← Κύπρος

Αρέστη ν. Σιάμισιη κ.α., Αρ. Αγωγής: 3319/2010, 9/5/2019

Αρέστη ν. Σιάμισιη κ.α., Αρ. Αγωγής: 3319/2010, 9/5/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A242 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Αμπίζα, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3319/2010 Μεταξύ: XXXXX XXXXX Αρέστη Ενάγουσας και

  1. XXXXX Σιάμισιη
  2. Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Λτδ Εναγομένων ----------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 15 Μαρτίου 2018 9 Μαΐου,
  3. Για την ενάγουσα-Αιτήτρια: κα Καρακασίδου για Ευστάθιος Κ. Ευσταθίου ΔΕΠΕ Για τον εναγόμενο 1-Καθ΄ ου η Αίτηση: κα Πετρίδου για Λ. Παπαφιλίππου & Σία ΔΕΠΕ Για τους εναγόμενους 2-Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Ασπρομάλλης για Κούσιος Κορφιώτης Παπαχαραλάμπους ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Από το οδοιπορικό της παρούσας αγωγής προκύπτει ότι το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 21.4.2010 και η έκθεση απαίτησης στις 28.12.
  4. Η έκθεση υπεράσπισης των εναγομένων 2 καταχωρήθηκε στις 16.3.2011 και του εναγόμενου 1 στις 6.5.
  5. Μετά από το στάδιο των οδηγιών, η υπόθεση ορίστηκε επανειλημμένως για ακρόαση, η οποία, για διάφορους λόγους, ακόμη δεν έχει ξεκινήσει. Μεταξύ των θεραπειών, που η ενάγουσα αξιώνει με την αγωγή της, είναι και αξίωση για ειδικές αποζημιώσεις ύψους €135.513,72, ως συνέπεια αμέλειας και παραλείψεων των εναγομένων. Με την παρούσα Αίτησή της, η ενάγουσα ζητά: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης δια της προσθήκης στο τέλος της παραγράφου 12 και/ή στο τέλος της υποπαραγράφου με τον τίτλο «Β. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΕΙΔΙΚΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ» της ακόλουθης, υπό στοιχείο 41, φράσης: "
  6. Έξοδα δι΄ αγοράν φαρμάκων καταβληθέντα στο φαρμακείο MEGA GROSS μεταξύ της 29.12.2010 και 19.12.2017 ........€29.789,75-" Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον την τροποποίηση της παραγράφου 12 της Έκθεσης Απαίτησης και/ή του συνόλου των ειδικών ζημιών της ενάγουσας διά της διαγραφής της φράσης "ΣΥΝΟΛΟ: €135,513.72.-" και της αντικατάστασης αυτής σε "ΣΥΝΟΛΟ: €165,303.47.-" Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον την τροποποίηση της παραγράφου 15 της έκθεσης απαίτησης δια της αντικατάστασης της αιτούμενης θεραπείας υπό στοιχείο «Β» ως ακολούθως: "Ειδικές αποζημιώσεις εκ ποσού €165.303,47.- ως λεπτομερώς αναφέρονται στην παράγραφο 12Β ανωτέρω." Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει και/ή να επιτρέπει όπως η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης καταχωρηθεί εντός 5 ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος τροποποίησης.» Η νομική βάση της Αίτησης εδράζεται, μεταξύ άλλων, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.25, ΘΘ 1-
  7. Το πραγματικό υπόβαθρο της Αίτησης αποτελεί η ένορκη δήλωση της ενάγουσας, ημερομηνίας 15.3.2018, στην οποία αναφέρεται στους λόγους για τους οποίους θα πρέπει, κατά την άποψή της, να επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση. Όπως, μεταξύ άλλων, αναφέρει: «
  8. Σε συνομιλία που είχα με τους δικηγόρους μου κατά ή περί την 30/1/2018 για προετοιμασία της ακρόασης της υπό τον τίτλο και αριθμό αγωγής μου, τους πληροφόρησα για πρώτη φορά για το κόστος που επωμίστηκα για την αγορά φαρμάκων από το φαρμακείο MEGA GROSS στον Στρόβολο. Επειδή δεν μπορούσα να προσδιορίσω με ακρίβεια το ποσό αυτό, το οποίο δεν περιέχετο στις αξιώσεις μου, μετά από συμβουλή των δικηγόρων μου, αποτάθηκα στο εν λόγω φαρμακείο και εξασφάλισα σχετική κατάσταση λογαριασμού από την οποία προέκυπτε το ποσό το οποίο χρεώθηκα για την αγορά φαρμάκων για την περίοδο από 29.12.2010 μέχρι την 8.12.
  9. Η αιτούμενη τροποποίηση, ως γνωρίζω, αφορά δαπάνες στις οποίες προτίθεμαι να αναφερθώ κατά την ακρόαση της αγωγής μου, δια μέσω της προσωπικής μου μαρτυρίας. Περαιτέρω, ως με πληροφορούν οι δικηγόροι μου και τυγχάνω νομικής συμβουλής αυτή είναι αναγκαία μεταξύ άλλων και προς συμμόρφωση με τη νομολογιακή αρχή της αυστηρής και συγκεκριμένης δικογράφησης των ειδικών αποζημιώσεων και για να καταστεί καλύτερη η παρουσίαση και προώθηση της απαίτησής μου. Ως γνωρίζω και πληροφορούμαι η μη δικογράφηση της αιτούμενης αποζημίωσης αφορά δαπάνες αγοράς φαρμάκων οι οποίες προέκυψαν μετά την σύνταξη και καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησής μου και η όποια καθυστέρηση παρατηρείται οφείλεται και στο γεγονός ότι δεν γνώριζα ότι αυτές θα έπρεπε να δικογραφούνται για να δύναμαι να τις αξιώσω. Ως εκ των ανωτέρω, πιστεύω ότι είναι ορθό και δίκαιο να δοθούν οι αιτούμενες θεραπείες ώστε να εκδικαστεί πιο ορθά και δίκαια η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή μου.» Ο εναγόμενος 1 καταχώρησε ένσταση στην αιτούμενη τροποποίηση, επικαλούμενος τους δεκατρείς λόγους που αναφέρονται στο σώμα της ένστασης, τους οποίους αναλύει και υποστηρίζει ο ίδιος, με την ένορκή του δήλωση ημερομηνίας 19.6.
  10. Από την πλευρά τους, οι εναγόμενοι 2 δήλωσαν ότι δεν φέρουν ένσταση στην αιτούμενη τροποποίηση. Οι συνήγοροι της ενάγουσας και του εναγόμενου 1 αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων της κάθε πλευράς, παραπέμποντας και σε σχετική νομολογία. Έχω με προσοχή μελετήσει την επιχειρηματολογία αμφοτέρων των συνηγόρων. Προτού προχωρήσω στην παράθεση σχετικής νομολογίας, θα πρέπει να λεχθεί ότι υπό εκδίκαση παραμένει το κατά πόσο είναι επιτρεπτή η αιτούμενη τροποποίηση και όχι η επάρκεια του τι ζητείται να επιτραπεί όπως προστεθεί στην Απαίτηση της ενάγουσας. Η δυνατότητα τροποποίησης τέθηκε στην υπόθεση Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου

(1991)1 ΑΑΔ 934, ως εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις, ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά, που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 ΑΑΔ 704, υποδεικνύεται ότι: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει στον αντίδικο αδικία, ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του Αιτητή είναι εμφανής». Στη Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Νίκου Κ. Σιακόλα, Πολιτική Έφεση 10341, ημερομηνίας 19.1.1999, γίνεται ανάλυση της σχετικής νομολογίας, τόσο κυπριακής όσο και αγγλικής, με παράθεση σχετικών αποσπασμάτων. Σχετική αναφορά γίνεται στις υποθέσεις Associated Leisure Ltd and others v. Associated Newspapers Ltd
(1970)2 All E.R. 754, Nicolaides v. Yerolemi
(1980)1 CLR 1, Easton v. Ford Motor Co Ltd
(1993)4 All E.R. 257, Cropper v. Smith
(1884)26 Ch. D. 700, Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 ΑΑΔ 426. Εξετάζοντας το τι επιζητείται να προστεθεί στην αξίωση της ενάγουσας εναντίον των εναγομένων σε συσχέτιση με την όλη αξίωση, ως αποτυπώνεται στην έκθεση απαίτησης, εμφανώς προκύπτει ότι η αιτούμενη τροποποίηση δεν επιζητεί την προσθήκη νέας βάσης αγωγής που γεννήθηκε μετά την καταχώρηση του αρχικού κλητηρίου. Πρόκειται, σαφώς, για μεταγενέστερα γεγονότα που σχετίζονται, κατ΄ ισχυρισμόν πάντοτε, με τον κεντρικό ισχυρισμό που προβλήθηκε εξ αρχής, ήτοι της ύπαρξης ζημιάς από αμέλεια ή παραλείψεις των εναγομένων. Πρόκειται για κατ΄ ισχυρισμόν γεγονότα που ανάγονται στην πρωταρχική βάση αγωγής και την επεκτείνουν στο φάσμα των αιτουμένων θεραπειών (βλ. Branco Forcan v. Hemslade Trading Ltd κ.ά., ECLI:CY:AD:2018:A479, Πολιτική Έφεση Αρ. 43/2013, ημερομηνίας 6.11.2018). Είναι δε, με σαφή τρόπο που εξηγεί η ενάγουσα τους λόγους που οδήγησαν στην καθυστερημένη υποβολή της Αίτησης. Ως αναφέρεται στην αγγλική υπόθεση Cropper v. Smith (ανωτέρω): «. I know of no kind of error or mistake which, if not fraudulent or intended to overreach, the Court ought not to correct, if it can be done without injustice to the other party. Courts do not exist for the sake of discipline, but for the sake of deciding matters in controversy, and I do not regard such amendment as a matter of favor or grace . it seems to me that as soon as it appears that the way in which a party has framed his case will not lead to a decision of the real matter in controversy, it is as much a matter of right on his part to have it corrected, if it can be done without injustice, as anything else is a matter of right». Είμαι της άποψης ότι η εξέταση των επίδικων θεμάτων, στη βάση των όσων η ενάγουσα επιθυμεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου με την παρούσα τροποποίηση, δεν θα προκαλούσε ουσιαστική εκτροπή στην παρούσα, ομολογουμένως ήδη ταλαιπωρημένη, διαδικασία. Δεν θεωρώ ότι η παροχή δυνατότητας τροποποίησης θα επιφέρει στους εναγόμενους 1 και 2 οποιαδήποτε αδικία ή ζημιά ή ταλαιπωρία η οποία να μην δύναται να αποζημιωθεί με έξοδα. Παραμένει, τέλος, να εξεταστεί το ζήτημα της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης. Δεδομένων των επανειλημμένων ορισμών για ακρόαση, διαφαίνεται όντως η ύπαρξη καθυστέρησης στην υποβολή της Αίτησης. Φυσικά, το τι προβάλλεται είναι η υποβολή του αιτήματος τροποποίησης ευθύς μόλις εντοπίστηκε η αναγκαιότητα για κάτι τέτοιο. Όπως αναφέρθηκε και στην υπόθεση Saba (ανωτέρω), η σημασία της καθυστέρησης ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Λέχθηκε δε η διαφωνία του Δικαστηρίου με το ότι καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης θα πρέπει να απορριφθεί επειδή, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή. Σχετική είναι επίσης η υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Νίκου Κ. Σιακόλα (ανωτέρω). Όπως εξάλλου αναφέρθηκε στην υπόθεση Clive Preece κ.ά. v. Ρωσσίδου, Πολιτική Έφεση 271/2008, ημερομηνίας 16.12.2011: «Οι εφεσίοντες μπορεί να μην κατάφεραν να δικαιολογήσουν με απόλυτη πειστικότητα την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην προώθηση του δικονομικού διαβήματος. Ωστόσο, η μερική αυτή αδυναμία δεν έπρεπε να οδηγήσει στην απόρριψη της αίτησης εφόσον το πλέον ουσιώδες υπό τις περιστάσεις κριτήριο ήταν η στάθμιση των παραγόντων που θα αποτελούσαν το εχέγγυο για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης». Ως εκ της ως άνω ανάλυσης, παρά την καθυστέρηση που παρατηρείται, η συνεκτίμηση όλων των στοιχείων και παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς εξέτασης του υπό κρίση ζητήματος, με αφήνει με βεβαιότητα ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, αφού καταλήγω ότι δεν ευσταθεί οποιοσδήποτε λόγος ένστασης. Συνεπώς, η Αίτηση θα έχει επιτυχή κατάληξη. Συνακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης ως οι παράγραφοι Α, Β και Γ της Αίτησης. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός δέκα ημερών από σήμερα και πιστό αντίγραφο να δοθεί στις αντίδικες πλευρές. Έκθεση Υπεράσπισης εναγομένων 1 και 2 στην Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός δέκα ημερών μετέπειτα. Τα έξοδα της Αίτησης, εξαιρουμένων των εξόδων για την ακρόαση της Αίτησης, καθώς επίσης όλα τα έξοδα τα οποία δημιουργούνται ή έχουν απολεσθεί συνεπεία της τροποποίησης (costs thrown away), επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων 1 και 2 - Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον της ενάγουσας-Αιτήτριας, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να καταβληθούν στο τέλος της υπόθεσης. [Υπ.] .............. Μ. Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.