ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΗΝ OLYMPIC INSURANCE COMPANY LTD (HE 71103), Αρ. Αίτησης: 656/2018, 23/4/2019

(2), 214

(1)και 214

(2), 218, 227, 261 μέχρι 275, 276 μέχρι 283 και άρθρα 284 μέχρι 297, στους Περί Εταιρειών Κανονισμούς, στους Περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμούς, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 30 και 32, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.39, ΘΘ1 και 2 και Δ.48, θθ.1-5,7,8,9, και Δ,64, στην εγχώρια και αγγλική Νομολογία και στα διεθνή συγγράμματα επί του θέματος που αφορά η υπό κρίση ενδιάμεση Αίτηση, στις συμφυείς εξουσίες και στη γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Την αίτηση συνοδεύει και υποστηρίζει ένορκη δήλωση της XXXXX Καρακατσιάνη, δικηγόρου στο δικηγορικό οίκο που εκπροσωπεί τους αιτητές. Προβαίνοντας σε μια ευρύτατη αναφορά σε Κυπριακή και Αγγλική νομολογία επί του συζητούμενου, η ως άνω ομνύουσα υποδεικνύει ότι η ακρόαση αιτήσεων εκκαθάρισης γίνεται μεν, κατά κανόνα, στη βάση των ενόρκων δηλώσεων, πλην όμως κατόπιν άδειας του δικαστηρίου είναι δυνατόν να παρουσιαστεί και προφορική μαρτυρία. Η υπό συζήτηση περίπτωση, υποστηρίζει, αποτελεί μια περίπλοκη υπόθεση με πολλά αμφισβητούμενα γεγονότα και ισχυρισμούς ενώ με δεδομένα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την εναρκτήρια αίτηση αλλά και τις ενστάσεις των φερόμενων ως πιστωτών της εταιρείας, θα πρέπει να θεωρηθεί όχι μόνο δυνατή αλλά και επιθυμητή η παραχώρηση άδειας στην πλευρά των ως άνω ενιστάμενων στην εκκαθάριση της εταιρείας, να προσκομίσουν προφορική μαρτυρία. Τούτο είχε άλλωστε κατά νου η συνήγορος των αιτητών καθ' ον χρόνο ετοίμαζε τις ενστάσεις της πλευράς των αιτητών στην παρούσα και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν, χωρίς να περιλαμβάνεται σε αυτές ανάλυση των λογαριασμών της κεφαλαιουχικής κατάστασης και του ενεργητικού της καθ' ης η αίτηση εταιρείας, περιοριζόμενη στην αναφορά ότι απορρίπτουν τη θέση περί αφερεγγυότητας της τελευταίας. Υποστηρίζει, ανάμεσα σε άλλα, ότι είναι αναγκαίο να δοθεί προφορική μαρτυρία για να διασαφηνιστεί με σχετική μαρτυρία η πραγματική αξία των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας Olympic Insurance Company Ltd και γενικότερα αν κατά το χρόνο ανάκλησης της άδειας της, στη βάση αποδεκτών κανόνων τήρησης λογαριασμών και διεθνών λογιστικών προτύπων, η εν λόγω εταιρεία ήταν πράγματι αφερέγγυα. Το ως άνω δικονομικό διάβημα αντιμετωπίστηκε αρνητικά από τους προωθούντες την αίτηση εκκαθάρισης. Οι τελευταίοι καταχώρησαν ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης, προκρίνοντας ικανό ομολογουμένως αριθμό λόγων ένστασης. Για σκοπούς πληρότητας μεταφέρονται αυτούσιοι στην παρούσα. Ως ειδικότερα προτάσσεται: « 1) Η καθ' ης η αίτηση εγείρει υπό μορφή προδικαστικής ένστασης ότι οι αιτητές δεν νομιμοποιούνται στην υποβολή της υπό κρίση αίτησης καθότι το θέμα της πρόσθετης προσαγωγής μαρτυρίας έχει ήδη κριθεί και/ή τα αιτούμενα διατάγματα δεν μπορούν να εκδοθούν και/ή η υπό κρίση αίτηση να εκδικαστεί καθώς καλύπτεται από δεδικασμένο (res judicata) και/ή issue estoppel. Διαζευτικά και άνευ βλάβης του πιο πάνω ισχυρισμού η καθ' ης η αίτηση εγείρει και τους πιο κάτω λόγους ένστασης. 2) Η αίτηση δεν έχει νομικό υπόβαθρο και/ή δεν παρέχεται νομιμοποιητικό έρεισμα από την Δ.48. Θ.4

(2)και/ή πραγματικό υπόβαθρο για την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης που οι αιτητές ζητούν από το Δικαστήριο και/ή δεν αιτιολογείται ικανοποιητικά και/ή καθόλου. 3) Η υπό κρίση Αίτηση συνιστά καταφρόνηση και/ή κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου, γίνεται καθυστερημένα και/ή κακόπιστα και αποτελεί και/ή χρησιμοποιείται ως ένα μέσο καταπίεσης των Καθ' ων η αίτηση και/ή προσβολής των νομίμων δικαιωμάτων και/ή των έννομων συμφερόντων αυτών και/ή προσβολή των δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτηση για εκδίκαση της υπόθεσης τους και/ή καθορισμό των δικαιωμάτων τους εντός εύλογου χρόνου και/ή σκοπεί στην προώθηση παράνομων και/ή αλλότριων και/ή αθέμιτων σκοπών. 4) Οι αιτητές κωλύονται και/ή δεν δικαιούνται να αιτούνται τα αιτούμενα διατάγματα καθώς το Δικαστήριο έχει ήδη αποφασίσει επί παρόμοιου αιτήματος των αιτητών. 5) Έχει ήδη αποφασιστεί για το ποια είναι η διαδικασία που θα ακολουθηθεί κατά την ακρόαση της Αίτησης Εκκαθάρισης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο καθότι ήδη έχουν εκδοθεί εκατέρωθεν διατάγματα για αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων και αυτό συνεπάγεται ότι έχει συμφωνηθεί η διεξαγωγή της ακροαματικής διαδικασίας με βάση τις ένορκες δηλώσεις. 6) Με την υπό κρίση Αίτηση οι αιτητές ζητούν από το Δικαστήριο να ενεργήσει εκτός της' δικαιοδοσίας του και/ή να αναθεωρήσει την απόφαση του ημερομηνίας 19.2.2019 και/ή να ενεργήσει ως Εφετείο του εαυτού και/ή επιδιώκει την έκδοση νέας απόφασης που να βρίσκεται σε διάσταση και/ή να εξουδετερώνει και/ή ακυρώνει την προηγούμενη απόφαση ημερομηνίας 19.2.2019 και/ή οι αιτητές δεν ακολουθούν την ορθή διαδικασία για αναθεώρηση της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 19.2.2019 που είναι η καταχώριση Έφεσης εναντίον της. 7) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. 8) Οι αιτητές δεν έχουν δείξει ότι υπάρχει καλός λόγος για να δοθεί από το Δικαστήριο άδεια για προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας, 9) Η παρούσα Αίτηση είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή βασίζεται σε λανθασμένη νομική βάση και δεν συνάδει με τις πρόνοιες του νόμου, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και της σχετικής επί του θέματος νομολογίας. 10) Οι Θεσμοί και/ή νομοθετικές πρόνοιες στις οποίες στηρίζεται η αίτηση δεν προσδίδουν στο Δικαστήριο εξουσία να ασχοληθεί με την ουσία της αίτησης και/ή να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα και/ή δεν εφαρμόζονται. 11) Το Δικαστήριο στερείται εξουσίας να εκδώσει το αιτούμενο Διάταγμα και/ή οι αιτητές δεν έχουν δικαίωμα προσαγωγής προφορικής μαρτυρίας μετά και την απόρριψη του αιτήματος τους για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και/ή το αίτημα τους βρίσκεται σε αντίθεση και/ή δεν συνάδει με την διαδικασία που ακολουθείται και/ή το αποδεικτικό δίκαιο που ισχύει και/ή εφαρμόζεται σε αιτήσεις για εκκαθάριση εταιρείας. 12) Το πραγματικό υπόβαθρο που στηρίζει την Αίτηση είναι ανεπαρκές και δεν δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και τα όσα επιχειρούνται να κατατεθούν προφορικά δεν εξυπηρετούν κανένα σκοπό και δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη 13) Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία επί του θέματος για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. 14) Η μαρτυρία και/ή οι ισχυρισμοί και/ή τα τεκμήρια που επιθυμούν να εισάγουν οι αιτητές με την προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας είναι άσχετα και/ή ασύνδετα με τα επίδικα θέματα με την κυρίως αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή η προσαγωγή της μαρτυρίας που θέλουν να εισαγάγουν οι αιτητές είναι ανεπίτρεπτη. 15) Τα όσα επιχειρούν να προσθέσουν οι αιτητές με την προφορική μαρτυρία μέσω της αιτούμενης άδειας για προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά καθότι προσπαθούν να εισαγάγουν εκ νέου μαρτυρία κάποιου τρίτου προσώπου παράνομα και/ή παράτυπα και/ή καταχρηστικά. 16) Η παρούσα αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική καθώς προσπαθούν οι αιτητές να εισάξουν παράνομα και/ή πλαγιώς και/ή με κάθε τρόπο αχρείαστη μαρτυρία και/ή να εισαγάγουν ανεπίτρεπτη και/ή νέα μαρτυρία και/ή να παραπλανήσουν το Δικαστήριο με την προτεινόμενη προφορική μαρτυρία η οποία είναι έξω από τα επίδικα ζητήματα. 17) Τυχόν έγκριση της παρούσας αίτησης θα επηρεάσει δυσμενώς την καθ' ης η αίτηση στην υπό κρίση αίτηση και/ή θα επηρεάσει το συνταγματικό δικαίωμα της σε γρήγορη εκδίκαση της υπόθεσης, η οποία ήρθε με καθαρά χέρια ενώπιον του δικαστηρίου. 18) Η αίτηση είναι αδικαιολόγητη και/ή αβάσιμη και/ή καταχρηστική και καταχωρήθηκε πολύ καθυστερημένα. 19) Τα γεγονότα και τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια εναντίον των αιτητών και να απορρίψει την παρούσα αίτηση, καθότι δεν είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. 20) Η ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση δεν αναφέρεται και/ή δεν συγκεκριμενοποιεί τους λόγους και/ή αναφορικά με ποια ζητήματα οι αιτητές επιθυμούν να προσφέρουν προφορική μαρτυρία ούτε και εξειδικεύουν ποια είναι η μαρτυρία που θα εισαχθεί και γιατί δεν καλύπτονται από τις ένορκες τους δηλώσεις. 21) Με της αίτηση και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει αυτήν δεν αποκαλύπτονται η ιδιότητα και τα ονόματα των μαρτύρων που επιθυμούν να έρθουν για να προσφέρουν μαρτυρία. 22) Η αίτηση γίνεται με μοναδικό σκοπό να καθυστερήσουν τη διαδικασία η οποία από τη φύση της πρέπει να διεκπεραιώνεται σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα σύμφωνα με το νόμο και τη νομολογία. 23) Τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση περί του λόγου που επικαλούνται για να τους επιτραπεί να προσκομίσουν προφορική μαρτυρία ήδη είναι θέματα τα οποία κρίθηκαν σε αίτηση ημερομηνίας 25.1.2019 που καταχώρησαν οι αιτητές για να τους επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και η οποία απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. Ως εκ τούτου υπάρχει κώλυμα. 24) Η νομική βάση της αίτησης η σχετική νομολογία επιτρέπει προσκόμιση μαρτυρίας μόνο από τους ενόρκως δηλούντες στη βάση των ενόρκων δηλώσεων». Ως νομική βάση της ένστασης καθορίζονται από τους ενιστάμενους το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας ειδικότερα οι Δ.1, Δ.30 κ.κ. 4, Δ.36, Δ.39, Δ.48 κ.κ. 1-13, Δ.37 κ.2, Δ.50, Δ.51, Δ.59, Δ.63 και Δ.64, το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6), τα άρθρα 29, 30, και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Νόμος 14/1960), ο περί Ασφαλιστικών και Αντασφαλιστικών Εργασιών και Άλλων συναφών θεμάτων νόμος του 2016 (38(Ι)/2016) άρθρα 30, 31, 32, 33, 34, 35, 39, 40, 151, 153, 318, 319, 321, 329 και 330, ο περί Εταιρειών Νόμος (Κεφ. 113), άρθρα 203, 209, 210, 211, 212, 213, 214, 218, 226, 229 και 333, οι περί Εταιρειών Κανονισμοί, οι περί Εταιρειών (Εκκαθάρισης) Κανονισμοί του 1933, ο περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων (Ασφάλιση ευθύνης έναντι τρίτου) Νόμος (96(Ι)/2000), το κοινοδίκαιο, η αρχή της επιείκειας, η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και οποιαδήποτε άλλη σχετική καθοδηγητική νομολογία, καθώς επίσης οι γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Με την ένορκη δήλωση της XXXXX Τσαγγάρη, Βοηθού Εφόρου Ασφαλίσεων και Ανώτερης Λειτουργού στην Υπηρεσία Ελέγχου Ασφαλιστικών Εταιρειών, η οποία συνοδεύει και υποστηρίζει την ένσταση, υιοθετούνται και ουσιαστικά επαναλαμβάνονται οι προβαλλόμενοι λόγοι ένστασης. Αποτελεί θέση της ως άνω ομνύουσας ότι στο πλαίσιο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, την οποία χαρακτηρίζει ως έκθεση ιδεών και εν πολλοίς αγόρευση που παραθέτει νομολογία και νομικούς ισχυρισμούς, δεν καταδεικνύεται καλός λόγος ώστε το δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να επιτρέψει την προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας εκ μέρους των αιτητών. Χαρακτηρίζοντας κακόπιστη και καταχρηστική την προώθηση της υπό συζήτηση αίτησης, ανάμεσα σε άλλα υποστηρίζει ότι μέσω της οι αιτητές προσπαθούν να εισάξουν ανεπίτρεπτη, άσκοπη και αχρείαστη μαρτυρία και να παραπλανήσουν το δικαστήριο, χωρίς να συγκεκριμενοποιούν ποιους μάρτυρες θα παρουσιάσουν και τι αυτοί θα αναφέρουν. Σημειώνοντας το γεγονός ότι έχει ήδη εξασφαλιστεί διάταγμα αντεξέτασης της XXXXX Ταμαμουνά, προσώπου που με τις ένορκες δηλώσεις του υποστηρίζει την αίτηση εκκαθάρισης, επισημαίνει παράλληλα το γεγονός ότι οι ένορκες δηλώσεις των Νακούζη και Πουλλή, ως έχει ήδη ρητά υποδειχθεί από το δικαστήριο, δεν έχουν οποιαδήποτε αποδεικτική αξία χωρίς το τελευταίο να τις λαμβάνει υπόψη. Το ζήτημα της αφερεγγυότητας της καθ' ης η αίτηση εκκαθάρισης εταιρείας, υποστηρίζει, δεν αποτελεί καν επίδικο ζήτημα, ούτε μπορεί να εξεταστεί από το δικαστήριο ενόψει του γεγονότος ότι η εταιρεία ήδη κρίθηκε αφερέγγυα και της αφαιρέθηκε η άδεια με εκτελεστή διοικητική πράξη η οποία ουδέποτε προσβλήθηκε στο Διοικητικό Δικαστήριο. Επισημαίνοντας το γεγονός ότι δεν προσδιορίζεται στο δικαστήριο ποια θα είναι η μαρτυρία που σκοπείτε να προσκομιστεί από την πλευρά των αιτητών, σημειώνει ταυτόχρονα πως η καθυστέρηση στην προώθηση της υπό συζήτηση αίτησης, από μόνη της, αποτελεί παράγοντα ικανό να οδηγήσει σε απόρριψή της, αφού μέσω της επιτυγχάνεται η περαιτέρω καθυστέρηση της προώθησης της εκδίκασης της αίτησης εκκαθάρισης. Σε κάθε περίπτωση, καταλήγει, η έκδοση διατάγματος ως το αιτούμενο δεν θα είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης αφού θα καταστρατηγήσει το άρθρο 30 του Συντάγματος και τη δίκαιη δίκη. Κατά την ακρόαση της υπό συζήτηση αίτησης, η ευπαίδευτη συνήγορος της πλευράς που την προωθεί, περιορίστηκε ουσιαστικά να υιοθετήσει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση, υποδεικνύοντας ότι στο πλαίσιο της τελευταίας αναπτύσσεται και η νομική θέση που υποστηρίζει το αίτημα της πλευράς της. Η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ' ων η αίτηση, προς υποστήριξη των διαμετρικά αντίθετων θέσεων της για το ζήτημα που απασχολεί, φρόντισε να καταγράψει τις θέσεις της, παραδίδοντας σχετικό κείμενο στο δικαστήριο. Έχω σημειώσει με πολλή προσοχή τις αναφορές, τοποθετήσεις και εισηγήσεις των δυο πλευρών για το ζήτημα που εγείρεται στα πλαίσια της παρούσας. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις και τοποθετήσεις τους θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο και όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο για τις ανάγκες της παρούσας απόφασης. Ότι κατά προτεραιότητα απασχολεί, είναι η εισήγηση της πλευράς των καθ' ων η αίτηση ότι το ζήτημα της προσαγωγής προφορικής μαρτυρίας, ως τίθεται από τους αιτητές στην υπό εξέταση περίπτωση, δεν μπορεί να απασχολήσει το δικαστήριο καθ' ην έκταση καλύπτεται από δεδικασμένο. Τούτο, ως η σχετική εισήγηση, ενόψει του γεγονότος ότι το δικαστήριο έχει ήδη καθορίσει τον τρόπο διεξαγωγής της διαδικασίας, εκδίδοντας σε προγενέστερο στάδιο εκατέρωθεν διατάγματα για αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων και επιτρέποντας την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από την πλευρά των αιτητών. Με κάθε σεβασμό η ως άνω εισήγηση δεν μπορεί να υιοθετηθεί από το δικαστήριο. Η τοποθέτηση του δικαστηρίου σε σχέση με αιτήματα που κατά περίπτωση τέθηκαν ενώπιων του, ήτοι της έκδοσης διαταγμάτων αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων ή της καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, δεν εξυπακούει αυτόματα, την επίλυση οποιουδήποτε άλλου ζητήματος διαδικαστικής φύσης και δη το ζήτημα της δυνατότητας προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας στα πλαίσια της ακρόασης της αίτησης εκκαθάρισης. Το ζήτημα, κατά τον τρόπο τουλάχιστον που τίθεται στο πλαίσιο της υπό συζήτηση αίτησης, δεν έχει τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου ούτε ασκήθηκε, επί τούτου, δικαστική κρίση. Προκρίνεται περαιτέρω από την πλευρά των καθ' ων η αίτηση, ότι η καθυστέρηση προώθησης της υπό συζήτηση αίτησης είναι ικανή από μόνη της να οδηγήσει σε απόρριψη του αιτήματος. Είναι γεγονός ότι η καθυστέρηση στη διεκδίκηση ενδιάμεσης θεραπείας ή προώθησης ανάλογου ενδιάμεσου διαβήματος μπορεί να αποτελέσει μεταβλητή - εντασσόμενη πάντα στο σύνολο των περιστάσεων που περιβάλουν την εκάστοτε υπό συζήτηση υπόθεση - που λαμβάνεται υπόψη κατά πόσο αυτό θα εγκριθεί ή όχι. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το ζήτημα που σήμερα απασχολεί μέσω της υπό συζήτηση αίτησης, θα μπορούσε να προωθηθεί και σε προγενέστερο στάδιο. Η όποια όμως καθυστέρηση στην προώθησή του, υπό το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλουν την υπό συζήτηση περίπτωση και ειδικότερα πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, έχοντας ήδη μεσολαβήσει απόρριψη σχετικού αιτήματος για καταχώρηση απαντητικής/συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από πλευράς των ενισταμένων στην αίτηση εκκαθάρισης - για τους λόγους που εξηγείται τούτο στην ενδιάμεση απόφαση του δικαστηρίου ημερ. 19.02.2019 - δεν φαίνεται να είναι τέτοια που θα μπορούσε να κατατάξει την περίπτωση στα όρια της κατάχρησης των διαδικασιών, κατά τρόπο που θα επέβαλλε την δραστική παρέμβαση του δικαστηρίου ως την εισηγείται η πλευρά των καθ' ων η αίτηση. Στρέφοντας το δικαστήριο την προσοχή του προς το ουσιαστικό αντικείμενο της αίτησης, είναι φανερό ότι τούτο σχετίζεται πρωτίστως με τον τρόπο διεξαγωγής της ακροαματικής διαδικασίας σε εταιρικές αιτήσεις εκκαθάρισης. Εάν δηλαδή η συγκεκριμένη διαδικασία διεξάγεται με την προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας ή στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Στην Κασπαρής Σάββας Ιωάννη

(2013)1 ΑΑΔ 2476, υποδείχθηκε ότι η ακρόαση αίτησης εκκαθάρισης, κατά κανόνα, γίνεται στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που έχουν καταχωρηθεί, παραπέμποντας επί του θέματος στην απόφαση του Πλήρους Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, στην Εταιρική Αίτηση 259/89, Επί τοις αφορώσι την εταιρεία D.J. Demades and Sons Ltd, ημερ. 28.05.

1. Στην εν λόγω απόφαση αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η ιδιαιτερότητα μιας εταιρικής αίτησης έγκειται στο μηχανισμό παρουσίασής της με βάση τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ. 113 και τους περί Εταιρειών Κανονισμούς του
2. Η εκδίκαση γίνεται κατά κανόνα με βάση τα γεγονότα που στηρίζουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα όπως πιστοποιούνται από τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν. Κατά τα άλλα το δίκαιο της απόδειξης ισχύει όσο αφορά την αποδοχή και αξιολόγηση μαρτυρίας, ιδιαίτερα, όταν ζητείται η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Οι πιο κάτω αναφορές ενισχύουν τα προαναφερόμενα. Στο σύγγραμμα του Pennington "Company Law" 3η Έκδοση σελ 681-2 γίνεται αναφορά στην ακολουθητέα διαδικασία. Στη σελίδα 683 διαβάζουμε: «The Petition is heard in open Court by one of the judges of the Companies Court. The evidence on the hearing will consist of the Affidavits filed in support of and against the Petition, unless the Court permits testimony to be given orally. "The alleged by it and suffices to prove the petitioners' case unless there are affidavits filed in opposition»». Την ως άνω προσέγγιση ενισχύουν άλλωστε όλα όσα σε προγενέστερο χρόνο έχουν αναφερθεί από το πλήρες Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 22.05.1979, στο πλαίσιο της Εταιρικής Αίτησης 92/78, In the matter of the Company Sofroniou & Charalambides (Supermarket) Ltd. Ως υποδεικνύεται μεταξύ άλλων στην ως άνω απόφαση επί του ζητήματος: «This aspect of the case has caused to us some concern because we have been unable to find any authorities to the effect that the Petitioner or even the Respondent is bound to prove his case by evidence other than affidavits and documents. The parties may cross-examine each other if they so wish and provided they obtain the prior leave of the Court, but are not bound to take the oath and give evidence viva voce for the purpose of reiterating facts and allegations contained in their affidavits and which do not amount to hearsay and are on the face of them sufficient to justify the making of a necessary to adduce direct evidence on material aspects of the case raised as hearsay in the affidavits. Such direct evidence may be either oral or admissible documentary evidence. It is also necessary if the statutory affidavit is not necessary to supplement the statutory or any of the affidavits by oral evidence in lieu of filing a supplementary affidavit. It is at first sight a peculiar situation but not without good logic behind it. A winding up petition is fled together with its affidavits and the right of cross-examination is controlled by the Court. The object of the cross-examination is to shake the witness and obtain from him either admissions or statements, making his evidence improbable. ........................................ By the above, we are not implying that when oral evidence is adduced by both sides the Court can ignore the domeanour of the witnesses or can decide the case in any way different than in a trial by action, but if no oral evidence is adduced the Court is entitled to draw its conclusions from the affidavits or contest of affidavits; on material points on which there is a diametrically opposite version the Court may treat that issued as not proven unless judging it by comparison to other admitted or incontrovertible facts appears more probable than the other version». Την ως άνω προσέγγιση, το γεγονός δηλαδή ότι η ακρόαση σε αιτήσεις τύπου «petition», όπως είναι η αίτηση εκκαθάρισης εταιρείας, διεξάγεται κατά κανόνα στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρούνται, χωρίς όμως τούτο να αποκλείει, κατ' εξαίρεση, τη δυνατότητα προσαγωγής επιπρόσθετης μαρτυρίας είτε με τη μορφή συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είτε ακόμη με την προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας μέσω αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων ή άλλης μαρτυρίας - σχετικής πάντα με το αντικείμενο και το εύρος που είναι δυνατό να λάβει μια αίτηση του είδους - δικαιολογεί άλλωστε κατά την αντίληψή μου το συμφέρον της δικαιοσύνης και η ανάγκη διασφάλισης της δίκαιης δίκης, με την τελευταία ουσιαστικά να συναρτάται αφενός με το δικαίωμα εκατέρωθεν των διαδίκων να ακουστούν στην υπόθεση και αφετέρου με εκείνο της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης. Αυτός είναι ο λόγος που κατά την ταπεινή μου αντίληψη η σεβαστή δικαστής Σταματίου υποδεικνύει στην ως άνω απόφασή της (Κασπαρής) πως παρά το γεγονός ότι κατά κανόνα η εκδίκαση παρόμοιων εταιρικών αιτήσεων διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που στηρίζουν την αίτηση και την ένσταση ως περιλαμβάνονται στις συνοδευτικές ένορκες δηλώσεις, στις κατάλληλες περιπτώσεις και πάντα κατ' εξαίρεση του κανόνα, το δικαστήριο δύναται να καθορίσει/ρυθμισει το ζήτημα διαφορετικά. Των ως άνω λεχθέντων θα πρέπει παράλληλα να σημειωθεί ότι το περιθώριο προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας θα πρέπει να ασκείται με ιδιαίτερη φειδώ εφόσον ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζεται μια αίτηση εκκαθάρισης δεν θα πρέπει να μετατρέπει τούτη σε μια «εφ' όλης της ύλης» δίκη επί της ουσίας. Η «συνοπτική φύση» και ο «ειδικός χαρακτήρας» που ούτως ή άλλως χαρακτηρίζει τη διαδικασία της εκκαθάρισης, είναι αποτέλεσμα προφανώς των «δικονομικών ελλείψεων και περιορισμών» του δικαστηρίου που ασκεί εταιρική δικαιοδοσία, η άσκηση της οποίας περιορίζεται αποκλειστικά στους εταιρικούς κανόνες και πρακτική. Όπως χαρακτηριστικά υπεδείχθη στην Re UOC Corp. Alipour v Ary

(1997)B.C.C. 377, το δικαστήριο που ασκεί εταιρική δικαιοδοσία δεν είναι κατάλληλα δικονομικά εξοπλισμένο για να επιλύει διαφορές επί γεγονότων και να προβαίνει σε ανάλογα ευρήματα ούτε και η δικαιοδοσία του είναι τόσο ευρεία όσο η δικαιοδοσία που έχει το δικαστήριο κατά την άσκηση της συνήθους πολιτικής του δικαιοδοσίας ως δικαστήριο γεγονότων. Είναι γι' αυτό το λόγο που η προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας συνήθως δεν είναι ανεκτή και τα «επίδικα» θέματα αποφασίζονται κατά κανόνα στη βάση της έγγραφης μαρτυρίας. Είναι αρκετό άλλωστε να αναφερθεί ότι η διαπίστωση και μόνο ύπαρξης πληθώρας καλόπιστα (bona fide) αμφισβητούμενων γεγονότων, η ορθότητα των οποίων μπορεί να εξακριβωθεί στο πλαίσιο ενδελεχούς αξιολόγησης κατά τρόπο που θα οδηγούσε τη μετατροπή της διαδικασίας σε δίκη επί της ουσίας, είναι δυνατό από μόνη της, να σφραγίσει και την τύχη ολόκληρης της αίτησης εκκαθάρισης (βλ. Σπανού ν. G.I.P. Constructions Ltd

(1999)1(A) AAΔ.315, Χατζηγιάννης ν. C. & J Kyprianou Promotions Ltd

(2010)1(A) AAΔ.991 ως επίσης Palmer's Company Law, 21η έκδοση σελ. 738 και Pennington Company Law 4η έκδοση σελ. 679). Σημειώνοντας τα πιο πάνω, δεν θα πρέπει παράλληλα να διαφεύγει της προσοχής η υπόδειξη του δικαστή Oliver, στην Re Claybridge Shipping Company S.A.

(1981)Com LR 107, ότι θα ήταν εύκολο για μια καθ' ης η αίτηση εκκαθάρισης - οφειλέτιδα εταιρεία να επιχειρήσει να «θολώσει το τοπίο», εγείροντας με την ένορκη δήλωσή της ένα «νέφος αμφισβητήσεων» ούτως ώστε να ισχυριστεί ότι υπάρχει ανάγκη για αντεξέταση και άρα η αίτηση εκκαθάρισης θα πρέπει να απορριφθεί αφού τα «αμφισβητούμενα» θέματα θα πρέπει να επιλυθούν σε διαδικασία αγωγής. Επανερχόμενος στην υπό συζήτηση περίπτωση και έχοντας κατά νου όλα όσα πιο πάνω έχουν αναφερθεί, ευθύς εξ αρχής θα πρέπει να υποδειχθεί ότι τα αιτητικά υπό 1 και 2, με το γενικό και αόριστο τρόπο που αυτά προβάλλονται, εκ των πραγμάτων δεν φαίνεται να μπορούν να εγκριθούν. Πρωτίστως θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν εντοπίζεται στη διαδικασία ένορκη δήλωση της XXXXX Ταμαμουνά, ημερομηνίας 2.11.2018, υποστηρίζουσα κατά τον τρόπο που καταγράφεται στο αιτητικό αρ.2 της υπό συζήτηση αίτησης, την αίτηση εκκαθάρισης. Οι δύο ένορκες δηλώσεις του ως άνω προσώπου που υποστηρίζουν την αίτηση εκκαθάρισης φέρουν ημερομηνίες, η μεν πρώτη που συνοδεύει την αίτηση, (statutory affidavit) 10.08.2018 ενώ η δεύτερη και συμπληρωματική 10.01.

1. Με δεδομένο τον βασικό κανόνα που ισχύει στις περιπτώσεις, το γεγονός δηλαδή ότι οι σχετικές αιτήσεις εκκαθάρισης παρουσιάζονται στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα, το προβαλλόμενο κατά τρόπο γενικό και αόριστο αίτημα να προσκομιστεί μαρτυρία προς το σκοπό απόδειξης των προβαλλόμενων μέσω των ενόρκων δηλώσεων ισχυρισμών των ως άνω φερόμενων ως πιστωτών της καθ' ης η αίτηση εκκαθάρισης εταιρείας, ως καταγράφονται στις ενστάσεις τους και τις ένορκες δηλώσεις που τις υποστηρίζουν, ως επίσης προς αντίκρουση γενικά των προβαλλόμενων θέσεων της Μ. Ταμαμουνά στη δήλωση έστω της τελευταίας, ημερ. 10.01.2019 που υποστηρίζει την αίτηση εκκαθάρισης, δεν φαίνεται ικανός λόγος να δικαιολογήσει την απόκλιση από τον ως άνω κανόνα. Στην υπό συζήτηση περίπτωση, άλλωστε, δεδομένη είναι εξασφάλιση του δικαιώματος αντεξέτασης όλων των προσώπων που οι ένορκες τους δηλώσεις συνοδεύουν τόσο την αίτηση όσο και τις σχετικές ενστάσεις κατά τρόπο που η κάθε πλευρά θα έχει την ευκαιρία αρκούντος να φωτίσει πτυχές που ενδιαφέρουν σε αιτήσεις του είδους. Το αίτημα για προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας με σκοπό την αντίκρουση ισχυρισμών και γεγονότων που καταγράφονται στις ένορκες δηλώσεις των Πουλλή και Νακούζη, ως προκρίνεται στο αιτητικό αρ.3 της υπό συζήτηση αίτησης, υπό το σύνολο των περιστατικών που περιβάλουν την διαδικασία και την εξέλιξη της, είναι φανερό ότι δεν μπορεί σοβαρά να απασχολήσει. Εντύπωση ούτως ή άλλως προκαλεί η επαναφορά του ζητήματος εκ μέρους των αιτητών, με δεδομένη την τοποθέτηση του δικαστηρίου κατά την εξέλιξη της διαδικασίας αλλά και μέσω της ενδιάμεσης απόφασής του, ημερομηνίας 19.02.2019, ότι το περιεχόμενο των ως άνω ενόρκων δηλώσεων οι οποίες έχουν παρεισφρήσει στη διαδικασία, θα αγνοηθεί από το δικαστήριο. Η ένθεση στην παρούσα και μέσω αυτής η επανάληψη του δικαστηρίου της τοποθέτησης του επί του ζητήματος, ως διακηρύχτηκε στην ενδιάμεση απόφαση του, ημερ. 19.02.2019, αναδεικνύει το ανώφελο και αχρείαστο του αιτήματος. Όπως υπεδείχθη στην εν λόγω απόφαση του δικαστηρίου: « .. Ευθύς εξ αρχής, θα πρέπει να σημειωθεί το γεγονός πως ενώ αποτελεί θέση της πλευράς των αιτητών ότι οι ως άνω ένορκες δηλώσεις παρεισφρήσαν στη διαδικασία παντελώς παράτυπα και χωρίς οι πιο πάνω να είναι διάδικοι ή να έχουν locus standi στη διαδικασία εκκαθάρισης, εντούτοις, μέσω της υπό συζήτηση αίτησης επιχειρείται από την πλευρά τους, ουσιαστικά να «συνδράμουν» αυτή την παρατυπία όπως οι ίδιοι την χαρακτηρίζουν. Έχει κατ' επανάληψη αναφερθεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας ότι οι ως άνω ένορκες δηλώσεις που έχουν εισαχθεί στο φάκελο της διαδικασίας δεν αποτελούν υλικό που το δικαστήριο θα αξιοποιήσει κατά την εξέταση της ουσίας της αίτησης. Η εξέταση του συζητούμενου, ως έχει διευκρινιστεί, θα συζητηθεί στη βάση της αίτησης της αιτήτριας και των ενστάσεων των δύο φερόμενων ως πιστωτών της καθ' ης η αίτηση εταιρείας, χωρίς ασφαλώς τα δικαστήριο να παραβλέπει, για όση σημασία μπορεί τούτο να έχει, τη μη συμμετοχή στη διαδικασία της καθ' ης η αίτηση εταιρείας και του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών στη Δημοκρατία ως επίσης τη θετική στάση επί του αιτήματος του συνόλου των υπολοίπων φερόμενων ως πιστωτών της καθ' ης η αίτηση εταιρείας, που παρίστανται και παρακολουθούν την διαδικασία. Σε κάθε περίπτωση, η καθυστέρηση της προώθησης του υπό συζήτηση αιτήματος όσον αφορά τις συγκεκριμένες ένορκες δηλώσεις, οι οποίες, έχοντας υπόψη τη φύση της υπόθεσης, από μακρού χρόνου έχουν παρεισφρήσει στο φάκελο της διαδικασίας, στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε ότι θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη, θα μπορούσε πράγματι να αποτελέσει, από μόνο της, παράγοντα ικανό να οδηγήσει στην απόρριψη του συγκεκριμένου αιτήματος». Σοβαρά έχει απασχολήσει το αιτητικό αρ.4, ως περιλαμβάνεται στην υπό συζήτηση αίτηση. Σύμφωνα με αυτό, προς αντίκρουση του ισχυρισμού περί αφερεγγυότητας της καθ' ης η αίτηση εκκαθάρισης εταιρείας, αξιώνεται η άδεια του δικαστηρίου για παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας με σκοπό την ανάλυση των λογαριασμών και περιουσιακών στοιχείων της ως άνω εταιρείας και ή η ανάλυση της κατάστασης της φερεγγυότητάς της από εμπειρογνώμονα αδειούχο ελεγκτή, μέλους των επαγγελματικών σωμάτων ελεγκτών. Είναι γεγονός ότι το ζήτημα της αφερεγγυότητας της εταιρείας Olympic Insurance Company Ltd προβάλλεται από την πλευρά της αιτήτριας, στην προσπάθεια της τελευταίας να εξηγήσει την ανάκληση της άδειας άσκησης ασφαλιστικών εργασιών και την κατάληξη της να επιζητά την εκκαθάριση της εταιρείας Olympic Insurance Company Ltd, στη βάση των διατάξεων του περί Ασφαλιστικών και Αντασφαλιστικών Εργασιών και Άλλων Συναφών Θεμάτων Νόμου του 2016 Ν.38(Ι)/2016και του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
2. Δεδομένες είναι, εξ' άλλου, οι αντίθετες επί του ζητήματος θέσεις των ενιστάμενων στην αίτηση εκκαθάρισης της ως άνω εταιρείας, ως αυτές προκρίνονται στις ενστάσεις και τις ένορκες δηλώσεις των ως άνω φερόμενων ως πιστωτών της καθ' ης η αίτηση εκκαθάρισης εταιρείας. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι στην υπό συζήτηση περίπτωση οι δύο πλευρές, εκατέρωθεν, έχουν ήδη εξασφαλίσει άδεια για αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων, η πλευρά δε των αιτητών στην υπό συζήτηση αίτηση, μεταξύ άλλων και για το ειδικότερο ζήτημα της αφερεγγυότητας της εταιρείας Olympic Insurance Company Ltd όπως τούτο προβάλλεται από τους αιτούμενους την εκκαθάριση της τελευταίας. Το ζήτημα δηλαδή, αποτελεί θέμα που έχει ήδη αναδειχθεί και θα απασχολήσει το δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης εκκαθάρισης επί της ουσίας της, εντός των πλαισίων και εξουσιών πάντα που το δικαστήριο έχει όταν αυτό γενικότερα εξετάζει εταιρική αίτηση και ειδικότερα αίτηση εκκαθάρισης εταιρείας και ασφαλώς στο βαθμό που τούτο είναι αναγκαίο στην υπό συζήτηση περίπτωση. Με τούτο σαν δεδομένο και σε συνδυασμό θεωρούμενο με τη φύση και το χαρακτήρα της αίτησης εκκαθάρισης, στα πλαίσια της οποίας το δικαστήριο δεν θα πρέπει να επιτρέπει την μεταβολή της διαδικασίας ακρόασης αίτησης εκκαθάρισης εταιρείας σε διαδικασία συνήθους αγωγής και να υπεισέρχεται σε πλήρη ανάλυση και συζήτηση των διαφόρων ζητημάτων, αισθάνομαι πραγματικά ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Με δεδομένες τις θέσεις των δύο πλευρών και το εγκριθέν ήδη αίτημα αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων επί των δηλώσεών τους, η κάθε πλευρά θα έχει την δυνατότητα απρόσκοπτα να παρουσιάσει τις θέσεις της εντός των πλαισίων πάντα που οριοθετεί η φύση της αίτησης εκκαθάρισης. Επισημαίνοντας εξ' άλλου το αυτονόητο, σε αιτήσεις του είδους, είναι αρκετή η κατάδειξη αμφιβολίας επί του ζητήματος για να επιτύχουν οι ενιστάμενοι στην ένστασή τους και το ζήτημα να παραπεμφθεί ενώπιον κανονικού δικαστηρίου. Αν στο τέλος της διαδικασίας διαπιστωθεί ότι τα όσα θέματα εγείρονται μεταξύ των μερών, μόνο μέσω αγωγής δύνανται να επιλυθούν ή ότι υπάρχει άλλη θεραπεία για τους αιτητές και ότι αυτοί ενεργούν αδικαιολόγητα με το να ζητούν τη διάλυση της εταιρείας, τότε αναπόφευκτα αυτό θα οδηγήσει και σε απόρριψη της αίτησης. Υπό το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν την υπό συζήτηση περίπτωση και για τους λόγους που πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω, η υπό συζήτηση αίτηση οδηγείται σε απόρριψη. Η παρουσίαση σε ακροαματικό επίπεδο της υπό συζήτηση εταιρικής αίτησης εκκαθάρισης, κατ' εφαρμογή του κανόνα που ισχύει στις περιπτώσεις του είδους, θα διεξαχθεί στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που έχουν ήδη καταχωρηθεί με δεδομένη παράλληλα την δυνατότητα που έχει ήδη παραχωρηθεί στα μέρη για αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Τα έξοδα της αίτησης, κατ' εφαρμογή του βασικού κανόνα που προβλέπει ότι αυτά θα πρέπει να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας, (βλ. Halsbury's Laws of England 3η έκδοση σελ. 421 Παρ. 795-796) θα επιβαρυνθεί η πλευρά των αιτητών στην υπό συζήτηση αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο προς τούτο πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............... Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο