← Κύπρος

HELLENIC BANK PUBLIC CO. LTD ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ κ.α., Αγωγή υπ' αριθμό: 1643/2012, 6/3/2019

HELLENIC BANK PUBLIC CO. LTD ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ κ.α., Αγωγή υπ' αριθμό: 1643/2012, 6/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A124 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αγωγή υπ' αριθμό: 1643/2012 Μεταξύ: HELLENIC BANK PUBLIC CO. LTD Ενάγοντες και

  1. ΧΧΧ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ
  2. ΧΧΧ ΑΝΔΡΟΥΛΑΣ
  3. ΧΧΧ ΣΤΕΦΑΝΟY Εναγόμενοι 6 Μαρτίου, 2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Κυριάκου διά Δημήτρης Ι. Ηλιάδης & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενους: κ. Δημητρίου δια Α. Θ. Μαθηκολώνης ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή, οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των Εναγόμενων 1-3, ληγμένα και μη ληγμένα ενοίκια συνολικού ποσού €49.063,97, πλέον τόκους και έξοδα. Είναι η δικογραφημένη τους θέση ότι δικαιούνται στα ποσά αυτά ως αποζημίωση για παράβαση από μέρους του Εναγόμενου 1, των υποχρεώσεων του δυνάμει συμφωνίας ενοικιαγοράς ημερομηνίας 17.11.2008, σε σχέση με όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX98 μάρκας BMW. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 είχαν εγγυηθεί γραπτώς τις υποχρεώσεις του Εναγόμενου 1 που απορρέουν από την εν λόγω συμφωνία. Οι Ενάγοντες αξιώνουν επίσης την έκδοση διαταγμάτων για την παράδοση του επίδικου οχήματος σε αυτούς, την εγγραφή του επ' ονόματι τους και την πώληση του με δημόσιο πλειστηριασμό. Στην Υπεράσπιση τους, οι Εναγόμενοι αρνούνται όλους τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Εναγόντων. Ισχυρίζονται ότι η επίδικη συμφωνία «δεν είναι γνήσια ή/και αληθινή και εν πάσει περιπτώσει δεν είναι έγκυρη συμφωνία ενοικιαγοράς» και ότι «οι ενάγοντες εμποδίζονται από το περιεχόμενο του επιδίκου εγγράφου να προβάλλουν τους εν λόγω ισχυρισμούς» και αρνούνται ότι οφείλουν οποιοδήποτε ποσό. Κατά την ακρόαση της αγωγής και προς απόδειξη της απαίτησης των Εναγόντων, κατέθεσαν στο Δικαστήριο τρείς μάρτυρες. Η πλευρά των Εναγόμενων δεν παρουσίασε μαρτυρία. Πριν προχωρήσω, να σημειώσω ότι οι μάρτυρες των Εναγόντων παρουσίασαν αριθμό εγγράφων τα οποία κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Ειδική αναφορά σε κάποια από αυτά γίνεται κατωτέρω. Συνοψίζω τα κύρια σημεία της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε κατά την ακρόαση. Πρώτη μάρτυρας ήταν η κα ΧΧΧ Λοϊζιά, υπεύθυνη καταστήματος στην υπηρεσία των Εναγόντων (ΜΕ1). Κατέθεσε ότι εργάζεται στους Ενάγοντες από το 1994 και ότι η Hellenic Bank (Finance) Limited (Τεκμήριο 1) ήταν χρηματοδοτικός οργανισμός και ασχολείτο, μεταξύ άλλων, με εργασίες χρηματοδότησης περιλαμβανομένης χρηματοδότησης με τη μορφή ενοικιαγοράς. Σε σχέση με την παρούσα αγωγή, η ΜΕ1 ανέφερε ότι στις 17.11.2008, δυνάμει έγγραφης συμφωνίας ενοικιαγοράς (Τεκμήριο 3) η Hellenic Bank (Finance) Ltd ενοικίασε στον Εναγόμενο 1 το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXXX98 μάρκας BMW. Πρόσθεσε ότι ο Εναγόμενος 1 έλαβε κατοχή του οχήματος έναντι συμφωνημένης τιμής ενοικιαγοράς €67.000, πλέον €80.13 χαρτόσημα και δικαιώματα ενοικιαγοράς ύψους €20.332,
  4. Πρόσθεσε επίσης ότι ο Εναγόμενος 1 πλήρωσε ως προκαταβολή το ποσό των €17.000 με αποτέλεσμα το σύνολο του οφειλόμενου ποσού κατά την ημερομηνία σύναψης της συμφωνίας να ανέρχεται σε €70.
  5. Το ποσό αυτό ήταν πληρωτέο με 84 δόσεις εκ ποσού €838,25 έκαστη, οι οποίες θα ήταν πληρωτέες την 17η μέρα κάθε μήνα από τον Δεκέμβριο
  6. Στη συμφωνία Τεκμήριο 3 περιλαμβάνεται και «δήλωση εμπόρου» που υπογράφεται από την Complexus Trading Ltd, με βάση την οποία συμφωνεί να πωλήσει στην Hellenic Bank (Finance) Ltd το εκεί περιγραφόμενο όχημα έναντι €67.000 με σκοπό να συνάψει συμφωνία ενοικιαγοράς με τον Εναγόμενο
  7. Στη συμφωνία, Τεκμήριο 3, αναγράφεται ότι αντικείμενο της ενοικιαγοράς είναι το όχημα με αριθμό σκελετού WBAEH320B7210007 και ημερομηνία α' εγγραφής 1.9.2005 ενώ η συμφωνία παραπέμπει σε σχετικό τιμολόγιο με αριθμό
  8. Όπως ανέφερε η ΜΕ1 και όπως καταγράφεται στο κείμενο της συμφωνίας Τεκμήριο 3, οι Εναγόμενοι 2 και 3 εγγυήθηκαν «την πρέπουσα και επακριβή πληρωμή από το μισθωτή όλων των ποσών, τα οποία δυνατό να καταστούν οφειλόμενα [στην Hellenic Bank (Finance) Ltd] σύμφωνα με τη Συμφωνία Ενοικιαγοράς. Εγγυούμαστε επίσης την πρέπουσα εκτέλεση και τήρηση από τον μισθωτή όλων των όρων και υποχρεώσεων της Συμφωνίας αυτής, οι οποίοι όροι και υποχρεώσεις βαρύνουν, σύμφωνα με τη Συμφωνία αυτή το μισθωτή» καθώς και να καλύψουν την όποια ζημιά των Εναγόντων από τυχόν παράβαση της συμφωνίας. Η ΜΕ1 προσυπογράφει τη συμφωνία Τεκμήριο 3, ως μάρτυρας των υπογραφών τόσο του Εναγόμενου 1 όσο και των Εναγόμενων 2 και
  9. Παρουσίασε επίσης τιμολόγιο με αριθμό 0073651 ημερομηνίας 17.11.2008 που εκδόθηκε από την εταιρεία Complexus Trading Ltd προς την Hellenic Bank (Finance) Ltd, Τεκμήριο 4, σε σχέση με την αγορά οχήματος. Το όχημα περιγράφεται στο τιμολόγιο ως «BMW 630i, Registration No: XXXXX98, Shassis No: WBAEH3203013721007, χρονολογίας 2005». Η μάρτυρας συνέχισε λέγοντας ότι δυνάμει «συμφωνίας μεταβίβασης δυνάμει αναδιοργάνωσης» ημερομηνίας 24.12.2009 μεταξύ της Hellenic Bank Public Co. Ltd και της Hellenic Bank (Finance) Limited (αντίγραφο της οποίας κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2), η Hellenic Bank Public Co. Ltd απέκτησε και ανέλαβε όλα τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού και το σύνολο της επιχείρησης της Hellenic Bank (Finance) Ltd. Πρόσθεσε ότι η εν λόγω συμφωνία επικυρώθηκε από το Δικαστήριο με διάταγμα ημερομηνίας 11.1.2010 στα πλαίσια της αίτησης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας υπ' αριθμό 898/
  10. Συνέχισε ότι η συμφωνία υλοποιήθηκε τις 31.1.2010 και συνεπεία αυτής όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της Hellenic Bank (Finance) Ltd, περιλαμβανομένων αυτών που απορρέουν από την επίδικη συμφωνία ενοικιαγοράς, περιήλθαν στην Hellenic Bank Public Co. Ltd. Ανέφερε επίσης ότι οι Εναγόμενοι πλήρωσαν διάφορα ποσά μετά τη σύναψη της συμφωνίας όμως δεν πλήρωσαν τα ενοίκια που ήταν πληρωτέα από 17.2.2011 μέχρι και την ημερομηνία τερματισμού της συμφωνίας στις 6.2.
  11. Τα ποσά των εν λόγω ληγμένων ενοικίων συμποσούνται, σύμφωνα με τη μάρτυρα, σε €10.424,
  12. Παρέπεμψε σε πρόνοια της συμφωνίας ενοικιαγοράς, Τεκμήριο 3, σύμφωνα με την οποία σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής μισθώματος, το καθυστερημένο ποσό θα επιβαρυνόταν με τόκο ίσιο προς το κάθε φορά ισχύον βασικό επιτόκιο της Hellenic Bank (Finance) Ltd, προσαυξημένο κατά 7%. Η ΜΕ1 παρουσίασε επίσης αντίγραφο επιστολής ημερομηνίας 5.1.2012 από τους δικηγόρους των Εναγόντων η οποία απευθύνεται προς τον Εναγόμενο 1, με κοινοποίηση προς τους Εναγόμενους 2 και 3 (Τεκμήριο 5). Με την εν λόγω επιστολή, ο Εναγόμενος 1 καλείται να εξοφλήσει τα ποσά των καθυστερημένων ενοικίων εντός συγκεκριμένης προθεσμίας. Μετά τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας, σύμφωνα με τη ΜΕ1, στάλθηκε δεύτερη επιστολή ημερομηνίας 6.2.2012 (Τεκμήριο 6) με παραλήπτη τον Εναγόμενο 1 και κοινοποίηση προς τους Εναγόμενους 2 και
  13. Με αυτή οι Ενάγοντες τερμάτισαν την επίδικη συμφωνία ενοικιαγοράς. Σύμφωνα με την ΜΕ1, οι εν λόγω επιστολές δεν έχουν επιστραφεί ως αζήτητες. Στα πλαίσια της αντεξέτασης της ΜΕ1, αυτή ανέφερε ότι «τότε ήμουν ο λειτουργός ο οποίος εξέτασε την αίτηση, τα δεδομένα τα αρχικά, υπόβαλε την αίτηση στη Γενική Διεύθυνση και ήμουν το άτομο το οποίο έκανε την όλη διαδικασία με τον πελάτη». Αντεξεταζόμενη ανέφερε επίσης ότι τα έγγραφα που παρουσίασε είναι αντίγραφα τα οποία λήφθηκαν από τον πρωτότυπο φάκελο της υπόθεσης που φυλάσσεται στο Τμήμα Πρωτοτύπων Εγγράφων στη Νομική Υπηρεσία της τράπεζας. Εξήγησε τη διαδικασία εξέτασης της αίτησης του Εναγόμενου 1 για χρηματοδότηση μέσω ενοικιαγοράς και πρόσθεσε ότι, ως μέρος της διαδικασίας, έλεγξε ότι το επίδικο όχημα είχε περιέλθει στην κατοχή του Εναγόμενου
  14. Τέθηκε στην ΜΕ1 ότι η συμφωνία ενοικιαγοράς Τεκμήριο 3 ήταν εικονική. Η ΜΕ1 αρνήθηκε υποστηρίζοντας ότι η συμφωνία και η συναλλαγή είναι γνήσιες. Δεύτερη μάρτυρας ήταν η κα ΧΧΧ Ροτσίδου, λειτουργός στην Υπηρεσία Ανάκτησης Χρεών των Εναγόντων μεταξύ 2016-2017 και από το 2017 λειτουργός στην Υπηρεσία Υποστήριξης Χορηγήσεων των Εναγόντων (ΜΕ2). Η ΜΕ2 ανέφερε ότι εκ της θέσεως της έχει πρόσβαση στα αρχεία και ηλεκτρονικά τραπεζικά βιβλία της τράπεζας, όπου φυλάσσονται όλες οι πληροφορίες και πράξεις που αφορούν όλους τους λογαριασμούς των πελατών συμπεριλαμβανομένου του λογαριασμού του Εναγόμενου
  15. Παρουσίασε αναλυτική κατάσταση λογαριασμού σε σχέση με την επίδικη ενοικιαγορά για την περίοδο από 17.11.2008 μέχρι 27.12.2016, η οποία κατέστη Τεκμήριο
  16. Παρουσίασε επίσης μια κατάσταση λογαριασμού ημερομηνίας 5.7.2018 την οποία υπογράφει η ίδια και όπου καταγράφονται τα ποσά των ληγμένων και μη ληγμένων ενοικίων, πλέον ο αξιούμενος τόκος, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  17. Η ΜΕ2 κατέθεσε επίσης πιστοποιητικό σύμφωνα με το άρθρο 35

(3)του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, το οποίο κατέστη Τεκμήριο
  1. Με αυτό, η μάρτυρας επιβεβαίωσε, μεταξύ άλλων, ότι οι καταστάσεις λογαριασμών Τεκμήρια 8 και 9 αποτελούν μέρος του αρχείου των Εναγόντων και ότι τα όσα καταγράφονται στις καταστάσεις λογαριασμών είναι τα ίδια με τα στοιχεία υπάρχουν στο αρχείο των Εναγόντων. Κατά την αντεξέταση η ΜΕ2 ανέφερε ότι κατά τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικιαγοράς, το βασικό επιτόκιο των Εναγόντων ήταν 5,75%. Σε αυτό, συνέχισε, προστέθηκε το συμφωνημένο περιθώριο 7% με αποτέλεσμα ο συνολικός αξιούμενος τόκος επί των ληγμένων ενοικίων να ανέλθει σε 12,75%. Σε σχέση με την κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο 8, η ΜΕ2 ερωτήθηκε για χρεώσεις με τη δικαιολογία «notification charge» που παρουσιάζονται στο λογαριασμό. Η ΜΕ2 απάντησε ότι δεν γνωρίζει οτιδήποτε για τις χρεώσεις που αποτυπώνονται στο Τεκμήριο
  2. Πρόσθεσε ότι η εμπλοκή της σε σχέση με αυτή την κατάσταση λογαριασμού περιορίστηκε στην εκτύπωση και έλεγχο της ορθότητας της αναπαραγωγής της από το ηλεκτρονικό αρχείο. Τρίτος μάρτυρας ήταν ο κ. ΧΧΧ Σταύρου (ΜΕ3), πρώην υπάλληλος των Εναγόντων από 1990 μέχρι τον Ιούνιο 2017, και από 1.7.2017 μέχρι σήμερα υπάλληλος της εταιρείας APS Debt Servicing Cyprus Ltd που, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι ιδιωτική εταιρεία η οποία διαχειρίζεται τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια των Εναγόντων. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του, ο ΜΕ3 αναγνώρισε τη συμφωνία Τεκμήριο 3 και το τιμολόγιο Τεκμήριο 4 αναφέροντας ότι έχει πρόσβαση στο ηλεκτρονικό αρχείο της τράπεζας και έχει δει τα εν λόγω έγγραφα στον ηλεκτρονικό φάκελο του πελάτη. Σε σχέση με την κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 8, ο ΜΕ3 ανέφερε ότι αποτυπώνει την κίνηση του λογαριασμού της επίδικης συμφωνίας ενοικιαγοράς από την σύναψη της μέχρι και σήμερα. Εξήγησε τις καταγραφές που υπάρχουν στις διάφορες στήλες της κατάστασης λογαριασμού καθώς και ότι το ποσό της χρηματοδότησης των €50.000, τα έξοδα χαρτοσήμανσης €80,13 καθώς και τα δικαιώματα ενοικιαγοράς ύψους €20.332,87 χρεώθηκαν στο λογαριασμό του Εναγόμενου 1 από την αρχή και, νοουμένου ότι δεν υπάρχουν καθυστερήσεις από μέρους του μισθωτή, τότε δεν γίνεται οποιαδήποτε άλλη χρέωση στον λογαριασμό. Ο ΜΕ3 εξήγησε ότι στην κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 8 καταγράφονται ως πιστώσεις όλες οι πληρωμές που είχαν γίνει από τον πελάτη. Αναφέρθηκε σε χρεώσεις με την περιγραφή "notification charge" και εξήγησε ότι αφορούν χρέωση για την αποστολή προειδοποιητικής επιστολής σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμών. Αντεξεταζόμενος σε σχέση με τις χρεώσεις υπό την περιγραφή «notification charge» που υπάρχουν στην κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο 8, ο ΜΕ3 ανέφερε ότι δεν προνοούνταν από τη συμφωνία ενοικιαγοράς Τεκμήριο 3 και, ενόψει αυτού, οι Ενάγοντες περιορίζουν την απαίτηση τους και δεν διεκδικούν τα συγκεκριμένα ποσά. Ο ΜΕ3 επέμενε ότι, με εξαίρεση τα ποσά αυτά, η κατάσταση λογαριασμού είναι απόλυτα ορθή. Όπως έχω ήδη αναφέρει, η πλευρά των Εναγομένων δεν παρουσίασε μαρτυρία. Κατά την ακροαματική διαδικασία, παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Εξέτασα τη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα αλλά, κυρίως, εξέτασα το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους[1]. Έχω επίσης μελετήσει όλα τα έγγραφα που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Αξιολογώντας τους μάρτυρες που κατέθεσαν στο Δικαστήριο, έχω κατά νου ότι δεν πρέπει να απομονώνονται τα λεγόμενα καθενός εξ αυτών από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα είναι ατομική και γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητά της και την πειστικότητά της, όμως τα όσα αναφέρει κάθε μάρτυρας πρέπει να συναρτώνται με τα λεγόμενα των υπόλοιπων μαρτύρων και το περιεχόμενο των όποιων τεκμηρίων για να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών[2]. Όλα αυτά γίνονται πάντα σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα όπως προκύπτουν από τη δικογραφία. Έχω ήδη επισημάνει ότι δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία από την πλευρά της υπεράσπισης. Ζήτημα αξιοπιστίας μαρτύρων εγείρεται όταν υπάρχουν διιστάμενες εκδοχές και το Δικαστήριο καλείται, μέσω της αξιολόγησης της μαρτυρίας, να προβεί σε διαπιστώσεις αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα[3]. Στην παρούσα περίπτωση, διιστάμενες εκδοχές δεν υπάρχουν. Η μοναδική εκδοχή σε σχέση με τα γεγονότα είναι αυτή που κατέθεσαν οι μάρτυρες των Εναγόντων. Έχοντας κατά νου το περιεχόμενο και την ποιότητα της μαρτυρίας των ΜΕ1, ΜΕ2 και ΜΕ3, δεν έχω διακρίνει οποιαδήποτε εγγενή αδυναμία ή στοιχεία που να θέτουν υπό αμφισβήτηση την αξιοπιστία της. Οι τρεις αυτοί μάρτυρες κατέθεσαν με σταθερότητα, απαντούσαν όλες τις ερωτήσεις άμεσα και χωρίς δισταγμό, δεν περιέπεσαν σε αντιφάσεις και η μαρτυρία τους είχε εσωτερική συνοχή. Εξήγησαν με σαφήνεια το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια, σε συνάρτηση βεβαίως με το βαθμό εμπλοκής, καθηκόντων και γνώσης του καθενός εξ αυτών. Με αυτά τα δεδομένα, θεωρώ ότι ήταν όλοι μάρτυρες της αλήθειας και η μαρτυρία τους γίνεται αποδεκτή ως αξιόπιστη. Στο σημείο αυτό, να αναφέρω ότι τα έγγραφα τα οποία είχε παρουσιάσει η ΜΕ1 δεν κατατέθηκαν ως μέρος του αρχείου της τράπεζας στη βάση των σχετικών διατάξεων του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.
  3. Είναι όμως έγγραφα σχετικά με την υπό εκδίκαση υπόθεση, η αποδεικτική αξία των οποίων συνεκτιμάται με το σύνολο της μαρτυρίας. Δεν έχει παρουσιαστεί μαρτυρία η οποία να θέτει υπό αμφισβήτηση την κατάρτιση των συγκεκριμένων εγγράφων ή να αμφισβητεί την αλήθεια του περιεχομένου τους. Ενόψει τούτου κρίνω ότι έχουν καταρτιστεί κατά τις ημερομηνίες που έκαστο φέρει, από τα πρόσωπα που υπογράφουν έκαστο εξ αυτών και με το αυτό περιεχόμενο. Σε σχέση με τις καταστάσεις λογαριασμού Τεκμήρια 8 και 9, ενόψει του πιστοποιητικού Τεκμήριο 7, κρίνω ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις ώστε αυτά να θεωρούνται μέρος του αρχείου της επιχείρησης των Εναγόντων κατά τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 35 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.
  4. Επί αυτού θα επανέλθω και πιο κάτω. Επί τη βάση της αξιολόγησης της μαρτυρίας, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα αναφορικά με τα γεγονότα που αφορούν την επίδικη αξίωση: (α) Στις 17.11.2008 υπεγράφη συμφωνία ενοικιαγοράς μεταξύ της Hellenic Bank (Finance) Ltd, και του Εναγόμενου 1 ως μισθωτή (Τεκμήριο 3). Η συμφωνία καταρτίστηκε μετά από αίτηση του Εναγόμενου 1 για χρηματοδότηση, υπό τύπο ενοικιαγοράς. (β) Η συμφωνία υπεγράφηκε επίσης την ίδια μέρα από τους Εναγόμενους 2 και 3, ως εγγυητές των υποχρεώσεων του Εναγόμενου 1 καθώς και από την εταιρεία Complexus Trading Ltd, ως πωλητή του οχήματος στην Hellenic Bank (Finance) Ltd. (γ) Αντικείμενο της συμφωνίας ενοικιαγοράς ήταν το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX98, μάρκας BMW, αριθμό σκελετού WBAEH320B7210007 και ημερομηνία α' εγγραφής 1.9.
  5. Πωλητής του οχήματος ήταν η εταιρεία Complexus Trading Ltd που, σε σχέση με την αγορά του οχήματος, είχε καταρτίσει το τιμολόγιο με αριθμό 0073651 ημερομηνίας 17.11.2008 (Τεκμήριο 4). (δ) Η συμφωνία ενοικιαγοράς προνοεί, μεταξύ άλλων, ότι ο Εναγόμενος 1 θα λάμβανε κατοχή του οχήματος έναντι συμφωνημένης τιμής ενοικιαγοράς €67.000, πλέον €80,13 χαρτόσημα και δικαιώματα ενοικιαγοράς ύψους €20.332,
  6. Ο Εναγόμενος 1 πλήρωσε ως προκαταβολή το ποσό των €17.000 με αποτέλεσμα το σύνολο του οφειλόμενου ποσού κατά την ημερομηνία σύναψης της συμφωνίας να ανέρχεται σε €70.
  7. Το ποσό αυτό ήταν πληρωτέο με 84 δόσεις εκ ποσού €838,25 έκαστη, οι οποίες θα ήταν πληρωτέες την 17η μέρα κάθε μήνα από τον Δεκέμβριο
  8. (ε) Σε σχέση με τη συμφωνία ενοικιαγοράς Τεκμήριο 3, τηρείτο κατάσταση λογαριασμού. Η κατάσταση λογαριασμού που έχουν στα αρχεία τους οι Ενάγοντες είναι το Τεκμήριο
  9. Στα αρχεία των Εναγόντων υπάρχει επίσης και η κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο
  10. (στ) Δυνάμει «συμφωνίας μεταβίβασης δυνάμει αναδιοργάνωσης» ημερομηνίας 24.12.2009 μεταξύ της Hellenic Bank Public Co. Ltd και της Hellenic Bank (Finance) Limited (Τεκμήριο 2), η Hellenic Bank Public Co. Ltd απέκτησε και ανέλαβε όλα τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού και το σύνολο της επιχείρησης της Hellenic Bank (Finance) Ltd. Η εν λόγω συμφωνία επικυρώθηκε από το Δικαστήριο με διάταγμα ημερομηνίας 11.1.2010 στα πλαίσια της αίτησης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας υπ' αριθμό 898/2009 με βάση τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου, κεφ. 113 και υλοποιήθηκε τις 31.1.
  11. Συνεπεία αυτής όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της Hellenic Bank (Finance) Ltd, περιλαμβανομένων αυτών που απορρέουν από την επίδικη συμφωνία ενοικιαγοράς, περιήλθαν στην Hellenic Bank Public Co. Ltd. (ζ) Η συμφωνία ενοικιαγοράς τερματίστηκε με επιστολή των Εναγόντων προς τον Εναγόμενο 1 ημερομηνίας 6.2.2012 (Τεκμήριο 6) η οποία κοινοποιήθηκε και στους Εναγόμενους 2 και
  12. Είχε προηγηθεί η προειδοποιητική επιστολή, ημερομηνίας 5.1.2012 (Τεκμήριο 5). (η) Κατά τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικιαγοράς, το υπόλοιπο των ληγμένων ενοικίων δυνάμει αυτής ανερχόταν σε €10.424,
  13. Στον λογαριασμό χρεώθηκε συνολικό ποσό €177,90 που αφορούσε «notification charges»(σύμφωνα με το Τεκμήριο 8). Οι χρεώσεις αυτές με τη δικαιολογία «notification charges» δεν προνοούνταν από τη συμφωνία και οι Ενάγοντες έχουν παραιτηθεί από τη διεκδίκηση τους με δήλωση του ΜΕ
  14. Επί του ποσού των ληγμένων ενοικίων αναλογούν τόκοι προς 12,75% μέχρι τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικιαγοράς, εκ ποσού €655,
  15. (θ) Κατά τον τερματισμό επίσης της συμφωνίας ενοικιαγοράς, το υπόλοιπο των μη ληγμένων ενοικίων ανερχόταν σε €38.639,
  16. (ι) Το βασικό επιτόκιο των Εναγόντων κατά τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικιαγοράς ήταν 5,75%. (ια) Δεν έχει πληρωθεί από τους Εναγόμενους οποιοδήποτε ποσό έναντι των πιο πάνω υπολοίπων. Στη βάση των πιο πάνω ευρημάτων σε σχέση με τα γεγονότα, προχωρώ να εξετάσω τα προς απόφαση, επίδικα θέματα. Ως έχει επιβεβαιωθεί από τη νομολογία, οι Ενάγοντες έχουν το βάρος απόδειξης της έγκυρης κατάρτισης της συμφωνίας ενοικιαγοράς, ήτοι τις συνθήκες υπογραφής της, το ότι αφορά υπαρκτά αντικείμενα και το ότι αυτά έχουν παραληφθεί από το μισθωτή[4]. Σε περιπτώσεις δε όπου εγείρεται ισχυρισμός περί εικονικότητας της ενοικιαγοράς, το βάρος απόδειξης του συγκεκριμένου ισχυρισμού το φέρει ο εναγόμενος[5]. Στην παρούσα υπόθεση, όπως διαφαίνεται από τη μαρτυρία, ο Εναγόμενος 1 επεδίωξε και έλαβε χρηματοδότηση υπό τύπο ενοικιαγοράς σε σχέση με το επίδικο όχημα. Το ότι η Hellenic Bank (Finance) Ltd ήταν ιδιοκτήτρια του επίδικου οχήματος αποδεικνύεται από το τιμολόγιο Τεκμήριο 4 σε συνάρτηση με τη δήλωση εμπόρου που αποτελεί μέρος της συμφωνίας ενοικιαγοράς και υπογράφεται από την Complexus Trading Ltd. Προκύπτει επίσης από τη μαρτυρία της ΜΕ
  17. Τα στοιχεία αυτά δεικνύουν ότι το επίδικο όχημα ήταν υπαρκτό, ότι είχε περιέλθει στην κυριότητα Hellenic Bank (Finance) Ltd[6] και, ακολούθως, στην κατοχή του Εναγόμενου
  18. Η δε υπογραφή της συμφωνίας ενοικιαγοράς Τεκμήριο 3 από τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 δεν έχει αμφισβητηθεί. Δεν εντοπίζω, επομένως, οποιαδήποτε εικονικότητα ή άλλο λόγο ακυρότητας της συμφωνίας ενοικιαγοράς, Τεκμήριο 3[7]. Με αυτά τα δεδομένα, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο ο Εναγόμενος 1 οφείλει να πληρώσει τους Ενάγοντες, που έχουν υποκαταστήσει στο μεταξύ την Hellenic Bank (Finance) Ltd, τα ποσά τα οποία διεκδικούν. Σε σχέση με την επίδικη συναλλαγή οι Ενάγοντες διατηρούν σχετική κατάσταση λογαριασμού και η ΜΕ2 παρουσίασε την κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο
  19. Όπως εξήγησε ο ΜΕ3, κατά τη σύναψη της συμφωνίας, καθορίστηκε ότι το ποσό της χρηματοδότησης ήταν €50.000 (ήτοι το συνολικό τίμημα αγοράς του επίδικου οχήματος €67.000, μείον το ποσό της προκαταβολής €17.000), πλέον δικαιώματα ενοικιαγοράς ύψους €20.332,87, πλέον €80,13 χαρτόσημα. Αυτά τα ποσά χρεώθηκαν στον λογαριασμό κατά το άνοιγμα αυτού. Πέραν τούτων και νοουμένου ότι δεν υπήρχε καθυστέρηση στην πληρωμή των μισθωμάτων, δεν υπήρχε καμία άλλη προβλεπόμενη από τη συμφωνία χρέωση στον λογαριασμό. Επαναλαμβάνω ότι παρουσιάζονται κάποιες χρεώσεις στο Τεκμήριο 8 με τη δικαιολογία «notification charges» όμως οι Ενάγοντες, με σχετική δήλωση του ΜΕ3, παραιτήθηκαν από τη διεκδίκηση τους. Οι μόνες άλλες καταχωρήσεις στην κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 8 είναι πιστώσεις που αφορούσαν πληρωμένες που έγιναν από τον Εναγόμενο 1 έναντι των μισθωμάτων, κατά καιρούς. Οι καταχωρήσεις που αφορούσαν αυτές τις πληρωμές δεν αμφισβητήθηκαν από την πλευρά της υπεράσπισης. Η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης είναι ότι η κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 8 δεν πρέπει να θεωρηθεί ως μέρος του αρχείου της επιχείρησης των Εναγόντων ή αντίγραφο από τραπεζικό βιβλίο γιατί κατά τον επίδικο χρόνο που γίνονταν οι αρχικές καταχωρήσεις εμπλεκόμενη ήταν η Hellenic Bank (Finance) Limited και όχι η Hellenic Bank Public Co Ltd. Παρέπεμψε, προς υποστήριξη της θέσης του αυτής, στην πρωτόδικη απόφαση στην αγωγή υπ' αριθμό 5812/2012 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού Emporiki Bank-Cyprus Limited v Springfari Limited κ.α., ημερομηνίας 23.11.
  20. Όμως, στην εν λόγω απόφαση, ο έντιμος αδελφός Δικαστής κ. Χ. Μαλαχτός Π.Ε.Δ. αναφέρει στην σελίδα 33 τα ακόλουθα: «Η θέση που προκύπτει από τη νομολογία είναι πως μια κατάσταση λογαριασμού, που δεν έχει αποδειχτεί ότι είναι τραπεζικό βιβλίο, δεν παύει από του να συνιστά μαρτυρικό υλικό η αποδεικτική αξία του οποίου μπορεί να αποτιμηθεί από το Δικαστήριο και, ανάλογα με τις περιστάσεις της υπόθεσης να κριθεί ή να μη κριθεί ικανοποιητικό στοιχείο προς τεκμηρίωση της αξίωσης. Εάν το περιεχόμενο της αμφισβητείται και η τράπεζα δεν μπορεί με τη μαρτυρία που παρουσιάζει να δώσει εξηγήσεις για χρεώσεις που παρουσιάζονται σε αυτή ή υπάρχει μαρτυρία από την υπεράσπιση ότι συγκεκριμένες χρεώσεις είναι αδικαιολόγητες ή ότι παραλείπονται πιστώσεις οι οποίες θα έπρεπε να είναι καταχωρημένες η αντιμετώπιση της κατάστασης και η βαρύτητα που θα αποδοθεί από το Δικαστήριο σε αυτή μπορεί να είναι διαφορετική από την περίπτωση που δεν αμφισβητήθηκε καμία συγκεκριμένη καταχώρηση.» Συμφωνώ απόλυτα με την πιο πάνω ανάλυση. Στην προκειμένη περίπτωση, οι χρεώσεις που παρουσιάζονται στην κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 8 είναι το αρχικό ποσό των €70.080,13 που προνοεί ρητά η συμφωνία ενοικιαγοράς. Οι χρεώσεις με την περιγραφή «notification charge» δεν λαμβάνονται υπόψη γιατί οι Ενάγοντες έχουν περιορίσει την απαίτηση τους σε σχέση με αυτές. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη χρέωση στην κατάσταση λογαριασμού μέχρι τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικιαγοράς. Οι υπόλοιπες καταχωρήσεις αφορούν πιστώσεις σε σχέση με πληρωμές που έγιναν, οι οποίες δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση. Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι η κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 8 - ακόμα και αν δεν συνιστά μέρος του αρχείου της επιχείρησης της Hellenic Bank (Finance) Ltd ή αντίγραφο καταχώρησης σε τραπεζικό βιβλίο αφού οι αρχικές καταχωρήσεις έγιναν πριν την αναδιοργάνωση με τη Hellenic Bank Public Co Ltd - αποτυπώνει ορθά την κίνηση του λογαριασμού του Εναγόμενου 1 για την επίδικη ενοικαγορά, από τη σύναψη της συμφωνίας ενοικιαγοράς μέχρι τον τερματισμό αυτής. Κρίνω επίσης, ελλείψει ουσιαστικής και συγκεκριμένης αμφισβήτησης, ότι η κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 9 αποτυπώνει ορθά το ποσό των ληγμένων και μη ληγμένων ενοικίων και χρεωθέντων τόκων υπερημερίας μέχρι την ημερομηνία τερματισμού της συμφωνίας, Τεκμήριο
  21. Να προσθέσω δε και το εξής. Στην Υπεράσπιση των Εναγόμενων περιλαμβάνεται μόνο άρνηση των ποσών που οι Ενάγοντες διεκδικούν. Δεν περιλαμβάνεται θετικός ισχυρισμός ότι τα αξιούμενα ποσά δεν αντικατοπτρίζουν ορθά τις συναλλαγές των διαδίκων, ότι σε αυτά περιλαμβάνονται χρεώσεις που εκφεύγουν των συμφωνημένων ή οποιοσδήποτε άλλος θετικός ισχυρισμός που με σαφή και συγκεκριμένο τρόπο να αμφισβητεί την ορθότητα υπολογισμού των αξιούμενων με την αγωγή ποσών. Πέραν αυτών, θεωρώ ότι η συμφωνία ενοικιαγοράς έχει τερματιστεί δεόντως με την επιστολή Τεκμήριο 6, η οποία κοινοποιήθηκε και στους Εναγόμενους 2 και 3, στις διευθύνσεις που οι ίδιοι είχαν καθορίσει στη συμφωνία ενοικιαγοράς. Μαρτυρία περί της μη λήψης της εν λόγω επιστολής δεν υπάρχει. Ο λόγος που επικαλέστηκαν οι Ενάγοντες και που είχε οδηγήσει στον τερματισμό, δηλαδή η μη έγκαιρη πληρωμή των μισθωμάτων, δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Καταλήγω ότι οι Ενάγοντες έχουν αποδείξει, στον απαιτούμενο βαθμό την αξίωση τους εναντίον του Εναγόμενου 1 καθώς και τα ποσά που αξιώνουν ως ληγμένα και μη ληγμένα ενοίκια, με εξαίρεση το ποσό των €177,90 που αφορούσε χρεώσεις που δεν προνοούνταν από τη συμφωνία ενοικιαγοράς και που πρέπει να αφαιρεθεί από το ποσό της αξίωσης. Σε σχέση με την αξίωση των Εναγόντων για τόκο ύψους 12,75% επί των ληγμένων ενοικίων, η συμφωνία ενοικιαγοράς Τεκμήριο 3, προνοεί ότι «Ο τόκος επί των καθυστερημένων μισθωμάτων θα υπολογίζεται με ετήσιο ποσοστό ίσο προς το εκάστοτε ισχύον Βασικό επιτόκιο της Hellenic Bank Public Co Ltd και σε μετάφραση Ελληνικής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ προσαυξημένο κατά 7%.» Σύμφωνα με τη ΜΕ2 και τα ευρήματα, το βασικό επιτόκιο των Εναγόντων κατά τον τερματισμό της συμφωνίας ήταν 5,75% και, για το λόγο αυτό, τα ληγμένα ενοίκια χρεώνονταν με τόκο 12,75% μέχρι την ημερομηνία τερματισμού, ενώ αξιώνουν το επιτόκιο αυτό επί των ληγμένων ενοικίων από τον τερματισμό και εντεύθεν. Συνεπώς και αυτή η αξίωση έχει στοιχειοθετηθεί. Σε σχέση με την αξίωση εναντίον των Εναγόμενων 2 και 3, όπως έχω αναφέρει εδράζεται στην εγγύηση που υπέγραψαν - και που αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 3 - για τις υποχρεώσεις του Εναγόμενου 1 δια της οποίας εγγυήθηκαν «από κοινού και χωριστά. την πρέπουσα και επακριβή πληρωμή από τον μισθωτή όλων των ποσών, τα οποία δυνατό να καταστούν οφειλόμενα σε εσάς σύμφωνα με τη Συμφωνία Ενοικιαγοράς». Ρητά συμφώνησαν επίσης ότι θα «αποζημιώσω/ουμε και θα σας κρατώ/ούμε καλυμμένους ανεξάρτητα από την πιο πάνω εγγύηση για οποιαδήποτε ζημιά που απορρέει από τη Συμφωνία Ενοικιαγοράς...» Από τη μαρτυρία δεν εντοπίζονται οποιοιδήποτε λόγοι ή συνθήκες που να καθιστούν ακυρώσιμη ή ανεφάρμοστη την εγγύηση και αποζημίωση που οι Εναγόμενοι 2 και 3 υπέγραψαν. Οι Εναγόμενοι 2 και 3, δια της υπογραφής της εγγύησης και αποζημίωσης, κατέστησαν υπόχρεοι προς τους Ενάγοντες τόσο σε σχέση με την εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων του Εναγόμενου 1 αλλά και σε σχέση με παροχή εξασφάλισης ή κάλυψης (indemnity) των Εναγόντων έναντι κάθε ζημιάς που υπέστησαν από τις πράξεις ή παραλείψεις του Εναγόμενου 1[8]. Κρίνω επομένως, ότι η αξίωση εναντίον τους έχει επίσης αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό. Οι Ενάγοντες με την αγωγή διεκδικούν και την έκδοση διαταγμάτων για την επιστροφή σε αυτούς του επίδικου οχήματος, εγγραφή του επ' ονόματι τους και πώλησης αυτού και πίστωσης του τιμήματος πώλησης έναντι του οφειλόμενου υπολοίπου. Το δικαίωμα στα διατάγματα αυτά απορρέει από τις πρόνοιες της συμφωνίας ενοικιαγοράς, Τεκμήριο 3 και παραπέμπω σχετικά στους όρους 5 και 16 αυτής. Τέλος σημειώνω και το εξής. Στην τελική του αγόρευση, ο συνήγορος των Εναγόμενων εγείρει αριθμό θεμάτων υποστηρίζοντας ότι συνιστούν λόγους απόρριψης της αγωγής. Μεταξύ άλλων, υποστηρίζει ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι οι Ενάγοντες έχουν υποκαταστήσει την Ελληνική Τράπεζα Χρηματοδοτήσεις Λτδ, ότι η επίδικη συναλλαγή ήταν εικονική καθώς και ότι η εγγυήσεις των Εναγομένων 2 και 3 είναι άκυρες γιατί δεν είχαν τηρηθεί οι πρόνοιες του περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμου Ν. 197(Ι)/
  22. Στην Υπεράσπιση των Εναγόμενων δεν περιλαμβάνονται ισχυρισμοί που να υποστηρίζουν τις εισηγήσεις αυτές του συνηγόρου τους. Όπως και ο ίδιος αναφέρει, η Υπεράσπιση συνίσταται ουσιαστικά σε μια γενική άρνηση των δικογραφημένων θέσεων των Εναγόντων. Οι μοναδικοί «θετικοί» ισχυρισμοί που περιλαμβάνονται είναι αυτοί που έχω παραθέσει στην αρχή της απόφασης μου. Είναι καλά γνωστό ότι η δίκη διεξάγεται στη βάση των δικογράφων τα οποία καθορίζουν τα επίδικα θέματα, που το Δικαστήριο επιτρέπεται να εξετάσει και επί των οποίων καλείται να εκφράσει την ετυμηγορία του. Η Υπεράσπιση των Εναγόμενων δεν μου επιτρέπει να επεκταθώ και να εξετάσω τα όσα ο συνήγορος τους εγείρει εκ των υστέρων. Εάν το έπραττα, αυτό θα συνιστούσε ανεπίτρεπτη εκτροπή της διαδικασίας[9]. Συγκεφαλαιώνοντας, καταλήγω ότι η αγωγή επιτυγχάνει. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων, αλληλέγγυα και κεχωρισμένα, για ποσό €48.886,07, πλέον τόκο προς 12,75% επί ποσού €10.424,47 από 6.2.2012 μέχρι εξόφλησης και τον εκάστοτε νόμιμο τόκο επί ποσού €38.461,60 από 6.2.2012 μέχρι εξόφλησης, πλέον ποσό €655,24 που αφορά τόκο επί του ποσού των ληγμένων ενοικίων μέχρι τις 6.2.
  23. Εκδίδεται διάταγμα δια του οποίου ο Εναγόμενος 1 διατάζεται όπως εντός 10 ημερών από την επίδοση του διατάγματος, παραδώσει στα γραφεία των Εναγόντων στην οδό Δημοσθένη Σεβέρη 15, Λευκωσία το επίδικο όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX98, μάρκας BMW. Εκδίδεται περαιτέρω διάταγμα για την εγγραφή του εν λόγω οχήματος επ' ονόματι των Εναγόντων, ως απόλυτων ιδιοκτητών. Εκδίδεται, τέλος, διάταγμα για την πώληση του εν λόγω οχήματος με δημόσιο πλειστηριασμό και διάθεση του εκπλειστηριάσματος προς ικανοποίηση των ποσών της παρούσας απόφασης. Νοείται ότι οποιοδήποτε πλεόνασμα θα επιστραφεί στον Εναγόμενο
  24. Ακολουθώντας το αποτέλεσμα, τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγόμενων 1, 2 και 3, αλληλέγγυα και κεχωρισμένα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Υπ. ........... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] C&A Pelekanos Assoc. Ltd v Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ 1273 [2] Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, Αντωνιάδου v. Αντωνιάδη
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2009 [3] Barry Wynne v David Costakis Mavronicola κ.α.
(2009)1 (Β) Α.Α.Δ. 1138, Βαρβάρα (Ρίτσα) Mason v Αντώνης Αντωνίου κ.α., ECLI:CY:AD:2014:A247, Πολιτική Έφεση 273/2010, ημερομηνίας 8.4.2014 [4] Κωνσταντίνου κ.α. ν Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2006)1 Α.Α.Δ. 781 [5] T.J.S. Enterprises Ltd κ.α. ν Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 108, Barclays Bank Pls v J.G.L. (Constructions) Ltd κ.α.
(2000)1 Α.Α.Δ. 1726 [6] Barclays Bank Pls v J.G.L. (Constructions) Ltd κ.α. (ανωτέρω) [7] Σχετικές οι Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν Κωνσταντίνου κ.α.
(2001)1 Α.Α.Δ. 1432, Σ. Αττεσλή κ.α. ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ, Πολιτική έφεση 231/2009, ημερομηνίας 25.10.2013, Thomas Liobay Developments Ltd κ.α. ν Marfin Popular Bank Public Co. Ltd
(2011)1 A.A.Δ. 1749 [8] Αντωνιάδου ν Λαικής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2003)1 Α.Α.Δ. 530 [9] Federal Bank of Lebanon v Σιακόλα
(2011)1 Β Α.Α.Δ.1422 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.