Επί τοις αφορώσι τον Ηλία, Ειδοποίηση Πτώχευσης: 12/2018, 12/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A185 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Ειδοποίηση Πτώχευσης: 12/2018 Επί τοις αφορώσι τον XXXXX Ηλία, Α.Δ.Τ. XXXXX2034, από XXXXX 3, XXXXX, XXXXX Λευκωσία Ένορκη δήλωση Οφειλέτη ημερομηνίας 5.7.18 για απόρριψη της Ειδοποίησης Πτώχευσης Ημερομηνία: 12 Απριλίου 2019 Εμφανίσεις: Για Αιτητή - Οφειλέτη: κ. Χ. Παρταουρίδης Για Καθ' ων η αίτηση - Πιστωτές: κ. Μ. Σιδεράς ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 5.6.18 οι Καθ' ων η αίτηση ζήτησαν με μονομερή αίτηση από τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας την έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης εναντίον του Αιτητή. Στις 5.7.18 ο Αιτητής καταχώρισε την παρούσα Ένορκη Δήλωση, με την οποία ζητά την απόρριψη της Ειδοποίησης Πτώχευσης που του επιδόθηκε στις 2.7.
- Ισχυρίζεται ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης είναι αντικανονική και παράνομη διότι δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.
- Περαιτέρω, η παρούσα διαδικασία ασκείται καταχρηστικά και εκδικητικά εναντίον του, διότι οι Καθ' ων η αίτηση - Πιστωτές, γνωρίζουν ότι είναι σε θέση να αποπληρώσει τα χρέη του και ασκούν την παρούσα διαδικασία με σκοπό να τον εκβιάσουν να καταβάλει το εξ αποφάσεως χρέος του. Δηλώνει ότι καμιά ανταπαίτηση έχει ή ανταξίωση. Αξιώνει όμως ένα είδος συμψηφισμού προς ικανοποίηση των πιστωτών. Ειδικότερα, ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ων η αίτηση καταχρηστικά και εκβιαστικά προωθούν την παρούσα διαδικασία για είσπραξη της ισχυριζόμενης οφειλής, διότι το εξ αποφάσεως χρέος μπορεί να καλυφθεί με την εκποίηση - πώληση του ακινήτου των Εναγομένων 1 - Πρωτοφειλετών στην Αγωγή 129/10 Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου, το οποίο βαρύνεται με την Υποθήκη Υ502/06 Επαρχιακού Κτηματολογίου Αμμοχώστου και τη διάθεση του προϊόντος της εκποίησης, προς εξόφληση και ικανοποίηση των πιστωτών. Συνεπώς δεν είναι απαραίτητο και αναγκαίο να κινηθεί εναντίον του η διαδικασία της πτώχευσης. Περαιτέρω, με βάση το άρθρο 10
(1)(α) του Περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμου Ν. 197(Ι)/03όταν ο οφειλέτης έχει την οικονομική δυνατότητα και/ή περιουσία ώστε να ικανοποιήσει τους πιστωτές του, το Δικαστήριο δύναται να διατάξει, κατόπιν αιτήματος του οφειλέτη, την αναστολή εκτέλεσης απόφασης. Η Ένσταση των Καθ' ων η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Θεοδώρου ημερομηνίας 19.11.18 και με αυτήν προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης:
- Η Ένορκη Δήλωση του Αιτητή είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, καταχρηστική, κακόπιστη, παράτυπη, αντικανονική, γενική και αόριστη.
- Ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται στις αιτούμενες θεραπείες και τα γεγονότα που αναφέρει δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ο XXXXX Θεοδώρου είναι υπάλληλος των Καθ' ων η αίτηση. Ισχυρίζεται ότι καμία παρατυπία και αντικανονικότητα υφίσταται στην Ειδοποίηση Πτώχευσης. Εν πάση περιπτώσει, λόγος παρατυπίας και αντικανονικότητας δεν μπορεί να προωθηθεί με ένορκη δήλωση, αφού με αυτήν μόνο 3 συγκεκριμένοι λόγοι μπορούν να προωθηθούν. Η παρούσα πτωχευτική Ειδοποίηση προωθήθηκε λόγω της αδυναμίας του Αιτητή να είναι συνεπής στις υποχρεώσεις του, τις οποίες, παρά την έκδοση δικαστικής απόφασης εναντίον του, μέχρι και σήμερα δεν τις έχει εκπληρώσει, γεγονός που επιβεβαιώνει την αδυναμία και αφερεγγυότητα του. Ο ίδιος ο Αιτητής κανένα στοιχείο παρουσιάζει στο Δικαστήριο από το οποίο να προκύπτει ότι η οικονομική του κατάσταση είναι τέτοια που να καθιστά την πτωχευτική διαδικασία αχρείαστη, ούτε και πλήρωσε οποιοδήποτε ποσό. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι δεν υπάρχει συμψηφισμός, αφού η ύπαρξη περιουσίας τρίτου προσώπου, καμιά σχέση έχει με την οφειλή του Αιτητή, ούτε και επηρεάζει την πτωχευτική διαδικασία σε σχέση με την περιουσία του. Η ύπαρξη περιουσίας τρίτου προσώπου, δεν αποτελεί συμψηφισμό που μπορεί να προωθηθεί με ένορκη δήλωση. Η πτωχευτική διαδικασία δεν αποτελεί τρόπο εκτέλεσης δικαστικής απόφασης και συνεπώς η δικαστική απόφαση δεν τελεί σε αναστολή. Εν πάση περιπτώσει, η προστασία του Ν. 197(Ι)/03, δεν εφαρμόζεται σε Πρωτοφειλέτρια Εταιρεία όπου ο εγγυητής είναι και διευθυντής της. Έχω μελετήσει με προσοχή την Ένορκη Δήλωση του Αιτητή, την Ένσταση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, καθώς επίσης και όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν ή έθεσαν με τις αγορεύσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο Αιτητής προσβάλλει την εγκυρότητα της Ειδοποίησης Πτώχευσης, με την καταχώριση ένορκης δήλωσης, με βάση τον Κανονισμό 40
(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών, ο οποίος προβλέπει ότι ένορκη δήλωση εκ μέρους του Οφειλέτη, μπορεί να λειτουργήσει ως αίτηση παραμερισμού της Ειδοποίησης Πτώχευσης, αλλά περιοριστικά μόνο για τρεις λόγους και ειδικότερα αν ο οφειλέτης έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή (ανταξίωση), την οποία δεν μπορούσε να προβάλει κατά τη διαδικασία στην οποία εκδόθηκε η απόφαση. Ειδικότερα ο Κανονισμός 40
(2)προνοεί τα ακόλουθα: «There shall also be indorsed an intimation to the debtor that if he has a counterclaim, set-off, or cross demand which equals or exceeds the amount of the judgment debt or sum ordered to be paid, and which he could not have set up in the action or proceedings in which the judgment or order was obtained, he must within the time specified in the notice file an affidavit to that effect with the Registrar. Such affidavit shall be indorsed with an address within the town in which the registry of the Court is situated at which notices to the debtor may be left by the Registrar.» Στην υπόθεση Ν. Λάρκος ν Ε. Παναγή Κατσιαρή
(2000)1 ΑΑΔ 1964 αποφασίστηκε ότι «Με το συνοπτικό αυτό τρόπο, δηλαδή αυτό της ένορκης δήλωσης, το μόνο θέμα που μπορεί να εγερθεί είναι κατά πόσο υπήρχε ανταπαίτηση, ανταξίωση ή συμψηφισμός το οποίο δεν μπορούσε να προβληθεί στη διαδικασία στην οποία λήφθηκε η επίδικη απόφαση». Συνεπώς ο Οφειλέτης δεν μπορεί να εγείρει με την ένορκη δήλωση του οποιοδήποτε άλλο θέμα πέραν από αυτά που αναφέρονται στον Κανονισμό 40
(2)και το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του είναι αποκλειστικά στους ώμους του, ο οποίος πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει γνήσια ανταπαίτηση, ανταγωγή ή δικαίωμα συμψηφισμού και απλοί ισχυρισμοί δεν αρκούν. (βλ. In re a Debtor
(1958)CH 81). Άλλοι λόγοι για παραμερισμό της πτωχευτικής ειδοποίησης μπορούν να προβληθούν από τον Οφειλέτη αλλά μόνο με την καταχώριση Αίτησης. (βλ. Re Costas Louka
(1986)2 JSC 365). Στην προκειμένη περίπτωση ο Αιτητής επέλεξε να καταχωρίσει Ένορκη Δήλωση ημερομηνίας 5.7.18 για παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Συνεπώς το Δικαστήριο έχει την εξουσία να εξετάσει μόνο τον ισχυρισμό του περί ύπαρξης δικαιώματος συμψηφισμού και κανέναν άλλο από τους ισχυρισμούς του, με δεδομένο ότι όπως ο ίδιος αναφέρει δεν έχει καμιά ανταπαίτηση ή ανταξίωση, παρά μόνο «ένα είδος συμψηφισμού». Ειδικότερα, ισχυρίζεται ότι ο εν λόγω συμψηφισμός συνίσταται στην ύπαρξη ακίνητης περιουσίας εκ μέρους των Εναγομένων 1 - Πρωτοφειλετών στην Αγωγή 129/10 στην οποία εκδόθηκε η επίδικη δικαστική απόφαση ημερομηνίας 8.7.15 και η οποία βαρύνεται με την Υποθήκη Υ502/06, σε σχέση με την οποία εκδόθηκε Διάταγμα για εκποίηση της με δημόσιο πλειστηριασμό. Η θέση αυτή του Αιτητή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Τούτο γιατί, κατά την άποψη μου, εγείρεται ζήτημα συμψηφισμού, στην περίπτωση που υπολογίζεται το τελικό οφειλόμενο ποσό, αφού συνυπολογιστούν τα οφειλόμενα ποσά του ενός μέρους προς τον άλλο. Δεν τίθεται θέμα συμψηφισμού των χρεών ενός προσώπου προς άλλο πρόσωπο, συνυπολογίζοντας χρέος τρίτου προσώπου. Συνεπώς η ενυπόθηκη ασφάλεια που κατέχουν οι Καθ' ων η αίτηση επί της περιουσίας των Εναγομένων 1 - Πρωτοφειλετών, δεν μπορεί να λειτουργήσει ως συμψηφισμός για το χρέος του Αιτητή προς τους Καθ' ων η αίτηση. Η θέση του Αιτητή ότι οι Εναγόμενοι 1 είναι δική του εταιρεία δεν διαφοροποιεί την πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου, έχοντας κατά νου την εδραιωμένη αρχή ότι η εταιρεία έχει ανεξάρτητη οντότητα, ξεχωριστή και διαφορετική από εκείνη των μετόχων της (βλ. Salomon v Salomon
(1897)A. C. 22 και Bank of Cyprus v Republic
(1983)3 CLR 363). Η κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου, οδηγεί αναπόφευκτα σε απόρριψη της πιο πάνω θέσης του Αιτητή, ως και της Ένορκης Δήλωσης του ημερομηνίας 5.7.18. Ενόψει των όσων αναφέρθηκαν πιο πάνω, κρίνω ότι το Δικαστήριο στερείται της εξουσίας να εξετάσει στα πλαίσια της εν λόγω Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του περί εκβιαστικής, κακόπιστης, καταχρηστικής και παράτυπης Ειδοποίησης Πτώχευσης, σημειώνοντας, ως εκ περισσού ότι ο Αιτητής καμιά αναφορά έκανε περί πρόκλησης αδικίας σ' αυτόν από οποιαδήποτε τυχόν παρατυπία στην Ειδοποίηση Πτώχευσης (βλ. άρθρο 102
(1)του Κεφ. 5 και Κανονισμός 2 των Περί Πτωχευτικών Κανονισμών). Περαιτέρω, το Δικαστήριο στερείται της εξουσίας να εξετάσει στα πλαίσια της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή ημερομηνίας 5.7.18, τον ισχυρισμό του περί εφαρμογής του άρθρου 10 Παρ. 1 (α) του Ν. 197(Ι)/2003. Για όλα τα πιο πάνω, η Ένορκη Δήλωση του Αιτητή ημερομηνίας 5.7.18 απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση και σε βάρος του Αιτητή όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Ο Αιτητής-Οφειλέτης, θεωρείται ότι διαπράττει πράξη πτώχευσης από σήμερα. (Υπ.) ...................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο