ΣΙΑΤΗ κ.α. ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ TERRA SEIS CYPRUS LIMITED, H.E. 240330, Αρ. Αίτησης: 459/2016, 17/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A205 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 459/2016 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ (ΚΕΦ. 113) και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ TERRA SEIS CYPRUS LIMITED, H.E. 240330 ΑΙΤΗΣΗ ΥΠΟ TΩΝ
- ΧΧΧ ΣΙΑΤΗ, εκ Λευκωσίας
- ΧΧΧ ΖΑΡΚΟΥ, εκ Λευκωσίας
- ΧΧΧ ΤΖΙΩΡΤΖΗ, εκ Λευκωσίας
- ALBERTA LTD, εκ Καναδά 17 Απριλίου, 2019 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κα Λάμπρου διά Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Εκκαθαριστή-Καθ΄ου η Αίτηση 1: κα Σφήκα διά Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για Έφορο Εταιρειών & Επίσημο Παραλήπτη-Καθ' ου η Αίτηση 2: κα Νικολαΐδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ στην αίτηση των Αιτητών ημερομηνίας 23.11.2017 για ακύρωση και/ή παραμερισμό του διατάγματος ημερομηνίας 10.4.2017 Για καλύτερη κατανόηση των προς απόφαση ζητημάτων, παραθέτω σε συντομία τα όσα προηγήθηκαν της καταχώρησης της υπό κρίση Αίτησης, όπως προκύπτουν από το φάκελο του Δικαστηρίου. Να σημειώσω ότι έχω ήδη παραθέσει ένα σύντομο ιστορικό της υπόθεσης σε προηγούμενη ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 9.1.2019 όμως, για σκοπούς πληρότητας της παρούσας απόφασης, το παραθέτω εκ νέου. Στις 19.5.2016 καταχωρήθηκε αίτηση διάλυσης της υπό αναφορά εταιρείας από την εταιρεία Lukoil Mid-East Limited, εξ αποφάσεως πιστωτή, και στις 8.7.2016 εκδόθηκε διάταγμα διάλυσης αφού η εταιρεία κρίθηκε ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Ταυτόχρονα ο Επίσημος Παραλήπτης διορίστηκε εκκαθαριστής. Έναυσμα της αίτησης διάλυσης αποτέλεσε απόφαση Διαιτητικού Δικαστηρίου του Λονδίνου δυνάμει της οποίας η υπό αναφορά εταιρεία διατάχθηκε να πληρώσει ποσό περί των Δολαρίων Αμερικής $30.000.
- Η διαιτητική απόφαση εγγράφηκε για σκοπούς εκτέλεσης στην Κύπρο όμως το ποσό αυτής δεν πληρώθηκε από την υπό αναφορά εταιρεία. Στις 17.3.2017 καταχωρήθηκε από την Lukoil Mid-East Limited, αίτηση με την οποία ζητούσε την έκδοση διατάγματος για αντικατάσταση του Επίσημου Παραλήπτη, ως εκκαθαριστή της εταιρείας, από τον κ. ΧΧΧ Κυριακίδη. Το αιτούμενο διάταγμα εκδόθηκε με τη σύμφωνη γνώμη του Επίσημου Παραλήπτη, στις 10.4.
- Με την υπό κρίση Αίτηση οι Αιτητές επιδιώκουν την ακύρωση και/ή παραμερισμό εκείνου του διατάγματος με το οποίο ο κ. ΧΧΧ Κυριακίδης/Καθ' ου η Αίτηση 1 διορίστηκε εκκαθαριστής της εταιρείας σε αντικατάσταση του Επίσημου Παραλήπτη. Πολύ συνοπτικά, με την αίτηση της ημερομηνίας 17.3.2017, η εταιρεία Lukoil Mid-East Limited επιδίωξε την έκδοση του επίδικου διατάγματος ένεκα, μεταξύ άλλων, καθυστέρησης από μέρους του Επίσημου Παραλήπτη να συγκαλέσει την προβλεπόμενη συνέλευση μετόχων και πιστωτών της υπό αναφορά εταιρείας και με δεδομένο ότι, στο μεταξύ, η Lukoil Mid-East Limited είχε προβεί σε επαλήθευση του χρέους της και ήταν ο μοναδικός πιστωτής της εταιρείας. Ακολούθησε, στις 23.11.2017 η καταχώρηση δύο αιτήσεων από τους πιο πάνω Αιτητές. Με την μια αίτηση οι Αιτητές ζητούν την παύση του κ. ΧΧΧ Κυριακίδη/Καθ' ου η Αίτηση 1, ως εκκαθαριστή της υπό αναφορά εταιρείας. Η δεύτερη είναι η υπό κρίση Αίτηση και με αυτήν οι Αιτητές ζητούν τον παραμερισμό και/ή ακύρωση του διατάγματος αντικατάστασης του Επίσημου Παραλήπτη ως εκκαθαριστή, από τον κ. ΧΧΧ Κυριακίδη/Καθ' ου η Αίτηση 1, ημερομηνίας 10.4.2017.. Το Δικαστήριο αποφάσισε ότι, εκ των δύο αιτήσεων, θα εξετάσει πρώτα την υπό κρίση Αίτηση. Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή
- Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει στην ένορκη του δήλωση, οι Αιτητές 1-3 είναι διευθυντές της υπό αναφορά εταιρείας και η Αιτήτρια 4 είναι μέτοχος και συνεισφορέας της. Ο νυν Εκκαθαριστής/Καθ' ου η Αίτηση 1 είναι δικηγόρος και υιός του ιδρυτή του δικηγορικού γραφείου που ανέκαθεν εκπροσωπούσε την Lukoil Mid-East Limited στις αντιδικίες της με την υπό αναφορά εταιρεία. Το εν λόγω δικηγορικό γραφείο, μετά την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης και πριν την έκδοση του διατάγματος διάλυσης της εταιρείας είχε προωθήσει αίτηση έρευνας στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκαν μαρτυρικές κλήσεις προς τους Αιτητές 1-
- Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι στα πλαίσια της αίτησης έρευνας οι δικηγόροι της Lukoil Mid-East Limited, περιλαμβανομένου του Εκκαθαριστή/Καθ' ου η Αίτηση 1, ενήργησαν επιθετικά εναντίον τους επιδιώκοντας, μεταξύ άλλων, την έκδοση διαταγμάτων αποκοπής μηνιαίων δόσεων από τις προσωπικές απολαβές τους προς εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους. Η εν λόγω αίτηση έρευνας τελικά αποσύρθηκε. Ο ενόρκως δηλών συνεχίζει λέγοντας ότι οι Αιτητές συνεργάζονταν με τον Επίσημο Παραλήπτη στον οποίο παρείχαν πληροφορίες και στοιχεία για τους σκοπούς της εκκαθάρισης και ενημερώθηκαν για πρώτη φορά περί της αντικατάστασης του Επίσημου Παραλήπτη όταν έλαβαν επιστολές του νυν Εκκαθαριστή/Καθ' ου η Αίτηση 1 τον Νοέμβριο
- Υποστηρίζει ότι, ένεκα της ιδιότητας τους, οι Αιτητές έπρεπε να είχαν ειδοποιηθεί για την αίτηση αντικατάστασης του εκκαθαριστή ώστε να έχουν την ευκαιρία να ακουστούν πριν την έκδοση του επίδικου διατάγματος. Αναφέρει επίσης ότι οι Αιτητές ενίστανται στον διορισμό του Καθ' ου η Αίτηση 1 ως εκκαθαριστή της εταιρείας, αφού τον θεωρούν πρόσωπο ακατάλληλο και μη ανεξάρτητο καθώς, όπως υποστηρίζουν, ενεργεί υπό σύγκρουση συμφερόντων. Θεωρούν επίσης εσφαλμένη και παράτυπη τη διαδικασία που ακολουθήθηκε για το διορισμό του και την έκδοση του επίδικου διατάγματος. Τόσο ο Επίσημος Παραλήπτης/Καθ' ου η Αίτηση 2 όσο και ο νυν Εκκαθαριστής/Καθ' ου η Αίτηση 1 έχουν εγείρει ένσταση στον παραμερισμό και/ή ακύρωση του επίδικου διατάγματος. Προβάλλουν και οι δύο προδικαστική ένσταση, υποστηρίζοντας ότι οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στην προώθηση της Αίτησης αφού δεν έχουν εξασφαλίσει προηγουμένως άδεια προς τούτο από το Δικαστήριο σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 220 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
- Πέραν της προδικαστικής ένστασης, ο Επίσημος Παραλήπτης/Καθ' ου η Αίτηση 2 υποστηρίζει ότι η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει γιατί οι Αιτητές δεν έχουν παρουσιάσει μαρτυρία που να στοιχειοθετεί την ανάγκη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, ότι τα όσα οι Αιτητές επικαλούνται δεν αφορούν τη διαδικασία εκκαθάρισης και ότι η Lukoil Mid-East Limited είχε το δικαίωμα να αιτηθεί την αντικατάσταση του εκκαθαριστή όντας ο μοναδικός πιστωτής της υπό αναφορά εταιρείας. Χαρακτηρίζει επίσης την Αίτηση ως καταχρηστική. Με τη σειρά του, πέραν και επιπρόσθετα της πιο πάνω προδικαστικής ένστασης, ο νυν Εκκαθαριστής/Καθ' ου η Αίτηση 1 υποστηρίζει ότι το αιτούμενο διάταγμα δεν μπορεί να εκδοθεί γιατί οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει το απαραίτητο πραγματικό υπόβαθρο. Αναφέρει επίσης ότι ενώ οι Αιτητές γνώριζαν από τις αρχές Νοεμβρίου 2017 για το διορισμό του, ενήργησαν με υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης. Στο μεταξύ δε, είχε ανταλλάξει αλληλογραφία με τους Αιτητές και του παρέδωσαν στοιχεία και έγγραφα σε σχέση με την υπό αναφορά εταιρεία μετά από γραπτή του απαίτηση για σκοπούς της διαδικασίας εκκαθάρισης. Αυτά, υποστηρίζει, συνιστούν αποδοχή εκ μέρους τους του διορισμού του και τους εμποδίζουν από το να προωθούν την υπό κρίση Αίτηση. Αρνείται ότι ο ίδιος ή το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Lukoil Mid-East Limited ενήργησαν επιθετικά εναντίον των Αιτητών, τόσο σε σχέση με την αίτηση έρευνας που είχε καταχωρηθεί στην προσπάθεια είσπραξης του εξ αποφάσεως χρέους αλλά όσο και στα πλαίσια της διαδικασίας εκκαθάρισης. Υποστηρίζει επίσης ότι το διάταγμα που ζητούν με την Αίτηση τους οι Αιτητές δεν εξυπηρετεί τους σκοπούς της εκκαθάρισης και δεν υπάρχει οποιαδήποτε σύγκρουση συμφερόντων που να τον εμποδίζει να εξασκεί τα καθήκοντα του ως εκκαθαριστής. Καταλήγει ότι η υπό κρίση Αίτηση συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Πριν προχωρήσω, να αναφέρω ότι έχω μελετήσει την υπό κρίση Αίτηση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει καθώς και τις ενστάσεις των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν έκαστη εξ αυτών. Έχω επίσης μελετήσει τα επιχειρήματα της κάθε πλευράς, όπως αυτά προωθήθηκαν από τους συνηγόρους στις γραπτές αγορεύσεις τους και τη νομολογία στην οποία έχουν παραπέμψει. Θεωρώ ορθό να ξεκινήσω την εξέταση της υπό κρίση Αίτησης από την προδικαστική ένσταση που εγείρουν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και
- Υπενθυμίζω ότι αμφότεροι υποστηρίζουν ότι η Αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει γιατί οι Αιτητές δεν είχαν εξασφαλίσει πριν την καταχώρηση της την προβλεπόμενη από το άρθρο 220 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 άδεια του Δικαστηρίου. Το άρθρο 220 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 προνοεί ότι: «Όταν έχει εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης ή έχει διοριστεί προσωρινός εκκαθαριστής, καμμιά αγωγή ή διαδικασία συνεχίζεται ή αρχίζει εναντίον της εταιρείας εκτός μετά από άδεια του Δικαστηρίου και με τέτοιους όρους που το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει.» Στην προκειμένη περίπτωση, σταθμίζοντας τα ενώπιον μου δεδομένα δεν συμφωνώ με τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ότι χρειαζόταν η προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου για την καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης. Ο σκοπός του νομοθέτη με τη θέσπιση του άρθρου 220 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113 ήταν ουσιαστικά η προστασία της περιουσίας της υπό εκκαθάριση εταιρείας. Προς επίτευξη του σκοπού αυτού πρόσωπο το οποίο θα εγείρει αγωγή ή άλλη διαδικασία που δυνατό να επηρεάσει την περιουσία της εταιρείας πρέπει να ικανοποιήσει πρώτα το Δικαστήριο ότι δεν μπορεί να προωθήσει την αξίωση του μέσω της συνοπτικής και χαμηλού κόστους διαδικασίας επαλήθευσης του χρέους του[1]. Στην υπό κρίση Αίτηση, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση του αιτούμενου διατάγματος, θεωρώ ότι αυτό δεν στρέφεται εναντίον της υπό αναφορά εταιρείας ή της περιουσίας της ώστε να απαιτείτο η προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου για την καταχώρηση της. Το άρθρο 220 του Κεφ. 113 αναφέρεται ρητά σε «αγωγή ή διαδικασία» που «συνεχίζεται ή αρχίζει εναντίον της εταιρείας». Προχωρώ επομένως στην ουσία της υπό κρίση Αίτησης. Όπως επεξηγήθηκε από τους συνηγόρους των Αιτητών στην γραπτή τους αγόρευση, εδράζουν την Αίτηση τους ουσιαστικά σε δύο πυλώνες. Ο πρώτος αφορά το ότι η παράλειψη τους να εμφανιστούν στη διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση του επίδικου διατάγματος ήταν δικαιολογημένη αφού ουδέποτε έλαβαν γνώση της αίτησης ημερομηνίας 17.3.
- Η δεύτερη αφορά το βάσιμο του αιτήματος τους για ακύρωση και/ή παραμερισμό του επίδικου διατάγματος επί της ουσίας. Θεωρώ ότι οι δύο αυτοί πυλώνες είναι, υπό μια έννοια, αλληλένδετοι αφού η κρίση μου αναφορικά με τον ένα καθορίζει και το αποτέλεσμα σε σχέση με τον δεύτερο. Σε σχέση με τον πρώτο πυλώνα, είναι γεγονός ότι η αίτηση ημερομηνίας 17.3.2017 που οδήγησε στην έκδοση του επίδικου διατάγματος για αντικατάσταση του εκκαθαριστή δεν είχε επιδοθεί στους Αιτητές. Είναι επίσης γεγονός ότι οδηγίες για επίδοση της αίτησης εκείνης προς αυτούς δεν είχαν δοθεί από το παρόν Δικαστήριο όταν επιλήφθηκε εκείνης της αίτησης, με άλλη σύνθεση. Θεωρώ ότι ορθά δεν είχαν δοθεί οδηγίες για επίδοση εκείνης της αίτησης στους Αιτητές. Οι αξιωματούχοι και μέτοχοι μιας εταιρείας δεν είναι πρόσωπα που συμμετέχουν στις συνελεύσεις και αποφάσεις που αφορούν τον διορισμό εκκαθαριστή στα πλαίσια εκκαθάρισης. Ο περί Εταιρειών Νόμος, Κεφ. 113 δεν τους παρέχει τέτοιο δικαίωμα. Η άποψη επομένως των Αιτητών για την ταυτότητα του εκκαθαριστή δεν ενδιαφέρει το Δικαστήριο και δεν αποτελεί παράγοντα που λαμβάνεται υπόψη κατά τον διορισμό εκκαθαριστή. Ακολουθεί ότι η προσπάθεια των Αιτητών, ως διευθυντών και μετόχου της υπό αναφορά εταιρείας, για εμπλοκή στη διαδικασία εκκαθάρισης μέσω της παρούσας Αίτησης είναι άστοχη και δεν εξυπηρετεί τους σκοπούς της εκκαθάρισης. Το πιο πάνω συμπέρασμα οδηγεί σε ένα ουσιαστικό ζήτημα για τους Αιτητές που προκρίνει και την τύχη του δεύτερου πυλώνα επί του οποίου εδράζουν την Αίτηση τους. Το κατά πόσο δικαιούνται ή νομιμοποιούνται να προωθούν την υπό κρίση Αίτηση. Οι Αιτητές είναι πρόσωπα που, μέχρι την καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης, δεν ήταν διάδικοι και δεν λάμβαναν μέρος στη διαδικασία εκκαθάρισης. Αυτό που ουσιαστικά επιδιώκουν με την υπό κρίση Αίτηση είναι να τους επιτραπεί να επέμβουν στη διαδικασία εκκαθάρισης και να ακυρώσουν ή παραμερίσουν διάταγμα το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της εκκαθάρισης και ενώ αυτοί δεν ήταν μέρος της διαδικασίας. Επιδιώκουν επίσης ουσιαστικά να ακουστούν αναφορικά με την ταυτότητα του προσώπου που θα διοριστεί να ενεργεί ως εκκαθαριστής της υπό αναφορά εταιρείας και, κατ' επέκταση, τον τρόπο με τον οποίο το πρόσωπο εκείνο θα ασκεί τα καθήκοντα και εξουσίες του ως εκκαθαριστής. Όταν η υπό αναφορά εταιρεία τέθηκε σε καθεστώς εκκαθάρισης, οι αξιωματούχοι της κατέστησαν functus officio και οι εξουσίες τους περιήλθαν στον εκκαθαριστή[2]. Μετά τον διορισμό εκκαθαριστή, αυτός έχει την αποκλειστική ευθύνη για τη διαχείριση της περιουσίας της εταιρείας και των υποθέσεων της. Θα παραπέμψω στην απόφαση Αναφορικά με την Εταιρεία Lindon Constructions Limited
(1999)1 A.A.Δ. 1033, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο εξέτασε κατά πόσο οι διευθυντές εταιρείας που στο μεταξύ τέθηκε υπό εκκαθάριση είχαν το δικαίωμα να έχουν λόγο και να ακουστούν σε συμβιβασμό μεταξύ της εταιρείας και τον πιστωτών της. Η κρίση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ήταν ότι αυτό δεν μπορούσε να επιτραπεί. Ακολουθώντας την ίδια συλλογιστική, στην Helindo Shipping Company Limited
(2003)1 Α.Α.Δ. 238, το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε ότι: «μετά τη [έκδοση διατάγματος διάλυσης], οι διευθυντές και οι αντιπρόσωποι της εταιρείας καταπίπτουν του αξιώματος τους αποστερούμενοι κάθε εξουσίας για ανάμειξη στις υποθέσεις της εταιρείας.» Θεωρώ ότι τα πιο πάνω ισχύουν κατ' αναλογία και στην παρούσα περίπτωση. Το γεγονός πως οι Αιτητές 1-3 ήταν διευθυντές της υπό αναφορά εταιρείας, δεν τους δίνει το δικαίωμα να έχουν λόγο σε σχέση με θέματα που αφορούν την ταυτότητα και ενέργειες του εκάστοτε εκκαθαριστή της. Δεν είναι διάδικοι στη διαδικασία εκκαθάρισης και δεν διακρίνω λόγο για τον οποίο θα μπορούσαν να συνενωθούν ως διάδικοι ώστε να νομιμοποιούνται να προωθούν την υπό κρίση Αίτηση. Σε κάθε περίπτωση, οι Αιτητές δεν έχουν παρουσιάσει κανένα επιχείρημα για να στοιχειοθετήσουν ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι προς όφελος και προς το συμφέρον της διαδικασίας εκκαθάρισης ή των πιστωτών της εταιρείας. Αυτό το οποίο διαφαίνεται είναι ότι επιδιώκουν τον παραμερισμό και/ή ακύρωση του διατάγματος με το οποίο διορίστηκε ο Καθ' ου η Αίτηση 1 και ουσιαστικά την απομάκρυνση του, για λόγους που αφορούν διαπροσωπικές τους διαφορές, εντάσεις, διαφωνίες και αντιπάθειες. Αυτά, επαναλαμβάνω, δεν αφορούν τη διαδικασία εκκαθάρισης και δεν αφορούν τους πιστωτές της υπό αναφορά εταιρείας, ούτε και τα συμφέροντα των πιστωτών. Να σημειώσω τέλος και το εξής. Παρά την αναφορά στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση ότι η Αιτήτρια 4 είναι εκτός από μέτοχος και συνεισφορέας της υπό αναφορά εταιρείας, δεν έχει παρουσιαστεί κανένα στοιχείο που να συνηγορεί ή να δείχνει ότι πράγματι είναι συνεισφορέας. Η απλή, αόριστη και πλήρως ατεκμηρίωτη αναφορά στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1 δεν είναι ικανή να διαφοροποιήσει την παρούσα απόφαση. Τουναντίον, αυτή η αναφορά του Αιτητή 1 έρχεται σε αντίθεση με την Έκθεση Καταστάσεων της υπό αναφορά εταιρείας που είχε υποβληθεί στα πλαίσια της εκκαθάρισης και την οποία ο ίδιος ο Αιτητής 1 επισυνάπτει ως μέρος του Τεκμηρίου 6 στην ένορκη δήλωση του. Σύμφωνα με αυτήν, όλες οι μετοχές της εταιρείας «εκδόθηκαν ως πλήρως πληρωθείσες». Σχετικό και το Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 1 που συνοδεύει την ένσταση του. Παραπέμπω δε στην επιφύλαξη της παραγράφου (δ) του άρθρου 204
(1)του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 που προβλέπει ότι: «(δ) στην περίπτωση εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με μετοχές, καμιά συνεισφορά δεν απαιτείται από οποιοδήποτε μέλος που υπερβαίνει το ποσό, αν υπάρχει, που δεν καταβλήθηκε για τις μετοχές σχετικά με τις οποίες ευθύνεται ως νυν ή πρώην μέλος». Στην παρούσα περίπτωση εφόσον οι μετοχές που κατέχει η Αιτήτρια 4 εκδόθηκαν ως πλήρως πληρωθείσες, δεν εκκρεμεί οποιαδήποτε συνεισφορά από μέρους της στα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας για τους σκοπούς της εκκαθάρισης. Δεν διακρίνω επομένως πως και γιατί μπορεί να θεωρηθεί συνεισφορέας της εταιρείας και υπό αυτή την ιδιότητα να προωθεί την παρούσα Αίτηση. Με αυτά τα δεδομένα και για τους λόγους που έχω εξηγήσει πιο πάνω, θεωρώ ότι περαιτέρω εξέταση της παρούσας Αίτησης και των όσων άλλων εγείρουν οι Αιτητές περί ακαταλληλότητας του Εκκαθαριστή/Καθ' ου η Αίτηση 1 και σύγκρουσης συμφερόντων του, είναι αχρείαστη. Θα ήταν μόνο θεωρητική άσκηση και θα συνιστούσε ανεπίτρεπτη εκτροπή της διαδικασίας εκκαθάρισης της υπό αναφορά εταιρείας. Καταλήγω ότι η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και, συνακόλουθα, απορρίπτεται. Ακολουθώντας το αποτέλεσμα, τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και εναντίον των Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Αναφορικά με την εταιρεία Maxdata Holdings Ltd, Αίτηση 245/2001, ημερομηνίας 30.11.2011, Stefanos & Andreas Cold Stories Trading Limited v Εταιρείας Αναψυχτικών ΚΕΑΝ Λιμιτεδ (αρ. 1)
(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1806, Palmers Company Law, 21st edition, page 768. [2] In re Union Insurance [1972] 1 W.L.R. 640, 642, Palmers Company Law, 2nd edition, page 1138, paragraph 85-28 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο