Garmonis Hotels Ltd κ.α. ν. Γεωργίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 3394/2018, 18/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A212 Αρ. Αγωγής: 3394/2018 Μεταξύ:
- Garmonis Hotels Ltd, εκ Λεμεσού
- Ajay General, εκ Λεμεσού Εναγόντων και
- XXXXX Γεωργίου, εκ Λευκωσίας
- Avantes Detectives & Security Co. Limited, εκ Λευκωσίας Εναγομένων Αίτηση ημερ. 31.3.19 υπό εναγομένων - αιτητών για αναστολή διαδικασίας και παραπομπή της αγωγής σε διαιτησία Ημερομηνία: 18 Απριλίου 2019 Για εναγόμενο 1 - αιτητή: κα Πολυβίου Για ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση: κα Ζήνωνος ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή τους, οι ενάγοντες αιτούνται ειδικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις για την κατ' ισχυρισμό παράβαση συμβολαίου, με το οποίο εκμίσθωσαν από τον εναγόμενο 1, την ξενοδοχειακή μονάδα Holiday Village για περίοδο 10 ετών. Είναι η θέση των εναγόντων όπως προκύπτει από την έκθεση απαίτησης ότι προέκυψαν διαφωνίες ως προς την επένδυση και ανακαίνιση που οι ενάγοντες έκαμαν στο ξενοδοχείο και κατά ποσόν αυτή θα συμψηφιστεί με τα ενοίκια. Όμως ο εναγόμενος 1 με την συμβολή του εναγομένου 2 πήραν τον Νόμο στα χέρια τους και εισήλθαν με την βία στο ξενοδοχείο λαμβάνοντας κατοχή του χώρου αφού πρώτα έσπασαν τις κλειδαριές. Είναι η θέση των εναγόντων ότι οι δαπάνες τους για την επιδιόρθωση και συντήρηση της υποδομής του ξενοδοχείου από το 2013 μέχρι και την παράνομη ανάληψη κατοχής από τον εναγόμενο 12.10.2018 ανέρχονται σε πολλά εκατομμύρια ευρώ. Περαιτέρω, στο εν λόγω ξενοδοχείο βρίσκεται κινητή περιουσία των εναγόντων μεγάλης αξίας. Ως εκ τούτου, οι ενάγοντες αιτούνται με την παρούσα αγωγή τους, ειδικές αποζημιώσεις ύψους €1.800.000,00 για απώλεια κερδοφόρου συμβολαίου, επιστροφή όλης της κινητής περιουσίας των εναγόντων που βρίσκεται στο εν λόγω ξενοδοχείο καθώς και παραδειγματικές αποζημιώσεις. Οι ενάγοντες καταχώρησαν ταυτόχρονα και αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να εμποδίζεται ο εναγόμενος 1 να χρησιμοποιεί την κινητή περιουσία των εναγόντων. Η αίτηση αυτή, εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Η παρούσα αίτηση Μετά την επίδοση της αγωγής, οι εναγόμενοι καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με την οποία ζητούν την αναστολή της διαδικασίας και την παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία. Η αίτηση στηρίζεται στον περί Διαιτησίας Νόμο (Κεφ. 4), άρθρα 2, 3, 8 και 26 και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του εναγομένου
