχει καταργηθεί. Συνεπεία τούτου, οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί των Αιτητών ότι η ειδοποίηση τύπου ΙΑ θα πρέπει να παραμεριστεί ενόψει της εκκρεμοδικίας Αγωγών μεταξύ των διαδίκων και την καταχώριση από μέρους των Αιτητών Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης είναι κατά νόμω και κατ' ουσίαν αβάσιμοι.
  1. Ουδεμία παράβαση του κώδικα συμπεριφοράς της Κεντρικής Τράπεζας έχει συντελεστεί ή/και προκύπτει από τις ενέργειες των Καθ' ων η Αίτηση σε σχέση με τους Αιτητές. Οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί είναι εσφαλμένοι ή/και ανεδαφικοί ή/και, εν πάση περίπτωση, δεν μπορούν να οδηγήσουν στην απόδοση των εξαιτούμενων θεραπειών.
  2. Ο ισχυρισμός ότι τυχόν πώληση των Ενυπόθηκων Ακινήτων με βάση τις πρόνοιες του Νόμου θα σημαίνει παραβίαση των άρθρων 23, 26, 28 και 30 του Συντάγματος προβάλλεται παντελώς αβάσιμα ή/και ανεδαφικά ή/και αυθαίρετα ή/και αντίθετα με τις πρόνοιες του Νόμου και της Υποθήκης.
  3. Ο δικηγόρος Ανδρέας Θ. Μαθηκολώνης δεν νομιμοποιείται να ενεργεί ή/και δεν κατέχει νόμιμη ή/και έγκυρη εξουσιοδότηση για να ενεργεί ως δικηγόρος των Αιτητών 2, 4 και 5 και συνεπώς αδυνατεί να προωθεί την υπό εξέταση Αίτηση εκ μέρους τους.
  4. Το μοναδικό πρόσωπο που δύναται να ενεργεί εκ μέρους ή/και δια λογαριασμό των Αιτητών 2, 4 και 5 και να διορίζει δικηγόρους για να αναλάβουν την νομική εκπροσώπηση τους είναι ο νόμιμα διορισμένος Διαχειριστής/ Παραλήπτης τους.
  5. Οι αξιωματούχοι των Αιτητών 2, 4 και 5 δεν υπέχουν κατάλοιπο εξουσίας για τον διορισμό δικηγόρων εκ μέρους των Αιτητών 2, 4 και 5 ή/και δεν έχει ενεργοποιηθεί το κατάλοιπο εξουσίας των αξιωματούχων τους λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν έχει αναφερθεί από το Διαχειριστή/ Παραλήπτη ότι δεν επιθυμεί να λάβει οποιαδήποτε διαβήματα αναφορικά με τις ειδοποιήσεις Τύπος I και ΙΑ.
  6. Το πρόσωπο που δικαιούται να εκπροσωπεί τους Αιτητές 2, 4 και 5 είναι ο παραλήπτης/διαχειριστής. Συνεπώς αυτός είναι και το μόνο πρόσωπο που μπορεί να εξουσιοδοτεί κάποιο δικηγόρο για να αντιπροσωπεύσει και να προωθεί δικαστικές διαδικασίες εκ μέρους των Αιτητών 2, 4 και
  8. Οι αξιούμενες θεραπείες είναι νόμω και ουσία αβάσιμες ή/και εν πάση περιπτώσει στηρίζονται σε εσφαλμένη ερμηνεία ή/και αντίκεινται στις πρόνοιες του Νόμου.
  9. Η νομική βάση της Αίτησης είναι λανθασμένη ή/και η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση είναι αόριστη ή/και ελλιπής σε καίρια και ουσιαστικά σημεία ή/και περιέχει ασάφειες ή/και γενικές ή/και αναληθείς αναφορές και, επομένως, δεν μπορεί να οδηγήσει στην απόδοση των εξαιτούμενων θεραπειών.
  10. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την Αίτηση δεν δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  11. Δεν είναι εύλογο ή/και δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγμαια αφού οι Αιτητές δεν έχουν επιδείξει βάσιμους ή/και επαρκείς λόγους που να δικαιολογούν τις αιτούμενες θεραπείες.
  12. Η Αίτηση ασκείται κακόπιστα ή/και καταχρηστικά ή/και για σκοπούς καθυστέρησης της διαδικασίας ή/και επιδιώκει αλλότριους σκοπούς ή/και χρησιμοποιείται ως μέσο για να παραβλάψει τα έννομα συμφέροντα των Καθ' ων η αίτηση και συνεπεία τούτου θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο ». Την ένσταση της εφεσίβλητης τράπεζας συνοδεύει και υποστηρίζει ένορκη δήλωση του XXXXX Σωφρονίου, υπαλλήλου στο Τμήμα Ανακτήσεων της τελευταίας, που ως ο ίδιος εξηγεί είναι αρμόδιο για την παρακολούθηση προβληματικών δανείων και λογαριασμών. Ο Μ. Σωφρονίου επαναλαμβάνει και εξειδικεύει τους λόγους ένστασης που προκρίνονται στην ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης των καθ' ων η αίτηση. Στο πλαίσιο της επίσης πολυσέλιδης δήλωσής του, παραπέμποντας στην εξέλιξη των γεγονότων θέτει διάφορα τεκμήρια υπόψη του δικαστηρίου, υποστηρίζοντας ότι από την πλευρά της εφεσίβλητης τράπεζας υπήρξε πλήρης συμμόρφωση με τις προϋποθέσεις της σχετικής νομοθεσίας. Προβάλλοντας διάφορους ισχυρισμούς και θέσεις προς υποστήριξη των προβαλλόμενων λόγων ένστασης, απορρίπτει ταυτόχρονα τους περί αντιθέτου ισχυρισμούς και θέσεις που προβάλλονται από την πλευρά των αιτητών, εισηγούμενος καταληκτικά την απόρριψη της αίτησης - έφεσης. Κατά την ακρόαση της αίτησης, οι συνήγοροι των δυο πλευρών με τις αγορεύσεις τους, τις οποίες προνόησαν να καταγράψουν και να θέσουν υπόψη του δικαστηρίου, ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους για τα ζητήματα που απασχολούν στα πλαίσια της παρούσας. Τούτο έπραξαν και διά ζώσης κατά το στάδιο της ακρόασης. Το δικαστήριο με πολλή προσοχή έχει σημειώσει τις αναφορές, τοποθετήσεις και εισηγήσεις των δυο πλευρών, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τα επιχειρήματα όσο και τις νομικές αυθεντίες στις οποίες αναφέρθηκαν ως και άλλες σχετικές με το ζήτημα που ενδιαφέρει. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο και όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο για τις ανάγκες της παρούσας απόφασης, έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται (βλ. Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Ζήτημα που κατά προτεραιότητα απασχολεί, αποτελεί η προβαλλόμενη από την εφεσίβλητη τράπεζα θέση, η οποία τελικά διασυνδέεται με την νομιμοποίηση των εφεσείουσων αρ. 2, 4 και 5 να προωθούν την παρούσα διαδικασία μέσω του συνηγόρου XXXXX Θ. Μαθηκολώνη, με δεδομένο ότι ήδη από τις 20.07.2018 έχει διοριστεί διαχειριστής - παραλήπτης των ως άνω εταιρειών, ο οποίος, σύμφωνα με τη θέση της εφεσίβλητης, αποτελεί πλέον το μοναδικό νόμιμο αντιπρόσωπο τους. Το κατάλοιπο εξουσίας των διευθυντών μιας εταιρείας στην οποία έχει διοριστεί διαχειριστής/παραλήπτης, υποδεικνύουν, το οποίο εν πάση περιπτώσει δεν αμφισβητούν, ενεργοποιείται μόνο στην περίπτωση που ο παραλήπτης αρνείται να δραστηριοποιηθεί. Στην υπό συζήτηση όμως περίπτωση, ως προκρίνεται από την πλευρά της εφεσίβλητης τράπεζας, με δεδομένο ότι δεν έχει αναφερθεί από τον διαχειριστή/παραλήπτη των ως άνω εταιρειών ότι ο τελευταίος δεν επιθυμεί να λάβει οποιαδήποτε διαβήματα αναφορικά με τις ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» και «ΙΑ», οι αξιωματούχοι των ως άνω υπό διαχείριση εταιρειών δεν διατηρούν οποιοδήποτε κατάλοιπο εξουσίας για το διορισμό δικηγόρου εκ μέρους των ως άνω εταιρειών προς προώθηση της υπό συζήτηση αίτησης - έφεσης. Δεν χρειάζεται αισθάνομαι να λεχθούν πολλά. Είναι καλά νομολογημένο ότι η νομική οντότητα μιας εταιρείας δεν επηρεάζεται από το διορισμό παραλήπτη. Όπως μεταξύ άλλων σημειώνεται στην υπόθεση Χατζηρούσου, υπό την ιδιότ. ως παραλήπτης της Y. Liasides Dev. Ltd,
(2011)1 Α.Α.Δ. 1703: «Με το διορισμό παραλήπτη αυτός λαμβάνει υπό τον έλεγχό του τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, οι δε εξουσίες της εταιρείας και των διευθυντών να ενεργούν σε σχέση με το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που καλύπτει το ομόλογο σταματούν, χωρίς όμως να επηρεάζεται η νομική ύπαρξη και οντότητα της εταιρείας. (Moss Steamship Co. v. Whinney [1912] A.C. 254). Βέβαια, εάν το ομόλογο καλύπτει στην ουσία ολόκληρη ή το πλείστο μέρος της περιουσίας της εταιρείας, τότε οι διευθυντές της εταιρείας ουσιαστικά δεν ελέγχουν την εμπορική δραστηριότητά της.». Παρόλα αυτά, ως έχει υποδειχτεί στην υπόθεση Newhart Developments Ltd v. Co-op. Commercial Bank Ltd
(1978)2 All E.R. 896, οι διευθυντές μιας εταιρείας εξακολουθούν να έχουν κατάλοιπο εξουσίας σε σχέση με αυτήν, το οποίο ενεργοποιείται, όχι μόνο προς αμφισβήτηση του διορισμού του παραλήπτη αλλά και στις περιπτώσεις όπου ο παραλήπτης αρνείται να λάβει μέτρα για εξυπηρέτηση των συμφερόντων της εταιρείας. Σε τέτοια περίπτωση, οι διευθυντές της εταιρείας διατηρούν το δικαίωμα να προβούν σε όλα τα αναγκαία μέτρα για προστασία της περιουσίας και των συμφερόντων της εταιρείας. Στην υπό συζήτηση περίπτωση ως έχει τεθεί χωρίς να αμφισβητηθεί, οι αξιωματούχοι των εφεσείουσων εταιρειών στο πλαίσιο πολιτικής αγωγής που εκκρεμεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, αμφισβητούν ήδη, μεταξύ άλλων, την εγκυρότητα των Ομολόγων Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης αλλά και το διορισμό δυνάμει αυτών του παραλήπτη/διαχειριστή τους. Ο τελευταίος, έχοντας διοριστεί στη βάση των ως άνω Ομολόγων Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης από την εφεσίβλητη τράπεζα, παρά το γεγονός ότι του επιδόθηκε η σχετική ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», μέχρι και την προηγούμενη της λήξης της προβλεπόμενης προθεσμίας, άφησε να παρέλθει ανεκμετάλλευτος ο χρόνος και η προθεσμία που ο νόμος τάσσει για την προώθηση έφεσης ως η υπό συζήτηση. Τότε ήταν που οι διευθυντές των εταιρειών ενεργοποιήθηκαν, καθιστώντας δυνατή την καταχώρηση της υπό συζήτηση αίτησης - έφεσης εκ μέρους των εφεσείουσων εταιρειών. Άλλωστε, ως εύστοχα υποδεικνύει ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών, στην περίπτωση που ο παραλήπτης/διαχειριστής επιχειρούσε τούτο, θα λειτουργούσε σε βάρος της εφεσίβλητης τράπεζας η οποία τον έχει διορίσει ως τέτοιο, κατά τρόπο που θα οδηγούσε σε σύγκρουση συμφερόντων από την πλευρά του. Ενόψει της ως άνω εξέλιξης και της έμπρακτης επιλογής του παραλήπτη/διαχειριστή να παραμείνει αδρανής και να μην αμφισβητήσει την δρομολογηθείσα από την εφεσίβλητη τράπεζα διαδικασία εκποίησης στη βάση του μέρους VIA του Ν.9/1965, διαδικασία για την οποία η εφεσείουσες εταιρείες ως έχει τεθεί χωρίς να αμφισβητηθεί αποτελούν ενδιαφερόμενα μέρη, είναι φανερό ότι το κατάλοιπο εξουσίας των διευθυντών των ως άνω εφεσείουσων εταιρειών δύναται να ενεργοποιηθεί, επιτρέποντας σε αυτούς να προωθήσουν αίτηση - έφεση ως η υπό συζήτηση. Αποτελεί καλά καθιερωμένη αρχή ότι το δικαστήριο δεν εξετάζει in abstracto (αφηρημένα) τη συνταγματικότητα ενός νομοθετήματος, παρά μόνο, αν τούτο είναι αναγκαίο για την επίλυση συγκεκριμένης δικαστικής διαφοράς. Ο δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων, γίνεται μόνο αν η αποδοχή της αντισυνταγματικότητας θα οδηγούσε στην αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος, διαφορετικά, απορρίπτεται ως αλυσιτελής. Ο ως άνω περιορισμός τίθεται, με δεδομένο ότι τα δικαστήρια δεν χορηγούν γνωμοδοτήσεις αλλά επιλύουν διαφορές. Ούτε απασχολούνται με ζητήματα που δεν οδηγούν στην επίλυση της εκάστοτε κρινόμενης διαφοράς. Κατά συνέπεια, αν η τυχόν διαπίστωση της αντισυνταγματικότητας της επίμαχης διάταξης δεν θα μπορούσε να θεμελιώσει αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος, το δικαστήριο δεν χρειάζεται και επομένως δεν πρέπει να προχωρήσει στον έλεγχο συνταγματικότητας της επίμαχης νομοθετικής διάταξης (βλ. Μαρκιτανής v. Μουτζούρη
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 923 και «Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο» του Π. Δαγτόγλου, σελ. 128 ). Η ενασχόληση κατά προτεραιότητα με την εισήγηση της πλευράς της αιτήτριας, ότι η εφαρμογή του μέρους VIA του Ν.9/1965, επηρεάζει κατά τρόπο ανεπίτρεπτο τα συνταγματικά δικαιώματα της τελευταίας, όπως αυτά καθορίζονται στα άρθρα 23, 26, 28 και 30 του Συντάγματος, κρίνεται σκόπιμη και ωφέλιμη για σκοπούς της παρούσας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η τοποθέτηση του δικαστηρίου επί τούτου, είναι προφανές ότι δεν θα αποτελούσε ακαδημαϊκή άσκηση, αλλά τοποθέτηση που από μόνη της δυνατόν να σφραγίσει την τύχη της υπό συζήτηση αίτησης, καθιστώντας εκ των πραγμάτων αχρείαστη την περαιτέρω ενασχόληση με τα άλλα, ειδικότερα ζητήματα, που προωθούνται από την πλευρά της αιτήτριας. Ως η νομολογία των δικαστηρίων μας υποδεικνύει, όταν τίθεται θέμα αντισυνταγματικότητας οποιασδήποτε πρόνοιας νόμου υπάρχει τεκμήριο συνταγματικότητας. Ως εκ τούτου, προτού το Δικαστήριο κηρύξει την πρόνοια ως αντισυνταγματική, οφείλει να ικανοποιηθεί προς τούτο πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Στην υπόθεση Κυριακίδης Ηλίας κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1997)3 ΑΑΔ 485, μεταξύ άλλων σημειώθηκε πως : «Αποτελεί αξίωμα του δικαίου ότι εφόσον παρέχεται η δυνατότητα ερμηνείας του νόμου κατά τρόπο συνάδοντα προς το Σύνταγμα, αυτή υιοθετείται και ο νόμος διασώζεται. Σύμφωνα με άλλο ερμηνευτικό αξίωμα, επίσης σχετικό, επενεργεί μαχητό τεκμήριο ότι πρόθεση του νομοθέτη είναι η θεσμοθέτηση κανόνων μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο του Συντάγματος. Μόνο όπου τούτο αποκλείεται από το λεκτικό του νόμου ανατρέπεται το τεκμήριο και προκύπτει θέμα αντισυνταγματικότητας του νόμου.» Στην υπόθεση Board for Registration of Architects and Civil Engineers v. Kyriakides
(1966)3 C.L.R.640 - βασική ως θεωρείται αυθεντία ως προς τις γενικές αρχές που αφορούν το δικαστικό έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων - ειδικότερα στις σελίδες 654-656, σημειώνεται ότι: "In considering the question of the constitutionality of a statute we have to be guided by certain well-established principles governing the exercise of judicial control of legislative enactments. In doing so we have looked for guidance to cases decided by the Supreme Court of the United States of America and, although not bound by such cases, we have adopted the following principles applicable by American Courts, as we are in agreement with the reasoning behind them. A rule of precautionary nature is that no act of legislation will be declared void except in a very clear case, or unless the act is unconstitutional beyond all reasonable doubt (Calder v. Bull, 3 Dall. 386, 399,
(1798)). Sometimes this rule is expressed in another way, in the formula that an act of Congress or a State Legislature is presumed to be constitutional until proved otherwise "beyond all reasonable doubt": see Ogden v. Saunders, 12 Wheat. 212
(1827); and other cases ending with Federation of Labor v. McAdory, 325 U.S. 450
(1945); see also The Attorney-General v. Ibrahim 1964 C.L.R. 195. Another maxim of constitutional interpretation is that the Courts are concerned only with the constitutionality of legislation and not with its motives, policy or wisdom, or with its concurrence with natural justice, fundamental principles of government or spirit of the Constitution: see Watson v. Buck, 313 U.S. 387
(1941). As was said by Mr. Justice Roberts in Nebbia v. New York, 291 U.S. 502
(1933); 78 Law. ed. 940, at page 957, "with the wisdom of the policy adopted, with the adequacy or practicability of the law enacted to forward it, the Courts are both incompetent and unauthorised to deal. The course of decision in this Court exhibits a firm adherence to these principles. Times without number we have said that the legislature is primarily the judge of the necessity of such an enactment, that every possible presumption is in favour of its validity, and that though the Court may hold views inconsistent with the wisdom of the law, it may not be annulled unless palpably in excess of legislative power". It is a cardinal principle that if at all possible the Courts will construe the statute so as to bring it within the law of the Constitution: United States v. C.I.O., 335 U.S. 106
(1948); Miller v. United States, 11 Wall. 268
(1871). The judicial power does not extend to the determination of abstract questions: Ashwander v. Tennessee Valley Authority 297 U.S. 288
(1935); 80 Law. ed.
  1. "It is not the habit of the court to decide questions of a constitutional nature unless absolutely necessary to a decision of the case": Burton v. United States, 196 U.S. 283, 295; 49 Law. ed. 482, 485, 25 S. Ct.
  2. The Court will not "formulate a rule of constitutional law broader than is required by the precise facts to which it is to be applied": Liverpool, N. Y. & P.S.S. Co. v. Emigration Comrs. 113 U.S.33; 28 Law. ed. 899, 5 S. Ct.
  3. In cases involving statutes, portions of which are valid and other portions invalid, the Courts will separate the valid from the invalid and throw out only the latter unless such portions are inextricably connected: Polloock v. Farmers' Loan and Trust Company, 158 U.S. 601, 635
(1895). Αναδύεται ταυτόχρονα από τη νομολογία των δικαστηρίων μας ότι διάδικος ο οποίος επιθυμεί να εγείρει ζητήματα αντισυνταγματικότητας διατάξεων νόμου, οφείλει να καθορίσει επακριβώς τα άρθρα του νόμου που αμφισβητεί και τη συνταγματική διάταξη στην οποία κατά την άποψή του αυτά προσκρούουν. Ως υποδείχτηκε στην υπόθεση Κυπριακή Δημοκρατία ν. Πάμπου Πογιατζή («1992) 3 Α.Α.Δ. 196: «Η συνταγματικότητα νόμου συνιστά νομικό θέμα ιδιάζουσας σημασίας και σπουδαιότητας. Η πραγματικότητα αυτή αναγνωρίστηκε στην The Improvement Board of Eyienja v. Andreas Constantinou
(1967)1 C.L.R., 167. To δικαστήριο υπέδειξε ότι η συνταγματικότητα νόμου ή κανονισμού μπορεί να καταστεί επίδικο θέμα μόνον μετά τον επακριβή προσδιορισμό του άρθρου ή άρθρων του νόμου που αμφισβητούνται και των συνταγματικών διατάξεων προς τις οποίες προσκρούουν. (Βλ. επίσης Οικονόμου ν. Επιστημονικού Επιμελητηρίου Κύπρου (ΕΤΕΚ) μέσω του Προέδρου αυτού
(2002)3 Α.Α.Δ. 676 και Μαυρογένης ν. Βουλής κ.α. (Αρ.3) 1996
(1)Α.Α.Δ. 315). Στην υπό συζήτηση περίπτωση, η πλευρά των εφεσειόντων προσβάλλει ως αντισυνταγματικό, ολόκληρο το μέρος VIA του περί Ν.9/1965ως έχει εισαχθεί στο σχετικό νομοθέτημα με τον τροποποιητικό νόμο Ν.142(Ι)/2018. Τούτο γιατί, ως κατά τρόπο γενικό προκρίνουν στο σώμα της έφεσής τους, προσκρούει στα άρθρα 23, 26,28 και 30 του Συντάγματος. Γεγονός παραμένει ότι η πλευρά των εφεσειόντων δεν εξειδικεύει ούτε προσδιορίζει με σαφήνεια και λεπτομέρεια τους λόγους για τους οποίους το μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965), στην ολότητά του, παραβιάζει τις διατάξεις 23, 28 και 30 του Συντάγματος. Ουσιαστικά, μέσω της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει και υποστηρίζει την έφεση, η μόνη συγκεκριμενοποίηση και προσδιορισμός των θέσεων περί αντισυνταγματικότητας, περιορίζεται στο άρθρο 44Α
(1)του Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί, το οποίο τιτλοφορείται «Εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος μέρος σε υφιστάμενες και νέες συμβάσεις υποθήκης», ως επίσης στην επιφύλαξη του εδαφίου 3 του ως άνω άρθρου 44Α, σύμφωνα με την οποία «Νοείται ότι, σε περίπτωση που το ενυπόθηκο χρέος έχει καταστεί πληρωτέο πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος μέρους, τα χρονικά περιθώρια και οι διαδικασίες που προβλέπονται στο παρόν μέρος δύναται να τυγχάνουν εφαρμογής από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος νόμου», πρόνοιες οι οποίες, για τους λόγους που επιχειρεί να εξηγήσει ο ομνύων, υποστηρίζει ότι προσκρούουν στο άρθρο 26 του Συντάγματος, διάταξη μέσω της οποίας διασφαλίζεται και κατοχυρώνεται συνταγματικά το δικαίωμα του «συμβάλλεσθαι ελευθέρως». Ευθύς εξ αρχής θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η ως άνω επιφύλαξη του εδαφίου 3 του άρθρου 44Α στο Ν.9/1965, δεν έχει εισαχθεί με τον τροποποιητικό νόμο Ν.142(Ι)/2014, ως προβάλλει η πλευρά των εφεσειόντων. Η ως άνω πρόνοια έχει εισαχθεί με μεταγενέστερο τροποποιητικό νόμο, ειδικότερα το Ν.87(Ι)/2018, η συνταγματικότητα του οποίου δεν προσβάλλεται με τους λόγους έφεσης στην παρούσα. Είναι γεγονός ότι γενική αρχή δικαίου, αναγνωρίζει ότι ένας νόμος δεν μπορεί να έχει αναδρομική ισχύ. Τούτο είναι δυνατόν, μόνο εάν είναι δηλωτικός ή αν αφορά θέματα διαδικαστικά ή απόδειξης. Στις περιπτώσεις δε που ο νομοθέτης επιθυμεί να δώσει αναδρομική ισχύ σε νομοθετικές πρόνοιες, οι οποίες δεν καλύπτονται από τις προαναφερόμενες εξαιρέσεις, θα πρέπει ρητά να αναφέρει τούτο. Κατ' ουσία, υπάρχει τεκμήριο μη αναδρομικότητας στο νόμο, εκτός εάν ο νομοθέτης θεσπίσει νομοθετήματα όπως τα πιο πάνω ή εάν αναφέρει τούτο με ρητή πρόνοια (βλ. Χριστοφίδης v Παττίχης
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 245 και Σάντης ν. Interfund Investments Ltd
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1670). Σημειώνεται ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση, ο νομοθέτης, τόσο μέσω του τροποποιητικού νόμου 142(Ι)/2014 όσο και μέσω του τροποποιητικού νόμου 87(Ι)/2018, ρητά και κατηγορηματικά έχει προσδώσει αναδρομικότητα στις διατάξεις του μέρους VIA του νόμου 9/1965. Με δεδομένη την αναδρομική ισχύ των διατάξεων του μέρους VIA του Ν.9/1965 όπως αυτή καθορίζεται στο άρθρο 44Α
(1)του νόμου, οι προβαλλόμενες θέσεις περί μη εφαρμογής του στις περιπτώσεις που η υποθήκη καταρτίστηκε πριν το 2014, στερείται ουσιαστικού ερείσματος. Με κάθε σεβασμό προς τις εισηγήσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου των αιτητών - εφεσειόντων, θα πρέπει να σημειωθεί ότι με την εισαγωγή του μέρους VIA στο σχετικό νομοθέτημα, δεν φαίνεται να υπήρξε οποιαδήποτε αλλοίωση ή επέμβαση στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των αιτητών ελεύθερα να συνάπτουν συμφωνίες ή να οργανώνουν τις επαγγελματικές/επιχειρηματικές τους δραστηριότητες. Στην υπό συζήτηση περίπτωση, ο ιδιοκτήτης των ενυπόθηκων ακινήτων, εφεσείοντας αρ.1, διέθεσε τη συγκεκριμένη ακίνητη του περιουσία, παραχωρώντας την μέσω της Δήλωσης και Σύμβασης Υποθήκης Υ102/2014, ήδη από τις 16.01.2014, ως ενυπόθηκη εγγύηση προς εξασφάλιση της εφεσίβλητης τράπεζας για την παραχώρηση από την τελευταία συγκεκριμένων πιστωτικών διευκολύνσεων σε άλλο πρόσωπο. Ότι ρυθμίζεται μέσω της συγκεκριμένης τροποποίησης, είναι θέματα διαδικασίας που άπτονται της μεθόδου αξιοποίησης των από μακρού χρόνου ενυπόθηκων ακινήτων του εφεσείοντα αρ.1 προς ικανοποίηση του ενυπόθηκου χρέους, το οποίο, στη βάση όσων έχουν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, έχει ήδη καταστεί υπερήμερο. Η ενσωμάτωση των συγκεκριμένων προνοιών στο νόμο, δεν διαφοροποιεί ούτε επηρεάζει οποιαδήποτε δικαιώματα του ιδιοκτήτη όπως αυτά είχαν καθοριστεί με την αποδοχή από μέρους του της παραχώρησης των ακινήτων του για εγγραφή υποθήκης προς εξασφάλιση των σχετικών πιστωτικών διευκολύνσεων. Μέσω τους, προστίθεται ακόμα ένας «διαδικαστικός διάδρομος» για την εκποίηση των ακινήτων που με την ελεύθερη βούληση του ιδιοκτήτη τους έχουν ήδη υποθηκευτεί προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων. Πρόκειται για νομοθέτημα που ουσιαστικά αφορά διαδικαστικά ζητήματα, χωρίς να πλήττονται ή να διαφοροποιούνται στην ουσία και τον πυρήνα τους, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα και το νόμο δικαιώματα. Είναι σημαντικό πιστεύω να σημειωθεί ότι στο ίδιο το έγγραφο υποθήκης, ημερομηνίας 16.01.2014, ειδικότερα στον όρο αριθμός 4, παρέχεται η δυνατότητα στην εφεσίβλητη τράπεζα να προβεί σε οποιαδήποτε πώληση των ενυπόθηκων κτημάτων: «.είτε μέσω του κτηματολογίου είτε απευθείας είτε δυνάμει διατάγματος εκδοθέντος από το δικαστήριο κατόπιν αγωγή, και χωρίς οποιαδήποτε προς εμέ προειδοποίηση,.». Ο συμβαλλόμενος ενυπόθηκος οφειλέτης δηλαδή, ευθύς εξ αρχής συνομολόγησε, γνώριζε και προφανώς αποδεχόταν τη δυνατότητα της τράπεζας να προβεί σε πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων αν το επιθυμεί και απευθείας χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση προς τον ίδιο. Συνακόλουθα, η προώθηση της διαδικασίας πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων δυνάμει του μέρους VIA μέσω ιδιωτικής πώλησης απευθείας χωρίς την εμπλοκή του κτηματολογίου, φαίνεται εξ αρχής να είναι απόλυτα σύμφωνη με τους όρους της υποθήκης που ο εφεσείοντας αρ.1 ενυπόθηκος οφειλέτης παραχώρησε. Υπό το σύνολο όσων έχουν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου στη συγκεκριμένη περίπτωση, συνολικά θεωρούμενων με τις αρχές που διέπουν το ζήτημα, αποτελεί κατάληξη του δικαστηρίου ότι η εισαγωγή του συγκεκριμένου μέρους του νόμου, δεν επιδρά καθ' οιονδήποτε τρόπο αρνητικά στην απόλαυση του ως άνω συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος των αιτητών ως η πλευρά τους υποστηρίζει, κατά τρόπο που θα επέβαλλε την παρέμβαση του δικαστηρίου ως οι τελευταίοι εισηγούνται. Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ
(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου ως έχει τροποποιηθεί, από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ»: «Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο». Ξεκάθαρες είναι οι πρόνοιες του ως άνω άρθρου του Ν.9/1965. Σε περίπτωση που υφίσταται ένας από τους έξι λόγους που πιο πάνω κατά τρόπο περιοριστικό παρατίθενται σε αυτό, παρέχεται η δυνατότητα στον ενυπόθηκο οφειλέτη καθώς και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Πρόκειται δηλαδή για διαδικασία με εξ αρχής προσδιορισμένο και περιορισμένο σκοπό, αφού στο πλαίσιο της, η δικαιοδοσία του δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο κατά πόσο ισχύει ένας από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο σχετικό νόμο λόγους ακύρωσης της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Με δεδομένη την ως άνω πρόνοια του νόμου, οποιοιδήποτε λόγοι έφεσης ή παράπονα που εκφράζουν οι εφεσείοντες - αιτητές στο πλαίσιο του υπό συζήτηση δικονομικού τους διαβήματος κατά της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», στην έκταση που αυτά δεν άπτονται ζητημάτων που κατά το πιο πάνω άρθρο μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης σε έφεση του είδους, όπως ζητήματα που αφορούν την επίδοση, τον τύπο, το περιεχόμενο, ή ακόμα τη νομιμότητα των ειδοποιήσεων Τύπος «Θ», «Ι», και την κατάσταση λογαριασμού που τη συνοδεύει, την εγκυρότητα και νομιμότητα της Σύμβασης και Δήλωσης Υποθήκης Υ102/2014 και της εγγραφής της, τη νομιμότητα του ενυπόθηκου χρέους και εν γένει των διαφόρων συμφωνιών που σχετίζονται με τις πιστωτικές διευκολύνσεις που παραχώρησε η εφεσίβλητη τράπεζα στους εφεσείοντες, εκ των πραγμάτων και καθ' ην έκταση δεν περιλαμβάνονται ή συσχετίζονται με τους καθορισμένους λόγους παραμερισμού της σχετικής ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», ως εξαντλητικά αυτοί απαριθμούνται και προβλέπονται στο νόμο, δεν μπορούν να αποτελέσουν ουσιαστικό αντικείμενο συζήτησης στα πλαίσια της υπό συζήτηση αίτησης. Εν πάση περιπτώσει, δεδομένη είναι η δυνατότητα προβολής οποιονδήποτε τέτοιων ζητημάτων στα πλαίσια ανάλογων ένδικων μέσων, ως τούτο διασφαλίζεται και από το άρθρο 44Β
(3)του Ν.9/1965. Τα πιο πάνω, πέραν και ανεξάρτητα από το γεγονός ότι στην υπό συζήτηση περίπτωση, στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, καταδεικνύεται ότι οι σχετικές ειδοποιήσεις Τύπος «Θ» και «Ι», συμπληρωμένες στον ορθό τύπο και με το ορθό περιεχόμενο δεόντως και νομότυπα φαίνεται να έχουν επιδοθεί σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη ήδη από την 15.02.2018, σε χρόνο δηλαδή πολύ προγενέστερο των τριάντα ημερών που τίθεται ως προθεσμία για την νομότυπη επίδοση της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», ως επίσης σε χρόνο προγενέστερο των τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία του πλειστηριασμού, ο οποίος είναι προγραμματισμένος για τις 26.03.
  1. Την προηγηθείσα ειδοποίηση Τύπος «Ι», συνοδεύει άλλωστε η εκ του νόμου απαιτούμενη σχετική κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, στην οποία επίσης φαίνεται να περιλαμβάνονται όλα εκείνα τα στοιχεία που ο νόμος καθορίζει ως αναγκαία και απαιτούμενα. Η πλευρά των εφεσειόντων προκρίνει διάφορους λόγους έφεσης οι οποίοι επικεντρώνονται στην ανάδειξη της ακυρότητας της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Αυτοί, είτε αφορούν σε ζητήματα σχετικά με την επίδοση της είτε στο περιεχόμενο της εν λόγω ειδοποίησης. Έχω εξετάσει με ιδιαίτερη προσοχή κάθε μία από τις προβαλλόμενες θέσεις των εφεσειόντων. Έχοντας υπόψη το σύνολο των στοιχείων που έχουν τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου, ουδείς από τους προβαλλόμενους επί τούτου λόγους έφεσης δύναται να υιοθετηθεί. Εξηγούμαι: Ως αναδύεται από τα πιο πάνω στοιχεία, η σχετική ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», φαίνεται δεόντως να επιδόθηκε στους εφεσείοντες αλλά και σε κάθε ενδιαφερόμενο μέρος, κατά τρόπο που συνάδει με τις πρόνοιες του σχετικού νόμου (άρθρο 44ΙΕ του Ν.9/1965). Σύγκριση δε της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» που επιδόθηκε στον ενυπόθηκο οφειλέτη αλλά και σε κάθε ενδιαφερόμενο μέρος με τον αντίστοιχο τύπο που παρατίθεται στο σχετικό Δεύτερο Παράρτημα του νόμου, καταδεικνύει, πέραν του γεγονότος ότι νομότυπα η σχετική ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» έχει επιδοθεί σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, (του παραλήπτη/διαχειριστή των εφεσείουσων εταιρειών περιλαμβανομένου, μεσολαβούντος του διορισμού του κατά την 20.07.2018) ότι αυτή συντάχθηκε στον ορθό τύπο και με το προβλεπόμενο περιεχόμενο. Παρεμβάλλεται ότι η σχετική ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», δεν αφορά απαίτηση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους. Μέσω της, οι ενυπόθηκοι οφειλέτες και τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη, ουσιαστικά ενημερώνονται για την επικείμενη πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων, έχοντας στο μεταξύ ειδοποιηθεί μέσω των ειδοποιήσεων Τύπος «Θ» και «Ι», σε προγενέστερο στάδιο, για το διεκδικούμενο υπόλοιπο του ενυπόθηκου χρέους. Ανάμεσα στα πολλά ζητήματα που προβάλλουν οι εφεσείοντες στα πλαίσια της υπό συζήτηση έφεσης τους, είναι και το ζήτημα των τόκων που καταγράφονται στη σχετική ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», προκρίνοντας ότι αυτό είναι λανθασμένο, αυθαίρετο και κατά παράβαση της Σύμβασης και Δήλωσης Υποθήκης Υ102/
  2. Έχει ήδη σημειωθεί ότι ζητήματα που αφορούν την ακυρότητα ή μη της Σύμβασης και Δήλωσης Υποθήκης αυτής καθαυτής δεν μπορούν να απασχολήσουν ή να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης στα πλαίσια αίτησης - έφεσης ως η υπό συζήτηση. Ως έχει άλλωστε τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, βρίσκονται σε εξέλιξη άλλες δικαστικές διαδικασίες στα πλαίσια των οποίων, μεταξύ άλλων, αμφισβητείται η εγκυρότητα και η νομιμότητα της Σύμβασης και Δήλωσης Υποθήκης Υ102/
  3. Γεγονός παραμένει ότι στη συγκεκριμένη ειδοποίηση, ρητά καταγράφεται το ποσοστό του τόκου που κατέστη απαιτητό, επί ποίου ποσού αυτό χρεώνεται και από ποια ημερομηνία υπολογίζεται ο τόκος επί του συγκεκριμένου ποσού, κατά τρόπο που με ασφάλεια ο ενυπόθηκος οφειλέτης και κάθε ενδιαφερόμενο μέρος μπορεί να προσδιορίσει. Η εισήγηση ότι η σχετική ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» πάσχει, εν όψει του γεγονότος ότι δεν υπογράφεται από τον ενυπόθηκο δανειστή όπως προβλέπεται στο νόμο, δεν μπορεί επίσης να υιοθετηθεί. Ως έχει τεθεί υπόψη του δικαστηρίου μέσω της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση και παρέμεινε αναντίλεκτο, τα πρόσωπα που υπογράφουν τη σχετική ειδοποίηση ήταν καθ' όλα αρμόδια και εξουσιοδοτημένα να πράξουν τούτο. Άλλωστε, στην όψη της η σχετική ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», καταδεικνύει ότι κάτω από τις υπογραφές των δυο πιο πάνω προσώπων καταγράφεται το όνομα του ενυπόθηκου δανειστή, ήτοι Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και η διεύθυνσή της. Έχει αποσαφηνιστεί νομοθετικά, ότι είναι δυνατή η προώθηση διαδικασίας εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου στη βάση του Μέρους VIA του Ν.9/1965 πέραν και ανεξάρτητα αν αυτή συνυπάρχει με πολιτική αγωγή στη βάση της οποίας αξιώνεται επίσης διάταγμα για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου (άρθρο 44Α). Στην υπό συζήτηση περίπτωση, η επιλογή της εφεσίβλητης τράπεζας να προωθήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Ν.9/1965 πέραν και ανεξάρτητα από το γεγονός ότι εκκρεμούν ήδη σχετικές δικαστικές διαδικασίες, στο πλαίσιο των οποίων μεταξύ άλλων διεκδικείται και διάταγμα του δικαστηρίου για εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων, δεν θα μπορούσε να ενταχθεί στην έννοια της κατάχρησης ως εισηγείται η πλευρά των αιτητών. Ούτε διαπιστώνονται στοιχεία κακοπιστίας εκ μέρους της εφεσίβλητης τράπεζας. Η τελευταία, ως ενυπόθηκος δανειστής, καθ' όλα δικαιωματικά φαίνεται να προωθεί τα συμφέροντά της και να διεκδικεί θεραπείες μέσω θεσμοθετημένων διαδικασιών, εκτός δικαστηρίου, που η νομοθεσία της παρέχει. Στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου, η πλευρά των εφεσειόντων δεν έχει καταδείξει ότι στην υπό συζήτηση περίπτωση συντρέχει οποιοσδήποτε από τους λόγους ακύρωσης, όπως αυτοί καταγράφονται και προσδιορίζονται στο άρθρο 44Γ
(3)του Ν.9/1965, δυνάμενοι να ακυρώσουν τη σχετική ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» και κατ' επέκταση τη διαδικασία πλειστηριασμού των ενυπόθηκων ακινήτων που αυτή αφορά. Συνακόλουθα, η έφεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα της διαδικασίας, κατ' εφαρμογή του βασικού κανόνα ο οποίος προβλέπει ότι θα πρέπει να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας, (βλ. Halsbury's Laws of England 3η έκδοση σελ. 421 Παρ. 795-796) επιδικάζονται υπέρ της εφεσίβλητης και εναντίον των εφεσειόντων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο προς τούτον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ.) ............... Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.