← Κύπρος

Morozov ν. Σοφοκλέους κ.α., Αρ. Αγωγής: 3296/2018, 15/3/2019

Morozov ν. Σοφοκλέους κ.α., Αρ. Αγωγής: 3296/2018, 15/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A142 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3296/2018 Μεταξύ: XXXXX Morozov Ενάγοντος και

  1. XXXXX Σοφοκλέους
  2. Transcapital Business Consulting Ltd
  3. Transcapital Nominees Ltd
  4. Orlandini Enterprises Ltd
  5. XXXXX Σοφοκλέους
  6. XXXXX Σοφοκλέους
  7. XXXXX (XXXXX) Παυλίδου Εναγομένων Ημερομηνία: 15.3.2019 Αίτηση διά κλήσεως των εναγομένων 1, 2, 3, 5 και 7 ημερομηνίας 21.1.2019 για έκδοση Διατάγματος για αντεξέταση ενόρκως δηλούντος Για τους Αιτητές: κ. Μιχαήλ για κ.κ. Γεώργιος Κολοκασίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κα Κωνσταντίνου για κ.κ. Μ. Βορκάς & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ο ενάγων καταχώρησε την παρούσα αγωγή σε Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα με την οποία ζητά, μεταξύ άλλων, απόφαση διά της οποίας να αναγνωρίζεται ότι οι εναγόμενες 2 και 3 εταιρείες κατέχουν και/ή διαχειρίζονται τις μετοχές οι οποίες αντιστοιχούν στο 100% του μετοχικού κεφαλαίου της εναγομένης 4 εταιρείας δυνάμει εμπιστευμάτων και/ή υπό την ιδιότητα του εμπιστευματοδόχου προς όφελος του ενάγοντα και/ή ότι οι εν λόγω μετοχές αποτελούν περιουσιακό στοιχείο του ενάγοντα. Ζητά επίσης διατάγματα με τα οποία να αναγνωρίζεται ότι οι εναγόμενες 2 και 3 κατακρατούν και/ή οικειοποιούνται παράνομα και/ή κατά παράβαση των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή δόλου και/ή απάτης μετά των εναγομένων 1, 5, 6 και 7 σε βάρος του ενάγοντα 10.000 μετοχές του ήτοι του 100% του μετοχικού κεφαλαίου της εναγομένης
  8. Ζητά ακόμα διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται όλοι οι εναγόμενοι όπως εντός 10 ημερών παραδώσουν ένορκη δήλωση στην οποία να περιγράφονται όλα τα περιουσιακά στοιχεία και χρέη της εναγόμενης 4, γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για όλες τις ζημιές και απώλειες που υπέστη και τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις. Την ημέρα καταχώρησης της επίδικης αγωγής ο ενάγων καταχώρησε μονομερή αίτηση για προσωρινό Διάταγμα. Το Δικαστήριο εξέδωσε προσωρινό Διάταγμα με το οποίο απαγορεύτηκε στους εναγόμενους 1, 2 και 3 να πωλήσουν, διαθέσουν, μεταβιβάσουν, δωρίσουν, υποθηκεύσουν, επιβαρύνουν τις 10.000 μετοχές που αποτελούν το μετοχικό κεφάλαιο της εναγόμενης 4 εταιρείας μέχρι την ακρόαση της αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου καθώς και Διάταγμα με το οποίο απαγορεύτηκε στους εναγόμενους 1, 2 και 3 να προβούν σε οποιαδήποτε αλλαγή και/ή αυξομείωση στο μετοχικό κεφάλαιο της εναγόμενης 4 και/ή στη διοικητική της δομή. Τα αιτητικά (Γ) και (Δ) της εν λόγω αίτησης διατάχθηκε να επιδοθούν. Μετά την καταχώρηση της ένστασης των εναγομένων στην μονομερή αίτηση οι εναγόμενοι 1, 2, 3, 5 και 7 καταχώρησαν αίτηση για αντεξέταση του προσώπου το οποίο υπέγραψε την ένορκη δήλωση η οποία υποστηρίζει την μονομερή αίτηση, δηλαδή του ενάγοντος. Στην εν λόγω αίτηση των εναγομένων ο ενάγων καταχώρησε ένσταση και η επίδικη αίτηση για αντεξέταση ορίστηκε για ακρόαση. Με την παρούσα αίτηση οι εναγόμενοι αιτούνται από το Δικαστήριο Διάταγμα αντεξέτασης του ενάγοντα αναφορικά με το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεώς του ημερομηνίας 30.11.2018 και συγκεκριμένα επί των παραγράφων 10 έως 15, 19, 20, 23, 24 και 25 αυτής. Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 Θ.1, Δ.48 ΘΘ.1, 2, 3, 4, 8 και 9, στο άρθρο 26 του Κεφ. 9, στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του εναγομένου
  9. Στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης ο εναγόμενος 1 αναφέρει μεταξύ άλλων ότι λόγω του περιεχομένου της αίτησης και της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει η παρουσία του ενάγοντος είναι απαραίτητη όπως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι των εναγομένων για να αντεξεταστεί σχετικά με τους ισχυρισμούς του. Η αντεξέτασή του θα περιοριστεί στα θέματα που αναφέρονται στις παραγράφους 10 μέχρι 15, 19, 20, 23, 24 και
  10. Ο ενάγων καταχώρησε ένσταση με την οποία προβάλλει 5 λόγους για την απόρριψη της παρούσας αίτησης. Ισχυρίζεται ότι οι αιτητές δεν έχουν καταδείξει καλό λόγο για τον οποίο είναι αναγκαία η αντεξέταση του ενάγοντα, η αίτηση είναι καταχρηστική και παρελκυστική της δικαστικής διαδικασίας, γίνεται για αλλότριους σκοπούς και είναι εκδικητική, με την αίτηση επιχειρείται εκτροπή της δικαστικής διαδικασίας και η διερεύνηση της ουσίας της αγωγής κάτι το οποίο είναι ανεπίτρεπτο και τέλος ότι οι εναγόμενοι 5 και 7 δεν νομιμοποιούνται να καταχωρήσουν την επίδικη αίτηση. Η ένσταση στηρίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 32, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 Θ.1, Δ.48 ΘΘ.1 - 9, στο άρθρο 9 του Κεφ. 6, στο άρθρο 26 του Κεφ. 9, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στη γενική πρακτική και στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται φαίνονται στην ένορκη δήλωση της κας XXXXX XXXXX Ευσταθίου καθώς και στον φάκελο της διαδικασίας. Η κα Ευσταθίου ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι 5 και 7 τους οποίους δεν αφορούν τα εκδοθέντα διατάγματα δεν νομιμοποιούνται στην καταχώρηση της επίδικης αίτησης. Ισχυρίζεται επίσης ότι οι εναγόμενοι/αιτητές δεν παρουσιάζουν κανένα λόγο για τον οποίο να δικαιολογείται η αντεξέταση του ενάγοντα και επιχειρούν μέσω της αντεξέτασης να αποκομίσουν μαρτυρία για τις διαφορές των ιδίων με κάποιο τρίτο πρόσωπο. Ισχυρίζεται τέλος ότι επειδή ο ενάγων ζήτησε από τους εναγόμενους να του δώσουν την περιουσία του δηλαδή τις μετοχές του στην εναγόμενη 4 αυτοί εκδικητικά επειδή θα τον χάσουν από πελάτη τους ζητούν να έρθει από τη Ρωσία όπου κατοικεί για να τον αντεξετάσουν και θα υποβληθεί έτσι σε έξοδα και ταλαιπωρία. ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Κατά την ημέρα που η αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση οι δικηγόροι των διαδίκων ετοίμασαν γραπτές αγορεύσεις τις οποίες και παρέδωσαν στο Δικαστήριο με τις οποίες υποστηρίζουν έκαστος τις θέσεις του διαδίκου που εκπροσωπεί. Έχω μελετήσει τις θέσεις τους, τις έχω υπόψη μου και θα αναφερθώ σε αυτές όπου κρίνω ότι είναι αναγκαίο. Ο κ. Μιχαήλ εκ μέρους των εναγομένων - αιτητών εισηγήθηκε ότι τα θέματα επί των οποίων μπορεί να επιτραπεί η αντεξέταση ενόρκως δηλούντος προσώπου πρέπει να είναι περιορισμένα και να εξυπηρετούν τις άμεσες ανάγκες της διαδικασίας που εκκρεμεί και όχι θέματα για τα οποία υπάρχει διαφωνία ή αμφισβήτηση μεταξύ των διαδίκων. Εισηγήθηκε επίσης ότι με την επίδικη αίτηση επιδιώκεται να αποκρυσταλλωθούν και να διασαφηνιστούν θέματα τα οποία εγέρθηκαν από τον ενάγοντα στην ένορκη του δήλωση στη βάση της οποίας εκδόθηκε το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 3.12.
  11. Η κα Κωνσταντίνου εκ μέρους του ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση, εισηγήθηκε ότι στην ένορκη δήλωση η οποία υποστηρίζει την αίτηση για αντεξέταση δεν περιέχεται λόγος ο οποίος να δικαιολογεί την έγκριση του αιτούμενου διατάγματος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το επίδικο θέμα διέπεται από τη Δ.39 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία έχει ως ακολούθως: «Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination». Από τη σχετική Διαταγή προκύπτει ότι η έγκριση αιτήματος αντεξέτασης εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. (βλ. Annual Practice 1958 p. 865, Halbury's Laws of England 3rd ed. Vol. 21 p. 418, 419 par. 878 και Μήλου κ.ά.

(2008)1 Α.Α.Δ 280). Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England (ανωτέρω), κάτω από τον τίτλο «Discretionary power of Court as to evidence» αναφέρονται τα εξής: «The Court has discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce, if it considers that the application is made in order to create delay or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion». Επίσης, στο Annual Practice 1956 όπου συναντάται αντίστοιχη πρόνοια με τη δική μας, τονίζεται στη σελ. 677 ότι δεν υπάρχει υποχρέωση του Δικαστηρίου στην έκδοση τέτοιου διατάγματος. Είναι πάντοτε θέμα διακριτικής ευχέρειας, λαμβάνοντας υπόψη τους λόγους για τους οποίους ζητείται. Στην υπόθεση Μήλου (ανωτέρω), εξετάστηκε θέμα απόρριψης αιτήματος για αντεξέταση με βάση τη Δ.39 Θ.1. Λέχθηκαν συγκεκριμένα τα εξής: «Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ιδίου του καθ' ου στην αίτηση εκείνη, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, Θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της (δέστε Annual Practice 1958 σελ.865 και Halsbury's Laws of England 3η έκδ. Τόμος 21, σελ. 418-419 παρ. 878)». Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ.1)
(2004)1 Α.Α.Δ. 1660 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα από το Ανώτατο Δικαστήριο: «Το ζήτημα της αντεξέτασης ομνύσαντος διέπεται από τον θ.1 της Δ.39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου η οποία ασκείται στη βάση των κριτηρίων για τα οποία χρήσιμη καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από τα κρατούντα στην Αγγλία. Όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία άδεια αντεξέτασης επί των ενόρκων δηλώσεων δίδεται πολύ σπάνια και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Η αίτηση για αντεξέταση ομνύσαντος πρέπει να υποβάλλεται εγγράφως και να περιλαμβάνει τους λόγους για τους οποίους μια υπόθεση εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιον μου που να καταδείχνει ότι η παρούσα υπόθεση μπορεί να ενταχθεί στην κατηγορία των εξαιρετικών περιστάσεων. Για το λόγο αυτό το σχετικό αίτημα απορρίπτεται». ΚΑΤΑΛΗΞΗ Όπως ανέφερα και πιο πάνω η διαδικασία για την οποία επιζητείται η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος αφορά σε αίτηση για έκδοση προσωρινού Διατάγματος. Το Δικαστήριο στα πλαίσια της αίτησης για προσωρινό Διάταγμα δεν εξετάζει σε βάθος την προσφερόμενη μαρτυρία για να προβεί σε αξιολόγηση της ούτε καταλήγει σε ευρήματα επί των γεγονότων εκτός μόνο για την εξακρίβωση των αναγκαίων στοιχείων που θεωρούνται απαραίτητα για τη θεμελίωση των κριτηρίων που έθεσε το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 και Νικόλα ν. Κεφάλα κ.ά.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1400). Επίσης η διαδικασία έκδοσης προσωρινού Διατάγματος δεν προσφέρεται για εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων (Bacardi and Co Ltd v. Vimco Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 788). Εξετάζοντας την ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση για αντεξέταση διαπιστώνω ότι σε αυτή δεν παρατίθενται ισχυρισμοί αναφορικά με τη συνδρομή εξαιρετικών περιστάσεων οι οποίες να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ως απαιτείται και από τη σχετική επί του θέματος προαναφερθείσα νομολογία (Αναφορικά με την Αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ.1). Στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης, η οποία είναι και η μοναδική στην οποία γίνεται αναφορά στο κατ' ισχυρισμό δικαιολογημένο της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, παρατίθεται με τρόπο γενικό και αόριστο, ο ισχυρισμός ότι «λόγω του περιεχομένου της Αίτησης και της Ένορκης Δήλωσης που τη συνοδεύει, η παρουσία του ομνύοντος/Αιτητή/Ομνύοντος, κ. XXXXX Morozov, είναι απαραίτητη, όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι των Εναγομένων, ούτως ώστε να αντεξεταστεί σχετικά με τους ισχυρισμούς του. Η αντεξέτασή του θα περιοριστεί στα θέματα που αναφέρονται στις παραγράφους 10 μέχρι και 15 (περιλαμβανομένων), 19, 20, 23, 24, και 25 της Ενόρκου Δηλώσεώς του σχετικά με τα θέματα που αναφέρονται στις υποπαραγράφους
  1. i)έως και
  2. xi)του Αιτητικού Α της παρούσης Αιτήσεως». Λόγω απουσίας ισχυρισμών τους οποίους το Δικαστήριο θα αξιολογούσε για να συμπεράνει κατά πόσο δικαιολογείται ή όχι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος κρίνω πως οι εναγόμενοι δεν κατάφεραν να αποσείσουν το βάρος το οποίο έφεραν στους ώμους τους για να δείξουν ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου είναι ορθό να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης της αίτησής τους. Δεν μου διαφεύγει ότι στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης των αιτητών γίνεται αναφορά στο αιτητικό Α της επίδικης αίτησης. Ακόμα όμως και στην περίπτωση που ήθελε θεωρηθεί ότι εκεί επιχειρείται να δοθεί κάποια αιτιολογία αναφορικά με κάθε μία από τις παραγράφους για τις οποίες ζητείται η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος - την οποία έχω εξετάσει και κρίνω ότι δεν αποτελεί τέτοια - κρίνω ότι αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί τους ισχυρισμούς των αιτητών προς υποστήριξη της αίτησής τους αφού κατά κανόνα (Δ.48 Θ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας) οι αιτήσεις που υποβάλλονται θα πρέπει να υποστηρίζονται από ένορκες δηλώσεις των γεγονότων στα οποία στηρίζονται. Στην επίδικη αίτηση τέτοιοι ισχυρισμοί απουσιάζουν από την υποστηρικτική ένορκη δήλωση. Συνακόλουθα η αίτηση δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση και εναντίον των εναγομένων - αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ............ Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.