- Ο ενόρκως δηλών επισυνάπτει ως τεκμήριο 1 στην ένορκη του δήλωση, την συμφωνία διαχειρίσεως ημερ. 06.03.2012, με την οποία συμφωνήθηκε όπως οι ενάγοντες αναλάβουν την διαχείριση της επίδικης ξενοδοχειακής μονάδας. Αναφέρει συγκεκριμένα ότι κατά την 06.03.2012, υπεγράφη μεταξύ της ενάγουσας 1 εταιρείας Garmonis Hotels Ltd με προηγούμενη ονομασία 'Ζening Resorts Ltd' και τον ενάγοντα, (το συμβαλλόμενο μέρος 'Party Zening') με τον ίδιο τον ομνύοντα και με την εταιρεία E.L.I.A. (Latsi) Hotel Apartments Ltd, (το συμβαλλόμενο μέρος 'Party Elia'), η συμφωνία με τίτλο 'Management Agreement' για την διαχείριση και λειτουργία της επίδικης ξενοδοχειακής μονάδας από το μέρος Zening, ήτοι τους ενάγοντες στην παρούσα. Στον όρο 62 της εν λόγω συμφωνίας διαχειρίσεως ημερ. 06.03.2012, συμφωνήθηκε ότι η αυτή θα διέπεται και ερμηνεύεται με βάση την Κυπριακή Νομοθεσία. Επιπρόσθετα, στον ίδιο όρο συμφωνήθηκε όπως σε περίπτωση οποιασδήποτε εγερθείσας διαφοράς σχετικά με την εν λόγω συμφωνία, η διαφορά θα επιλύετο από ένα Διαιτητή κοινής επιλογής σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ. 4). Στην περίπτωση δε εις την οποία δεν συμφωνούσαν τα μέρη στον διορισμό ενός κοινού διαιτητή, κάθε πλευρά θα διόριζε από ένα δικό της διαιτητή και οι δύο αυτοί διαιτητές θα διόριζαν με την σειρά τους ένα τρίτο διαιτητή. Τέλος, οι τρείς αυτοί διαιτητές θα προχωρούσαν στην επίλυση της διαφοράς και στην έκδοση μιας τελεσίδικης απόφασης, σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ. 4). Αντί αυτού, οι ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή, αξιώνοντας μεταξύ άλλων ειδικές αποζημιώσεις δια απώλεια κερδοφόρου συμβολαίου συνέπεια ισχυριζόμενης παράνομης επέμβασης αλλά και παράβασης της συμφωνίας ημερ. 06.03.2012 καθώς επίσης και την άμεση επιστροφή όλης της κινητής περιουσίας τους. Ο ενόρκως δηλών αμφισβήτησε την απαίτηση των εναγόντων. Επισύναψε ως τεκμήριο 3, επιστολή ημερ. 04.08.2017 προς τους ενάγοντες, με την οποία τους προειδοποιούσε ότι αφ' στιγμής συνεχίζουν να μην καταβάλλουν το συμφωνηθέν τίμημα κατά παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας, εάν δεν εξοφλήσουν τα οφειλόμενα ποσά εντός 30 ημερών, ως ο όρος 19 αυτής, η συμφωνία διαχειρίσεως θα θεωρείται ως αυτομάτως τερματισθείσα και οι ίδιοι δεν θα έχουν δικαίωμα πρόσβασης και ή παραμονής στην ξενοδοχειακή μονάδα. Κατά τον ομνύοντα, κανένα οφειλόμενο ποσό δεν κατέβαλλαν οι ενάγοντες. Με την παρέλευση της πιο πάνω προθεσμίας, η συμφωνία ημερ. 06.03.2012 τερματίσθηκε νόμιμα. Έκτοτε, οι ίδιοι οι ενάγοντες παράνομα κατείχαν το ακίνητο. Υπό τις περιστάσεις, δεν μπορεί να τίθεται θέμα διάρρηξης και παράνομης εισόδου των εναγομένων στο εν λόγω ξενοδοχείο. Περαιτέρω δεν ευσταθεί η οποιαδήποτε απαίτηση για απώλεια κερδοφόρου συμβολαίου των εναγόντων. Αμφισβητείται επίσης το ιδιοκτησιακό καθεστώς της κινητής περιουσίας που χρησιμοποιείτο για λειτουργία της ξενοδοχειακής μονάδας. Δυνάμει του όρου 60 της Συμφωνίας ημερ. 06.03.2012, συμφωνήθηκε περαιτέρω ότι κατά τον τερματισμό και ή λήξη της συμφωνίας διαχειρίσεως, οι ενάγοντες θα παραδώσουν όλα τα κτήρια στην πρότερα κατάσταση τους και ότι όλος ο εξοπλισμός, έπιπλα, ηλεκτρικές και μηχανικές εγκαταστάσεις, μηχανήματα κ.α. τα οποία χρησιμοποιούνταν κατά τον τελευταίο χρόνο διαχείρισης της ξενοδοχειακής μονάδας, θα επιστραφούν πίσω στην διεύθυνση, δηλαδή στον εναγόμενο 1 και την εταιρεία E.L.I.A (Latsi) Hotel Apartments Ltd. Ήταν ως εκ τούτου η θέση τους ενόρκως δηλούντα ότι η παρούσα αποτελεί διαφορά που συμφωνήθηκε όπως παραπεμφθεί για επίλυση σε διαδικασία Διαιτησίας. Ο ομνύων ισχυρίστηκε στην συνέχεια ότι κατά την 18.01.2019, όταν ήταν ορισμένη για πρώτη φορά η αίτηση για< συντηρητικά διατάγματα, οι δικηγόροι των εναγομένων ήγειραν θέμα δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και επικαλέστηκαν εφαρμογή της ρήτρας Διαιτησίας. Εξ' ου όταν ζητήθηκε χρόνος για καταχώρηση ένστασης, αυτό έγινε άνευ βλάβης και με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων των εναγομένων, δηλώνοντας ότι υπάρχει πρόθεση όπως άμεσα καταχωρηθεί αίτηση αναστολής της διαδικασίας και παραπομπής της διαφοράς σε διαιτησία. Περαιτέρω, οι εναγόμενοι με την ένσταση τους στο αίτημα για προσωρινό διάταγμα, προβάλουν την θέση για έλλειψη δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και παραπομπής της διαφοράς σε διαιτησία. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στην συνέχεια ότι οι εναγόμενοι είναι έτοιμοι και πρόθυμοι να πράξουν οτιδήποτε είναι αναγκαίο για την κανονική διεξαγωγή της διαιτησίας. Κατά ή περί την 17.01.2019 με επιστολή των Δικηγόρων τους ενημέρωσαν την Δικηγόρο των εναγόντων ότι οι αμφισβητούμενες στην παρούσα αγωγή αξιώσεις, αφορούν θέματα για τα οποία εφαρμόζεται το συνυποσχετικό και το ζήτημα διέπεται από την ρήτρα διαιτησίας. Το ίδιο έπραξαν οι εναγόμενοι και στα πλαίσια της αγωγής 1121/18 που οι ενάγοντες καταχώρησαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, εναντίον τους εναγομένου 1 και της εταιρείας E.L.I.A (Latsi) Hotel Apartments Ltd. Στην εν λόγω αγωγή, οι ενάγοντες αιτούνται μεταξύ άλλων, αποζημιώσεις για δόλο και απάτη, ισχυριζόμενοι την παράβαση της συμφωνίας ημερ. 06.03.
- Οι εναγόμενοι πρότειναν τον διορισμό συγκεκριμένου δικηγόρου από την Πάφο ως διαιτητή. Οι εναγόμενοι καμία απάντηση δεν έχει λάβει μέχρι σήμερα στις εν λόγω επιστολές. Ως εκ τούτου, καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με την οποία ζητούν όπως η διαδικασία ανασταλεί και η διαφορά παραπεμφθεί για επίλυση σε διαιτησία ως το συνυποσχετικό και συμφωνία ημερ. 06.03.
- Η ειδοποίηση ένστασης Οι ενάγοντες καταχώρησαν ειδοποίηση ένστασης στο αίτημα για παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία. Στους λόγους ένστασης αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι με βάση τα περιστατικά της υπόθεσης δεν έχει εφαρμογή η ρήτρα διαιτησίας την οποία επικαλείται ο εναγόμενος 1 - αιτητής. Οι αξιώσεις των εναγόντων όπως διατυπώνονται στο Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, δεν αποτελούν διαφορές (disputes) μεταξύ των διαδίκων, με την έννοια της ρήτρας διαιτησίας που οι εναγόμενοι επικαλούνται, ώστε να τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες της εν λόγω ρήτρας. Ούτε η οποιαδήποτε απαίτηση συνιστά διαφορά (dispute), λόγω της μη τήρησης των όρων της συμφωνίας μεταξύ των μερών και δεν στηρίζεται σε ισχυρισμούς που αφορούν την εν λόγω συμφωνία. Σύμφωνα με τους λόγους ένστασης, η ρήτρα διαιτησίας εφαρμόζεται μόνο σε τέτοια έκταση, όση της δίδουν οι όροι της και ως εκ τούτου δεν καλύπτει τις εκ μέρους των εναγόντων επιδιωκόμενες απαιτήσεις, οι οποίες αποτελούν ισχυρισμούς περί παράνομης και βίαιης εισόδου σε ακίνητο, το οποίο ήταν στη κατοχή των εναγόντων και για παράνομη χρήση της κινητής περιουσίας των εναγόντων που βρισκόταν στο εν λόγω ακίνητο κατά τη παράνομη και αυθαίρετη ανάληψη κατοχής από τους εναγομένους. Αναφέρεται επίσης στους λόγους ένστασης ότι η υπόθεση δεν δύναται να παραπεμφθεί σε διαιτησία, εν όψει του ότι η παραπομπή της θα συνεπάγεται την δημιουργία αχρείαστων εξόδων και πολλαπλών διαδικασιών. Στους λόγους ένστασης αναφέρεται τέλος ότι σε [περίπτωση έγκρισης του αιτήματος παραβιάζεται το θεμελιώδες δικαίωμα των εναγόντων για εκδίκαση της υπόθεσης εντός εύλογου χρόνου δυνάμει του άρθρου 30.2 του Συντάγματος, και του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Προασπίσεως Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Την ειδοποίηση ένστασης συνοδεύει ένορκη δήλωση προσώπου που εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο της συνηγόρου για τους ενάγοντες. Σε αυτήν, επαναλαμβάνονται όλοι οι πιο πάνω λόγοι ένστασης. Αγορεύσεις Οι συνήγοροι αγόρευσαν από γραπτό κείμενο το οποίο παρέδωσαν στο Δικαστήριο, υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους όπως εμφαίνονται στην αίτηση και ένσταση αντίστοιχα. Δεν θεωρώ σκόπιμο να επαναλάβω την εκτεταμένη επιχειρηματολογία των συνηγόρων. Ιδιαίτερη μνεία θα γίνει όπου χρειάζεται, στο στάδιο των τελικών συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. Νομική Πτυχή Το άρθρο 8 του περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ. 4) στο οποίο στηρίζεται το αίτημα στην παρούσα, καθορίζει ότι το Δικαστήριο μπορεί να αναστείλει την δικαστική διαδικασία αν ικανοποιηθεί ότι δεν υπάρχει λόγος που να δικαιολογεί την μη παραπομπή του θέματος σε διαιτησία. Προϋποτίθεται ότι θα υπάρχει ρήτρα διαιτησίας σε συνυποσχετικό και ότι ο αιτητής θα προβεί στο αίτημα του μετά την εμφάνιση και προτού καταχωρήσει οιονδήποτε δικόγραφο ή προβεί σε οιανδήποτε διαδικασία στην υπόθεση. Το Δικαστήριο δεν έχει διακριτική ευχέρεια να αναστείλει τη διαδικασία όταν ο εναγόμενος αφήσει την αγωγή να προχωρήσει (βλέπε Russel on Arbitration, 20η έκδοση, σελ. 163-178). Προϋποτίθεται επίσης ότι ο αιτητής θα πείσει το Δικαστήριο ότι όταν άρχισε η δικαστική διαδικασία, ήταν και εξακολουθεί να είναι έτοιμος και πρόθυμος να πράξει οτιδήποτε το αναγκαίο για την διεξαγωγή της διαιτησίας. Ο όρος «συνυποσχετικό» καθορίζεται στο ερμηνευτικό άρθρο 2 του Κεφ. 4, ως ακολούθως: «η γραπτή συμφωνία για την υποβολή υφιστάμενων ή μελλοντικών διαφορών σε διαιτησία είτε κατονομάζεται ο διαιτητής είτε όχι.» Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 3 του Κεφ. 4 αναφέρεται ότι: «το συνυποσχετικό, εκτός αν εκφράζεται αντίθετη πρόθεση σ' αυτό, είναι ανέκκλητο, εκτός αν επιτραπεί από το Δικαστήριο, και έχει την ίδια ισχύ από κάθε άποψη ωσάν να ήταν διάταγμα Δικαστηρίου.» Αφού το Δικαστήριο πιστοποιήσει ότι πληρούνται οι πιο πάνω προκαταρκτικές προϋποθέσεις που καθορίζει το άρθρο 8 τότε θα εξετάσει κατά πόσον υπάρχουν καλοί λόγοι που να δικαιολογούν την συνέχιση της Δικαστικής διαδικασίας και την μη παραπομπή της υπόθεσης σε διαιτησία. Η αναστολή της διαδικασίας, εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου όπως προκύπτει και από την χρήση της λέξης «δύναται» στο άρθρο 8 του Κεφ.
- Σχετική με το θέμα είναι η απόφαση Bulfracht v. Third world steel co Ltd
(1993)1 Α.Α.Δ 148, στην οποία λέχθηκε ότι η εξουσία του Δικαστηρίου για αναστολή της διαδικασίας δεν είναι επιτακτική αλλά ασκείται στα πλαίσια διακριτικής ευχέρειας. Στην ίδια υπόθεση, τέθηκαν αναλυτικά οι προϋποθέσεις που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην εξέταση του αιτήματος ως ακολούθως:
- Ύπαρξη έγκαιρης συμφωνίας για παραπομπή της αμφισβήτησης σε διαιτησία.
- Έναρξη διαδικασίας ενώπιον Δικαστηρίου.
- Έναρξη Δικαστικής διαδικασίας από συμβαλλόμενο στην σύμβαση διαιτησίας ή από πρόσωπο που αξιώνει μέσω ή κάτω από αυτό, εναντίον του αντισυμβαλλομένου ή εναντίον προσώπου που αξιώνει μέσω ή κάτω από αυτό.
- Η Δικαστική διαδικασία να είναι αναφορικά με αμφισβήτηση που συμφωνήθηκε να παραπεμφθεί.
- Η αίτηση για αναστολή να γίνεται από διάδικο στην δικαστική διαδικασία.
- Υποβολή της αίτησης μετά την καταχώρηση εμφάνισης και πριν την ανταλλαγή εγγράφων προτάσεων ή την λήψη οιουδήποτε άλλου διαβήματος στην διαδικασία.
- Ο αιτητής να είναι έτοιμος να πράξει όλα τα αναγκαία για την δέουσα διεξαγωγή της διαιτησίας. Σχετική είναι επίσης η υπόθεση United Feeder Serv. Ltd. v. Πλοίου "Anna Elisabeth"
(2010)1(Γ) ΑΑΔ 1946, στην οποία επαναλήφθηκαν οι πιο πάνω αρχές. Τα Δικαστήρια στην άσκηση της διακριτικής τους εξουσίας, αποκλίνουν στην στήριξη των συμφωνιών διαιτησίας όπου εκφράζεται καθαρά η βούληση των διαδίκων να χρησιμοποιήσουν τον θεσμό της διαιτησίας. Έτσι, η ρήτρα διαιτησίας σε σύμβαση εφαρμόζεται εκτός αν καταδειχθούν στο Δικαστήριο ισχυροί λόγοι που να δικαιολογούν την μη εφαρμογή της. Η στοιχειοθέτηση και απόδειξη των λόγων αυτών, βαρύνει τον διάδικο που επικαλείται την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου (βλ. Balkancarimpex Fto v. Leasco Ltd
(1994)1 Α.Α.Δ 815). Το γεγονός ότι οι πρόνοιες της ρήτρας διαιτησίας καλύπτουν "οιανδήποτε διαφορά" δεν εξυπακούει κατ' ανάγκη ότι οιαδήποτε αξίωση έστω και αν αυτή πηγάζει από την μη τήρηση των όρων της συμφωνίας, συνιστά και διαφορά η οποία καλύπτεται από τις πρόνοιες της ρήτρας διαιτησίας. Θα πρέπει η διαφορά να αφορά είτε στα γεγονότα που στοιχειοθετούν την ευθύνη ή την υποχρέωση είτε στις νομικές επιπτώσεις των εν λόγω γεγονότων. Σχετική επί του θέματος είναι η υπόθεση Tradax Graanhandel B.V v. Queensea Marine Co
(1986)1 C.L.R 559. Πέραν τούτου, το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, λαμβάνει υπόψη και άλλους παράγοντες όπως είναι πχ η σύντομη εκδίκαση της υπόθεσης και η αποφυγή κατακερματισμού της Δίκης. Σχετική με το θέμα είναι η υπόθεση Oterom Ltd v. Κυριάκου Χριστοδουλίδη
(2002)1 ΑΑΔ 1081, στην οποία λέχθηκε ότι ο κατακερματισμός της Δίκης, αποτελεί καλό λόγο για να μην ανασταλεί η δικαστική διαδικασία. Παραθέτω το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα: « Υπό τας περιστάσεις δεν ενδεικνυόταν ο κατακερματισμός της υπόθεσης γιατί, σε τέτοια περίπτωση, και ταλαιπωρία και διπλά έξοδα θα υφίσταντο οι δύο πλευρές και τα ίδια γεγονότα θα ακούονταν δύο φορές, από δύο διαφορετικά "Δικαστήρια" ήτοι τα Κυπριακά τα οποία θα εκδίκαζαν την αξίωση για δεδουλευμένους μισθούς και φιλοδωρήματα, και τα διαιτητικά ενώπιον των οποίων θα αγόταν η αξίωση του εφεσιβλήτου για αποζημιώσεις.» Συμπεράσματα Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω νομικές αρχές στα γεγονότα της παρούσας, κρίνω ότι έχουν αποδειχθεί οι προδικαστικές προϋποθέσεις για εξέταση του αιτήματος. Από το υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μου, προκύπτει ότι έχει υπογραφεί συμφωνία από τους ενάγοντες για διαχείριση της επίδικης ξενοδοχειακής μονάδας, στην οποία υπάρχει ρήτρα για παραπομπή σε διαιτησία, των διαφορών που θα προκύψουν από την σύμβαση (τεκμ. 1 της αίτησης). Συγκεκριμένα, το άρθρο 62 της εν λόγω συμφωνίας προβλέπει τα ακόλουθα: Governing Law-Dispute Resolution
- The present Management Agreement shall be governed by and interpreted in accordance with the laws of Cyprus. Any dispute between the parties hereto shall be resolved by a single arbitrator appointed by Party ELIA and Party ZENING in accordance with the provisions of the Arbitration Law, CAP.
- In the event that the parties hereto are unable to appoint a single arbitrator, each Party shall appoint an arbitrator and the two appointed arbitrators will appoint a third one. The three arbitrators shall proceed with the dispute and shall issue a final decision in accordance with the provisions of the Arbitration Law, CAP.
- Περαιτέρω έχει αποδειχθεί ότι κινήθηκε δικαστική διαδικασία σε σχέση με διαφορά που έχει συμφωνηθεί να παραπεμφθεί σε διαιτησία Η συνήγορος των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση, ισχυρίστηκε στην αγόρευση της ότι τα επίδικα θέματα της παρούσας, αφορούν αποκλειστικά επέμβαση στο ακίνητο και κατακράτηση κινητής περιουσίας καθώς και απαίτηση για απώλεια κέρδους, ζητήματα που δεν σχετίζονται με τις διαφορές που συμφωνήθηκε να παραπεμφθούν σε διαιτησία. Δεν συμφωνώ με την πιο πάνω άποψη. Στην έννοια της φράσης «Any dispute between the parties», συμπεριλαμβάνονται όλες οι διαφορές που πηγάζουν από την υπογραφή του επίδικου συμβολαίου. Μεταξύ αυτών, είναι και η διαφορά του κατά πόσον ορθά ή όχι ο εναγόμενος 1, κατήγγειλε την σύμβαση και πήρε την κατοχή του ξενοδοχείου. Στις διαφορές των διαδίκων δυνάμει του συμβολαίου, συμπεριλαμβάνονται επίσης οι απαιτήσεις των εναγόντων για αποζημιώσεις λόγω απώλειας κέρδους. Αυτό γιατί αν παραπεμφθεί η υπόθεση σε διαιτησία, και ο διαιτητής καταλήξει ότι δεν δικαιολογείται η καταγγελία της επίδικης σύμβασης θα είναι σε θέση να επιδικάσει αποζημιώσεις στους ενάγοντες, εφόσον αποδείξουν οιανδήποτε ζημιά που να προκύπτει από αυτήν την καταγγελία. Και σε αυτή την ζημιά, συμπεριλαμβάνεται βέβαια και η τυχόν απώλεια κερδοφορίας από την παράβαση της σύμβασης. Ακόμη και η απαίτηση για επιστροφή κινητής περιουσίας στους ενάγοντες, εμπίπτει στις διαφορές που προκύπτουν από την επίδικη σύμβαση. Όπως υποδείχθηκε από τον εναγόμενο 1 - αιτητή, υπάρχει αμφισβήτηση εκ μέρους του αναφορικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της κινητής περιουσίας που χρησιμοποιείτο για λειτουργία της ξενοδοχειακής μονάδας. Παρέπεμψε επί του προκειμένου στο άρθρο 60 της συμφωνίας ημερ. 06.03.2012, στην οποία αναφέρεται ότι κατά τον τερματισμό και/ή την λήξη της συμφωνίας διαχειρίσεως, οι ενάγοντες θα παραδώσουν όλα τα κτήρια στην πρότερα κατάσταση τους και ότι όλος ο εξοπλισμός, έπιπλα, ηλεκτρικές και μηχανικές εγκαταστάσεις, μηχανήματα κ.α. τα οποία χρησιμοποιούνταν κατά τον τελευταίο χρόνο διαχείρισης της ξενοδοχειακής μονάδας, θα επιστραφούν πίσω στην διεύθυνση, δηλαδή στον εναγόμενο 1 και την εταιρεία E.L.I.A (LATSI) HOTEL APARTMENTS LIMITED. Είναι ως εκ τούτου σαφές ότι η απαίτηση για επιστροφή των αντικειμένων αυτών στους ενάγοντες, ρυθμίζεται από την πιο πάνω σύμβαση και αποτελεί ως εκ τούτου διαφορά που συμφωνήθηκε όπως παραπεμφθεί για επίλυση σε διαδικασία διαιτησίας. Είναι επίσης σαφές ότι το θέμα αυτό θα κριθεί σε σχέση με το κατά πόσον ορθά ή όχι έγινε η καταγγελία της σύμβασης από τον εναγόμενο 1, κάτι που συνιστά την κύρια διαφορά μεταξύ των διαδίκων και η οποία θα μπορεί να αποφασιστεί στα πλαίσια διαιτησίας. Έχω επίσης ικανοποιηθεί ότι ο αιτητής στην παρούσα δεν έχει προβεί στην λήψη οιουδήποτε άλλου διαβήματος στην κυρίως διαδικασία και περαιτέρω, δηλώνει έτοιμος να πράξει όλα τα αναγκαία για την δέουσα διεξαγωγή της διαιτησίας. Ενόψει των πιο πάνω διαπιστώσεων για εφαρμογή των προδικαστικών προϋποθέσεων εξέτασης του αιτήματος θα προχωρήσω στην εξέταση του κατά πόσον δικαιολογείται με βάση τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου, η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για αναστολή της δικαστικής διαδικασίας και παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία, δυνάμει του πιο πάνω συνυποσχετικού. Το πρώτο στοιχείο που παρατηρώ είναι ότι η παρούσα αίτηση γίνεται μόνο από τον εναγόμενο
- Είναι σαφές παρότι δεν αναφέρεται ρητά στην αίτηση ότι το αίτημα για αναστολή της διαδικασίας και η παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία, αφορά μόνο τον εναγόμενο 1 αφού η εναγομένη 2 εταιρεία δεν ζητά κάτι τέτοιο. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να ζητά αφού δεν είναι συμβαλλόμενη στην επίδικη συμφωνία, στην οποία υπάρχει η ρήτρα διαιτησίας. Ως εκ τούτου, σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος η αγωγή θα ανασταλεί μόνο για τον εναγόμενο 1 και θα συνεχίσει για την εναγομένη 2 η οποία δεν είναι μέρος στο συνυποσχετικό. Περαιτέρω, η απαίτηση των εναγόντων εναντίον της εναγομένης 2 δεν στηρίζεται στην υπό κρίση σύμβαση αλλά αφορά το αδίκημα της παράνομης επέμβασης στο επίδικο ξενοδοχείο, το οποίο κατ' ισχυρισμό κατείχαν νόμιμα οι ενάγοντες. Αναφέρεται συγκεκριμένα στην παράγραφο 12 της έκθεσης απαίτησης ότι ο εναγόμενος 1 κάλεσε την εναγομένη 2 που είναι εταιρεία που παρέχει υπηρεσίες σε θέματα ασφαλείας να εισέλθει με την βία στο ξενοδοχείο και να τον βοηθήσει να ανακτήσει κατοχή χωρίς να αποταθεί ως όφειλε, στο αρμόδιο Δικαστήριο. Εκπρόσωποι της εναγομένης 2 εισήλθαν με τον τρόπο αυτό στο ξενοδοχείο με την εξουσιοδότηση και εντολή του εναγομένου 1, σπάζοντας την κλειδαριά της κεντρικής εισόδου και παραδίδοντας της κατοχή στον εναγόμενο
- Έτσι το ζήτημα που τίθεται είναι κατά πόσον θα πρέπει να ανασταλεί η διαδικασία μόνο για το μέρος της απαίτησης για τον εναγόμενο 1 που καλύπτεται από την ρήτρα διαιτησίας δεδομένου ότι σε αυτή την περίπτωση το αποτέλεσμα θα είναι να κατακερματιστεί η Δίκη. Σχετική με το θέμα είναι η πιο Oterom Ltd v. Κυριάκου Χριστοδουλίδη (ανωτέρω) στην οποία λέχθηκε ότι ο κατακερματισμός της Δίκης, αποτελεί καλό λόγο για να μην ανασταλεί η δικαστική διαδικασία. Στην παρούσα υπόθεση, οι αξιώσεις των εναγόντων εναντίον των δύο εναγομένων, βασίζονται σε διαφορετικές βάσεις αγωγής. Το γεγονός όμως αυτό δεν επηρεάζει την διαπίστωση μου ότι αναστολή μέρους μόνο της αγωγής για τον ένα μόνο διάδικο θα έχει ως αποτέλεσμα τον κατακερματισμό της Δίκης. Ουσιαστικό στοιχείο που πρέπει να αποφασιστεί και στις δύο περιπτώσεις, είναι το κατά πόσον οι ενάγοντες κατείχαν κατά τους επίδικους χρόνους νόμιμα ή όχι, το επίδικο υποστατικό. Παίρνοντας καθοδήγηση και από την υπόθεση Oterom Ltd v. Κυριάκου Χριστοδουλίδη (ανωτέρω), κρίνω ότι η ταλαιπωρία και τα διπλά έξοδα που θα υποστούν οι διάδικοι, αποτελούν καλό λόγο ούτως ώστε το Δικαστήριο να αρνηθεί να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια υπέρ του αιτήματος για παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία. Ως εκ τούτου, η αίτηση απορρίπτεται. Ο εναγόμενος 1 - αιτητής καταδικάζεται επίσης στα έξοδα της παρούσας αίτησης ως αυτά θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, να πληρωθούν δε στο τέλος της αγωγής. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο